Drogie Panie jeśli macie jakieś doświadczenia ze

[michiko]

zjawiskami paranormalnymi to proszę opiszcie...
fajnie będzie przeczytać coś z dreszczykiem, ale prosze o historie które
zdarzyły się wam bądz osobom które znacie.

[ikaes]

opowieści rodzinny o duchach jest mnóstwo. Np. moja chrzestna wracała kiedyś z
pociągu ok 11 w nocy i musiała przejść koło kostnicy przyszpitalnej. Od tej
kostnicy czuła, że ktoś za nią idzie, nie wiem czy się obejrzała, ale zaczęła
szybko biec, a jak doszła do domu, to mama jej powiedziała, że w tym dniu
zmarła w szpitalu ich sąsiadka.
A np. kiedy zmarł ojciec mojej cioci, to wujek (jej mąż) widział jego ducha w
nocy, który przyszedł się pożegnać z córką i wnukami (bo od nich wszedł do
pokoju dzieci). Spojrzał się na zegarek. Potem gdy zadzwonili do szpitala
dowiedzieli się, że o tej godzinie ten ojciec zmarł.
A moja babcia pojechała do swojego brata do SZczecina, który miał wypadek
motocyklowy Gdy była u niego w mieszkaniu usłyszała pukanie do drzwi, otworzyła
je i nikogo tam nie było, potem dowiedziała się, że o tej godzinie ten jej brat
zmarł.
Aż mi ciarki przechodzą po plecach, bo nie chciałabym czegoś takiego przeżyć
sama.

[tynia3]

ikaes napisała:

> A moja babcia pojechała do swojego brata do SZczecina, który miał wypadek
> motocyklowy Gdy była u niego w mieszkaniu usłyszała pukanie do drzwi,
otworzyła
>
> je i nikogo tam nie było, potem dowiedziała się, że o tej godzinie ten jej
brat
>
> zmarł.



Takich sytuacji u mnie w rodzinie było kilka. Jak ktoś umierał, to np z
uśmiechem na ustach, twierdząc, ze przyszła po niego np. mama, albo brat, albo
ktoś z bliskich mu niezyjących. Jak umierali ci "o końskim zdrowiu", to czasem
po prostu wcześniej informowali rodzinę, ze się zbliżają ku wieczności i robili
to całkiem spokojnie (żaden nie był samobójcą ), spoko, spoko).



> Aż mi ciarki przechodzą po plecach, bo nie chciałabym czegoś takiego przeżyć
> sama.


Moja Mama przeżyła śmierć kliniczną. Mówi, że wróciła tu z "poczucia
obowiazku". Śmierć kojarzy się jej przyjemnie. Nie boi się nic a nic.

[ikaes]

Moja babcia w dniu w którym zmarła nagle na wylew wychodząc do biblioteki
pożegnała się b. czule z dziadkiem, czego nigdy nie robiła, i już nie wróciła
do domu, zmarła w szpitalu. Miesiąc wcześniej była u swojej siostry w innym
mieście i bardzo płakała przy pożegnaniu i bardzo prosiła ją, żeby szybko do
niej przyjechała w odwiedziny. Może też przeczuwała.

Tylko mi się tu nie smiać ;)

[tynia3]

-odwiedzają mnie we śnie znajomi lub bliscy zmarli (nie często i nie wtedy
kiedy chce, ale kiedy Oni chcą). Z reguły po smierci przychodzą mówić, że z
nimi o.k. . Wiele rzeczy się później zgadza, takich, które mi przez myśl nie
przemknęły.
-mam "przeczucia" (np. budzę się nad ranem i wiem, że koleżanka urodziła - co
do minuty, że stan zdrowia mamy się pogorszył)
-czasem wiem, kto dzwoni (nie mówię o telefonie w którym wyświetla się
numer ))


pzdr ze "zlotu czarownic" w tym wątku

tynia3

[nnika5]

Ja sie nie mam zamiaru smiac. Wierze w takie zdolnosci. Chociaz sama nie chcialabym ich miec...a bynajmniej nie chcialabym, zeby "odwiedzali" mnie znajomi czy rodzina, ktorzy nie zyja. Chyba, ze bylby to moj Aniolek.
Osobiscie uwazam, ze tacy ludzie jak Ty po prostu jakims cudem wykorzystuja wiekszy procent swojego mozgu. Hmmm...Cwiczylas jakos?)

[tynia3]

nnika5 napisała:

>
> Ja sie nie mam zamiaru smiac. Wierze w takie zdolnosci. Chociaz sama nie
chcial
> abym ich miec...a bynajmniej nie chcialabym, zeby "odwiedzali" mnie znajomi
czy
> rodzina, ktorzy nie zyja. Chyba, ze bylby to moj Aniolek.
> Osobiscie uwazam, ze tacy ludzie jak Ty po prostu jakims cudem wykorzystuja
wie
> kszy procent swojego mozgu. Hmmm...Cwiczylas jakos?)


A coś ty . Nigdy tego ani chciałam ani nie chciałam . Było i już. A
przychodza sami, kiedy chcą. Jak poproszę, to nie.
W snach przychodzi mój przyjaciel (zmarl mając niewiele ponad 30 lat) od czasu
do czasu i np.:
-siedziałam na ławce, podszedł do mnie, przywital się, opowiada, pyta co u mnie
i odchodzi przez kutą, żelazną bramę. Pytam, czy mogę z nim iść, a on w śmiech,
że nie, ani ja, ani mój mąż, ani mój tata, ani mama i ze na końcu, ostatni z
nas pójdzie tędy mój syn;
-kiedy go spotykam, zawsze idzie w przeciwnym kierunku, mijamy się i nie
pozwala mi iśc dalej z sobą. Zawsze idzie w towarzystwie, roześmiany, ale
tamtych twarzy nie widzę;
-po smierci dziadka spotkałam mojego przyjaciela siedzącego w fotelu dziadka w
jego domu - przyszedł powiedzieć, że mamy byc spokojni, ze wszystko ok.

pzdr

[attena76]

wy tak ciągle o zmarłych to ja powiem o żywych. chyba każdej mojej znajomej
powiedziałam jakiej płci będzie miała dziecko. Chyba jeszcze sie ani razu nie
pomyliłąm. tak samo i z moimi dziecmi. od pocżątku wiedziałam, co będę miała.
a i jeszcze jedna rzecz. mój mąż zawsze się mnie pyta, gdzie położył jakąś
rzecz, a ja mu odpowiadam zawse dokładnie gdzie leży (np. śróbokręt jest w
łązience pod skarpetkami z niebieskim paskiem) ja je poprostu "widzę".

[ikaes]

Ale teraz mi się przypomniało, że miałam coś takiego. Spałam u swojego brata
ciotecznego w pokoju, w którym wisiał wielki i stary obraz z Chrystusem. Nie
wiem dlaczego, ale bałam się tego obrazu. W nocy obudziłam się i czułam, że
ktos za mną stoi i chce mi zrobić coś złego ale bałam się odwrócić (spałam
twarzą do ściany). Nagle usłyszałam głos brata, który twierdził, że krzyczałam
przez sen, ja mu mówię, że nie spałam i że boję się tego obrazu i co mi się
wydawało. On mi na to odpowiedział, że nie powinnam się bać, bo jeżeli
rzeczywiście był jakiś duch, to ten obraz mnie obroni. To był obraz, który
wisiał u jego babci w domu w czasie wojny i to był jedyny dom na wsi, z którego
nikt w czasie wojny nie zginął. Już się nie bałam. A mój brat cioteczny wierzy
we wszelkie duchy, zmory (podejrzewał o to swoją sąsiadkę) i zjawiska
paranormalne, jest bioenergoterapeutą i różdźkarzem.

[babka71]

Dzięki za Drogie Panie bo chciałaś mnie hibernować....
Wiem , że góra za tydzień umrze moja Babcia i tyle, po prostu wiem i już

zakładam kulb czarownic:-) wpisywać się

[michiko]

nalezy opisac historię, posiadać własną miotłę, charakter czarownicy oraz
predyspozycje osobiste.

[tynia3]

To ja się wpisuję, Pani Prezes )).

[ikaes]

ja też bym się wpisała, ale chyba nie mam takich zdolności.Chociaż może
predyspozycje mam, bo pochodzę ze świętokrzyskiego - wychowywałam się z
widokiem na Łysą Górę (lub Łysicę) - obecnie Św. Krzyż. Ale np. moja siostra
zawsze uwielbiała opowieści o czarownicach, wampirach i w ogóle twierdzi, że w
poprzednim wcieleniu była czarownicą spaloną w Anglii na stosie i dzięki temu
tak łatwo uczy się angielskiego. A teraz jest m.in organistką w kościele - nie
wiem tylko, czy ten ksiądz wie, że zatrudnia byłą czarownicę.

[attena76]

a odkurzacz, albo zmiotka może być?? ja widze zguby, płec nienarodzonych
dzieci, a jeżeli chodio zmarłych to widuję tylko mojego dziadka, ale tylko
wtedy gdy go długo nie widzę (tzn jak długo nie jestem na jego grobie)

[olamad]

Gdy moja Mama umierała w szpitalu, na zmianę z ojcem siedzieliśmy przy Jej
łóżku. Było już bardzo źle, z powodu ogromnej ilości środków uśmieżających ból,
od wielu dni nie było z Nią żadnego kontaktu. Pewnej nocy, gdy właśnie ja przy
Niej siedziałam, Mama nagle otworzyła oczy, spojrzała na mnie i powiedziała, że
mam zabrać z sali tego mężczyznę w czarnej pelerynie. Ciarki przeszły mi po
plecach, bo oczywiście nikogo z nami nie było. Wtedy już wiedziałam, że to
koniec, że Mama umrze tej nocy, bo ten facet w czarnej pelerynie to chyba
Śmierć? Szybko zadzwoniłam po Tatę, bo nie chciałam być przy Jej odejściu.
Poszłam do domu, na zmianę zasypiałam i budziłam się i podczas jednej z tych
krótkich drzemek przyśniło mi się, że jestem z Mamą w szpitalu i przez drzwi
wchodzi ten ubrany na czarno mężczyzna, próbowałam z nim walczyć, ale nie dałam
rady. W momencie gdy rzucał się na Mamę obudziłam się i za 5 minut zadzwonił
Tata z wiadomością, że Mama właśnie zmarła.
Mój szwagier - doktor tłumaczy to w ten sposób, że przed śmiercią bardzo wiele
osób odzyskuje na moment przytomność, bo mózg umiera i neurony szaleją. Ja tam
mu nie wierzę..

[ikaes]

a mój dziadek, jak umierał, mówił, że pięknie jest na tej plaży

[tynia3]

No mój Dziedek widzac zgromadzenie utrzymujących go przy życiu na siłę (znaczy
zdrowy byl, tylko leciwy, a wszyscy mu ciągle, ze musi zyć, itp.) wściekł się w
końcu i powiedział "Dajcie mi, do cholery, wreszcie umrzec spokojnie!" Nie
przekomarzał się. Wiedział co mówi. Uznał, ze swoje zrobił i zasnął . Ech... .

[e_r_i_n]

Ja na szczescie takich doswiadczen nie mam, ale moja ciocia (siostra mamy) i
owszem.
Gdy umieral moj dziadek (ale nie ze strony mamy, wiec nie rodzina tej cioci -
ale sie znali), dokladnie w chwili jego smierci, pojawil sie jej przed oczami -
zobaczyla jego twarz.
Gdy umieral tata mojej mamy i cioci, snilo jej sie, ze plynie przez jakies
bagna i wola swojego ojca, a ten lezy i sie nie rusza - wyglada, jakby spal
(umarl we snie).
Ostatnio, siedzac w domu mojej babci, ze sciany spadla szafka z naczyniami
(pobilo sie wszystko poza kubkiem dziadka). "Nakazala" swojemu mezowi
pojechanie na dzialka do babci i okazalo sie, ze babcia zaslabla.

[natkakoperku]

Ja swoich przeczuć nie lubie...W ciągu kilku lat tylko raz moje przeczucie nie
zadziałało ale to byłam w ciąży.Potrafie z dokładnością do tygodnia przewidzieć
czyjąś śmierć.Musze znać tą osobe chociaż raz z nią wcześniej się widzieć i
przychodzi taki moment że kupuje gazete poto żeby przeczytać nekrologi,dzwonie
albo jade tam gdzie miałam nie jechać.Nie lubie tego.Mam chorą babcie i ostatnio
miałam nie przepartą chęć kupienia czarnej garsonki.

[vatum]

Takie wizje to nic miłego. Oczywiście nie zawsze jest tak czarno i mroczno ale nie lubię ich. Kiedyś ciągle coś widziałam. Ciągle wiedziałam co będzie. W wizjach, snach albo w słowach wypowiadanych bezwiednie. Był moment, że wydawało mi się że słyszę myśli niektórych osób - pomyślałam sobie "no to pięknie, czas się leczyć..." ale przeszło... Od zajścia w ciążę wszystko minęło. Nie chcę już znać najbliższej przyszłości i nie chcę by moje dziecko miało ten "dar".
Ducha na szczęście widziałam raz, jak byłam mała i na tyle mnie przeraził, że do dziś staram się zasnąć przed 24ą by nic mi się nie ukazało.
Mam na ciele dwie myszki a, jak powszechnie wiadomo, jest to znak czarownicy, więc dopisuję się do klubu.
Pozdrawiam!

[irma1]

Orany tez sie musze zapisac do tego klubu, chociasz miotły mi brak ))
Po pierwsze dlatego ze mam na ciele myszke , po drugie zawsze jak o kms pomysle
rano po przebudzeniu moge byc pewna ze ta osoba zadzwoni w ciagu dnia. Po
trzecie , gdy tylko kupie sobie cos w kolorze czarnym umiera ktoś z rodziny(
nie kupuje juz czarnych ciuchów.Po czwarte w wieku pieciu lat widziałam ducha i
do tej pory twierdze ze był to mój dziadek, wiem to i już.A po piate mam
czasami sen na jawie, który sie potem sprawdza,sprawdza sie do tego momentu
kiedy sobie uswiadamiam ze widziałam juz to.Nie wiem czy tez tak macie ale ja
mam czesto wrażenie ze cos juz widziałam , cos robiłam , gdzieś byłam ,
chociasz pierwszy raz mam z tym do czynienia. Pozdrawiam

Kochane tylko tyle was jest?? reszta śpi??

[michiko]

Tak, śpimy...

[zona_wojtka]

[zona_wojtka]

Nie każdy może buszowac w necie co najmniej od południa do teraz.
Ty to się chyba nudzisz i stąd takie głupie pytania...

jak cos ci sie nie podoba to nie dopisuj się.

[michiko]

A jak sie dopisujesz to nie badz złosliwa wobec innych osób. Zarzucasz mi że ja
jestem złosliwa i pluję jadem. Ty nie masz lustra?? Jak masz to popatrz i
przeczytaj co napisalaś.
Złośliwa kobieto jak ten Wojetk z tobą wytrzymuje?? Wojtki to takie porządne
chłopaki.

[czajkax2]

Ja miałam kilka razy przezycia z grancy paranormalnych,ale szczerze mówiąc nie
chce mi się tyle pisac zeby wytłumaczyc)

strach

[ka-ja]

Moj synek trafił do szpitala,niby nic groznego -wirus,biegunka...W pracy
chciałam załatwić sobie wolne,więc na noc w szpitalu została moja mama.Do domu i
tak dotarłam koło północy.przed pierwsza poszłam po prysznic i tam ogarnał mnie
tak wielki strach,ze nie mogłam sie uspokoic.Maz tłumaczył ze Mały jest pod
dobra opieka itd.płaczac zasnełam.O 4 rano telefon-Mały po reanimacji na
oiomie.....nie udalo sie Go uratować

[julia246]

bardzo mi przykro naprawde współczyję. pozdrawia

[vialle]

ka-ju, bardzo serdecznie Ci wspolczuje. Sciskam mocno.

[julia246]

Ja natomiast mam wizje widzę, i opisuję rzeczy, miejsca z dużą dokładnością,
ale nie wtedy kiedy chcę to samo przychodzi. Cóż i tak mi nikt nie wierzy, poza
jednym świadkiem, nawet mój mąż mimo iż ma dowody jest sceptyczny. pozdrawiam i
również wpisuję się na liste czarownic.

[karola.v]

Mój dziadek zmarł siedem lat temu na raka.Moja cała rodzina bardzo rozpaczała z
tego powodu,poniewaz jesteśmy bardzo zżyci ze sobą.
Krótko po pogrzebie dziadek przysnił mi się,i chyba do końca zycia nie zapomne
tego snu.
Siedzieliśmy sobie razem w jego kuchni,dziadek był zdrowy,uśmiechnął się i
powiedział..."powiedz wszystkim żeby sie o mnie nie martwili,bo tam gdzie teraz
jestem jest mi dobrze,nic mnie nie boli i jestem szczęśliwy...".
W czerwcu tego roku zmarła moja babcia.Od tamtej chwili sni mi się bezprzerwy.
Zawsze jest zdrowa i zawsze sie uśmiecha.Ostatnio nawet w jednym z tych snów
tłumaczyła mi dlaczego umarła,przytulałyśmy się i prosiła zeby się już nie
smucić jej śmiercia .Dla mnie te sny to kosmos i zupełnie nie wiem jak to
możliwe ze są tak realne,zwłaszcza ze jestem sceptykiem i niedowiarkiem.
pozdrawiam

[vialle]

w 91 roku zmarla moja babcia, mama taty. Przez ostatni okres byla w szpitalu,
odwiedzalismy ja co dzien, siedzielismy dlugo, tata przychodzil co dzien, po
dwa razy. I nagle mialam sen ze bede sama z babcia w szpitalu i umrze przy
mnie. To bylo nieprawdopodobne bo zawsze byl tata. I nagle decyzja - jedzie
pomoc bratu w przeprowadzce, na pol dnia. Raz jeden poszlam do babci sama.
Zmarla przy mnie...

30 maja tego roku zmarla moja kochana Mama. Nie sni mi sie, nijak nie wraca. I
zaluje, bo tak strasznie mi jej brak. I nie moge sie pogodzic, ze zabrala ja
okrutna bezlitosna choroba. Chcialabym uslyszec ze teraz jest jej lepiej,
chocby we snie...

[gepart_czester]

Dziewczyny,
jestem pod niemałym wrazeniem. Czy nie przerazaja Was, przynajmniej niektore z
Was te "paranormalne zdolnosci".
Ja od dziecka tez cos takiego mam, ale nie za bardzo chce o tym pisac. Duzo
osob sie tak naprawde nasmiewa. Nawet moj maz gdy mu opowiadam co mi sie
zdarzylo wyslucha mnie choc wiem, ze on nie wierzy albo nie rozumie.
Z tym, ze ja sie bardzo boje takich rzeczy. Uwazam, ze sa sfery, gdzie lepiej
nie zagladac. Naprawde raz w zyciu sie wystraszylam.
Mam prosbe do osob, ktore naprawde przezywaja te rzeczy, ale nie chodzi mi o
smiesznosc czy ironie. Napiszcie do mnie na maila gazetowego. Juz kiedys
myslalam zeby sie z kims skontaktowac.

czekam na nastepne klubowiczki a tymczasem

[michiko]

udaję się żeby
POSTRASZYĆ jako Biała Dama.

[kaska99]

Osobiscie nie przezylam tego typu przgogdy.Opowiem jednak co sie dzialo u mojej
rodziny po smierci dziadka.
Dziadek mial po 80-tce i byl schorowany.Do chwili smierci byl bardzo pobozny i
ostatnie 10 lat swojego zycia spedzil u swojego syna(mojego wujka) ,synowej i
ich 2 synow(moich kuzynow). Jeszcze za zycia czasto rozmawial z nami wszystkimi
na temat swojego pochowku .Mial przygotowany garnitur do trumny , wykupione
miejsce na cmentarzu i odlozone pieniadze na pogrzeb.Nie chcial ,zeby ktos z
rodziny za to wszystko placil.Chcial rowniez ,zebysmy do trumny wlozyli mu kilka
zdjec rodzinnych i JEGO WLASNY rozaniec.Nie chcial nikomu sprawiac klopotu.Jego
smierc zaskoczyla nas mimo wszystko. Problem powstal w dniu pogrzebu. Mimo ,ze
przeszukalismy wszystkie jego rzeczy , nie moglismy znalezsc dziadkowego
rozanca.Ciotka poszla i kupila nowy ,zeby dziadkowi wedle zyczenia wraz ze
zdjeciami wlozyc do trumny.
Kilka dni po pogrzebie , ciotka wstala w nocy slyszac jakies dziwne odglosy
(szeleszczenie ??) z bylego pokoju dziadka. Otworzyla drzwi i ujrzala "dziadka".
Narobila krzyku ,budzac wszystkich domownikow,a dziadek zniknal.Budzila sie
prawie co noc i widziala dziadka "chodzacego" po domu. Wszyscy sie z niej
smiali( ja tez troche) ,ze w duchy wierzy. Pewnej nocy ,moj kuzyn(wtedy mial
jakies 25 lat) , przyszedl pozno do domu .Byl trzezwy!!!Od progu uslyszal dziwne
szeleszczenie dochodzace z pokoju dziadka,gdzie teraz trzymali makulature
,rupiecie itp. Nie zapalajac swiatla wszedl do pokoju i .......................
ujrzal dziadka . Na poczatku sie przestraszyl ,lecz chwilke pozniej zauwazyl ,ze
dziadek pokazuje palcem na stos gazet.Tak jakby chial mu powiedziec , ze tam cos
jest. Moj kuzyn zapalil swiatlo ( dziadek zniknal) i zaczal szukac w stercie
makulatury. Wszyscy juz sie obudzili i patrzeli na "wariata" ,ktory o 3-ciej w
nocy "czyta" stare gazety. Nie musial dlugo szukac i jak zapewne domyslacie sie
znalazl ROZANIEC dziadka!! Opowiedzial o wszystkim swojej rodzinie i wspolnie
zaniesli dziadkowi na cmentarz (jak obiecali) rozaniec!
Juz nigdy wiecej nie "przyszedl".

To prawdziwa historia.
Kaska

[hanna26]

Ja sama nie mam żadnych paranormalnych zdolności, ma je natomiast mój mąż. Trzy
razy przewidział dokładnie (tzn. miesiąc wcześniej), że będę w ciąży. Rodzina
się podśmiewuje, że to żadne "przewidywanie", tylko "facet wie co robi". A
prawda jest taka, że od wielu miesięcy planowaliśmy dziecko, ok. jednego
miesiąca wczesniej, mąż mówił stanowczym głosem: teraz będziesz już w ciąży.
Zawsze się sprawdzało.
Poza tym mąż zawsze potrafi znaleźć wszystkie zguby - tak jakby czuł, gdzie
one leżą. Nie sądziłam, że wiele innych osób ma podobne zdolności.

[lgosia1]

Pewnego dnia ni z gruchy ni z pietruchy zaczęłam sobie myśleć o moim zmarłym
ukochanym dziadku, że bardzo mi szkoda, że nie doczekał wnuka, że na pewno
byłby ze mnie jako młodej mamuśki dumny itp. itd. Pomyślałam sobie, że bardzo
bym chciała, żeby dziadek zobaczył swojego prawnuka, jak żyjemy itp.
Jednocześnie wiedziałam, że dziadek za życia nigdy nikomu nie chciał robić
kłopotu, więc i po śmierci na pewno nie zdobędzie się na odwiedziny u nas, by
nam nie zrobić kłopotu, by nas nie przestraszyć. Pomyślałam też, że z chęcią
bym w jakiś sposób przekazała dziadkowi, że mógłby się jednak przełamać i
zrobić nam ten "kłopot" jeśli tylko by miał ochotę.Uśmiechałam się do tych
myśli, bo ja naprawdę nie boję się duchów - szczególnie jeśli jest to mi ktoś
bliski. Poza tym irracjonalnie wierzę w "opiekę boską" i powtarzam zawsze moim
najbliższym, że po śmierci naprawdę mogą mnie odwiedzać, że będzie mi lżej
wiedząć, że żyją sobie w innym wymiarze, że będę mniej tęsknić.
Tego dnia w nocy mieliśmy w domu dziwne przygody To - że ma to związek z moim
dziadkiem - odkryłam dopiero następnego dnia. "Przygody" polegały na tym, że
włączyła się w nocy zabawka, która bardzo głośno gra wesołe melodyjki. Zerwałam
się z łóżka jak poparzona, bo strasznie mi zależało jak najszybciej wyłączyć tę
zabawkę, by mój pierworodny się nie obudził. Pierwsza myśl, jaka się pojawiła
to ta, że pies pewnie przechodząc nadepnął na zabawkę i ją uruchomił.
Osłupiałam ze zdumienia, jak już po omacku znalazłam tę nieszczęsną stonogę i
moje próby wyłączenia zabawki nie przynosiły skutku. Nie przynosiły - bo była
ona już wyłączona. Zaczęłam więc nerwowo przesuwać włącznik lewo prawo i nic.
Melodyjka sobie grała dalej. Aż światło zapaliłam, by zobaczyć czemu tej
stonodze odbiło. W końcu przestała grać. Pomyślałam, że po prostu się zepsuła.
Rano jednak wszystko działało jak należy. Nie był to sen, bo mąż w nocy też mi
czynnie pomagał w wyłączaniu wyłączonej zabawki))) Dopiero na drugi dzień
przypomniało mi się o moich zaprosinach dla dziadka
Druga moja przygoda z zaświatami była bardziej banalna. Przyśniła mi się zmarła
babcia. Wiedziałam, że to sen, mimo wszystko cieszyłam się, że będę mogła
porozmawiać z babcią czy wszystko ok itp. Babcia w tym śnie szła prosto na mnie
i w momencie gdy się zbliżała zauważyłam, że ona w ogóle na mnie nie patrzy.
Minęła mnie ze wzrokiem utkwionym gdzieś dalej, nawet się nie uśmiechnęła.
Strasznie mnie to rozczarowało Obudziłam się i nie mogłam się opanować,
rozpaczałam jak urażone zlekceważone dziecko - mąż się ze mnie śmiał. Rano
miałam skopany humor i ciągle zanudzałam męża dywagacjami na temat tego, jak mi
przykro, że babcia mnie po prostu olała i nawet na mnie nie spojrzała. Aż w
końcu wpadłam na to, że ona miała ważniejsze sprawy, że szła szybkim krokiem
prosto po dziadka Oczywiście gdy zadzwoniłam po chwili do rodziców z pytaniem
co u dziadka słychać... dowiedziałam się, że tej nocy niespodziewanie zmarł(((

Trzecia przygoda jest mojej cioci. Widziała zaraz po śmierci moją babcię, jak
nachylała się nad rozpaczającym żyjącym dziadkiem z szelmowskim uśmiechem pod
tytułem "a widzisz, jednak ja pierwsza zmarłam"))) Nikt by chyba cioci nie
uwierzył gdyby nie to, że ciocia opisała babcię bardzo dokładnie ze wszystkimi
szczegółami ubioru, uczesania. Babcia miała na sobie sweterek, który w tych
dniach leżał sobie na dnie kosza na pranie - a ciocia na pewno go nigdy nie
widziała, gdyż moja ciocia mieszka na Białorusi i odwiedza nas raz na 15 lat a
sweterek był nowym nabytkiem i był ulubionym sweterkiem babci. W momencie gdy
wytargaliśmy ten sweterek z prania i przynieśliśmy cioci - wszystkim nam ciarki
przebiegły po plecach - bo ona go wcześniej opisała w każdym szczególe.
Po prostu babcia po śmierci wystroiła się dla naszych wyobrażeń w najlepsze
ciuchy i przyszła sobie podglądać jak rozpaczamy))))
Ta sama ciocia widziała jeszcze swego szwagra w pięknym białym garniturze (w
zapadłej dziurze na Białorusi) i była bardzo zdziwiona, że po pierwsze był w
tym bielusieńkim garniturze, po drugie czemu przyszedł skoro się w ogóle nie
odzywa i nie cieszy, a po trzecie, że chciało mu się ryzykować przyjazd 1000 km
bez uprzedzenia - w końcu mogło cioci w domu nie być. Wujek jak nagle się
pojawił tak i znikł. Kilka minut później ciocia miała telefon informujący o
śmierci tego szwagra

[ligia76]

1. Dziadek wracał z pracy, w nocy, przez las. Usłyszał, że ktoś za nim idzie,
obejrzał się i zobaczył jakiegoś człowieka, zawołał do niego żeby szli razem,
ale ten zatrzymał się i nie odzywał. Dziadek odwracał sie parę razy i wołał, ale
ten człowiek nie reagował. W pewnym momencie dziadek obejrzał się, a ta osoba
zniknęła na jego oczach.
2. Po śmierci mojego dziadka, miałam wtedy ok. 4 lat, przyśnił mi się w nocy,
zapukał do drzwi, wyjrzałam i zobaczyłam świetlista postać, wcale nie podobna o
dziadka, ale wiedziałam, że to on. Wiem, że to tylko sen, ale biorąc pod uwagę
mój wiek, rodzice doszli do wnioslu, że dziadek w ten sposób chciał się ze mną
pożegnać.
3.Dziadek grał w karty z kolegami, w pewnym momencie jeden z nich wstał, wsiadł
na rower i pojechał (bez słowa), wrócił tak za ok. 15 min. cały siwy. Bez słowa.
Nikt nigdy nie dowiedział się od niego co się stało.
4. Mama jako nastolatka wracając w nocy do domu, zobaczyła na schodach coś
wielkiego i czarnego, myślała, że to jakiś kawał dywany, czy coś takiego. W
momencie, gdy chciała to ominąć, to coś złapało ją za nogi. Później "wlazło" na
poręcz od schodów i zjechało na dół z jakimś jękiem. Mama twierdzi, że
przestraszyła się tak bardzo ponieważ było to wielkosci konia.
Mama swoim wrzaskiem obudziła całą kamienicę. Dziadek natychmiast wybiegł, ale
nikogo nie było.
Mój tata, do tej pory smieje się że na moją mamę polował koń. Mama niechętnie o
tym opowiada, bo się strasznie wystraszyła.
5. Mama jako młoda dziewczyna, widziała coś, czego nikt inny nie widział.
Widziała wysoka biała postać, na początku myslała, że znajomi sobie z niej żarty
robią i udają, że nic nie widzą. Jak zaczęli przechodzić przez tą postać, zwiała
do domu.
6. Po śmierci mojego sąsiada, ojca mojej koleżanki, widziałam go jak siedział na
ławce w bloku (na tej ławce umarł). Widziałam go ja, mój mąż, sąsiadka i mama
mojej koleżanki - zawsze w tym samym miejscu.
7. Mój mąż widział swoją babcię, przyszła do niego do pokoju. jako świetlista
postać. Przeszła przez szerokość pokoju i zniknęła.

Dodam, że jestem zdrowa na umyśle i moja rodzina również
Wiem, że niektóre opowieści są dziwne, ale niczego nie zmyśliłam.

Pozdrowienia
Ligia

[kokolores]

A ja musze zaraz isc do piwnicy i przyniesc pranie!!! No przeciez po tych
"przygodach" to narobie w gacie ze strachu! SERIO!!!
:o)

[ligia76]

Tak serio, to ja teraz do łazienki sama nie "polezę".


Pozdrowienia
Ligia

[jusiaz]

Zmarła moja Mama. Tego dnia rozmawialiśmy z mężem: kto prowadzi moją Mamę? tata
męża, czy dziadek, czy też moja babcia? Wracając wieczorem od mojej siostry
znalazłam jakąś blaszkę na ulicy. Było ciemno, nic nie widać, nie wiem jak ją
wypatrzyłam, idąc do domu blaszkę ściskam w ręku cały czas.
W domu patrzę, a na blaszce napis: Święty Krzysztofie prowadź.

[kosheen4]

spotkałam bliskich mi członków rodziny, kiedy zmarli wrócili jako jasne obrysy,
juz nie pamiętam, ale mama mówiła że opowiadałam jej, że u nich wszystko dobrze
- tak powiedzieli.
przed pogrzebem mojej Mamy Chrzestnej spałam w jej pokoju. była ze mną i jeszcze
potem przez parę następnych dni. teraz bywa że mówię coś do niej patrząc w górę,
czasem mi się śni. dziadkowie też.
nie boję się tej obecności, wizyt. boję się śmierci; podczas mojego wyjazdu
odszedł najstarszy z trzech psów z jednej strony - nie zdążyłam się z nim
pożegnać, z drugiej - bałabym się przyglądać się odejściu. tischner powiedział,
że niebo bez zwierząt byłoby smutne - no to pewnie tam powędrował staruszek mój
kochany. po powrocie do domu przydarzyła mi się zabawna paranormalna sprawa -
nagle usłyszałam charakterystyczny stukot pazurków po podłodze. to właśnie on za
życia tak stukał (każdy z psów chodzi w swoim rytmie i jest rozpoznawalny po
chodzie jak po głosie)! czyżby przebiegł po pokojach w charakterze ducha?


a dzisiaj pod szafka kuchenną gdzie zawędrowałam w poszukiwaniu chomika,
znalazłam oprócz niego jeszcze... doskonale zachowany szkielecik myszy z
częściowym oskórowaniem! to tak apropos historii paranormalnych.

cieszę się że nas przybywa..Historie wspaniałe

[michiko]

[natiz]

No to i ja sie dopiszę. Jestem totalnym sceptykiem w tych sprawach, a jednak
los w pewnym sensie i mnie "wybrał".
Po pogrzebach (osób bliskich), w których brałam udział, zmarli we śnie zawsze
do mnie przychodzili. Zawsze w tej samej scence - zmieniały się tylko osoby...
Baaardzo często śni mi się mój zmarły Tato, uwielbiam te sny, nadrabiam w nich
stracony czas (przez 5 lat studiów rzadko widywałam Tatę, a na moim 5-m roku
zmarł). Śni mi sie również zmarła teściowa, mojemu mężowi nie, więc ja zawsze
przekazuję "wiadomości" od niej (sprawdzają się w życiu).
Często w nocy wstaję do dzieci (a to chcą pić, a to siku) i czuję namacalną
czyjąś obecność - przyzwyczaiłam się już, myślę, że to albo Dziadek albo Babcia
chcą zobaczyć wnuki (mój Tato ich nie widział w ogóle, a Teściowa nie widziała
młodszego dziecka). Jestem spokojna, bo wiem, że ich nie skrzywdzą.
I jeszcze scenka z życia mojej mamy:
Miała sen, w którym jej prababka ubrana na czarno wynosi z jakiegoś pokoju
niemowlę.Poznała mieszkanie ze snu, kiedy jakiś czas później przyjechała do
swojej siostry. Z dokładnością opisała gdzie w mieszkaniu jest kuchnia,
toaleta, sypialnia. Nigdy wcześniej nie była w tym mieszkaniu, siostra była
świeżo po przeprowadzce. A we śnie mama widziała jej synka, który zmarł w tym
czasie...

[ikaes]

Przypomniała mi się też jeszcze jedna sytuacja, po której mój mąż, podobnie jak
mąż michiko, powiedział mi, że jestem nienormalna. U nas w mieszkaniu (pełnym
zresztą portretów dawnych i nowszych przodków mojego męża)na półce stał obraz z
kwiatkami, a przed nim dwie fotografie: pradziadka i jakiegoś dalszego
praszczura mego męża. Kiedyś usłyszeliśmy huk z pokoju, patrzymy, a ten obraz
zleciał z półki i pękła ramka, a fotografie stały nienaruszone, tak jakby ten
obraz nad nimi przeleciał, albo ktoś go zdjął z półki i upuścił. Ja oczywiście
się przestraszyłam, tym bardziej, że następnej nocy miałam być sama w domu i
jeszcze spać w tym pokoju, a mój mąż powiedział, że jestem nienormalna, bo
duchów nie ma, a jak są to w tym domu same dobre, bo to jego dziadek i babcia
(po nich jest mieszkanie). A wiadomo co to za duchy, ta kamienica jest
przedwojenna, w czasie Powstania się paliła, a może ktoś zginął w nim w czasie
wojny i teraz biedna duszyczka się błąka?
A z kolei kiedyś byłam u mojego stryjka i tam 2 listopada (zaduszki) wieczorem
spadło lustro, które stało już w tym samym miejscu wiele lat i stłukło się.
Moja siostra cioteczna się przestraszyła, bo jej mąż pojechał do rodziny i bała
się, że miał wypadek. A na następny dzień dowiedzieliśmy się, że brat cioci
miał operację i ucięto mu nogi.

[ikaes]

i jeszcz jedno - jak u was jest z tym przesądem, że jeżeli ciało leży przez
niedzielę, to ten zmarły zabierze kogoś z rodziny jeszcze w tym samym roku. W
zeszłym roku w listopadzie zmarł na raka mój stryj Bernard. Jego pięciu braci,
w tym mój ojciec - zasiadło przy stole i zaczęli zastanawiać się, którego z
nich zabierze, bo leżał przez niedzielę. Tydzień później jeden z tych braci
mojego ojca miał telefon z Hiszpani, gdzie był jego najstarszy syn też Bernard,
od kobiety od której Boniek wynajmował pokój. Pani ta pytała się, czy Boniek
wrócił do Polski, bo od tygodnia (tzn. od dnia pogrzebu stryja) nie widziała
go, poszedł do swojego pracodawcy po zaległą wypłatę. Gdy dowiedziała się, że
nie wrócił, zaczęła szukać i okazało się, że jeszcze w dniu zniknięcia został
znaleziony z pętlą na szyi, jeszcze żył, ale zmarł w szpitalu. Zidentyfikowała
go, potem zrobiła to jego siostra, która mieszka we Francji. A to był tak
fantastyczny facet, miał już wracać od stycznia do Polski, chciał założyć
firmę. Nie wiadomo kto to zrobił, bo policja jak dowiedziała się, że pracował
na czarno, umyła ręce. Ja zaczęłam po tym krzyczeć na ojca, że tacy starzy a
głupi i że wykrakali, tylko, że stryj nie zabrał żadnego z braci, tylko swego
imiennika. Przepraszam, że rozpisałam się tak o tym, moze to nie na temat, bo
teraz dopiero przywieźli urnę z prochami Bońka i dziś jest pogrzeb i mnie się
płakać chce, nie mogę na nim być bo to aż w Strzemieszycach

[diara]

Ja bardzo wierzę w takie historie i kontakty ze zmarłymi.
Nie widuję zmarłych bliskich na jawie ale przychodzą do mnie we śnie. Wtedy wyraźnie czuję że nie jest to tylko sen.
Ostatnio moja babcie prawdopodobnie chciała mi powiedzieć że jestem w ciąży. Domyśliłam się tego dopiero później. Otóż śniła mi się kilka nocy pod rząd. Ja strasznie się cieszyłam że ją widzę, przytulała mnie jak za dawnych czasów kiedy byłam dzieckiem. I zawsze gdzieś obok kręciły się jakieś dzieci. W drugim śnie był też mój starszy synek. Przedstawiłam go babci. Nie pamiętam dokładnie szczegółów tych snów, ale czułam wyraźny przekaz - uważaj na swoje dziecko! Nie przestraszyłam się zbytnio, bo sny były bardzo pogodne ale zastanawiałam o co może chodzić. Pomyślałam ze może coś jest synkowi. Poszłam na cmentarz i modliłam się nad grobem babci, zeby przyszła jeszcze raz i powiedziała mi o co dokładnie chodzi.
Już nie przyszła, ale coś mnie tchnęło i zrobiłam test ciążowy. Wynik pozytywny.

Mój mąż natomiast miał dziwną przygodę przed wyjazdem na wakacje. Jeszcze za kawalerskich czasów wybierał się z przyjaciółmi do Chorwacji. Przed samym wyjazdem siedzieli u męża w domu i pili herbatę gdy nagle ni stąd ni z owąd rozwaliła się szyba w meblach. Na ich oczach w drobny maczek. Ja gdybym tam była to chyba miałabym opory przed wyruszeniem w podróż.
Ale oni pojechali. W trakcie podróży zerwała się straszna burza. I w pewnym momencie piorun uderzył zaraz koło auta. Mąż opowiadał, ze pierwszy raz widział piorun z tak bliska. W ogóle strasznie się przestraszyli i wtedy przypomniała im się ta szyba i juz mieli niezłą jazdę. Na szczęśie burza się skończyłą i dojechali szczęśliwie.

czas na moja historię....

[michiko]

Mój śp. najstarszy brat był lekarzem-ginekologiem. Nie mam pojęcia jakim cudem
zajmował się także magią, wszelkiego rodzaju- uściślam białą magią nie czarną.
Zajmował się także bioenergiterapią. Dar jasnowidzenia posiadał od dziecka.
Podczas wakacji spędzanych u niego zawiózł mnie do mojej koleżanki, która była
bardzo chora...Zanim zaprowadził mnie do sali, w której leżała nasłuchałam sie
czego absolutnie nie wolno mi robić, a więc: ryczeć, podawać jej ręki, stać w
nogach jej łózka i innych takich dziwnych rzeczy. Stwierdziłam że jest
stuknięty i ta cała jego wiedza tajemna to, no wiecie pewnie co miałam wówczas
na myśli. Koleżanka bardzo sie ucieszyła, była juz bardzo słaba, gasła w
oczach. Siedząc przy jej łóżku trzymałam ją za rekę. W końcu pożegnałyśmy się.
Wyszłam już na tzw. miękkich nogach, na korytarzu osunęłam sie po ścianie
zupełnie bez sił, czułam sie tak jakby ktoś wypił ze mnie energię, życie czy
jak to inaczej nazwać. Poraz kolejny okazało się, że starszy brat miał rację. A
koleżanka wzięła odemnie energii jeszcze na dobę życia. Coś w tym jednak
jest...
Mój brat odszedł za szybko, dopiero po jego smierci zrozumiałam o czym mówił.
Wspominał, że on długo nie pożyje, że nie zobaczy jak jego syn stawia pierwszy
krok, i takich dziwnych wizji to długo można by wymieniać.
Moj syn urodził sie juz po jego śmierci, a ja czułam przez całą ciąże jego
obecność. Kiedy przyszedł czas porodu powiedziałam jego przyjacielowi ( też
lekarz ginekolog) że boje się. Nie potrafiłam jasno określić czego... I miałam
rację, jak mnie usypiali to pwoeidziałm żeby uważali bo mogę się nie budzić. W
trakcie zabiegu miałam wizję: szłam z bratem leśną ścieżka nad brzegiem rzeki,
w pewnym momencie brak zniknął i pojawił się na drugim brzegu wołając mnie do
siebie. Wiedziałam, że jeśli przejdę rzekę to juz nie wrócę do świata żywych...
brrrrr ... do dzisiaj jak to wspominam to ciarki mnie przechodzą.
Przypadków spotkań z rzeczami, których nie można wytłumaczyć racjonalnie w mom
życiu było sporo.
Może jeszcze coś wieczorem napiszę.
pozdrawiam
M.

Moje drogie... czekam na kolejne wpisy i nowe

[michiko]

klubowiczki.
Myślę nawet o założeniu nowego forum o tej tematyce.
Właśnie wybieram sie na warsztaty rozwijajace paranormalne zdolności.
Jesli któraś jest zainteresowana to moge podać info na priv.
Pozdrawiam
M.

[mydlo_w_plynie]

ja natomiast uparcie wierzę w wampiry energetyczne, co więcej ja je wyczuwam )
na serio, są osoby, przy których nie jestem w stanie wysiedzieć, nie jest to
jakieś zniecierpliwienie czy niechęć do nich. Mogą być to ludzie zupełnie
nieznani. Czuję się przy nich okropnie, myślę zę można to porównać trochę do
stanu, jak ktoś rzuci urok. A wyczuwanie żył wodnych też całkiem nieźle mi
idzie.

[ikaes]

mydlo_w_plynie napisała:

> ja natomiast uparcie wierzę w wampiry energetyczne, co więcej ja je
wyczuwam
> )
> na serio, są osoby, przy których nie jestem w stanie wysiedzieć, nie jest to
> jakieś zniecierpliwienie czy niechęć do nich. Mogą być to ludzie zupełnie
> nieznani. Czuję się przy nich okropnie, myślę zę można to porównać trochę do
> stanu, jak ktoś rzuci urok. A wyczuwanie żył wodnych też całkiem nieźle mi
> idzie.
Wg. mojego brata ciotecznego, który jest bioenergoterapeutą (pisałam o nim
wcześniej) ja jestem takim wampirem energetycznym. Powiedział, że przy jednym
seansie bioenerg. wyssałam z niego całą energię.

[deotyma11]

Moja prababka wracała późnym wieczorem do domu. Mieszkała na wsi, było ciemno.
Nagle zobaczyła jak z dachu spływa biały duch wydając przy tym z siebie
dźwięk "puuuch". Prababka z krzykiem dobiegła do domu. Następnego dnia okazało
się, że złodziej pierzynę ze strychu ukradł.

[annkier]

pamiętam że, wiele lat temu przyśnił mi sie pogrzeb kolegi z klasy podstawówki
(chodziłam już wtedy do 3 kalsy liceum)
z ktorym nawet się za bardzo nie przyjaźniłam i pewnie nigdy bym go już nie
wspominała gdyby nie fakt iż następnego dnia dowiedziałam się ze zginął w
wypadku motocyklowym
cały pogrzeb wygladał tak samo jak w moim śnie, nawet byłam tak samo ubrana
co stwierdziłam po fakcie

już nigdy nic takiego mi sie nie przytrafiło