SĄSIEDZKA TOLERANCJA NIE ZNA GRANIC!!!CHAMSTWO

[karolina_244]

Witam wszystkie mamy pisze o mim przypadku, bo bardzo mnie to poruszyło we
wtorek 12 października zapukałam do mych drzwi kobieta oczywiście otwarłam
przedstawiła się ze jest z miejskiego ośrodka pomocy społecznej i czy możemy
rozmawiać na klatce ze względu na sąsiadów stwierdziłam ze tak a ona w pewnym
momencie stwierdziła ze dostali anonimowy telefon od kogoś ze u mnie
besprzerwy dziecko płacze ze sobie nie radzę pewnie je maltretuje itd.…… cała
lista stałam w tych drzwiach i aż mi się gorąco zimno zrobiło!!! Wpuściłam
kobietę spytałam się czy chce zobaczyć dziecko zobaczyła obejrzała nie miała
zastrzeżeń wytłumaczyłam, dla czego płacze w końcu dziecko, które 4 razy
dziennie ma rehabilitacje w domu będzie płakać no, ale w końcu nie bądźmy
jakimiś ignorantami, co mam zakazać synkowi płaczu czy krzyku ma on miesięcy
a dokładnie skończy 19 i jak każde dziecko jest żywy mieszkam sama wiec nie
jestem wstanie besprzerwy z nim być, bo bym zarosła brudem musze sama zrobić
w domu wiele spraw i rzeczy. Każde dziecko płacze czy jak jest śpiące czy jak
chce jeść a przy ćwiczeniach tym bardziej, Dla czego z nim ćwiczę?? Bo ma
bardzo wysokie napięcie mięśniowe czasami sa to ćwiczenia na przekór jego
woli wiec, czemu się dziwec ze maluch się złości. Kobieta tak mnie zirytowała
ze szok jakich to się ma dobrych są siadów tolerancja nie popłaca tak się
zdenerwowałam ze cały dzien przelezałam w łozku z temperatura 39

Pozdrawiam jak mięliście podobne przypadki piszcie pozdrawiają Kubuś z mama
Karolina

[twinmama76]

O kurcze- zamurowało mnie!!!!!
U nas w domu czasem odchodziły takie ryki, że sama żartowałam, że sąsiedzi
naślą policję, bo maltretujemy dzieci.... Ale gdyby faktycznie przyszedł mi
ktoś z takim tekstem, to bym się przeszła po sąsiadach (na szczęście nie mamy
ich zbyt wielu) i powiedziała co o ty myślę (niezbyt uprzejmie oczywiście).
Potem przy każdej nadażającejj się okazji (remont, impreza itp u sąsiadów)
dzwoniłabym do straży miejskiej lub na policję ze skargą na zakłócanie ciszy
nocnej, porządku itd. Kilka takich najazdów u "miłych" sąsiadów powinno
załatwić sprawę.
Nie martw się, są ludzie i taborety.
Choć z drugiej strony w sumie dobrze, że ktos zareagował na w jego mniemaniu
krzywde dziecka. Z tym, że mógłby najpierw przyjśc do ciebie i sprawdzic co
się faktycznie dzieje.

Do Karoliny!!! Mialo byc na koncu postu!

[danik1]

W pierwszym momencie pomyslalam, ze to dobrze, ze ludzie reaguja jezeli w ich
mniemaniu dzieje sie cos zlego, ale nastepnie pomyslalam sobie, ze przeciez ci
sasiedzi mijaja Cie codziennie na klatce czy na podworku i przeciez widza, ze
nie jestes jakas dewiantka, ktora zneca sie nad dziecmi. Piszesz, ze jestes
sama z dzieckiem, czy ktorys z Twoich sasiadow zaoferowal Ci pomoc???
A swoja droga moj synek tez czasami potrafi dac koncert, na szczescie jeszcze
nikt nie doniosl na mnie jakoby jestem zla matko!
Zrob tak jak pisala twinmama76, zaglosna impreza lub przedluzajacy sie remont -
skarga! Niech poczuja jak to jest!

[ampat]

A konkretnie co cię tak zdenerwowało?
Jeżeli wszytsko jest w porządku, to wystarczyło to powiedzieć tej pani, która
miała obowiazek po otrzymaniu niepokojących sygnałów je sprawdzić.
Moim zdaniem lepiej jest dmuchać na zimne, niż później mieć wyrzuty sumienia -
jakby za ścianą było rzeczywiście maltretowane dziecko, a sąsiedzi by nie
reagowali, to dopiero byłoby larum.
Rób swoje, sąsiadom wyjasnij sytuację, a do pani nie miej pretensji - to jej
praca i obowiazki.
Nie rozumiem tylko co ma do rzeczy toleracja i gdzie jest to wymienione w
tytule chamstwo.
Pozdrawiam i życzę dziecku udanej rehabilitacji

[gracjella]

Masz dobrych sasiadow, lepiej jedno wezwanie nieuzasadnione niz udawanie
gluchych i slepych, jak juz jest za pozno, tak jak to nieraz bywalo (dzieci
zakatowane, a sasiedzi "nic nie slyszeli"). Nie masz sie czym przejmowac, choc
na pewno nie byl to przyjemny moment.
Pozdrowienia.

[karolina_244]

to mnie zdenerwowało ze mam takich sasiadow podłych i fałszywych mile słodza a
tak za placami ............. szkoda słow

[burza4]

nie uważam, żeby byli podli - wręcz przeciwnie. W dziesiejszych czasach ogólnej
znieczulicy wykazali się czujnością, bo nie mam podstaw, żeby sądzić, że
zrobili to perfidnie, żeby ci dokopać po prostu. Widać nie sa obojętni na to co
się dzieje za ścianą. Trafili jak kulą w płot, ale cóż - lepiej na zimne
dmuchać. Jeśli dziecko za ścianą rozpaczliwie płacze, to mieli prawo czuć się
zaniepokojeni. Tylko mogli najpierw z tobą porozmawiać.

W wielu przypadkach maltretowania dzieci nagłośnionych przez media sąsiedzi
poniewczasie stwierdzali "taka miła, porządna rodzina, kto mógł przypuszczać..."

[sabina74]

Moim zdaniem najbardziej byłoby w porządku gdyby sąsiedzi wprost Cię zapytali,
że niepokoi ich płacz Twojego dziecka i wyjaśnili sprawę. Mnie by faktycznie
trochę poirytowało to, że załatwiają sprawę w ten sposób. Choć może nie obraź
się nie mają do Ciebie zaufania, albo Cię nie znają. Wiesz gdybym widziała, że
dzieje się coś nie tak za moją ścianą, że dziecko chodzi brudne, zaniedbane,
albo słyszała do tego jakieś awantury + głośno płaczące dziecko też bym się
zaniepokoiła i to zgłosiła. Nie chcę sugerować, że tak właśnie u Ciebie jest,
bo gdybym widziała, że opiekujesz się dzieckiem, a że ono trochę popłacze to
nie robiłabym z tego afery. Wszystko zależy od sytuacji. Sprawę w Twoim
przypadku starałabym się wyjaśnić z sąsiadami, bo najwidoczniej oni inaczej Cię
postrzegają lub ten płacz im przeszkadza.

[burza4]

sabina74 napisała:

> Moim zdaniem najbardziej byłoby w porządku gdyby sąsiedzi wprost Cię
zapytali,
> że niepokoi ich płacz Twojego dziecka i wyjaśnili sprawę.

Też o tym myślałam. Ale z drugiej strony - gdyby faktycznie coś się działo - to
przecież nikt normalny nie zakłada, że usłyszy szczerą odpowiedź "aaa, tak, wie
pani, faktycznie znęcamy się nad dzieckiem". Usłyszałby z pewnością, że to
normalne że dzieci płaczą, że dziecko się uderzyło itd. Więc taka rozmowa jest
mało wiarygodna po prostu.

No i jeszcze jedno - fakt, że dziecko jest zadbane i nie słychać awantur nie
wyklucza tego, że może mu się dziać krzywda. Niekoniecznie takie dziecko musi
być obdarte i brudne.

Natomiast rehabilitacja jest dla dziecka bolesna, więc te płacze mogą sprawiać
takie mylne wrażenie - przecież płacz dziecka daje się rozróznić, inaczej
płacze dziecko rozkapryszone, a inaczej wtedy, kiedy coś je boli. Stąd może
taka wyostrzona czujność.

[karolina_244]

Tak sasiedzi ile razy pytali sie czemu mały tak płacze tłumaczyłam opowiadałam
ale chyba to jak grochem o sciane wiem nawet kto mugł to zrobic ale jak tej
osoby konkubet zył i odbywały sie w domu libacje to było ok cisza i spokuj
nikomu to nie przeszkadzało.

[mamadwojga]

Wiem że czujesz się urażona że ktoś posądził Cię o maltretowanie dziecka.
Normalnie wiadomo że dzieci czasami płaczą i to z wielu powodów- nie tylko z
powodu znęcania się nad nimi. Zwykle sąsiedzi to rozumieją.
Ale jest na pewno odsetek rodzin w których pod przykrywką miłych uśmiechów i
pozornej normalności dzieciom dzieje się okropna krzywda.
Jestem zdania że lepiej że sąsiedzi dali znać że słychać u Was krzyki. To jest
nawet trochę budujące że nie nie są głusi na nieszczęście bliźniego. Oczywiście
najlepiej nasłać kogoś na matkę z dzieckiem niż na skina-bez szyi który nocami
urządza piekło całemu blokowi. Na takiego każdy się boi złożyć zażalenie.
Możesz się spytać w ośrodku pomocy społecznej kto był taki czujny i pójść do
tej osoby. Ale nie z pretensjami tylko z ciastem. Zaprosić ją do siebie,
pokazać jak ćwiczysz z dzieckiem. To na pewno oczyściłoby atmosferę.
Rozumiem Twój żal i bunt. Ale pomyśl że gdyby trafiło na rzeczywiście bite
dziecko to taki sąsiad mógłby wiele pomóc. Bo kogo do obrony ma taki maluszek
którego katują rodzice? NIKOGO. I czasami tylko przypadek może zmienić jego
życie na lepsze.
Pomyśl o drugiej stronie medalu.
Pozdrawiam

[monika.pap]

Niedziwie sie ze sie zirytowalas,bo sama cwiczylam mojego synka metoda wojty i
wiem jak potrafia dzieci przy tym plakac,ale z drugiej strony moja
poprzedniczka-mamadwojga-ma troche racji.Przykro mi ze trafilo to na
ciebie,zwlaszcza ze masz problemy ze zdrowiem dziecka,ale co by bylo gdyby...
Moze faktycznie udaloby sie dowiedziec kto jest taki zyczliwy i mu pewne zeczy
uswiadomic,najlepiej zeby wlasnie popatrzyl jakie to okropne jest ze ty musisz
robic maluszkowi w brew jego woli,serce cie boli a i tak trzeba to robic.

Pozdrawiam cie bardzo,ale to bardzo serdecznie i zycze szybkich winikow terapi
i mniej zyczliwych sasiadow.monika.

moje gg 8883531

moim zdaniem....

[allaxx1]

to powinnaś pójśc do sąsiadów i powiedziec im dlaczego dziecko płacze(żmudne i
bolące cwiczenia),chamstwem będzie jeśli tego nie zrobisz bowiem oni
zareagowali prawidłowo.Podziękuj im za troskę bo nie zrobili tego specjalnie
tylko w obawie o dziecko(tak jak pisały poprzedniczki mamy są różne a bite
dziecko nie musi byc brudne).Musisz to zrobic bo następnym razem stanie u
twoich drzwi policja i wtedy już może byc gorzej.Naprawdę--w dzisiejszych
czasach czujni sąsiedzi to skarb i nie miej im tego"wyczynu"za złe.

[karolina_244]

Tak ale ludzie tam gdzie maja nie dzwonia i na oguł konczy sie to tragedia

[iwles]

A według mnie - to ta "życzliwa" sąsiadka najlepiej by zrobiła, gdyby
zareagowała od razu i bezpośrednio- kiedy słyszała płacz dziecka, bo od momentu
zgłoszenia (anonimowego - tchórzostwo !!!!) do momentu, az ktoś z opieki społ.
się zainteresuje i sprawdzi - to mogło się wiele wydarzyć, gdyby faktycznie
dziecko było maltretowane.
Poza tym - może wtedy by zauważyła, że Karolina raczej potrzebuje pomocy i
wsparcia, a nie kłótni i podejrzliwości.

[lidqa]

ale sa tez przypadki ze rodzice rzeczywiscie katują dziecko, ma ono siniaki,
jest przypalane papierosem czy inne straszne rezczy. i trafia potem taki 2
latek z odbitymi nerkami do szpitala i wszyscy mowia: sasiedzi nie reagowali,
co nie slyszeli?

takze z jednej strony rozumiem ze sie zdenerwowalas bo wizyta nie byla
przyjemna, ale z drugiej dobrze ze ludzie reaguja, ob moze jak cie ktos
napadnie np w domu to tez zareaguja

[le_lutki]

Witaj,
nie chce byc niedelikatna, bo rozumiem doskonale jak sie poczulas, ale w
obecnych czasach tak czesto sie zdarza, ze dzieci sa maltretowane albo
zaniedbane i nikogo z sasiadow to nie wzrusza ani nie sklania do dzialania, ze
w tym przypadku nalezy sie tylko cieszyc, ze to falszywy alarm i ze w ogole
ktos zareagowal. Domyslam sie - bo nie wiem - ze akcja Twoich sasiadow wynikla
z nieiwedzy i braku bliskich kontaktow z Wami a nie ze zlosliwosci skierowanej
dokladnie przeciwko Tobie? Myle sie?
No i Twoja zlosc - usprawiedliwiona oczywiscie - skierowac nalezaloby jesli juz
to na sasiadow a nie na osobe, ktora przyszla wykonujac to, czego sie od niej
oczekuje z racji zawodu. Tak mi sie wydaje.
Moze Cie zle zrozumialam, ale w takim razie napisz.
Pozdrawiam

[karolina_244]

Ja sie na nia nie złosciłam tylko pierwszy odruch byłam bardzo miła w
tłumaczeniu a sasiedzi sa bardzo dobrze powiadomienia w tym co robie bo z na
tury jestem bardzo ufna

[mackowy4]

Ja uważam, że powinnaś być bardzo wdzięczna sąsiadom za ich zainteresowanie.
Jak możesz mówić o tolerancji sąsiedzkiej w takim przypadku??? Tolerancja
kojarzy mi się z przyzwoleniem na coś, a jak można pozwolić aby dziecko za
ścianą płakało i krzyczało? Ja na ich miejscu, słysząc ciągłe krzyki i płacze
dziecka postąpiłabym tak samo - tylko wezwałabym i policję, i opiekę społeczną.
Nie szłabym raczej do sąsiadów na rozmowę, bo gdyby faktycznie bili dziecko, na
pewno nie powiedzieliby o tym. A jeszcze mogłabym usłyszeć parę wyzwisk ... że
jestem chamką, wtrącam się w nie swoje sprawy itp.
To fantastycznie, że masz sąsiadów, którzy nie boją się zareagować. Gdyby
wszyscy byli tacy mniej byłoby nieszcześliwych, katowanych dzieci.

[zuzia_i_werka]

Z jednej strony jestem w stanie zrozumieć Twoje zdenerwowanie bo mi tez byłoby
przykro gdyby w drzwiach stanęła delegacja z opieki ale z drugiej to dobrze,że
sasiedzi interesują sie tym,że za scianą płacze dziecko.Nie bardzo rozumiem te
głosy oburzenia,zarzucanie tchórzostwa itp-a jak zareagowałyście na wiadomość o
dzieciach znajdowanych w beczkach?? Bo ja założę sie,że wiekszośc oburzonych
pytała wtdy gdzie byli sąsiedzi-tak wiec punkt widzenia zalezy od punktu
siedzenia. Życzę dużo zdrowia Twojemu synkowi i zeby ćwiczenia skończyły sie
jak najszybciej

[pretty01]

Wiesz, ja sama też nie poszłabym do sąsiadów- gdyby bili dziecko, wyparliby się
a ja pewnie zostałabym wyrzucona za drzwi. twoi sąsiedzi, moim zdaniem,
zareagowali właściwie, a że to nieporozumienie, sprawa się wyjaśniła no i
koniec. Szkoda, że telefon był anonimowy, ale z drugiej strony, można to
tłumaczyć właśnie "dzisiejszymi czasami", a z drugiej... popatrz, jak Cię to
wkurzyło... Jak długo nosiłabyś jeszcze złość na tę osobę? A tak, nie wiesz,
kto i już.
Moi znajomi mieli też podobną przygodę, z tym, że oni wybrali się do teściów a
dziecko koniecznie chciało na huśtawki. Tak bardzo chciało, że waliło w drzwi a
sąsiedzi wezwali policję. Nie- że hałas, ale dlatego, że mieli podejrzenia, że
dziecko jest strasznie bite. Jak dla mnie (rodziców tego dziecka też!!)-
postawa bombowa i oby takich więcej.
Pozdrawiam.

[mamaaga99]

No cóż, to istotnie przykre !
Myślę jednak, że jak ktoś naprawdę katuje dziecko, to robi to tak, żeby nikt
się nie domyślił, nie pozwała mu płakać głośno. Nade mną mieszka rodzina z 6-
letnim obecnie dzieckiem, nigdy nie słyszałam tam płaczów ani jakichś
podejrzanych hałasów. Jak sie tam wprowadziliśmy 3 lata temu to czasami
pojawiał się policjant albo pani z opieki i pytała, czy coś słyszymy, czy coś
wiemy. Po roku mieszkania tam dowiedziałam się od sąsiadki, że ta pani nad nami
uciekła z dzieckiem do domu samotnej matki bodajże, bo mąż ich katował. Byłam
zszokowna ! Co prawda w tygodniu ja i mąż jesteśmy w pracy ale NIGDY wieczorami
ani w weekendy nie słyszeliśmy nic podejrzanego ! A sprawę do opieki społecznje
zgosiła sama matka i żona maltretowana.

Obecnie ta pani wraz z dzieckiem znowu mieszka z mężem nad nami, nadal nie
słyszę nic podejtrzanego, chociaż jestem wyczulona, ani ona ani dziecko nie są
zaniedbani ani nie mają śladów pobicia, ale niestety nie wiem, jak się u nich
układa, bo nie są zbyt towarzyscy i stronią od sąsiadów.

Ale policja ani opieka już nie przychodzą.
podrawiam
Aga

[i2h2]

Karolinko, ciesz się, że masz takich sąsiadów i miej nadzieję, że również
zareagują, kiedy ktoś podejrzany zapuka do Twoich drzwi czy zaczepi Twoje
dziecko.
Rozumiem, że się zdenerwowałaś- moja koleżanka przeżywała podobne sytuacje,
kiedy ćwiczyła z synem.
Pozdrawiam i życzę zdrowia Kubusiowi

[koleandra]

Na mnie nikogo nie nasłali... jeszcze! ale sąsiadka z góry spytała mnie na
schodach czemu moje dziecko tak dużo płacze. Nie wiedziałam co mam jej
odpowiedzieć, miałam się tłumaczyć, że Ada nie płacze tylko się drze i krzyczy
jak cos jest nie po jej mysli i na dodatek rzuca się przy tym na podłogę? - to
może nawet wyglądac na katowanie dziecka! Stanęłam jak wryta, zrobiło mi się
gorąco... wymamrotałam cos o buncie dwulatka a sąsiadka z wyraźnym
niedowierzaniem na mnie popatrzyła.
Jakby mi nasłała jakąś policję albo kogoś to bym jej poszła i osobiście tyłek
skopała. Nie lubię takich sytuacji, sama bym się nigdy nie wtrąciła.

[le_lutki]

Hej koleandro,

"sama bys sie nigdy nie wtracila" - to szkoda. Tak jak Ty rozumuje wiekszosc
osob a potem okazuje sie, ze rodzice lali dziecko latami, polamali mu kazde
zebro i jakos nikt nic nie slyszal, a jak slyszal, to go nie obeszlo. Ja
rozumiem, ze czasem moze trafic na Bogu ducha winnego rodzica, ale gros
przypadkow to jednak sytuacje nadajace sie do zgloszenia...
Pozdrawiam

[koleandra]

Ja sąsiadów swoich nie znam, nie wiem gdzie kto mieszka. Dzieciaki jakieś
latają pod blokiem - nie wiem czyje. Jestem z osób bardzo mało ciekawskich i
nie nawidzę wścibstwa.
Gdzieś na górze upija się facet, drze się niemiłosiernie, tłucze swoją babę,
dzieci też jakieś słychać ale ja nie mogę zadzwonic po policję - to nie jest
moja sprawa - to po pierwsze, a po drugie - żeby samemu w łeb nie oberwać.
Taka jestem i już, tego samego oczekuję od innych, żeby się zajęli swoimi
sprawami a nie podsłuchiwaniem pod moimi drzwiami.

[mamaaga99]

Koleandro !
Przyznam,że szokuje mnie Twoja postawa. Dlaczego jesteś taka zamknięta w
sobie ? I zero ciekawości ? Nie mówię tu o wścibstwie, ale żeby w ogóle nie
interesować się tym, co się dzieje blisko Ciebie ?

Niedawno czytałam artykuł w gazecie, gdzie dorosła już kobieta opowiadała o
tym, że kiedy miała 5-6 lat to na osiedlu grasował pedofil i uprowadzał
dziewczynki, pozostawione na chwilę bez opieki i gwałcił. Ją to też spotkało
kiedy mama poszła na chwilę po coś do mieszkania i pozwoliła zostać jej w
piaskownicy z koleżanką. To był początke wielkiej tragedii.

Wobrażam sobie, że nie zadając sobie trudu poznania nawet dzieci biegających
pod blokiem, taka sytuacja - uprowadzenie dziewczynki prze pedofila - mogłaby
się stać na Twoich oczach, bo skąd taka osoba jak Ty może wiedzieć, że to nie
jest jej ojciec a ni nikt z rodziny ? Pzrecież nie zadajesz sobie trudu
poznania sąsiadów !

mam tylko nadzieję, że Twoje dziecko będzie miało do sąsiadów więcej szczęścia !

Aga

[le_lutki]

No dobrze, Ty zakladasz, ze oni podsluchuja pod Twoimi drzwiami i niech bedzie,
ze faktycznie podsluchuja. Ale czasem nie trzeba podsluchiwac zeby slyszec
pewne odglosy i zastanowic sie nad nimi.
Z kobieta bita przez meza jest mimo wszystko troszke inaczej - to dorosla osoba
i odpowiedzialna za siebie (choc moze byc zastraszona). Jesli bite kobiety,
mimo ze dorosle, potrzebuja wsparcia zeby wyrwac sie z lap meza, to co dopiero
dzieci. Ja tam mimo calego dyskomfortu wolalabym, zeby moi sasiedzi zareagowali
slyszac np odglosy wywracanych mebli a potem placz dziecka. Byc moze moje
dziecko tylko spadlo z krzesla, bo sie wiercilo, a byc moze nieodpowiedzialny
ojciec wlasnie w nie rzucil czyms ciezkim.
Ja mieszkam w bloczku, w ktorym wszyscy sie znamy, wszyscy mamy dzieci,
spotykamy sie wszyscy czesto (nawet jesli sa jacys "nowi").
Ryzyko "przegapienia" maltretowania dziecka przez rodzicow jest o wiele
mniejsze niz w anonimowych i bezdusznych blokach w Polsce (czy we Francji
zreszta), gdzie ludzie mijajac sie nawet nie mowia sobie dzien dobry. Ja to
wlasnie mam na uwadze.
Ty zakladasz, ze sie nie kieszasz i tego samego oczekujesz od reszty swiata -
to Twoja sprawa. A ja mysle, ze katowane dzieci (a nawet niektore zony)
wolalyby, zeby reszta swiata troche bardziej sie przejela ich losem. Poza tym
od tego sa odpowiednie instytucje majace za zadanie SPRAWDZAC takie
doniesienia, zebys Ty sama nie ryzykowala "ze oberwiesz w leb" - jak napisalas.
Pozdrawiam

do koleandry

[allaxx1]

skoro nie interesujesz się sąsiadami a sama nie lubisz jak ktoś interesuje się
tobą to dlaczego udzielasz się na forum?
Przecież opowiadasz o sobie ,dzielisz sie wrażeniami,doradzasz innym--to
przecież w pewnym stopniu tez jest "wścibstwo"))

[koleandra]

Nie, to nie jest tak, że ja żadnych sąsiadów nie znam... siłą rzeczy muszę ich
znać chociaż z widzenia. Nie lubię tylko czegoś takiego, że sąsiadka jakaś,
którą akurat pierwszy raz na oczy widzę mówi mi, że "widziała, że kupiliśmy
sobie pralkę...". No bez przesady, a co ją to obchodzi.
Tutaj na forum nie jest wścibstwo bo jak ktos o cos pyta to wiadomo, że chce
przeczytac odpowiedzi, ja tak samo - dobrowolnie o czymś opowiadam, nawet
zwierzam się.

Zamknięte oczy i uszy...

[pretty01]

koleandra napisała:

Gdzieś na górze upija się facet, drze się niemiłosiernie, tłucze swoją babę,
> dzieci też jakieś słychać ale ja nie mogę zadzwonic po policję - to nie jest
> moja sprawa

Nie, no pewnie! Chłop pewnie stresa jakiego ma w robocie, to se czasem lubi
babę skatować. A, niech se leje te babe, to sie odreaguje... każdy przecież
jakoś musi, co mnie to tam... Tylko dzieciaki przy tym wyją, mógłby lać ją,
kurna, w łazience, czy jak, bo hałasu nie lubię. A ta cała przemoc w rodzinie,
czy jak jej tam, to bujda na resorach, a domy dla samotnych matek czy ofiar
przemocy domowej to kurorty spa. A zresztą, tak jak pisałam, to nie moja
sprawa, jeszcze w łeb dostanę. Jutro przywożą mi dźwiękoszczelne drzwi i zapas
zatyczek do uszu. Muszę jeszcze dzwonek do drzwi wyłaczyć w cholerę, bo mi
jakaś jeszcze tłuczona baba zadzwoni i o pomoc poprosi, a po co mi to...

Dla Koleandry do przemyślenia.

[koleandra]

Oj, nie kobieto... i tu się mylisz. A co ja mam do tej baby do drzwi zapukać?
ja? 20 letnia gówniara do 50 letniej baby i zapytać się czy może policji nie
wezwać? Toż ona mnie na kopach z pod drzwi wyp....li za to, że się wtrącam. Ona
jest dorosła baba do cholery chyba co? A dzieci nie płaczą "nie bij mnie"
tylko "tatusiu kochany" .... to może ich wszystkich baba leje? nie wiem. I nie
chcę wiedzieć bo mnie ten facet w ciemnej uliczce też może dopaść.
Ja tam mieszkam bardzo krótko to może lepiej żeby sie zainteresował ktos kto
mieszka bliżej ich mieszkania i wie więcej o nich niz ja.

[le_lutki]

Dlatego wlasnie, koleandro, istnieja specjalnie do sprawdzania takich sytuacji
powolane instytucje, i cieszyc sie nalezy jesli interweniuja (i tak robia to
zbyt rzadko...)

[zsz]

ak jak poprzedniczki, uważam, że choć to nie jest miłe,
powinnaś tylko się cieszyć, że masz czujnych sąsiadów.
Choć nie wiadomo co nimi powodowało i pewnie dlatego
się złościsz (czy przeszkadzał im hałas, czy faktycznie
troska o czyjeś dziecko).
Pytasz, czy komuś się przytrafiło coś takiego -
mnie niestety tak. Mieliśmy coroczną wizytę
agentki z PZU żeby ubezpieczyć mieszkanie.
Taka rozmowa chwilę trwa, w tym czasie mój
dwuletni wtedy synek strasznie się darł.
Nie pamiętam już o co. Może o to, że chwilowo
uwaga była od niego odwrócona, może czegoś
chciał i mu nie daliśmy (np. wywalić rzeczy z szuflad).
Agentka bardzo się zdenerwowała tą sytuacją (a
nie była to młoda kobieta) i krzyczy:
"Ja Wam mówię, to dziecko jest bite!
Tylko bite dziecko się tak zachowuje!"
Było mi bardzo przykro,zwłaszcza,że w tym czasie
nie dawaliśmy mu nawet najmniejszego klapsa
(dziś czasem się zdarza).

[kssia]

Wiesz co dla Ciebie to był tylko niemiły epizod ale pomysl w ilu przypadkach
taka sąsiedzka interwencja byłaby wskazana. Mysle ze Twoich sąsiadów też ten
telefon kosztował wiele nerwów.
Dobrze by było gdyby było więcej takich czujnych ludzi , może mniej dzieci by
cierpiało.
pozdrawiam

[olamad]

W mojej klatce mieszka 10 rodzin, ja ze wszystkich najkrócej. Wszyscy sąsiedzi
mieszkają tu w zasadzie od początku istnienia osiedla i "znają sie jak łyse
konie". Jakieś 8 lat temu ja bylam pierwsza"nowa". Powiem Wam, ze byłam
przyjmowana różnie - jedni byli mili, sympatyczni, chcieli się czegos o mnie
dowiedzic, inni - wręcz przeciwnie, pewnie wyobrażali sobie te wszystkie
imprezy, które w ich mniemaniu miałabym organizowac (miałam wtedy 22 lata i
byłam na studiach). Z czasem jednak zapoznałam się i polubiłam ze wszystkimi.
Oczywiście, ze były różne zgrzyty (imprezy bywały, a to nabrudziłam na klatce
przy remoncie, i takie tam). Ja naprawdę nie należę do zbyt wylewnych osób, nie
spowiadam sie ze wszystkich problemów obcym ludziom - ja poprostu jestem dla
nich miła. Mówię "dzień dobry", przytrzymam drzwi jak ktoś za mną pędzi do
domu, no i co najważniejsze, uśmiecham sie. Efekt jest taki, że jak gdzieś
wyjezdżam, to mam kogo poprosić by "spojrzał" na moje mieszkanie, sąsiadki same
mi proponują, ze zajmą się Ulą gdybym chciała pójść do pracy. Ja od czasu do
czasu zrewanżuję się jakąś historia o Uli zdrowiu, czy o wyjeździe męża (swoją
drogą bardzo mi współczują, że jestem wciąż sama). Przy takich stosunkach z
sąsiadami nie ma mowy o jakichś donosach, bo oni porostu moje dziecko znają.
Wiem, że to zależy od indywidualnych cech, ale ja nie wyobrażam sobie innego
sposobu na życie w takim zbiorowisku ludzkim, jakim jest klatka schodowa. I
wierzcie mi, naprawdę nie musiałam wkładać w to wiele pracy...
Zgadzam sie z dziewczynami, ze to dobrze, że masz takich sąsiadów. Czyli jest
jakaś nadzieja, ze może co raz mniej dzieci będzie w ciszy maltretowane przez
swoich rodziców...
Pozdrawiam,

[melka_x]

Karolino doskonale rozumiem, że mogłaś sie poczuć się bardzo źle, ale dołączam
do dziewczyn, które w zachowaniu sąsiadów widzą troskę o dziecko, a nie
chamstwo czy wścibstwo. Ilekroć pojawia się informacja o kolejnym
zmaltretowanym dziecku, tylekroć wraca pytania jak to się mogło stać, czy
sąsiedzi nic nie widzieli, nic nie słyszeli? Czy sama sobie takiego pytania
przy okazji takiej sprawy nigdy nie zadałaś?
Niedawno byłam u przyjaciół, którzy wyjeżdzając zostawili mi klucze, miałam
nakarmić ich kota. Bardzo długo mocowałam się z zamkiem i w końcu wyjrzała
sąsiadka podjerzliwie pytając mnie dlaczego tak gmeram w cudzym zamku.
Oczywiście to nie do końca porównywalna sytuacja i przykrość bez porównania
mniejsza, ale mechanizm ten sam. Dobrze, że sąsiedzi reagują na rzeczy, które
mogą -choć nie muszą- świadczyć, że dzieje się coś złego. I jeszcze z własnego
podwórka; mam znajomych, którzy rehabilitują dziecko kilka razy dziennie
bolesną metodą Vojty. Przeszli się po sąsiadach tłumaczać dlaczego dziecko tak
często i głośno płacze. Pewnie, że nie czuli się fajnie opowiadając o tym, ale
uznali, że to mniejszy dyskomfort, niż gdyby sąsiedzi sami zaczęli się
interesować powodem płaczu i lepiej się tłumaczyć przed nimi, niż przed opieką
społeczną. Nie mówiąc o tym, że od tamtej pory skończyło się zwracanie uwagi,
że dziecko nad wyraz głośne. Nie namawiam Cię do takiego rozwiązania, podsuwam
tylko, że jest i taka możliwość.

[mharrison]

Karolino,
Z jednej strony rozumiem Twoje wzburzenie i dyskomfort. Z drugiej jednak...

Od niedawna mieszkam w przedwojennym domu, w spółdzielni z tzw. tradycjami.
Przed ćwierćwieczem (o czym dowiedziałam się niedawno) sąsiedzi nie słyszeli?
krzyków 5-letniego chłopca bitego przez swoją macochę. Chłopiec ten miał
kłopoty z krzepliwością krwi i po pobiciu zmarł z powodu wykrwawienia.

Nie wiem czy sąsiedzi już wcześniej słyszeli "odgłosy" dochodzące z tego
mieszkania, czy kierowali się zasadą nieingerencji w życie innych, czy też
mysleli, że "klaps" się zdarza od czasu do czasu nawet w najlepszych rodzinach.
Wiem tylko o fakcie śmierci 5-latka.

Dlatego też pomimo Twoich negatywnych odczuć (zapewne czułabym się nieswojo,
gdyby to mnie zdarzyła sie taka "przygoda") cieszę się, że masz takich sąsiadów.