Adopcja,czyli "Baby są głupie.."

[iwonatyl]

Witam
Zacznę od tego,że mam 13-miesięcznego synka którego adoptowaliśmy.Jest z nami
od pierwszego miesiąca życia,czyli właściwie od poczatku.Juz zapomniałam,że
nie ja go urodziłam.Dla nas jst najukochańszym,najmądrzejszym i
najpiękniejszym synkiem.Myślałam,że zaakceptowała go cała rodzina.Do dziś...
Własnie wróciliśmy z jednego z nudnych,rodzinnych spotkań z cyklu "u cioci na
imieninach".Kacperek był jedną z głównych atrakcji,podziwiany i
rozpieszczany przez wszystkich.W pewnym momencie dawałam mu truskawki i
zjadłam owoc,który on wcześniej ugryzł.
Na to jedna z moich ciotek mocno sie skrzywiła i spytała,czy sie nie
brzydzę,bo co innego dojadać po własnym dziecku a co innego po cudzym,w
dodatku nie wiadomo czyim.Ręce mi opadły.....Zdołałam zachować spokój,ale
teraz siedzę i
ryczę..
Czy moje dziecko będzie do końca życia napiętnowane tylko dlatego że
ktoś kiedyś go odrzucił??A może powinnam była wypychać sobie brzuch i udawać
że go urodziłam???
Większość z Was jest matkami naturalnymi,dlatego napiszcie-proszę- jaki jest
wasz stosunek do adopcji?Czy wiedząc o tym fakcie inaczej postrzegacie to dziecko?
Bo ja czasem mam wrażenie,że moje dziecko jest bardziej kosmitą niż
człowiekiem,ludzie oglądają go i pytają-"to ten adoptowany?A nie wygląda."
Jestem u progu uświadomienia mojego syna o jego pochodzeniu,ale im bliżej,tym
bardziej się boją,czy aby na pewno nie zniszczę jego spokoju i radości zycia.
Proszę ,powiedzcie co o tym sądzicie.

[aaola]

bardzo ci współczuje takich "ciotek"
Ja na pewno bym adoptowała gdybym nie mogła miec dzidziusia
Jestes napewno kochającą mamą
pozdrawiam

[titkad]

Najważniejsze jest to co czujesz! Kochasz swoje dziecko! A takie ciotki zawsze
coś znajdą, czy urodzisz je sama, czy adoptujesz niejednokrotnie wrócisz ze
spotkania wściekła. Ja mam córeczkę, którą urodziłam, ale zamierzam kiedyś
adoptować dziecko i to będzie tak samo moje dziecko jak to, które już mam! Jeśli
ktoś patrzy na to inaczej to jest głupi (tak, brakuje mu życiowej mądrości), a
takimi nie ma się co przejmować. A tak w ogóle to Twoje dziecko, tylko Pan Bóg
pomylił się i przyniósł je innym ludziom, ale je odzyskałaś

[mmala6]

szczerze mowiac nie znam zadnego adoptowanego dziecka a moze wydaje mi sie,ze
nie znam, bo po prostu nie pytam czy dana mama to dziecko urodzila
Twoja ciotka zachowala sie skandalicznie i nie omieszkalabym powiedziedziec jej
pare slow do sluchu.
Gdybym nie mogla miec wlasnego dziecka, to na pewno bym adoptowala.I tak mi
chodza takie mysli po glowie ale nie o tym ten watek.
Co do uswiadomienia to nie wiem.Z jednej strony dziecko ma prawo wiedziec, ze
nie jestescie jego biologicznymi rodzicami, predzej czy pozniej jakas 'zyczliwa'
go uswiadmi i bedzie mial zal, ze nie dowiedzial sie tego od Was.Z drugiej
strony nie wiem jaki moment jest dobry na taka rozmowe.Ciezka sprawa ale ja bym
byla za prawda.
I w przeciwienstwie do Twojej ciotki jestem w stanie zrozumiec, ze kochasz to
dziecko tak jakbys je sama urodzila.Nie na darmo sie mowi,ze nie ta mama co
urodzila ale ta co kochatez bym kochala z calych sil a moze nawet bardziej
niz rodzone, o ile to mozna stopniowac milosc.
Nie martw sie gadaniem, ludzie zawsze beda gadac i najlepszym sposobem aby
zamknac im usta, to otwarte mowienie o adopcji i nie robienie z tego sensacji.

[baaasiiia]

iwonatyl napisała:


>> Większość z Was jest matkami naturalnymi,dlatego napiszcie-proszę- jaki jest
> wasz stosunek do adopcji?Czy wiedząc o tym fakcie inaczej postrzegacie to
dziec
> ko?
> Bo ja czasem mam wrażenie,że moje dziecko jest bardziej kosmitą niż
> człowiekiem,ludzie oglądają go i pytają-"to ten adoptowany?A nie wygląda."
> Jestem u progu uświadomienia mojego syna o jego pochodzeniu,ale im bliżej,tym
> bardziej się boją,czy aby na pewno nie zniszczę jego spokoju i radości zycia.
> Proszę ,powiedzcie co o tym sądzicie.
Nie, nie postrzegam inaczej adoptowanego dziecka. Patrzę zawsze z podziwem na
rodziców - nie tylko dla ich miłości, ale przede wszystkim dla samozaparcia
przejścia przez polską biurokrację przy adopcji... Dla mnie jesteście rodziną
taką jak każda inna, ale... Myślę, że nastawienia ciotek - pociotek nie
zmienisz od razu, to nie jest łatwe, taka zmiana toku myślenia i akceptacji
pewnych zjawisk. Myślę, że powinnaś reagować spokojnie i cały czas pokazywać
swoją miłość do dziecka i to, że jesteście rodziną - NORMALNĄ rodziną. Wiem,
wiem, łatwo powiedzieć....
W każdym razie trzymam kciuki!
Pozdrawiam
Basia

[gaga12]

Adopcja to piekna sprawa....sami z mezem planujemy adoptowac kiedys dzidziusia
(mamy teraz malutka coreczke, nasza coreczke) nie wiem tylko czy bedziemy na
tyle odwazni....bo w takiej sprawie potzreba odwagi....nie dlatego, ze sie
bedzie wychowywalo nie swoje dziecko ale dlatego zeby wytrzymac takie
komentarze ciotek, pociotek i innych "przyjaciol".
Wasze dziecko napewno jest bardzo szczesliwe z Wami i mysle, ze nie zmieni tego
to, ze powiesz mu prawde....on Was bardzo kocha i Wy go kochacie i to jest
najwazniejsze a nie jakies glupie komentarze ciotek!!!
Trzymaj sie!
No i caluski dla Twojego syneczka ))

[sabko]

Baby ( niektóre) są głupie....bardzo dobrze zatytuowałaś swój post. Naprawdę az
ciężko mi uwierzyć, że ktoś mógł ci coś takiego powiedzieć.
Nie przejmuj się bo nie ma czym.
Oczywiście, nie każdy może chcieć adoptowac dziecko ale każdy powinien mieć
wiele szacunku i zrozumienia dla ludzi takich jak ty. Zrobiłaś coś wielkiego,
dałaś szczęście małemu, bezbronnemu dziecku.
Oby więcej takich ludzi

[cynamonka6]

Pytasz jaki jest nas stosunek do dzieci adoptowanych- mój bardzo pozytywny! Tak
jak napisała juz któraś z dziewczyn- nigdy nie pytam rodziców czy to ich
biologiczne dziecko. Nie sądzę abym też się szczególnie emocjonowała wiedząc,
że czyjeś dziecko jest adoptowane. Mówiąc szczerze-jestem pełna szacunku dla
Twojej decyzji i myślę, że inni też powinni go okazywać. Pozdrawiam!

[mika_p]

He he he, ciotka pewnie nigdy nie całowała się z żadnym facetem, nigdy nie
jadła makaronu jak w "Zakochanym kundlu" i nigdy nie jadła lodów jedną
łyżeczką. Przecież mąż zanim mężem zostanie to też jest często "nie wiadomo
czyj", a jakoś sie nikt nie brzydzi

[reniuta67]

Ja bym na twoim miejscu bardzo ostentacyjnie unikala kontaktu z ta ciotka-
idiotka.A co do uswiadamiania musisz to zrobic bo tak jest najlepiej i
najprosciej.Potem im dziecko starsze tym mniej problemow i stresow przy kazdej
kolejnej rozmowie na ten temat. POzdrawiam i bardzo podziwiam.
Renata

[larka7]

głupie uwagi od ciotek słyszy się zawsze, czy przy biologicznym dzidziusiu czy
przy adoptowanym.
takie juz są - stare i głupie, zawsze muszą coś skrytykować, coś "z dobrego
serca i troski doradzić"
a wszystko po to żeby sobie dodać animuszu, my jedyne co możemy zrobić to
zignorować, takie baby są niereformowalne, nie da ich się zmienić więc szkoda
nerwów,
Jedyne co możesz zrobić to zaznaczyć pewne granice - powiedz szanownej cioci,
że nie życzysz sobie takich uwag szczególnie przy dziecku, które nie powinno
słyszeć takich rzeczy. Tylko nam dorosłym sie wydaje, że maleństwa tak mało
rozumieją.
nie o to chodzi żeby starszej Pani robić wykład, ale po prostu poinformować ją
co i jak i zamknąć temat.

przyjaciółka moja od teściowej usłyszała: "widać, że wasz syn chowany jest bez
miłości i do tego jest niedożywiony" też się popłakała. A "bez miłości" to wg
teściowej dlatego, że jak sie mały wywróci i mama go nie podniesie bo sam
wstanie, w sytuacji kiedy nawet sobie skori nie zedrze - dla teściowej to nie
do pomyslenia.
"co za wredna matka", a niedożywiony, bo nie ma nadwagi - tesciowa starej daty
uważa, że zdrowe dziecko to tłuściutkie dziecko.
takie słowa dla kochajacej matki są zawsze krzywdzące i bolą i doprowadzają do
płaczu.
starsze pokolenia już takie są,
wg mnie takie teksty to "uroki" bycia mamą, i jako mama którą jestes od roku
broń dziecko jak lwica w takich sytuacjach - a sama nie załamuj się..
bo na głupotę nie ma recepty.
a w twoim przypadku, widocznie nie miała sie do czego przyczepić to znalazła
temat do pomarudzenia, troche niefortunnie wybrała
pozdrawiam Cie bardzo serdecznie, podziwiam tak samo jak każdą kochającą mamę.
a co do poinformowaniu dziecka o tym, że jest adoptowane, to ja osobiście
zasięgnełabym porady u psychologa - jak i kiedy porozmawiać?to trudny temat dla
takiego maluszka.

[ninkasz]

musisz synkowi powiedziec prawde bo inaczej uswiadomi go ktos z zyczliwych
takich jak twoja ciotka. ty mozesz mu opowieziec wszystko spokojnie przytulic
wytlumaczyc ze go kochasz. mozesz powiedziec mu to tak zeby nie czul sie
odrzucony. jak zrobi to ktos inny to zrobi to tak ze go skrzywdzi.
zdaje sobie sprawe ze to nielatwe ale moze ignoruj takie teksty? pokaz dziecku
ze go kochasz ze mimo tego ze ktos kiedys go odrzucil jest wartosciowym
kochanym czlowiekiem. moze gdy bedzie znal swoja wartosc gdy bedzie jej pewny
to nie bedzie zwracal uwagi na takie teksty. zreszta z tym odrzuceniem to tez
nie wiadomo jak bylo. moze jego biologiczna matka nie miala warunkow zeby go
wychowac moze byla chora i uwazala ze lepiej bedzie go zostawic? gdyby byla
nieodpowiedzialna zostawila by go przeciez w torbie foliowej bog wie gdzie.
wyjasnij mu to wszystko jak przyjdzie pora.
a ciotce moglas odpowiedziec ze to przeciez jest Twoje dziecko. bo taka jest
prawda! urodzic to malo sztuka jest wychowac dziecko na dobrego czlowieka. i
dla mnie prawdziwa matka jest ta co wychowuje a nie ta co urodzila i oddala.
uwazam ze adopcja to wielka rzecz.
taki jest moj stosunek do adopcji.
sama mam malego synka i jestem jego biologiczna matka. ale od dosc dawna mysle
o tym ze przyjdzie pora i adoptuje dziecko. tzn sprobuje bo droga do tego jest
dluga.

[gugitsa]

nawet nie masz pojecia jak wielki szacunek i podziw mam dla ciebie i jak
olbrzymia pogarde dla ciotek-klotek, jak twoja.

[gugitsa]

a o adopcji powiedzialabym jak najszybciej. zawsze znajdzie sie zyczliwy, ktory
wepnie szpile w tak niewinne i czyste serduszko. jesli nie wiesz jak zaczac
rozmowe lub boisz sie, skorzystaj najpierw z pomocy psychologa.
ja bym ciotce leb /pusty/ oderwala/odgryzla/zmiazdzyla. tak sie we mnie gotuje,
a sytuacja nie mnie dotyczy...

[gulnara1]

Nic dodac nic ujac. Cioteczka do odstrzalu krotko mowiac. A dziecku oczywiscie
powiedz, jak tylko zada Ci pytanie, czy byl w Twoim brzuszku. To dorosli robia
z adopcji problem a nie dzieci. Dla dziecka to taka sama informacja jak inne.
Poza tym pomysl - wszyscy naokolo wiedza, ze Twoj Synek jest adoptowany (nawet
ta glupia ciotka) a wlasne dziecko bedziesz oklamywac? To Ty musisz mu
przekazac ta informacja taka jaka ona jest - ze dzien w ktorym go poznaliscie
byl najpiekniejszy w Waszym zyciu i kochacie go najbardziej na swiecie. On musi
sie o tym dowiedziec od najblizszych mu osob - od mamy i taty, a nie od
jakiejes glupiej ciotki (bo ze sie predzej czy pozniej dowie od
jakiegos "zyczliwego" to masz jak w banku). Trzymaj sie. A kolejnym razem to
moze potraktuj ciocie z buta, to Ci przynajmniej ulzy )))

[betulinka]

Moja najblizsza przyjaciolka zostala zaadoptowana we wczesnym dziecinstwie i
jest szlachetnym,serdecznym czlowiekiem zapewne w duzej mierze dzieki swoim
kochajacym ja ze wszystkich sil rodzicom.W zyciu spotkalo ja wiele przykrosci
zwiazanych z faktem adopcji.Nauczyla sie z tym walczyc i Twoja ciotka z
pewnoscia dowiedzialaby sie od niej czegos "wprost" o sobie.Mysle ze Twoja
milosc zrekompensuje synkowi wszelkie przykre,podobne temu momenty w Waszym
zyciu.Pamietaj ze bez wzgledu na wszystko ZAWSZE bedziesz Jego MAMA.Pozdrawiam
i zycze szczescia...

[izabellaz1]

Witam!

Wiesz co, jestem pedagogiem ale na tych imieninach to stałabym się chyba
prostakiem strasznym bo nabluzgałabym tej ciotce, zabrała synka i więcej nie
pojawiała się na takich "imieninach"
No coś strasznego!!! Jak tak można! Takich rodziców jak Wy, którzy decydują się
pokochać dziecko, które urodził ktoś inny to powinno się gloryfikować a nie
doprowadzać do stanu, w którym "ręce opadają"!
Jestem oburzona. Jak można dodatkowo krzywdzić małego, bezbronnego człowieka,
który już na starcie został tak okrutnie doświadczony. Nie wiem czy powinnaś
narazie mówić synkowi, że jest adoptowany. Chociaż z drugiej strony nieraz
przyjdzie Wam zmierzyć się z "uświadamianiem" na siłę Waszego dziecka. Trzeba
dziecku napewno wciąż dawać mnóstwo ciepła i miłości (jak zapewne cały czas
postępujecie) i tłumaczyć kiedy czasem pojawią się czyjeś kąśliwe uwagi. Jeśli
dziecko będzie miało w Was wsparcie i przyjaznych rówieśników wokół siebie to
sporadycznie pojawiające się problemy tej natury będą dla niego napewno blade
jak biała ściana i nic nie znaczące.

Pozdrawiam całą Pani rodzinę i życzę cierpliwości
Iza

[lucy.sol]

Boze co za glupia baba!!!! Wiem ze trudno Ci sie nie przejmowac ale
najwazniejsze jest to co Wy czujecie do dziecka!!! Ono czuje sie kochane i
niewazne kto je urodzil. Ja mam dwoch synkow ktorych urodzilam,ale podziwiam
ludzi ktorzy adoptuja dzieci, wg mnie to jest piekne ze mozna dac milosc
porzuconemu/niechcianemu dziecku. A ciotkami sie nie przejmuj i najwyzej nie
chodz "do ciotek na imieniny"!!!!

[robyn84]

Zrobić sobie i urodzić dziecko to nie sztuka, trudniej je wychować. Moim
zdaniem powinnaś maluchowi od małego tłumaczyć (jeszcze nie teraz, jak zacznie
rozumieć), że to Ty jesteś jego mamusią, ale w brzuszku nosiła go inna pani.
Możliwe,że mały będzie chciał znaleźć kiedyś swioch biologicznych rodziców, ale
lepsze to niż uswiadomienie go kiedyś przez taką "dobrą" ciocię, lub innego
życzliwego, życie w kłamstwie przez lata i bardzo prawdopodobne, że popsucie
waszych stosunków z dzieckiem, które dowie się, że było
okłamywane.Najważniejsze to żebyście go kochali, bez znaczenia czy urodziłaś go
Ty czy ktoś inny. Życzę wszystkiego dobrego zarówno bobaskowi jak i Wam, no i
duuuuuużo miłości. A następnym razem powiedz ciotce, żeby spadała na drzewo
I więcej nie rycz, bo masz największy skarb na świecie!!!

[reniuta67]

ale jaja !!! no to juz jest wyjatkowe swinstwo !!! To ja tez bede teraz
powielac swoje watki co 3-4 m-ce .Dzieki mooh.

Jednej rzeczy nie rozumiem

[mooh]

Ten wątek, w praktycznie takiej samej formie, pojawił się dość dawno temu na
emamie. Autorstwo też to samo. Nie rozumiem...
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=35024488&a=35024488

Mooh...

[mika_p]

Brzmiało mi znajomo, ale tyle postów czytam, że nie zwróciłam uwagi.
Może mama Kacperka próbuje się dowartościować, a moze znów była na imieninach ;-
) A moze inteligentnie trolluje.
Mooh, podziwiam za znalezisko.

[ggosiek]

Ja jestem bardzo czuła na cierpienie dzieci, jak widzę w telewizji dziecko
pobite przez rodziców, to od razu ryczę. Mi dano nosić dziecko w brzuchu i
urodzić, ale jestem pewna na 100 % że jeśli bym nie mogła mieć dzieci to
zdecydowałabym sie z meżęm na adopcję. Jest tyle dzieci,które potrzebuja
rodziców. Jedno ci napiszę to że kobieta jest matką biologiczną to nie oznacza
zaraz że jest tą prawidziwą, najukochańszą mamą. Matką staje się w momencie,
kiedy wstaje w nocy, pociesza, utula jak dziecko płacze, pocałuje w nóżkę jak
się uderzy, masuje jak ma kolkę, czy też czuwa jak dziecko ma gorączkę
Jeśli ty to robisz dbasz o swoje dziecko, jak cierpisz jak coś boli to jesteś
prawdziwą matką. Twoje dziecko bedzie nazywało cię mamo, a twojego męża tatą,
bo wy dajecie mu miłość a to jest najważniejsze na świecie. Co to za matka,
która zostawia dziecko same i idzie pić, bije dziecko, mówi do dziecka
bachorze, itp.

Jeśli adoptowałabym dziecko kochalabym je jak własne, a na wszelkie uwagi ze
strony krewnych reaguj obojętnie. To oni są kosmitami, gdyż wyznają
staroświeckie poglądy.