Związki z internetu

[marysia460]

Czy znacie pary poznane przez internet ?
Jak się im układa ?

[jola-kotka]

Moj jest z gg . Jest suuuper.

[marysia460]

Ale jak z gg ?
To znaczy , ze wcześniej znałaś partnera ? Skąd miał Twoje gg ?

Ja bardziej pytam o portale randkowe ?

[nolus]

Związki z internetu? Uściślij - z portali randkowych, Tindera, Instagrama, a może nawet z forum ?

Osobiście nie znam, tylko słyszałam. Te, o których słyszałam, nie wypalały. Ale jakie w sumie ma znaczenie miejsce poznania w odniesieniu do związku i jego trwałości ?

[marysia460]

nolus napisała:

> Związki z internetu? Uściślij - z portali randkowych, Tindera, Instagrama, a mo
> że nawet z forum ?

Uściślam- z portali randkowych , różnych 😊

[jola-kotka]

Nie znalam . Usiadlam sobie . Pomyslalam a znajde sobie kogos do pogadania. Wpisalam cos tam pare mi wyskoczylowybralam jednegoz dostepnych. Hej ... itd. Odpisal. I od tamtego wieczoru spedzalismy na tym gg ulala prawie cale dnie i noce , opowiedzielismy sobie cale zycie. Do tego doszedl telefon. A jak juz bylo tak ze oboje o niczym innym nie moglismy myslec tylko o sobie i przez ten telefon mowilismy sobie ze pojde na impreze ok? Wzajemnie z kazdego kroku sie sobie spowiadalismy i oboje czulismy tzw. Wow to sie spotkalismy po pol roku pisania i rozmow. A potem byl romans moj rozwod , zamieszkalismy razem slub i to wow jest do dzisiaj. Tamten wieczor i hej... do kogos z gg to bylo najlepsze co zrobilam w zyciu

[annajustyna]

Ale zazwyczaj im więcej piszesz i dłużej, tym większe prawdopodobieństwo, że w realu nie będzie w stanie że sobą rozmawiać. Zbyt silna projekcja i zbyt mała chemia na żywca.

[jola-kotka]

Slucham?

[annajustyna]

Taka jest prawda. Mieliście niesamowite szczęście.

[jola-kotka]

Prawda to jest taka ze jak to trwa krotko i ta wiedza jest znikoma opiera sie tylko na samym necie to mozna sie niezle przejechac.

[butch_cassidy]

A ja się zgadzam z tym, że lepiej w miarę szybko się spotkać. Mnie było szkoda energii na znajomość korespondencyjną z niewiadomym bytem internetowym. Zresztą takie doświadczenie też miałam - z maili cudowny facet, w realu prawie bezdomny alkoholik. I po tym właśnie, a trwało to kilka miesięcy, postanowiłam nie przeciągać fazy znajomości tylko z netu.

[jola-kotka]

No ale u mnie to troszke inaczej wygladalo bo ja pozniej mialam kontakt z jego kuplami z roku nr stacjonarny do domu gdzie jezdzil na weekendy a tam tel. Odbierala jego matka rozmowna babka. Nie no ja potrzebowalam czasu i wiedzy ale mowie ostrozna bardzo jestem.

[wkurzo-namama]

Teoretycznie tak, ale z drugiej strony z 3 facetami z sympatii spotkałam się góra po kilku mało obszernych mailach. I trafiłam kolejno na nudziarza, napalonego frustrata i psychola stalkera.
Po tych doświadczeniach mi się odechciało randek z netu, ale odpisałam na maila od męża i tak zaczęliśmy pisać. Ale na randkę umówić najpierw się nie chciałam, potem nie mogłam, potem 2 razy nie poszłam,mimo że się umówiłam, potem on wyjechał i w końcu po pół roku pisania i rozmów telefonicznych się spotkaliśmy. I fizyczny pociąg, który do siebie poczuliśmy od pierwszego spojrzenia (do dziś pamiętam ten moment miękkich kolan, a znałam to tylko z książek) mogliśmy poprostu potraktować jako kolejny etap relacji, a nie wstęp do niej. Bo się znaliśmy już w dużym stopniu przez te nasze rozmowy.
Większość relacji w realu zaczyna się od przyciągania fizycznego i flirtu polegającego na minach, gestach, na fizyczności. Nasza (i Jolki) zaczęła się od drugiej części. Pewnie, widzieliśmy swoje fotki na profilach, ale to nie to samo.

[jola-kotka]

Tez tak uwazam i ja jestem za ostrozna zeby tak poznac faceta i juz sie spotykac. Przyznam sie ze ja zgodzilam sie na to spotkanie po pol roku jak mii sie juz z bezsilnosci rozplakal w trakcie rozmowy telefonicznej po 2 miesiacach proszenia. Pierwsze spotkanie i sex wiec te pol roku nam nie zaszkodzilo a duzo o sobie wiedzielismy co uwazam jest ok. W moim przypadku fakt ze ja mialam meza powodowal tez rozne rozkminy z mojej strony i odwlekanie decyzji o spotkaniu.

[annajustyna]

Seks idzie czasem łatwiej niż spojrzenie w oczy...

[jola-kotka]

Wmawiasz mi tu cos

[annajustyna]

Nie.

[magia]

Mój jest takim przykładem. Poznaliśmy się 20lat temu na czacie. Miesiąc później go pierwszy raz zobaczyłam i tego samego dnia się do niego wprowadziłam

[marysia460]

magia napisała:

> Mój jest takim przykładem. Poznaliśmy się 20lat temu na czacie. Miesiąc później
> go pierwszy raz zobaczyłam i tego samego dnia się do niego wprowadziłam

20 lat temu ?
To bardzo rzadkie w tamtym czasie

[magia]

Nie bardzo. Wszelkie czaty i irce już ładnych kilka lat wtedy działały. Jeździłam regularnie na imprezy organizowane właśnie przez ludzi i dla ludzi z tychże czatów. Fakt, niewiele ludzi miało komputery, ale za to kafejki internetowe były masowo oblegane i rewelacyjne znajomości się w nich zawierało. Niektóre do dziś trwają.

[redheadfreaq]

Bez przesady, 20 lat temu to końcówka lat 90. Czaty hulały już w tamtym czasie aż miło.

[manala]

Mój też z "internetów". Z czatu konkretnie (bynajmniej nie towarzyskiego...). Godziny trudnych nocnych rozmów i tak jakoś wyszło...W sumie to oboje mogliśmy się spodziewać, że łatwo nie będzie...i nie jest choć już z zupełnie z innych powodów...Jesteśmy razem ze 12 lat. Myślę, że to raczej bez znaczenia gdzie się kogo pozna. Na początku i tak nie widzimy wszystkiego czy to w realu czy w sieci.

[jematkajakichmalo]

Tak, ja i moj maz, juz 12 lat.
Moja serdeczna kolezanka tez tak jakos zaczynala 11-12 lat temu i do dzis to trwa.
Moj brat, juz jakies 5 lat i wrecz rozkwita

[konsta-is-me]

A co za roznica gdzie ludzie sie poznaja?
Serio kogos dziwi ten obcy i tajemniczy "internet"? 😂
Przeciez i tak musza sie spotkac w realu.

[marysia460]

konsta-is-me napisała:

> A co za roznica gdzie ludzie sie poznaja?
> Serio kogos dziwi ten obcy i tajemniczy "internet"? 😂
> Przeciez i tak musza sie spotkac w realu.


Nie, kompletnie nie dziwi mnie , wręcz przeciwnie .
Właśnie szukam potwierdzenia , ze takie związki są możliwe , ze można poznać kogoś fajnego.

[jola-kotka]

Ale wiesz ze te 10 lat + to byly inne realia znajdz teraz na takim gg normalnego faceta . Ja juz nie pisze ale mam fote swoja na gg i pisza w jednym celu. Teraz to chyba jest trudniej niz kiedys trzeba byc bardziej czujnym bardziej uwazac zeby sie nie naciac. Tak mi sie wydaje.

[stasi1]

Na dyskotece poznajesz gkogoś bo dobrze wygląda i fajnie tańczy. Przez internet najpierw poznajesz jaki on jest. Mam znajomą z którą rozmawiam telefonicznie od 15 lat, nigdy się nie widzieliśmy. W między czasie mi i jej urodziło się dziecko. Kiedyś miałem znajomą (tylko internetową) mężatkę z dwoma synami. Napisała mi że jest w ciąży ale o tym tylko wiedzą ja i jej mężczyźni. Ale chyba jakiś problem był z nią bo zaraz potem zamilkła

[kota_marcowa]

Rozgraniczyłabym z ''internetu'' od ''z portali randkowych''.
Portale randkowe to siedliska różnej maści czubków, dewiantów, braci samców i desperatek próbujących złapać jakiekolwiek męskie gacie. Ludzi mających problemy w nawiązaniu normalnych znajomości w realu.

Natomiast par ''z internetu'' znam całkiem sporo, większość ma już nawet dzieci Ale tu związek był niejako ''skutkiem ubocznym''. Połączyło ich wspólne hobby, fora czy czaty tematyczne, a nawet gry on line. Zresztą również wiele przyjaźni i znajomości, które przeniosły się do reala i trwają lata.

[jola-kotka]

Dokladnie.

[spanish_fly]

Poznałam męża przez portal randkowy, podobnie moja siostra. Oczywiście czubków tam nie brakowało, ale w realu też poznałam mnóstwo czubków.

[stasi1]

Postale randkowe służą do zapoznania ludzi którzy czują się samotni, z tego lub owego powodu. Czy to źle? Pewnie nie w końcu też do tego służyła dyskoteka. Tylko o tyle łatwo o kłamstwa że na portalu można umawiać się z 5 osobami na raz i nikt tego nie zauważy, na dyskotece tego się nie da, raczej.
Kiedyś znajoma z takiej randki mówiła że poderwał ją jeden gość specjalnie nie chciała z nim gadać ale dużo napisał na powitanie to nie chciała z niczym go zostawiać. I tak nie wyszło ale za kilka dni znowu chciał ją poderwać tym samym długim tekstem, zapomniał do kogo go wysyłał.

[wkurzo-namama]

Jako 19 latka poznałam na "dyskotece" chłopaka. Okazało się, że mieszkamy na tym samym osiedlu. W zasadzie mieszkał w bloku obok mojego bloku. Trochę się zdziwiłam, dlaczego w takim razie nie może po mnie przyjść, tylko mam się z nim spotkać na drugim końcu osiedla, ale luz. Odprowadzić też mnie nie chciał, tylko musieliśmy się pożegnać znowu gdzieś za winklem.
Chyba po trzeciej randce w koooncu mi się przyznał, że ma żonę i dziecko. Miał ze 20 lat. To był jeden jedyny raz, w którym zawarlam znajomość "na dyskotece".
Moja przyjaciółka z LO na dyskotece poznała męża, który okazał się być psychopatą, męskim bokserem, notorycznym zdradzaczem i alkoholikiem.
Nie znam żadnego udanego związku, który zaczął się "na nocnym rykowisku".

[stasi1]

Pewnie trochę przesadzasz z tymi znajomymi. Ja akurat tego nie lubiłem i np aby poznać kogoś wsiadałem w pociąg i tam podrywałem jakąś dziewczynę. Swoją w zasadzie najlepszą przyjaciółkę poznałem w autobusie, ale to było zwykłe komunikacyjne spotkanie. Ale dawno to było i już nie stosuje, coraz gorzej ze słuchem i trudno mi w takich miejscach rozmawiać

[bei]

Znam😊, układa się świetnie od 18 lat.

[bo76]

Moja znajoma miała wieloletniego partneta, z którym planowała ślub itp. Znali się, wiedzieli wszystko o sobie itp. Puścił ją w trąbę miesiąc przed ślubem. Zarejestrowała się na raczkującym wtwdy (17lat temu) portalu randkowym. Poznała kogoś. Zaiskrzyło. On też o długoletnim związku zakończobym na krótko przed ślubem. Po 3 miesiącach się zaręczyli, wszyscy stukali się w głowę. Po 6 bawiliśmy się na ich weselu pełni sceptycyzmu. Po 17 wspólnych latach mają udane wspólne życie, dzieci itp- od tej pory nigdy już nie uwierzę, że ciś jest niemożliwe.

[rosapulchra-0]

Sytuacja bez internetu, ale podobny sceptycyzm.
Ja mam znajomych, którzy poznali się jako dzieciaki (16 i 17 lat), zakochali się bardzo w sobie. Rok później ona zaszła w ciążę. Oczywiście wymuszony przez rodziców ślub (końcówka lat 80 -tych) odbył na trzy miesiące przed rozwiązaniem. Nikt nie wierzył, że będą dłużej ze sobą niż 3 lata. Są już razem ponad 30 lat i mają trzy dorosłe córki.

[jola-kotka]

Ja znam ludzi co znali sie dwa tygodnie ona zaszla w ciaze. Wzieli slub potem mieli jeszcze jedno dziecko. Do tej pory sa razem a ta ich corka z wpadki to moja najlepsza i jedyna przyjaciolka cola

[wkurzo-namama]

Od 15 lat razem. Sympatia.pl.
Jasno określone preferencje + szczerze opisane własne profile. I mamy to, czego szukaliśmy.
Każdy mój związek z reala rozpadał sie maks po ok 2 latach.

[annajustyna]

A chemia? Tego nie odpiszesz ani nie zaprogramujesz...

[wkurzo-namama]

No ale ta chemia była w naszych mailach, czatach i rozmowach telefonicznych. Widzieliśmy swoje fotki, więc zakładamy że tu również obojgu nam druga strona odpowiadała fizycznie. Nie wyznawalismy sobie uczuć przed pierwszą randka, ale jeśliby się okazało, że z jakiegoś powodu w realu ta chemia z netu nie działa, to pewnie zostalibyśmy przyjaciółmi, albo kumplami.
Myślę, że chemia oparta na tym, co w środku, nie na fizycznosci (przynajmniej nie jako priorytetowej) jest trwalsza i głębsza.

[jola-kotka]

A my sobie wyznawalismy i serio nierealnie poplynelismy w tym wszystkim co real potwierdzil wiec recepty nie ma trzeba sie w to pobawic i zobaczyc co zycie przyniesie przy maksymalnym zachowaniu ostroznosci bo dzisiaj ryzyko jest wieksze niz te 10-15 lat temu.

[annajustyna]

Fotkach by najwierniejsza nie zawiera mimiki, zapachu, temperamentu...

[wkurzo-namama]

No ale dla trwałosci związku ważne jest porozumienie, wspólne wartości,pociąg intelektualny, podobne poczucie humoru. W tym przypadku zamiast zapachu mieliśmy na początek nasze głosy.
Rozumiem, że ty najpierw musisz zobaczyć i dotknąć, bo też tak miałam. Profilu na sympatii nie założyłam, żeby kogokolwiek poznać, tylko w ramach zemsty na kimś z reala. Bo randki w ciemno wywoływały we mnie poczucie szczytu obciachu i bezsensu.
Dziś nie żałuję.

[butch_cassidy]

No ale jak się już spotkasz to działa tak jak w każdych innych okolicznościach.
Między nami była wielka chemia Szaleństwo. Jeszcze nie mąż nie chodził do pracy, żeby spędzać ze mną czas.
Teraz już jest spokojniej - na całe szczęście

[wkurzo-namama]

O dokładnie

[sweet_sour]

Znam w piątek świętowaliśmy 5 rocznice ślubu

[maggi9]

Ja i mój mąż poznaliśmy się na czacie jakieś 16 lat temu. Układa nam się świetnie. Moja koleżanka ma męża z portalu randkowego - też nie narzekają.

[naturalna59]

Ja jestem taka para od ponad 15 lat. Obydwoje w srednim wieku po wieloletnich malzenstwach. Poznalismy sie dzieki sympatii, ktora wtedy jeszcze raczkowala. Jestesmy do dzisiaj i pewnie juz na zawsze

[ricemice]

Męża poznałam na portalu randkowym (nie sympatia ale na lokalnym, mniejszym). Po 2 miesiącach gadania się spokaliśmy na żywo i potem już poszło. Obecnie 6 lat po ślubie W rodzinie mam jeszcze jedna parę małżeńska, która poznała się przez internet. Myślę, że kluczowe jest dość szybkie zapoznanie się w realu, wielomiesięczne czy wieloletnie rozmowy tylko przez internet mogą spowodować, że wizerunek osoby w naszej głowie będzie zbyt wyidealizowany i nierealistyczny.

[jola-kotka]

Jesli sie tylko prawde o sobie pisze i nie tylko ta dobra to nie bedzie.

[annajustyna]

To nie tak. Im więcej się o sobie wie, tym ciężej podczas spotkania w realu.

[jola-kotka]

Nie prawda albo zalezy od danej osoby.

[wkurzo-namama]

Bo ja wiem? Mi było łatwiej, bo miałam od początku o czym z nim rozmawiać. Wiedzieliśmy co u nas słychać. I kontynuowaliśmy rozmowę. Jednocześnie ciesząc się obecnością. Z tym że zdaje sobie sprawę że to nie jest tak, że każda taka znajomosc wypali.

[annajustyna]

Tak mozna poznac kumpla, raczej nie partnera. Wasze historie to wyjatki, nie reguly.

[wkurzo-namama]

z "kumplem" jakoś szczęśliwiej i spokojniej się związki układają, niż ze "spojrzeliśmy na siebie w windzie, poczułam jego zapach, zobaczyłam uniesioną brew i rzuciliśmy się na siebie w ekstazie"
Przy czym nie wykluczam, że po takim początku mogłoby się okazać, że są faktycznie stworzeni dla siebie i łączy ich wsZystko również poza poczatkowa namiętnością.
Tylko, że taki sposób nawiązywania romansów niesie dwa "zagrożenia" - pierwsze, że niestety romantyzmu i czułości w tym niewiele, a na samym dzikim seksie nie buduje się trwałych związków, drugie - uzależnienie od adrenaliny i popadanie w ten schemat.

[annajustyna]

A kto mowi, ze od razu trzeba znajomosc konsumowac...

[jola-kotka]

Ok moze byc ze wyjatek mnie tam obojetnie.

[anagat1]

2 miesiace to szybko ? My po 2 dniach sie umowilosmy.. Po dwu miesiacach bylismy juz dosc zaangazowana para

[jola-kotka]

Tak to ja bym nie zrobila w zyciu podziwiam odwage.

[stonkamarnotrawna]

Witam. Moje dwie bliskie koleżanki znalazły mężów na Sympatii. Są razem do dziś, czyli już kilka lat. Wiem, że musiały trochę porandkowac z mniej fajnymi czy wręcz dziwnymi facetami. Jedna z tych koleżanek robiła trzy podejscia. Pietwszym razem znalaxla faceta ktory chcial tylko seksu, drugi byl żonaty i juz juz mial sie rozwodzic, ale w końcu się udało.

[niu13]

4 lata po rozwodzie zaczęło mi brakować seksu. Zaczęlam szukać kochanka w necie. Po paru miesiącach poznawania świrów i dewiantów odpuściłam sobie. W życiu nie miałam tak upodlającego etapu w życiu. Nagle na moje wymarłe konto zaczął kołatać jakiś facet, którego od razu zaczęłam spuszczać na drzewo z przekonania, że to kolejny kretyn. W związku z czym koleś od razu przeskoczył na prywatnego maila, po całonocnym czatowaniu na gmailu pogadaliśmy przez tel., spotkaliśmy się następnego dnia i nie rozstaliśmy ani na chwilę od 5 lat. Po 2 mies razem mieszkaliśmy, a zakochaliśmy się w sobie w tramwaju, gdy spojrzeliśmy sobie pierwszy raz w oczy. Pioruny sycylijskie istnieją, poświadczam!

[astrum-on-line]

My z mężem. 15 lat razem, 12 lat po ślubie. Poznaliśmy się na Sympatii.

[leyre2]

Znam, roznie, zupelnie jak w parach, ktore sie poznaly w innych sytuacjach.

[spanish_fly]

Znam, poznałam w ten sposób męża, podobnie moja siostra. Układa nam się świetnie. Co za różnica jak się kogoś pozna? Liczy się to, co będzie między Wami jak już się poznacie.

[anagat1]

Maz.. Poznany na znajomi.pl.. 11 lat razem. 8 lat po slubie. Super jest.

[butch_cassidy]

Mój mąż też z netu, nawet z portalu randkowego - a mieszkał dwie przecznice ode mnie
11 lat po ślubie i jeden poważny kryzys za nami (budowa+narodziny córki w tym samym czasie dały popalić, ale wątpię aby to miało związek ze sposobem poznania się). Teraz jest świetnie.

[damartyn]

Znam cztery takie pary. Dwie są małżeństwem, dwie nie ale wszystkie związki maja staż plus-minus dziesięć lat. Udane.

[karotka_plus]

Ja i mój mąż - poznaliśmy się 4 lata temu na badoo. Od dwóch jesteśmy małżeństwem. Mieszkamy razem od 3. Dobrze nam ze sobą

[mamusia1999]

Dwie znajome pary. Od ponad 10 lat razem. Chwalą niebiosa, bo w realu ich kręgi były od siebie oddalone o lata świetlne. A wyszło tak, że pasuje idealnie.

[joaaa83]

Znam minimum dwa małżeństwa, teraz z już dziećmi, które poznały się na portalach randkowych. I jeszcze jedna koleżanka właśnie bierze ślub po kilkuletnim związku. Tylko koleżanki partner mieszkał dość daleko, a pozostali blisko siebie i szybko doszło do pierwszego spotkania, więc znajomość jak najbardziej realna. Uważam, że nie mają szans związki internetowe/wirtualne, gdzie wszytko odbywa się w sieci, a krótkie spotkania w realu raz na kilka tygodni, czy m-cy.
Dawno temu umówiłam się na randkę z chłopakiem z portalu i chociaż super nam się w sieci rozmawiało, to w realu z mojej strony było rozczarowanie, bo pod względem fizycznym prezentował się gorzej niż na zdjęciach no i zero chemii, przyciągania itp. Uznałam, że nie ma sensu "inwestować" w coś co tak słabo rokuje na wstępie. To była moja jedyna randka z chłopakiem z sieci.

[boo-boo]

Znam. Dwie są w związku małżeńskim od lat, dzieci mają, układa im się ok.