Urodziny

[tryggia]

Lub imieniny.
Co to, do diaska, jest za postawa, która karze podchodzic do swojego dnia urodzin / imieniny, jak do relikwi.
Np. jeśli telefon z życzeniami nie będzie do 10, to obraza na długi czas.
Oczekiwanie urządzenia imprezy dla jubilata, który tylko siedzi i przyjmuje prezenty ( i nie, nie ma 3 lat)
Ukrycie na FB informacji o urodzinach i wywalenie że znajomych tych, którzy nie złożyli życzeń.
Rany... Nigdy, przenigdy, odkąd skończyłam 15, max18 lat nie oczekiwałam hołdu z powodu urodziniwego. Imprezę czasem sama robię, ale tylko dlatego, że fajnie się spotkać.
Strasznie to meczace.

[grrru]

W jakim sensie urządzenie imprezy dla jubilata? Nigdy się nie spotkałam z robieniem imprezy DLA. Zawsze to jubilat robi i zaprasza, oczywiście mówię o dorosłych.

[tryggia]

Ano że wszystko jest ustalane, gotowane, pieczone, zapraszane, przygotowywane za jubilata (podkreślam, nie ma 3 ani 150 lat). Robi to naturalnie rodzina.

[memphis90]

Ech, nie spotkałam się w realnym życiu, ale ciagle skrycie marzę... Żeby ktoś za mnie wyszykowal, przygotował, ugotowal, a ja tylko wchodzę do domu i... "Suprise, Suprise! " - wyskakują znajomi z prezentami...

[same-old_mona]

Rodzina mojego chłopa ma taką okolicznościową szajbę. A że ich dużo, do tego dzieci, wnuki, mężowie, teściowie, kuzyni kuzynów itp.to wychodzi z tego niezłe zamieszanie :p była nawet jakaś urodzinowa historia z obrazą na lata w tle :p
Ja imienin nigdy nie obchodziłam, urodziny raczej na spokojnie, nie mam ciśnienia.

[cauliflowerpl]

Od bardzo dawna uważam, że moje urodziny to święto mojej mamy. To ona się namęczyła, a to dopiero był początek.
Ignoruję moje urodziny, zalew życzeń na FB mnie zmęczył więc ukryłam datę
W ogóle nie lubię świętować czegoś, co wydarzyło się bez mojego udziału i woli.

[35wcieniu]

Nie spotkałam się z żadną z tych sytuacji.

[lauren6]

Teściowa się kiedyś na nas z mężem śmiertelnie obraziła, bo zadzwoniliśmy z życzeniami razem po godzinie 12. A tu trzeba rano i każde osobno

[triss_merigold6]

IMO starsze (tj. w wieku moich rodziców) pokolenie ma taką imieninowo-urodzinową szajbę, może dlatego, że kiedyś popularne imieniny - Jana, Stanisława, Kazimierza, Zofii, Anny - były hucznie obchodzone.

[aqua48]

Obchodzę i imieniny i urodziny. Bo lubię przy tej okazji spotkać się z miłymi ludźmi. Zapraszam zawczasu, bo termin dopasowuję do możliwości wszystkich w okolicy prawdziwego jubileuszu czy dnia imienin. I tyle. Mężowi urządzam podobną imprezę jeśli nie bardzo się wzbrania, też zapraszamy zawczasu. Kinderbale urządzałam dopóki dzieci chciały.

[iwoniaw]

IMO starsze (tj. w wieku moich rodziców) pokolenie ma taką imieninowo-urodzinową szajbę

Owszem, ale - przynajmniej w moim otoczeniu - kultywuje ją owszem, oczekując na życzenia, odwiedziny, prezenty, laurki etc., ale jednak w tym celu to solenizant szykuje na tę okoliczność poczęstunek/imprezę dla tych, których pojawienia się z hołdem okolicznościowym oczekuje. Nie spotkałam się z tym, żeby to rodzina miała przygotować imprezę (no, ewentualnie domownicy pomóc w krojeniu sałatki czy innym odpicowaniu lokalu mieszkalnego, ale to tyle).

[bergamotka77]

Zgadzam się. Moi rodzice mają trochę ale nie aż tak - chociaz obchodzą wszystko co się da 😊

[tryggia]

Jedna z opisanych sytuacji dotyczy osoby 35+, może już wychodzi w etap "starsze pokolenie".

[kosmos_pierzasty]

Tak, to męczące.
Jak kogoś bardzo lubię i wiem, że cierpi na tę przypadłość, to staram się spełnić oczekiwania. Ale ogólnie zjawiska nie ogarniam. Szczęśliwie znam tylko jedną osobę, której tak zależy, gdyby więcej, to pewnie bym nie była w stanie upilnować wszystkich tych dat.