Jestem przutłoczona

[hedna]

Tym co się dzieje. Może to wynika z charakteru, predyspozycji wynikających z nerwicy, ale boję się bardzo tego dziadostwa. Boję się o rodzinę, rodziców. O to ile to jeszcze potrwa i czy rozniesie się u nas. Spać nie mogę, jeść nie mogę. Dzieci fiksuja w domu, syn nie rozumie o co chodzi, chce do szkoly, złości się. Miękka jestem, ruszyło mnie srogo.

[minniemouse]

sluchaj - czy sie bedziesz denerwowac czy nie, to nic nie zmienisz.
olej to, zyj w miare normalnie, dziecku wytlumacz ze taki przyszedl prikaz od panstwa czyli od nauczycieli w szkole ze szkola zamknieta bo ludzie choruja i nie wolno sie spotykac - powtarzaj do znudzenia jak automat bo i tak nic innego nie mozesz.

wyszukuj dzieciom aktywnych zabaw bo naprawdę po prostu nudzą sie. najgorsze u nich to brak rozładowania energii, wiadomo. męża masz, bo nie wiem - jest ktoś kto zbuduje im domowy gym?
na przyklad

• How To Build Climbing Wall at Home very simply

• Easy DIY kids indoor playground and home gym

jak byłam mała to robiliśmy namioty z kocy, krzeseł i sznurka od bielizny



Minnie

[aankaa]

jak byłam mała to robiliśmy namioty z kocy, krzeseł i sznurka od bielizny

ematka ? takimi tanimi sposobami ?

a dziecku można prosto wytłumaczyć: pojawił się pan (ś)wirus, który zaraża i można złapać kaszel/gorączkę/... musimy uważać = nie dotykamy ..., po przyjściu do domu myjemy łapki (wskazana fantazja: jaka piosenka trwa 30 sek, można włączyć jakieś przedszkolne przyśpiewki) a później kombinujesz jak koń pod górę czym zająć progeniturę przez resztę dnia
np wieczorne (po zmroku) wyjście ze śmieciami (maski z krepiny, rękawiczki, szalik -> szpieg z krainy deszczowców) albo z pieskiem

[ichi51e]

Serio myslisz ze ktos ma w domu lezaca plyte ze sklejki, srubokret mechaniczny/wiertarke i te chwytaki do wspiania sie? W domu to mozna sobie na szybko fort z koca zbudowac - to sie zgodze

[nangaparbat3]

Fort namiot dom z krzeseł i koca - wszystkie znane mi dzieci uwielbiały. Super jest.

[prezent_urodzinowy]

Baza uwielbialam, jak chyba wszystkie dzieci tamtych czasów

[black_magic_women]

prezent_urodzinowy napisała:

> Baza

To jest słowo klucz.

[minniemouse]

ichi51e napisała:
Serio myslisz ze ktos ma w domu lezaca plyte ze sklejki, srubokret mechaniczny/ wiertarke i te chwytaki do wspiania sie?

serio myślę ze jak ma jakiegoś chłopa to on może pojechać kupić płytę lub deski lub jakiekolwiek odpady a zamiast takich "skałek" może przykręcić kawałki drewek.
jak np tu:



Minnie

[krwawy.lolo]

Kwiatkowska mówiła, że jak się nudzi, to włazi pod dywan i udaje wypuczoną klepkę. Na pytanie "chyba wypaczoną?" odpowiadała, że sama wie lepiej, co udaje.

[fitfood1664]

Irena Kwiatkowska ?

[krwawy.lolo]

Tak. Nie pamiętam tylko, czy to był Kabaret Starszych Panów, czy może jakaś inna produkcja. Może "Upał"?

[argentea]

Kabaret Dudek

[krwawy.lolo]

O, brzmisz pewnie, znaczy tak. Dzięki.

[aqua48]

krwawy.lolo napisał:

> Kwiatkowska mówiła, że jak się nudzi, to włazi pod dywan i udaje wypuczoną klep
> kę.

Dobre. Ja w dzieciństwie budowałam fantastyczny namiot z dwóch rozłożonych parasoli i koca. Stawiałam przed wejściem do łazienki i pobierałam opłaty od wchodzących
Hedna jest w tej trudnej sytuacji, że synowi trudno cokolwiek wytłumaczyć ze względu na jego chorobę. No ale on jak wszyscy musi zrozumieć sytuację i przy okazji uczyć się opanowywać złość i agresję. A Hedna powinna kierować te jego emocje na tworzenie czegoś - malowanie, rysowanie, budowanie itp.

[krwawy.lolo]

Można mój wpis i tak zinterpretować, chociaż tylko przyczepiłem się do literówki w tytule.

[chococaffe]

Macie możliwość spacerów w jakimś trochę odosobnionym miejscu? Gdzieś np przy lesie? Może jak "wybiegasz" dzeci to będzie odrobinę łatwiej.

[potworia116]

Ja też
Córka (2lata) chora, ale ruchliwa, pobudzona i marudna jak rój komarów, ja chora, spowolniona, opuchnięta i zasmarkana.
Nigdy jeszcze samotne macierzyństwo nie wydawało mi się tak ciężkie.
Bardziej niż wirusa boję się długofalowych skutków kwarantanny, także psychicznych. Ja już wysiadam.

[gaskama]

Ktoś ci pomaga? Kto ci robi zakupy, jak i ty i córka jesteście chore?

[potworia116]

Jedziemy na zapasach, póki co. Jak się skończą, uruchomię znajomych. Jest też opcja online do wykorzystania.

[gaskama]

Online czeka się do 3 tygodni na dostawy. Skąd jesteś? Jeśli z Wawy to mogę coś podwieźć.

[potworia116]

Z Grochowa. Dzięki za ofertę, skorzystam, jak będziemy pod ścianą.

[gaskama]

Ok. W te okolicę jeżdżę z zakupami do teścia.

[gaskama]

w razie czego pisz na [e-mail]

[little_fish]

Gaskama, jak miło 😊

[gaskama]

Jeszcze nic nie zrobiłam.

[1matka-polka]

A potem się okaże, że gaskama też z gazeciarzem po Jurze spaceruje🙆‍♀️

[gaskama]

Ba, ja się tam z nim bzykam a do torby z zakupami napluję.

[danaide]

Gąska, brawo.

Potworia, dasz radę. Jeśli nie jesteś zupełnie sama dasz radę. A nie jesteś. Okresy choroby dziecka czy własnej osłabiają psychicznie. Do tego wyjątkowa sytuacja. Wyjątkowa, a jednak w pewnym sensie dla samotnych osób znajoma.

[black_magic_women]

potworia116 napisała:

> Z Grochowa.

Ściskam Sąsiadko! Kiedyś tak pieknie napisałaś o córeczce, o jej sprytnych łapkach, o tym jak patrzy żeby coś spocić... Nie oferuję się z pomocą, bo sama mam trójkę drobiazgu i staramy się z mężem nie wychodzić nawet do sklepu. Ale przytulam wirtualnie.

[prezent_urodzinowy]

Otóż to. Zamów zakupy już, jeśli możesz..
U mnie większość sklepów online nie ma już terminów, albo całkiem poblokowali swoje strony.

[smillla]

Przytulam. Będzie dobrze. Nie wahaj się prosić o pomoc, jeśli masz kogo.

[nangaparbat3]

Moim zdaniem najlepszym sposobem jest rutyna. Jestem z natury okropnie niezdyscyplinowaną, nieplanującą osobą. Teraz mam praktycznie zaplanowany cały dzień, budzik nastawiony, poranna gimnastyka, praca od 8.15 i druga tura wieczorem, to jakoś daje się znieść. Widzę, że trzeba się ruszać, bo jak siedę dłużej przy kompie, zaczynam odczuwać ból tu i ówdzie, tylko ruszanie się pomaga. Dawkowanie internetu, a nawet radia (tv nie mam), żeby nie być wciąż wystawioną na informacje. Spacer w ciągu dnia, koniecznie.
NAwet zaczęłam podlewać kwiatki codziennie o tej samej porze.
O, zrobiłam hodowlę cebuli w skrzynce na kwiaty - może u Ciebie dzieci miałyby na chwilę zajęcie?
Zamierzam też zrobić porządki i wywalić pół mieszkania, ale to chyba w weekendy - w zwykłe dni trochę brakuje czasu.
Trochę jesteśmy jak w więzieniu i mam w głowie jakiegoś takiego skrajnie zdyscyplinowanego więźnia, który codziennie dużo ćwiczył - chyba nie ma innego wyjścia.
A poza tym do obejrzenia "Bogowie są szaleni" - wsadź dzieci na kanapę, przytul mocno, i oglądajcie razem

[ajaksiowa]

A ja si€ czuję jak skazaniec czekający w celi na wykonanie(nie wiadomo kiedy)wyroku.😭😭

[nangaparbat3]

No tak, usłyszałam w radio, jak znany psycholog chce się umawiać, zeby pogadać o tym jak wszystko się skończy, że to ma działać uspokajająco - a na mnie działa wręcz odwrotnie, nie chcę o tym myślęć, co będzie to będzie, jeśli dozyję, ale już nie będzie tak samo, nie będzie lepiej.
Boję się bardzo, o siebie, o mamę, o dzieci, brata i bratową, ciocię i wujka - kurczę - żeby jakoś z tym sobie poradzić, skupiam się na tym co tu i teraz - praca, sprzątanie, książka, coś do zjedzenia. Te kwiatki w doniczkach. zaraz wysieję rzeżuchę, a potem kolejna konsultacja na skypie, wcześnie spać i wcześnie wstać, "gimnastyka oddechowa" i gimnastyka. Może sobie zrobię masaż stóp? Mam urządzenie, stoi w kącie od pół roku nieużywane, bo mi się nie chciało - bardzo łatwo "mi się nie chce", ale teraz nie czas na to.

[hedna]

Spróbuję z ta rutyną

[lellapolella]

Dziewczyny dobrze radzą, by wyszukiwać aktywne zajęcia dzieciom. Namiot jest dobry, ewentualnie chowanie różnych rzeczy i znajdowanie ich, jak masz panele i kredę, można narysować trasę i grać kapslami w kolarzy. Swoją drogą, patenty z PRL jak znalazł na tę porę Nanga też ma rację, pisząc o dyscyplinie, ona spina wszystko w kupie. Ja na stałe pracuję zdalnie ale dopiero teraz zaczęłam wcześniej wstawać i planować- to pomaga okiełznać emocje, narzuca wrażenie porządku. Myślisz, co trzeba zrobić i robisz to. Wiem, że brzmi cynicznie, ale tak naprawdę pomaga nam, bo wiemy, że nie nawalamy i to uspokaja. Np. do rodziców teraz dzwonię codziennie, zawsze mam w tzw. zanadrzu jakąś zabawną historię lub problem z dudy- wiem, że oni boja się bardziej niż ja i muszę skierować ich uwagę w jaśniejsze rejony. Trzymaj się ciepło, staraj się nie poświęcać uwagi sprawom, na które nie masz wpływu, bo to wykrwawia.

[gaskama]

Mój młody często chorował jako dziecko. Pamiętam:
- budowanie domów z koców, kołder, krzeseł i foteli. Potrafiliśmy kilkupokojowe domy zbudować.
- z pudeł po zakupach robiliśmy auta, doklejaliśmy wycięte koła, robiliśmy kierownice
- z pudeł budowaliśmy wieżowce, doklejaliśmy płomienie
- bawiliśmy się w szkołę, młody zawsze lubił rozwiązywać zadania matematyczne
- ileż ja się nagrałam teatrzyków … to był koszmar … miał figurki Powe Rangers i tymi figurkami odgrywałam spektakle … nieraz i godzinne, aż do zachrypnięcia
- zawsze mieliśmy kupę gier planszowych
- w internecie jest kupa fajnych stron do gier, nauki, pamiętam, że na stronie bbc było te kilkanaście lat temu sporo gier, które syn uwielbiał.
- kupa gier edukacyjnych była kiedyś na kompa, w formie filmików rysunkowych
- przygotowywałam młodemu poszukiwanie skarbów (rysowałam mapy z punktami w mieszkaniu, musiał odnajdywać kolejne wskazówki aż docierał do skarbu
Ja mam wrażenie, że o wiele bardziej świruje młodzież, która normalnie prowadzi bardzo aktywny tryb życia. Mój nastolatek dostaje pierdolca, ale jest typem nadaktywnego adhdowca. Odpadła mu szkoła i wyszstkie dodatkowe zajęcia, których kilkanaście godzin tygodniowo. No i brak imprez. Kilku kumpli akurat miało organizować osiemnastki. Dla młodych ludzi spędzenie tych ważnych urodzin bez kupli to naprawdę problem

[mebloscianka_dziadka_franka]

> z pudeł budowaliśmy wieżowce, doklejaliśmy płomienie

Eeee... Bawiliście się w terrorystów?

[berdebul]

Rutyna Twoim przyjacielem. U nas ścisły plan dnia, dostępny dla wszystkich domowników. I odcięcie od informacji, radia itd.

[rekreativa]

Mam tak samo, też nerwica.
Dzisiaj przeczytałam niusy i już mnie boli w klacie i się ledwo powstrzymuję, żeby nie zacząć ryczeć.
Ja już się nawet nie boję samego wirusa, ale tego, co się dzieje dookoła. Dentyści pozamykali gabinety, ludzie piszą, że pogotowia dent. też pozamykane, lekarze odwołują wszystkie planowe wizyty i badania, szpitale odwołują operacje i zabiegi...
Zaczynam się bać, że mnie trafi coś innego niż koronawirus i dopiero będę miała przesrane.

[daniela34]

Hedna, a wychodzicie na zewnątrz? Słucham właśnie lekarza w tvn24 (dr Paweł Grzesiowski- epidemiolog) i zaleca wychodzenie, mowił że na świeżym powietrzu wystarczy 1m odległości od innych osób.

[hedna]

Tak, codziennie chwilę do lasu. Córka się cieszy, synowi nie chce się spacerować, ale choć trochę

[hedna]

Poza tym syn na nowe leczenie, bywa ostro

[potworia116]

Moja mała też asd, dopiero co dostałyśmy diagnozę i ustawiłam jej sensownie wszystkie terapie a już wszystko stanęło. To też jedno z - o ile nie zasadnicze - źródło mojego niepokoju.

[daniela34]

No to chociaż tyle, że wychodzicie. Zdalnie przytulam, bo więcej nie mogę zrobić i życzę dużo siły.

[alpepe]

W Niemczech obecnie jest ponad 200 przypadków zejścia na powikłania pogrypowe, a ty się boisz korony?

[ga-ti]

Hedna, przytulam! Też się boję i nawet nie potrafię powiedzieć dokładnie czego się boję albo nie chcę tego wypowiadać na głos, bo się boję, że się spełni
Z tych nerwów w zeszły czwartek tak mnie zaczęło coś boleć w klatce piersiowe, pod mostkiem, że się przestraszyłam, że jakiegoś zawału dostaję, czy co. Ja, która nie choruję, do lekarzy nie chodzę i nagle ten ból, trwał 2 dni, mąż twierdził, że to od nerwów. Później rozbolał mnie żołądek, dzień bólu, drugi dzień chodziłam jak walnięta w łeb. I żeby było mało to rozbolał mnie jajnik (czy coś, w dole brzucha), na furaginie jakoś dałam radę. Myślałam, że zejdę z bólu i nerwów. Tłumaczyłam sama sobie, jak dziecku.
Do tego jakiś taki irracjonalny obraz z czasów wojny, przypominanie wszelkich przeczytanych, obejrzanych tematów wojennych, cierpienia i ogromnej nienawiści, zezwierzęcenia ludzi, to mnie przeraża jeszcze bardziej.
Do tego lęk o dzieci, a co będzie , jak zachorują, a co jak my zachorujemy, kto się nimi zajmie? Już nawet dałam im tel. do znajomych, którzy mam nadzieję, że by pomogli.
Nie chcę myśleć o przyszłości, bo cholera wie, kiedy będzie normalnie. Już się nastawiam, że Wielkanoc normalna nie będzie, a majówka, a urodziny dzieci, a wakacje??? Dziecko najmłodsze pyta,kiedy pójdziemy na lody (ciepło się zrobiło), kiedy pojedziemy do babci, kiedy spotka się z koleżankami, kiedy będą występy w przedszkolu, do których się przygotowywali itd. a ja zaciskam zęby i odpowiadam 'przecież wiesz, że jest wirus i musimy siedzieć w domu', no wie, wie, ale nie pojmuje, tak samo jak ja.
Ale przed dziećmi gram spokój, opanowanie, poczucie humoru, bo nie chcę ich dołować.

O wyszło, że sobie zrobiłam psychoterapię Waszym kosztem Sorry za przynudzanie, ale gdzie, jeśli nie tu?

[takamania]

Mąż miał 2 tyg wolne. W międzyczasie infekcją u syna, 2 stresujące wizyty u lekarza ( jedna 200 km od domu) . Do tego pogada była do dudy , no i wirus odciął skutecznie drogę na jakikolwiek wyjazd. Efekt nic co mieliśmy do zrobienia w domu dalej czeka. Obijalismy się o siebie bez celu. Wrócił do pracy a ja wybyłam na ogród z młodym ale zamiast siedzieć na tyłku zagonilam do roboty. Mąż po pracy wyglądał na bardziej wypoczętego niż po tych 2 tygodnikach. I ja też. O tym,że mi się chce mnóstwa rzeczy od wczoraj nie wspomnę. Mam za sobą okres załamania bo moje i syna choroby zamykały mnie skutecznie na wiele tygodni w 4 ścianach. Bezruch i brak akywności na zewnątrz to największy wróg dla psychiki.

[na_deszczu]

Mnie tez szkoda moich dzieci. Syn czekał na wiosnę, a teraz krótki spacer raz dziennie. Tęskni za kolegami z klasy. I wkurza mnie, ze inni to olewają powodując, ze sytuacja będzie się przeciągać a on będzie cierpiał dłuzej niż gdybysmy byli bardziej solidarni.

[kornelia_sowa]

Mnie -pod wpływem poczytania ematki-naszly mysli- A gdybym ja i ma z jednocześnie i trza by było do szpitala to co z dziećmi?

Jedyne osoby, które by im ruszyły na pomoc bez namysłu to mój ojciec (onkologiczny, schorowany, nie umie gotowac) i teściowa-sprawna ale chorpwita. Ja zwykle przeziębienie kładzie do łóżka.

I to mnie tak realnie przestrasza gdy o tym myślę.

[gaskama]

Jest wyjątkowa sytuacja. Nie masz żadnych przyjaciół, znajomych, sąsiadów? W takich sytuacjach okazuje się, że jest więcej rozwiązań, niż myślałaś. Ile lat mają dzieci?

[kornelia_sowa]

Oczywiscie, ze mam

Tylko ja mówie o sytuacji gdybyśmy się zakazili i chorowali na tyle ciężko, że konieczna by była hospitalizacja.

U dzieci wtedy tylko kwestia czasu aż zachorują albo wiadomo że rozsiewaja przechodzac bezobjawowo

Już widze te tłumy moich kolezanek i przyjaciółek z których każda ma dzieci/jest w ciąży/ma chorych rodziców zabierające do siebie dzieciaki u których zapewne na dniach wystapią objawy

Może by i zabrał ktoś ale wtedy chorowaliby oni

Myslę o tym po prostu

Zawsze jest jakies rozwiązanie tylko nie zawsze jest choć jedno dobre

[gaskama]

Nie myśl w ten sposób. Jesteście młodzi, prawdopodobieństwo, że i ty i mąż wylądujecie w szpitalu jest marginalne.

[kornelia_sowa]

Wiem, wiem 🙂 dzięki

Siedzę na wsi w domu z dziećmi

Mąż jednak jeździ do Krakowa. Nie zamknie firmy, bo zjadlyby nas kary.

Dopóki odgórnie nie przesuną terminów wykonania, to będą pracować.

Przypomniała mi się jelitówka która mieliśmy w październiku.
Dobrze że najpierw dzieci przeszły lekko i wróciły do przedszkola i szkoły.
My zaczęliśmy chorować razem jednego dnia i to tak, że czolgalismy się z łazienek (dobrze, że mamy dwie) i pojechanie po córkę do przedszkola kończyło się koniecznością przebrania koszulki-pot z wysiłku

[ga-ti]

Ja mam przedszkolaka, ale i nastolatki, więc jakby co, to się zajmą sobą i najmłodszym, ugotują, umyją, poczytają przed snem, ubiorą rano. Nagadałam, żeby w razie co się sobą zajęli.
Dziadkowie jedni daleko i 60++, drudzy 80, więc raczej wolałabym ich nie ściągać gdyby zagrożenie zarażeniem było tak duże (w sensie my w szpitalu). Reszta rodziny raz, że daleko, dwa ma własne dzieci, starszych rodziców, też kiepsko.
Mamy znajomych, ale sytuacja, jak wyżej. Wiem, że gdyby coś, to przyjedzie z pomocą kolega, a nawet dwóch, raczej się nie będą bać, pomogą, doglądną, ale oni też mają rodziny, więc w sytuacji tak trudnej nie będę wymagać, ale mam nadzieję, że pomogą.
Mam tylko nadzieję, że ich do domu dziecka, czy innego pogotowia opiekuńczego nie wezmą, a z drugiej strony, że się zainteresują, czy zdrowi. Ech...

[gaskama]

Hedna, a co syn lubi robić? Lubi czytać?

[bookends]

Jej syn jest niepełnosprawny. Ma autyzm, padaczke i up. umysłowe. Raczej nie czyta samodzielnie. Pewnie też ciężko mu wytłumaczyć co się dzieje i ciężko czymś zająć.

[gaskama]

Wiedziałam o autyzmie, nie wiedziałam o pozostałych dolegliwościach. Chciałam zaproponować wysłanie książek

[double-facepalm]

rownie dobrze moglabys mu dac do porozwiazywania zadania z fizyki kwantowej.

[gaskama]

Dziękuję za cenną uwagę.

[hedna]

Tusiu nie potrafi czytać. W lecie kończy 10 lat, jest autystą z upośledzeniem i innymi atrakcjami. Ostatnio ciastolinę lubi, zabawy wodą, lubi jeździć w swoje ulubione miejsca. Puzzle teraz mniej.

[ichi51e]

U mnie uspokajajaco dziala radio dzieciom z offu. Daj ciastoline i niech sobie slucha

[gaskama]

Wysłałam ci mail na priv. Będę wdzięczna za odpowiedź.

[ga-ti]

Hedna, zrób Tusiowi masę solną, taniej wyjdzie szklanka mąki, szklanka soli i woda tak na oko, ale dolewaj po trochu i zagniataj 'ciasto', ma być miękkie jak ciatolina właśnie. Można dodać trochę barwnika spożywczego albo i farbki, ale moje dzieciaki lubią bez barwników, za to później piekę w piekarniku to, co ulepiły i malują sobie farbami, flamastrami. Daję stolnicę, wałek, foremki do ciastek, nożyk jakiś i produkują. A jak zostanie niewykorzystana to zawiń w torebkę foliową i do lodówki, na drugi dzień będzie.

Moje tworzyły jakiś magiczny piasek z mąki i pianki do golenia i nieszczęsne slajmy, jest dużo przepisów w necie, yt.
Fajnie, że lubi takie ciapki, można się pobawić. A sypkie? Bo jeśli lubi sypkie to daj w pudełko kaszę, ryż, mąkę, sól...(różne każdego dnia inne) i niech sobie gmera, przesypuje, miesza, jakieś pudełeczka do tego, lejek, łyżki, słomki...
Każdy się ratuje, jak może

[umi]

Nie ma sensu sie denerwowac. Patrz na plusy sytuacji, nie na negatywy. Rozniesc sie rozniesie na ochotnikow. O ile kojarze, jestes z Polski. Masz warunki, zeby sie nie zarazic, wystarczy skorzystac. Obywatele GB nie maja takich luksusow. Jesli siedzisz na doopie, nie ma sie co rozniesc na Cb czy bliskich (o ile tez siedza na doopie).
A przymus zap.przania w kolowrotku jest korponawykiem. Ludzie fiksuja (mali tez) bo maja nawyk chomika. Zabrali im kolowrotek wiec nie wiedza co ze soba zrobic.
Jedyna pozytywna strona tego koronobadziewia jaka widze jest to, ze ludzie wreszcie naucza sie byc ze soba a nie obok siebie. Rozmawiac ze soba, spedac czas we wlasnym towarzystwie, robic rozne rzeczy wspolnie.
Przy okazji niektorzy rodzice zaczna byc blizej ze swoimi dziecmi, zwlaszcza ci, ktorzy dotad przerzucali te dzieci na rozne placowki.

BTW, 2 tygodnie kwarantanny to jest nic. Nikt tu nigdy nie chorowal poltora czy dwa tygodnie, nie mial zadnego zabiegu szpitalnego, dziecko mu na tyle nie zachorowalo? To jest dokladnie to samo, tak samo sie siedzi na doopie, z ta przewaga, ze czlowiek nie jest chory i dobrze sie czuje.
Wiec zamiast fiksowac polecam znalezc pozytywne rzeczy i nie wylazic jesli ktos nie musi. Przez takich wylazacych problem bedzie sie cignal i cignal, zamiast wygasnac

[alicia033]

umi napisała:

> BTW, 2 tygodnie kwarantanny to jest nic. Nikt tu nigdy nie chorowal poltora czy dwa tygodnie, nie mial zadnego zabiegu szpitalnego, dziecko mu na tyle nie zachorowalo?

owszem, tylko że dla mnóstwa osób z tych, którzy teraz już zostali uziemieni nigdy się to nie zbiegło z utratą dochodów/pracy praktycznie z dnia na dzień, na nie wiadomo jak długo i nie wiadomo w jak potem zmienionej rzeczywistości.
Więc pisanie, że "to jest dokładnie to samo" świadczy o konkretnych problemach z głową.

[minniemouse]

chcesz przepis na domowa ciastolinę?
biorę taka opcje pod uwagę ze możesz zamówić online make, sol, olej i farbki do jedzenia
szybka, prosta i tania
na dwa sposoby
15 minutowa

poza tym
[url=https://mojedziecikreatywnie.pl/2017/11/zabawy-dla-dzieci-w-domu/]zabawy dla dzieci w domu - super!/url]
zabawy w domu

Minnie

[hedna]

Dziękuję!

[umi]

Nooo... i myslisz, ze pogarszanie tej rzeczywistosci i nakrecanie sie bardziej cos w tym pomoze? Poza tym w Polsce raczej nie da sie tak po prostu umrzec z glodu, zwlaszcza w czasie epidemii. To nie USA, gdzie bez dochodu lecisz na bruk bez ubezpieczenia zdrowotnego i w ogle czegokolwiek. Zycie i zdrowie jest najwazniejsze, reszte da sie odbudowac.

Pominawszy fakt, ze najbardziej panikuja nie ci bez pracy, a ci, ktorzy maja siedziec na dopie w domu i wlasnie pracowac. Nagle im cztery sciany za ciasne i musza polazic towarzysko. Wez moze polep sobie ta ciastoline od minnie

[minniemouse]

chodziło o to żeby mieć co wspólnie z dzieckiem robić np lepić ciastoline lub moc ja zrobić jak sie nie chce lub nie moze z domu wyjsc. dzizas.

Minnie

[umi]

Ale ja tego nie napisalam do hedny, tylko alicii ktora zaczela sie wyzlosliwiac pod moim wpisem.

[asia_i_p]

Mówią, że psychika potrzebuje dwóch tygodni, żeby się przestawić po kryzysie. Na ile możesz, walcz z tą swoją tendencją.

[asia_i_p]

Bo się zamęczysz.

[hedna]

Chyba do tego zmierzam

[pulcino3]

• RIYA SOKOL - Thank you, Coronavirus

[hedna]

Potwierdzono w mojej miejscowości przypadek korona wirusa. Nie ma żartów. Boję się.

[hedna]

Siedzimy w domu 10dni.Nie wiadomo ile jeszcze. Dawno nie miałam tylu siniaków

[homohominilupus]

Dlaczego siniaki?

[hedna]

Od początku marca syn dostaje 2 nowe leki (zamiast 2 innych) - wyciszające.Bywa lepiej, ale bywa bardzo ostro. Mimo ,że ma niecałe 10 lat jest bardzo silny jak na swój wiek i wysoki -blisko 170cm. Mąż teraz jest w domu, dużo się nim zajmuje. Ale bywa,że zupełnie niespodziewanie syn się czymś zdenerwuje i okrutnie uszczypie, czasem uderzy. Agresja nadal jest, choć w porównaniu do 1,5 miesiąca temu, jest trochę lepiej. Zmianę leczenia zaproponowała nowa lekarka z Krakowa, podobno bardzo dobra. Stosujemy się idealnie do wszystkiego. Ale wystarczy czasem bzdura, np nie taki obiad jak syn myślał i jest grubo. Szczypanie, wrzask, kopanie, firanka leci z karnisza.... Czasem popłaczę bo nie wytrzymuję.

[homohominilupus]

hedna napisała:

> Od początku marca syn dostaje 2 nowe leki (zamiast 2 innych) - wyciszające.Byw
> a lepiej, ale bywa bardzo ostro. Mimo ,że ma niecałe 10 lat jest bardzo silny j
> ak na swój wiek i wysoki -blisko 170cm. Mąż teraz jest w domu, dużo się nim zaj
> muje. Ale bywa,że zupełnie niespodziewanie syn się czymś zdenerwuje i okrutnie
> uszczypie, czasem uderzy. Agresja nadal jest, choć w porównaniu do 1,5 miesiąca
> temu, jest trochę lepiej. Zmianę leczenia zaproponowała nowa lekarka z Krakowa
> , podobno bardzo dobra. Stosujemy się idealnie do wszystkiego. Ale wystarczy cz
> asem bzdura, np nie taki obiad jak syn myślał i jest grubo. Szczypanie, wrzask,
> kopanie, firanka leci z karnisza.... Czasem popłaczę bo nie wytrzymuję.
>
>

Współczuję. Strasznie to musi być trudne.

[hedna]

Czasem jest bardzo, bardzo ciężko. Kocham go całym sercem, to wspaniały chłopiec.Tylko kiedy dziecko Cię bije....

[chococaffe]

Bardzo współczuję. Twój mąż teraz pracuje czy w domu? Jeżeli w domu - to możesz chociaż wyrwać się na godiznkę dwie na spacer?

[double-facepalm]

jestes w ogole pod opieka psychologa?

[hedna]

Nie , ale czasem z psychologiem rozmawiam.

[double-facepalm]

to dobrze ze masz teraz taka mozliwosc.

[taki-sobie-nick]

A może grupa wsparcia dla opiekunów takich osób? Szukałaś?

[hedna]

Tu nic takiego nie ma

[berdebul]

A szukałaś grup onlajn? Btw te firanki, to bym po prostu usunęła. Zawsze to jedna niebezpieczna rzecz mniej, a karnisz w końcu puści i może zrobić krzywdę.

[hedna]

Szukałam, ale nic takiego nie znalazłam. Z firanką robi tak tylko w swoim pokoju, karnisz jest sprawdzany co jakiś czas.Nie ma na to rady. Niszczy różne rzeczy, psoci. Przykład z dziś - rosół był zbyt ciepły, dlatego mocno mnie uszczypnął w rękę. Nowy siniec.

[prezent_urodzinowy]

Hedna, tak na szybko znalazlam: (dobrze pamiętam miasto?)
tarnow.net.pl/articles/s/i/236490
www.facebook.com/groups/1317987238322379/
www.facebook.com/GrupaWsparciaAutyzm/

[hedna]

Dziękuję mocno!!!

[double-facepalm]

byly gorsze pandemie, spokojnie. www.visualcapitalist.com/history-of-pandemics-deadliest/

[nessy]

Jakie? Bo nie pamiętam?

[szmytka1]

Ja od siedzenia non stop z dizecmi mam koszmary, już ze 3 x w tym tygodniu śniło mi się, że jestem w ciąży i będzie jednego więcej do ogarniania

[gaskama]

A ile masz dzieci?

[szmytka1]

tylko 2, ale za to jakich Potłukli mi szybę w drzwiach, zalali ksiązki z biblioteki itp kosztowne wypadki im się zdarzają. Zawsze niechcąco i to był wypadek. Do tego jeden pisk i wrzask, bo mały jest w fazie, że musi mieć koniecznie to samo, co duży. A duży nastoletnie humory ma, więc w połączeniu z moim wybuchowym charakterem jest to mieszanka wybuchowa. Migrena po 2 x w tygodniu.