Lubicie siebie?

[mizantropka65]

Ja się nie znoszę. A wy? Za co tak, za co nie?

[stephanie.plum]

ej, dlaczego się nie znosisz?

ja nie znoszę niektórych moich cech, ale w sumie bardzo lubię ze sobą przebywać.

[stephanie.plum]

nawet to nie jest tak, że nie znoszę. raczej wiem, jak ciężko się żyje z pewnymi wadami okablowania.

[trampki-w-kwiatki]

Bardzo! Jestem całkiem spoko człowiekiem i dobrze się czuję w swojej głowie
Za co? A nie wiem, za to chyba, że jakoś tak sprawnie się adaptuję do tego, co przynosi los. Że mam jakiś spokój i wewnętrzne pogodzenie z tym w jakim jestem miejscu. Za to, że patrzę na ludzi przez jakiś taki dobry pryzmat i że przyciągam do siebie fajne i wrażliwe osoby. Dobrze mi się żyje będąc mną, po prostu.

[mizantropka65]

Tak cię trampki postrzegam. Zazdroszczę ci wszystkiego

[dziunia.z.torunia]

O, tak, też mam szczęście do świetnych ludzi wokół!

[mizantropka65]

Ogólnie się nie znoszę, choć uwielbiam przebywać z sobą sam na sam. Aż tak pokręcona jestem

[trampki-w-kwiatki]

Ale jest w tym ważny punkt zaczepienia, bo lubisz jednak swoje towarzystwo

[mizantropka65]

Podobno ludzie inteligentni, się sami ze sobą nie nudzą

[majenkirr]

E tam, ja też się ze sobą nie nudzę😉

[mysiulek08]

ja tez 🙂

[mizantropka65]

Mysiulku, ty też musisz być inteligentna, jakżeby inaczej?

[mizantropka65]

Toż musisz być inteligentna! Musisz!

[boogiecat]

majenkirr napisała:

> E tam, ja też się ze sobą nie nudzę😉
>

😀

i masz racje😘

[kk345]

majenkirr napisała:

> E tam, ja też się ze sobą nie nudzę😉
>
Ale czy się lubisz?

[dziunia.z.torunia]

Lubię
Nieraz nie za coś, tylko mimo wszystko 😉
Ale ogólnie - jestem pogodna, rodzinna, cieszę się drobiazgami
Są tacy, którzy mnie nie znoszą, ale zazwyczaj jestem przyjmowana z pewną dozą sympatii i życzliwości - przez samą siebie też ☺️

[moni_485]

mizantropka65 napisała:

>
> Ja się nie znoszę. A wy? Za co tak, za co nie?
>

Przestań być zgorzkniały i nawiedzony to od razu poczujesz się lepiej.

[mizantropka65]

Taaa, powinnam zostać pisim trollem. Moje samopoczucie poszybowałaby w kosmos. Co nie trolliszcze?

[gryzelda71]

Masz racje.

[mizantropka65]

Fakt, napisała gryzelda, podróżująca palcem po globusie

[gryzelda71]

Wazne ze nie z plecakiem po pustyni.

[mizantropka65]

Zawistnica!

[gryzelda71]

😘

[beataj1]

Oczywiście. Jestem dla siebie (I innych) życzliwa. Niecoczekuje ze będę najlepsza wersja samej siebie i nie szukam nieustająco przestrzeni do rozwoju. Fajna jestem.

[trampki-w-kwiatki]

beataj1 napisała:

Niecoczekuje ze będę najlep
> sza wersja samej siebie i nie szukam nieustająco przestrzeni do rozwoju.

Bardzo, bardzo podoba mi się to zdanie 🩷

[gryzelda71]

😍

[feldmarszalek.duda]

Wszystkich kocham bezwarunkowo, nie chce mi się prowadzić buchalterii, czy ktoś zrobił wystarczająco, żeby zasłużyć, czy już jest pod kreską i za co tak, czyli na plus, a za co nie, czyli na minus. Wiem, że ludzie tak robią, ale nie rozumiem fenomenu, dla mnie to byłby męczący koszmar. Miłości własnej nie odczuwam zwrotnie, w sensie, że Ja lubię a Siebie jest lubiona. I też nie prowadzę sobie zeszytu, za co tak, a za co nie.

[beataj1]

Rany, ten ludzki Excel tez mnie dziwi. Czy ja odzywam sie częściej czy moi przyjaciele czy jest po równo, czy aby sprawiedliwie. Czy moi znajomi dosięgną do moich wysrobowanych standartow (czy rzuca wszystko na moj telefon, czy zawsze będą doskonali). Czy wszystko jest policzalne i podzielalne na idealnie równo.

[trampki-w-kwiatki]

Że też ludziom się chce tak kalkulować i nie szkoda im czasu...

[beataj1]

Chce sie bo sa przekonanie ze w zyciu najważniejsze jest to by było "sprawiedliwie".

[trampki-w-kwiatki]

Tak, to bardzo silne przekonanie.

[wapaha]

lubię, kocham, szanuję

[eagle.eagle]

Pewnie że się lubię. Mam wady z którymi nauczyłam się żyć, a czasami po prostu więcej sobie wybaczam.

[pursuedbyabear]

Za to, że uwielbiam psy i one mnie też, bo ufają dobrym ludziom.

[mocca26]

Czy ja wiem? Chyba umiarkowanie

Natomiast niewatpliwie dbam o swój podstawowy komfort, raczej potrafię chronić swoich granic, lubię własne towarzystwo, potrafię i robię sobie rózne przyjemności itd

[pepsi.only]

Bardzo, ze mną nie ma nudy ))
Mam dwojaką naturę, lubię spontaniczne akcje i lubię mieć spokojne, zaplanowane otoczenie, w którym ta spontaniczność fajnie się odnajduje. Mam temperament , jestem kreatywna (czasem za bardzo ) i lubię wyzwania. Przyciągam ciekawe osoby i nietuzinkowe. Mam kilka wad, nad którymi pracuję, ale w sumie nie zmienia to niczego, bo mam dużą wyrozumiałość dla własnych błędów, czy niedoskonałości. Do błędu potrafię przyznać się, ale to również niczego nie zmienia w moim odbierze siebie.

Najbardziej co cenię w sobie, to pewność siebie, a jeszcze bardziej doświadczenie.

[sabina211]

Tak, lubię siebie. czasem bardzo, czasem mniej, ale generalnie się akceptuję i coraz bardziej mi wychodzi bycie dla siebie dobrą.

[mysiulek08]

lubie? uwielbiam ! za caloksztalt 🙂

[majenkirr]

Bardzo siebie lubię, co jest trochę złe, bo sobie pobłażam we wszystkich dziedzinach życia😅

[pepsi.only]

I nie ma w tym nic złego

[trampki-w-kwiatki]

O to, to!

[miaumia]

Nie, bo nigdzie mnie nie lubią, odkąd pamiętam
Przyjaźnię się tylko z kolegami i koleżankami Łaskotka ;/
Nikt nigdy nie chciał siedzieć ze mną obok w szkole, na studiach cudem udało się znaleźć jedną koleżankę Mirabellę ( tylko ławkową ale zawsze coś).
Cieszę się, bo zaraz na spacer wyjdzie Zuza, Tosia i Helena ( psiapsi Łaskotka) i może pójdziemy dokądś później na weekendowe sucze after party na Ciasnych Błonach.

[miaumia]

Na Jasnych Błoniach, błąd słownika sutomatycznego

[piataziuta]

Lubię.
Mój kompas moralny jest przemyślany, betonowy i spójny z tym co robię, i jak się zachowuję.

Myślę też, że samo-nielubienie może wynikać z niekonsekwencji pomiędzy przyjętymi przez siebie zasadami, a realnymi uczynkami - i to by sobie należało poukładać i przepracować.
No chyba, że jesteś bardzo skrzywdzona, to wtedy faktycznie, trudno może być o spójność.


Nie umiem się za to nijak nad sobą się zachwycać - i nad tym bardzo ubolewam. Mam jakby odcięty czynnik odpowiadający za samozadowolenie - jak jest dobrze, to jest stan naturalny, a jak jest źle, to samobiczowanie. Szkoda, bo w niektórych dziedzinach robię obiektywnie naprawdę dobrą robotę, ale po prostu nie odczuwam tej emocji.

[primula.alpicola]

Ziuta, to jest do wyuczenia, naprawdę. I samozadowolenie i zachwyt. Trudne, tak, i będziesz się czuć jak debil, mrucząc do siebie pod nosem brawo ziuta, wspaniała robota, świetna jestem, narobiłam się i jestem z siebie dumna, moja dzielna! Itp. z czasem to łatwiej przychodzi, trust me.

[piataziuta]

> Ziuta, to jest do wyuczenia, naprawdę. I samozadowolenie i zachwyt. Trudne, tak
> , i będziesz się czuć jak debil, mrucząc do siebie pod nosem brawo ziuta, wspan
> iała robota, świetna jestem, narobiłam się i jestem z siebie dumna, moja dzieln
> a! Itp. z czasem to łatwiej przychodzi, trust me.

Samozadowolenie mam - takie w ryzach, bardzo skromne, pokorne. Dzisiaj np. odwaliłam sama robotę, którą kiedyś robiłam z dwiema dodatkowymi osobami i te dwie dodatkowe padały potem ze zmęczenia. Czuję się jak kot, który się napił mleka.
Ale zachwytu - ni huhu.

Nawet pisałam raz na forum, że próbowałam mówić sobie: jest dobrze, dbasz o siebie, odwaliłaś kawał dobrej roboty, brawo! I odezwała się ziuta 2, która odpowiedziała tej pierwszej: "jeeeeeezu, zamknij wreszcie mordę... "Po tym zapadła w głowie cisza i pojawiło się coś w rodzaju ulgi.

Wydaje mi się, że zbyt głęboko mam zakorzeniony pragmatyzm, żeby odpalić cokolwiek mocniejszego od "jesteś ok".

[pade]

albo wstyd...

[piataziuta]

Nie, to zupełnie nie to. Nawet nie blisko.

[princesswhitewolf]

Oczywiscie ze siebie akceptuje

Gdzies czytalam ze to w jaki sposob sienie traktujemy zalezy od naszych relacji jakie mielismy z matka w dziecinstwie

[bylam_tu_kiedys]

Jak?
Pytam poważne. Jeśli matka była jaka to ja jestem jaka?

[princesswhitewolf]

Nie, to nie chodzi o podobienstwo w tym co czytałam. Chodzi o relacje np narcystycznej matki z dzieckiem

[hailey_bieber2004]

Zależy od pory roku.

[pyra_w_kraku]

A ja ogólnie się lubię, ale są takie aspekty, które mi się nie podobały nigdy - na przykład wygląd 🙂.
Ostatnie lata zmagam się z dziwną chorobą autoimmunologiczną - to też można interpretować, jakby mój organizm sam siebie nie lubił i sam sobie szkodził. No a przecież „mój organizm” to ja 🙂

[bylam_tu_kiedys]

Nie cierpię siebie. Uważam, że jestem złym człowiekiem.
Jednocześnie nauczyłam się spędzać czas sama i nie jestem wiecznym dołem - o jaaaka jestem samotna.
Wychodzę sama do kina, na koncert, jadę sama na wyjazd na urlop i cieszę się tym, że sama decyduję co robię w jakim tempie i że wybieram do zwiedzania miejsca, które mi odpowiadają i nie słucham marudzenia, że za długo, że nie to czy coś. A jednocześnie nie mam do kogoś pretensji, że wybrano za mnie muzeum, że za długa trasa w górach czy na rowerze.

[klaramara33]

Nie wiem, nie myślę o tym, nie potrzebuję. Po co? Bo tak piszą, że trzeba? W sumie mam to gdzieś, wystarczy akceptować

[nangaparbat3]

Ja jestem. I lubię być.

[iberka]

Tak, lubię siebie