Co ja przeżyłam....

[polka3]

Wczoraj omal nie umarłam na zawał jak zobaczyłam moją óreczkę nieprzytomną w
wózku ..... zupełnie nie wiedziałam co to jest, myślałam że umiera i myślałam
tylko o tym że od 3 miesiecy nie nagrałam jej na wideo i jesli odejdzie nie
będę mogła już nigdy w zyciu zobaczyc jej uśmiechu, minek,poczuć jej
rączek,usłyszeć jej głosu - omal nie umarłam ze strachu...to było coś
przerażającego..
Dziś wróciłam z nią do domu i ryczę nad kompem jak sobie przypomnę..
Dziękuję Ci Panie za moją córeczkę

[iljana]

oj nie strasz, pisz co się stało!!!!!!! tak sobie straciła przytomność??

[polka3]

Miała drgawki gorączkowe, nic rzadkiego,ale ja matka trojga dzieci byłam
zupełnie nie gorowa na taką sytuację..
mam nadzieje, że sie nie powtórzą...

Pozdrawiam wszystkie zestresowane mamy

[gabrysia_s]

polka3 napisała:

> Miała drgawki gorączkowe, nic rzadkiego,ale ja matka trojga dzieci byłam
> zupełnie nie gorowa na taką sytuację..
> mam nadzieje, że sie nie powtórzą...
>
> Pozdrawiam wszystkie zestresowane mamy


Polko, nie uczepię się tego filmowania, tylko tych drgawek.
Czy ta temperatura miała konkretne podłoże? Bo w przypadku mojej córki wysoka
gorączka i utrata przytomności to była akutat sepsa. W nocy wezwałam pogotwie i
powiedzieli mi,że takie objawy to normalka u małych dzieci, a następnego dnia
mała trafiła karetką do szpitala i spędziłyśmy tam miesiąc.
Do dziś jak sobie to przypomnę to drżę, a minęło już ponad 3 lata.

[iljana]

kurcze , widzisz jak to trzeba byc uwaznym. Mieć oczy i uszy wszędzie. Dbaj o
malutką.

[polka3]

Jasne w pełnym rynsztunku 24h na dobę

[guderianka]

ja miałam dzis podobną sytuacje i pomyslałam to samo co ty "dzieki Panie za
moje maleństwo" -dawałam małej rumianek ale cienko piła więc ją połozyłam na
kanapie i wziełam sie za jedzenie sniadania. na chwile odwróciłam wzrok i
sułyszałam dziwny dzwiek-spojrzałam a buzia małej była cała w wymiotach-leciało
jej z ust i nosa, albo do nosa nie wiem. była czerwona na buzi i nie mogła
złapac oddechu...matko co ja przezyłam...

[polka3]

Guderianka jak malutka, wszystko dobrze?

[guderianka]

tak wszystko ok-dzieki fotki w maluszkach marca 2006

[iljana]

Nawet nie wiecie ile dzieci w taki sposób matki tracą. Ja miałam podobnie.
Trzeba karmić na trzeźwo, i zaraz potem ponosić do odbicia. I uważac jak karmi
się piersią - tzn nie zatykać noska,i nie daj Boze usnać, i przygniąść
piersią...

[niutaki]

iljana napisała:

> Nawet nie wiecie ile dzieci w taki sposób matki tracą. Ja miałam podobnie.
> Trzeba karmić na trzeźwo, i zaraz potem ponosić do odbicia. I uważac jak
karmi
> się piersią - tzn nie zatykać noska,i nie daj Boze usnać, i przygniąść
> piersią...
nie żebym się czepiała, ale nie słyszałam o przypadku uduszenia dziecka
piersią, ja od poczatku przynosiłam małą do swojego łóżka w nocy na karmienie
(taki leniuch ze mnie) i często zasypiałam, a ona dalej przy cycku wisiała i
nic się nie stało. Mnóstwo moich koleżanek tak samo, jakoś nie wierzę, że
matka może udusić dziecko piersią.

[polka3]

O takie rzeczy nalepiej położnych spytać.jak córkę urodziłam to opowiadała mi
połozna, że kiedyś pracując w szpitalu Bródnowskim w ciągu jednego tygodnia
stracili w ten sposób dwoje dzieci..
--

[niutaki]

polka3 napisała:

> O takie rzeczy nalepiej położnych spytać.jak córkę urodziłam to opowiadała mi
> połozna, że kiedyś pracując w szpitalu Bródnowskim w ciągu jednego tygodnia
> stracili w ten sposób dwoje dzieci..
jakoś Ci nie wierzę.

[polka3]

przecież nie mam żadnego interesu w tym zeby Cię oszukiwać...
--

[iljana]

Znam taki przypadek i zapewniam cię ze moze, i to w łóżku szpitalnym....

[truscaveczka]

A te matki co do Salomona z jednym dzieckiem przyszły?

[syla113]

ja jak moj synek mial 3 mc nd ranem polozylam go obok siebie ale jak glupia
polozylam go od krawedzi lozka ,bylam chyba tak nieptzytomna , trzymalam go ale
usnelam , obudzil mnie odglos upadajacego na dywan synka, lozko jest niziutkie
ale ja zamiast wziac placzace dziecko polecialam dzwonic na pogotowie i balam
sie spojrzec na niego bo myslalm ze zobacze powykrecane raczki i nozki i nie
moglam tego zniesc bylam sparalizowana w koncu moj maz potrzasnal mna , wzielam
synka a on przestal plakac i oczywiscie nic mu nie bylo ale mialam serce w
gardle przec caly dzien

[siasiuszek]

Dobrze ze małej się nic nie stało. Ja codziennie dziękuje Bogu za dziecko i za
każdym razem jak na niego patrzę jestem pełna podziwu, jaki cud i jakie
szczęście mnie spotkało. Czasami nawet myślę, że na niego nie zasługuje. Mnie
spotkało coś podobnego zaraz jak wróciłam z dzieckiem po porodzie ze szpitala.
Poród spowodował ze miałam małego schiza na punkcie małego. W szpitalu nie
spałam przez 3 dni, bo miałam zakodowane w głowie ze musze go pilnować żeby mu
się nic nie stało. Tak, więc wróciłam ze szpitala położyłam małego do łóżeczka.
Ruszam go a on nic oczy zamknięte i się nie rusza. Ruszam go znowu a on nadal
żadnej reakcji. Więc wpadłam w histerie ze dziecko mi umarło płaczę do pokoju
przybiega mąż rodzice, pytają, co się stało a ja ze on nie żyje, że on się nie
rusza. Mąż delikatnie nim poruszał i dziecko się obudziło. Po prostu tak mocno
spał jak to noworodek. Teraz to może wydawać się śmieszne, ale w tamtej chwili
myślałam ze sama umrę z rozpaczy głupia niedoświadczona mamuśka.

[polka3]

Siasiuszek pozdrowienia dla brzdącaktóry ma fantastyczne poliki))

polko

[lila1974]

Dobrze, że z Julką jest już wszystko w porządku.
Wyobrażam sobie jak byłas przerażona.
Uświadomiłas mi, że ja również nie nagrywam Kornelki.
W najbliższym czasie naprawię ten błąd.

[polka3]

Lileczko Julcia ma sie dobrzea ja wczoraj męza wysłałam po kasetę i
nagrywamy

[kasia1302]

Żenująca makabreska. Wole nagrywać z nastawieniem, że za parę lat usiazdiemy i
oglądniemy razem.Nie pojmuje tego poczucia, osobliwego zresztą, poczucia
humoru, bo sadząc po -) to się uśmiechasz. Więcej rozumu życzę.

kasiu

[lila1974]

Skoro czegoś nie pojmujesz, to może nie wypowiadaj się z taką dezaprobatą, co?

Nie, to nie miał być czarny humor, ani makabreska.
Tak, kasety nagrywa się z myślą o ich oglądaniu razem z dzieckiem za kilka lat.
Tyle, że my obie fotografujemy z upodobaniem nasze dzieci, a zwyczajnie
zaniechałyśmy nagrywania, co uświadomił nam dopiero ten przykry incydent.

Kasiu

[polka3]

Nagrywamy bo to grzech nie nagrawac takiego dzieciątka, które każdego dnia jest
inne, uczy sie nowch rzeczy a niektórych starych minek i zachowań juz nigdy
może nie powtórzyć, bo z nich ot wyrośnie...a pamiez ludzka jest zawodna..mam
13 letniego syna i z żalem mysle o tym jak wiele rzeczy z jego dzieciństwa
zapomniałam,przypominają mi je zdjęcia i filmy,ale wielu takich scen i zadarzeń
nie upamiętniliśmy-dziś są nie do odzyskania....

Kasiu myśl o stracie dziecka jest tak niewiarygodna i niepojęta ze odbiera nie
tylko rozum...

[monia145]

Jak widać prawdą jest, ze w nagłym stresie potrafimy myśleć o dziwnych rzeczach.

[kasia1302]

myślałam że umiera i myślałam
> tylko o tym że od 3 miesiecy nie nagrałam jej na wideo i jesli odejdzie nie
> będę mogła już nigdy w zyciu zobaczyc jej uśmiechu, minek,poczuć jej
> rączek,usłyszeć jej głosu - omal nie umarłam ze strachu...to było coś
> przerażającego..

Brzmi to jak jakaś nieprawdopodobna groteska. Naprawde o tym tylko myslałaś?
Jednak rozum ludzki jest niezbadany.

[polka3]

To prawda była to dziwna myśl i zarazem przerażająca, z przeraznia myślałąm o
tym, że mogę ją stracić i nie będę mogła jej więcej zobaczyć taka jaka jest
teraz- cudna, radosna , gadająca, słodka , najkochańsza..trzy miesiące temu
była inna..byłam przrażona jej stanem i jednocześnie przerażpona tym, że
zapomnę- w takich sytucjach nie ma nic racjonalnego, wiem,że mysłałam
nieracjonalnie i dziwnie,ale też dlatego chyba, że w głębi duszy wiedziałam, że
nic jej nie będzie - może dlatego skupiłam mysli na czymś abstrakcyjnym i wręcz
groteskowym jak mówicie....tak naprawde nigdy nie wiemy co nam przyjdzie do
głowy w tak okronej sytucji, kiedy wydaje się nam, że nasze dziecko jest nad
przepaścią..

[siasiuszek]

Zdziwiłabyś się, jakie ludziom do głowy przychodzą myśli w sytuacjach
stresowych a szczególnie w stytuacjach zagrożenia życia.

[anula2000]

MOże faktycznie pomyśleć o filmowaniu w takiej sytuacji to trochę makabreska.
Ale twoje przerażenie doskonle rozumiem, moje dzieci były w różnych sytuacjach
i swoje przeżyliśmy. A ostatnio najwięcej sie rozkleiłam, jak zostawiłam w domu
6 latka i poszłam z drugim do lekarza. W tym czasie moja mama przyszła do domu
i dzwoniła na tel i pukała w drzwi, młody się wystraszył. Jak przyszłam to go
nigdzie nie było, szukałam i wołałam i nic, wszystie szafy przegrzebałam, łóżka
i zadzwoniłam do mamy czz go wzięła. Potem do męża i zaczęłam wyć, że go nie
ma. Nie wiedziałam co się stało, na logikę to przeciez powinien być w domu i
wyjśc do mnie. Jak tak wyłam z przerażenia to on wyszedł, był schowany pod
biurkiem komp, a to biurko maleńkie, zresztą drugi syn sobie usiadł przy nim i
dlategto nie widziałam. Ale swoje przeżyłam...

[mavva]

Nie wiem, czy dobrze zrozumiałam, ale czy Ty zostawiłaś 6 - latka samego w domu??

[ankagoz]

Ja rozumiem, po porodzie odebrali mi dziecko do innego szpitala. Po 3 m-cach w
domu, słyszę krzyk dobiegam do łóżeczka, a ono sztywne, oczy powkręcane, nie
oddycha. Mój ruch to na kolano i w plecy i nic zaczynem krzyczeć - dom pełen
gości. W samochód do szpitala 20 min. drogi. Po 5 minutach dziecko zaczyna sie
cicho odzywać. Ja wtedy myślałam - koszmar wócił - za so co ja takiego
zrobiłam. Spać - nie wiem kiedy mogłam normalnie może po 2 latach- teraz ma 4.
Szukałam jej przez sen a zawsze spała osobno więc zryw nie ma dziecka -
Pierwszy raz to opisuję, bo kiedyś nie mogłam.
Musimy być silne dla naszych bąbli

Rozumiem Cię...

[gelsemium]

...i wcale nie potępiam za dziwne myśli w takiej chwili.
Dwa lata temu miałam podobną sytuację z moim synkiem. Niespodziewanie dostał
drgawek gorączkowych. Straszny widok, tym bardziej, że wówczas nie wiedziałam
tak naprawdę co się dzieje... Nagle ciałko wysztywnione (trzymałam Go na
rękach), usta, skóra w jednej chwili przeraźliwie sine, oczka wywrócone do
góry, piana z ust, charczenie... Dla mnie to wyglądało jak agonia.

A ja...? Chyba zwariowałam w tamtym momencie. Do dziś pamiętam swoje myśli.
Najbardziej bałam się, jak zareagują moi rodzice, gdy zadzwonię do nich z
wiadomością, że ich wnuczek właśnie umarł (ciągle zarzucali mi, że źle zajmuję
się dzieckiem). A po chwili z ogromnym spokojem myślałam w kółko - moje dziecko
umrze, a ja zaraz wyjdę na balkon i skoczę.

Czy nie głupie myśli...?

Mocne wirtualne uściski dla Ciebie i Twojej córeczki.

[dziumdziarumdzia]

polka3 napisała:
> Dziękuję Ci Panie za moją córeczkę

A ja Ci dziękuję, Panie, za rozum.

Nie doceniamy na co dzień ...

[jusytka]

jakie to szczęście mieć zdrowe dzieci ))