ciekawa teoria.....

[ogrom]

Otóż napisze ją zobaczymy kto z Was to skuma i która z nich Was dotyczy.

1. My jesteśmy celem i mamy prawo się realizowac w tym co czujemy, że jest
naszym powołaniem.

2. Celem jest życie i praca i to daje satysfakcję. A my tylko narzędziem.

[suchyxxx]

1 brzmi bardziej demokratycznie i niedepresyjnie dlatego wybieram 1;p Tak na
serio uważam się za kogoś wielkiego jak wszyscy i jestem całkowicie wolny i
robi,ę to co mi się podoba-nie nawidzę być narzędziem

[zoltanek]

a nie lubisz być czasem narzędziem do zaspokajania potrzeb seksualnych w rękach
pięknej dziewczyny?

[suchyxxx]

heh wol jak to ona jest tym narzędziem;p

[zoltanek]

ty seksisto!

[suchyxxx]

Żeby nie było że jestem niedobry dla kobiet-wolę współżycie z tą samą płcią;p heheh

[uhu_an]

ad1. wszystko robimy po to abysmy MY czuli sie dobrze. mamy o siebie 'dbac'.
tylko egoisci sa zdrowi psychicznie.;o)

ad2.tu sie zgodze jedynie w polowie-celem moze byc cokolwiek, ale zgodzilabym
sie z tym, ze to my jestesmy narzedziem w osiagnieciu danego celu. wszystko
jest w naszych rekach.

[suchyxxx]

nie jestem żadnym narzędziem;p

[uhu_an]

a ja jestem. brzydko moze brzmi- takie uprzedmiotwoienie czlwoieka, ale chyba
jednak jestem.jesli to odniesc do celu.

[suchyxxx]

a jaki jest cel? Zbudować dom?

[uhu_an]

chyba mnie nie rozumiesz. ja to pojmuje w nastepujacy sporosób: jestem
narzedziem, bo..to ode mnie zalezy co osiagne/badz nie. czy zdabede jakis cel.
jesli moim celem jest przypuscmy np. poprawienie relacji z ludzmi, to ode mnie
zalezy, czy do innych wyjde, czy zamkne sie w swoim swiatku. to ja dzialam.
jestem narzedziem, ale w jakims sensie i ja pociagam za sznurki. ja podejmuje
pewne decyzje, ale i je wprowadzam w zycie. ja cos tworze.
ja to tak rozumiem. chce byc narzedzie we wlasnych rekach i tworzyc wlasnymi
rekami.

[ogrom]

NO właśnie!!!

Ja nie jestem narzędziem i nigdy nie będę !!!

Jestem czującą wolna istotka z cholernie silna wolą!!!!

[suchyxxx]

kiedyś myuślałwem że swiat nie ma sensu bo jestem jak robot i narzędzie a teraz
myślę że każdy jest kimś wolnym i nadzwyczajnym i odkąd tak myślę mam z głowy
depresję:) Żyje sie dla siebie a jak ma się odfrobinę czasu to można pomóc innym

[ogrom]

mam tak samo Suchy!!!

znaczy najpierw mialam bylo jestem wolna itd potem jak weszłamw dorosłe zycie
ze jestem narzedziem i to była katorga a teraz jestem totalnie wolna i jest luz
blues:))))))))

[mlasskacz]

Celem życia jest jego pełne odczuwanie, odczuwać je możemy tylko w uważnym spokoju (albo równowadze wewnętrznej jak kto woli). I to powinno być być naszym zadaniem (jedynym zadaniem, tak naprawdę), to jest prawdziwy zdrowy egoizm bez którego nie można być prawdziwym altruistą. Jak jeden tonący może pomóc innemu tonącemu? Kiedys się topiłem, to wiem, jakie zwierzę się wtedy odzywa. Z czystym sumieniem powinniśmy poświęcić się naszemu spokojowi przed karierą, rodziną, ojczyzną, Bogiem itd. itp. jak powiedział pewien mistrz na swoim wykładzie, wszystkie te pozostałe rzeczy są gó.. warte.

[ogrom]

Mlaskacz za ten text masz u mnie ........ dobre czerwone wino!!!! :)))))))))))

tak odczuwac:)))))))) głownie to!!!!:)))))))))

jestesmy ludźmi a nie betonowymi słupkami;)))

[martola80]

Zgadzam się z uhu_an.Bo np, gdy moim celem jest oświecenie, czyli odnalezienie
prawdziwego siebie, to ja jestem celem i jestem jednocześnie narzędziem do
osiągnięcia tego celu.

[maggpie]

1/ ten test jest po to, żeby badany zdradził nam swoje fiksacje i obsesje oraz
słowa-wytrychy depresyjnej (?) psyche. (W moim przypadku, będzie to rodzaj manii
prześladowczej przełamanej ze spiskową teorią dziejów ;))
Ad meritum: opcja bliższa, niczym koszula ciału. Żaden egoizm nie ma tu nic do
rzeczy; kiedy unieszczęśliwiamy siebie, nie ma z nas optymalnego pożytku dla
reszty. Jest to zarazem prawo do realizacji, ale też rodzaj obowiązku. (To, że
się mylimy w ocenie powołania nie ma większego znaczenia, choć komplikuje życie
i może przeszkadzać w rozwoju.) Tyle.
2/ Ani życie, ani praca nie są celem, a właśnie raczej narzędziem. Są rodzajem
katalizatora i lustra. Dzięki nim możemy i doświadczyć, i zobaczyć.

[eizo1]

> 1. My jesteśmy celem i mamy prawo się realizowac w tym co czujemy, że jest
> naszym powołaniem.

ale po co?

> 2. Celem jest życie i praca i to daje satysfakcję. A my tylko narzędziem.

ale dlaczego to i dlaczego nie daje?


nie ma dobrych definicji i nie będzie albo czujemy
że sensu nie ma albo odwrotnie i wtedy jest normalnie

[damen_dramen]

a jeżeli jesteśmy siłą, która steruje narzędziem (tj ciałem) w poszukiwaniu
celu?

[martola80]

damen_dramen napisała:

> a jeżeli jesteśmy siłą, która steruje narzędziem (tj ciałem) w poszukiwaniu
> celu?

to wtedy jesteśmy na poziomie podziału na ego i ciało. Zeby się rozwinąć,
musimy przekroczyć ten podział i wtedy będziemy na poziomie centaura-jedności
ciała i umysłu (mnin.joga w tym pomaga) :)

[martola80]

no chyba że jest się troche niżej, to jest na poziomie persony, tzn. że się
wypiera jakiś swoich cech, emocji-swojego cienia.Jak się go zintegruje, to
powstaje poziom ego.:))

[eizo1]

> to wtedy jesteśmy na poziomie podziału na ego i ciało. Zeby się rozwinąć,
> musimy przekroczyć ten podział i wtedy będziemy na poziomie centaura-jedności
> ciała i umysłu (mnin.joga w tym pomaga) :)

ale po co
co to nam daje?

[martola80]

nie wiem dokładnie, po prostu rozwijamy się, zmieniamy punkt widzenia, ale
dobrze piszesz, bo nie ma parcia, wszystko w swoim czasie