Dziecko zaplanowane?!

[ula_max]

Oburzyło się troche moich znajomych na stwiedzenie, że zaplanować jak się
chce to wszystko można, nawet dziecko. Czy zaplanowanie urodzenia dziecka
wtedy a wtedy to coś złego?

[ivia]

Dla mnie to nic złego, bo ja zaplanowałam swoje drugie dziecko dokładnie. Filip
urodził się tak jak to sobie wymyśliłam, pod takim znakiem zodiaku jak
chciałam, wtedy kiedy mogłam sobie zrobić przerwę na macierzyński w pracy,
miałam wolny semestr na studiach. Nie wiem co złego w dziecku zaplanowanym jak
i niezaplanowanym.
Ivia

[przeciwcialo]

Ja mam dwoje dokładnie zaplanowanych dzieci. Córka ma 7 lat syn za niedługo 2.
Mielismy taka sytuacje ze nie moglismy pójsc na zywioł. To zbyt wazne.
Planowanie było takie że ustalalismy że czas na dziecko i przystepowalismy do
dzieła. Zajmowało to oczywiscie 2-4 mcy, ale przyblizony termin powołania do
życia był ustalany. Nie rozumiem dlaczego to tak zbulwersowało twoich
znajomych. Pozdrawiam.

[isma]

Tak i nie )).
Co do zasady, to uwazam planowanie ze chwalebne (np. urodzenie dziecka w
okreslonym momencie pracy zawodowej czy studiow - no, znaku zodiaku to bym mu
nie planowala, bo w horoskopy nie wierze )).
Natomiast czesto zdarza sie, ze tego rodzaju wiara w mozliwosc pelnej kontroli
nad swoim zyciem zostaje wystawiona na trudna probe: np. dziecko jest
chorowitym wczesniakiem, albo nie moze isc do zlobka (jak zaplanowalismy) bo ma
alergie, albo tesciowa, ktora miala sie nim zajac, jednak nie przejdzie na
emeryture... Albo, co nie daj Boze, dziecko w jakis inny sposob, zwlaszcza
niezawiniony, nie moze sprostac planom swoich rodzicow.
I wtedy osobom, ktore godza sie z tym, ze nie wszystko w zyciu ma sens tylko
wtedy, kiedy przystaje do nakreslonego planu - jest po prosu latwiej )).

[melka_x]

Zgadzam się z Ismą. Samo planowanie dziecka i uzależnianie decyzji o
rodzicielstwie od stabilności życia (dobry związek, mieszkanie, ukończone
studia itp.) jest normalne i zrozumiałe, ale sądzę, ze należy sobie zostawić
margines tolerancji na nieprzewidziane rzeczy i może niekoniecznie upierać się,
że to koniecznie musi syn (czy córka), że koniecznie musi się urodzic jako lew
(pomijam już fakt, że wiara w horoskopy mnie zadziwia) itd, czyli przyjąć do
wiadomości i to, że dziecko może się pojawić się wcześniej, lub później, że
może być inne, niż oczekiwaliśmy, że może zamiast jednego będą bliźniaki etc.
Ktoś kto chce zachować pełną kontrolę nad rodzicielstwem naraża się na
bezsensowny stres, tym większy im bardziej dziecko rozminęło się z planami
rodziców.

[odalie]

Zgadzam się z Melką i z Ismą.

Nie chodzi o samo planowanie, ale o stosunek (nota benka ))) ) do planowania.

[vase]

Ha! Jakby sie tylko moglo. My juz "planujemy" drugie od paru miesiecy - a tu
Matka Natura ma inne plany.

[nitka111]

Zgadzam się z vase, my planujemy drugie od 10 miesięcy, a natura.......
Ale generalnie jestem za planowaniem.

[verdana]

Chyba tu nastąpiło pomieszanie pojęć.
Nie sądzę, zeby ktokolwiek dziś oburzał się na "planowanie" dziecka w znaczeniu
takim, ze podejmujemy decyzję o poczęciu dziecka w dogodnym terminie.
Myślę, ze znajomi uznali, ze dziecko można sobie "zaplanować" w znaczeniu jakie
będzie - zdolne, piekne i zdrowe. I to rzeczywiscie niedobrze. Dopiero co
kłóciłam się z mamą, która jest w ciąży i od razu zaplanowała sobie, ze na
dodatkową naukę dziecka nie wyda ani grosza, bo dziecko ma "dobre geny" i
będzie zdolne.

[mayessa]

Tez tak sobie myślałam,że chciałabym mieć dziecko w zaplanowanym momencie. Choć
takie dziecko-niespodzianka też jest super.

Verdano.

[tynia3]

verdana napisała:

> Chyba tu nastąpiło pomieszanie pojęć.
> Nie sądzę, zeby ktokolwiek dziś oburzał się na "planowanie" dziecka w
znaczeniu
>
> takim, ze podejmujemy decyzję o poczęciu dziecka w dogodnym terminie.
> Myślę, ze znajomi uznali, ze dziecko można sobie "zaplanować" w znaczeniu
jakie
>
> będzie - zdolne, piekne i zdrowe. I to rzeczywiscie niedobrze. Dopiero co
> kłóciłam się z mamą, która jest w ciąży i od razu zaplanowała sobie, ze na
> dodatkową naukę dziecka nie wyda ani grosza, bo dziecko ma "dobre geny" i
> będzie zdolne.


Zgadzam się z Tobą.

P.S. Bardzo cenię sobie Twoje wypowiedzi. Pozdrawiam . Marta.

[martaglowacka]

Nie ma nic złego Ja też zaplanowałam....tylko o drugą ciążę musieliśmy
walczyć przez ponad 2,5 roku. Fajnie, że komuś sie jeszcze udaje

[le_lutki]

Planowanie dobra rzecz - Grubcia moj maz zaplanowal, a wrecz "zaprogramowal" na
pierwszy miesiac staran, nie przyjmujac do wiadomosci, ze roznie moze byc - i
bach! byl Grubcio.
Teraz zaplanowalismy sobie na sierpien kolejnego potomka i plany nam sie juz
czwarty miesiac przesuwaja...

Serio - nie ma nic zlego w planowaniu, pod warunkiem, ze sie temu nie
podporzadkowuje wszystkiego, bo mozna sie wtedy nabawic nerwicy
Pozdrawiam

[ivia]

Widzę, że wszyscy skrytykowali mnie za zaplanowanie znaku zodiaku, ale
wymyśliłam sobie, że fajnie będzie, jeśli wszyscy członkowie rodziny będą mieli
następujacy po sobie miesiąc urodzenia, i tak mąż urodził się w czerwcu, ja w
lipcu, Filip w sierpniu, Adrian we wrześniu i teraz ostatni nieplanowany Szymek
urodził się w maju i też jest "ciągłość". W horoskopy też nie wierzę, ale
chciałam urodzić swoje dzieci w ciepłych miesiacach. Nie wiem czy to źle że
jedno z nich urodziło się dokładnie tak jak zaplanowałam.
Ivia

[katse]

pewnie ze nie zle
ja nastepne tez chcialabym urodzic w maju, albo czerwcu
zeby bylo cieplutko)))))))))