Szepculki

[konsta-is-me]

Co to ?
Czytam sobie Zapolska "Sezonowa miłość" i widocznie coś opuściłam ale nie wiem co to
Coś góralskiego na pewno.

[daniela34]

A możesz całe zdanie przytoczyć?

[konsta-is-me]

Nie znajdę teraz bo czytałam na Legimi, ale to jakiś wyrób kowalniczy (?) , mocno związany z górami i Zakopanem.Ma się spodobać mężowi ,który wybiera się na wycieczkę w góry.

[daniela34]

No właśnie jak się w lupkę w legimi wpisze to nie wyskakuje. Mam tę książkę na półce od miesięcy, jak wreszcie dokończę i znajdę to wrócę do tego wątku (postaram się zapamiętać, żeby to zrobić).

[rozkudlana_wiedzma_z_bagien]

Może chodzi o Cepculki? Z tym, że to były "uczennice jenerałowej Zamoyskiej", takiej szkoły pracy kobiet, z tego co kojarzę angażowały się w rękodzieło zakopiańskie itp. A ich nazwa pochodzi od białych czepków, które nosiły. Tyle pamiętam z książki Zapolskiej, niedawno sobie odświeżałam.

[daniela34]

Melduję, że masz rację. Cepculka jest. Cepculka :z melancholią postawiła przed nimi czekoladę i rogaliki."

[konsta-is-me]

W tej konkretnej książce ciężko zgadnąć o co chodzi, mają coś wspólnego z "kowalnictwem" i to na tyle.

[35wcieniu]

No ale na Legimi tego nie ma, więc chyba chodzi ci o inne słowo jednak.

[konsta-is-me]

Tuśki Pity i Porzyckiego też "nie ma" a jednak są...

[tt-tka]

I to jak bardzo sa ! "Sezonowa milosc" byla w Zakopcu tak popularna, ze gdy jedna ze studentek prof. Smolenskiego zaszla szukajac kwatery do chaty, w ktorej swego czasu pomieszkiwala Zapolska, gospodarz ja objasnil "tu mieszkala pani Tuska, a po tej laczce biegala Pita, a kiedy przychodzil ten pan od pani Tuski..."

[tt-tka]

Ucieklo- ale te szepculki to blad, elektroniczny ani chybi, bo na mur beton mowa o cepculkach. Jednej z forumek w inej ksiazce pytanie "czy ty sie boisz zycia" przemienilo sie w pytanie "czy ty sie boisz Zyda"

[konsta-is-me]

No proszę, nie wiedziałam że aż tak, swoją drogą tak sobie pomyślałem że ta książka to praktycznie gotowy scenariusz na film , gdyby oczywiście bardziej osadzić we współczesności ( a może i nie?) - ta scena z rewolwerem w górach ( nie chce spojlerowac)- przeciez wręcz
gotowiec na film 😁
Niekoniecznie trzeba by od razu robić historyczno - kostiumowy.

[daniela34]

Są. Jak się wpisuje w Legimi w lupkę to są. Tu screen przykładowy z Porzyckim

[konsta-is-me]

No to ja mam jakies inne Legimi , bo u mnie nie wyświetla ,może dlatego że w telefonie

[35wcieniu]

Tuśki Pity i Porzyckiego też "nie ma" a jednak są...

Jak nie ma?

[tt-tka]

konsta-is-me napisała:

> W tej konkretnej książce ciężko zgadnąć o co chodzi, mają coś wspólnego z "kowa
> lnictwem" i to na tyle.

tyle maja wspolnego, ze i szkola, i kawiarnia, w ktorej cepculki uslugiwaly znajdowaly sie w Kuznicach

[alpepe]

świetne

[mgla_jedwabna]

Powiązanie może być takie, że zakopiańskie Kuźnice były własnością hrabiostwa Zamojskich. Hrabina prowadziła szkołę "Cepculek" oraz kawiarnię, w której pracowały uczennice. Kuźnice - jak sama nazwa wskazuje - były też ośrodkiem rzemiosła kowalskiego. Możliwe, że "coś wspólnego" to położenie geograficzne, nie dziedzina.

[alpepe]

Dziwne, w ebooku na googlach wrzuciłam, nie znalazło.

[daniela34]

To samo zrobiłam tylko w Legimi i mi nie wyskoczyło. Dlatego prosiłam o całe zdanie.

[snajper55]

daniela34 napisała:

> To samo zrobiłam tylko w Legimi i mi nie wyskoczyło. Dlatego prosiłam o całe zd
> anie.

Bo trzeba było szukać frazy ulki, zakładając błąd czytającej.

Faktycznie chodzi o czepczulki. I nie, nie jest to wyrób kowalniczy.

"Wychowanki Szkoły Domowej Pracy Kobiet w Kuźnicach pod kierunkiem Stowarzyszenia Matki Boskiej Dobrej Rady, od charakterystycznych nakryć głowy zwane były Cepculkami. "

S.

[konsta-is-me]

Nawet w google nie ma.

[halyna_z_trzebowniska]

CZepculki

Powoli staje się bardzo „modną”. Tombole, festyny, koncerty, na których odbywa się karota programów, dają jej pole do błyszczenia czarnymi strojami odświeżanymi wycięciem koronkowym, to jakimś boa, to inkrustacją wzorzystych medalionów. Wszystko to jednak wyczerpuje jej kieszeń i nerwy. Z gorączką kładzie się spać, rano zrywa się, pruje, przerabia, czyści, upina, aby Porzycki nie widział, jak się troszczy i jak zabiega po to, aby móc czymś nowym podnieść czynione wrażenie. Zaniedbuje Pitę, która musi sama myśleć o sobie, ażeby swoją garderobę trzymać w porządku. Porzycki śpi długo i zjawia się na obiad, który znów jedzą razem. Często przychodzi Sznapsia, Marcin, komik i wtedy Obidowska dźwiga znacznie cięższe menażki, ale się na to nie żali, bo jej dobrze płacą. Towarzystwo to już się nie rozstaje, po obiedzie Kuźnice, kawa, rogalki, melancholijne czepculki. Wieczorem kolacja i tu jest najweselsza część programu. W antraktach, gdzieś na uboczu, między dwoma drzwiami, za skałą, ukradkowe pieszczoty jakby dwojga narzeczonych, odbierające na chwilę przytomność i napędzające falę krwi do głowy.

A ewentualne wyjasnienie jest tu:
mbc.cyfrowemazowsze.pl/Content/93039/PDF/00098911_-_Zycie-Katolickie-pismo-e-R-2-1931-nr-3-18-I-_-.pdf
A— Tra, la, la, hop, hop!—doleciały'do naszych
uszu melodyjne dźwięki, śpiewane żwawo i. ochoczo. Na 'zakręcie drogi ujrzeliśmy ' sporą gromadkę panienek w towarzystwie jakiejś starszej,
osoby.'Panienki były ubrane w jednakowe mundurki i wszystkie miały głowy nakryte oryginalnemu czepeezkarni*
—; „Czepculki”, — uśmiechnął się Wuj Mieczysław, i
td -Znaczy, wujku, „czepculki"?^ dopytywaliśmy się obaj.
— Śą to uczenice szkoły gospodarstwa domowego, założonej przed pięćdziesięciu prawie
laty przez p. Jenerałową Jadwigę Zamoyską.


I tu:
jbc.bj.uj.edu.pl/Content/143854/PDF/NDIGCZAS000046_1903_287.pdf

Dzień słoneczry, letni. Na gościńcu Kuźnickim długi szereg powozów i furek — całe Zakopane wyruszyło z swoich wil, domów, pensjonatów. Przed zakładem Kuźalckim rojno i gwarno. „czepculki* w paradzie, coraz to inna podchodzi do grupy nowo przybyłej i wita się z krewnym z Litwy, ze Żmudzi, z najdalszych kresów Polski. U progu zakładu całe grono „Pań
zakładowych" z hrabianką Zamoyską na czele,
robi honory domu. Kuźnice, przez cały rok ciche, prawie klasztorne, przemieniają się 15 października w serdeczny dwór szlachecki, w którym „gościom radzi*.
Dzień to uroczysty, gdyż na świętą Jadwigę,ku uczczeniu sędziwej założycielki zakładu, hr.
Jadwigi Zamoyskiej, czepculki urządzają wystawę prac swoich, a Panie zapraszają gości, aby
ocenili rezultaty całorocznej nauki, aby zobaczyli jak się w zakładzie pracuje. Jedyny to sposób wywdzięczenia się tej, której szlachetne serce i głębokie poczucie obowiązku otworzyły zakład ten na pożytek Bogu i ojczyźnie.

Ciekawe i trudna to była zagadka, trzeba przeznać. Słowo w zaniku.

[halyna_z_trzebowniska]

O masz, po wspisaniu "Cepculki" wychodzi mnóstwo. Tak to jest jak się inteligencja bierze za przerabianie gwary na swoją modłę.

[konsta-is-me]

Dzięki za rozwiązanie sprawy , będę cię w myślach nazywać teraz "detektyw halyna" 😉

[halyna_z_trzebowniska]

A ja dziękuję za podrzucenie czegoś do czytania, chodziło za mną coś nie-współczesnego, miałam się brać za Noce i Dnie, ale tego nie znałam.

[daniela34]

Ja bym już może dokończyła (mam od miesięcy napoczętą), ale w ramach lektur retro przerzuciłam się na Dołęgę-Mostowicza.

[hanusinamama]

Mnie ta książka zmęczyła. Język jest tak kwiecisty, że trudno mi się było skupić i gubiłam wątek.
Jakby tak ująć nieco kwecistości to byłaby świetna książka.

[tt-tka]

A ja (nie chwalac sie zupelnie) przebrnelam nawet przez "Corke Tuski", choc tam mniej akcji, a wiecej kwiecistosci
no i zagadnienia zupelnie innej rangi

[hanusinamama]

Ja nie mogę powiedzieć, ze tu przebrnęłam. Bo ksiązki mi się podobała..ale jednak umęczyła.

[konsta-is-me]

Ja opuszczam "opisy przyrody" (nastroju) tzn.na początku czytam żeby się zorientować co opuszczać 😁
Dzięki temu można odkryć że taka literatura wcale nie jest przestarzala i da się czytać.

[tt-tka]

konsta-is-me napisała:

> Ja opuszczam "opisy przyrody" (nastroju) tzn.na początku czytam żeby się zorien
> tować co opuszczać 😁

A to wielka szkoda i strata !
w tych opisach (fakt, rozwleklych) zdarzaja sie perelki, dwa zdania zawierajace to, co innym pisarzom zajmuje kilka-kilkanascie stron opisu osoby czy stanu jej ducha. Przykladowo, po opisie werandy radczyni W., w ktorym ciagle powtarza sie podrobka, udawanie, imitacja mamy jednozdaniowa charakterystyke samej radczyni "imituje dame dobrze wychowana, inteligentna, oczytana, wzorowa zone, matke i piekna kobiete". Albo dlugi opis ponurego, zadeszczonego dnia i "w taki dzien nawet radczyni Warchlakowska obgryza swoja dusze, jak pensjonarka paznokcie, czasem nawet krew pojdzie. Pani radczyni obgryza swoja dusze i czuje sie glodna".
No mistrzostwo, a lapidaryzm godny Spartan !

[konsta-is-me]

A Pita "zapisuje obserwacje z mrówcza pracowitością " co Zapolskiej tak się spodobało ,że powtarza to raz po raz.
No właśnie ja nie lubię takich
ozdobników, uważam że to jest jakoś na siłę, nie autentyczne, taki styl Marii Carey , mnóstwo ozdobników i koronek, tylko w pisarstwie. Wyjątkowo tylko znajduje coś co mi się spodoba i wbije mi się w umysł i
serce jak błyszcząca przynęta w zielonkawym jak mgła poranna jeziorze 😉

[sueellen]

Sezonowa miłość czytała "Michałowa" z plebanii. Zaskakująco przyjemnie czytała, tak jakby szeptem. Słuchałam jej do snu.

[livia.kalina]

A widziałaś pierwszy odcinek z "Biegiem lat, z biegiem dni" Wajdy będący właśnie ekranizacją "Sezonowej miłości"?
Uwielbiam go i Annę Polony w nim.

[konsta-is-me]

Nie widziałam , zerkne.

[livia.kalina]

Przepraszam- pomyliłam- pierwszy odcinek jest na podstawie "Domu Otwartego" Bałuckiego, drugi na podstawie "Sezonowej Miłości". Ale ten pierwszy tez świetny!