Drugie dziecko - rozkminki

[obrus_w_paski]

Mam jedno dziecko. Do dnia porodu chciałam mieć jeszcze dwójkę. Ale potem pierworodny okazał się tak fajny, ze stwierdziłam ze nic lepszego mnie już nie spotka i zamknęłam fabrykę. Nie żałuje. Nie patrzyłam na żadna bańkę (wśród moich znajomych większość jest bezdzietna jednak) tylko na swoje potrzeby.

[no_name33]

Rozkminiałam tak samo i minęło 14 lat...

Już teraz się nie zdecyduję, ale każdego dnia z mężem żałujemy, że pokonała nas proza życia i dziecko nasza jest jedynakiem.

[by]

A ja każdego dnia się cieszę, że mam jedno (13 lat) i za żadne skarby świata nie zamieniłabym mojego życia na to z dwójką dzieci ( lub większą ilością dzieci).

[by]

Po pierwsze: trzeba chcieć.
Po drugie: mieć warunki.
Ja mam jedynaczkę, nigdy nie czułam potrzeby ponownego rozmnożenia się. Nigdy. Przez jakieś pierwsze 3 lata od porodu, rodzina pytała czy będzie drugie...moi rodzice mieli nas sześcioro a męża rodzice - pięcioro.
Cieszę się bardzo, że nie dałam się poczuciu WINY i z tego poczucia WINY nie zdecydowałam się na drugie.
Mąż też nie chciał. Bardzo nie chcieliśmy
I fajnie bo dobrych warunków mieszkaniowo - finansowych nie mamy do dziś ( córka ma 13 lat).
A tak przynajmniej z jednym "się włóczę".

[jowita771]

Ja bardzo chciałam mieć drugie i mam. Gdybym teraz miała podejmować taką decyzję, to zostałabym z jednym, za duże ryzyko.

[triss_merigold6]

Chciałam mieć drugie i mam.

[panizokienka]

Ja jestem z warszawskiej bańki i mam jedno. Mąż chciałby więcej, ale ja już nie - wręcz nie ma mowy.

[wapaha]

nie miałam rozkminek-zawsze wiedziałam ze będę mieć kilka sztuk
na szczęście nie było przeciwwskazań biologicznych a finansowe - zawsze może być lepiej co nie ? nie ma nigdy tego w 100% dobrego momentu.

chcesz, stać cię, masz siłę -to rób

[zosia_1]

Też takie miałam. Ktoś mi doradził, że zawsze tak się myśli, że teraz nie hest czas na dziecko. Zdecydowałam się na drugie. Jestem szczęśliwa, bo nie ma nic wspanialszego niż patrzeć jak ukochany pierwszy dzieć ma rodzeństwo i nie jest/ nie będzie sam . Patrzenie jak dwoje dzieci z tych samych rodziców są zupełnie inne. To cudowne, że się zdecydowałam

[igge]

Ja też mam sporo radości z patrzenia na super mocną i czułą relację ze sobą mojej dwójki.
Oni dla siebie są chyba ważniejsi niż ich relacje z rodzicami. Na pewno spędzają chętnie czas ze sobą, dzwonią, wychodzą razem, imprezy, kluby, stand-upy itp . Wydaje mi się to zdrowe w przypadku pełnoletnich dzieci. Rodzice schodzą na drugi plan.

[marta.graca]

A skąd ten pomysł, że ktoś z rodzeństwem nie będzie sam, a jedynak będzie? Przecież one nie będą wiecznie dziećmi, tylko będą spędzać czas z kolegami, rówieśnikami, a później z partnerem i własnymi dziećmi.

[simply_z]

Bo z rodzenstwem (choc nie zawsze, nawet czesto) laczy nas specyficzna wiez. Wiem, ze dla rodzenstwa i vice versa bede wazna. A partner, kolezanki, znajomi itd. raz sa, raz ich nie ma.

[mari614]

Ważniejsze Twoje potrzeby czy wpasowanie się w towarzystwo przyjaciółeczek, które teraz są, a potem może ich nie być.

[bulzemba]

Dla niektórych wpasowanie się w towarzystwo jest podstawową potrzebą

[petit-kitty]

Pisałam gdzies wyżej ze wokol mnie sami rodzice jedynaków i jestem często eksponowana na ich argumenty za jednym dzieckiem

[wkrotceznikne]

Nie miałam rozkmin, ale czasy były inne.chcieliśmy drugie i nie było żadnych kalkulacji. W obecnej sytuacji i przy tym co się dzieje nie zdecydowałanym się na pewno.

[natalia.nat]

W życiu nie zdecydowałabym się na drugie dziecko. W otoczeniu też większość rodziców jedynaków albo bezdzietnych.