Druga żona, drugi mąż...

[czarna_maruda]

Zapewne są tu żony rozwodników i dziewczyny mające drugich mężów.
Jestem ciekawa Waszych historii. Czy przez jakiś czas byłyście
tymi "drugimi", czy obwiniano Was o rozbicie rodzin? Czy może same się
rozwiodłyście dla innego faceta? Czy miłość wybuchła nagle, a może na
początku związku nie wiedziałyście że partner jest żonaty?
Zainspirowała mnie historia sąsiadki, jej mąż wyprowadził się do kobiety
którą zna miesiąc, twierdząc że znalazł miłość swojego życia. Ona też była
mężatką "wyprowadziła" swojego męża. Ma z nim dwuletniego synka. Mąż sąsiadki
deklaruje chęć bycia dla niego ojcem.
Czy taki związek ma szansę?

[nosmoking1]

Ja zostawilam swojego bylego meza dla 9 lat mlodszego obecnego meza. Po prostu
nie planowalam tego. Spotkalismy sie i szalenczo w sobie zakochalismy. Czy
mialam wyrzuty sumienia wobec bylego? Ogromne i czulam sie potwornie
zostawiajac go ale milosc nie wybiera.

[comega]

Ja i mój obecny mąż zostawiliśmy dla siebie poprzednich małżonków. Dlaczego? Bo
chcieliśmy czegoś więcej dla siebie niż w tamtych związkach. Bo ludzie się
zmieniają, zmieniają się cele i pragnienia. A kluczem dla mnie jest dbałość o
partnera.

[lotos.flower]

Ja pierwszego nie zostawiłam dla drugiego. Odeszłam bo tamten był damskim
bokserem i alkoholikiem. A drugi jakos tak w miedzyczasie sie "przyplątał" ))
Teraz jest mi duzo dużo lepiej

[mamaadama4]

Qrka, ciekawi cię mówisz? Kilka wątków wczesniej kogos ciekawi czy ktoś mógłby
uprawiać seks z czarnym i mieć czarne dziecko. Rany, czy harlekiny się w
kioskach pokończyły, albo nagle w TV zabrakło tasiemcowych seriali
brazylijskich?
Tak a propos - ja mam męża " z odzysku". hehe...

nosmoking1

[madziaaaa]

Napisałaś, że miłość nie wybiera. Zgadzam się w pełni, ale czy to znaczy, że
pierwszego męża nie kochałaś?

[jusytka]

A mnie ciekawi co innego. Jedna strona odnajduje miłość, być może swojego życia
i jest jej dobrze, a druga? dramat niestety

[jusytka]

Czy można sobie szczęśliwie żyć mając świadomośc, że się zrobiło komuś tak
straszną krzywdę?

do jusytki.

[nisar]

Widzisz, wydaje mi się że bardzo rzadko jest tak, że rozpadowi małżeństwa jest
wyłącznie winna jedna strona. Nie ma cudów, błędy popełnia każdy i kryzysy są w
każdym związku. Jeśli w takim momencie pojawi się ktoś inny, to najczęściej
poprzedni związek tego nie wytrzymuje. Tak że z tą "straszną krzywdą" to
najczęściej duża przesada. Tylko rzadko kto ma na tyle samokrytyki, żeby
przyznać, że dołożył swoją cegiełkę do tego, że partner zwiał.
A dzieje się tak dlatego, że obecnie ludzie coraz częściej przyznają sobie
prawo do szczęścia. Często na zasadzie "może nie będzie lepiej, ale dam losowi
szansę". I zazwyczaj w drugim związku jest dużo lepiej, bo buduje się go dużo
bardziej świadomie.

[jusytka]

No cóż kryzysy przechodza chyba wszystkie związki, jednak większość nie rozpada
sie tak dramatycznie. Od mojej ukochanej sąsiadki właśnie wyprowadził sie mąż do
jej przyjaciółki i wiem jaki dramat przeżywa, nikomu tego nie życzę

[triss_merigold6]

Bez przesady z tą krzywdą. Jednak rzadko się zdarza, żeby ktoś odchodził ot tak
dla kaprysu, w związku musi się coś sypać, czyjeś potrzeby leżą odłogiem albo
cele życiowe są odmienne...

[tokita]

Nigdy nie jest tak, ze wina leży tylko po jednej stronie - prawda jest jednak, że obrywa ta, która zacznie - która odważy sie powiedzieć, że coś tu zgrzyta.
Jestem w związku z fantastycznym facetem . Odszedł po 25 latach od swojej żony - przez te wszystkie lata zasuwał, zarabiał pieniadze dla rodziny, oni mieli wszystko, on jeździł na weekendy albo raz na dwa tygodnie do domu a tam im tylko zawadzał. Wiem co nieco jak harował, bo przez kilka lat pracowaliśmy razem ( no prawda jest taka , że był moim szefem )
Odszedł, choć wcale go o to nie prosiłam, teraz mieszkamy razem w moim maleńkim mieszkaniu dla krasnoludków, firma się rozsypała, am y jesteśmy...szcęśliwi. Powiedział, że brakowała mu ciepła, komunikacji, kontaktu z bliskimi. Był tylko źródłem gotówki dla niej i synów. Teraz jestem celem ataków całej rodziny (jego) - Boją się że wyschnie źródełko . Ot co.

[aneta-skarpeta]

czasem winne są 2 strony, czasem jedna. nie zawsze dwie

sytuacje są różne

że u CIebie tak było, a nie inaczej, nie znaczy, że u każdego tak to wygląda

[alkocholistka]

tokita napisała:

Nigdy nie jest tak, ze wina leży tylko po jednej stronie - prawda jest jednak, że obrywa ta, która zacznie - która odważy sie powiedzieć, że coś tu zgrzyta.

To akurat nieprawda. Często jest winna tylko jedna strona, a i w przypadkach kiedy tak nie jest, nie ma sensu do czyjejś zdrady dorabiać sobie ideologi. Zgrzytało? Trzeba było rozmawiać o tym, mówić co leży na wątrobie, a nie wybierać najłatwiejszą drogę.

Jestem w związku z fantastycznym facetem . Odszedł po 25 latach od swojej żony
- przez te wszystkie lata zasuwał, zarabiał pieniadze dla rodziny, oni mieli wszystko, on jeździł na weekendy albo raz na dwa tygodnie do domu a tam im tylko zawadzał.

I to jest właśnie dorabianie ideologii, a ty łykasz jak gęś. Jeśli faktycznie byłoby mu tak źle, nie tkwiłby w tym układzie 25 lat. Facet przeżywa kryzys wieku średniego i szuka odmiany po prostu.

Wiem co nieco jak harował, bo przez kilka lat pracowaliśmy razem ( no prawda jest taka , że był moim szefem )

I wszystko jasne. Facet zwąchał młodą, chętną suczkę i cała tajemnica.

firma się rozsypała, am y jesteśmy...szcęśliwi. P

Ciekawe jak długo to szczęście potrwa, gdy na chleb nie będziecie mieli

owiedział, że brakowała mu ciepła, komunikacji, kontaktu z bliskimi. Był tylko
źródłem gotówki dla niej i synów.

Jasne, jasne. To jego wersja, ciekawe jaką ma jego żona.

Teraz jestem celem ataków całej rodziny (jego) - Boją się że wyschnie źródełko . Ot co.

Dziwisz się? Wyrwałaś faceta po 25 latach, raczej lubić Cię nie będą.

jusytka

[lena99]

IMHO to nie jest tak, że nagle w świetnym związku wybucha inna miłość. Pewnie
dotychczasowy związek nie był rewelacyjny, coś nie działało jak należy.

[madziaaaa]

oczywiście, jeżeli dochodzi do takiej sytuacji, to nie dlatego, że spada grom z
jasnego nieba, tylko związek jednak nie jest dobry,komuś czegoś brakuje, ktoś
miał inne oczekiwania.IMO druga strona na pewno przeżywa dramat, ale też pewnie
nie jest bez winy.Nie ma tak, że bardzo się kochamy, wszystko ładnie-pięknie, a
w drodze do pracy spotykam w tramwaju faceta i uważam, że to miłość mojego
życia, zostawiam męża, całą przeszłość i mam to gdzieś.

[czarna_maruda]

Właśnie to mnie zaskakuje-w przypadku mojego sąsiada podobno tak było.
Zaczął nową pracę miesiąc temu, a spotkali się w ... zakładowej stołówce.
Podobno miłość od pierwszego wejrzenia i po niecałym miesiącu przeprowadził się
do niej
Jego żona jest w ciąży (3 miesiąc), ale to już dla niego nie ma znaczenia. Chce
być ojcem dziecka nowej partnerki (mały ma 2 latka)

[iwles]

lena99 napisała:

> IMHO to nie jest tak, że nagle w świetnym związku wybucha inna miłość. Pewnie
> dotychczasowy związek nie był rewelacyjny, coś nie działało jak należy.

Niekoniecznie. Nie próbuj wzbudzać poczucia winy w kobietach zostawionych przez
facetów, którzy myślą czymś innym niż mózg.

[lena99]

iwles napisała:

> lena99 napisała:
>
> > IMHO to nie jest tak, że nagle w świetnym związku wybucha inna miłość. Pe
> wnie
> > dotychczasowy związek nie był rewelacyjny, coś nie działało jak należy.
>
> Niekoniecznie. Nie próbuj wzbudzać poczucia winy w kobietach zostawionych
przez
>
> facetów, którzy myślą czymś innym niż mózg.

Nie mam takiego zamiaru.

Jednak IMO związek w którym facet/facetka "myślą czyms innym niz mózg" nie
jest, delikatnie mówiąc, dobry.

[iwles]

Przykład - mojej bliskiej koleżanki:
Facet przez 10 lat myślał mózgiem, a raptem pomyślał inną główką. Trudno
znaleźć przyczynę, obiektywnej nie było. Przez 10 lat wszystko mu odpowiadało.

Firma wysłała go w delegację do innego miasta, do domu przyjeżdżał tylko na
weekendy. Nudziło mu się w środku tygodnia? Nie wiem - twierdzi, że się
zakochał, a najlepiej to chciałby mieć obie.

[nosmoking1]

Kochalam pierwszego meza i to szalenczo ale on po slubie stal sie oschly, stal
sie zupelnie innym czlowiekiem, przestal sie mna zupelnie interesowac jako
kobieta. Mowil ze kocha a traktowal mnie bez szacunku. No i najwiekszy problem
to taki ze nie chcial miec dzieci a ja o nich marzylam. Po pieciu latach
rozwiedlismy sie i uwazam ze byla to najlepsza decyzja w moim zyciu.

[babsee]

No wybaczcie ale ja czegos nie rozumiem.To jak jest kryzys,jeski kiepsko to
niech mąż rzuci zonę i idzie w cholere di innej bo z inną sie ulozy?
To po co przysiega?
Po co kłamać?Ze bedzie sie na dobre i złe?Ja mam dośc staroświeckie podejście
do małżeństwa i do ludzi też.Każdy ma prawo miec kryzys,gorsze dni czy nawet
gorsze 3 miesiące.Zostawic go w takiej chwili i odejsc do innego faceta czy tez
babki do jest zwykła chamówa.
A jest takie powiedzenie:nie buduje sie szczęscia na cudzej krzywdzie.I tak już
jest./W naturze wszystko sie równa.I zawsze Los sie zemści.I dobrze.
nie wolno niszczyc związku bo nie chce sie popracowac nad nim.
Wiadomo ze łatwiej zbudować szczęście na nowo niż posklejać stare ale w
dzisiejszych czasach własnie każdy wychodzi z jakże przyjemnego założenia, ze
możan przeciez spróbować z kims innym./Dlaczego nie?A to że kogoś depcze?A co
mnie to obchodzi!

[triss_merigold6]

Sorry ale czasem ludzkie drogi się zwyczajnie rozchodzą a kryzys nie trwa 3
miesiące tylko znacznie dłużej i dotyczy podstawowych kwestii. Czasami nad złym
związkiem po prostu nie warto pracować, nie warto tracić czasu i nerwów.

[astreja]

dawnije ludzi ebyli ze soba "na dobre i na złe"
ona miała kochanka i on miał kochankę i praktycznie znimi żyli, a małżeństwo
było udawane, na pkaz itd, a dziś są rozwody...

[missfatbooty]

wspaniale że masz takie podejście. i mas zracje - o to właśnie chodzi w małżeństwie. w przysięze. o to, żeby znosić wszystkie kryzysy, trudności, przeciweństwa losu. żeby się nigdy nie poddać. też tak myślę.
są jednak sytuacje gdy wszelkie sposoby naprawy związku zawodzą. a małżenstwo staje sie piekłem.
Kiedys przeczytałam, że
"Pan Bóg pragnie nieba dla ludzi,
a nie piekła".
Dlatego rozumiem że można odejść.

[bea.bea]

nie zgodze sie z toba...
po częsci masz racje, bo teraz ludzie łatwo poddają sie i szukają nowego, ale
zwiąski czasem zapetlaja sie tak bardzo , że mało co może im pomóc....

uwazam , że trwanie w nieszczęsliwym związku, bo moge skrzywdzić partnera, jest
jak masochizm....poswięcic siebie dla zasady...dla mnie stanowcze nie...

praca nad związkiem , to robota dla dwojga...a jesli prace ta wykonuje jeden ,
to kiedyś peknie, bo moż e okazać sie syzyfowa pracą...

no cóż , jestem drógą zona, jednak poznałam wolnego człowieka który został
wymieniony na inny egzemplaż...

przecierpiał swoje, ale osobiście nie winiłabym jego byłej,
pewnie miała po temu swoje racje....

[a.lenard]

babsee napisała:

A jest takie powiedzenie:nie buduje sie szczęscia na cudzej krzywdzie.I tak już
>jest./W naturze wszystko sie równa.I zawsze Los sie zemści.I dobrze.
> nie wolno niszczyc związku bo nie chce sie popracowac nad nim.

[nisar]

Taaaa, nie mogę się oprzeć wrażeniu, że najbardziej ten Los zemścił się na tym
dziecku, które ma dwoje durnowatych rodziców.

[a.lenard]

nisar - masz rację

[bea.bea]

no tak....a ty w zasadzie oszukujesz faceta z którym jesteś...bo
- kochałas tamtego i z nim powinnaś być na dobre i na złe...
- a z perspektywy czasu powinnas zauwazyć jakie szczęśccie cie spotkało , że
taki palant poszedł za wczasu w długa...( oczywiście pomijam kwestie
nienarodzonego dziecka- bo ta rzeczywiście tragedia dla matki

jakoś nie rozumiem o czym ty napisałas....

[a.lenard]

bea.bea napisała:

> no tak....a ty w zasadzie oszukujesz faceta z którym jesteś...bo
> - kochałas tamtego i z nim powinnaś być na dobre i na złe...

co??? ja chciałam być, to on miesiąc przed ślubem zdradził mnie i zostawił dla
innej!!! nie oceniaj jak nie znasz dokładnie całej sytuacji. A mój terażniejszy
mąż dokładnie zna całą historię, i nie ma mi nic za złe. A co do kochania
tamtego to z perspektywy czasu nie wiem , czy to była miłość, czy niedojrzałe
uczucie młodej dziewczyny , chęć wyrwania się z domu i strach zostania samej.

- a z perspektywy czasu powinnas zauwazyć jakie szczęśccie cie spotkało , że
> taki palant poszedł za wczasu w długa...( oczywiście pomijam kwestie
> nienarodzonego dziecka- bo ta rzeczywiście tragedia dla matki

z tym się zgadzam, dokładnie tak, dziękuję Bogu ze tak się stało ze z tamtym
nie jestem.

[a.lenard]

a wogóle to rozmawiamy nie na temat!

[bea.bea]

)

[bea.bea]

oj nie gniewaj sie....ja apsolutnie cie nie oceniam....
tylko piszesz z takim rozzaleniem o tamtym...

a sama widzisz teraz jaki ...prawdopodobnie kiepski związek , nim bys budowała...

[a.lenard]

nie gniewam się. Wiem ze czasami ludzie sie rozstają i tak jest lepiej. Dla
mnie tak było chociaż odkryłam to dopiero rok po rozstaniu. Nie był to dobry
związek i z perspektywy czasu cieszę się ze nam nie wyszło. Myślę, ze jak
wszystko byłoby cudownie to on by nie znalazł innej itp itd.
A wracając do tematu to pewni w z wiązku sąsiadki autorki wątku tez nie jest
dobrze skoro on zakochal się w innej po miesiącu znajomości.

[eo_n]

babsee, całkowicie się z Tobą zgadzam.

Poza tym, jeśli związku nie da się uratować to należy się uczciwie rozstać. Uczciwie oznacza dla mnie bez zachęty w postaci pani czy pana. A jak potem człowiek się znów zakocha, i to z wzajemnością, to wspaniale.

Dlaczego drugi związek miałby się zaczynać przed zakończeniem pierwszego? Dla mnie to nie do zaakceptowania i żadne tłumaczenia tu nie pomagają. Tym bardziej, że żeby powiedzieć, że kolejny partner jest miłością życia, to jednak trochę czasu musi minąć. Czyli co? Grać na dwa fronty kilka lat, żeby przeczekać "miesiąc miodowy" i poznać się na prawdziwej miłości? I usprawiedliwiać to wadami partnera nr jeden (bo zwykle to ten drugi bywa "zły", a samym sobie takie osoby mają mało do zarzucanie)?

Nie, dla mnie to nieuczciwe i paskudne.

[babsee]

No to jasne jak słońce!!!Trwanie dla zasady jest też głupie.Jesli sie wypaliło
i zkichało to można poczeakć,pomyśleć czy aby na pewno, jeszcze pomyśleć i
odejść.
Tyle ze jakos ostatnio dookoła mnie same rozwody-i tylko w jednym przypadku
para próbowała.Starli sie,godzili nieustannie, nawet poszli razem do psychologa
ale nie wyszlo..rozstali sie w zgodzie.
Ale zdecydowana wiekszość poddaje sie bardzo szybko.I ja tego nie
rozumiem.Najpierw ślub w Kościele-przysięga,wielka pompa, nauki przedmałżeńskie-
na cholere to było pytam?Czy chodzilo tylko o fajna kieckę i weselisko?
Jak składałam przysięge mojemu męzowi to mi głos drżał i powiem ze sie
poryczałam-stres mnie sparaliżował bo ja to na serio mówiłam.I jak mamy
kiepskie dni(bo kto ich nie ma)a małż mnie wkurza na maxa to własnie o tym
momencie w Kościele myśle...i mi mija...
Ale jak już napisałam-ja niedzisiejsza jestem a sprawy obietnic, przysięg
wszelakich,przyjażni i zaufania pojmuje bezkompromisowo i na czarno-biało.
ps.w sądach już nie ma rozpraw pojednawczych.....to jest dołujące...mają tyle
rozwodów, ze zrezygnowali z dwoch rozpraw.

[triss_merigold6]

No, nie wiem czy nie ma rozpraw pojednawczych... chyba nie ma w przypadku ludzi
bez dzieci, bez sporów majątkowych i bez orzekania o winie. Nie rozumiem, po co
dwoje ludzi, którzy chcą się rozstać miałoby przechodzić dzkie korowody i
udowadniać, że już na siebie patrzeć nie mogą.
Zauważ jeszcze, że nie każdy składa przysięgę w kościele, są śluby cywilne.

[cocollino1]

Rozprawa pojednawcza w przypadku mojego meza byla formalnoscia, tylko zapytali
ich czy nadal chca sie rozejsc. ale to byl wlasnie rozwod bez orzekania o winie
i nie mieli dzieci.

[triss_merigold6]

U mnie identycznie ale rozprawa pojednawcza była.
W sumie skoro do ślubu wystarczy zgodna wola obu stron to do rozwodu również
powinna wystarczyć a nie, że sąd bada czy nastąpił rozpad więzi takich i
siakich.

[cocollino1]

No wiec wlasnie, skoro dwoje ludzi na to sie godzi, to juz sędzia nie namowi na
powrot do siebie

[cathy1976]

moze i rozprawy pojednawcze waszym zdaniem to formalnosc, ale dla mnie to i tak
za duzo. Nie przepadam, za odpowiadaniem na obcesowo zadawane pytania. A juz
slynne 'czy wspolzycie ustalo' to raczej powinni wykreslic ze swojego zestawu
pytan. Mimo tego dzien rozwodu i tak nalezal do radosniejszych dni mojego
zycia Na szczescie nie planuje drugiego rozwodu, bo jestem dosc mocno
szczesliwa.

[kayah73]

W sumie nie wiem czy do konca na temat...
Odeszlam od mojego pierwszego meza, bo bylo b. zle i wykazywal dokladnie zero
dobrej woli jesli chodzi o prace nad zwiazkiem - nie przychodzil na spotkania
do poradni malzenskiej, nie interesowala go literatura na ten temat, rozmowy,
itd. - wszystko zawsze konczylo sie tym, ze to ja jestem psychiczna to ja niech
sobie ide do szpitala dla wariatow. Wiec sobie poszlam, wedle zyczenia. Byl
bardzo zaskoczony. Acha, nie mielismy dzieci.

Mojego obecnego partnera (ale nie meza) poznalam dopiero 4 lata po
sfinalizowanym rozwodzie, jestesmy razem 4 lata, oboje bardzo caly czas na
zwiazek uwazamy i jest na prawde bardzo dobrze, nie moglabym prosic o lepiej.
Mamy roczne dziecko, jest cudownym ojcem i prawdziwym partnerem. O ten zwiazek
na pewno walczylabym duzo powazniej niz o ten poprzedni.

Moj ex-maz ma druga zone, ktora sobie znalazl bardzo szybko, maja 6- czy 7-
letnie dziecko i, z przeslanek wsponych znajomych, wiem, ze nie uklada im sie
dobrze, sytuacja jest dosyc podobna do tej, ktora istniala miedzy nim a mna.

Tak wiec zalezy od ludzi...

[jematkajakichmalo]

U mnie nic ciekaweg Jestem druga zona, ale z tamta maz nie byl juz wtedy ponad 10 lat byla oficjalna separacja), rozwod byl formalnoscia

[triismegistos]

Byłam kiedyś z jednym facetem, który wprawdzie był jeszcze przed rozwodem (nawiasem mówiąc do dzisiaj jest ) i poznałam go jak jeszcze mieszkał z małżonką, ale z tego co wiem, to nie przyspieszyłam ich planów nawet o jeden dzień, zważywszy, ze wyprowadził się bodaj dwa tygodnie po naszej pierwszej randce.
Mój obecny jest rozwiedziony, po rozwodzie związała się z jakąś dziewczyną, poznałam go bardzo krótko po roztaniu z nią, z tego co wiem ona dłuugo miała do mnie żal, że się pojawiłam.

[jola-kotka]

Miałam męża,zaczęło się sypać i wtedy banalnie na gg poznałam faceta pięć lat młodszego,wdalam się w romans tak prowadziłam podwójne życie przez rok,potem poprosiłam o rozwód. Obyło się bez scysji. Dzisiaj jestem żona pana z gg. Nikt nie miał do mnie pretensji nic nie rozbilam mój obecny maz był kawalerem,ja dzieci nie miałam zresztą nadal nie mam i mieć nie będę. Mój były maz zdawał sobie sprawę że zatracił się w swojej firmie zostawiając mnie gdzieś z boku,także wielkich pretensji nie miał co nie znaczy że bardzo bolała go zdrada. Jedno co mnie dziwiło to fakt że wiedział o tych zdradach dużo wcześniej zanim mu sama powiedziałam no cóż częste wyjazdy z wawy do szczecina trudno było ukryć a nie wspomniał ani słowem o tym. Potem tylko powiedział że wydawało mu się,że się opamietam ale ja już go nie kochalam więc mogłam tylko odejść.

Wątek z 2006 roku.

[rosapulchra-0]

Toż to zardzewiałe gwoździsko jest.

[jola-kotka]

Ale dyskusja trwa haha