Strach przed wodą u 3 latka

[ajr27]

Moje dziecko 3 letnie wróciło z wakacji niedawno z zaliczonymi co najmniej pięcioma atakami histerii na basenie. A było tak: za pierwszym razem przez przypadek zamoczył głowę, za drugim razem chlapnęło mu na twarz, za trzecim- dzieci wbrew jego woli włączyły fontannę z tzw. grzybka w brodziku, następnie się poślizgnął, a na koniec wzięłam go na rękach do głębszego basenu. Jednym słowem- woda fuj. Nawet w wannie ostatnio nie chce się kąpać i jest ryk, bo woda mu nie odpowiada. Martwi mnie to, bo choć nie jesteśmy rodziną bardzo pływającą ( ja uwielbiam wodę i świetnie pływam, mąż niespecjalnie), to nie stało się w życiu młodego nic, co mogłoby uzasadniać takie fobie. Mały lubi się bawić w wodzie, ale wyłącznie na własnych, bardzo ostrożnych zasadach, np. siada na brzegu brodzika i chlapie nóżkami, albo w kole brodzi po dnie.
Czy jest się czym martwić, czy to tylko taki etap? Szczerze mówiąc, nie widziałam nigdy na basenie dzieci, które by tak bardzo się bały. Dodam, że chodziliśmy na basen odkąd miał rok i nigdy nie wykazywał żadnego lęku. Czy to znaczy, że on już nie będzie mógł normalnie uczyć się pływania? Zostawić go, czy oswajać mimo wszystko? Jak Wasze doświadczenia w temacie?

[nangaparbat3]

Może w związku z pandemią jakoś szczególnie mocno odkażają wodę i oczy go piekły od wody?
Coś się wydarzyło, że stracił poczucie bezpieczeństwa.
Ja bym na razie odpuściła, rozmawiała, ale bez nacisków, po prostu spytałabym, co mu w wodzie/basenie przeszkadza, zaczęła od oswajania w domu, jakichś zabaw z wodą bez wchodzenia, powolutku, po kroczku.
Jeśli powie, co go tak przeraża, rozważycie, co dalej.

[dolcenera]

Norma rozwojowa, podpada pod lęki przestrzenne ( głowa pod wodą - inny obcy świat, „ nikt mnie nie widzi, nikogo nie ma”. Samo minie.

[bye-bye]

Nie martw się i naprawdę nic na siłę. Córka znajomych podobnie się zachowywała a dziś ma lat 10 i pływa pewnie i chetnie. Przeszło tak ok. piątego roku zycia.

Mój syn np. jeszcze nigdy nie był u fryzjera, bo się boi. Zakładam, że mu kiedys przejdzie😁

[ajr27]

Mój u fryzjera też histeryzuje.
Generalnie mam wrażenie, że panikuje w każdej sytuacji w której nie czuje 100% kontroli.

[mava]

moje dziecko od zawsze bało sie wody. Pierwszy raz nad morzem był mając 2 lata i ani razu przez całe 2 tygodnie nie wszedł do wody, tylko sobie chodził po mokrym brzegu. W kolejnych latach juz wchodził, z rodzicem.
Na obowiazkowym basenie w szkole, tylko on i jego koleżanka nie nauczyli sie plywac (2 kl) i byli naprawdę ostatnimi melepetami (akurat ja też chodziłam jako pomoc dla nauczyciela) - całe szczęście, że jakas normalna klasa była i nikt sie z nich nie smiał...
Potem w gimnazjum dyrektorka załatwiła dzieciakom darmowy basen, z czego była dumna i szczęsliwa. Syn poprosił, żebym załatwiła zwolnienie. Załatwiłam
W koncu majac naście lat (LO) poszedł na basen na indywidualna nauke plywania, nie wiem z jakim skutkiem bo już stary chłop był i z nim nie chodziłam.
Potem kilka razy pojechał na żagle z kumplami, nie wiem jak sobie radził ale chyba źle nie było skoro akcje powtarzał.
Nigdy nic dziecku nie stało się w zwiazku z wodą. Nie wiem, dlaczego sie bał.
Ja tez mam respekt przed wodą, raczej nie wchodze na niesprawdzony akwen, ale w basenie nie ma problemu. W morzu tez popływam ale tylko wzdłuż niezbyt głębokiego brzegu i po sprawdzeniu dna.

[mamtrzykotyidwa]

Tak jest się czym martwić - swoją głupotą koniecznie musisz się zacząć martwić.
Skoro widziałaś, że histeryzował w pierwszych czterech przypadkach, to po kiego grzyba zafundowałaś mu jeszcze większą traumę biorąc go na głęboką wodę?
Chciałaś całkiem go wystraszyć i zniechęcić do wody?
Chyba ci się to udało skoro nawet wanna go teraz przeraża.
Teraz to już tylko możesz zastosować metodę szokową oswajania z wodą - wrzuć go do głębokiej wody, albo się oswoi i nauczy pływać, albo się utopi i będziesz miała problem z głowy.

[milva24]

mamtrzykotyidwa napisała:

> Tak jest się czym martwić - swoją głupotą koniecznie musisz się zacząć martwić.
> Skoro widziałaś, że histeryzował w pierwszych czterech przypadkach, to po kiego
> grzyba zafundowałaś mu jeszcze większą traumę biorąc go na głęboką wodę?
> Chciałaś całkiem go wystraszyć i zniechęcić do wody?
>

Trochę brutalnie napisane ale się zgadzam. Po co dzieciaka męczyć skoro widać, że się przestraszył? Jak będziesz go zmuszać to zniechęci się zupełnie.

[princy-mincy]

Ja bym tak brutalnie nie napisała, ale zgadzam się, nie wzięłabym dziecka na głębsza wodę po 4 takich akcjach.

[memphis90]

Ale nie jest powiedziane, że on NIE chciał iść na głębszy basen. Może chciał, ale finalnie się wystraszył. Znany mi kilkulatek histeryzowal, kiedy miał mieć lekcje pływania w małym baseniku, tymczasem nie bał się pływać w kolku z rodzicami w głębokim basenie.

[princy-mincy]

Owszem nie jest, natomiast po akcjach 1-4 nie ryzykowałabym akcji nr 5.

[ajr27]

Ale weźcie poprawkę, że ja nie w kolejności chronologicznej opisałam te akcje, tylko po kolei jak mi się przypominały. Zresztą nie ciągnęłam go na siłę do głębokiego, tylko zdążyliśmy wejść na schodki i już był ryk. Nie zamierzam go zmuszać, zastanawiam się tylko, czy nie przydałoby się zapisać na regularny basen, a nie chodzić od przypadku. Może szybciej wtedy przywyknie? Z drugiej strony, po co go stresować.

[hanusinamama]

Nie rób tak bo zniechęcisz na długo. Sprawdzaj co jakis czas czy mu nie przeszło ale nie za czesto bo sie bedzie bał z domu wychodzić
U mnie było podobnie ( a my regularnie chdozilismy na basen 2 razy w tyg cały rok), odpusciałam. próbowałam co 2 miesiace, 2-3 próby z płaczem (brałam na rece i wychodziliśmy, w domu lody i bajka zeby dziecko nie czuło ze jestem rozczarowana). Za 4 czy 5 (czyli prawie po roku) nagle było ok. Na spokojnie.

[b.bujak]

TU raczej nie chodzi o przywykniecie które da się wypracować regularnym chodzeniem na basen. To kwestia czasu i gotowości - musi do tego " dorosnąć ". Próbuj co jakiś czas

[ajr27]

Ale jeśli nie wyrośnie? Czy to może oznaczać jakąś patologię?

[b.bujak]

ajr27 napisał(a):

> Ale jeśli nie wyrośnie? Czy to może oznaczać jakąś patologię?

Taką samą jak inne lęki - niektórzy boją się pająków, inni wysokości, inni wody...

[memphis90]

O nie, nie, nie. Strach przed pająkami jest CAŁKOWICIE racjonalny.

[ajr27]

😀😀

[princy-mincy]

Odpuścić, nie oswajać 'mimo wszystko'.
To pewnie taki etap.

[fil.lo]

Nie ma się czym martwić, samo przejdzie (choć przechodzić może długo, u mnie trwało to jakieś dwa lata...)

[mia_mia]

Moje dziecko to tzw. wodne dziecko w basenie od 7-8 tygodnia życia, wrzucane, zanurzane, bez awersji do prysznica, lania wody na twarz, pływające bardzo wcześnie, a miało etap niechęci do mórz, oceanów i co takiemu zrobić?

[stephanie.plum]

mój w wieku trzech lat nie zbliżał się do wody w ogóle.
(podczas wakacji nad morzem nie wchodził nawet na mokry piasek)
moim zdaniem to atawizm, który uchronił wiele dzieci w tym "ciekawskim" wieku przed utopieniem się.

uszanowaliśmy ten wybór, ale potem, przez cały rok, z wodą oswajany był w wannie, i stopniowo pozbywał się panicznego lęku przed zmoczeniem / zanurzeniem twarzy.

rok później z wody wygonić się go już nie dało.

teraz, w takim specjalnym pasie któy pomaga utrzymać się na wodzie, bez lęku wypływa na głębię jeziora.

będzie dobrze, tylko nic na siłę...

[ichi51e]

Dokladnie.

[ichi51e]

Bardzo dobrze ze sie boi. Zapewniam cie ze nie chcialabys dziecka ktore sie nie boi.

[b.bujak]

Mój młodszy miał podobnie. Pamiętam wakacje, kiedy miał 5 czy 6 lat - chęć zabawy w wodzie zaczynała przewazac lęki - pluskał się w brodziku a ja siedziałam obok z ręcznikiem - po każdym chlapnieciu w twarz wychodził i się wycieral to byl początek przelamywania, teraz oporów nie ma żadnych. Dodam, że w żaden sposob nie przyspieszalam tego procesu, cierpliwie wspierałam z brzegu z ręcznikiem w rękach

[ga-ti]

Moje początkowo bało się nie tyle wody ile przestrzeni, dziwnych odgłosów (no na basenie jest inaczej), trzymałam na rękach, w pełnym umundurowaniu: rękawki, koło. Jak już oswoiło lęk to lubiło się bawić w płytkich brodzikach, w których w zasadzie tylko dało się chodzić (30-40 cm wody) i sobie chodziło, przelewało wodę, psiukało gumowymi zabawkami, chlapało itp. W głębszym basenie ciągle jeszcze z nami, za rękę. Ale powolutku się przekonało, teraz uwielbia się bawić w wodzie i coraz lepiej pływa.
Natomiast ze starszym dzieckiem było więcej przejść, na plaży w skarpetkach i wodę tylko z daleka oglądało. Mąż oswajał, trzymał, był obok i jakoś poszło. A gdy się nauczyło pływać w zerówce na basenie to i tak w jeziorze i morzu nie chciało, bo były fale.
Trzecie z dzieci to chyba półsyrena od urodzenia, z wody wyjąć się nie dawało. Za to teraz trzeba przekupić, by chciało wejść, mam nadzieję, że to taki wiek i minie.
Tak więc powolutku, zacząć od płytkiej wody, stać z ręcznikiem i wycierać oczy (też tak robiłam, jak forumka wyżej ), pozwolić na zabawy, nic na siłę, będzie dobrze, trzeba czasu.

[hanusinamama]

Moje dziecko w tym wieku tez dostało strachu przed woda. Cały wyjazd nad morze moczyła stopy tylko...albo i nie bo sie tego tez bała. Odpusciłam. Próbowałam z basenem co 2-3 mce...ale jak widziałam ze sie boi odpuszczałam. Majac 4 lata zaczeła chodzić na nauke pływania, po 3 tygodniach z pasem wypornosciowym cwiczyła na głębokim basenie. Uwazam, ze zmuszanie daje odwrotne efekty.
U nas tez nic sie nie stało. Rok wcześniej rwała sie do wody, na basen regularnie chodziliśmy (ja pływam bardzo duzo), rok póżniej chodziła na zajecia z instruktorem, zero lęku.

[katriel]

Odpuścić. Niektóre dzieci tak mają.
Umożliwiać zabawę w wodzie "na własnych zasadach" skoro mały lubi. W miarę możliwości również w naturalnych zbiornikach. W ten sposób możecie uniknąc pogłębiania lęków.
Do tematu nauki pływania wrócić za trzy lata. Mniej więcej w wieku 6 lat dziecko zaczyna rozumieć proces uczenia się, więc idzie z nim negocjować, żeby przełamało chwilowy strach w imię zdobycia nowej umiejętności, którą potem będzie się cieszyć.

[eliszka25]

Spokojnie, przerabiałam dwa razy u obu synów. Obaj uwielbiali kąpiele w wannie i w ogóle zabawy z wodą i wodą, a jednocześnie głębokiej wody, polewania i zamaczania głowy się bardzo bali. Włosy mogłam im myć tylko z takim daszkiem kąpielowym, bo jak woda popłynęła po twarzy, to był wrzask, panika i dziecko mi się „topiło”. Było tak przez kilka lat. Nie walczyliśmy z tym specjalnie. Wolałam, żeby moje dziecko jako 2-3 czy 4-latek bało się wejść do głębokiej wody niż ganiać za dzieckiem, które żadnych zahamowań w temacie nie ma. Tak z kolei miała moja koleżanka ze swoją córką.

W wieku 5 czy 6 lat wysłaliśmy każdego na kurs dla maluchów. Nie była to typowa nauka pływania, tylko instruktorka kładła nacisk właśnie na oswojenie z wodą. Moim dzieciom szło powoli, ale jednak się udało. Instruktorka była bardzo delikatna, nie było zmuszania, grupy małe i każde dziecko robiło postępy w swoim tempie. Dzisiaj obaj moi synowie pływają, nurkują, skaczą do wody ze skoczni, zjeżdżają na zjeżdżalniach na basenie i w życiu nie powiedziałabym, że jeszcze kilka lat temu wpadali w panikę, gdy woda z prysznica prysnęła im na twarz.

W przypadku twojego synka bym się zupełnie nie martwiła. To jeszcze maluch. Niech się oswaja z wodą na swoich warunkach, nic na siłę, powoli, daj mu czas.

[palacinka2020]

Odpusc, moja miala tak samo gdy miala 2 lata. Do basenu na brzegu brodzika, a niechby kropla spadla na twarz...
-Pewnego dnia weszla dalej trzymajac sie caly czas brzegu- odkryla, ze moze sie trzymac i juz nie chciala z tego basenu wyjsc
- potem odkryla najwieksza zjezdzalnie na basane i musialam z nia zjechac 20 razy
- przez pol roku zaliczala wszystkie zjezdzalnie
- w jakims olbrzymim aquaparku nie myslac weszlam z nia w rure, na dole bylo 1.5m glebokosci, zanurzylysmy sie obie z glowa i to byl koniec zjezdzalni na nastepne pol roku
- teraz powoli, powoli wraca na male zjezdzalnie dla dzieci. Na wielkie tobogany nie chce patrzec.

[ajr27]

My po ostatnim pobycie wszelkie zjeżdżalnie basenowe mamy z głowy na dłuuugi czas

[qs.ibidem]

Mam jedno dziecko-syrenę i jedno antysyrenę.
A na basen chodziliśmy od momentu jak skończyli 8 miesięcy. Antysyrena nigdy nie przepadał za wodą (celem zanurzenia się, a już głowa pod wodą to było najgorsze co go mogło spotkać...)
Z ttm że mieszkamy w miejscu gdzie basen jest co 2 metry i z zasady uczy się dzieci pływać od jak najwcześniej, celem bezpieczeństwa.
Pierwszy kurs pływania (4 lata) zaliczył ze mną u boku w wodzie, bo sam z grupą i instruktorem nie zostałby za nic w świecie. Myślałam, że zostanie mu po tym trauma w wieku 6 lat już pływał, nurkował i czuł się w wodzie świetnie. Do tej pory basen uwielbia. I nadal jest w pewnym sensie "antysyreną", to nie jest pasja, która wyszła mu z serca
Ja miałam podobnie, tylko nauczyłam się później pływać. A jeszcze w pierwszej klasie obowiązkowy basen był dla mnie zmorą.

[lot_w_kosmos]

Daj spokój dziecku. To 3 latek.
Źle mu się kojarzą rodzice, którzy o takie rzeczy histeryzuja.
Tacy potem ciągną 3latka na Rysy, b9 wszakże powinien już tam śmignąć....

[mikams75]

odpuscic, odczekac, dzieci maja rozne etapy, rozne fobie, ktore zazwyczaj mijaja jak sie odpusci.
Moje dziecko tez mialo etap nienawisci do wody, w szczegolnosci do wanny, choc na zajecia na basenie z innymi maluchami byly od niemowlaka i byl czas, ze tak porzadnie wymyte dziecko to mialam tylko pod basenowym prysznicem raz na tydzien W domu udawalo mi sie tylko wymyc tylek po kupie. I zeby nie bylo, ze dziecko wchodzilo brudne do basenu - instruktorka w ramach jakiejs tam zabawy prowadzila gromadke pod prysznic i kazdy byl porzadnie oplukiwany. Byl tez czas, ze dziecko nie chcialo chodzic na basen, odpuscilam na troche.
Pociesze cie - chwilowa fobia nie miala zadnego wplywu - dziecko z powodzeniem nauczylo sie plywac zanim poszlo do szkoly, obecnie plywa lepiej ode mnie i zdalo egzamin padi junior i nurkuje.

[kornelia_sowa]

Moj miał 2,5 kiedy pojechalismy nad Bałtyk.
Pędził do tej wody ile sil w nogach , słońce, 30 stopni, plaza i wbiegł.

A jak wbiegł to wydał z siebie ryk.
Bo jak to w Bałtyku być lubi, woda była lodowata. A maleńka fala chlupnęla tym zimnem na jego goły brzuch.

Nie wszedł do końca pobytu.
Teść kupił mu dmuchany ponton i lali mu tam wodę spacerkiem. I tam się bawił. Codziennie.

W morzu nie zaliczył już ani paluszka.
Minęło

Miał jeszcze inne okresowe strachy


Moją córkę ledwie drapnąl (prawie bez śladu) kot babci. Miała 3,5 roku.
Minęły 2 lata i nadal boi się kotów.
Minie. Wiem to

[motyllica]

OKULARKI mu kup, to podstawa, bo dzieci nie lubią jak zachlapuje oczy.
i może jakieś gadżety do wanny, później nad wodę, do przelewania i zabawy

[mikams75]

proponuje jeden gadzet na probe, ja w efekcie fobii dziecka i checi zapewnienia atrakcji w wannie mialam lazienke zawalona zabawkami do kapieli a dziecko mialo to gdzies

[edelstein]

Stanowczo wolę dzieci,które mają respekt przed wodą,niestety on często mija.Moj syn tak miał,a teraz z kajaka skakał.Jedyne co mu wbiłam do głowy,to sprawdzanie dna,i powolne wchodzenie do wody,no i kamizelka jeśli będzie wypływał dalej niż ma grunt.

[rulsanka]

Moje dzieci tak miały w okolicach 1,5- 2 lata. A potem sami się nauczyli pływać (bez rękawków itp pomocy) w wieku 4 lat. Nic na siłę. W okresie lęku kąpali się w misce wstawionej do brodzika.
A jeszcze było ciekawe, że młodszy syn jak miał 6 lat pływał, nurkował, siadał na dnie basenu (głębokość 140), a przy myciu głowy była panika, nawet gdy płukaliśmy samą wodą, bez szamponu. Minęło.