tyle w nas złości i chęci mszczenia się

[l.e.a]

... wiem,że złość to normalna reakcja na pewne wydarzenia... ale mnie
przeraża ludzka złość i chęć mszczenia się. Jestem przerażona kiedy na forach
czytam pomścić się ? oddać jej ? mu ? Czy dopiec teściowej ? mężowi ?

dlaczego to robicie ? , nie możecie być tym lepszym ? być przykładem dziecku
i innym ? nie lepiej ukazać odrobinę dobrej woli i miłości ?

[joanna266]

wiesz lea ja tez uwazam ze msciwosc i zawisc to dwie najgorsze cechy
chcarakteru jakie mozna tylko miec.sama ich na szczescie nie posiadam ale
czasem nie jest łatwo.do tej pory ze strony innych ludzi jeszcze nie spotkało
mnie nic takiego co sposowodowałoby bym chciała oddac,zemscic sie itp.ale nie
jest tez tak ze inni sa mi zyczliwi wrecz przeciwnie jest sporo ludzi którzy
gdyby mogli chetnie widzieliby jak sie pogrązam.ale ja juz mam taka nature ze
nie jestem pamietliwa i zazwyczaj wszystko staram sie obracac w dobra
monete,.mój mąz twierdzi ze jestem po prostu dziko naiwna.jak go zwał tak go
zwal ale dobrze mi z tym.a zazdrosna czy tez zawistna nie bywam w zasadzie
nigdy

[l.e.a]

Mam identycznie: jestem naiwna, wrazliwa ( amoże nadwrazliwa) empatyczna i
wierzę w ludzką dobroć

O ile trudniej...

[edorka1]

Odkad wróciłam do Polski często zastanawiam się, co stało się tutaj z ludźmi. Najbardziej przerażające są dla mnie relacje miedzyludzkie w pracy. Teraz nie pracuję, ale swoje przeszłam,a kiedy byłam w ciąży upokorzono mnie na maksa. I przeraża mnie to co słyszę od znajmomych i przyjaciół. I nigdy nie zapomnę, że jedymi ludźmi, którzy mnie na moich emigracyjnych drgach oszukali byli moi rodacy...

[l.e.a]

ano właśnie edorko i często sobie zadaję pytanie czemu w dzisiejszych czasach
ludzi śmieszy dobroć, wrażliwośc empatia...

[b.bujak]

ja co prawda nie bylam na emigracji a jedynie podróżowalam po Europie, ale
rzeczywiście jeśli miało mnie coś przykrego spotkać w innych krajach, to
jedynie ze strony Polaków to strasznie przykra nauka, bo spotykając rodaka
cieszysz się - a ten Ci rzuci kłody pod nogi zamiast pomóc w obcym kraju...

[rita75]

nie możecie być tym lepszym ? być przykładem dziecku
> i innym ? nie lepiej ukazać odrobinę dobrej woli i miłości ?

racja- dostaniesz w policzek z lewej strony, nadstaw prawą...
prawdziwy chrzescijanin nie mysli o zemscie

[l.e.a]

rita - często właśnie tak postępuję, mam czyste sumienie...

[rita75]

> rita - często właśnie tak postępuję, mam czyste sumienie...

a ja czesto odplacam pieknym za nadobne i tez mam czyste sumienie.

[l.e.a]

i tego właśnie nie rozumiem, chęci mszczenia się...

[joanna266]

a ja to moze i rozumiem natomiast zawsze zastanawiam sie po co?mimo tego iz mam
szalona glowe nie lubie robic rzeczy ktore w/g mnie nie maja sensu.ludzi
ktorzy nas krzywdza nalezy po prostu usuwac ze swojego otoczenia.zemsta nie ma
sensu i nigdy nic dobrego z niej nie wychodzi.nawet dobrego tylko dla nas.

[luna333]

a tylu wśród nas ponoć katolików... mściwość, zawiść, zazdrość...oj no ale jako nie-katoliczka powiem - kto ma miękkie serce ten ma twardą du(p)ę i rozumiem dlaczego jest przykro dziewczynie która stara się a jako wynagrodzenie dostaje coś co sprawia jej przykrość. Tyle że o tym akurat należy porozmawiać i sobie wyjaśnić od razu a nie skrywać w sobie żal. A jeśli robię komuś prezent to nie oczekuję nic w zamian.

[rita75]

> i tego właśnie nie rozumiem, chęci mszczenia się...

Chec i mszczenie sie to nasz taki mechanizm obronny, zupelnie poodny do
mechanizmow innych zyjatek na swiecie- dosc skuteczny,moim zdaniem, ktory
dziala wstecz i na przyszlosc...

[ledzeppelin3]

... wiem,że złość to normalna reakcja na pewne wydarzenia... ale mnie
przeraża ludzka złość i chęć mszczenia się. Jestem przerażona kiedy na forach
czytam pomścić się ? oddać jej ? mu ? Czy dopiec teściowej ? mężowi ?

dlaczego to robicie ? , nie możecie być tym lepszym ? być przykładem dziecku
i innym ? nie lepiej ukazać odrobinę dobrej woli i miłości ?

Myślę, L.e.a, że agresja, złość nie są uczuciami najwyższych lotów. Ale są w
każdym cżłowieku i z niczego się nie biorą. Mało kto odczuwa chęć zemsty
czy "odegrania się" na bliskiej osobie z czystej przyjemności. Zwykle tak robią
ludzie zranieni- albo przez osobę, na której chcą się odegrać, albo mają w
sobie złość i złe emocje np na skutek długotrwałego udupiania ich przez
rodziców. Na pewno są to emocje, którym warto przyjrzeć się bliżej, nie tylko z
punktu widzenia : "masz w sobie chęć zemsty, więc jesteś niedobra, nie masz w
sobie miłości bliźniego". Czasem trudno o miłość i trudno o pozytywne emocje.
myślę, że odczuwanie gniewu nie jest samo w sobie niczym złym. Jest to normalne
uczucie, do którego mamy prawo. Fakt, jesteśmy wychowywane na grzeczne
dziewczynki, które wybaczaja, nie oddają jak je ktoś uderzy, są zawsze
uśmiechnięte i życzliwe bo wtedy wszyscy je lubią. Chęć zemsty moim zdaniem
wynika w jakimś stopniu z braku prawa do wyrażenia negatywnych emocji. Mamy
prawo czuć gniew, i wtedy powinniśmy zadać sobie pytanie- dlaczego go czujemy,
co nas zraniło, o co nam chodzi. Uważam, ze za łatwo zmusza się nas
do "wybaczania" Kiedyś był tu post Bei, która pisała o tym, ze rodzice ją
skrzywdzili, mieli za nic, a ona im "wybaczyła" i teraz czuje się lepiej. Nie
znam sytuacji szczegółowo, ale ten post zrobił na mnie ogromne wrażenie. Moim
zdaniem, nie ma prawdziwego wybaczenia bez wyrażenia przez sprawcę naszego bólu
skruchy i chęci zadośćuczynienia. inaczej jest to oszukiwanie siebie, żeby
odsunąć od siebie negatywne emocje, zeby nie czuć się aż tak zranionym i żeby
właśnie nie odczuwać chęci zemsty (bo to przecież kobiecie nie wypada). pisze
trochę chaotycznie, ale za to jedną ręką
Pozdr.

ledzeppelin3

[l.e.a]

Mam podobnie jak Bei, z powodu ojca jestem DDA, chodzę na terapię ale nie czuję
nienawiści tylko żal...

[ledzeppelin3]

Źle napisałam, to była Bea.bea, no ale wracając do tematu- a nie jest tak, ze w
takiej terapii trzeba przejść przez fazę gniewu? Żal chyba jest też jedną z
faz, to jakby żałoba- grzebie się idealny obraz rodzica i przyjmuje smutną
rzeczywistość- czy tak jest? (pytam, bo temat jest bardzo ciekawy i moim
zdaniem pozwala w dużym stopniu na odpowiedź na pytanie, skąd się bierze na
świecie zło)
I bardzo, bardzo Ci współczuję z powodu ojca.

[kawka74]

Led
też jestem DDA. CHodziłam jakiś czas na terapię.
O wybaczeniu w ogóle nie było tam mowy.

kawko

[l.e.a]

A czy ja gdzieś napisałam, że na terapii uczyli mnie przebaczania ?
Pozatym chodziłaś na terapię DDA czy inną ? grupową czy indywidualną ? i
jeszcze jedno, dużo zależy od sposobu przeprowadzania terapii...

DDA - to zazwyczaj terapia grupowa, trzeba przejśc 10 ( etapów) ja na nią nie
chodzę, jestem na terapii indywidualnej.

Przebaczać chcę, bo wierzę,że miłością zdziałam wiele, poza tym zawsze dla nie
byli przykładem osoby działające dobro ... nie ukrywam,że wiele dla mnie naczy
wiara w Boga

[kawka74]

> A czy ja gdzieś napisałam, że na terapii uczyli mnie przebaczania ?
A czy ja to pisałam do Ciebie? To było do Led, rzekłabym, informacyjnie.

> Pozatym chodziłaś na terapię DDA czy inną ? grupową czy indywidualną ?
Najpierw chodziłam na terapię indywidualną, potem krótko na grupową.

Powiem tak: uważam propozycję wybaczenia alkoholikowi tego, że zniszczył mi pół
życia, co najmniej za nietakt. Terapia uczy pogodzenia z samym sobą i
zaakceptowania pewnych rzeczy. Gdyby pani psycholog, z którą rozmawiałam,
zaproponowałaby mi to, więcej bym do niej nie poszła.
IMO są rzeczy, których wybaczyć nie można, a wyczyny alkoholika są na pewno w
pierwszej dziesiątce ich listy.

[ledzeppelin3]

Wiesz, myślę, że odrzucenie chęci zemsty nie do końca jest jednoznaczne z
przebaczeniem. Odrzucenie chęci zemsty jest pozytywne, bo chęć zemsty niszczy
przede wszystkim tego, kto ją odczuwa- utrzymuje takiego człowieka w jakimś
emocjonalnym chaosie i nadal uzależnia go od sprawcy. jednak przebaczenie jest
czymś innym- bo wiąże się moim zdaniem ze zdjęciem odpowiedzialności ze
sprawcy. A dlaczego potwór, który skitolił Ci dzieciństwo (żeby tylko
dzieciństwo! Który rozwalił Twoje poczucie własnej wartości) ma nie być
całkowicie odpowiedzialny za swoje czyny?
Wydaje mi się, że zdjęcie odpowiedzialności ze sprawcy pozwala ofierze poczuć
się na krótką metę lepiej, ponieważ umożliwia udawanie, ze nic takiego się nie
stało- że to, co się przytrafiło, nie było aż tak okropne. A więc niejako
wzmaga mechanizm zaprzeczania.
Że nie odczuwasz chęci zemsty, tym lepiej dla Ciebie. Ale przebaczać nie
musisz, żeby poczuć się lepiej- to oczywiście tylko moje zdanie.

[monia145]

Ja w ogóle nie wyobrażam sobie przebaczenia komuś, kto nigdy nie przyzna się,
że wyrządził mi krzywdę....jeśli sprawca moich cierpień nie widzi w tym, co mi
zrobił nic złego, udaje że wszystko jest ok, że o pewnych sprawach najlepiej
zamilczeć, przykryć całunem milczenia, nie poprosi o wybaczenie- o żadnym
przebaczeniu nie może być mowy....Nie oznacza, to, że chciałabym się mścić na
tym kimś......

[joanna35]

monia145 napisała:

> Ja w ogóle nie wyobrażam sobie przebaczenia komuś, kto nigdy nie przyzna się,
> że wyrządził mi krzywdę....jeśli sprawca moich cierpień nie widzi w tym, co
mi
> zrobił nic złego, udaje że wszystko jest ok, że o pewnych sprawach najlepiej
> zamilczeć, przykryć całunem milczenia, nie poprosi o wybaczenie- o żadnym
> przebaczeniu nie może być mowy....Nie oznacza, to, że chciałabym się mścić na
> tym kimś......
Mam to samo, dodatkowo należę do tych z twardą d...ą. Niemniej uważam, że jest
coś takiego jak nauczka, bo z całym szacunkiem dla innych są osoby, które nigdy
nie zrozumieją żadnej rozmowy wyjaśniającej itp. I w takich wypadkach jestem za
daniem nauczki - tyle tylko, że dać nauczkę z klasą też trzeba umieć. Ja nie
umiem więc ani o mszczeniu się ani o nauczkach nie ma mowy.

[kawka74]

Że nie odczuwasz chęci zemsty, tym lepiej dla Ciebie. Ale przebaczać nie
> musisz, żeby poczuć się lepiej- to oczywiście tylko moje zdanie.

Dlatego sporo DDA kończy na etapie: "ja już niczego od niego [rodzinnego
alkoholika] nie chcę, niech sobie żyje, byle z dala ode mnie". Jak sądzę, jest
to jeden z ważniejszych efektów terapii: pozwolić sobie i winowajcy żyć swoim
życiem, tak, żeby móc wszystkie swoje siły poświęcić sobie i najbliższym.

[ledzeppelin3]

Musisz być cholernie świadomna siebie i masz od pyty odwagi, skoro poszłaś na
terapię. Szacuneczek.

[l.e.a]

Ja na terapię poszłam głównie nie po to aby sobie czy komuś cos wybaczać ale
aby dowiedzieć się dlaczego cały życie czuje się tak beznadziejna i nic nie
warta... i wiem,że niestety to wina mojego ojca... jestem tego świadoma...

[kawka74]

i wiem,że niestety to wina mojego ojca... jestem tego świadoma...

I wybaczyłaś mu? Nie pytam zaczepnie, od razu mówię, żeby nie było.

[l.e.a]

Kawko nie wybaczyłam ale żyję z nim w miarę zgodzie i kocham go. Nie czuję do
niego złości w tej chwili

[kawka74]

Czyli jakoś ułożyłaś/układasz sobie życie z ojcem.
Ja też. Po swojemu. Nie mam ochoty mieć z nim czegokolwiek wspólnego, mścić się
nie muszę, bo życie robi to za mnie, i wcale mi go nie żal, bo sam sobie na to
zapracował. Nie miałam skrupułów, żeby mu odmówić wpuszczenia do domu, kiedy,
jak twierdzi, nie miał gdzie spać; kiedy truł mi doopę i płakał, że jest biedny
i nieszczęśliwy, dość wyraźnie i bez krzty współczucia oznajmiłam mu, że ma to,
na co zarobił. Paradoksalnie - ojciec wreszcie nabrał do mnie szacunku.
Jednym słowem - zimnosuczyzm opłacił mi się.

[ledzeppelin3]

Kawka to nie zimnosuczyzm tylko zdrowy instynkt samozachowawczy. Jeśli
wpuściłabyś go do domu, możliwe, że znów zacząłby niszczyć Ci życie. A z jakiej
racji?
Niestety, w Polsce jest bardzo silny przekaz kulturowy pt. "szanuj rodzica
swego za to tylko, że jest rodzicem". Niestety, zrobić dziecko to za mało, zeby
zasłużć na jego miłość i szacunek.

[l.e.a]

No ja niestety nie umiem taka być. Piszę niestety, bo teraz byłabym pewnie
zdrowsza.

Ale ja chyba nie chcę też taką być, świadomie wybieram rozwiązywanie problemów
przez dialog i miłość

[kawka74]

Lea
jak wygląda rozwiązywanie problemów z ojcem alkoholikiem przez dialog i miłość?
Pytam serio. Dla mnie to sposób abstrakcyjny.

[l.e.a]

Poprostu rozmawiając z nim, staram się mu uzmysłowić co robi, tłumaczę jak
dziecku serio... no i jest jakiś postęp, nawet spory.

[kawka74]

Postęp, powiadasz...
Znaczy nie pije, chodzi na spotkania AA (bez tego raczej nie ma szans),
rozumie, że jest chory i że stracił kontrolę nad piciem...?

[l.e.a]

chodzi na terapię ale nie AA tylko indywidualną, na spotkania z psychologiem i
psychiatrą

Led

[kawka74]

taki, a nie inny tryb postępowania zapewnia mi zdrowy i spokojny sen. Jak dla
mnie ogół społeczeństwa może mnie pocałować w wypięte miejsce, ja wiem, że moja
polityka twardej pięści daje konkretne i korzystne dla mnie efekty.

kawko

[l.e.a]

Kurde, czyli przez moją " głupotę" jestem skazana na życiowa porażkę ?

[kawka74]

Lea
Dla mnie ten sposób jest wygodniejszy, łatwiejszy i zdecydowanie upraszcza
kontakty z wkurzającymi bliźnimi.

[edycia274]

Nie mszcze się ale pamiętliwa jestem. Ale na jednej osobie mam chęć się zemścić
z krzywdy mi dokonane ) więć jak się taka okazja tapatoczy to nie omieszlam
czegoś zrobić.

[gruba-buba]

Ja się nie mszczę, ale nie dlatego, że jestem taka niby silna, szlachetna i
ponad to i ble ble...
Po prostu szkoda mi własnej energii i nerwów na odgrzewanie i kontynuowanie
jakiś idiotycznych sytuacji. Cenię sobie święty spokój, zwłaszcza jeśli jego
ceną jest tylko zrezygnowanie z zemsty.
A kij mu w .... otwór odbytowy.

[iljana]

tyle w nas złości i chęci mszczenia się i NIERÓBSTWA, trzeba by dodać.

[mlodytatus]

tez tak uwazam.

lea to do mnie?

[mijaczek]

za mojego tescia?

mijaczek

[l.e.a]

yyy co ? ja nawet Twojego postu nie czytałam, ale zaraz poszukam ;P

[hony]

Myślę uświadomienie komuś że nas zranił lub krzywdzi nadal nie jest zemstą ani
mszeniem się. Czasami zwykła prośba nie pomaga i poprostu trzeba dać nauczkę,
niestety ja robię to z bólem bo sama nie chcę krzywdzić kogoś ale nie mogę
pozwolić na to by działało to destrukcyjnie na mnie i moich najbliższych.Czsami
taka "zemsta" jest poprostu naszą reakcją na sytuację która nas dotyka. Drugi
policzek mogę nadstawć dopóki to nie dotyczy moich najbliższych.

[hony]

sory za błędy ale szybko pisałam i co nieco połknęłam

[karambol45]

ja też to zauważyłam
i chociaż jestem pamiętliwym skorpionem to staram się nie być mściwą ani
złośliwą
tylko że w dzisiejszych czasach bycie miłą i tolerancyjną nie popłaca bo ten ma
najwięcej punktów kto większej ilości ludziom dokopie i tak żeby zapamiętali
więc po co komuś wybaczać , zapominać co złe,
ja i tak wierzę że dobro dane przez nas wraca w podwojonej ilości , to wiem bo
sprawdziłam i tak samo jest ze złem
pozatym czy miło jest np. pracować bądź życie wśród ludzi niezadowoloych ,
obrażonych i mściwych?