Ruch to zdrowie :)

[mamablue]

Drogie bravo, piszę do ciebie, bo nie wiem jak zacząć. Się ruszać znaczy.
Sporty, które sprawiają mi przyjemność są drogie i raczej sezonowe. Co więcej, najlepiej jak ktoś to zorganizuje (maruda!), bo talentu organizacyjnego nie mam. Z drugiej strony trudno się spodziewać, żeby dorosłemu ktoś organizował. Jazda konna, narty, windsurfing - najlepsze, ale z wiekiem i "atrakcjami" zdrowotnymi coraz rzadsze.
Pytanie do leniwych zasiedziałych i już nie dwudziestolatek, jak się zmusiłyście do ruchu? Powinien chyba pomóc instynkt samozachowawczy, ale nie pomaga. Ogródka brak, pięknej okolicy na rower również.
Co robicie, żeby się ruszać?

[szeptucha.z.malucha]

Ja zaczęłam od spacerów z M, bo musiał się rozruszać po poważnych problemach ze zdrowiem. Potem przeszliśmy na nordyckie kijki. I prawie codziennie udaje się nam przemaszerować 8-10 km. W zimie w pobliskim lesie biegówki. Jak jest chwila to z dzieciakami tenis, basen. Niby niewiele ale rozruszałem się.

[szeptucha.z.malucha]

Rozruszałam Telefon ma inne zdanie na temat mojej płci

[mamablue]

A z tymi kijkami nie czujesz się jak emerytka? Ile czasu zajmuje taka wycieczka? Do lasu mam bardzo daleko...

[jusytka]

To podjedź do parku lasu lub za miasto ! Kije też są dobre nie tylko dla emerytów Jak idziesz w dobrym tempie to też potrafią dać w kość Ja rzadko chodzę bo musialabym stracić zbyt duzo czasu by się zmęczyć na swoim poziomie wytrenowania Na początek mogą być takim preludium do biegania

[black.sally]

jak emerytka??? pełno młodych dziewczyn chodzi z kijkami. Zanim dojrzałam do biegania, przez dwa lata (systematycznie przez 2 lata, mniej systematycznie od ok5/6lat) wychodziłam z kijkami.I widzialam efekty.

[mamablue]

No jakoś kije kojarzą mi się z emerytami spacerującymi wzdłuż Bałtyku Nie sądziłam, że to może być wyczerpujące. Koniecznie muszę spróbować.

[manon.lescaut4]

Podepnę się z pytaniem o kijki: o co w ogóle w tym chodzi? Tzn po co te kijki? Czy ciało nie czuje się, jakby chodziło o kulach? Czy może się zdarzyć tak, ze po wielu wielu sesjach z kijkami może nam się ciężko chodzić bez podpórki?
Pytam, bo myśle o tym, ale mam obawy.

[anika772]

Dzięki kijkom możesz się "wybić" i dzięki temu mieć bardziej sprężysty, dłuższy krok. Idziesz szybko i energicznie. Co ważniejsze, oszczędzasz stawy kolanowe i odciążasz plecy (mój lędźwiowy kocha kijki!) Oraz, jeśli działasz prawidłowo, uruchamiasz górną część ciała, pięknie pracujesz tricepsami i bokami tułowia.

[anika772]

Kochana, bo jest różnica między "wyprowadzeniem kijków na spacer" a "uprawianiem Nordic Walking"
Doradzam wzięcie dwóch lekcji z instruktorem i będziesz śmigać tak jak trzeba.

[manon.lescaut4]

Ok dzięki! Trzeba będzie spróbować

[daszutka]

anika772 ma rację, koniecznie weź lekcje
Na osoby powłóczące na spacerze kijkami mówię czule "patyczaki"

[anika772]

Eh te stereotypy Jesteś leniwa i zasiedziała ale już wiesz że kijki to dla emerytek. Prawidłowo uprawiane Nordic Walking (z naciskiem na "prawidłowo") potrafi dać w kość i jest świetnym treningiem cardio.
Zmuszać się nie mam potrzeby, całe życie się ruszam i nie przestanę.
Polecam Ci książkę "Bądź młodsza za rok". jak to Cię nie zmotywuje, to już nie wiem co.

[mamablue]

anika772 napisała:
> Polecam Ci książkę "Bądź młodsza za rok". jak to Cię nie zmotywuje, to już nie
> wiem co.
A co to za książka? Naprawdę warta czytania, czy kolejny poradnik z cyklu "jak być pięknym, młodym i bogatym w weekend"?

[zona_glusia]

Przejrzałam ją tylko i zamierzam przeczytać dokładnie.
Na pierwszy rzut oka: ruch to życie. Nie ruszając się starzejesz się błyskawicznie. Im jesteś starsza, tym ruch jest ważniejszy

[anika772]

A nie, nie w weekend. Przesłanie książki jest jasne- ruch codziennie, do końca swoich dni.

[daszutka]

Jak zasuwasz 7km/h to nie czujesz sie ani troszkę jak emerytka zapewniam

[jusytka]

Tak! Są osoby które na kijach chodzą szybciej niż przeciętny biegacz Widziałam takie przypadki ostatnio na Parkrunie. Kije to nie to samo co zwykły spacer

[mamablue]

Ok,wierzę jesteście przekonujące

[szeptucha.z.malucha]

Na początku trochę było mi dziwnie. Tłumaczyłam sobie, że jestem tylko damą do towarzystwa ale potem spotykałam rówieśników (tj. m. 40 a 50) a w górach i w puszczy młodzież, więc mi przeszło. Dołączyły do nas dzieci - nastolatki i średnia wieku nam spadła. Małż przytargał książki o nordiku i on chce jeszcze biegać a ja biegania nie znoszę, więc na chodzeniu poprzestanę.

[szeptucha.z.malucha]

W górach mieliśmy trekkingowe.

[jusytka]

Przede wszystkim chcialam sie ruszać Najtrudniej wykonać pierwszy krok a pptem już sama radość i same korzysci dla zdrowia i urody Pomyśl o towarzystwie Ja mam grupy rowerowe biegowe rolkowe Wakacje też spedzam aktywnie z przyjaciółmi Motywujecie się wtedy nawzajem

[black.sally]

po prostu wyszłam i zaczelam biegać. Polubiłam to, nie powiem. I najważniejsze. Wychodziłam nawet jak mi sie nie chciało, dlatego pokonałam lenia u siebie. Teraz (odpukać) systematycznie biegam, do tego rower i basen. Po prostu nie zastanawiam sie czy mi sie chce czy nie.Idę.

[fil.lo]

Nie jeżdżę samochodem, spaceruję z dzieckiem.

[turzyca]

Rowerem nie po pieknej okolicy tylko po prostu do pracy. Czasem kombinowany ze zbiorkomem. Dojechac i tak musze, rowerem zajmuje mi to tylko nieco dluzej. Za pol godziny zainwestowanego w dluzszy dojazd czasu mam blisko dwie godziny ruchu. Czysty zysk.
I jeszcze jakos tak w glowie sie lepiej uklada, jak jezdze rowerem, to latwiej mi sie odciac od pracowych stresow. Jakby mojemu cialu sie wydawalo, ze wlasnie skorzystalo z opcji "uciekaj" i juz nie musi produkowac kortyzolu.

[raczek47]

Mam blisko stadion i to mnie zmotywowało do biegania.Przy okazji słucham audiobooków,więc przyjemne z pożytecznym.
A dodatkowo w domu-hula-hoop (ten duży i ciężki)-jak już kręcę to równo godzinę i strechning.
A co mnie zmotywowało? Jak zaczęłam zarastać tłuszczem i przestałam się mieścić w ulubione ciuchy stwierdziłam,że pas-co będzie jak dopadnie mnie klimakterium albo tarczyca skoro teraz już ważę dużo za dużo.
I polubiłam ten codzienny ruch.5 kilo do zrzucenia mi brakuje do powrotu do wagi z czasów liceum.Jak biegam to też zrzucam z siebie stres .

[daszutka]

Podobno do wagi z czasów matury należy dodać 5 kg za każde urodzone dziecko

[turzyca]

Tyle dzieci nie da się urodzić! 😄

A serio to mnie matura i egzaminy tak dały w kość, że miałam ciężką niedowagę. Nie brałabym tego jako punktu wyjścia.

[mamablue]

To u mnie się zgadza

[quesuerte]

Ciagle brakowalo mi czasu na sport i stwierdzilam, ze bede jezdzic do pracy rowerem. Jak mocno pada, odpuszczam. Zaleta jest fakt, ze mam po calej trasie sciezke rowerowa i przynajmniej polowe pokonuje parkami. Wada (a moze tez zaleta?) to 10 km do i 10 z pracy Mam zamiar jezdzic caly rok, w odpowiednim momencie nabede odpowiednie ubranie.
Ta sama trasa, podroz pokonywana metrem trwa ok. 10 min krocej, ale to dlatego ze nie jezdze jakos super szybko.
Polecam!
Sa tu emamy, ktore roweruja do pracy?

[tinatin]

Są
Ja mam 12 km. Zbiorkomem czas podobny, samochodem w godzinach szczytu - dłużej. Jeżdżę cały rok. W drodze czasem słucham audiobooków. Mam ścieżkę rowerową praca-dom, ale tak się uzależniłam, że w ogóle nie korzystam z innych opcji transportu, również w weekendy, i przestałam bać się jeździć jezdnią tam gdzie brakuje ddr.

[mamablue]

Rowerem do pracy próbowałam, mam b.daleko i w niezbyt miłej okolicy. Raczej tego nie powtórzę.

[black.sally]

quesuerte napisała:

> Sa tu emamy, ktore roweruja do pracy?


no ba.
Codziennie 12/15km rowerem.Od 6lat non stop. Śnieg, słońce czy deszcz.... Staram sie nie wkurzac, jak wstaję i widzę deszcz, tylko zakładam kurtkę i jadę

[mamablue]

A jak rozwiązujecie sprawę ... zapachową, cyklistki? Człowiek na rowerze się poci, nie każdy ma w pracy prysznic.

[tinatin]

Jeżdżę powoli
Mam w pracy prysznic. Jak mi się nie chce iść do tej łazienki, w której jest prysznic, to dwa małe wilgotne ręczniki (jeden z odrobiną żelu pod prysznic) załatwiają sprawę.

[huexido]

Ja jeżdżę, 8 km w jedną stronę czyli codziennie min 16. W pracy biorę prysznic.
Niestety u mnie sam rower nie wystarczy, więc dodatkowo ketluję i chodzę lub biegam, chociaż zdarzają mi się okresy lenistwa. Teraz na wakacjach mam intensywne treningi ketlowe i już po półtorej tygodnia widzę szybkie efekty. Mam nadzieję, że utrzymam ten trend po powrocie do pracy. Ale ja jestem ten typ, który mobilizuje się do ćwiczenia samodzielnie, co najwyżej odpali YouTube jak mi się nie chce liczyć co i ile mam powtórzyć.

[black.sally]

jak sie chce spocić idę na rower MTB po pracy.
I ja sie nie pocę jadę na luzaku do pracy.

[maggi9]

JA polubiłam rower. Najpierw jak bywałam u rodziny to pożyczałam czyjś a potem tak mi się spodobało, że kupiłam sobie swój.
Jest to jakaś forma ruchu, nie jest to zbyt męczące (no trasa 70km może trochę zmęczyć ale na ogół robię około 30km), można stosować zamiennie z samochodem na krótszych dystansach, np. podjechać na nieduże zakupy, coś załatwić.
W weekendy robimy sobie z mężem wycieczki np. na starówkę albo na bulwary.
Innej formy ruchu nie lubię, ćwiczenie w domu przy tv odpada, siłownia też "tak se" bo nie przepadam za formą ruchu wewnątrz.

Nie wiem jak brzydką ta okolicę masz ale imho okolica na rower wcale nie musi być piękna. Choć to oczywiście plus. Poza tym do tej pięknej okolicy przeciez można dojechać.

[edor67]

Szef mnie zmusił. Albo lekarz. Miałam do wyboru: znaleźć sobie hobby albo psychotropy. To znalazłam bieganie 🙂

[nenia1]

mamablue napisała:

> Pytanie do leniwych zasiedziałych i już nie dwudziestolatek, jak się zmusiłyści
> e do ruchu?

Zmusić się można tylko w jeden sposób - trzeba wstać i zacząć coś robić: spacer, biegi, rower, basen itd.
Nie ma magicznego sposoby, że nagle ci się zachce i będzie cudownie.
Trzeba się przemóc, a stopniowo, powoli, zaczyna na ogół być z górki.

[kretkowlosa]

Bardzo długo się nie ruszałam. Twierdziłam, że mój ulubiony sport to czytanie książek. Aż któregoś dnia spojrzałam na siebie - taką zasiedziałą, taką jakąś znużoną, której się nie chce wyjść na spacer nawet (a pracuję w domu, więc naprawdę mało się ruszałam), i powiedziałam dość. Niedługo nie będę umiała wejść po schodach, a co zrobię w wakacje, kiedy trzeba będzie pochodzić po górach, pograć z dziećmi w badmintona, siatę?
No i poszłam pobiegać, namówiłam męża. Nie umiałam przebiec nawet 1 minuty!
Myślałam, że wyzionę ducha.
Teraz jestem na etapie biegania ciągłego przez 1 godzinę. Sama w to nie mogę uwierzyć, ale sprawia mi to frajdę, odstresowuje, schudłam, poprawiła mi się cera - w sensie jest bardziej promienna i mam autentycznie mniej zmarszczek, lepiej śpię, za tym poszło też zdrowe odżywianie.
I naprawdę nawet największemu leniowi i kanapowcowi to może sprawiać przyjemność, a dodatkowo uzależniać... Jeszcze się ambicja włącza, chce się więcej, chce się szybciej, dłużej, a może jakieś zawody, a może półmaraton...

[szarsz]

> Pytanie do leniwych zasiedziałych i już nie dwudziestolatek, jak się zmusiłyście do ruchu?

Mam spory biust i biodra. I od zawsze ładne wcięcie w talii, nawet po dwóch cesarkach. I jak mi ta talia zaczęła zarastać, to się przeraziłam. Jakoś ta ładna, esowata, linia ciała w lustrze jest dla mnie ważna.

Teraz biegam, dzięki takiej jednej fajnej dziewczynie z forum (DZIĘKUJĘ!!!), która swoim przykładem pokazała mi, że nawet kompletny antytalent w tej dziedzinie może nauczyć się tej arcytrudnej sztuki. Kompletny antytalent, bo ja nawet w szkole nie umiałam przebiec 400 metrów. Ściągnęłam plan, podcasty, kupiłam pas na ramię na telefon i poszłam biegać. Zmotywowały mnie szybkie sukcesy. W trzecim tygodniu po raz pierwszy w życiu zrobiłam 3 minuty ciągłego biegu. Po nieco ponad miesiącu kanapowiec potrafi przebiec ciągle - 20 minut. Szok. I to bardzo motywuje, bo potem - żal przerwać treningu, żeby TAKIE osiągnięcie poszło na marne


Ja w każdym razie polecam 'couch to 5 km', w google znany w skróconej wersji c25k, podcasty najlepsze są na stronie brytyjskiego nhs.

[kswortso]

Ja jezdze do oracy na rowerze. W zaleznosci od tego, gdzie pracuje mam od 5 do 25 km w jedna strone.
Na dalekich trasach (gdy musze leciec do pracy), mam w bagazu rolki. W miescie miejsce zawsze sie znajdzie.
Plywam, gdy tylko moge,.
Tylko biegac nie lubie. Jak juz nie mam innej opcji (jestem daleko od domu), za zimno na rolki to biegam. Ale max 15 km. Nawet z audiobookiem koszmarnie mnie to nudzi.

[crea.tura]

Mnie do ćwiczeń zmobilizowały dwie rzeczy:
- ból kręgosłupa. a ja bardzo nie lubię jak mnie coś boli, o jeśli ćwiczenia mi na ten ból pomagają, a pomagają, to ja po prostu ćwiczę.
- brak czasu na słuchanie muzyki. a uwielbiam muzyki słuchać. i tak na przykład, nie wyobrażam sobie wykrojenia godzinki czasu na przesłuchanie nowej płyty Taco Hemingwaya (nie podobała mi się btw.) a tak jak pójdę na rolki to przesłucham. Bo zawsze uprawiam sport z muzyką.
- dodatkowy bonus: jak sobie pomyślę, że w wieku 40 lat miałabym mieć problem z zawiązaniem sobie sznurowadła na pełnym wyproście nóg to przechodzą mnie ciarki.

to akurat mój przepis na sukces polecam, ćwiczę przynajmniej 3 razy w tygodniu po godzinie, czasem półtorej (joga, rolki, rower).

[eliksir_czarodziejski]

No mnie pomogło osiągnięcie wyżyn wagowych oraz zdanie sobie sprawy, że za miesiąc lub dwa przy braku zwracania uwagi na dietę i braku ruchu będzie kolejne 10 kg na plusie. A za kolejny miesiąc kolejne 10 kg. Zaczęłam tyć szybko i straszliwie. Dzisiaj odebrałam wyniki badań krwi - anty tpo przekroczone ponad siedmiokrotnie...

W każdym razie moment ocknięcia się naszedł mnie jakoś w marcu i zapisałam się na siłownię. No i oszalałam Zabawne jest to, że zajęcia na które najbardziej byłam nastawiona np zumba rozczarowały mnie a inne, których nawet nie rozważałabym, okazały się mega fajne. Tylko że akurat u mnie siłownia podziałała mi bardzo dobrze na psyche, a tego też bardzo potrzebowałam... Także gorąco polecam.

[aj.riszka]

mamablue napisała:

> (...) jak się zmusiłyście do ruchu ?

No cóż.. ma być szczerze..?
A więc, kiedy już... 'straciłam z oczu'... - nie ważne!
Zaczęłam od szybkich spacerów, trwających godzinę. Potem, do spacerów dodałam truchtanie, i dalej pół na pól : marsze i truchtanie.