Pytanie o pogrzeby

[alina460]

Czy jeździcie na pogrzeby matek swoich bliższych koleżanek?

[iwoniaw]

alina460 napisała:

> Czy jeździcie na pogrzeby matek swoich bliższych koleżanek?


To zależy.

[taje]

Tak, jeśli mogę i wiem.

[hasty]

Tak

[angazetka]

To zależy, ale jeśli tylko bym mogła, to tak.

[marta.graca]

Na razie sami ojcowie akurat, ale tak, jeżdżę.

[pepsi.only]

Nie miałam dotąd takiej sytuacji. Ale gdyby moja obecność koleżance pomogła- jasne, że bym pojechała.

[arabelax]

nie mialam jeszcze takiej sytuacji, ale pojechałabym.
na pogrzebie mojej mamy były wszystkie moje kolezanki bliższe i przyjaciółki.

[eliszka25]

Jeśli to bliska koleżanka, wiedziałabym o pogrzebie, to tak.

[daniela34]

To zależy. Pojechałam na pogrzeb ojca (rozumiem że jak matki to i ojcowie są objęci pytaniem) mojej dawnej koleżanki z podstawówki, ale to był ktoś kto bywał u nas w domu (a ja w jego).
Nie byłam na pogrzebie ojca przyjaciółki bo była pandemia.
Na pogrzebie ojca drugiej byłam, też go poznałam.
Na pogrzebie mamy przyjaciółki byłam, ale ją znałam, bywała u mnie, przyjaźniła się z moją mamą.

[heca007]

Tak.

[3-mamuska]

Jesli ktos jest mi bardzo bliski to tak.
No chyba ze odległość i inne rzeczy przemawija na nie.

[primula.alpicola]

Jeśli tylko mogę, tak. W pracy nie dostaję wolnego na pogrzeby koleżanek.

[primula.alpicola]

*matek koleżanek

[arabelax]

A ktoś dostaje?

[malia]

ten, kto może wziąć urlop na przykład

[primula.alpicola]

Zdarza się przecież. Urlop, szef pozwoli wyskoczyć na 2h. U mnie to nie przejdzie.

[kaki11]

W sumie okazje miałam tylko raz, i byli to oboje rodzice przyjaciółki- pojechałam i było to dla mnie oczywiste. Moim znajomym jak dotąd umierają głównie dziadkowie, i jeśli mogę to bywam na pogrzebach jeśli to faktycznie albo ktoś bliski albo ktoś kto był bliski dawniej, ale przez to miałam okazję poznać trochę tych dziadków, i wtedy nawet pomimo dziś luźnych relacji byłam.

[eagle.eagle]

Tak, ale tylko do kościoła, na cmentarz już nie jadę.

[turkusowozlota]

Tak, jeżeli wiem wystarczająco wcześniej, zeby wziąć urlop i mi tego urlopu nie szkoda.

Nie rozumiem, dlaczego zawsze pogrzeby są przed południem. Jakby były normalnie po pracy, to na wszystkich bym była.

[aankaa]

bo grabarze nie pracują na 2 zmiany?

[eliszka25]

Owszem pracują. To raczej księża nie bardzo chcą robić pogrzeby po południu. Pogrzeb mojego taty, po bojach z księdzem, udało się ustalić na 16. Ani zakład pogrzebowy ani grabarze nie mieli najmniejszego problemu z popołudniem. Tylko ksiądz upierał się na tę 9 rano.

[iza232]

eliszka25 napisała:

> Owszem pracują. To raczej księża nie bardzo chcą robić pogrzeby po południu. Po
> grzeb mojego taty, po bojach z księdzem, udało się ustalić na 16. Ani zakład po
> grzebowy ani grabarze nie mieli najmniejszego problemu z popołudniem. Tylko ksi
> ądz upierał się na tę 9 rano.

Księża nie mają tu nic do rzeczy. U mnie zarząd cmentarza ustala ostatni pogrzeb na 14.30 i koniec. Ostatnio miałam pogrzeb protestancki, więc bez księdza. I to była ostatnia możliwa godzina.

[iwles]

O ile to nie jest cmentarz komunalny, to zarządzajacym jest jakaś parafia.

[iwoniaw]

iwles napisała:

>
> O ile to nie jest cmentarz komunalny, to zarządzajacym jest jakaś parafia.
>
>
>

Predzej się proboszcz zgodzi na mocno popoludniowy pogrzeb ma cmentarzu parafialnym (choc też nie po zmroku raczej), niż zarząd cmentarzy komunalnych zmieni godziny pracy ludziom odpowiedzialnym za obslugę kaplicy/sali pozegnań czy zamykanie bramy o określonej porze.

[eliszka25]

iza232


> Księża nie mają tu nic do rzeczy. U mnie zarząd cmentarza ustala ostatni pogrze
> b na 14.30 i koniec. Ostatnio miałam pogrzeb protestancki, więc bez księdza. I
> to była ostatnia możliwa godzina.

A u mnie to właśnie ksiądz miał najwięcej „do rzeczy”, bo to mała wiejska parafia i cmentarz parafialny wokół kościoła. Tylko ksiądz robił problem z terminem pogrzebu i o ile w dużej parafii miałabym więcej zrozumienia, bo księży i mszy jest więcej, więc nie zawsze da się dowolnie wybrać termin, tak tu jest malutki kościółek, jeden ksiądz i msza nawet nie codziennie. No ale ksiądz upierał się, że dla mnie lepszy jest termin w czwartek o 9 rano, choć dowiedziałam się o nim we wtorek po południu i musiałabym się chyba teleportować, żeby dotrzeć do Polski na ten pogrzeb do 9 rano w czwartek.

[koronka2012]

Większość cmentarze w tym kraju to parafialne, więc zarząd cmentarza mieści się na parafii

[eliszka25]

Przy małym wiejskim kościele zarząd cmentarza, to ksiądz proboszcz.

[iwles]

Pogrzeby są zazwyczaj, jak jest widno.
Poza tym, na większości pogrzebów są księża (i kościelny, organista itp), którzy po południu mają msze, więc muszą być w kościele.
No i dla najbliższych najlepiej jest, kiedy ten dzień "szybciej" przeminie. Czekanie na moment pogrzebu jest ciężkie.

[arabelax]

nie są zawsze przed południem, zależy od miejsca i cmentarza.
u mnie sa od wczesnego rana do jakoś 16, co pol godziny i w soboty chyb do 15.

[turkusowozlota]

W moim mieście rodzinnym sa około 10.00- 11.00, a jadę tam godzinę, tu bez urlopu sie nie da. W moim mieście zamieszkania zdarzają się o 13.00 -14.00 i na te chodzę, zwalniam się trochę wcześniej z pracy.

[kafana]

Do tej pory nie jeździłam ale jak jedna z bliższych koleżanek wypaliła ze było jej bardzo przykro z powodu nie przyjazdu nikogo z paczki koleżanek z innego miasta ( w tym mnie) to postanowiłam ze będę jeździć. Uznaje ze jednak potrzebowała wsparcia a go nie dostała.

[aankaa]

chyba jestem odmieńcem - nie chodzę na żadne pogrzeby

[alina460]

Też unikam pogrzebów. Uważam, że powinno się chodzić tylko na pogrzeby najbliższej rodziny i naszych przyjaciół. Oczywiście, jak ktoś chce to niech chodzi i na inne pogrzeby, ale ja jakoś nie czuję takiej potrzeby, żeby być na pogrzebie ludzi, których albo w ogóle nie znałam, albo ledwo, ledwo: dalsi krewni, sąsiedzi, krewni przyjaciół albo krewni współpracowników. Uważam, że pogrzeb to wydarzenie stricte rodzinne, w kręgu najbliższych. Ale chyba jednak w społeczeństwie jest przyjęte inaczej.

[ekstereso]

Ale do ilu km? Mam cztery przyjaciółki, gdzie odległość nie byłaby istotna, do innych bliskich znajomych- jeśli są w moim mieście i okolicy. Akurat z powodu pogrzebu odwołuję wszelkie zobowiązania zawodowe, z innych okazji przyjaciół- raczej nie.

[alina460]

90 km

[iwles]

Jeżeli mam mozliwosc, to tak.

[volta2]

nie, ja jak nie muszę to nie bywam na pogrzebach.
u mojej matki były 3 moje koleżanki, ale one wszystkie przywiozły swoje matki (były dla siebie sąsiadkami lub znajomymi z okolicy), które w zazadzie są starsze i niemobilne. więc gdyby matki były na chodzie to możliwe, że tych koleżanek by nie było. miło, ale jednak się zdziwiłam. mam nadzieję, że nie muszę się rewanżować, zresztą mam też nadzieję, że nikt nie oczekuje, że na pogrzeb będę lecieć kilka godzin samolotem i płacić grube tysiące za bilet lotniczy kupiony z dnia na dzień(mniej więcej). jedna z tych pań zmarła i właśnie nie doleciałam na pogrzeb, ale gdybym była w pl, to pewnie bym sie czuła zobowiązna. za to ojciec poszedł, bo taki pogrzeb to dla niego wydarzenie również towarzyskie...

[turkusowozlota]

Jak jeszcze bylam mężatką, to siostra mojego męża nie przyleciała na pogrzeb ojca. Z USA.
Na dotarcie miała 2 albo 3 dni od śmierci i wszyscy z rodziny (meza) byli zbulwersowani, że córka nie była na pogrzebie ojca, że nie przyleciała mimo wszystko.

[iwoniaw]

turkusowozlota napisała:

> Jak jeszcze bylam mężatką, to siostra mojego męża nie przyleciała na pogrzeb oj
> ca. Z USA.
> Na dotarcie miała 2 albo 3 dni od śmierci i wszyscy z rodziny (meza) byli zbulw
> ersowani, że córka nie była na pogrzebie ojca, że nie przyleciała mimo wszystko
> .
1. Pogrzeb ojca to mimo wszystko nieco inna kategoria
2. Z uwagi na pkt. 1 ja to bym raczej byla zbulwersowana, że terminu pogrzebu nie ustalono biorąc pod uwagę mozliwości logistyczne corki przebywajacej za oceanem (oczywiscie nie mam na myśli sytuacji, w ktorej ona od razu stwierdzila - nie przyjadę w zadnym wypadku; ale jeżeli dostała info "ojciec zmarl, pogrzeb pojutrze, nie ma innej opcji", to wyglada to wrecz na zlosliwe i lekceważące jej potraktowanie przez organizatorow pogrzebu)

[eliszka25]

No dokładnie. Zorganizowanie podróży ze Stanów z dnia na dzień mogło być zwyczajnie niemożliwe. W zależności od tego, skąd w tych Stanach i dokąd w Polsce, to już sama podróż może trwać 2 dni.

[koronka2012]

W ciągu trzech dni można dolecieć raczej było to możliwe, to wyłącznie kwestia ceny. I chęci.

Mój Kuzyn też nie przyleciał na pogrzeb własnej matki, choć wiedział na co się zanosi (nowotwór) to czekał na lepsze taryfy… to mieli czekać z pogrzebem, skoro przez dwa miesiące nie znalazł dogodnego terminu żeby się pożegnać z własną matką?

[eliszka25]

Ale rozumiesz, że sam lot ze Stanów to jakieś 12 godzin, o ile nie musisz dotrzeć z zachodniego wybrzeża? Bo wtedy się odpowiednio wydłuża. Poza tym trzeba załatwić wolne w pracy, być może zwolnić dzieci ze szkoły czy załatwić dla nich opiekę, kupić bilety, które niekoniecznie da się zdobyć na najbliższy lot. Ja musiałam dotrzeć tylko ze Szwajcarii. O tym, że pogrzeb pierwotnie miałby być w czwartek o 9 rano dowiedziałam się we wtorek coś koło 14. Żeby zdążyć na 9 rano w czwartek i nie wjechać na pogrzeb prosto z drogi musielibyśmy wyruszyć praktycznie natychmiast. No niestety nie żyjemy w próżni i nie zawsze da się od razu wyjść z domu, wsiąść w samolot i za 2 godziny być na miejscu. 2 godziny, to ja jadę do najbliższego lotniska, z którego odlatują samoloty do Warszawy, a z Warszawy prawie 4 godziny jedzie się autem do domu moich rodziców. Sam lot trwa 2 godziny, ale podróż cały dzień.

[iwoniaw]

koronka2012 napisała:

> W ciągu trzech dni można dolecieć raczej było to możliwe, to wyłącznie kwestia
> ceny. I chęci.


No cóż, najwiecej do powiedzenia na ten temat mają zazwyczaj osoby, które akurat nie stoja przed takim wyzwaniem


>
> Mój Kuzyn też nie przyleciał na pogrzeb własnej matki, choć wiedział na co się
> zanosi (nowotwór) to czekał na lepsze taryfy… to mieli czekać z pogrzebem, sko
> ro przez dwa miesiące nie znalazł dogodnego terminu żeby się pożegnać z własną
> matką?

No cóż - tak, moim zdaniem powinni poczekac z pogrzebem. To tylko kwestia ceny i chęci przecież. No ale tu rodzinka postanowila najwyraźniej ukarac faceta, że nie przyleciał, gdy stan matki sie pogorszył i specjalnie zorganizowala pogrzeb w 3 dni, zeby nie mial szans na nim być

[koronka2012]

Nie snuj swoich projekcji bo on się wcale nie wybierał, powiedział że nie ma biletów w najbliższym czasie (tiaaa żadnych)
Nie było z jego strony żadnej propozycji przełożenia pogrzebu, to na co mieli czekać?

Nawiasem mówiąc nie wiem skąd ci się wzięły te 3 dni?

[angazetka]

Pewnie z poprzedniej historii, tam dziewczyna miała dwa czy trzy dni na dotarcie z USA do Polski (co owszem, jest teoretycznie możliwe, ale w praktyce szalenie trudne i kosztowne).

[eliszka25]

Może nie było biletów, na które byłoby go stać. Masz pojęcie ile potrafią kosztować bilety kupowane z dnia na dzień? Nie każdy ma tak dobrą sytuację finansową, żeby w każdej chwili móc wyciągnąć z portfela 10 tys. zł na bilet. Tak, tyle płaciliśmy nieco ponad rok temu za bilety dla naszej rodziny, a to był tylko lot europejski.

[zyciemniekocha2000]

Moj syn najstarszy nie przylecial na pogrzeb mojego Taty.Nie mialam pretensji zwyczajnie nie dalo sie zoorganizowac .Tata mial diagnoze w kwietniu w maju zmarl ( 5 tygodni) syn polecial kiedy moj Tata byl chory aby pomoc w opiece mojej mamie i pozegnac sie z dziadkiem . Nie myslelismy ,ze umrze tak szybko ale wiedzialam ,ze syn nie mogl wziac tak szybko nastepnego urlopu

[eliszka25]

Bo dorosły człowiek zwykle ma jakąś pracę, rodzinę, a często jeszcze jakieś inne zobowiązania. W normalnej rodzinie się takie rzeczy rozumie i nie strzela fochów.

[arkanna]

Tak , i ojców i babć . To moje bardzo bliskie znajome wręcz przyjaciółki i jeżeli tylko zostałam poinformowana o pogrzebie to zawsze bylam

[malia]

Jak się da, to chodzę

[alina460]

To widocznie ja jestem dziwna, bo ani nie czuję się związana ze zmarłą osobą, ani w żaden sposób w niczym nie wesprę koleżanki, bo od wsparcia ma najbliższą rodzinę. Ale właśnie czuję, że w Polsce wypada być na pogrzebie bliskiego naszego bliskiego. No i w sumie z Waszych postów tak wynika.

[angazetka]

No, bo od wsparcia ma się też innych bliskich. Zwłaszcza tych, którzy akurat też nie są w żałobie.

[alina460]

Ale wspieranie to całkiem co innego, bo nie odbywa się na pogrzebie. No, chyba że dla kogoś moje bycie gdzieś tam na końcu to rodzaj wsparcia.

[angazetka]

Dla mnie by było.

[arabelax]

A skąd założenie, że od wsparcia jest najbliższą rodzina tylko?
z automatu jest sie bliżej z siostra, czy nie można być bliżej z przyjaciółka?

[3-mamuska]

Masz okropne podejscie.
Nie kazdy ma wsparcie w rodzinie nawet jesli jest na pogrzebie, czesto to najblizsze przyjaciolki daja wiecej wspracia. Z rodizna najlepiej na zdjeciu i to w srodku zeby nie wycieli z boku.
Nie przyjscie na pogrzeb pokazujesz tylko tyle ze masz w doopie bliskie ci niby kolezanki.
Pogrzeb matki/ojca dla koleznki jest tak samo wazny jak narodziny ,dzieci, slub, czy inne uroczystosci. Czy smutne czy radosne sa częścia zycia i branie udzialu w tych wydarzeniach pokazuje ze ta osoba jest dla ciebie wazna.

[angazetka]

> Nie kazdy ma wsparcie w rodzinie nawet jesli jest na pogrzebie

A poza tym jeśli ktoś traci matkę, to oznacza to, że jego rodzina obecna na pogrzebie straciła właśnie siostrę, żonę, córkę.

[iza232]

3-mamuska napisała:

> Masz okropne podejscie.
> Nie kazdy ma wsparcie w rodzinie nawet jesli jest na pogrzebie, czesto to najbl
> izsze przyjaciolki daja wiecej wspracia. Z rodizna najlepiej na zdjeciu i to w
> srodku zeby nie wycieli z boku.
> Nie przyjscie na pogrzeb pokazujesz tylko tyle ze masz w doopie bliskie ci nib
> y kolezanki.
> Pogrzeb matki/ojca dla koleznki jest tak samo wazny jak narodziny ,dzieci, slub
> , czy inne uroczystosci. Czy smutne czy radosne sa częścia zycia i branie udzi
> alu w tych wydarzeniach pokazuje ze ta osoba jest dla ciebie wazna.

W punkt! Na pogrzebie mojej matki były moje koleżanki z pracy, które jej praktycznie nie znały. Ale przyszły ze względu na mnie. I bardzo to doceniłam.

[koronka2012]

iza232 napisała:

> 3-mamuska napisała:
>
> > Czy smutne czy radosne sa częścia zycia i brani
> e udzialu w tych wydarzeniach pokazuje ze ta osoba jest dla ciebie wazna.
>
> W punkt! Na pogrzebie mojej matki były moje koleżanki z pracy, które jej prakty
> cznie nie znały. Ale przyszły ze względu na mnie. I bardzo to doceniłam.

Ale to są kwestie indywidualne, ja bym np.wolała żeby nikogo z pracy nie było.

To są dla mnie okoliczności dość intymne i niekoniecznie chciałabym żeby znajomi z pracy obserwowali mnie w chwili kiedy emocje są na wierzchu

[alina460]

Otóż to.

[152kk]

Oczywiście że to są kwestie indywidualne. Ja zakładam, że jeśli ktoś mnie informuje o pogrzebie to się ucieszy że przyjdę, ale jeśli nie jestem pewna to pytamOczywiście delikatnie i taktownie. Na pogrzebie ojca przyjaciółki byłam, wzięlam urlop i pojechałam 400 km. Była wdzięczna za wsparcie i wzruszona. Ona też i kiła osób ode mnie z pracy było wcześniej na pogrzebie mojego ojca, co prawda wtedy mieli blisko ale i tak byłam wdzięczna za ten gest.

[3-mamuska]

W punkt! Na pogrzebie mojej matki były moje koleżanki z pracy, które jej prakty
> cznie nie znały. Ale przyszły ze względu na mnie. I bardzo to doceniłam.

Ale to są kwestie indywidualne, ja bym np.wolała żeby nikogo z pracy nie było.

No oficjalnych delegacji tez bym nie chciala.


To są dla mnie okoliczności dość intymne i niekoniecznie chciałabym żeby znajomi z pracy obserwowali mnie w chwili kiedy emocje są na wierzchu

Mowa jest o bliskich koleżankach/ przyjaciólkach z pracy. A nie kogoś tam kto przyjdzie popatrzeć czy wystarczająco mocno placzesz.

[konsta-is-me]

Chodzi o bliższe koleżanki/ przyjaciółki a nie dalekie znajome.
A nawet jak koleżanki z pracy, to miły gest ( jeśli owa koleżanka chce).
I zgadzam się , że nie każdy ma "wsparcie w rodzinie", szczególnie wśród dorosłych ludzi, w sumie trochę dziwne co napisałaś.

[eliszka25]

Na pogrzeb idzie się tak naprawdę dla tych, którzy zostali. Zmarłemu już i tak wszystko jedno. Kiedy nieco ponad rok temu zmarł mój ojciec, to zrobiło mi się bardzo miło, gdy na cmentarzu podeszły do mnie koleżanka z dzieciństwa i jej mama. Kiedyś byliśmy sąsiadami, ale potem się wyprowadziły i kontakt był sporadyczny, a mimo to na swój sposób ucieszyłam się, gdy podeszły i mnie wyściskały. To jest uczucie trudne do opisania, bo nie jest to tak naprawdę radość, ale jakoś tak lżej, inaczej się robi człowiekowi na duszy.

Jasne, rodzina też była. Tylko wszyscy równo ryczeliśmy, bo właśnie żegnaliśmy ojca, męża, dziadka.

[princy-mincy]

Byłam na pogrzebie taty koleżanki - wcale nie takiej bliskiej.
Mamy moich koleżanek żyją.

[kachaa17]

Na razie żadna jeszcze nie umarła ale bym pojechała.