Taka sytuacja :-(

[dwa_pytania]

Wasz ojciec zrywa z wami kontak kiedy macie 15 lat. Zakłada nową rodzinę,
wyprowadza sie na drugi koniec kraju. Mijają lata, przez ktore ojciec sie z
wami nie kontaktuje, nie składa zyczen, nie przyjezdza na slub itd. Wy jako
dorosle jakos sobie radzicie, macie swoje rodziny, dzieci, pracę. I po tych
nastu latach dzwoni do was obecna zona waszego ojca, ktora jak sie okazuje
zoną ojca od jakiegos czasu juz nie jest. Mowi wam ze ojciec sie stoczył.
Pije. Bardzo pije-tygodniami. Menel, żul, wrak człowieka. Tak jest od dawna,
miał kilka wszywek, jakies terapie, potem znowu picie. Eks zona mowi, ze
stara mu sie pomoc, ale nie wie jak. Probowała wszystkiego i nic.On niby
chce, ale w momencie kiedy jest trzezwy, a trzezwy jest maksymalnie kilka dni
w miesiącu. Ona czuje sie zobowiązana was poinformowac co sie dzieje, no bo
gdyby cos...zeby nie było ze to ukryła, bo macie prawo wiedziec.
Co robicie?

[edycia274]

Szczerze?????????? Nic. nie chce by dalej dzwoniła. ale może ja jestem inna.

[berecik7]

Nic bym nie zrobiła. Ojciec naście lat temu zdecydował, że nie jesteś jego
rodziną. I niech tak zostanie. Zanim w imię "więzów krwi" napytasz biedy sobie
i swojej obecnej rodzinie. C'est la vie.

[dwa_pytania]

Eks zona nie jest niczemu winna. Nie przez nią ojciec odszedł i nie przez nią
się rozpił. Pił duzo wczesniej, ale nie tak.

[berecik7]

To nie ma nic do rzeczy, przez kogo i przez co. Chodzi o Ciebie. Tak jak mówię,
to nie Ty zdecydowałaś , że ojciec was opuszcza i ma gdzieś. Czy on się w ciągu
tych lat przejął, czy może Ty się gdzieś tam nie staczasz???

Jesli teraz nawiążesz kontakt, sporo ryzykujesz jednak.

[lola211]

Wet za wet znaczy sie.
Ja mam watpliwosci, bo wiele zalezy od czlowieka- mozna byc malo pamietliwa
osoba i wowczas ta metoda sie nie sprawdza, a co gorsze prawdziwa "ofiara"
tego ukladu moze czuc sie winna.

[g0sik]

Nic...on wybrał kilkanaście lat temu....i nie niańczyłabym pijaka w imię więzów
krwi...

[mamooschka]

Olewam sprawę.

[lola211]

Chcialabym zobaczyc na wlasne oczy, jak sytuacja wyglada.A potem ewentualnie
bym sie zastanowila, czy staram sie pomoc, czy zostawiam go ze swoim problemem
samego.
Moj ojciec nie kontaktowal sie ze mna kilka lat, odnowilismy "znajomosc" , ale
dystans byl wielki, pewnie dlatego ze nigdy nie byl mi szczegolnie bliski.
Juz nie zyje, a ja mam czyste sumienie- ze nie zignorowalam, ze przynajmniej
staralam sie nawiazac jakas nic porozumienia.Inaczej wyobraźnia by pracowala i
moze bym miala wyrzuty sumienia, a tak mam spokoj.
.

[berecik7]

No ale jak to sobie wyobrażacie? Zjawiam się i mówię:
"TATO, co prawda nie chciałeś mnie znać przez tyle lat, ale co tam. Oto jestem
i chcę Cię wyciągnąć z tego bagna."
A może skoro ojciec się z Tobą nadal nie kontaktuje, to sobie nie życzy Twojej
pomocy. Daj sobie spokój.

[iwles]

berecik7 napisała:

> A może skoro ojciec się z Tobą nadal nie kontaktuje, to sobie nie życzy
Twojej
> pomocy

ale tego na pewno nie wiesz. I jeśli ojcu teraz coś się stanie - już nigdy się
nie dowiesz, czy on sobie nie życzył widzenia córki - czy wstydził się prosić
ją o cokolwiek, bo bał się jej odrzucenia.

[lola211]

Normalnie sobie wyobrazam, bo tego doswiadczylam.Tak po prostu , spotykamy sie
i mowie "czesc, co slychac".

[iwles]

Chyba nie dałoby mi to spokoju i pewnego dnia, sama - bez rodziny - zawitałabym
w progi jego domu.


Po co ?
chociażby po to, żeby przekonać się, co czuję na widok tego człowieka.

[berecik7]

Znam sytuację znajomej. Ojciec zostawił ich, jak ona miała 3 lata. Po
dwudziestu latach jej się zachciało nawiązać kontakt, no i nawiązała. Ojciec
bezrobotny, oczywiście trzeba było pomóc, no bo jak nie pomóc. Potem się
okazało, że w konflikcie z prawem. Znowu trzeba pomóc. I tak pomaga do dziś...
Nie wiem, czy się opłacało...

[berecik7]

No ale przecież to nie jest taka sytuacja , że biedny ojciec puka do drzwi, a
koleżanka go nogą. On po prostu się nie odzywa, więc po co się pchać???

[lola211]

Berecik, ciezko widze Ci to zrozumiec.Tu do glosu dochodza emocje, a nie czysta
kalkulacja i zdrowy rozsadek.
Sa ludzie , ktorzy potrafia wybaczac, rozne swinstwa, w tym porzucenie rodziny,
choc wszyscy w kolo pukaja sie w czolo.Trzeba zrobic tak, by wyeliminowac
poczucie winy, ze pozostalo sie obojetnym, ze sie nie zrobilo nic tylko
dlatego, ze ktos zawiodl.

[dzindzinka]

Wybaczyć można jak najbardziej.
Nie bardzo rozumiem w jaki sposób może pomóc autorka wątku wieloletniemu
alkoholikowi, który wiele razy nie pozwolił sobie pomóc.
Skoro od wielu lat ojciec się z nią nie kontaktuje, pewnie nie płacił nawet
należnych jej alimentów, to nie jest ona dla niego kimś ważnym i nie będzie
miała na niego żadnego wpływu.
On sam musi sobie pomóc.

[lola211]

Ja nie wnikam w sprawe wyciagania go z nalogu, tylko po prostu skontaktowania
sie.

[jowita771]

facet ma wszystkich głęboko w d... i jeszcze uwaza, że wszyscy powinni zabiegać
o kontakt z nim. jak zaczna się do niego odzywać, utwierdza go tylko w
przekonaniu, że ma rację i rzeczywiście każdy ma o niego zabiegą - dzieci, bo
jest ich ojcem (czy aby na pewno?) i matka, bo jest jej synem. a on sobie pije,
żadnych obowiązków nie ma, tylko jemu się należy.

[iwles]

> Nie wiem, czy się opłacało...


zapytaj koleżankę.

No bo chyba do tej pomocy nikt jej nie zmusza, prawda ? Sama uznała, że tak
trzeba.

No i bardzo trudno jest dyskutowac o uczuciach w kategorii - opłaca sie, bądź
nie.

[b.bujak]

a czy ten ojciec chociaż w chwilach przebłyskow wyraża jakąkolwiek chęć
nawiązania kontaktu ze swoją córką? zakładam, ze ona nie ma rodzeństwa, z ktorym
moglaby przedyskutowac sprawę...
ja nie przkreślalabym ojca aż tak kategorycznie... mimo wszystko... poz tym zbyt
mało napisalas, zeby móc dobrze ocenić tę sytuację

[b.bujak]

w tej sytuacji moze miec tez znaczenie to, jakie byly relacje w rodzinie, gdy
ten ojciec jeszcze byl, jakie ta córka ma wspomnienia z dzieciństwa, bo przeciez
moze mimo wszystko miec wiele pozytywnych wspomnien o ojcu, moze matka nauczyla
ją szacunku do rodzicow - nawet jesli byliby chorzy, upierdliwi... mamy tu
doczynienia z alkoholizmem, ktory budzi bardzo złe odczucia, ale gdyby tego ojca
spotkala inna choroba - choćby alzheimer, ktory dla opiekuna też jest bardzo
uciążliwy i kłopotliwy - to takiego ojca też zostawiamy ??
ciekawa jestem jaka jest sytuacja rodzinna - czy ten człowiek ma jeszcze inne
dzieci, czy tylko tę córkę? i co z matką - pierwszą jego żoną? - czy to
wszystko musi spadać ja jedną osobę? może jest jeszcze ktos, kto moglby pomoc w
opiece nad chorym ojcem?

[kawka74]

> spotkala inna choroba - choćby alzheimer, ktory dla opiekuna też jest bardzo
> uciążliwy i kłopotliwy - to takiego ojca też zostawiamy ??
Też.
Zerwał kontakty sam, z własnego wyboru, i chyba wziął pod uwagę, że może być
różnie, nie?
Magia słowa 'rodzic' jest chyba zbyt silna.

[triss_merigold6]

No, pardon ale nie jest specjalnie istotne co by spotkało ojca, który przez X
lat nie utrzymywał kontaktów z dziećmi. Alzheimer, nowotwór, zwykły alkoholizm -
mało istotne. Zostawił? To znaczy, że dzieci mają zero zobowiązan.
Alkoholizm to taka choroba, którą ktoś funduje sobie na własne życzenie i nie
ma co się litować. Są noclegowanie dla bezdomnych.

[kawka74]

bądź przygotowana na to, że ona się nie czuje zobowiązana, żeby poinformować,
tylko szuka garbatego na kajak do upchnięcia Twojego tatusia gdziekolwiek
olej
nie Twój problem
żyj jak żyłaś

[berecik7]

Własnie, tez o tym pomyślałam....

[malgra]

chociaż spróbować z nadzieją,że dzięki mnie wyjdzie na prostą.

[jowita771]

bardziej prawdopodobne, że wprowadzisz sobie do rodziny konia trojańskiego.
facet od Ciebie mógłby chcieć finansowania nałogu jedynie.

[sir.vimes]

Raczej nic nie robię . Ostatecznie moge doradzić eksżonie, by przestała się
obwiniać.

[zojkaojka]

Jeśli kołacze ci się po głowie , że dla ciebie przestanie pić-zapomnij, to mit
z filmów rodzinnych i to tych kiepskich. Jeśli chcesz coś wyjaśniać, rozmawiać
to raczej też zapomnij , bo on poprostu nie bywa na tyle trzeżwy by móc
rozmawiać. Mój teść zawsze pił, ale teraz to już alkoholizm. Nie odszedł do
innej rodziny , ale częściej go nie było niż był , a jak był to i tak kontakt z
synem miał taki sobie. Poczytaj sobie o alkoholiżmie , wejdz na jakieś forum
dla alko. z ekspertem , to ci da ogląd sprawy. I pamiętaj że spotkanie z
tobą , nawet w super sprzyjających okolicznościach , nawet gdybyś
powiedziała "wybaczam" będzie dla niego trudne i stresujące. Więc
ucieknie ....w alkohol. Pamiętaj, że to jest choroba. Tu nie ma tak , że on się
wzruszy i postanowi zmienić , to się mu uda. Nie zawsze i raczej nie samemu,
najpewniej nie za pierwszym razem. Wiek też działa tu na niekorzyść, a pewnie
ma ok. 60 ?
Nie wiem co zrobić, mój mąż też nie wie. Cierpi patrząc na to i już. Bo tu nie
ma świetnych rozwiązań. Można zerwać (lub nie nawiązać) kontakt , ale to też
boli(((((((

[dzindzinka]

Nie robię dokładnie nic i nie mam wyrzutów sumienia.
Pomijając wszystko nie mam pomysłu jak można pomóc menelowi, który pije
tygodniami i który ma już za sobą nieudane leczenie z alkoholizmu. Kontaktując
się z nim można tylko sprowadzić na siebie kłopoty.

[triss_merigold6]

Kobieta ma pewnie dosyć żula, zostawiła go i stara się go gdzieś upchnąć. Nic
nie robić, ewentualnie podesłać adresy do AA. Jakby chciał to by przestał pić.
IMO nic nie robić, bo zwalisz sobie gigantyczny problem na głowę.

[dwa_pytania]

Fakt, ojciec alimentów nie płacił. Kontaktował sie baaardzo sporadycznie, to
jest 3-4 razy i tylko pod wpływem alkoholu. Zawsze twierdził, ze to dzieci
powinny zabiegac o kontakt ojca. Ojciec ma pięcioro dzieci, z czego trójka jest
w wieku szkolnym i są to dzieci (ta trójka) z drugiego małzenstwa. Ja i brat
jestesmy dorosli. Z moim bratem ojciec nie rozmawiał ok 8-9 lat, zawsze
traktował go jak dziecko drugiej kategorii. Moj brat zawsze mówił, ze ojca nie
ma-traktował go tak, jakby nie zył. Po rozstaniu z drugą zoną nie interesuje
sie prawie tamtymi dziecmi.
Oprocz tego ojciec ma jeszcze matkę, z którą kontakty zerwał, bo - uwaga- to
matka jako rodzic powinna kontaktowac sie z synem. Jego matka mieszka w tym
samym miescie co ja, niestety, po rozstaniu moich rodzicow babka sie od nas
odcieła, akceptując tylko nową rodzinę ojca. Mam dylemat czy kobiete
poinformowac co dzieje sie z jej synem. Kobieta jest chora, ma swój wiek.
nadal nie wiem co robic.

[jowita771]

czyli facet jest pępkiem świata i wszyscy powinni zabiegać o jego względy.
nawet nie próbowałabym się kontaktować, żeby mu nie podsuwać myśli, że
cokolwiek mu się ode mnie należy. jak wyczuje, że czujesz się zobowiązana, nie
da Ci spokoju. i tak nie wiadomo, czy Ci się więzy rodzinne nie odbiją czkawką,
jak będziesz zmuszona płacić alimenty.

[sir.vimes]

"Zawsze twierdził, ze to dzieci
powinny zabiegac o kontakt ojca. "

Koszmarny facet. Chyba lepiej nie mięć ojca. Zapomnij. Jego matki też nie
informować, po co starowinę dręczyć?

[burza4]

Babka zapewne świetnie wie co się dzieje z jej synem, skoro akceptowała tylko
nową rodzinę ojca, to pewnie już tamci powiedzieli co i jak. Też uważam, że
intencją była zawoalowana nadzieja na to, że ruszy cię sumienie "bo to ojciec"
i zdejmiesz im problem z głowy. Tzn. zgarniesz go z ulicy, bo pewnie zatruwa im
zycie.

rozumiem, że masz ambiwalentne uczucia, ale po pierwsze - zobowiązań w stosunku
do niego nie masz, to on was odrzucił, nie ma moralnego prawa oczekiwać
zrozumienia czy przebaczenia. Zresztą - on wcale tego nie żałuje przecież! on
sam kontaktu nie nawiązał, nadal ma was w nosie, czemu niby masz mieć wyrzuty
sumienia?

po drugie - w zasadzie co możesz zrobić? wziąć go do siebie, żeby nie
poniewierał się po śmietnikach? wziąć go na utrzymanie, bo przecież facet nie
pracuje i nie ma kasy? do tego się to wszystko sprowadza.
On się nie chce leczyć, jeśli pojawisz się w jego życiu i pokażesz
zainteresowanie, dla niego będziesz jedynie kolejną osobą, którą można będzie
naciągnąć na flaszkę. Jeśli wykażesz dobrą wolę - on to wykorzysta. Może wróci
w rodzinne strony i będzie cię nachodził po nocach w pijanym widzie,
żebyś "pożyczyła stówkę", będzie się awanturował pod drzwiami. Po co ci to?
chcesz wprowadzić taką osobę w życie swojej rodziny, dzieci?

[triss_merigold6]

Nic dodać nic ująć. Nie ma sensu takich śmieci wpuszczać do własnego życia, bo
ani nie docenią ani nie podziękują. Co do alimentów to sąd może orzec alimenty
od dorosłego dziecka w stosunku do rodzica pod warunkiem, że rodzic znajduje
się w niedostatku a obowiązek alimentacyjny jest zgodny z zasadami współżycia
społecznego. Jeśli szanowny tatuś spłynął jak sen złoty, nie płacił na dzieci,
nie utrzymywał kontaktów i do tego jest menelem to żadnych alimentów nie może
wymagać. Są noclegowanie dla bezdomnych i damowa zupa w jakimś Caritasie a
zresztą im szybciej się zapije tym lepiej dla wszystkich.

[mathiola]

nic bym nie zrobiła. NIech się stacza jak ma ochotę. Człowiek który zostawiłby
mnie jako dorastającą pannę raczej nie byłby dla mnie kims ważnym - mimo że to
jednak ojciec. Ale ja z tych mściwych jestem.

[jowita771]

podziękowałabym byłej zonie za informację, ale powiedziała stanowczo, że nie
zamierzam nic zrobić. żeby sie nie łudziła, że znalazła jelenia, który zdejmie
jej kłopot z karku.

[croyance]

Wiecie co, dziewczyny, ja tez bym nic nie robila, ale zszokowana jestem Waszym
zalozeniem, ze eks-zona ma zle zamiary, szuka jelenia etc.

Ciekawe, co byscie powiedzialy na taki post:

Moj byly maz, z ktorym caly czas jestem w kontakcie, popada w coraz ciezszy
alkoholizm i stacza sie; wydaje mi sie, ze niedlugo pozyje, bo ma problemy z
sercem i jest to trzech zawalach. Wiem, ze ma dzieci, z ktorymi nie utrzymuje i
nie chce utrzymywac kontaktu i mam problem moralny, czy zawiadomich je o stanie
ojca, czy nie.
Z jednej strony nie chcialabym wtracac sie w nieswoje sprawy, z drugiej jednak
nie chcialabym, zeby do wszystkich krzywd ktore im uczynil zrywajac z nimi
kontakt dolozyla sie jeszcze swiadomosc, ze - moze gdybym jednak im
powiedziala - mieliby ostatnia szanse cos sobie wyjasnic, porozmawiac.
Wiem, ze nie moga pomoc, ale jak myslicie, powinnam zadzwonic do corki i po
prostu dac jej znac, jaka jest sytuacja? A niech ona sama podejmie decyzje"

[sir.vimes]

No cóż, na taki post odpowiedziałabym - niech córkę informuje.

[sir.vimes]

A przy tym - jeżeli to jest eks- żona, to na co jej jakiś jeleń??? przecież ona
wobec tego typa nie ma żadnych zobowiązań, to i nie musi sobie szukać zastępstwa.

[triss_merigold6]

Cóż, informuj jeśli chcesz mieć czyste sumienie. Bez oczekiwania, że dzieci się
typem zajmą.
BTW im szybciej umrze tym mniejszy koszt dla podatnika. Takie zachlane coś
zebrane z ulicy trzeba badać, robić tomografię komputerową głowy, leczyć,
podawać kroplówki... szkoda kasy.

[jowita771]

zgadzam się z triss. szkoda kasy i zachodu.

[frap]

Rany... To straszne co piszecie... Wesołych Świąt

[jowita771]

no dobra, z okazji świąt niech sobie jeszcze pożyje na koszt innych do nowego
roku. o to chodziło, że w okolicy świąt należy być miłosiernym? czy w innym
okresie można kopnąć psa, a teraz nie wypada?
piszemy o menelach.

[frap]

>czy w innym
> okresie można kopnąć psa, a teraz nie wypada?

????? Nie, nie chodziło o to, że w okresie świat należy byc miłosiernym.
Bynajmniej. Chodziło o to, że świeta to czas refleksji. Czego i Tobie zyczę.

[jowita771]

wszystko, co tu napisałam, jest efektem moich przemyśleń. i jeśli nawet
poswięcę cały adwent na zgłębianie tego problemu, to moje wnioski będą takie
same. ale nie martw się, nie wszyscy musimy mieć takie samo zdanie na ten temat.

[titta]

Tris, "takie zachlane cos" jest czlowiekiem, samemu winnym swojego stamu, ale
chorym CZLOWIEKIEM, ktory zwykle sam nie moze siebie zniesc. Oczywiscie, cackac
sie z nim nie mozna, ale traktowac jak czlowieka, na litosc Boska!

[triss_merigold6]

Widziałam alkoholika w akcji na forum rodzinnym. Na szczęscie nie była to moja
rodzina ani nikt mi bliski ale wrażenia... niezapomniane. Sorry ale to dla mnie
nie jest człowiek tylko śmieć. Chory? Shit happens, zapewne długo i rzetelnie
na swoją chorbę pracował.

[frap]

Twoje wypowiedzi są bardzo kategoryczne... Nie musiałaś dodawać, że alkoholik
którego widziałaś nie należał do Twojej rodziny - to od razu widać. Gdybyś
miała kogos takiego w rodzinie Twoje oceny z pewnościa byłyby mniej
jednoznaczne.

[kawka74]

Gdybyś
> miała kogos takiego w rodzinie Twoje oceny z pewnościa byłyby mniej
> jednoznaczne.
ja miałam kogoś takiego - konkretnie ojca
moje oceny wcale nie są przez to mniej kategoryczne czy jednoznaczne, wręcz
przeciwnie
moja ciotka, żona alkoholika, modliła się, żeby go wreszcie szlag trafił, a
kiedy trafił, nieszczególnie go żałowała
to jest dość typowe dla rodzin alkoholików
natomiast typowe dla tych, którzy znają to z filmów albo pogadanek, typowe jest
labidzenie na tle 'to przecież człowiek'
sytuacja odwrotna zdarza się dość rzadko

[kawka74]

na miejscu żony z całą pewnością miałabym złe zamiary i usiłowała wmanipulować
dziecko w opiekę nad wiecznie zalanym typem
gdyby miała choć cień litości nad i tak już pokrzywdzonym dzieckiem. nie
powinna się odzywać i wpędzać córkę alkoholika w kłopoty

[mamahani2]

Mój mąż miał podobną sytuację. Ojciec odszedł od rodziny kiedy miał 15 lat. Pił,
nikt nie wiedział co się z nim dzieje. Mąż nie utrzymywał z nim żadnego
kontaktu, bo nie mógł wybaczyć, że zostawił ich z potwornymi długami (zanim się
wyprowadził sprzedał wszystko co było w mieszkaniu i narobił długów, które mama
musiała spłacać). Nigdy nie poznałam mojego teścia... Pewnego dnia dzwoni
siostra ojca, że ojciec popełnił samobójstwo!
Mąż długo nie mógł się po tym pozbierać - nie mógł sobie wybaczyć tego, że nie
próbował skontaktować się z ojcem i chociaż porozmawiać, mimo że go nienawidził.
Teraz jest już za późno.
Nie będę doradzać, ale przemyśl dobrze swoją decyzję, żeby kiedyś nie było za
późno...

[mamaivcia]

jeżeli myśli, że coś by zmienił to niech się nie łudzi i nie karmi wyrzutów
sumienia

[mamaivcia]

Jeżeli chcesz wiedzieć jak to jest zajmować się ojcem alkoholikiem ... i co on
myśli i co czuje, a przede wszystkim jak Ty się będziesz czuła ...
to napisz na priva

Popieram dziewczyny, które uważają, że niepowinnaś brać sobie tego na kark. On
kiedyś wybrał i uszanuj ten wybór. Jego nie zmienisz bo on sam tego nie chce.
Ktoś tu się oburzał, że straszne jesteśmy i okropne rzeczy wypisujemy. TAK!!!
ale takie jest życie ...

[titta]

Ale nikt nie mowi o zajmowaniu sie alkoholikiem. Dziewczyna moze wyrzucic z
siebie zale, wesprzec czlowieka (moralnie) jesli zechce sie leczyc i pokazac mu
marchewke w postaci mozliwosci nawiazania kontaktu jesli pic nie bedzie.
Jesli zechce pic dalej - jego wybor. I wtedy trzeba byc twardym. Bo
rzeczywiscie gorszej rzeczy nie ma niz emocjonalne uwiklanie z uzaleznianym
czlowiekiem.

[kawka74]

nie bardzo rozumiem, dlaczego zakładasz, że jemu w ogóle zależy na kontakcie -
prawdopodobnie śmierć mu w oczy zajrzała i się facet wystraszył, a póki się
boi, jest szansa na leczenie; kiedy się przestanie bać, wróci do picia na 99%
zresztą sama próba wymuszania na alkoholiku leczenia za pomocą szantażu jest
już uwikłaniem się w emocjonalną zależność
żadnych kontaków
żadnego pseudowsparcia
niech sobie sam radzi
wobec alkoholika nie wolno być miłosiernym: póki się odgrywa samarytanina, póty
alkoholik nie ma szans na wyzdrowienie

[mamahani2]

Nie o to chodziło, żeby coś zmienić. Wyrzuty sumienia dotyczyły raczej tego, że
ojciec nie poznał swojej synowej (czyli mnie), nie zobaczył swojej wnuczki,
jedynej jak na razie. To był taki ogólny żal do tego, że nie było między nimi
żadnego kontaktu.

[mamaivcia]

mamahani2 - wiem wiem, bo każdy normalny człowiek, będzie w takiej sytuacji
żałował ...
ale Twój mąż musi wiedzieć, że alkoholik nie jest normalnym człowiekiem i ma
inne priorytety... i zupełnie inne żale

[czarnika]

ojciec mojego męża odszedł jak ten mia 4 lata; przez cały czas kiedy R.był
mały i kiedy dorastał tęsknił za ojcem próbowal nawiązywac kontakt,ktory tamten
skutecznie ucinał bo jak twierdził nie ma instynktu ojcowskiego...teraz został
sam, druga zona zostawila go, przybrana córka nie pała do niego sympatią;
niedawno zaczął do nas wydzwaniać, zjawił się z niespodziewaną wizyta. mąż już
go nie potrzebuje wyleczył się za to on porzebuje syna, żeby poczuć się lepiej
po 35 latch - za póżno....

[mamaivcia]

[dwa_pytania]

Nie kontaktowałam się z ojcem. I tak bym była bez szans, bo zgubił (przepił?)
komórkę. Od byłej żony dowiedziałam się, że był teraz w szpitalu (delirka), ale
ze ponoc chce się leczyc,ze chce sprobowac. Na wiadomosc o tym, że mnie
ponformowała, powiedział, że niepotrzebnie mnie martwiła.
Co do byłej żony, to nie jest typ, ktory szuka jelenia. Ona zdaje sobie sprawe
z tego, ze z nim jest bardzo zle i mimo wszystko mam prawo o tym wiedziec. Nie
wiem jak bym zareagowała na wiadomosc, że on nie żyje, bo się zapił, a ja nie
wiedziałam, że jest z nim tak zle.
Z innej strony patrząc, swięta rzeczywiscie wpływają na ludzi. Myslałam, że to
mogłaby byc okazja do jakiegos kontatu. Tylko zastanawiam się dlaczego to ja
mam rękę wyciągnąc i czy to cos da? I ciekawa jestem, czy ojciec wiedząc, że ja
wiem co z siebi zrobił, się do mnie odezwie.

[kawka74]

Nie
> wiem jak bym zareagowała na wiadomosc, że on nie żyje, bo się zapił, a ja nie
> wiedziałam, że jest z nim tak zle.
A gdybyś wiedziała, że jest z nim źle, to co?
nie bój żaby, alkoholicy tak łatwo nie umierają

[titta]

Ja w zyciu uznaje zasade: wobec innych postepuj tak jakbys chcial aby inni
postepowali z toba. (A nie tak jak postepuja). Czyli rob innym to co tobie
mile. A to jak oni na to zareaguja, odwzajemnia, czy kopna mnie, pozostawiam
ich sumieniu i uznaje, ze nie jest to moja sprawa. Wazne jest, ze JA mam
swiadomosc, ze postepuje dobrze.
Czyli konktetnie - to czy on sie odezwie czy nie, to jego sprawa i wybor. To
czy ty pozostaniesz zimna i obojetna, czy zachowasz sie jak corka, twoj wybor.
I kazde z was odpowie (chodzby przed wlasnym sumieniem) ze dokonany wybor.

A co do ojca...Pewnie pojechala bym gdzie jest i zrobila awanture: ze sie
stoczyl, ze siebie nie szanuje, ze wstydze sie takiego ojca, ze zostawil
(jakbym wciaz miala zal), ze zony i jej staran nie docenia... Wygarnela po
prostu to co czuje. Czasem, terapia szokowa pomaga. Czasem pewnie i na krutko.
Ale wydaje mi sie, ze najgorsza jest udawana obojetnosc.
A to, ze tu napisalas swiadczy tylko o tym, ze obojetna nie jestes.

[kawka74]

znaczy warto sobie to sumienie podetrzeć choćby nonsensowną awanturą, byle
tylko móc zasnąć w fałszywym poczuciu dobrze spełnionego obowiązku
wygarnąć to, co się czuje, facetowi, który ma nas w dupie, w dodatku
alkoholikowi - świetny pomysł

[mamaivcia]

Aha i myślisz, że taka awantura zrobi na alkoholiku, który jest w ciągu
wrażenie ?
No zapewne tak, pomyśli sobie albo wyartykułuje "czego ta querwa ode mnie chce"
i pójdzie to zapić.
Takie sceny to mogą zrobić wrażenie na kimś kto z pół roku nie pije i ma w
swojej głowie plany inne niż tylko gdzie, kiedy i za co się napić. Gdyby było
inaczej to wystarczyłyby łzy dziecka gdy tatuś wraca pijany i robi awanturę, by
przestać pić ...

[iljana]

"Macie prawo wiedzieć"??? A to dobre.
A gdyby wygrał w totka, to też by zadzwoniła, bo macie prawo wiedzieć?
Mnie to wygląda na usprawiedliwianie się....

[edorka1]

U mnie było tak, że rodzce rozwiedli się kiedy byłam dzieckiem, potem przez lata nie miałam z ojcem kontaktu, tylko żal do niego ogromny. Po wielu latach pojawił się znowu - miałam już prawie trzydziestkę. Wybaczyłam. Niedługo potem tata zmarł. I czasem myślę, że może po to było to wszystko, po to ten powrót, żebym mogła wybaczyć i myśleć dziś spokojnie o tych smutnych sprawach. Dziękuję opatrzności, że tak się stało. Że mogłam wybaczyć. Bo inaczej zostałabym z tym żalem i bólem na zawsze, a to jest wielka trauma. Kto tego nie przeżył nie zrozumie nigdy.
Co bym zrobiła? Starałabym sie potraktować go jak człowieka - co nie oznacza finansowania nałogu.Ale kto wie, może spotkanie z Tobą po tylu latach byłoby dla niego na tyle wielkim szokiem, że jakoś by go zmotywowało do walki o siebie???

[bez_odpowiedzi1]

Jestem dzieckiem alkoholika, który bił moją matkę, nam - dzieciom robił
awantury po pijanemu... Niby sie z matką rozwiedli, ale wracał, pił, spał w
barłogu w swoich wymiocinach - w końcu to ja musiałam go wyrzucić z domu.
Powiedziałam z taką determinacją, na jaką tylko było stać mnie nastolatkę, że
albo wyniesie się sam z naszego domu, albo znajdę sposób, żeby go wyrzucić.
Poszedł, a moim marzeniem i tak było tylko jedno: wyrwać się z tego okropnego
domu, który mi go przypominał, wyjechać z tego miasta, gdzie mogłam go
przypadkiem spotkać na ulicy. Nie wiem, ile lat nie rozmawialiśmy - przez całe
moje studia, pewnie dłużej. Nie pamietam, jak to sie stało, że sie po latach
znowu zobaczylismy - moje rodzinne miasto jest bardzo małe. . On dalej jest
alkoholikiem, ale jakos tak wyszło, że dałam mu swój numer telefonu, choć
mieszkam setki kilometrów od niego. Dzwonimy do siebie, nawet dość regularnie,
ale tylko rano, bo wtedy nie jest schlany na maksa.a wieczorem najczęściej
jest. Śniło mi się kiedyś, że umarł, a mnie to wcale nie ruszyło. Dzięki temu
snowi przeżyłam jakby katharsis: poczułam, że nie jestem mu nic winna, że jak
odejdzie, to trudno, że nic nie wskóram z jego nałogiem: on oczywiście nie
uważa, że nie jest alkoholikiem, zartuje, że "pije tylko w dwóch sytuacjach:
kiedy chce i kiedy nie chce". Ale tak naprawdę on jest alkoholikiem i to
wulgarnym. Patrzenie na niego i jego mieszkanie - chlew sprawia mi ogromną
przykrość, a jednak potrafię z nim rozmawiac rano przez tel, a gdy długo sam
nie dzwoni, sama wykręcam jego numer. Nie ma już we mnie tego wielkiego żalu do
niego i nienawiści. Może podasz mu przez jego eksżonę swój nr tel? Jak będzie
chciał, to zadzwoni...

[babie_lato1]

Bardzo mało danych. Na pewno zorientowałabym się możliwie dyskretnie, co mogę
zrobic, czego on potrzebuje itd. Nie olałabym własnego ojca, choćby był draniem.
Czy się z nim kontaktować - to zależy, jaką jesteś osobą - jeżeli podatną na
manipulację, bierną, zależną, emocjonalną, mało asertywną itd. - to zastanów
się, czy temu podołasz. Jeżeli potrafisz być twarda i nie uwikłasz się w tę
sytuację emocjonalnie, tylko racjonalnie będziesz mu pomagać (nie wiem - może
czegoś tam potrzebuje poza alkoholem, może znasz jakiegoś dobrego specjalistę
itp.) to można spróbować. Można niebezpośrednio. Jeśli chcesz, bo obowiązku
oczywiście nie masz. Bardzo istotne jest to, jaką jesteś osobą (na ile
psychicznie niezależną) i rzetelne rozeznanie, co można zrobić.
A człowiek zawsze pozostaje człowiekiem, choćby nie wiem jak nisko upadł.