Taka mnie nostalgia naszła na tamtejsze czasy

[figrut]

Czy pamięta ktoś czasy kartkowe, staczy kolejkowych, radość z przyjazdu
rodziny ze śląska [sklepy górnicze], szampony wystane w kolejce sprzedawane w
ilości sztuk jedna [przy ogromnym szczęściu i fajnych ekspedientkach sztuk
dwie]. Głos sąsiadki w konspiracji pukającej do drzwi, ze słowami "pani X,
papier toaletowy do kiosku ruchu rzucili, pani pośle dzieciaki w kolejkę" i te
dyskusje na ławeczkach pełne optymizmu "bratowa załatwiła mi paczkę kawy;
udało mi się dostać 30 deko pasztetowej bez kartek; założyli mi telefon i
czekałam tylko dwa lata "? Mimo ciężkich czasów, ludzie potrafili się cieszyć,
teraz tylko narzekanie słychać.

[marta76]

u nas był "sklep na górce"-mięsny,a do papierniczego pod koniec wakacji
ustawiała sie kolejka na cały dzień.Pewex i lalka Fleur za 5 dolarow)

[nosmoking1]

Do dzis pamietam jak stalam 15 godzin w kolejce za pralka Frania, na zmiane z
moim bratem.

[moofka]

marta76 napisała:

> u nas był "sklep na górce"-mięsny,a do papierniczego pod koniec wakacji
> ustawiała sie kolejka na cały dzień.Pewex i lalka Fleur za 5 dolarow)

a w tym papierniczym chinskie cuda
gumki, ktore pachnialy tak, ze chcialo sie je zjesc
grube woskowe kredki panda
olowki z gumka,
i plastelina w takich kosteczkach ze wzorkiem
pamietam moje wielkie marzenie zeby miec "pietrowy" piornik z wyposazeniem
ale nie mielismy rodziny w niemczech i nie mial kto przywiezc
w peweksie nigdy tego nie bylo
byly za to slodkie malpki moncziczi, ktore wkladaly paluszek do buzi, lalki
fleur (duzo ladniejsze od barbi moim zadaniem)
takie maskotki z klipsem w lapkach ktore mozna bylo przyczepiac do wszystkiego
trojkatna czekolada toblerone i tic taki ))

[figrut]

Przypomniały mi się majtki z pewexu - trójpak. Jedne były granatowe w gwiazdki.
Pamiętam je do dziś, choć już 20 lat minęło i parasol, taki samorozkładający się
egzemplarz - mój powód do dumy, też z pewexu. Pół numeru za małe w chwili kupna
figurówki [tylko takie przywieźli] wystane w kolejce przez moją mamę i używane
mimo potwornego bólu palców dwie zimy. Hokejówki mojego brata - 4 numery za
duże, zakładane na robione na drutach bambosze z elastycznej włóczki w celu
zminimalizowania luzu - raj dla umęczonych w figurówkach stóp.

[marta76]

i majtki z dniami tygodnia.Wypady do hortexu i od razu do dzieciecego fryzjera
w Smyku.

[figrut]

Majteczki pamiętam, tygodniówki i ZAGRANICZNY napis miały. Trza było je prać
ręcznie, w frani gumki się pruły.

[figrut]

Darcie się przed blokiem do domowego okna "mamaaaa, wafelki do pawilonu
przywieźli, biegnę zrobić kolejkę. Rarytas wszechczasów - banany - które u mnie
w domu przy dużym szczęściu gościły dwa razy w roku - na święta.

[pandora_]

Ja teraz lece z moim LiE (tylko "E" w sumie) do Bulgarii na nasze chyba ostatnie
wczasy razem. I pamietam Bulgarie z dziecinstwa: handlowanie kremem Nivea i
perfumami Byc moze... Smak mandarynkowego Schweppesa... I jeszcze, ze wwozilo
sie namioty, spiwory i butle gazowe, a wyjezdzalo bez tego, za to czesto wracalo
przez Rosje (ZSRR) z kilogramem zlota ))


A z dawnych lat pamitam: super zabawy przy trzepaku i mnostwo znajomych, z
ktorymi robilo sie fajne rzeczy. Teraz dzieci chodza razem do centrow handlowych
albo gadaja na GG

[figrut]

> A z dawnych lat pamitam: super zabawy przy trzepaku i mnostwo znajomych, z
> ktorymi robilo sie fajne rzeczy.
O tak. Najfajniejszą z tych rzeczy było kopanie ziemianek, przykrywanie
ich gałęziami i darnią, i składowanie kompotów i ogórków kiszonych w tej
ziemiance, wykradzionych z cudzej piwnicy przez dziury między cegłami [taka
ściana stawiana co drugą cegłę].

[onlymama]

Z wczasow w Bulgarii pamietam podkoszulki w bialo-niebieskie paseczki i salami,
ktorego w Polsce nie bylo.
Z nostalgia tez wspominam kapuste kwaszona i ogorki z prawdziwych drewnianych
beczek, panska skorke na jarmarkach. Z czego byla zrobiona panska skorka? Moze
nawet nie chce wiedziec ))) No i woda sodowa z saturatorow - gruzliczanka
czysta za 50 groszy i z sokiem za zlotowke. A potem to juz tylko pamietam, ze
bilet autobusowy kosztowal 150 zlotych. Boze, jaka to byla inflacja - moja
pierwsza pensja w Polsce to byla rownowartosc 18 dolarow amerykanskich.

[lola211]

Mimo ciężkich czasów, ludzie potrafili się cieszyć,
> teraz tylko narzekanie słychać.

Pamietam i ciesze sie, ze jest inaczej.Ze nie dziele banana na pol, zeby
dziecku starczylo na 2 dni, ze nie stoje w kolejce za bobofrutem, ze na stacji
benzynowej po prostu podjezdzam i tankuje, ze nie jestem skazana na jeden model
mebli czy butów jak to w tamtych czasach bywalo.Szarzyzna, bylejakosc,br..

[corneliss]

nie tesknie choc mialam wtedy 5-10 lat i chodzilam na zmaine z mama stac w
kolejce po mieso, czasem dorzucali do tego pomarancze, dzielonego na pol banana
pamietam jak nic i bobofruty ktorych w wieku lat 6 pic nie moglam bo musialby
byc dla mojego mlodszego brata (nienawidzilam go za to )
a z luksusow to szampon familijny w niebieskich butelkach i bambino zolte dla
dzieci oraz mydlo zielone jabluszko od 'wielkiego dzwonu'

a mebloscianke politurowana moi rodzice wymienili w zeszlym roku na jakies
wolnostojace mebelki ) u tesciow taka mebloscianka wciaz funkcjonuje i ma sie
dobrze ))

[be.em]

Pamiętam koleji!!! Jestem kolejkowe dziecko i mam traumę niestety!! Nie stoje w
kolejkach Jak jest więcej niż 3 osoby - jestem chora, potrafię wyjść i
zrezygnować z zakupu
Pamiętam stanie po kiełbase i mięso na kartki Pamiętam, ze mama się spóźniła
i miałam do wybrania 5 kg czegoś więc wzięłam 5 kg parówek Mama obdzielila
całą rodzinę, a mięsa nie było na obiady

Pamiętam stanie za kawą. Pamiętam jak babcie dawały nam po 1 zł, zeby stanąć z
nimi w kolejce za śmietana

Pamiętam czołgi na ulicach i strach, że zabiorą Tatę...

[joxanna]

Jedno z moich najsilniejszych wspomnień z dzieciństwa, to że jadę z mamą Żelazną
i jakoś tak, z głupia frant mama zatrzymała się przy sklepie mięsnym, żeby
rzucić okiem. I były PARóWKI, a jeszcze nie było kolejki!!!

Z jednym tylko się nie zgadzam - wtedy też się narzekało. Narzekało się bez
przerwy, że nie ma, że trzeba stać w kolejce, a jeśli jest to syf. Wyroby
czekoladopodobne. Te nieszczęsne parówki, jeszcze gorsze niż teraz. Wędliny 'jak
za Gierka' - z saletrą (tak, wtedy konserwwowało się saletrą, znana trucizna).

Ja mam wrażenie, że jest odwrotnie - że teraz mniej się narzeka. Wszystko można
sobie dopasować, a nie, że człowiek dostał / wystał adidasy, mieszkanie,
samochód i wiedział do razu, że to syf, ale cieszył się, że ma cokolwiek.
Strasznie upokarzające.

Jedyne, czego mi szkoda, to że teraz nie można żadnego prezentu kupić, bo
wszędzie jest to samo, ale to problem bardziej globalizaji, niż komunizmu.

[diorella]

joxanna napisała:

>. Te nieszczęsne parówki, jeszcze gorsze niż teraz. Wędliny 'ja
> k
> za Gierka' - z saletrą (tak, wtedy konserwwowało się saletrą, znana trucizna).
>

[lola211]

>I może ludzie narzekali, ale na pewno mniej, potrafili się cieszyć drobizgami,
potrafili ROZMAWIAĆ.

Mniej narzekali? To chyba nie w moim srodowisku..
Pewnie, ze sie drobiazgami cieszyli, skoro o wszystko było trudno.Byle chlam
cieszyl, tylko dlatego , ze był.

[twinmama76]

Miałam kilka lat, ale pamietam, jak stałam z rodzeństwem i mamą w kolejce po
kawę (dawali po 1 paczce na osobę).

Pamiętam, że biegałam z koleżeństwem po całej okolicy, bawiliśmy się w jarach i
zagajnikach, gdzie teraz stoja luksusowe wille i strzeżone osiedla.

Pamiętam, że klej w słoiczku miał super smak, a kolorowe gumki super pachniały.

Pamiętam gumy Donald i "soki" z saturatorów.

I, jak stałam w kolejce po chleb od 6 rano, bo w jedynej piekarni tylko wtedy
sprzedawali.

Nie pamiętam, ale mama mi opowiadała jak stała w kolejce po pomarańcze. Dawali
po trzy, a w domu była czwórka dzieci. Mama spytała sprzedawczyni czy po
znajomości nie dołożyłaby jednej pomarańczy. Paniusia zmierzyła ją wzrokiem i
odparowała "nie trzeba było tyle dzieci rodzić"

Cieszę się, że te czasy juz minęły.

[joxanna]

Moje dziecko jest jeszcze za małe, ale patrzę sobie na moich bratanków (przekrój
od 14 do 4 lat) i zawsze dzieci się bawiły fajnie, cieszyły się głupotami.
Tylko, że kiedyś my bawiłyśmy się w klasy, a oni dziś na rolkach. Dziś dzielą
się słuchawkami od walkmana, dwie dziewczyny, każda po jednej słuchawce w uchu.
Lody liże się zbiorowo. no, my jeszcze wyżeraliśmy oranżadki z jednej dłoni,
każde po kolei wylizywało... Ale lizaki dalej liże się na spółkę

[higa]

ku*wica mnie zaraz strzela jak czytam o nostalgii za "tamtymi czasami"
jednak ludzie to ciemna masa i pamięć maja krótką - pewnie - cudownie wrecz
było
w 56-ym jak władza podniosła ceny o 100 procent i ludzie wyszli na ulicę w
pokojowej demonstracji przeciwko podwyżkom a także z transparentami "chemy
religii w szkołach" to nasza demokratyczna i tak mile wspominana władza
ludowaotworzyła ogień do ludzi - meżczyzn, kobiet i dzieci, które też tam
manifestowąły z rodzicami. krwi było tyle na ulicy że ludzie wspominają że
chlupotała jak błoto sniegowe w zimę na chodniku - to jest piękne wspomnienie.

mnożyć przykłady? takie historie co kilka lat się powtarzały - nie wiem czy Was
w ogóle ktoś historii uczył, czy tylko 1410 bitwa pod Grunwaldem i reszta
nieważna?

a że ludzie którzy chcieli coś zmienić, chcieli wolności, prawdy, demokracji -
siedzieli latami w więzieniach, katowani, torturowani a ich rodziny
prześladowane to łatwo nie pamiętać, prawda? bo nas to nie dotyczy. mogli się
nie wychylać. morda w kubeł i grzecznie do kolejki za parówkami i jeszcze
całować władzę po rękach że rzuca raz na miesiąc te parówki do sklepu.

tylko ciermnej masie co siedziała cicho i jej było wszystko jedno żyło się w
miarę przyjemnie - bo stresem było to czy się dostanie firanki albo kawałek
schabu z kością czy też nie.

ale ludzie myślący, patrioci, chcący wolnej Polski, wolności dla swoich dzieci,
i tego żeby mogli nazywać rzeczy po imieniu a nie chodzić ze spuszczoną głową i
udawać że żyjemy w Państwie wolnym - o nie, tym się przyjemnie nie żyło. i nie
pieprzcie mi tu o nostalgii za tymi czasami bo mi się scyzoryk w kieszeni
otwiera. co za krótka pamięć.
ile ludzi zgineło w więzieniach, których nazwisk nawet nie poznamy żebyśmy my
mieli teraz demokrację (a że jest na żałosna ta nasza demokracja na razie to
fakt - ale przynajmniej nikt mnie nie zamknie i nie skatuje bo odważę się
powiedzieć słowo Sikorski, Anders, Maczek.... dobrze że oni nie dożyli tych
czasów kiedy ich rodacy wspominają z nostalgią czasy, kiedy zdrajcy ojczuzny
zaprzeczali ich istnienia i nazywali ich kolaborantami hitlerowskich Niemiec).

i nie myślcie że jestem jakąś starą babą co zna to wszystko z własnego
doświadczenia. w mojej rodzinie po prostu zawsze dużo mówiło się o historii, o
ojczyżnie, o patriotyzmie. i tak chce wychować moje dzieci i wtedy z nich bed
dumna. owszem - opowiem im o kolejkach i o niezapomnianym smaku wody z sokiem z
saturatora albo o oranżadzie w szkalnych butelkach itp. ale powiem też a raczej
przede wszystkim o czarnej stronie medalu i na pewno nie tęsknię za komuną.

p.s. przepraszam z góry jeśli kogos uraziłam. po prostu strasznie emocjonalnei
podchodzę do tego tematu. na pewno zbyt emocjonalnie.
ale może to i dobrze. bo teraz większości ludzi to wszystko oprócz kasy i
własnych 4 liter "wisi kalafiorem"

[cocollino1]

nasza demokratyczna i tak mile wspominana władza
> ludowaotworzyła ogień do ludzi - meżczyzn, kobiet i dzieci, które też tam
> manifestowąły z rodzicami. krwi było tyle na ulicy że ludzie wspominają że
> chlupotała jak błoto sniegowe w zimę na chodniku - to jest piękne wspomnienie.
>
taaaaaa
normalnie morze krwi
faktycznie podchodzisz zbyt emocjonalnie

[moofka]

chyba troche tragizujesz
nikt nie mowi, ze to byly dobre czasy, bo mielismy ustroj taki a nie inny
ze byl komunizm cenzura i deportacje
historie z calą pewnoscia znają wszyscy tu piszacy,
a jednoczesnie sa to lata naszego dziecinstwa - nasze samaki, zapachy,
wspomnienia i marzenia,
trudno, zeby negowac wszystko, bo bylo przed 89
a dziecinstwo, jesli bylo szczesliwe zawsze wspomina sie z sentymentem
nawet jesli przypadlo na tak przasne i ciezkie czasy jak nasze

[mharrison]

a propos tragizowania

Przypomnę tylko, że według oficjalnych PRL-owskich statystyk przynajmniej 74
(SIEDEMDZIESIĄT CZTERY)osoby straciły życie w wydarzeniach czerwcowych.

Ponad 600 zostało rannych.

[cocollino1]

no ok
tylko czy to wyklucza pogadanke na temat pachnacych gumek do mazania i pewxow?
tak bez tego morza krwi???
ciekawa jestem ilu ludzi popelnilo samobostwo z biedy owczesnych czasow, to tak
na marginesie, ilu zyje w totalnej nedzy.

[michalina7]

Kiedyś w totalnej nędzy żyli wszyscy (z małymi wyjątkami).

[marta76]

ha ja pamiętam drewniane piórniki z Zakopca.Lepiłam niby Plastusia i
udawałam,że tam mieszka (zgodnie z filmem).

[cocollino1]

heheee
ja tez

[cocollino1]

no nie wszyscy
nie w totalnej nędzy
w takiej jak terqaz zyje bardzo duzo ludzi wszyscy nie zyli

[michalina7]

daj spokój
porównaj parkingi i ulice z czasow PRLu i dzisiejszych. Kiedys na osiedlu stały
4 Maluchy, 2 duże Fiaty i kilka Syrenek, teraz brakuje miejsc parkingowych.
Kiedyś bieda była czymś oczywistym, wszyscy żyli na wystanej w kojece kaszance i
mieli takie same obskurne meblościanki. Bieda nie wynikała z niezaradności
ludzi, ale z ogolnej złej kondycji państwa. Wszyscy byli biedni więc ubóstwo w
oczy nie kłuło tak, jak teraz.

[cocollino1]

nie zgadzam sie z toba
poza tym
nie o tym mial byc ten watek
teraz na wypasionych parkingach ludzie zebrza o zlotowke, ale jak mowie nie o
tym chce rozmiawac bo i tak sie nie zgodzimy i nie przekonamy wzajemnie

[bablara]

Tu sie z Toba nie zgodze.To wcale nie prawda,ze bieda byla ogolna i wszyscy
mieli te same obskorne mebloscianki. Chodzilam do klasy, gdzie 3/4 osob mialo
rodzicow wojskowych. Oni czesto mieli szyneczke na sniadanie i cytrusy. Telefon
tez mial kazdy z nich w mieszkaniu, kiedy zwykly czlowiek czekla na niego
kilkanasie lat.
Oni mieli na terenie jednostek swoje sklepy, gdzie pospolstwo nie mialo dostepu,
kilkanascie razy lepiej zaopatrzone niz wszystkie inne w miescie.

[morgen_stern]

higa napisała:

> ku*wica mnie zaraz strzela jak czytam o nostalgii za "tamtymi czasami"


Higa - podpisuję się pod tym, co napisałaś. Mnie też jasny szlag trafia, kiedy
słyszę o ludziach chcących Gierkowi pomnik stawiać i tym podobne.
Można powspominać, ale nie przesadzałabym z tą nostalgią.
Lata PRL-u spustoszyły nasz kraj, nasze tradycje, naszą inteligencję, nawet
cholerną architekturę. Jesli ktoś tego nie widzi, to już niech lepiej wspomina
z łezką w oku kolejki
W sumie smutne to. Komuniści wygrali - ludzie czują nostalgię za czasami, kiedy
nasz kraj nie był tak naprawde wolny....

[corneliss]

wyluzuj - przeciez nikt piszac o wspomnieniach z dziecinstwa nie gloryfikuje
komunizmu i czasu PRL-u, sa to zapamietane fragmenty
pewnie jakby mi rodzice dali bibule do roznoszenia pisalabym o tym (kolega to
robil), mi w domu nie wciskano martyrologii, ale nie twierdze ze nie mam w
sobie patriotyzmu i swiadomosci historycznej
jestem po histoii sztuki i widze jak wiele zlego w kazdym chyba polskim miescie
uczynil socrealizm swoja koszmarna architektrura

wiesz, tamte czasy wspominam tez tak, ze mojego taty czesto nie bylo w domu,
byl po tej drugiej stronie, mial odwage odmowic czerwonej ksiazeczki i akcji
przeciw robotnikom i co... i nic, nie mam zalu do rodzicow ze w luksusy nie
oplywalismy, a mije dziecinstwo to stanie w kolejkach i zapach pomaranczy na
swieta

[marta76]

dokładnie tez nie składam pokłonów tamtym czasom.Przypomniało mi się
dzieciństwo i tyle.

[kubara1]

Dziewczyny, o co kruszyć kopie, trochę nostalgii anie bicie pokłonów przed
latami 70-tymi czy 80-tymi. Przecież dobre chwile wtedy też były, szczególnie,
że to nasz dzieciństwo.
Moofka, ja tez marzyłam o piętrowym piórnkiu, całą podstawówkę, to było moje
największe marzenie. I też nikogo w RFN. I kupiłam sobie taki w chyba
trzecie klasie liceum, jak się u nas pojawiły. Ale to już nei było to

[kawka74]

Czyli mam obowiązkowo niemile wspominać moje dzieciństwo?

[cocollino1]

heheheh
wlasnie
wlasnie w tym watku wspominamy dziecinstwo swoje na wesolo a nie uprawiamy
martyrologii

[lola211]

No tak, teraz ludzie umieraja przez system mniej spektakularnie- conajwyzej
jakis dzieciak zginie zasypany przy podbieraniu wegla, czy powiesi sie jakis
bezrobotny- pozostawiony sam sobie przez wolne i jakze demokratyczne
panstwo...Fakt- krew sie nie leje, ale to nie znaczy ze i dzis nie ma
ofiar.Tylko ze w przeciwienstwie do tych z czasow komuny nikt im pomnikow
stawiac nie bedzie.

[figrut]

Nie wiem, dlaczego się tak bulwersujecie. W tej chwili mam 35 lat, więc czasy
kartkowe to były czasy mojego dzieciństwa. Pamiętam oranżadki w foliowych
torebkach, ale nie pamiętam krwawych rzezi. Na wszystko patrzę przez pryzmat
dzieciństwa nie mieszając do tego polityki, bo jedyne co łączyło mnie wtedy z
polityką, to ulotki których u mnie w domu zawsze było pełno - spiętych gumkami
recepturkami, Zomokotywa wykuta na pamięć, wpajanie przez rodziców, że tego co
się w domu mówi, nie wolno wywlekać na zewnątrz bo by ich zamknęli do więzienia
i ich nienawiść do PZPR. Pamiętam jeszcze wgłębienie za lewym uchem dziadka -
wycięcie części czaszki po wgnieceniu podczas "przesłuchania" w czasach
stalinowskich. Miało być nostalgicznie, skończyło się krwawo...

[onlymama]

Przeciez mysmy sie w tamtych czasach nie zajmowaly polityka tylko chodzilysmy
do przedszkola albo do szkoly. Moj tata spedzil dziecinstwo w czasie okupacji a
mama zaraz po wojnie - Oni tez maja rozne wesole i sentymentalne wspomnienia z
Ich czasow, ktore byly duzo gorsze niz czasy mojego dziecinstwa. Zycie przeciez
nie stanelo w Polsce pomiedzy 1939 a 89 rokiem. Ludzie sie kochali, mieli
dzieci, mieli swoje wielkie i male radosci niezalezne od polityki. Nikt tu nie
mowi, ze chcialybysmy powrotu kolejek czy zamordyzmu ale mamy sentyment do
naszych lat dziecinnych. Po co zaraz wytaczac takie patriotyczne armaty zeby
zabic bzykajaca wesolo muszke?
Pamietacie fartuszki-krzyzaczki ze szkoly? I Juniorki obowiazkowe do noszenia
zamiast kapci? A moj pierwszy tornister byl tekturowy Mama zachowala
Elementarz Falskiego, dam go kiedys mojemu dziecku na pamiatke.
Pozdrawiam

Masakra!!!!

[edorka1]

Nie tęsknię do czasów chorych,do kolejek i szarości.
Pamiętam je dobrze, ten ciągły brak i ten smutek w oczach mamy kiedy jednego
banana dzieliła na cztery ... żeby było na dwa dni dla mnie i brata. Nie
tęsknię do czasów kiedy nie bywało dobranocek, kiedy ludzie w kościołach
płakali śpiewając "Boże coś Polskę", kiedy na moim osiedlu niemal zadeptano
człowieka w kolejce po holenderskie masło. Kiedy historii uczyłam się z
rodzinych opowieści...Kiedy dziadek nocą przez trzaski i świsty usiłował
posłuchac Wolnej Europy albo Głosu Ameryki...Pamiętam zbyt dobrze...
Nie tęsknię do tej złości i żalu, kiedy pojechałam pierwszy raz za granicę i
zobaczyłam pełne półki w sklepach i tego uczucia upokorzenia kiedy wybebeszali
mnie na granicy a ja miałam w plecaku słodycze i mydełka Fa...Pamiętam i nie
zapomnę tego pociągu pełnego Polaków z których każdy mial torbę z właściwie
niczym - rajstopy,kawa, kosmetyki itp i ten lęk w oczach że zabiorą...
Kto pamięta nie tęskni. Można jedynie ubolewać nad faktem, że tak łatwo ulega
się nostalgii za czymś, co bylo chore i za czymś dzięki czemu jeszcze długo w
tym kraju nie będzie normalnie. Miedzy innymi dzięki takim tęsknotom....

[cocollino1]

na moim osiedlu niemal zadeptano
> człowieka w kolejce po holenderskie masło.
niedawno zadeptano ludzi w media markt jak promocje byly
Nie tęsknię do tej złości i żalu, kiedy pojechałam pierwszy raz za granicę i
> zobaczyłam pełne półki w sklepach
Teraz ludzie maja w polsce pelne polki, tylko nie ma ja za co kupic,ale
poogladac mozna.
Ja nie wspominam z nostalgia, byly to zle czasy, ale czy te sa super? Tez jest
wiele karygodnych i nieludzkich sytuacji wkolo. Mimo to moge rozmawiac o
dziecinstwie mojego dziecka spokojnie. Tak samo chce porozmiawiac o bzdetach
typu lalka Fleur nie wspominajac przy tym morza krwii.
Nie da sie? normalnie pogadac?

[kawka74]

> Nie tęsknię do tej złości i żalu, kiedy pojechałam pierwszy raz za granicę i
> > zobaczyłam pełne półki w sklepach
> Teraz ludzie maja w polsce pelne polki, tylko nie ma ja za co kupic,ale
> poogladac mozna.
No, ale przynajmniej nie trzeba z kraju wyjeżdżać i za bilet płacić, więc na
pewno mamy lepsze czasy

[moofka]

kawka74 napisała:

> No, ale przynajmniej nie trzeba z kraju wyjeżdżać i za bilet płacić, więc na
> pewno mamy lepsze czasy

no patrz, nie trzeba a jednak wszyscy hurtem wyjezdzają
to znak ze zyje teraz sie cudownie

[cocollino1]

no kurde mialo byc o piornikach i lalkach
ale czulam ze ktos wytoczy armaty

[moofka]

a pamietacie dlugie sakanki?
takie sznurowe ciezkie wiązane bo sfatygowane
cale podworka sie w to bawily
od jakichs 10 lat tego nie widzialam
i szyk weilki w postaci czeskich bialych ćwiczek (jak to sie nazywało?)
brudziły sie juz po jednym dniu

[kawka74]

> i szyk weilki w postaci czeskich bialych ćwiczek (jak to sie nazywało?)
> brudziły sie juz po jednym dniu
Mówisz o tych butkach "czeszkach"? Białych z dzyndzlem czerwono-granatowym?
Widzialam je ostatnio w osiedlowym obuwniczym i chciałam sobie kupić (z czystej
nostalgii), ale teraz boję się posądzenia o lekceważenie sprawy narodowej...

[cocollino1]

kawka!
ja tez chce
z nostalgii?
ani m sie waz!
to jest sprawa jak mowisz narodowa

a skakanie w gume?
skacza teraz dzieci?
ja mialam zawsze dlugie nogi, to i raczki skalalam
wiecie guma w rekach przez kolezanki trzymana z wyciągnietymi rekami, polraczki
tez byly

[marta76]

czeszki czyściło się biała kredą)Ja pamiętam tez plastikowe "drewaniaki" z
dziurkami.Długie zabawy na dworzu do wieczora.Teraz nie puściałabym dziecka
samego.Robienie sekretów pod balkonami,z kawałka szkła i kwiatków.

[kawka74]

O, też pamiętam te pseudodrewniaki, straaaaaaaasznie chciałam je mieć, tak samo
jak plastikowe sandały. Okazały się chybionym pomysłem, parzyły jak samo
piekło, ale miałam!

[moofka]

plastiki )
szał był
brudna upiaszczona stópka z pomalowanym perłowo pazurkiem a na niej perłowe
plastiki
to szyk był )
targały sie jak diabli, ale mozna bylo dostac takie lepsze i drozsze z
elastycznej gumy, i one sie nosily super
dwa tygdonie temu widzialm plastiki w hm

[cocollino1]

Plastiki
tak sie u nas mowilo na gumowe sandalki itp
marzenie
pare par mialam
sandalki i takie z zakryta pieta i palcami w dziurki
a sekrety ze szkla i platkow kwiatkow tez pamietam

[alexandra74]

"paszki" i "półpaszki")

[kawka74]

Wyjeżdżają z powodu tęsknoty do tamtych czasów, u nas jest przecież świetnie,
tylko ogarnięci nostalgią Polacy umykają czym prędzej tam, gdzie jest z całą
pewnością gorzej, bo chcą się poczuć jak w domu.

[michalina7]

> kawka74 napisała:
>
> > No, ale przynajmniej nie trzeba z kraju wyjeżdżać i za bilet płacić, więc
> na
> > pewno mamy lepsze czasy
>
> no patrz, nie trzeba a jednak wszyscy hurtem wyjezdzają
> to znak ze zyje teraz sie cudownie
>


Kiedyś też by wyjechali tylko nie mogli bo paszport zamiast w szufladzie w domu
leżal w biurze na milicji. Nie każdy mógł go dostać. Widzisz różnicę?

[kawka74]

Czy to znaczy, że teraz jest lepiej?

[michalina7]

na pewno swobodniej

[kawka74]

No - swobodniej można dać nogę z raju.

[michalina7]

daje ten kto CHCE, a ten kto NIE CHCE zostaje - generalne ma wybór. Kiedyś czy
chciał czy nie chciał MUSIAŁ zostać

[kawka74]

Jak na złoty wiek, za dużo jest tych, co CHCĄ.

[cocollino1]

Raczej chodzi o coś innego.

[edorka1]

Można tęsknić za zapachami dzieciństwa, za chińskim piórnikiem i gumą do
skakania. Ale to jest tęsknota za dzieciństwem, za smakiem i zapachem, za tym
co ono ze sobą niosło.Za beztroską, za nieświadomością ile kosztowało mamę
stanie w kolejkach .... Nie mylić z nostalgią za systemem politcznym.
Dzsiejsze karygodne sytuacje są mimo wszystko bardziej normalne. I są w dużej
mierze spuścizna po latach minionych... takze tą spuścizną mentalną...
Masło było rarytasem, dziś rearytasem jest tanie DVD.
Ja nie wspominam dobrze czasów komuny. Błam na tyle duża, ze je zapamietałam.
Kartki na mięso też. Nic fajnego.
I chciałabym widzieć te stęsknione mamy pirące we Frani, myjące w Ludwiku,
wyciskające soczki przez gazę, z pieluchami tetrowymi, bez pampersów, słoiczków
i supermarketów.

[twinmama76]

edorka1 napisała:
> I chciałabym widzieć te stęsknione mamy pirące we Frani, myjące w Ludwiku,
> wyciskające soczki przez gazę, z pieluchami tetrowymi, bez pampersów,
słoiczków
>
> i supermarketów.

kurczę, nie zauważyłam w tym wątku stęsknionych za PRL-em. Najwyżej stęsknione
za gumami Donald. Za tym, to ja też tęsknię

[edorka1]

Odniosłam sie do postu otwierającego...taki żal za dobrym czasem...

twinmama76

[anias29]

>Mimo ciężkich czasów, ludzie potrafili się cieszyć,
>teraz tylko narzekanie słychać.

A to nie jest tęsknotą za minionym ustrojem?

[twinmama76]

anias29 napisała:

> >Mimo ciężkich czasów, ludzie potrafili się cieszyć,
> >teraz tylko narzekanie słychać.
>
> A to nie jest tęsknotą za minionym ustrojem?
>

Cóż, są to takie wspomnienia, jakie może mieć dziecko.
Teraz też dzieci sie cieszą, a ich rodzice sie cieszą, jak dzieci sie cieszą
W rozterki dorosłych raczej sie maluchów nie wtajemnicza. Nawet różnice
majątkowe dzieci zauważają dopiero w przedszkolu, szkole.

>Mimo ciężkich czasów, ludzie potrafili się cieszyć,
> >teraz tylko narzekanie słychać.

Prawie identyczne zdanie wypowiada mój ojciec, gdy opowiada o swoim wojennym
dzieciństwie, podobne wypowiadali dziadkowie, gdy mówili o czasach
przedwojennych.

Z własnego dzieciństwa pamiętamy to, co najlepsze i do tego tęsknimy.

[anias29]

> Z własnego dzieciństwa pamiętamy to, co najlepsze i do tego tęsknimy.

Oczywiście, ja też nie pamiętam, żeby kiedykolwiek w wakacje padało

Natomiast cytowane przeze mnie zdanie... Cóż, jak się nie ma niczego, to i byle
gó.. cieszy.

[corneliss]

albo: jak sie nie ma co sie lubi, to sie lubi co sie ma

[anias29]

Pamiętam tamte czasy doskonale. I dlatego teraz potrafię się cieszyć i nie
narzekam.

[marta76]

przypomniało mi sie,że mam miała "wystane" godzinami w Jabloneksie różne
korale,kolczyki i bransoletki.Kurcze wszystko wywaliła jakies 10 lat temu,a
teraz na topie.Do tych z Warszawy ,to pamiętam Hoffland i fajne ciuchy.W
poniedziałek były dostawy ,a domy cenntrum otwierane w ten dzien było o
13.00Jaka wtedy była kolejka.Z ubrań mama jeszcze kupowała tetrę i szyła nam
sukienki na ramiączka,a sobie długie falbaniaste spódnice i bluzki (tez teraz
na fali).Farbowało sie w domu.Były dwa kolory:czarny i taki czerwono-rudy.

[marta76]

no i "kominy" na drutach robiła .Takie jakby szaliki szerokie,zszyte i
wychodziła rurka.Na głowę zamiast czapki ,a do tego hit sezonu ,tez na drutach
opaska ,pleciona jak warkocz.

[cocollino1]

oo
mi mama szyla sukienki nazywaly sie plazówki)
i sobie takie same
super to bylo

[76kitka]

Ja mieszkałam wtedy na Śląsku, porównywalismy z mężem swoje wspomnienia i rzeczywiście u nas było lepiej z zaopatrzeniem. Mój największy skarb PRL-u radiomagnetofon dwukasetowy marki SANKEI

dzięki Bogu, że "tamte czasy" minęły:))) n/t

[ania.silenter]

[luccio1]

Pierwsze wspomnienie kilkulatka, jeszcze sprzed roku 1960: spacer do "nie-ma-
lampki" - czyli: spacer z Mamą po ganku w domu-galeriowcu i po klatce
schodowej, a tam same puste oprawki i ani jednej żarówki - nie miała szans tam
się utrzymać, ludzie potrafili wykręcić świecącą się - przez szmatę (w sklepach
tygodniami "nie szło" dostać).
I z tego samego czasu, z tej samej dziedziny: zapamiętany widok drutów
sterczących z puszki w ścianie, skąd "ktoś" wyrwał wyłącznik - i tak to potem
trwało tygodnie, miesiące, ba, lata.
I mieszkanie "przyszywanej" Babci, u któej spędziłem średnio połowę
dzieciństwa: umeblowane rzeczami byle skąd zorganizowanymi, nic od
kompletu, "każdy pies z innej wsi" (lata potem przypasował mi się do tego
wiersz Barańczaka: "Jeśli porcelana, to tylko taka, której nie żal pod butem
tragarza ani pod gąsienicą czołgu"); konserwowanie tylko rzeczy niezbędnie
koniecznych dla życia, a więc, żeby był prąd w lampach sufitowych i w
gniazdkach, żeby piece w pokojach grzały jak należy (ale już nie piec z płytą w
kuchni! - tam wystarczała dwupalnikowa kuchenka gazowa stojąca na tejże płycie,
zawsze zimnej); żeby działał WC - ale na kuchnię i łazienkę razem wystarczała
jedna umywalka z jedynym kranem z zimną wodą - terma nad wanną, jak się
rozlutowała, to Babcia tylko zakręciła wodę i gaz, a na kąpiel grzała na
kuchence baniak za baniakiem. Myśl przewodnia była: nie warto! przecież wkrótce
będzie znów wojna!
I pamiętam też, jak rozsypywały się jedne po drugich rozmaite plany i
zamierzenia Rodziców - np. Tato, gdy byłem w I-II klasie szkoły podstawowej,
obiecywał sobie, że urządzi warsztat i będzie majsterkował wraz ze mną - nigdy
do tego nie doszło, całkiem po prostu: mieszkanie było na to zawsze za małe.

[marta76]

mi sie przypomniało ,jak mama była w ciązy z sister ,w 1980 roku.Przytyła ze 20
kg,a gin dziwił się i mowił:droga Pani ,jak Pani to zrobiła.W sklepach na
połkach tylko musztarda i ocet.DD

[moofka]

a jednak wydaje mi sie, ze dzicinstwo wtedy bylo troche inne (lepsze?) niz teraz
my dzieci prl umielismy bawic sie ZE SOBĄ
podworka do polnocy pelne byly bawiacych sie RAZEM dzieci
byly paczki, rozmaite i bardzo liczne
wszyscy jechali na tym samym wozku
nie pamietam zeby bylo jakies wartosciowanie - lepszy gorszy
faktycznie, dziewczyny co mialy wujkow w erefenie mialy te pietrowe piorniki i
juz
gralo sie w gume poskrecaną z majtek, dluga skakanke jak w skladnicy
harcesrkiej udalo sie kupic 4 metry sznura, pilke, calymi stadami
a teraz?
nie zauwazam umorusanych paczek,
a o wieczorem podworka pelne sa pijanych dresiarzy
dzieci sa dowozone na dwugodzinne zebranka w macdonaldzie albo sali zabaw z
pileczkowymi basenami, kiedy sa urodziny a rodzice zaplacą
zajecia rozwiające wyobraznie organizowane sa przez specjalistow i slono sie za
to placi
my mielismy wyobraznie rozwiniętą az nadto, bo wiele oprocz niej miec nie
moglismy zapewne
nasze fantazje i marzenia rozwijaly ksiazki albo opowiesci innych
teraz reklamy i telewizja
z najprostsza rzecz mogla sluzyc za 20 innych
teraz musi byc specjalnie kupiona i markowa do tego
nie ma teraz paczek, nie ma cieszenia sie niczym i wymyslania czegos z niczego
my jako jedenasto-dwunastolatki bylysmy beztroskimi dziecmi na ogol,
wspolczesne nastolatki sa indoktrynowane przez mlodziezowe pisemka, ze - musza
byc atrakcyjne seksualnie, byc zadbane, miec ladne rzeczy, staranny makijaz
i robic wrazenie na chlopcach
teraz jest plyciej, i mniej wartosciowo jesli chodzi o sfere wyobrazni, ze sie
tak gornolotnie wyraze
i nie mowie tu o o polityce i problemach doroslych
mowie o dzicinstwie li i jedynie
ja tez nie chcialabym powrotu tych czasow a jednak wspomnienia z okresu PRL
(aaaaaaaaaa komunistka )
dostarczają mi mnostwa wzruszen
obok jest watek o starej filipince o cos takiego minionego a nieuchwytnego
chodzi mi

Taka mała melodyjka

[edorka1]

Ha... a ja pamiętam taką piosenkę z nurtu studenckiego tamtych lat :

"Ulice mojego miasta" Mariusz Zadura

Już po trzeciej przez otwarte bramy
Płynie tłum
Wystukując milionowych kroków marsz
Autobusy rude żuki
Niosąc swąd spalonych gum
Wypluwają na przystankach
Ludzki farsz
Chłopcy o czerwonych twarzach
Zwykła rzecz zwykła rzecz
Po robocie idą gdzieś na piwek sześć
Cały tydzień pieskie życie
A w sobotę jakiś mecz
Da odnaleźć na dni parę
Sens i treść sens i treść
Po ulicach mego miasta płyną łzy
Deszczu łzy
Rozmazując na witrynach sklepów kurz
Po ulicach mego miasta płyną dni
Zwykłe dni
Że sam nie wiem czy to jutro już jutro już

Poszarzałe oczy kobiet z kolejkowych tras
Przemierzanych setki razy tak czy siak
W domu dwójka małych dzieci
No i życie jakoś leci jakoś leci
Choć właściwie byle jak
Przy fontannie już od rana
Toczy się wielka gra
Emeryci wykrzykują szach i mat
Albo siedząc na ławeczkach
Jak co dnia jak co dnia
Zachód słońca oglądają już od lat
Już od lat
Po ulicach mego miasta płyną łzy
Deszczu łzy
Rozmazując na witrynach sklepów kurz
Po ulicach mego miasta biegną dni
Zwykłe dni
Że sam nie wiem czy to dziś
Czy jutro już jutro już

Na osiedla wolno spływa
Granatowa noc
Po kolacji gasną światła pora spać
Zdrowaś Mario weź w opiekę
I do życia ześlij moc
Wiarę daj że jutro też
Warto wstać


Jak dla mnie badzo trafna kwintesencja tamtych lat.
Bez wzniosłości i zadęcia - po prostu było nieskończenie smutno i
nijako....takie same bloki, takie same zabawki, takie same meble....nie
zazdrościło się bo niby czego, skoro wszedzie tak samo nijak??? i może nie
blokersi ale też piwko sie lało )). To był bardzo brzydki czas - brzydki
także w zewnętrzności, szarości, nijakości, pogoni za papierem do pupy i mydłem.


A ze wszystkich spraw najmilej wspominam górsko-turystyczne klimaty, gitarowo-
nostalgicze z jakimś takim odcieniem smutnej wolności pomiędzy dziurawym
traperkiem-pionierkiem , flanelową koszulą i cudem zdobytą karimatą. Konserwę
turystyczną, która była zjadliwa i paprykarz szczczeciński...W czasach polarów
i supersprzętu brzmi dziwnie, ale było to niezwykle urokliwe. Ale to nie jest
tęsknota za tamtym czasem, raczej za tym co w duszy grało, a na co dziś już
brak czasu )).

[moofka]

przepieknie to ujęlas

[figrut]

Jak widzę, nawet dzieciństwo należy upolitycznić. Takie właśnie czasy nastały,
że w złym tonie jest miłe wspominanie dzieciństwa z czasów PRL-u. Linki do
skakania, majtkowe gumy związane razem, radochę z ciucha z pewexu, grę w jasne
piwko na przeciwko, gumowe sandały, wodę z saturatora, zabawę w chowanego w
blokowych piwnicach - wszystko to trzeba odrzucić. To MUSZą być złe wspomnienia,
bo z czasów komuny pochodzą... . A ja głupia myślałam, że demokrację mamy, a tu
to samo co za komuny, tylko wrogowie się pozmieniali. Teraz koniecznie komunę
trzeba potępiać przy każdej dyskusji, tak jak za komuny koniecznie trzeba było
potępiać zachód i kapitalizm...

[edorka1]

Co ma piernik do wiatraka?
Ano ma...i to sporo.
I w tym rzecz. Tego nie da się rozdzielić, wspominając własne dzieciństwo
wspominam i czas, w jakim miało miejsce. Wspominając tamte - skadinąd
przepiekne Boże Narodzenia, wspominam i noce spedzone z mamą w kolejkach żeby
coś w te Świeta było na talerzu... i pamiętam dobrze tamten 13 grudnia...I
pamiętam reflektory na niebie nad moim miastem, kiedy były zamieszki i czołgi
na jego ulicach. I na tym polega pamieć. Co nie przeszkadza mi pamietac rzeczy
pięknych, wakacji na Mazurach, błękitu jezior, gry w gumę i oranżady w
woreczkach. Tylko, że te jeziora byłyby błękitne i tak, oranżada z dzieciństwa
zawsze ma niepowtarzalny smak...tak już po prostu jest. I nie należy
upraszczać, bo zbyt rózowy obraz tamtych czasów nie jest prawdziwy. Choć
przeciez ludzie żyli jak zawsze : kochali, pisali wiersze, czytali ksiażki,
rodziły sie dzieci. Umieli być szczęśliwi pomimo ciezkich czasów. Ale nie
wszystko było jak być powinno. I o tym nie nalezy zapominać.
Ja pamiętam moje dzieciństwo, lata szkolne i licealne jako całość, razem z tłem
jaką była otaczająca mnie rzeczywistość. Po prostu. Co w niczym nie zmienia
faktu, że mam z dzieciństwa wiele wspaniałych wspomnień...

[kawka74]

I nie należy
> upraszczać, bo zbyt rózowy obraz tamtych czasów nie jest prawdziwy.
Tak samo czarno malowany obraz też nie odpowiada do końca rzeczywistości. Bo
mamy swoje kolorowe, miłe wspomnienia z dzieciństwa.

Choć
> przeciez ludzie żyli jak zawsze : kochali, pisali wiersze, czytali ksiażki,
> rodziły sie dzieci. Umieli być szczęśliwi pomimo ciezkich czasów. Ale nie
> wszystko było jak być powinno. I o tym nie nalezy zapominać.
Wszak nikt nie zapomina. Ale ten wątek to miało być wyciąganie perełek z
paskudnie szarej rzeczywistości. I to, że się wspomina rzewnie gumę do żucia
Donald, to nie oznacza, że nie pamięta się niczego innego.

> Ja pamiętam moje dzieciństwo, lata szkolne i licealne jako całość, razem z
tłem>
> jaką była otaczająca mnie rzeczywistość. Po prostu. Co w niczym nie zmienia
> faktu, że mam z dzieciństwa wiele wspaniałych wspomnień...
I właśnie tym wspomnieniom miał być poświęcony ten wątek A zrobiło się tak,
jak się zrobiło.
Kiedy przeczytałam kilka postów o męczeństwie narodu polskiego, poczułam się
tak, jakby mi ktoś zarzucił zdradę sprawy narodowej, bo śmiałam grać w gumę,
nosić plastiki i miło to wspominać.

[edorka1]

"Czy pamięta ktoś czasy kartkowe, staczy kolejkowych, radość z przyjazdu
rodziny ze śląska [sklepy górnicze], szampony wystane w kolejce sprzedawane w
ilości sztuk jedna [przy ogromnym szczęściu i fajnych ekspedientkach sztuk
dwie]. Głos sąsiadki w konspiracji pukającej do drzwi, ze słowami "pani X,
papier toaletowy do kiosku ruchu rzucili, pani pośle dzieciaki w kolejkę" i te
dyskusje na ławeczkach pełne optymizmu "bratowa załatwiła mi paczkę kawy;
udało mi się dostać 30 deko pasztetowej bez kartek; założyli mi telefon i
czekałam tylko dwa lata "? Mimo ciężkich czasów, ludzie potrafili się cieszyć,
teraz tylko narzekanie słychać."
Post otwierający.
O graniu w gumę i pięknych czasach )).

[kawka74]

Jednak pozostałe forumowiczki szły raczej w dobrą stronę I o tym właśnie
mówię.
Co do postu startowego: z co się człowiek miał nie cieszyć, jak nie miał czym,
z przeproszeniem, tyłka wytrzeć, aż wreszcie kupił, co trzeba? Teraz papier
toaletowy nie sprawia już tyle radości

[moofka]

Teraz papier
> toaletowy nie sprawia już tyle radości

a pamietacie te korale z papieru dumnie noszone na piersi u szczesliwego
zdobywcy? wzbudzaly zazdrosc calej ulicy )
a stare polskie z tego okresu bawia mnie niezmiennie i niezmiernie
do dzisiaj
mysle tylko, ze moje dziecko nie bedzie wiedzialo z czego tak rżymy na misiu )

[moofka]

stare polskie komedie mialo byc

[figrut]

Ot i pamięć tych rzeczy to takie radości z mojego dzieciństwa. Dziś nie potrafię
się cieszyć z salami, parówki, szamponu, podpasek itp. bo mam to na codzień
kupione bez problemu w sklepie. Kiedyś, ten kawałek cudem zdobytej pasztetowej
cieszył prawie każdego, dziś już niewiele rzeczy potrafi cieszyć naprawdę.
Sąsiedzi wtedy razem się trzymali i tak jakoś w większej zgodzie i bez
nienawiści żyli. Na ławkach przed blokiem tętniło życie. Nie było takiej zawiści
[bynajmniej na mojej wsi] i ludzie mieli czas dla siebie. Otwierając wątek,
miałam na myśli tamte ciężkie jak by nie było czasy naszego dzieciństwa, a
jednak mogące być szczęśliwe. Mieszkam w małym miasteczku, w którym była kiedyś
roszarnia. W tym zakładzie pracowało kiedyś około 60 % mieszkańców tego
miasteczka. Roszarnia była za komuny, potem ją zlikwidowali, bo okazała się
nierentowna [błąd obecnych czasów, bo zakład po niewielkich przeróbkach mógł
przynosić ogromne zyski wysyłając len na zachód] i tutaj ludzie wspominaja w
większości komunę jako dobre czasy. Jakieś 40% z tych 60% ludzi zarabia w tej
chwili głodowe pensje, albo nie ma stałej pracy i zatrudnia się dorywczo. 20%
wyjechało do Anglii, Niemiec, Irlandii, Norwegii.
W mojej rodzinnej wsi jest cukrownia. Wieś [a raczej osada pracownicza]
została rozbudowana właśnie dla tej cukrowni. W tym roku cukrownia już pracować
nie będzie, na jej dachu wisi czarna flaga - oznaka żałoby po jej śmierci,
ludzie którzy w niej pracowali, będą szukać pracy za granicą. Do naszego
warsztatu w ciągu tygodnia przychodzi kilka osób w poszukiwaniu pracy której dać
nie możemy [nie ma jej aż tyle], ludzie proszą nawet o pracę przy sprzątaniu
podwórka w zamian, za możliwość wyzbierania mniejszych kawałków złomu [przy
warsztacie samochodowym]. Jak najbardziej, cieszę się, że tamte czasy minęły,
ale tych też nie ma co gloryfikować... .

[edorka1]

Nie gloryfikuję. Nie jestem entuzjastką dzisiejszej Polski...
Sama zaliczyłam kilka ładnych lat emigracji, wróciłam...i coraz częściej jestem
na siebie zła, że byłam na tyle naiwna, by wracać...Czasem myślę, że powinnam
spakować walizki,ukłonić się Tatrom na pożegnanie... koniec końców
niewykluczone, że pozbieramy lary i pentary...ale gdzieś na dnie mam tę
świadomość, że dzisiejsza nienormalność jest wynikiem tamtej, którą pamietam z
dzieciństwa...

[joxanna]

>a teraz? nie zauwazam umorusanych paczek, (...) dzieci sa dowozone na
dwugodzinne zebranka w macdonaldzie albo sali zabaw z pileczkowymi basenami,
kiedy sa urodziny a rodzice zaplacą zajecia rozwiające wyobraznie organizowane
sa przez specjalistow i slono sie za to placi. my mielismy wyobraznie rozwiniętą
az nadto, bo wiele oprocz niej miec nie moglismy zapewne . nasze fantazje i
marzenia rozwijaly ksiazki albo opowiesci innych teraz reklamy i telewizja<

Ach ta dzisiejsza młodzież)))
Kiedyś to były czasy.... - od dzieciństwa to słyszę)))
I nasze dzieci też tak będą mówić o następnym pokoleniu))))

Otóż - ja widzę dzieci bawiące się wspólnie na podwórku, odwiedzające się w
domach (same, po sąsiedzku, bez dowożenia), kupujące na spółkę loda, albo chipsy
(dużo gorsze od oranżadki?). Teraz mieszkam w centrum miasta. Jako dziecko
mieszkałam na przedmieściu. Miałam przyjaciółki na podwrórku, ale też rodzice
dowozili mnie do dzieci, na muzykę itp. Nie popsuło mi to dzieciństwa