jestem złą mamą

[czarnika]

mama dwoje dzieci.od niedawna.przedtem przez 9 lat byla tylko ola. teraz jest
mały i opieka nad nim przesłonila mi wszystko. dla oli jestem opryskliwa,
ciąle się jej czepiam, nie pomagam w lekcjach. dzisiaj jak mnie zezłoscila to
nawet ją uderzyłam. nie wiem co sie ze mną dzieje? przecież kocham i olę i
małego; mam moralniaka; proszę o radę

[nisar]

Maluch jest słodziutki i cudowny, a Ola wchodzi powoli w okres dojrzewania,
zaczyna być trudna, może także jest trochę zazdrosna o brata. Maluch jest w
związku z tym "łatwy" a Ola "trudna" do kochania. Ale to ona bardziej tej
miłości teraz potrzebuje. I Ty musisz jej ją dawać. W dobrze pojętym interesie
jej, ale także swoim i synka.
Jeśli nie potrafisz inaczej - zrób wszystko by zacząć regularnie spędzać jakiś
czas wyłącznie z Olą, bez synka. Wtedy odkryjesz ją na nowo. Bo nie oszukujmy
się, niemowlę jest słodkie i fajne, ale dziewięciolatka to już "kumpela" dla
matki, taka psiapsiółka która potrafi i pogadać i przytulić. Ona daje Ci co
innego po prostu niż niemowlę, ale to co daje jest nie do przecenienia.

[mathiola]

Pewnie że to ciężko pogodzić opiekę nad dziećmi tak, żeby żadne nie czuło się
pokrzywdzone. Ale musisz pamiętać, że twoja córka nie jest winna temu, że ty
masz dużo pracy i sobie z nią nie radzisz! Bo będzie miała potem do ciebie żal,
a może i do braciszka również, że zburzył jej spokojny świat swoim przyjściem.
Na taką sytuacje nie ma jakiejś specjalnej rady moim zdaniem. Jest taka
najprostsza ze wszystkich - musisz poświęcać córce więcej czasu, a w opiece nad
młodszym, jeśli sobie nie radzisz, musi pomagać ci ktoś inny, przynajmniej
dopóki nie poukładasz sobie tego wszystkiego. Niech mąż odciąży cię z
niektórych obowiązków, albo i ty sama odpuść sobie pewne rzeczy, nie musisz
mieć super błyszczącego domu i obiadu z dwóch dań codziennie. Zamiast tego,
lepiej w spokoju zajmij się dziećmi - to jest ważniejsze. Rozmawiaj z córką i
bawcie się razem, możesz przecież jednocześnie zabawiać młodszego i starszą.
Nie wiem w jakim wieku jest twój synek, ale u nas na przykład idealnie sprawdza
się czytanie książki całej trójce. Chociaż maluchy mają dopiero pół roku, to są
zachwycone, kiedy mogą siedziec koło nas i słuchać jak czytam starszemu. A on
ma wtedy swoje 5 minut i też się cieszy, że mama poświęca mu czas. Wszystko da
się pogodzić, jeśli tylko nie beziesz miała ambicji być najlepszą matką, żoną,
kucharką gospodynią, sprzątaczką jednocześnie. Bo tak się nie da i zawsze ktoś
na tym cierpi, najczęsciej dzieci, ale i ty sama, bo jesteś przemęczona i
zestresowana.
Ja już dawno machnęłam ręka na codziene porządki, wolę w tym czasie pobawić się
z dziećmi, albo zwyczajnie posiedzieć przed kompem, telewizorem, czy poczytać
książkę, bo ja też muszę coś z tego życia mieć, żeby nie zgłupieć.

[montechristo4]

nie jesteś złą mamą. Zdajesz sobie sprawę z błędów i starsz się zrobić coś,
żeby to naprawić, a to już dużo.
Miałam taką samą sytuację, tyle tylko, że różnica między chłopcami to 5 lat, a
starszy jest naprawde trudny.
Jeżeli masz wsparcie i pomoc ze strony męża, to "podzielcie" się dziećmi, tak
jak my to zrobilismy. Jedego dnia mąż pomaga starszemu w lekcjach, a ja bawię
się z małym, drugiego na odwrót.
Jeżeli tak się nie da, to może podrzuć małego babci, siostrze, a sama wybierz
się z córką na "wyprawę" - w naszym przypadku oznacza to chodzenie po sklepach,
wystawach, zakończone obiadem w pizzerii.
Ja odkryłam, że lubię spędzać czas ze starszym, ale najlepiej jak jesteśmy sami
i np. wychodzimy wieczorem do teatru.

[czarnika]

dziękuję za rady. to było mi naprawdę potrzebne. macie rację we wszystkim. tak
mnie pochłonęło zajmowanie się małym, że przez 6 miesięcy zupełnie starcilam
poczucie, że ola to też moje dziecko; zabieram sie za naprawianie świata póki
nie jest za póżno.

[mathiola]

nie jest za późno, a ona na pewno czeka na mamę Powodzenia

[bri]

Zaangażować męża bardziej w opiekę, więcej odpoczywać, robić sobie przyjemności.

[anka99991]

dziewczyny napisały już to, co i chciałabym ci powiedzieć. Dodam jeszcze tylko,
że pora roku jest fatalna - więcej światła!!! i to też rzutuje na moje (nasze)
zachowania. Po jednym z moich moralniaków ustaliłam ze starszym dzieckiem taką
zasadę: jeden wieczór w tygodniu: u nas środa jest tylko dla naszej dwójki.
Malucha "sprzedajemy" najczęściej tatusiowi, nawet jak nie wymyślimy sobie
czegoś wyjściowego: basen, zakupki, podwórko to przynajmniej zamykamy sie razem
w pokoju, gadamy, rysujemy itp. Polecam!

[iljana]

Nie umartwiaj się, jesteś jak każda mama z dwójką dzieci. Każde dziecko jest
inne i z kazdym postępujemy inaczej, a to nie oznacza, że nie kochamy, czy że
mniej kochamy. Córcia jest trudniejsza do kochania, więc musisz włożyć więcej
wysiłku w wasze uczucie. Najważniejsze starać się

[ememka1]

Z najstarszą mamy wspólne wieczory, jako ostatnia z dzieciaczków chodzi spać.
CZasami to tylko 15 min.

Maluch ma 6 m-cy więc wykorzystaj czas kiedy już trochę sam się zabawi i wtedy z
córą graj, rozwiązuj krzyżówki, czytajcie itp.

[pyza3d33]

Czarnika,mam podobny problem,tylko dzieci wiecej.Juz od dluzszego czasu mam
dola,a moj maz jeszcze mnie w tym umacnia.Jestem wlasciwie sama z dziecmi przez
caly czas i ostatnio to juz wszystkiego mam dosyc.Najgorsze jest to,ze im
bardziej ja sobie nie radze,tym bardziej dzieciaki sa nieznosne i jest coraz
gorzej.Czasami to wszystko wydaje sie do dupy...

[czarnika]

mój mąż niestety do domu przyjeżdża tylko na weekendy; pracę ma odpowiedzialna
i bardzo absorbującą i nawet kiedy jest to i tak jakby go nie było bo albo robi
zaległe raporty albo śpi albo opowiada mi o problemach z pracą związanych....
a ja niedawno też tak żyłam - ciągle na wysokich obrotach, praca, póżne powroty
do domu, wyjazdy służbowe; az tu nagle pojawił sie mały i wszystko pozmieniał;
zostałam w domu i teraz i ola i mały maja mamę 24 h na dobę. może stąd moja
frustracja,że czuję sie troche samotna bez przyjaciół i męża, każdy dzień
wyglada tak samo...chcę być tylko mamą jeszcze przez jakiś rok moze dwa wiem,
że to właściwa decyzja ale masz rację, że czasem trudno to wytrzymać zwłaszcza
jak sie nie ma przed kim wygadać; chciałabym być pełna ciepła i wyrozumiałości,
żeby dom pachniał ciastem i miłością, chciałabym być jak Mama Muminka- zawsze z
torebką, w której jest wszystko i plaster i husteczka i ciastko....tymczasem
to cholernie trudne; całe szczęście, że można trochę poklikać i usłyszeć-
zobaczyć dobre słowo i poczuć empatię do tych, co problemy mają podobne
pozdrawiam gorąco

[pyza3d33]

To samo co u mnie,chociaz facet na noc do domu wraca.Za to pracuje caly tydzien
na okraglo.Ja tez ostatnio czuje sie samotna,smutno mi a to forum potrafi
rozweselic i mozna poczuc ze nie jest sie samemu.U mnie te problemy zaczely sie
po narodzinach ostatniego dziecka i tak sie zastanawiam,czy to nie jest powod..?
Tym bardziej,ze jest tu spora roznica wieku.Wydaje sie,ze starsze sa juz duze
i poswieca sie im za malo czasu...A moze za duzo od siebie wymagamy?Sama nie
wiem...

[aguskin]

niestety często tak bywa że musimy się wyżyć na kimś i najczęściej jest to ktos
najbliższy i ktoś kto sobie na to pozwoli, ja staram sie starszemu dużo
czułości okazywać bo nie chce zeby kiedyś znienawidził małego że wkradł sie do
jego świata i go zniszczył,
często mówie mu miłe słówka, bo mały i tak wszystkiego nie kuma, a duży wtedy
dumny, takie wybuchy uczuć do małego staram sie okazywać jak starszy w szkole
albo spi, bo czego oczy nie widzą,..... ale przede wszystkim puszczałam
starszemu masę kaset jak on był mały zeby zobaczył że na tym polega
wychowywanie dziecka i nie jest to coś innego niż on miał, podkreślam mu że on
miał lepiej bo był sam i tylko nim sie zajmowalam że wszystko mial nowe a brat
dużo ma po nim itp, narazie jest nieźle choć wiadomo że jak mnie kur..ca
strzeli to wyładuje sie na starszym, ale później mu tłumacze że to nie jego
wina że nie daję rady,

[czarnika]

myślę, że masz rację narodziny dziecka po dłuzszej przerwie oprócz ogromnej
radości przynoszą tez sporo problemów bo zmiana jest ogromna...ale tak sobie
myślę, że szczęście to stan którego trzeba się nauczyć; ja staram się
uświadamiać sobie rzeczy dla mnie oczywiste bo je mam ale których brak byłby
nieszczęściem; na przyklad mysle sobie- mam zdrowe dzieci,boże drogi ile
problemów byloby gdyby były chore, gdyby trzeba było jeżdzic po lekarzch i
szpitalach...

[aguskin]

tez tak sobie tłumaczę, ale czasem i tak to niewiele daje,
tym bardziej że po takiej przerwie chcesz się tym maleństwem mocno nacieszyć,
bo juz wiesz że wszystko tak szybko minie, i raczej trzeci raz nie będzie,
jestes zmęczona i i i zawsze coś sie spiepszy wtedy puszczają nerwy małego nie
skrzyczysz bo nie masz sumienia a córa jak się nawinie a u mnie syn to....,
nie powinnyśmy się obwiniać, takie jest życie trzeba tylko ograniczac to do
minimum, i dawac to poczucie ogromu miłości ,
ciężko kochać dwoje tak różnych dzieciaków jednakowo w każdym momencie,
dlatego dłuuugo nie mogłam sie zdecydować bo właśnie tego się panicznie bałam,
pogodzenia tych wzystkich spraw, jestem tylko człowiekiem na dodatek dość
leniwym, a wszystko chciałabym jak najlepiej i czasem w zwykłych sprawach
wymiękam i psuje wszystko a jak juz koniec dnia i śpia to wyrzuty sumienia, żal
postanowienia a drugi dzień przynosi swoje i tak od nowa,
tak jak mówisz świadomość ze inne tez tak maja troche podtrzymuje na duchu,
ale przeciez my nie chcemy jak inne chcemy byc najlepsze....

[pyza3d33]

Ale ja to mam wrazenie,ze ostatnio to na starsze dzieciaki tylko krzycze.Tyle
tylko,ze oni wciaz sie bija,wyzywaja itp.Nie moga kolo siebie spokojnie
przejsc.Tylko rano otworza oczy i juz sie zaczyna,i tak trwa do wieczora.A
ostatnio to nawet w nocy slyszalam jak sie klocili.Chyba przez sen...

[koala500]

jeżeli mąż przyjezdza na weekend to od czasu do czasu wyjdz w sobotę tylo z
córką np. do kina, obejrzycie sobie razem film, a potem przejdziecie się i o
nim porozmawiacie