Wizyta u psychola

[imponderabilia22]

1. Czy jak siebie wie dokładnie o co samej sobie chodzi to jest sens iść do psychologa?Szczerze, to nie potrafię sobie wyobrazić jak miałaby wówczas taka rozmowa przebiegać...

2. Jest różnica między lekarzem kobietą a mezczyzną? W określonym wieku itp.? Czym się kierować przy wyborze?

3. Jesli ktoś jest z Wrocławia - to może kogoś konkretnego polecić?

[eva_evka]

Tak, warto iść. Może rozwiazanie Twojego problemu jest prostsze niż myślisz. Ale! Tylko do poleconego specjalisty.

[taki-sobie-nick]

To też nie daje gwarancji, hehe.

Trafiłam do poleconego specjalisty i spytałam jej, dlaczego podejmuje działania typu X.

Oznajmiła, że ich nie podejmuje, bo byłoby to sprzeczne z jej pracą terapeutyczną (a podejmowała je stale!).

Miałam wybór: albo kłamie, albo jest idiotką nie zdającą sobie sprawy z sensu swoich działań.

Zrezygnowałam.

[piataziuta]

Tytuł wątku wskazuje, że jesteś oporna na wiedzę i rozwój, więc daj se siana - szkoda czasu i kasy.

[bistian]

piataziuta napisała:

> Tytuł wątku wskazuje, że jesteś oporna na wiedzę i rozwój, więc daj se siana -
> szkoda czasu i kasy.

Gdzie jest wiedza? Tam, gdzie są również emocje?
Uważam, że myślisz magicznie i do tego zachęcasz innych

[piataziuta]

> Gdzie jest wiedza? Tam, gdzie są również emocje?

Wiedza o emocjach.

> Uważam, że myślisz magicznie

A ty po prostu głupio.

[bardzo_wredna_dziewucha]

piataziuta napisała:

> Tytuł wątku wskazuje, że jesteś oporna na wiedzę i rozwój, więc daj se siana -
> szkoda czasu i kasy.

O dzięki! Miałam napisać to samo, jeśli autorka wątku pisze per "psychol" to niech da se siana.

[ayelen40]

Myślałam, że o jakimś psychopatycznym członku rodziny będzie...

[imponderabilia22]

Dzięki za info. Wezmę twe zdanie pod uwagę na pewno.

[piataziuta]

Możesz wziąć moje zdanie pod uwagę, albo nie wziąć.
Alternatywą jest kupienie godzin u "psychola".
Nie słuchaj mnie, jestem tylko głupią forumką z netu.

[zaspasniegowa]

Wiesz, wszyscy myślą że wiedzą gdzie leży problem. Ale bardzo często okazuje się że to tylko czubek góry lodowej i problem jest całkiem gdzie indziej.
Kilka pytań terapeuty może otworzyć całkiem nowe przemyślenia.

[bistian]

zaspasniegowa napisała:

> Kilka pytań terapeuty może otworzyć całkiem nowe przemyślenia.

Wiedza, mądrość, doświadczenie i empatia, zawsze na tym samym najwyższym poziomie?
Czy raczej stawki za godzinę niezachwiane?

[angazetka]

Jakieś złe doświadczenia?

[marta.graca]

A co, uważasz, że powinni robić za pięć złotych?

[aandzia43]

> Czy raczej stawki za godzinę niezachwiane?

Nie ma przymusu korzystać z usług psychologa, dentysty, kosmetyczki, krawcowej, itd. Nie podobają się ceny to nie patrz w ich stronę.

[bistian]

aandzia43 napisała:

> Nie ma przymusu korzystać z usług psychologa, dentysty, kosmetyczki, krawcowej,
> itd. Nie podobają się ceny to nie patrz w ich stronę.

Nie porównujmy tego. Kosmetyczka może zrobić błąd i można sądownie domagać się naprawy czy odszkodowania, to samo jest z krawcową i dentystą. Psychologowi można nagwizdać. Dobre pieniądze i żadnej odpowiedzialności.

[taki-sobie-nick]

To niestety prawda, a w porywach demonstrują arogancję "ale o co wam właaściwie chodzi?"

[taki-sobie-nick]

Psychiatrze też.

Albo nie będzie chciał rozmawiać o twoich problemach, ale opłatę weźmie całą.

Albo załatwi cię byle szybko i bardzo obrażona, że to jej ulubiona pacjentka, w dodatku robiąc głupie uwagi ("Miała pani przyjść kiedy indziej" - owszem, ale się przepisałam, nie moja wina, że recepcja jej nie przekazała) - tu nazwisko mogę podać, bo pamiętam.

A wybrałam ją właśnie dlatego, że się rozczulała nad pacjentką...

[pursuedbyabear]

Tak, koniecznie podaj nazwiska wszystkich łapiduchów, którzy ci podpadli. Czekamy!

[bene_gesserit]

bistian napisał:

> zaspasniegowa napisała:
>
> > Kilka pytań terapeuty może otworzyć całkiem nowe przemyślenia.
>
> Wiedza, mądrość, doświadczenie i empatia, zawsze na tym samym najwyższym poziom
> ie?
> Czy raczej stawki za godzinę niezachwiane?

Borze, oni za to biorą pieniądze, niebywale!

[sueellen]

zaspasniegowa napisała:

> Wiesz, wszyscy myślą że wiedzą gdzie leży problem.

Często jednak naprawdę wiadomo gdzie leży problem i nie potrzeba psychologa by dotarł do źródła problemu. Najczęstszym problemem z jakim ludzie się mierzą nie są jakieś traumy z dzieciństwa tylko najzwyklejsze w świecie problemy z finansami albo stres w pracy. Przyziemne i nudne.

[panna.nasturcja]

A wiesz to, gdyż jesteś psychologiem/psychoterapeutą i to właśnie są problemy z jakimi ludzie do ciebie przychodzą?

[igge]

[zaspasniegowa]

To prawda, ale to jak sobie z tym stresem radzisz też często ma jakieś podłoże.

[marta.graca]

No i? Psycholog ma im pomóc sobie z tymi problemami radzić.

[sueellen]

marta.graca napisała:

> No i? Psycholog ma im pomóc sobie z tymi problemami radzić.
>
Można na przykład trenować odpieranie hejtu na forum emama. Jeśli skutecznie zlejesz hejterów w internecie, będzie łatwiej stawić czoła prześladowaniom w pracy

[marta.graca]

Nie sądzę. Nie na darmo jest powiedzenie: Kozak w necie, p..zda w świecie.

[sueellen]

marta.graca napisała:

> Nie sądzę. Nie na darmo jest powiedzenie: Kozak w necie, p..zda w świecie.

Piękne podsumowanie hejtujacych ematek
>

[marta.graca]

A skąd możesz wiedzieć, znasz którąś osobiście?

[paskudek1]

sueellen napisała:

> marta.graca napisała:
>
> > No i? Psycholog ma im pomóc sobie z tymi problemami radzić.
> >
> Można na przykład trenować odpieranie hejtu na forum emama. Jeśli skutecznie zl
> ejesz hejterów w internecie, będzie łatwiej stawić czoła prześladowaniom w prac
> y


Dobrze by było jeszcze umieć odróżnić czy to że ktoś ci pisze że pieprzysz głupoty to hejt cz RZECZYWIŚCIE pieprzysz głupoty.

[pursuedbyabear]

Co za upiornie głupi komentarz. Na poziomie kogoś plującego nielubianym ludziom do kawy.

[sueellen]

pursuedbyabear napisała:

> Co za upiornie głupi komentarz. Na poziomie kogoś plującego nielubianym ludziom
> do kawy.

Ty pilnuj swoje kubka.

[pursuedbyabear]

Na szczęście nie mam w otoczeniu prostaczek twojego pokroju. A teraz, jak to mówią przeciwnicy terapii, idź pobiegaj. Może sarenki wypatrzysz.

[sueellen]

pursuedbyabear napisała:

> Na szczęście nie mam w otoczeniu prostaczek twojego pokroju. A teraz, jak to mó
> wią przeciwnicy terapii, idź pobiegaj. Może sarenki wypatrzysz.

Przyganiał kocioł garnkowi

[dr.amy.farrah.fowler]

Dokładnie. Większość ludzi ma problem nie z jakimiś mniej lub bardziej wydumanymi traumami z dzieciństwa z gatunku "mojemu bratu rodzice dawali 3 gałki lodów, a mnie tylko 2", ale z neoliberalnym kapitalizmem: przepracowaniem, brakiem stabilności, niskimi zarobkami, odebraniem godności w pracy. Na to nie ma leków ani psychoterapii.

[marta.graca]

Mi leki i psychoterapia bardzo pomogły sobie radzić z traumatycznymi przeżyciami, przepracowaniem i stresami w pracy.

[taki-sobie-nick]

"Dlaczego Pani dziś ma na sobie spódnicę?"

Autentyczne z kliniki nerwic. Mogę jeszcze nazwisko podać.

[helka.na.zakrecie]

I? Pytanie o spódnicę, w tamtym momencie wbrew pozorom moglo mieć znaczenie...

[sueellen]

helka.na.zakrecie napisała:

> I? Pytanie o spódnicę, w tamtym momencie wbrew pozorom moglo mieć znaczenie...


Na przykład jakie?

[helka.na.zakrecie]

Np caly czas zakladasz spodnie,, opowiadasz, że jesres. Malokobieca, a kobiety noszące sukienki to dziwki i pewnego dnia przechodzisz w kwiecistej mini...
Wiadomo, ze ta, spodnica jest zawsze w jakims kontekście, tego co dzialo sie wcześniej w relacji pacjent- terapeuta

[taki-sobie-nick]

Bzdura.

Zachowywałam się mało kobieco, ponieważ jest to moje normalne zachowanie.

Żadnych podobnych bzdur nie opowiadałam.

I nie kwiecistej mini, tylko gładkiej maxi. Czasem wkładałam spodnie, czasem sukienkę, bez szczególnych refleksji.

W dniu, kiedy miano decydować o ewentualnym wyrzuceniu mnie z terapii, włożyłam kieckę i rozpuściłam włosy, a to celem zmanipulowania psychologów, którzy jakoś bardziej akceptowali kiecki niż spodnie u pacjentek. Także celem zmanipulowania co bardziej macho kolegów-pacjentów. Zadziałało.

Ci biedacy (pogardliwie o psychologach) mieli jakieś urojenia, że pacjentka uspódnicowiona jest bardziej uspołeczniona od noszącej spodnie.

[taki-sobie-nick]

A mnie się wydawało, że chodzi o nasze zdrowie, a nie o uspołecznianie...

[marta.graca]

Czyli widzisz, pytanie miało sens, bo miałaś na celu zmanipulowanie psychologów.

[helka.na.zakrecie]

Ale zwróciłaś uwagę, ze napisalam " np"?, i o kontekście?... I że bez niego trudno jakkolwiek próbować rozumieć zachowanie pacjenta?

[taki-sobie-nick]

Zatem fascynujący kontekst był taki, że raz miałam na sobie spodnie, i wtedy pytała mnie, czemu mam spodnie, a innym razem kieckę, i wtedy pytała o kieckę.

Kontekst był zapewne taki, że było to ważne dla tej psycholog.

[taki-sobie-nick]

Dodam, że zmienili mi ją na inną, i tamta nie pytała o ubiór.

[taki-sobie-nick]

Zwróciłam. Usiłujesz wszelkimi siłami dowieść sensowności zachowania psychologów, a ja w tę sensowność bardzo często powątpiewam.

[helka.na.zakrecie]

To po co z nich korzystasz?..
Żeby udowodnić ich ignorancję? I do czego jest Ci to potrzebne?

[taki-sobie-nick]

Aktualnie nie korzystam.

Wówczas, no cóż, wyobrażałam ich sobie tak wspaniale, że byliby zachwyceni widząc to wyobrażenie w lustrze.

Na moją ocenę zapracowali sobie sami, nie są to uprzedzenia, tylko doświadczenia.

Zakładam, że część jest rozumna i że być może na takiego rozumnego trafię.

[helka.na.zakrecie]

taki-sobie-nick napisała:

> Aktualnie nie korzystam.
>
> Wówczas, no cóż, wyobrażałam ich sobie tak wspaniale, że byliby zachwyceni widz
> ąc to wyobrażenie w lustrze.
>
> Na moją ocenę zapracowali sobie sami, nie są to uprzedzenia, tylko doświadczeni
> a.
>
> Zakładam, że część jest rozumna i że być może na takiego rozumnego trafię.

"

Tak mi sie to z Tobą skojarzyło: ...
:""W rozmowie terapeutycznej jest nadzieja. Terapeuta, słuchając pacjenta, daje mu między wierszami poczucie, że mu pomoże. Nie mówi: "Miej nadzieję!", tylko tak formułuje swoje pytania i myśli, że pacjent zaczyna ufać, iż terapeuta naprawdę chce go zrozumieć. Dlatego gabinet terapeuty jest często pierwszym miejscem, w którym pacjent mówi o rzeczach, o których nie mówił dotąd nikomu. Między terapeutą a pacjentem tworzy się związek. On jest fundamentem, na nim buduje się zaufanie. Kiedy go nie ma, nawet w zwyczajnej rozmowie, rozmówca cały czas się zasłania, boi się, czy ten drugi nie wyrządzi mu krzywdy."

profesor Bogdan de Barbaro

[taki-sobie-nick]

Niestety prof. Bogdan de Barbaro jest uprzejmy zajmować się wyłącznie dziećmi i młodzieżą, a ja utraciłam status młodzieży w 1992 i jako taka się doń nie załapię.

Zresztą przyjmuje w Krakowie.

[taki-sobie-nick]

Ale pomaga mu albo nie, co wiem z doświadczenia.

[taki-sobie-nick]

Mam do ciebie prośbę.

Nie próbuj na mnie wpływać wpisując te różne cytaty o wspaniałych terapeutach i samooszukujących się pacjentach.

Nie zmienisz w ten sposób mojego nastawienia, a możesz mi poważnie zaszkodzić, a też doprowadzić do tego, że wybuchnę i powypisuję ci różne nieprzyjemne rzeczy, a tego bym nie chciała.

Wiem, że nie wydaje ci się to logiczne, ale tak jest. Proszę, zastosuj się do mojej prośby niezależnie od swoich odczuć.

[pursuedbyabear]

Wylecieć z terapii nie tak łatwo. Ciekawe, co zmajstrowałaś.

[imponderabilia22]

No właśnie - ja nie wiem....

[tiffany_obolala]

Psychol to nie psycholog, prędzej jego pacjent.
Psycholog to nie lekarz (choć niektórzy lekarze, w tym lekarze psychiatrzy, skończyli szkołę psychoterapii).
Nie każdy psycholog jest psychoterapeutą.
Nie każdy psychoterapeuta to psycholog.

Czasami wiesz, skąd się wziął problem, ale nie wiesz, jak go rozwiązać, albo nie widzisz, że możesz spojrzeć na niego z innej strony. Ogólnie - jeśli jesteś pewna źródła problemu, przydatna może być terapia skierowana na rozwiązania (np. poznawczo-behawioralna), a jeśli chciałabyś zrozumieć, dlaczego reagujesz tak, a nie inaczej, prześledzić procesy i zmienić skrypty, to warto wybrać terapię opartą na wglądzie (np. psychodynamiczną). Badania pokazują, że to nie nurt jest ważny, a relacja terapeutyczna, tzn. czy masz chemię z terapeutą, ale jeśli ma cię irytować grzebanie w dzieciństwie, to najlepszy terapeuta nie pomoże
A sama chemia to sprawa osobowości, więc polecajki tu nie działają - co pasuje jednemu, nie będzie pasować innemu. Np. ja szukałam osoby ciepłej i empatycznej, a moje dziecko - ostrej, wymagającej i konkretnej.

W mężczyźnie mogłabym się zakochać, mnie to przeszkadza, więc wolę kobiety. Młodsze ode mnie wydaje mi się, że g.. wiedzą (co niekoniecznie jest prawdą), więc wolę w moim wieku albo starsze, ale nie 65+, bo te z kolei już nie czają bazy (znów - w moim odczuciu).

[imponderabilia22]

Dzieki !

[aandzia43]

"albo starsze, ale nie 65+, bo te z kolei już nie czają bazy (znów - w moim odczuciu)."

W jakich kwestiach nie czają? Straciły pamięć, mają demencję?

[tiffany_obolala]

Mogą mieć słabszą pamięć, gorzej kojarzyć fakty, nie rozumieć odniesień do gwary młodzieżowej (której używam jako matka nastolatki) albo typowo współczesnych problemów ("co to znaczy nagrywać tiktoki", "ale dlaczego burger drwala jest taki ważny") - takie drobiazgi, na które traci się czas w związku z różnicą pokoleń i pewną ogólną niechęcią starszych osób do opanowywania współczesności. Ja seniorów nie traktuję jak w pełni dorosłych i samodzielnych ludzi Przy czym osobiście znam i bardzo cenię terapeutkę, która jest koło 70 - wszystko wyżej wymienione ma i mi to najzupełniej nie przeszkadza.
Ja podałam tylko moje osobiste preferencje, uzasadnione moim prywatnym odczuciem. Na pewno są świetni młodzi specjaliści i doskonali bardzo doświadczeni eksperci, którzy nie muszą iść na emeryturę. MNIE najlepiej rozmawia się z terapeutami mniej-wiecej w moim wieku.

[angazetka]

> Ja seniorów nie traktuję jak w pełni dorosłych i samodzielnych ludzi big_grin

Yyyyyyy. Żałosne.

[tiffany_obolala]

Dlaczego żałosne? Seniorzy w mojej rodzinie (oczywiście, nie 65, a bardziej 75+) potrzebują, żeby z nimi iść do banku, do lekarza, wnuki ogarniają im telefony, obsługę pieca czy internet, są odbierani z przystanku czy dworca, wożeni samochodem, jeśli tylko się da, przynosi się im zakupy, kupuje słodycze, i w ogóle traktuje jak dzieci. Nie zostawiłabym z nimi np. 4-latka, choć fizycznie są zupełnie sprawni. Są niemal zupełnie bezradni w nowych sytuacjach. Czy tak się traktuje samodzielnych dorosłych?

[pade]

No niby nie. Ale. Masz świadomość, że ludzie 65+ nie czają bazy bo świat zmienił się za szybko, a nie dlatego, że im styki nie działają właściwie? Oni nadal mogą być sprawni intelektualnie i fizycznie, ale zwyczajnie nie nadążają.
Czterdziestolatkowie, zwłaszcza mając małe dzieci nie mają wyjścia, muszą być na bieżąco, ale gdy te dzieci dorastają, nadążanie za czymś, co zmienia się z dnia na dzień wręcz, przestaje być przymusem. Na szczęście.

[tiffany_obolala]

Całkowicie się zgadzam i dokładnie o to mi chodzi

[sueellen]

tiffany_obolala napisała:

> Dlaczego żałosne? Seniorzy w mojej rodzinie (oczywiście, nie 65, a bardziej 75+
> ) potrzebują, żeby z nimi iść do banku, do lekarza, wnuki ogarniają im telefony
> , obsługę pieca czy internet,

Zdajesz sobie sprawę, że dwieście lat temu 3 pokolenia ludzi żylo mniej więcej tak samo. Były oczywiście niewielkie innowacje, potem wielka industrializacja, ale jednak życie było dla tych ludzi takie samo gdy byli dziećmi i dziadkami. Wtedy doświadczenie starych ludzi miało wartość, bo to oni wiedzieli co robić gdy nadejdzie sroga zima, długie deszcze i inne zjawiska. Bez tej wiedzy młodzi byli bezbronni dlatego cenili i szanowali starszych. A dziś? Rewolucja technologiczna następuje w takim tempie, że nie sposób za nią nadążyć. Teraz starsi ludzie mają przerąbane. Nikt ich nie cenił gdy byli młodzi, a ich doświadczenie życiowe też jest dziś psu na budę. Nas czeka dokładnie to samo.

[marta.graca]

No nie wiem, ja jakoś bez problemu się przystosowałam do zmian, jakie zaszły w ostatnim 20-leciu, moi rodzice też całkiem dobrze dają radę, nawet babcia śmiga z tabletem. Jak ktoś całe życie był aktywny intelektualnie i zdrowie mu się nie posypie, to na pewno i na starość będzie sobie radzić.

[sueellen]

Gratuluję. Jednak poza twoja rodzina jest całe multum innych osób które nie są lotne technologicznie. Widzę to choćby w pracy. Dzisiesze zetki przychodzą do roboty i jak nie dostaną tableta to panikują. Nie ogarniają excela, głupiej klawiatury bo muszą mieć wszystko bezdotykowe.

[marta.graca]

Nie, nie muszą. Po prostu im się nie chce kiwnąć nawet palcem, żeby się czegoś nauczyć. Mój dziadek też tak miał. U mnie w pracy też są zetki i normalnie piszą na klawiaturze. Większość urządzeń działa na tyle intuicyjnie, że czasem je ogarnia szympans, ale jak ktoś nie zamierza być w obiegu, to jego wybór.

[pseudo_stokrotka]

marta.graca napisała:

> No nie wiem, ja jakoś bez problemu się przystosowałam do zmian, jakie zaszły w
> ostatnim 20-leciu, moi rodzice też całkiem dobrze dają radę, nawet babcia śmiga
> z tabletem. Jak ktoś całe życie był aktywny intelektualnie i zdrowie mu się ni
> e posypie, to na pewno i na starość będzie sobie radzić.

Ciekawe, czy za 20 lat też będziesz taka hop do przodu...?

[pseudo_stokrotka]

Ale ci twoi seniorzy pracują? No chyba nie...

[eriu]

W temacie 2 w zależności z czym przychodzisz wybieraj terapeutę pod problem. Jeśli problemy z ojcem to nie idź do mężczyzny w wieku swojego ojca żeby się nie kojarzył z ojcem, bo będzie ciężko o tym rozmawiać i blokady się potworzą, tak samo problemy z matką nie brać kobiety w wieku matki żeby się podświadomie nie kojarzyła. Problem ze związkami, bo się łatwo zakochujesz w jakimś typie mężczyzny to nie wybieraj terapeuty, który jest w tym typie.

Bo jeśli nawet wybierzesz polecaną osobę ale uruchomisz podświadome mechanizmy to będzie bardzo trudno. Lepiej iść bez takich obciążeń.

[helka.na.zakrecie]

Albo dokładnie na odwrót. Masz problem z ojcem, idź do mezczyzny terapeuty, to szansa na przeżycie korektywnego doświadczenia...

[pade]

Oczywiście, że tak.
Wybieranie terapeuty pod kątem "żeby nic się broń boże nie otworzyło/odtwarzało" jest całkowicie bezsensowną stratą pieniędzy.

[eriu]

Stratą pieniędzy jest pójście na terapię gdzie nie jesteś w stanie się otworzyć na terapeutę i zbudować relacji terapeutycznej, bo podświadomie ciągle będą się uruchamiać mechanizmy obronne, bo będzie się on kojarzył z osobą, z którą dana osoba ma problem. A dużo osób nie potrafi powiedzieć terapeucie jaki ma problem w danej chwili w relacji z nim i może się skończyć ta terapia zanim się zacznie. Zwłaszcza na początku. Niektórzy później też nie potrafią.

Każdy musi wybrać podejście dla siebie i to pod różnym kątem jeśli chodzi o terapię.

[helka.na.zakrecie]

eriu napisała:

> Stratą pieniędzy jest pójście na terapię gdzie nie jesteś w stanie się otworzyć
> na terapeutę i zbudować relacji terapeutycznej, bo podświadomie ciągle będą si
> ę uruchamiać mechanizmy obronne, bo będzie się on kojarzył z osobą, z którą dan
> a osoba ma problem. A dużo osób nie potrafi powiedzieć terapeucie jaki ma probl
> em w danej chwili w relacji z nim i może się skończyć ta terapia zanim się zacz
> nie. Zwłaszcza na początku. Niektórzy później też nie potrafią.
>
> Każdy musi wybrać podejście dla siebie i to pod różnym kątem jeśli chodzi o ter
> apię.
>


Więc jak mam problem z matką,siostra itp. ,to mam unikać kobiet terapeutek? Ale wiesz ze nad mechanizmami, oporem się pracuje? To proces. . I relacja terapeutyczna też się buduje powoli.

[trampki-w-kwiatki]

Nawet psychoterapeuta chodzi na sesje do supervisora, więc tak, warto.
Ja znam siebie dobrze, ogarniam swoje mechanizmy. A jednak czasem fajnie jest skonsultować swoje emocje z kimś z boku. Pogadać o nich, podrążyć.

[taki-sobie-nick]

trampki-w-kwiatki napisała:

> Nawet psychoterapeuta chodzi na sesje do supervisora

Podobno wygląda to tak, że mówi o tym, co dla niego ważne, a niekoniecznie np. o tym, że 3 osoby na 10 zgłaszają na niego skargi (jeśli to uważa za nieważne).

[helka.na.zakrecie]

Ty wiesz... 🙈🙈🙈🙈🙈

[taki-sobie-nick]

Oczywiście, że wiem. Od dyplomowanego psychiatry.

[helka.na.zakrecie]

Jednego?... Aha...
Moze być niedyplomowany psychiatra? 🤔🤔🤔... Co to za twór?...

[taki-sobie-nick]

Może. Psychiatra na stażu.

Powiadasz, że jeden to za mało? No na ogół nie chodzę do siedmiu naraz. A ilu potrzebujesz, żeby uznać wiadomość za wiarygodną? 30? 70? Napisz.

[taki-sobie-nick]

Jeśli koniecznie chcesz sobie wyobrażać, że terapeuci to rozumne, empatyczne istoty, to raczej mnie nie czytaj.

Bo ja mogę nagle przestać czytać ciebie i tyle twojej wredoty się zmarnuje...!

[marta.graca]

Stażysta już ma dyplom.
www.gov.pl/web/zdrowie/staz-podyplomowy-lekarzy-i-lekarzy-dentystow

[demodee]

> A jednak czasem fajnie jest skonsultować swoje emocje z kimś z boku. Pogadać o nich, podrążyć.

"That's what friends are for".

[trampki-w-kwiatki]

Zgodzę się, jak mamy mądrych przyjaciół to oni totalnie wystarczą. Ale są w życiu chwile, gdy ci ludzie są nieobecni, bo cośtam. No i wtedy można, ale nie trzeba, zapłacić komuś, kto się zawodowo zajmuje słuchaniem.

[panna.nasturcja]

Psychoterapeuta nie zajmuje się zawodowo słuchaniem i w żadnym stopniu jest zastępstwem dla przyjaciół.
Nie ma to jak się wypowiadać na temat o którym się nie ma pojęcia.

[panna.nasturcja]

* w żadnym stopniu NIE jest

[igge]

Z ust mi to wyjęłaś.

[trampki-w-kwiatki]

No popatrz, a mój sobie słucha, czasem postawi jakąś hipotezę, którą dyskutujemy.
I spokojnie podobne rozmowy miałam z moimi bliskimi koleżankami, które nota bene pracują w tym zawodzie.
Ale ja korzystam niejako profilaktycznie, bo nie mam żadnego poważnego problemu.

[dr.amy.farrah.fowler]

Poza CBT skuteczność psychoterapii jest dokładnie taka sama jak "pogadać z życzliwą osobą".

[helka.na.zakrecie]

dr.amy.farrah.fowler napisał(a):

> Poza CBT skuteczność psychoterapii jest dokładnie taka sama jak "pogadać z życz
> liwą osobą".

No jednak nie...
sekcjanaukowapsychoterapii.org/skutecznosc-psychoterapii/
>

[pursuedbyabear]

Pierniczysz jak zwykle.

[marta.graca]

Przyjaciel zazwyczaj jest w jakiś sposób zaangażowany emocjonalnie, co może mu utrudniać spojrzenie z boku. Może też zwyczajnie nie mieć wiedzy na temat emocji i mechanizmów działania, patrzeć przez pryzmat swoich doświadczeń i mieć tendencję do pouczania. Zupełnie inna bajka niż psycholog.

[helka.na.zakrecie]

Tia....wystarczą, np jak masz nasilone OCD, nerwicę lękowa, myślui" S"...

[bene_gesserit]

Otóż to

Przyjaciele to wspaniała sprawa, także jako wsparcie w trudnych chwilach. Ale problem może daleko przekroczyć ich kompetencje. Jak moja przyjaciółka oświadczyła niż że chce się zabić, powiedziałam jej kilka istotnych rzeczy, poczym - na tym samym oddechu - poleciłam dzwonić do jej terapeuty i psychiatry.

Dziewczyna żyje, wyleczyła depresję, bywa szczęśliwa. Strach pomyśleć, co by było, gdybym wpadła na pomysł, że przecież wystarcząbprzyjaciele.

[pursuedbyabear]

Nie, przyjeciele nie wystarczą totalnie. Jest to niestety bzdura.

[taki-sobie-nick]

Wyrażaj się normalnie, myślałam, że chodzi o psychola sensu stricto.

[bene_gesserit]

Jeśli Zalas nogę i wiesz, że to złamanie otwarte, jedziesz do szpitala, czy leczysz sama, ew z pomocą YT?

Od płci ważniejsza jest fachowość i chemia. A przede wszystkim zwróć uwagę, wg jakiej metody terapeuta/to pracuje i o niej poczytaj.

[majaa]

Ja uważam, że ma to sens. Nawet jeśli znasz problem (albo tak Ci się tylko wydaje), to niekoniecznie będziesz potrafiła samodzielnie właściwie go rozwiązać. I tak, jak napisała Bene, ważna jest fachowość i poczucie, że między wami faktycznie "zaskoczyło", a stosowana terapia zdecydowanie ma szansę być skuteczna.

[livia.kalina]

Ale chcesz iść do lekarza czy do psychologa?

[jofin]

Wizyta i terapia u psychola nie ma calkowicie sensu. Jest skazana od poczatku na niepowodzenie.

Wizyta u psychologa ma sens jak najbardziej.

Najpierw zdecyduj sie u kogo chcesz szukac pomocy.

Sposob, jak zdefiniujesz i nazywasz osobe, u ktorej szukasz pomocy ma ogromne znaczenie dla powodzenia terapii.

[cegehana]

Przed pójściem warto sobie przygotować odpowiedź na pytanie, po co się przyszło (co chcę osiągnąć, kiedy będę wiedzieć że wizyta odniosła skutek). Jeśli masz jakieś przekonania na temat wyższości którejś płci to wybierz zgodnie z nimi.

[alex_vause35]

Tytuł clickbaitowy, widzę.
Już się o ciebie bałam...

[arthwen]

Jeśli ten psycholog jest jednocześnie psycholem, to ja bym nie szła...

[helka.na.zakrecie]

imponderabilia22 napisała:

> 1. Czy jak siebie wie dokładnie o co samej sobie chodzi to jest sens iść do psy
> chologa?Szczerze, to nie potrafię sobie wyobrazić jak miałaby wówczas taka rozm
> owa przebiegać...
>
>

„Często wspólnym czynnikiem w tych terapeutycznych wysiłkach jest poszukiwanie prawdy, wskazywanie przez terapeutę na sposoby, w jakie pacjent utrzymuje się w błędzie – samooszukując się, błędnie postrzegając, zniekształcając rzeczywistość, opierając się na fałszywych założeniach albo angażując się we wzorce zachowania, których nie jest świadom i których implikacji nie rozumie. (…) Żadna skuteczna terapia nie może pominąć tych perspektyw. Ale droga ku uświadomieniu i modyfikacji tego, co problematyczne nie musi się koncentrować na interpretowaniu, poznawczej restrukturyzacji czy innych sposobach korygowania, informowania albo punktowania pacjenta, które przeważały dotąd w terapeutycznej praktyce. Odnosząc się do alternatywnych tradycji w ramach z każdej z głównych terapeutycznych orientacji, polecam metodę terapeutyczną, która kładzie nacisk na czynienie miejsca na myśli, percepcje i uczucia, których pacjent nauczył się bać i unikać oraz na pomaganiu pacjentowi, żeby bardziej zaakceptował, to kim jest.”

Paul L. Wachtel, Making Room for the Disavowed, The Guilford, 2023, s. 80, 81
fot Hannah Olinger

[kanna]

Z takim (negatywnym) nastawieniem nie spotkasz osoby, która Ci przypasuje / pomoże.

Szkoda czasu.