Głód...

[kozica111]

czy któraś z emam doświadczyła..?
Takiego prawdziwego..łamiącego kości, sumienie, ciało..kilkudniowego, kilkutygodniowego, miesięcznego...
Głodu w zakresie ilości i jakości, np cały miesiąc tylko kasza i jabłka...

[35wcieniu]

Kilkudniowego doświadczyłam za młodu na jakiejś durnowatej głodówce oczyszczającej czy czymś takim ale to były chyba 4 dni czy 5 no to zasadniczo nie dramat.
Jakościowego w dzieciństwie na jednych koloniach gdzie było niezjadliwe jedzenie dzień w dzień przez 3 tygodnie

[kaki11]

Nie. To znaczy miałam rożne okresy, były też te biedniejsze gdzie właśnie ziemniaki, kasza, jabłko i marchewka, ale nie uważam, żeby to był łamiący głód, od po prostu słabe jakościowo okresy ale bez ciągłego ssania w brzuchu i dało się z tym funkcjonować.
W młodości robiłam sobie ze 2-3 razy jakieś idiotyczne głodówki, i wtedy faktycznie słabo , ale to chyba inna kategoria, bo raczej własna głupota którą i tak przerywałam a nie konieczność która mogłaby mnie przeczołgać.

[milva24]

kaki11 napisał(a):

> Nie. To znaczy miałam rożne okresy, były też te biedniejsze gdzie właśnie ziemn
> iaki, kasza, jabłko i marchewka, ale nie uważam, żeby to był łamiący głód, od p
> o prostu słabe jakościowo okresy ale bez ciągłego ssania w brzuchu i dało się z
> tym funkcjonować.
>

Tak samo.

[yuka12]

Miałam takie dwa lata,kiedy musiałam oszczędzać na jakości i ilości. Przeżyłam dzięki dobrym ludziom i dorywczych pracach.

[anorektycznazdzira]

Kilka lat w młodości musieliśmy oszczędzać na jedzeniu. Pomidora poza szczytem sezonu przez pozostałe miesiące oglądałam i odkładałam. Kupowałam wyłącznie najtańszą mielonkę, nie mogę na nią patrzeć do dzisiaj. Ogólnie niedobory jakościowe dość poważne. Nigdy to jednak nie było aż w klimacie "tylko kasza i jabłka".

[pulcino3]

Miałam podobnie, najtańsza mortadela,mielonka, bułka była za droga, mogłam chleb krojony najtańszy kupić, żeby na dłużej starczyło. Ser krojony był za drogi, w kawałku wychodził taniej, na śniadanie ja chleb z margaryną, synowi z pasztetem, z jajkiem. Na obiad ziemniaki z cebulą , a następnego dnia z tych ziemniaków kluski śląskie ze śmietaną. Pamiętam moment, kiedy nie miałam nic z czego mogłabym ugotować cokolwiek na obiad, a miałam kilkulatka i smazyłam chleb na oleju i to chyba mnie w środku złamało.

[pulcino3]

Pracowałam wtedy na pełny etat i studiowałam , był to początek lat 2000. Ale bieda na maxa, na ubrania nowe nie było mnie stać, tylko second hand , wody nie kupowałam , tylko przegotowaną w dzbanku się piło , herbatę do szkoły się przelewało do butelki dla młodego, żadne tam soczki, czy kupne wody smakowe,w łazience mydło w kostce, a jak młody był mały to żeby zaoszczędzić na pampersach - Dada, w tetrowych latał po domu,a zamiast mokrych chusteczek wata i ciepła woda. Mimo , że wszystko było w sklepach .

[skumbrie]

Wodę w dzbanki, ubrania z lumpów, pieluchy wielo, w tym tetra, mydło w kostce i mycie tyłka niemowlaka pod wodą, zamiast chusteczkami wciąż WYBIERA mnóstwo młodych rodziców.
Może o to chodzi, że wybiera.

[pulcino3]

Właśnie wybór , a przymus to różnica

[ajr27]

Ja aż tak nie biedowałam, ale po rozwodzie, kiedy mój eks postanowił nas wykończyć finansowo miewałam takie momenty, że obliczałam, czy mogę zrobić dziecku barszcz na 4 czy 3 burakach, bo zostawało mi 30 zł na tydzień. Gotowałam głównie zupy i dzięki nim nie chodziłam głodna.

[pulcino3]

Tak zupy , to podstawa.

[pulcino3]

Pamiętam jak mój miał około 4-5 lat i przepadał za Monte , ale ze względu , że nie było mnie stać na nie, to był dla mnie wydatek typu deser premium , to myłam te pojemniczki i próbowałam go oszukać i robiłam 2,rodzaje budyniów do nich. Niestety nie dawał się nabrać 😉. Dojeżdżając ma studia , miałam odliczone dokładnie na bilet, tam i spowrotem, żadnych fanaberii , typu kawa z automatu, czy inny drobiazg. Kanapki z domu i woda przelana w małej butelce na cały dzień wystarczało .

[skumbrie]

Pamiętam jak mój miał około 4-5 lat i przepadał za Monte , ale ze względu , że nie było mnie stać na nie, to był dla mnie wydatek typu deser premium , to myłam te pojemniczki i próbowałam go oszukać i robiłam 2,rodzaje budyniów do nich. Niestety nie dawał się nabrać 😉.

🤦‍♀️🤦‍♀️🤦‍♀️

[maleficent6]

Tak, doświadczyłam w dzieciństwie prawdziwego głodu, kiedy całymi dniami nie jadłam NIC. Nie był to epizod, częściej szara codzienność...
Zdarzało mi się ukraść komuś kanapkę w szkole czy coś na targu...

[kafana]

Bardzo Ci współczuje. Mam nadzieje ze choć trochę karma wrocila do tych, którzy Ci to zrobili.

[maleficent6]

Niestety, mają się dobrze, bardzo dobrze z tego co wiem...
Ale wiesz, już nie mam żądzy zemsty, po tylu latach jestem raczej dumna z tego, co osiągnęłam mimo takiego startu.
A karma? Nie wierzę w nią, życie nie rozdaje ani równo ani sprawiedliwie.

[rozaliaolaboga]

Bardzo mądrze napisane. Szkoda jednak, że musiałaś tego doświadczyć

[maleficent6]

Wiesz, wychodzę z założenia, że każde doświadczenie nas buduje. Moje doświadczenia mnie ukształtowały, jestem takim a nie innym człowiekiem, z własną przeszłością. Gdyby była inna, to pewnie ja też byłabym zupełnie inna, w innym miejscu. Nie hołduję absolutnie teorii, że cierpienie uszlachetnia, bo to gow.no prawda. I oczywiście, chciałabym mieć super dzieciństwo i ciepły dom. No ale było, jak było i tego nie zmienię. Idę z tym bagażem dalej, bo co mam zrobić?
Przeszłości nie zmienimy, możemy budować tu i teraz 💪

[pearl3434]

Amen.

[ajr27]

Jesteś bardzo mądra życiowo dzięki temu, co przeżyłaś.

[kafana]

Oczywiscie ze nie.
Chyba ze z własnej głupoty wydawszy na impreze czy ciucha a potem lecąc na bułce z serem czy zupce chińskiej ale to oczywiscie nie to.

Trzeba by było być w patologicznej rodzinie zaniedbanym lub żyć za wojny żeby uświadczyć.

[ajaksiowa]

Kozico,zdradź kto tak cierpi??

[cosmetic.wipes]

Zdradź kiedy zalapiesz ogarnianie drzewka.

[princesswhitewolf]

A tak, przed wycieciem pecherzyka. Chleb ryz i kasza manna

[kira02]

Oj, to bardzo restrykcyjnie. Ja tylko tluszczu nie moglam, poza tym jadlam prawie wszystko, tylko w wersji lekkostrawnej.

Kiedyś w dni postne bardzo cierpialam. A teraz przeszlam na dietę bez slodyczy i ze zdziwieniem stwierdzam, ze post mi nie straszny, mogę jechac caly dzień na rybie, chlebie i warzywach. Ale fakt, mam dobre jakościowo jedzenie.

[dwa_kubki_herbaty]

Odchudzalam się kiedys dietą 300 -600 kal?
Tak po 4 miesiacach w nocy o budził mnie potworny ból brzucha, skręt taki, że nawet wiejska kielbacha zapita mlekiem od krowy nie wywolywala takich sensacji.
Ból taki że nie mogłam oddychać.
Ponoć smierć z glodu bardzo boli - to chyba był przedsmak.

[kira02]

300-600 kalorii to nie dieta, tylko głodówka wyniszczajaca ciało i prowadzaca do śmierci. Zylas tak 4 miesiace? Cud, ze przezylas bez zadnych powiklan.

[wapaha]

kira02 napisał(a):

> 300-600 kalorii to nie dieta, tylko głodówka wyniszczajaca ciało i prowadzaca d
> o śmierci. Zylas tak 4 miesiace? Cud, ze przezylas bez zadnych powiklan.
>

W obozach koncentracyjnych ludzie żyli tak miesiącami i.latami. w końcu umierali ale też wielu przeżyło.

[konsta-is-me]

Nie, nikt nie przeżyje "latami" szczególnie przy ciężkiej pracy 600 kalorii dziennie.
Ci co przeżyli,zwyczajnie mieli dostęp do większej ilości jedzenia.

[wapaha]

konsta-is-me napisała:

> Nie, nikt nie przeżyje "latami" szczególnie przy ciężkiej pracy 600 kalorii dzi
> ennie.
> Ci co przeżyli,zwyczajnie mieli dostęp do większej ilości jedzenia.


Mhm
800-1000kcal..

[czerwonylucjan]

Ile? To ja diete 1500 kcal z perspeltywy czasu postrzegam jakos szkodliwa glodowke ktora wpedzila mnie w zaburzemia odzywiania, 300-600 jest niewyobrazalne.

[thea19]

Długiego to nie ale po porodzie młodszego zjadłam cały obiad szpitalny i jeszcze rosół od mamusi. Smakował mi bardzo a ja rosołu ogólnie nie znoszę. jak miewałam fazy niejedzenia, to im dłużej nie jadłam, tym głodu mniej czułam. Po 2 tyg jedzenia tylko jogurtu i jabłka w ogóle nie czułam głodu. Apetyt wracał sam z siebie z dnia na dzień.

[po.zludzenia]

Odchudzałam się głodząc przez 3 miesiące.

[swiecaca]

tylko z własnego wyboru, miałam anoreksję, miesiącami jadłam ok 1000kcal dziennie, do tego co tydzień całkowita głodówka 1 dzień albo czasem 3 dni. nie polecam

[ajr27]

Wyszłaś z tego? Jesteś wielka, jeśli tak, bo to jedna z najstraszniejszych chorób.

[berber_rock]

Glodu nie doswiadczylam.
Natomiast zaliczylam porzadne odwodnienie przez zupelny przypadek i niedopatrzenie pielegniarek w szpitalu.
Do tego stopnia, ze mialam taki zdrewnialy, spuchniety jezyk i nawet jak cos mowilam, to bylo to tak niewyraznie ze maz nie mogl zrozumiec. Przy okazji z odwodnienia rozkrecila mi sie migrena i rzygalam zolcia jak tylko w poblizu czulam jakies intensywniejsze zapachy.

Wyszlam z tego w ten sposob, ze napisalam SMSa do meza zeby przyjechal i wymyslil sposob na nawodnienie mnie, bo ja o wlasnych silach to raczej sie ze szpitala nie wyniose (a bylam po operacji zlamanej nogi, w gipsie i personel goraco namawial abym do wieczora znalazla sie w domu).

[berber_rock]

aha, to bylo 36 h bez picia.

[znowu.to.samo]

To w Pl?

[primula.alpicola]

Jezu. Co te pielęgniarki sobie myślały?

[damartyn]

Nie jadłam 24 godziny przed operacja i po operacji nie mogłam jeść trzy dni. W czwartym dniu owsianka podana na śniadanie smakowała mi jak najlepsza gęś. Mnie , która odkąd skończyłam 8 miesięcy nie tknęłam się nigdy więcej mleka. Na obiad ta sama owsianka smakową mi już na zasadzie coś trzeba powoli jeść . Na kolacje już jej nie tknęłam ale smak tej pierwszej z rana pamietam do dziś.
Praktykuje czasami takie 20 -24 godzinne niejedzenie ale czuje się wtedy bardzo dobrze.

[brandypolloalexander]

Mam za sobą epizody bezdomnośći. Za dzieciaka też podkradałam kanapki koleżankom, później w samie bułki i kefirek.
Pierwsze wypłaty wolałam wydać na kosmetyki czy inne szmaty. Pyzy mrożone codziennie.&$

[karotka_plus]

Tak, doświadczyłam. Trwało to mniej więcej 2-2,5 roku. Nigdy więcej. Nie polecam. Mimo że minęło od tamtych czasów ponad 7 lat pomału hamuję się z nadmiernym zakupem zapasów jedzenia. Jak przyszły lepsze czasy (finansowe) kupowałam dużo na zapas, bo bałam się że mi braknie i bałam się głodu. Teraz kupuję na bieżąco, chociaż czasem zdarza się, że kupuję jednak więcej. Ale walczę z tym.

Swoją drogą był tutaj wątek o podobnej tematyce, ale to kilka la temu.

[kozaki_za_kolano]

Nie.
I szczerze mówiąc nie bardzo sobie wyobrażam głód w bogatej Europie w dzisiejszych czasach. W erze tych wszystkich grup w internecie, foodsharingów, freeganizmów, itp. Wydaje mi się, że nietrudno jeść, nie mając pieniędzy.
Ale może tylko mi się wydaje. Obym nigdy nie musiała tego sprawdzać.

[rozaliaolaboga]

Wydaje ci się.
Dzieci same z foodsharingu nie skorzystają. Są też osoby nie korzystające ze smartfonow, starsze, niepełnosprawne - one mogą nawet nie wiedziec, że to jedzenie gdzieś jest.

[panna.nasturcja]

Wydaje Ci się. Zwłaszcza dziecko nie ma możliwości skorzystania z tego wszystkiego.
A poza tym wiele osób wspomina tu swoje doświadczenia z czasów dawniejszych. U mnie to były późne lata siedemdziesiąte a potem dziewięćdziesiąte.

[asia_i_p]

Kilkudniowego owszem - w pierwszej cukrzycy ciążowej, chcąc szybko ustawić cukier i wyjść ze szpitala, ufnie jadłam tylko to, co dawał mi szpital. To było tuż po diagnozie, nie miałam żadnej wiedzy i nie wiedziałam, że ani ilość, ani rozkład posiłków, ani podawane potrawy nie sprzyjały unormowaniu tego cukru ni w cholerę.

[bajgla]

Trochę offtopowo, dieta kobiet cieżarnych i karmiących w dużym wrocławskim szpitalu - w celu dopełnienia jakiejśtam dobowej liczby kalorii codziennie na śniadanie jest zupa mleczna, której prawie nikt nie je - ale na papierze kalorie się zgadzają....

[konsta-is-me]

Oczywiście.
W dzieciństwie, jak mamunia zaimprezowala i przez parę dni nie było nic do żarcia.
Potem wiele razy w "głodnych czasach" ale wtedy bardziej jakościowo , czyli np.chlen zserem i ziemniaki tylko.
Za to doświadczyłam potwornego pragnienia i odwodnienia, z powodu choroby
Takiego że wypilabym wodę z kałuży, zgoła truciznę, gdyby tylko była w płynie.
Rozsądek przestaje działać, zostaje tylko chęć wypicia czegolwiek w płynie.
I najsmaczniejsza rzecz ,która kiedykolwiek spożylam, to była woda z kranu, jak już mogłam się napić.

[tol8]

Kiedyś przez tydzień musiałam przeżyć z dwójką maluchów za kilka złotych. Jedliśmy co było w domu, do zera. Oni jedli, ja dojadalam.

[ajaksiowa]

tol8 napisała:

> Kiedyś przez tydzień musiałam przeżyć z dwójką maluchów za kilka złotych. Jedli
> śmy co było w domu, do zera. Oni jedli, ja dojadalam.
>

Tak mi się przypomniało jak kiedyś Marysia Seweryn opisywała ciężkie czasy swojego małżeństwa:najpierw jadły dzieci,potem psy a potem my(ona i mąż)😔

[primula.alpicola]

ajaksiowa napisała:

>
> Tak mi się przypomniało jak kiedyś Marysia Seweryn opisywała ciężkie czasy swoj
> ego małżeństwa:najpierw jadły dzieci,potem psy a potem my(ona i mąż)😔
>

Serio?

[kafana]

Jejku a dlaczego? Kumam ze można być bez kasy. Ale bez pomocy znikąd? Bylas na jakiejs obczyźnie totalnie?
Budowanie wioski to jednak ważna sprawa w razie w..

[taki-sobie-nick]

Nie. A bo co?

[hamerykanka]

Wiele razy. Kiedy rodzice przehulali wyplate i miesiacami jadlo ie chleb ze smalcem i cebula. W szpitalu, cztery dni bez jedzenia, tylko o wodzie z kranu, bo pielegniarki zapomnialy o mnie.
kilka miesiecy na chlebie i smazonych ziemniakach, kiedy zbieralam cale pieniadze jakie zarobilam na raty za dom, kiedy maz sie wyprowadzil i okazalo sie ze nie zaplacil trzech ostatnich rat i bank zaczal procedury.
Teraz zawsze mam jedzenie. W spizarni, w pudlach, w zamrazarce. Zeby miec zapas.

[jozefrobotnik]

Oooooo wróciłaś! Jak stado wilków się miewa?

[ga-ti]

Nie. W czasach gdy na półkach sklepowych był tylko ocet, mieszkałam na wsi, hodowaliśmy kury, króliki, czasem i świniaka, mieliśmy ogródek warzywny i owocowy, mama potrafiła gotować i piec, babcia też smacznie i z pomysłem (z marchewką brzy braku cukru), robiły przetwory, wekowały mięso.
Najbardziej oszczędnie jadałam na studiach, ale nie głodowałam. Za bardzo lubię jeść

Taki głód to coś strasznego, a najgorsze jest patrzeć na głodujące dziecko i nie móc mu dać jeść. Nie wyobrażam sobie.

[szarsz]

Ja, ale inaczej niż opisane tutaj. Huśtawka hormonów, ogromna insulinooporność i wieczny głód. Taki, którego zdrowy człowiek nie doświadcza nawet po wielogodzinnym poście. A ja byłam głodna, z wiecznym ssaniem do skrętu żołądka, nawet i pół godziny po posiłku. I tak odkąd pamiętam, przez dobrych trzydzieści lat.

Pięć lat temu niemal trafiłam do lekarza, który dobrze ustawił mi leki. Nigdy nie będę całkiem zdrowa, ale jakość życia poprawiła się w stopniu niebywałym. Dalej żyję w lęku przed głodem, tym głodem.

[chicarica]

Napisz coś więcej o tych lekach, proszę.

[szarsz]

Metformina oczywiście. W maksymalnej dobowej dawce, przez dobre półtora roku. Plus dieta.


Wcześniej slyszalam, że mam się ogarnąć, że jestem słabego charakteru rozpasanym leniem. I że jakbym chciała, to bym mogła i że to nieprawda, bo to niemożliwe.

[pani_tau]

Mam identyczne doświadczenia.

[szarsz]

Przykro mi. Za Ciebie i za siebie.

[nutella_fan]

Ja, jak robię post dłuższy niż 1 dzień i nie jem nic. Jest ciężko.