rabarbara
28.10.04, 09:49
Witam serdecznie!
Nie wiem, czy przypominacie sobie dyskusję na temat powrotu do pracy po
urlopie macierzyńskim, która maiła miejsce w styczniu. Obiecałam wam
podzielić się swoimi wrażeniami, więc to robię.
Tak jak zapowiedziałam to w styczniu, tak zrobiłam. Po macierzyńskim i
urlopie wypoczynkowym wróciłam do pracy. Moje prawie pół roczne dziecko
zostało w domu z nianią (niestety nie ma babci). Wciągnełam się już w wir
zawodowych obowiązków i całkiem dobrze sobie radzę. Karmię dalej swoje
dziecko piersią, a w pracy odciągam pokarm, który mała dostaje na drugi dzień
z butli. Oczywiście mała je już zupki, kaszkę i deserki. Narazie dziecko
wygląda na zadowolone. Jest wesoła, nie płacze, jest zadbana. Dobrze się
rozwija, już zaczyna stawać i "przegaduje" wszystkich dookoła. Mój mąż bardzo
pomagał i dalej pomaga mi przy małej. Dzięki temu mogłam również wrócić do
uprawiania swojego największego hobby, czyli tańca flamenco. Pomimo, że po
powrocie z pracy cały czas do zaśnięcia małej spędzam z nią, mam czas na
lekturę książki, późnowieczorną wizytę w kinie i inne rózne drobne
przyjemności. Dom też nie przypomina gruzowiska, więc nie jest najgorzej. A
muszę podkreślic, że nie mam żadnej pomocy ze strony babć, bo ich nie mamy.
Stwierdzam, że dla mojego dobrego samopoczucie powrót do zawodu był
zbawienny. Wiem, też ile byłam do tyłu przez zaledwie półroczną nieobecność.
A przyznam się wam jeszcze do tego, że pozostanie w domu skończyłoby się dla
mnie tragicznie. Z nudów zaczełam, tak jak moje koleżanki, oglądać różne
durne seriale i nawet program Bar. Dzięki Bogu teraz nie mam na to czasu.
Pozdrawiam wszystkie mamy, te pracujące i te niepracujące, bo teraz wiem, że
każdy ma swój sposób na spełnienie się. Rabarbara
