Zaplanowane wesela

[martek40]

Siostra mojej przyjaciółki brała w minioną sobotę ślub.
Zabawa weselna także została zaplanowana.
W piątek poszli do księdza po radę, co zrobić w takiej
sytuacji. Dostali dyspensę. Bawili się świetnie.
O odejściu Ojca Świętego dowiedzieli się grubo po północy,
od gości weselnych, którzy jako pierwsi opuścili towarzystwo
i wrócili do domu.
Jest dopiero poniedziałek, a już dotarło do mnie kilka
bardzo krytycznych uwag pod ich adresem...
Pzdr.

[18lipiec]

martek40 napisała:

> Siostra mojej przyjaciółki brała w minioną sobotę ślub.
> Zabawa weselna także została zaplanowana.
> W piątek poszli do księdza po radę, co zrobić w takiej
> sytuacji. Dostali dyspensę. Bawili się świetnie.
> O odejściu Ojca Świętego dowiedzieli się grubo po północy,
> od gości weselnych, którzy jako pierwsi opuścili towarzystwo
> i wrócili do domu.
> Jest dopiero poniedziałek, a już dotarło do mnie kilka
> bardzo krytycznych uwag pod ich adresem...
> Pzdr.


Ale jaki masz stosunek? Jesteś zła, zdziwiona zachowaniem tych ludzi czy może
przyznajesz im rację?

[martek40]

Moją odpowiedzią na Twoje pytanie
jest post poniżej.
Sama trafniej nie mogłabym chyba
ująć swoich przemysleń na ów temat.
Ja tylko jestem ciekawa opinii
forumowiczek. I tyle.
Pozdrawiam.

[cruella]

Nie można mieć o to do nich winy.

Dostali dyspensę od księdza. Sam fakt, że pytali o radę i mieli wątpliwości,
świadczy o wrażliwości, szacunku dla umierającego.
A ludzie zawsze będą komentować. Czy ci goście, którzy opuścili wesele jako
pierwsi, wiedzieli wcześniej i dobrze się bawili? Jeśli młodzi nie byli
świadomi a goście tak, to niech winę biorą na siebie goście. Gdyby młodzi
wiedzieli a pomimo tego tańczyli dalej, być może goście mieliby powody do
komentarzy.

Krytyczne uwagi? Za co? Przepraszam ale nie rozumiem. Chyba, że za sam fakt
wesela. Taką uroczystość planuje się przeważnie dużo wcześniej, sam ślub można
jakoś przełożyć, z weselem raczej trudniej. Poza tym, nawet gdyby narzeczeni
chcieli przełożyć...sama nie wiedziałabym na kiedy. Ano właśnie, na kiedy? Za
tydzień, miesiąc, pół roku?

A ludzie zawsze znajdą sobie pole do komentowania "ja na twoim miejscu...".
Poza tym, to też kwestia ich sumienia, ich a nie wszystkich pozostałych.

Dla wyjaśnienia: w moim domu w okresie żałoby panuje cisza, nie pozwalam na
głośną muzykę, telewizja i zakupy owszem ale z umiarem, żyjemy normalnie ale
spokojniej niż w pozostałym okresie, byłam i pójdę z dziećmi do kościoła, dużo
rozmawiamy, odpowiadam dzieciom na pytania. Każdy ma prawo do własnych decyzji
i poglądów, każdy z tych decyzji rozliczy się przed samym sobą, Bogiem (jeśli
jest wierzący).

[moofka]

martek40 napisała:

> Jest dopiero poniedziałek, a już dotarło do mnie kilka
> bardzo krytycznych uwag pod ich adresem...
_________________
zapewne najwięcej od samych gosci, którzy siedzieli do samego rana
tyle, ze po pólnocy pili, ale już na smutno
a nie tanczyli bo sił nie mieli
kto szczerze jest pogrązony w załobie nie patrzy nie rozpatruje i nie krytykuje
jaki "model zaloby" przyjęli inni
najedli sie napili, a teraz tyłek obrabiają
jakie to polskie, jakie nasze...

[ledzeppelin3]

Nie przepadam za ocenianiem innych. Ja w takiej sytuacji nie umiałabym się
bawić, z dyspensą czy nie. Myślałabym tylko o Ojcu Świętym, że tam w Rzymie
umiera.

[mijaczek]

A ja mysle, ze tak naprawde nikt nie wie jakby zachowal sie w takiej sytuacji
dopoki sam by sie w niej nie znalazl. Ja nie wiem co bym zrobila... bylabym
rozdarta... nie potrafie ocenic tych ludzi...

[isma]

Co do dyspensy, to rozumiem, ze to okreslenie zostalo uzyte kolokwialnie, a nie
w sensie scisle kanonicznym - nie bylo bowiem od czego dyspensowac )).

A co do oceny sytuacji - w niedziele rano pod krakowska Kuria widzielismy,
wsrod wielu kwiatow, takze bukiet slubny. I ten gest, mysle, ma wieksze
znaczenie )).
Natomiast naprawde istotne znaczenie ma, jak ci mlodzi ludzie nauke papieza
zapamietali i beda starali sie wcielac w zycie (oby!), a nie, czy tanczyli na
wlasnym weselu.

[ledzeppelin3]

Nie można wiedzieć, co by się zrobiło np. w sytuacji, gdy można uratować życie
tylko jednego ze swoich dzieci itp. Ale akurat na tyle znam siebie i odpowiadam
za siebie, że bądź pewna, w sytuacji zabawy całą noc w czasie umierania Ojca
Świętego wiem, co bym zrobiła i czuła. Do wesela nie przywiązuję wagi, miałam
skromny ślub bo tak chciałam. Może Ty nie wiesz, co byś zrobiła w takiej
sytuacji, ale nie pisz: "nikt z nas nie wie, co by zrobił".

[coronella]

ja sama bylam w sobote na weselu. I nie wyszlismy po komunikacie, wesele nie
zostalo skonczone.
Kazdy z nas wiedzial, dowiedzielismy sie po komunikacie zaraz. Ale czy na tym
ma polegac nasza żałoba? Na ostentacyjnym smutku i wychodzeniu z tego typu
imprez? Powinniśmy raczej zastanowić się nad sobą, nad naszym dalszym zyciem i
nosić żalobę w sercu, a nie obnosic się nią.

[sakada]

Mądre słowa.

[ledzeppelin3]

Ja nie piszę, co powinniśmy, a czego nie. Nikomu niczego nie narzucam, nie
oceniam. Piszę tylko, co ja bym czuła.

a ja skasowalam urodziny dziecka

[wieczna-gosia]

zaplanowane a jakze z atrakcjami w lokalu... nie umialabym sie bawic. Dziecko ma
5 lat i traumy nie obserwuje.
Ale zdaje sobie sprawe ze z weselem, szczegolnie hucznym tak latwo nie jest. Ja
osobiscie nie umialabym sie bawic. Nie po takiej wiadomosci. Ale gdybym miala
przyjezdnych gosci wesela bym nie odwolala. Zwolnilabym jego tempo, pewnie nie
dalabym sie zagnac w "poznawanie pani mlodej po kolankach hehe"

[fisherprice]

W jednych z wiadomości, już nie pamiętam których podano, że Papież powiedział
gdy już leżał w stanie krytycznym: "Radujcie się bo ja się raduję" Choć
wszystkim nam jest smutno, śmierć dla Chrześcijanina nie jest czymś ostatecznym
ani smutnym. Myślę, że Papież cieszył się na spotkanie z Bogiem i swoimi
bliskimi. Bo niwątpliwie z Bogiem się spotkał. Zaduma, refleksja nad swoim
życiem są potrzebne ale chyba lepiej cieszyć się na planowanym od miesięcy
weselu niż robić coś na pokaz.

[ledzeppelin3]

A kto mówi o robieniu czegoś na pokaz? Każdy robi, co czuje- jeden się bawi,
inny płacze. Poza tym, nie wiem czy słyszałaś, że pogłoska, którą
rozpowszechniła włoska prasa, i którą podchwyciła nasza telewizja o liście,
który Ojciec Święty napisał pzry pomocy biskupa Dziwisza "Jestem zadowolony. I
wy bądźcie..." została zdementowana przez rzecznika prasowego Watykanu. Zresztą
nie o to chodzi. Ja po prostu nie umiem się bawić, gdy ktoś najbliższy umiera,
to tyle.

[inia25]

w sobotę byłam na weselu, generalnie imprezka była bardzo spokojna, ze spokojną
muzyką. Jak się dowiedzieliśmy o śmierci papieża Państwo Młodzi puścili
prezentację ze zdjęciami od swojego dzieciństwa aż do teraźniejszości. Po tej
prezentacji wszyscy się rozeszli. Młodzi nie mieli do nikogo żalu, bo też
woleli iść do domu.