Poczucie winy

[bri]

Zastanawiam się czy innym mamom, które wróciły do pracy w ciągu pierwszego
roku po porodzie, równie często jak mi towarzyszy poczucie winy? Prawie non-
stop mam wyrzuty sumienia, że nie spędzam wystarczająco dużo czasu z
córeczką...

[mamapiotra]

Nie martw się. Nawet nie wiesz, ze z tego, że poszłaś do pracy odnosisz korzyści. Ja nie poszłam i załuję. Kolerzanki wracają do domu stęsknione za swoimi maluchami, męzem i zadowolone, ze w końcu wracają do domu. Mają o czym porozmawiać, mają jakieś życie. Nie tylko pieluchy, pranie, zakupy i wiązanie konca z końcem. Ile bym dała za chwilę tęsknoty za moim bebokiem. Ale nie, muszę przebywać z nim bez przerwy, od rana do nocy i w nocy. Pragnę odmiany i mogę sobie tylko napluć w brodę za to, że jej nie mam.
A ty się nie gryź, tylko znajdź dobre strony swojego połozenia. Córce krzywda się nie dzieje, a ty możesz się cieszyć każdą chwilą z nia spędzaną.

[bri]

Ja widzę te wszystkie dobre strony. Wiem na 100%, że siedząc w domu stałabym
się zgryźliwym, zrzędzącym babolem. Ale mimo to mam to ciągłe poczucie winy.

[mamapiotra]

Wiem. Nie pozbędziesz się go tak łatwo. próbuję cię pocieszyć tylko.
To chyba instynkt macierzyński tak działa. Nie pozwala zapomnieć o dziecku.

[halszkabronstein]

Ludzie , wiecej luzu . Nie można popadać w paranoje . Poza dzieckiem jest
także życie typu praca , znajomi , pasje ,rozrywki . Równie dobrze można by
rzec , że ma sie wyrzuty sumienia bo nie poświeca sie 24 godzin na dobe
mężowi , pracy , studiom itp. Jednak to oczywiste ,że trzeba to wszystko jakoś
zgrać i łączyć . Naprawde nie martw sie i nie miej wyrzutów sumienia . Pracować
i nadal żyć też trzeba .

Pozdrawiam !