dziwne

[mamaaniulka]

czy ktos z was ma trojke dzieci...jesli tak to w jakim wieku i w jakim wieku
juz mialyscie dorober trojki dzieci
ja spotkalam sie ogolnie ze zlym nastawieniem ze trojeczka to przesada...ze
to taki obowiaze...przeciez obowiazek jest tez przy jednym dziecku...a
przeciez dzieci to wspanialy skarb i dla nich sie zyje.. to dla nich
pracujemy...urzadzamy dom...to wszystko dla nich dla rodziny przeciez to one
po nas pozostana...

dziwny jest ten swiat mowiac ze trojka to patologia i wynaturzenie...przeciez
jesli ktos zapewnia im godne zycie , wyksztalcenie , jedzenia...nie chodza
brudne i zasmarkane to chyba jest najwazniejsze...a przy dwojce to trojka sie
nie wychowa?
pozdrawiam

[agnieszkast]

Zgadzam sie z Tobą od początku do końca. Ja na razie mam dwójeczkę z małą
różnicą wieku (6 miesięcy i 25 miesięcy). Co prawda w tym roku stuknie mi 30,
ale jeżeli tylko będą siły to myślimy za kilka lat o trzecim dziecku. Wszystcy
mówią że teraz musi być chłopak, bo mamy już dwie dziewczyny, ale ja mam i tak
przeczucie że jeśli będzie trzecie dziecko to będzie też dziewczyna.
Oby było nas więcej, mam wieloródek.

pozdrawiam wszystkie mamy

[em_em71]

Moja kuzynka ma 4 dzieci, najmłodsze - bliźniaki chodzą w tej chwili do 3
klasy. Dziewczyna ma 35 lat, samotnie wychowuje swoje pociechy. Miała pecha,
trafiła na nieodpowiedzialnego gnojka, popełniła zapewne kilka błędów, nie było
jej lekko i dalej zmaga się z problemami (kto ich nie ma?), ale... nigdy nie
usłyszałam od niej słowa skargi. Nigdy też nie pomyślałam o niej źle, wręcz
przeciwnie - podziwiam ją za to, że jest taka dzielna, że umiała połączyć
wychowanie z pracą zawodową a dzieciaki - na prawdę grzeczne i zdolne.

[surviver_30]

Coś w tym jest. Też spotkałam się z opinią, że troje, czy już nie daj Boże,
czworo dzieci to jakiś horror. Sama mam na razie jedynaka, ale ma dopiero 20
miesięcy i w niedługim czasie chcielibyśmy mieć drugie dziecko. Kiedyś marzyłam
o trójeczce. Miałam w otoczeniu kilka takich rodzin. Bardzo mi się to podobało.
Teraz nie wiem czy zdążę jeszcze z trzecim, bo latka lecą... Ważne jest, aby
dzieci miały dużo miłości, dobrą opiekę i aby niczego co istotne nie zabrakło
im w życiu. A to wszystko zależy od hierarchii wartości ich rodziców.

[anka1]

ludzie sa glupawym gatunkiem jednak... jak ktos nie ma dzieci to sa podejrzenia
roznej masci, wscibskie pytania itd. jak ktos ma jedno to zaraz sie komentarze
zaczynaja typu < z jedynaka ni pies ni sobaka >, jak dwoje to chichoty ze za
szybko itp., a jak troje to za duzo etc.
a co to kogo obchodzi kto ile ma dzieci ? wazne zeby byly kochane i zeby o nie
dbac...

[reniadt]

Niestety tez sie spotykam z takim nastawieniem, ze troje i wiecej to przesada.
Ja mam jedno, mysle o drugim i chialabym na nim poprzestac z racji wieku mam 32
lata juz teraz. kiedys sobie marzylam ze dwoje wiekszych i trzecie za kilka
lat, nie byloby to wielkim obciazeniem. dawniej ludzie mieli po 12 dzieci i
jkaos je wychowali, a co gorsze nie uwazani byli za rodziny patologiczne. gdyby
bylo troje tez bym nie narzekala. Czesto jest to kwestia finnasow, jest ciezko
o prace, a przez to o jedzenie, ubrania, ksiazki, studia dla dzieci. Kolezanka
ma jedynaka, powiedziala ze chce jemu zapewnic wszystko wiec nie decyduje sie
na drugie. Chlopak jest w gimnazjum i wariuje, bo choc dobrze sie uczy to
jednak dlugo siedzi nad ksiazkami, spelnia oczekiwania rodzicow. A tak byloby
dwoej i jakos oczekiwania rodzicow rozlozyly by sie troche. Nie kazdy jest tak
zdolny by go wyuczyc na lekarza, prawnika.

[dorotakatarzyna]

A ja mam trójeczkę. Michaś ma 9 lat, Ania 8, a Amelka 2,5. A ja w styczniu
skończę 33.
Znam dużo rodzin z trójką dzieci. Znam też takie z czwórką. Wszyscy sobie
świetnie radzą, chociaż im się nie przelewa.
Też było nam łatwiej z dwójką, teraz bywa gorzej, bo pensja nie wzrosła, a
wydatki owszem. Ja chodzę w jednej kurtce już kilka lat, ale dzieci mają
wszystko i to dobrej jakości.
Chociaż czasami mam już dosyc, ale to dlatego, że mój syn jest dosyc trudnym
dzieckiem, ma problemy w szkole, i powinnam poświęcic mu dużo czasu. A co z
dziewczynkami? Czasami chciałabym miec tylko dwoje dzieci... Albo nawet
jedno...Wtedy miałoby wszystko. Chodziłoby na basen, i na angielski, i gdzie
tylko by chciało. Mogłabym z nim godzinami odrabiac lekcje, wyjeżdżac na super
wakacje, i tak dalej. A tak czasami brakuje mi rąk - mam tylko dwie, żeby podac
przy przechodzeniu przez jezdnię. Brakuje mi stron - każde chciałoby usypiac
obok mamy, a są tylko dwa miejsca.
A zresztą... moja ciocia miała ośmioro dzieci, wszyscy wyrośli na dobrych,
porządnych, wykształconych ludzi. Niektórzy mają jedno i nie potrafią go
wychowac, prawda?

[ankaiw]

Ja mam 1,5 syna i jestem obecnie w 6 miesiącu ciąży. Na spacerach, gdy pcham
wózek z moim lenuszkiem, ludzie przyglądają mi się, jakbym była jakimś
cudakiem. Nie wiem czym to jest podyktowane, może wyglądem, bo często bierze
sie mnie za osobę dużo młodszą niż jestem w rzeczywistości. Moim marzeniem też
jest trójeczka. I gdy mówię o tym znajomym znowóż jestem traktowana jak rzadki
eksponat w muzeum. Nie mam nic na przeciw ludziom, którzy decydują sie na jedno
dziecko, ale ja nie traktuje tego jako patologii, a niestety - odnoszę
wrażenie- że tak się myśli o rodzinach z trójką, czwórką dzieci.

[andaba]

Ja mam czwórkę odkąd skończyłam 27 lat...

[ania175]

Pracuje ze mną 4 kolegów, którzy mają po troje dzieci, jeden ma 3 synów, dwóch
ma po 3 córeczki i jeden ma mieszane towarzystwo. Bardzo im zazdroszczę. Ja
zawsze planowałam trójkę. Sama mam dwie siostry i załuję ze tylko dwie. Jedna
za granicą - b.daleko, ja wyemigrowałam do wiekszego miasta, a jedna siostra
została z rodzicami. Mimo wszystko mam w nich duze oparcie - niestety dopiero
teraz to doceniam. Chciałabym zeby i moje dzieci tak miały. Nie wiem tylko czy
zdążę z tą trójką. Nie uważam tego za patologię, choć znam osoby które tak
myśla.
Pozdrawiam

[mieszko02]

mam 32 lata, dwoje dzieci (3,5 roku i 22 m-ce) i CHCEMY trzecie, mam nadzieję,
że zdążymy skończyć dom przed menopauzą, bo w tej chwili tylko brak miejsc do
spania odwodzi nas od szybkiej ciąży.
W nosie mam czy będą nas brać za patologię, ale nie powiem, w dzisiejszych
czasach dla wielu trójka to już przesada. A ja uwielbiam duże rodziny...

[paacynka]

na naszym forum, to dziwne przewaga jest mam trójki dzieci, a jedna czeka na
czwarte !!! to wspaniały skarb, a ludzie są dziwni i dawno się pogubili w
wartościach

[verdana]

Ja mam trójkę, dwoje starszych w odstepie trzech lat, a najmłodsze po ośmiu
latach. Ostatnie urodziłam, gdy miałam 37 lat.
Oczywiscie nie żałuję. Ale nie ukrywam - dla tych pierwszych miałam wiecej czasu
(i mniej cierpliwości). Konieczność zarabiania na dużą rodzinę zaczyna mi trochę
doskwierać. Od lat pracuję w soboty, a w tym roku także w niedziele.
I to trochę jest tak, że wprawdzie mam troje, ale przeświadczenie, że dla tych
starszych miałam więcej czasu - mimo wszystko. Teraz już są dorośli, a dla
mojego 10-latka chyba jednak uwagi rodziców jest za mało.

[a.prentka]

Mamy córeczkę, w styczniu urodzi się następna i w planach mamy co najmniej
jeszcze jedno dziecko. Uważam, że jeśli obydwoje chcemy mieć dużą rodzinę i
stać nas na jej utrzymanie to zdanie osób trzecich jest mi obojętne

Pozdrawiam gorąco!

[agnieszkas72]

Mam czwórkę-od początku wiedzieliśmy,że chcemy dużą rodzinę i radzimy
sobie.Dzieci są ze sobą bardzo związane,czasami im tego zazdroszczę.Byłam
jedynaczką,nawet teraz brakuje mi rodzeństwa.Wychowujemy nasze dzieci bez żadnej
pomocy z zewnątrz bo moi rodzice już nie żyją.W porównaniu z rówieśnikami są
chyba bardziej samodzielne,potrafią świetnie się razem bawić(są między nimi
ok.dwuletnie różnice wieku)i teraz dołącza do nich powoli nasz najmłodszy
dziesięciomiesięczniak biegający na czworakach po całym domu.Na szczęście możemy
im zapewnić wszystko czego potrzebują.Agnieszka

[annasumowska]

jestem mama jednego dzidziusia. Zawsze chcialam miec wiecej dzieci ale ...musze
chyba jeszcze poczekac bo narazie ten maly szkrab daje mi niezle popalic wiec
drugie a co dopiero trzecie dziecko to odegla przyszlosc. Ale generalnie duza
rodzina to piekna sprawa

[oneway9]

nie piszesz ile masz dzieci, a to wazne. Ja mam dwoje, pracuje i jest ciezko,
nie finansowa bo to jest ok ale z czasem, ktorego kazdy potrzebuje. Kiedys tez
zachwycalam sie duzymi rodzinami, ale teraz kiedy dzieci z tych rodzin dorosly
i rozmawiam z nimi to w chwilach szczerosci wychodzi taka gorycz ciezkiego
dziecinstwa; oczywscie radzily sobie i wysoko nosily glowy, ale teraz zaklinaja
sie ze same nigdy nie chcialyby miec wiecej niz dwoje!!! Jesli nie musisz
pracowac, stac cie na nowe zabawki i ciuszki dla kazdego z nich, to moze bedzie
ok; jest tez inna kwestia (tak jak z dziwacznymi imonami) przez cale dzicinstwo
i lata szkolne z lekkim zazenowaniem beda musialy mowic ile maja rodzenstwa i
nie jest to moje zdanie ale wlasnie tych doroslych juz dzieci z wielodzietnych
domow.

[mamaaniulka]

mam dwojke dzieci, 2 lata roznicy miedzy nimi...nie mowie ze jest latwo bo
oboje z tych dzieci jecze duzo potrzebuja mamy...finansowo jest ok moge
dzieciom zapewnic ubranka nowe...zabawki...ale czasem to nie jest az takie
wazne...chyba troszke wazniejsze jest zeby nie bylo goryczy ze sobie nie radze
ze jest ciezko zeby dzieci tego nie czuly i nie widzialy ze w chwilach slabosci
placze...bo i tak bywa

tala atmosfera dzieciom sie udziela...

tylko chodzi mi o to dlaczego ludzie tak postrzegaja matki z wieksza iloscia
dzici niz trojka...w sumie zal mi tych osob

pozdrawiam

[oneway9]

masz racje mine tez jest ich zal; czesto jednak dochodze do wniosku, ze takie
opinie, ktore kiedys kiedy mialam mniej doswiadczen mnie denerwowaly teraz
rozumiem, a nawet uwazam za sluszne; w przypadku duzej ilosci dzieci chodzi
przeciez o fakt niekontrolowanego sexu poprostu i braku odpowiedzialnosci tych
dwojga ludzi; i tu (mniej lub bardziej slusznie)wina za konsekwencje obarcza
sie w wiekszym stopniu kobiete; roznie bywa, czasami nie stac jej na
antykoncepcje, czasami ulega myslac jakos to bedzie itp, ale to ona staje sie
matka; no i to juz mnie wkurza bo oprocz niej (bo to na pewno) cierpia rowniz
malenstwa; co innego jesli dzieci sa chciane i rodza sie swiadomie (tylko
takich jest niewiele), a co innego jesli sa 'dopustem bozym'; jesne ze potem
jakos jest, ale kto z nas chcialby miec swiadomosc ze jest na tym swiecie zlym
przypadkiem i to okupionym lzami. pozniej pozostaje tylko dobra mina do zlej
gry, chociaz u normalnych ludzi kazde dziecko bedzie kochane.
kazdej z nas zdarza sie plakac, takie chwile bywaja.. ale..

[ania970]

Mam trzy córki : 11, 9 i 3 lata. Wszystkie chciane i zaplanowane, ale
przyznam, że gdy byłam w ciąży z najmłodszą niektórzy dziwnie na mnie
patrzyli. Jakby podejrzewali wpadkę, no bo mając dwie córki odchowane
decydować się na kolejne dziecko? W dzisiejszych czasach? A ja dopiero
po urodzeniu Kasi poczułam, że mam tyle dzieci, ile mi do szczęścia
potrzeba.
Gdy słyszę, jak ktoś mówi, że lepiej mieć jedno dziecko, bo można mu
wszystko dać, czuję ciarki na plecach. Czy takie obdarowywane dziecko
będzie szczęśliwsze? Czy nie nauczy się, że wszystko mu się należy?
Pozdrawiam.

[grzalka]

Pierwsze jak miałam 26, a kolejna dwójka jak miałam 29. Nikt na mnie dziwnie nie
patrzy, bo to jakby "nie moja wina" (bliźniaki)

W ogóle w moim środowisku trójka dzieci to bardzo częsta sprawa, mój szef ma
piatkę )

[marianna72]

Sama mam prawie trojke pierwszy 12,5 drugi 2.5 a trzeci tak jak w
sygnaturce.Pierwszy nieplanowany dwojka nastepnych tak.
Poniewaz bedzie trzech chlopcow niektorzy zartuja ,zeby jeszcze raz ,ze za
czwartym bedzie napewno dziewczynka. Narazie nie planujemy czwartego dziecka z
roznych wzgledow ale niekiedy zazartuje mowiac ,ze jeszcze tylko raz a potem
koniec.Widze wtedy przerazenie w oczach rozmowcy tak jakby na niego mial spasc
caly trud wychowywania.
Ostatnio kolezanka powiedziala cos w tym stylu " ale teraz to juz koniec juz Ci
wystarczy?" zmartwiona .Nie wiem czy mi wystarczy ,ale nie rozumiem jej
zaniepokojenia przeciez to moje dzieci i moj obowiazek.
Sama jestem jedynaczka moj maz ma jednego brata wiec nie wiem skad u mnie ten
ped do licznej rodziny wiem tylko ,ze jestem szczesliwa
Pozdrowienia