Pytałyście swoje dzieci czy chcą iść?

[niemoralna]

Nie pytalam ,ponieważ bez względu na odpowiedź i tak musiały chodzic ,bo nie było jego wyboru .
Do tego to było jedyne przedszkole w zasięgu 20-25 km tak nawet o zmianie nie byłoby mowy

[niemoralna]

Nie bylo innego * wyboru

[ichi51e]

Pani z posta w startowym pewnie i tak nie pracuje więc dziecko może sobie wybierać.

[chococaffe]

Nie, zamierzałam wrócić do pracy zanim dziecko osiągnie wiek szkolny.

Wybrałam najlepsze, najprzyjaźniejsze przedszkole w okolicy, wczesniej przez dwa lata chodziło raz w tygodniu na kilka godzin do tzw zielonego domu (taki wstęp do przedszkola, przy obecności rodziców)

Potem mogła ewentualnie reagować gdyby cos było nie tak (było ok)

[thank_you]

Przebijam: a pytanie o pozwolenie na zmianę pieluchy to pies?

[mylove23]

nie, o chęć pójścia do podstawówki też nie pytałam a wychodzi na to, że powinnam

[marta.graca]

Mnie w ogóle nikt nie pytał, czy chcę chodzić do pracy...

[mylove23]

no właśnie, mnie też rodzice nie zapytali

[ichi51e]

No ale pracodawca cię pytał czy chcesz i nawet na rozmowie kwalifikacyjnej pewnie przekonywałaś że bardzo chcesz

[4sycje]

Liczenie się za zdaniem pięciolatka, dotyczącym organizacji życia rodzinnego a nie tego, jaką maskotkę woli. Plus "wolałabym siedzieć w domu z dzieckiem aż skończy 6 lat, ale nie miałam wyjścia". Wspolczesne matki naprawdę pokopało.

[kobietazpolnocy]

To nie jest decyzja, którym należy obarczać dziecko. Ci, co tak uważają, to tak naprawdę tchórze, którym zależy tylko na tym, by być tym kochanym i słodkim rodzicem. Innymi słowy, absurdalny pomysł.

Nie, nie pytałam dzieci, czy chcą iść do przedszkola. Reagowałabym, gdyby działo się tam coś złego, ale to inna sytuacja.
Uważam zresztą, że przyzwoite przedszkole to w znakomitej większości przypadków znacznie lepsze wyjście niż kiszenie kilkulatka w domu z mamusią. Zupełnie inny poziom stymulacji, bezcenne towarzystwo innych dzieci i pierwsze kroki w nauce samodzielności.

[heca7]

Też nie pytałam. Przedszkole mieliśmy fajne, niedaleko, dzieci były zadowolone. Plac zabaw ogromny i ogólnie panie były sympatyczne w większości. Dzieci źle nie wspominają. Chyba tylko to, że niedługo po ich odejściu na placu zabaw zaczęły pojawiać się nowe zabawki. I nawet teraz mój dziewiętnastoletni syn mijając przedszkole potrafi powiedzieć- za moich czasów było mniej zabawek!
Ja do przedszkola nie chodziłam bo się nie dostałam. I trochę żałuję. Po pierwsze chciałam, po drugie uważam, że wpłynęłoby to pozytywnie na moje kompetencje społeczne (odnoszę to do siebie wyłącznie), po trzecie miałam przez to bardzo ograniczony krąg koleżanek do zabawy. I były to wyłącznie dzieci znajomych moich rodziców. Przez co wszystkie niemal moje zabawy toczyły się pod okiem matki co nie do końca było dobre

[princesswhitewolf]

Dyskusje z 3 latkiem 😄

[backup_lady]

Rozumiem, że potem pytamy dziecka, czy z ograniczonych pieniędzy, które mamy (zakładając, że ten kto zostaje z dzieckiem w domu nie pracuje) płacimy najpierw rachunki i potem dopiero reszta na jedzenie, czy jednak ma jakiś inny plan na budżet.
Jakbym pytała mojego 3 latka, to zawsze byłoby nie, co zresztą ewidentnie pokazuje pod bramą przedszkola i wchodząc do sali. Dziś specjalnie poczekałam dosłownie 30 sekund, żeby zobaczyć czy płacze jeszcze, czy może go tam panie ze skóry obdzierają itp. A gdzie tam, uśmiech od ucha do ucha i zajęty zabawą.

[danaide2.0]

Phi, mnóstwo dzieci chce do przedszkola, bo chce do innych dzieci, tylko nie wie, że to już tak na zawsze: przedszkole, szkoła jedna, druga, trzecia, potem praca, praca, praca...
Po miesiącu niechcenie wchodzi w etap histerii zbiorowej.
A potem...
Pytanie pięciolatka to zazwyczaj musztarda po obiedzie. Moje pięcioletnie dziecko zaliczało już zerówkę.

Jasne, że nie pytałam. Wyszłam z założenia, że szczęśliwa matka to szczęśliwe dziecko, a ja bez paru godzin dla siebie byłam totalnie nieszczęśliwa, więc jakby nie było kwestii. Nie stać też mnie na całkowite wypstrykanie nas z systemu - stać mnie na częściowe i z tego korzystamy. Zatem jeśli dziecko chciało chodzić na ciut późniejszą godzinę (ważne było, by przyjść przed rozpoczęciem zajęć programowych), posiedzieć dłużej w szatni albo jakiegoś dnia nie pójść - tak właśnie robiłam.

[sanciasancia]

Może się nie pytałam, ale nauczyłam się, że jak moja córka nie chciała iść do przedszkola, to znaczyło, że w przeciągu kilku godzin dostanie gorączki. Jak protestowała, zostawałam w domu i wyciągałam ibuprom w syropie z szafki.

[rosie]

Czy chce iść to nie pytałam ale najmłodszy po roku w przedszkolu kazał się wypisać.

[katriel]

Przed zapisaniem do przedszkola nie pytałam, bo niby skąd miałoby wiedzieć, czy chce iść do przedszkola, skoro jeszcze nigdy tam nie było?
Natomiast generalnie tak, liczyłam się z jego zdaniem, co nie znaczy, że pozostawiałam decyzję dziecku - liczenie się ze zdaniem to również wysłuchanie, uszanowanie uczuć dziecka, upewnienie się czy w przedszkolu nie dzieje mu się faktyczna krzywda, ewentualnie czy jest coś konkretnego, co mu tam przeszkadza, a co dałoby się zmienić.
Oczywiście w skrajnych przypadkach (które nam się na szczęście nie wydarzyły) Berdebul ma rację: jeśli dziecko jest w przedszkolu krzywdzone, bite czy molestowane, to je stamtąd zabierasz natychmiast, niezależnie od tego, czy masz zaplanowaną alternatywną formę opieki, czy nie. Po prostu.

[kocynder]

Ale Berdebul nie pisze o przypadkach skrajnych, jak krzywdzenie dziecka. Berdebul pisze, że KAŻDE zostawienie dziecka w placówce wbrew jego (dziecka) woli jest jego krzywdzeniem. A to jest, sorry, ale piramidalna bzdura. Bo, niestety, spora część dzieci woli po prostu być w domu z mamusią, jako jedynak/jedynaczka, a nie w przedszkolu, jako jedno z dwanaściorga czy piętnaściorga dzieci. Nie, nie znaczy to, że w przedszkolu jest źle, ktoś dziecko krzywdzi czy się nad nim znęca. Tylko po prostu w przedszkolu są inne dzieci czyli trzeba się: a/. dzielić zabawkami, b/. dostosować z porami zabawy/spacerów itd do grupy, oraz temu podobne. A dziecku jest po prostu FAJNIEJ w domu, gdzie to mamusia się dostosowuje (bo może, bo ma tylko jedno dziecko) z godzinami oraz składem posiłków/drzemki/zabawy do chęci i planów dziecka.

[trampki-w-kwiatki]

No i otóż idąc tą drogą moja jedynaczka wciąż pyta dlaczego musi chodzić do szkoły, kiedy ona woli być w domu z mamusią lub tatusiem. Gdyby ona miała tu prawo wyboru, to by do czterdziestki z domu nie wyszła, bo wiadomo, że u mamusinej spódnicy jest najwygodniej. Zresztą zapowiada nam ciągle, że ona to się od mamy nigdy nie wyprowadzi 🙄

[memphis90]

Rozmowa z moją córką, lat 2,5 na „drzwiach otwartych”
Dyrektorka: I jak, podoba ci się przedszkole?
Dziecko: Nie
Dyrektorka: Trudno, i tak będziesz musiała tu chodzić!
Ja: Eeee….założymy się….?

Owszem, córka poszła do przedszkola, ale nie do tego…

[hanusinamama]

NO ale ty albo ja miałysmy wybór. Czesto wyboru nie ma bo jest jedno przedszkole. Większość rodziców pracuje i w tym czasie dziecko musi być zaopiekowane.
Pomijam ze taki 5 czy 6 latek bardziej jednak korzysta będąc w placówce te kilka godzin niż kisnąc z w domu z mamą czy babcią bo będzie burza jak zwykle

[ritual2019]

Tak, wszystkie decyzje podjemowalam wspolnie z dziecmi w wieku przedszkolnym...czekaj, nie pytalam o pozwolenie i robilam gdy dostalam zielone swiatlo.

[mag-la-swag]

Nie, nie pytalam sie. Chodzilam do pracy i moje dziecko musialo gdzies w tym czasie byc.

[danka88]

A już myślałam że będzie ,, czy pytaliście dziecko czy chce iść do komunii,,

[jehanette]

Ludziom już odwala totalnie. Może jeszcze pytac dziecko o zgodę czy łaskawie zje obiad a nie lody. Albo czy się zgadza na wizytę u lekarza jak kaszle.
Starałam się żeby chodzenie do przedszkola było dobrym doświadczeniem, dbałam o potrzeby dziecka w tym czasie, pewnie gdyby było źle szukałabym innych opcji, ale nie jest decyzja dziecka czy matka albo ojciec mogą iść do pracy, bo przecież jest to możliwe dzięki przedszkolu.