jestem podla matka!!

[justasa]

dziewczyny ,pisze bo nie daje juz rady psychicznie, nie mam z kim
porozmawiac.Mieszkam z mezem za granica bez rodziny, znajomych-zreszta na
meza nie mam co liczyc!moj synek ma 3,5 mies. i jest strasznym placzkiem a
wrecz"wrzaskiem",jestem wykonczona opieka nad nim,nie wiem kiedy przespalam 3
godz. w nocy.dzisiaj nakrzyczalam na niego a raczejnaprzeklinalam ,nie moge
sluchac juz tego wrzasku glowa mi peka!nie wiem dlaczego tak reaguje na jego
placz-doprowadza mnie do szalu!mam teraz straszne wyrzuty ze tak nabluznilam
aha i nie wzielam na rece a pozwolilam plakac,tak sie podle czuje i rycze
teraz ze jestem taka podla matka!!nie chcialabym miec takiej matki jaka
jestem ja!

[agatabg]

nie jesteś podłą matką tylko zmęczoną- ja miałam podobny problem, "zatrudniłam"
nianie która przychodzi codziennie na 6 godz, a ja w tej chwili mogę
poprasować, posprzątać iść do fryzjera i na solarium, kiedy przychodzę witam
synka z wielką radością i do wieczorka jesteśmy zadowoleni( on nie czuje
przynajmniej moich złych dni,)

[mysza_lbn]

wiesz co, to chyba normalne-czasem tak jest. ja tez miewałam takie dni, po
prostu czasem brakuje po prostu sił..jestem sama, mąz za granicą i ciezko jest
podolac temu wszystkiemu. pozostaje nam tylko wierzyc ze bedzie lepiej. glowa
do gory.

[pitulac]

justasa, to ja też jestem podłą matką Nie wytrzymuje płaczu i wrzasku mojego
dziecka, zdaża mi się krzyknąć na niego albo po prostu milczeć. Mam okropne
mysli, z którymi dzieliłam się tutaj na forum. Rozumiem Twoją samotność, też
siedzę sama, mąż przychodzi koło 22:00, nie mam rodziny w mieście.
Nie wiem jak Cię pocieszyć, bo nie znajduje sama dla siebie pocieszenia. Ale na
pewno Cie rozumiem.
Modlę sie codziennie o lepszy dzień, ale on jakoś nie nadchodzi. Czy to jakaś
próba dla mnie czy co? Kara? Ale za co? Sama widzisz jakie mam okropne myśli na
temat mojego macierzyństwa...

pozdrawiam Cie serdecznie

[lechmiki]

Ja tez dzisiaj nakrzyczałam na małą i też mam wyrzuty ale my tez jesteśmy
ludżmi czujemy się zmęczone ,osamotnione wykończone psychicznie i fizycznie ja
mam troche lepszą sytuacje mogę Wiki zostawić z rodzicami chociaż na chwile i
gdzies wyskoczyć czy mąż naprawde nie może Cię chwile zastąpić a ty chociaż na
zakupy sobie wyskocz albo na spacer,niewiem co Ci poradzić ale kazdy ma gorsze
i lepsze dni ja mam dzisiaj strasznego doła.Trzymaj się ,pozdrawiam.

[monia.80]

nie jesteś każdy ma jakąś wytrzymałość, a przy tym nie ma Ci kto pomóc, jesteś
niewyspana i to pewnie dlatego. Jak mały śpi to i Ty odpoczywaj i musisz
zaangażować do opieki nad synem męża, to przecież wasze wspólne dziecię, a
wtedy Ty wyśpij się albo idź na zakupy lub po prostu wyjdź z domu.

[marek158]

Nie daj sobie wmówić, że jesteś podłą matką, bo tak nie jest. Ja miałam to samo
i czasami mi się też to zdarza. Jestem matką 6 miesięcznego chłopca o imieniu
Marek, jak miał 3 miesiące to też dużo płakał i ja niestety do osób cierpliwych
nie należe, czasami robie sobie wyrzuty, że jestem podłą matką, i nie zasługuje
sobie na takie dziecko. Ale to mija, biore się w garść , bo przecież nasze
dziecko inaczej nie umie się porozumieć z nami jak tylko płaczem. Weź go
przytul, uspokuj się, bo on doskonale wyczuwa twój nastrój. Głowa do góry
mamusiu i nie poddawaj się tak łatwo - powodzenia.

[justasa]

dziewczyny, nie wyobrazalam sobie macierzynstwa kolorowo ale zeby az tak?taka
zlosc na dziecko ze placze?dziekuje ze piszecie ,dzieki wam wiem ze nie jestem
sama

[papugamonia]

Witaj w klubie! Ja od 4 miesięcu nie wiem jak to jest przespać dłużej jak 3
godz.Dzisaj w nocy tez mialam akcję,też sie zdenerwowałam i byłam wsciekła na
synka. Ale żeby nie obudził wszystkich, wstałam i godzine sie z nim
bawiłam.Masuję mu brzuch bo on go chyba boli. trochę puścił bąków i zasnął na
1,5 godziny. I tak co noc))Nie przjmuj się to wszystko przez nie wyspanie.
Śpij w dzień jak mozesz. Pozdrawiam ,a gdzie mieszkasz?

[justasa]

mieszka w Niemczech kolo Frankfurtu

[papugamonia]

czy to prawda, ze w niemczech wszystkie leki dla dzieci sa darmo. Słyszałam, że
tam jest wielka pomoc ze strony państwa. Mój mąż chce przeprowadzić sie do
Niemiec a ja chce do Anglii (znamy różne języki)

[justasa]

leki sa za darmoale trzeba sie niezle naprosic lekarza zeby cos przepisal-bo
wszystko szkodzi!nawet zel na zabki czy krople na katar!do tej pory jak maly
mial katarek to zasiegalam porady w aptece i kupowalam sama bo lekarz
twierdzize jak przybiera na wadze i nie goraczkuje to zaden katar-tacy sa tu
pediatrzy!

[beniuu1]

a ja dodam, że czas szybko leci i ani się obejrzysz, a twoje dziecko będzie
siedziało, śmiało się do ciebie i wyciągało rączki
znam wiele maluchów, które były płaczkami we wczesnym okresie niemowlęcym, a
potem zmieniły się w kochane, pogodne dzieciaczki.

i jeszcze coś - dziecko trochę urośnie, zrobi sie spokojniejsze i bardziej
rozkoszne, a ty juz nie bedziesz pamiętac, że kiedyś nazywałaś siebie podłą
mamą! albo bedziesz pamiętać, a trudno ci bedzie w to uwierzyć! BO WSZYSTKO SIĘ
ZMIENI NA LEPSZE

[ktos1232]

wiem jak się czujesz - jak zostaje się samemu i nie ma nikogo znajomego obok,
ale ja, na szczęście, mam już to za sobą. Ale na początku każdy dzień kończył
się płaczem, wtedy jednak nie było dziecka więc było łatwiej, a najbardziej
wkurzało mnie tłumaczenie mojego faceta - przecież możesz się spotykać z moimi
znajomymi - nie rozumiał, że nie mam z nimi wspólnego języka, ale na szczęście
to było dawno temu... trzymam za Ciebie kciuki - wychodź w miarę możliwości jak
najczęściej na spacery do parku czy na plac zabaw -na pewno kogoś poznasz )))
Powodzenia ))

[oda100]

i tak macie chyba zdrowsze podejscie, ja mialam zawsze za miekkie serce, nie
potrafilam niestety zostawic dziecka chocby na chwile placzacego, wyreczyc sie
tatusiem, a placz dziecka nie doprowadzal mnie do zlosci, ale do rozpaczy z
besilnosci. I pomimo, ze kazdy mi tlumaczyl ze dziecko ma sobie prawo poplakac,
jakos nie przyjmowalam tego do wiadomosci, bo akurat moj maly plakal za duzo i
za histerycznie. Latwiej jest po roku kiedy jestem w stanie ocenic dlaczego
maly placze i kiedy naprawde mnie potrzebuje. A przy takim malym dziecku im
bardziej zdenerwowoana matka tym bardziej rozdraznione niemowle, takze relaks
dziewczyny!

[turana]

Nie wiem czy Cie to pocieszy czy nie ale tez mieszkam za granica, sama z
mezem tzn.jego rodzina jest daleko) i moja tez(. Mieszkamy we Francji i tak
sobie mysle ze bardziej o ta samotnosc chodzi niz o to marudzace dziecko. Moj
Maly ma 6 m-cy, juz nie marudzi ale poczatki byly ciezkie, juz mamy je za soba
wiec nie pamietam) Ale wiem ile bym dala, wtedy zeby ktos go choc na chwile
wzial a ja zebym mogla "zaszalec" i pojsc SAMA np.do sklepu na dole. Ale tak
nie bylo i dalej jestem sama, juz nie) Maz pracuje calymi dniami, ale ktos w
koncu musi zarabiac na dom. No wiec czekam na kazdy wieczor kiedy wreszcie
wroci o ile w ogole wraca(tzn. nie jest w delegacji) i z ulga daje mu Malego. A
potem czekam do weekendu i tak ciagle na cos czekam ale jak to powiedzial
pewien medrzec "oczekiwanie wyznacza godziny radosci w naszym zyciu" i w pelni
sie z nim zgadzam; pomysl tylko, bedzie weekend, ktos z Polski Cie odwiedzi
albo po prostu Mlody przestanie wreszcie ryczec! A mnie tez sie zdarza
przeklinac np.jak karmie(lyzeczka) moje dziecko, staram sie tylko zeby nie za
glosno!

[annw5]

Ja mam podobna sytuacje... mieszkamy za granica z synkiem 4,5 miesiecznym. Cala
rodzina w Polsce. Tez momentami juz nie wytrzymuje psychicznie. Na zadna nianie
niestety nie mozemy sobie pozwolic, z reszta nawet bym nie chciala. Maz wraca
pozno z pracy ale weekendy ma generalnie wolne. Troche sama jestem sobie winna,
bo gdy maz bedac w domu oferuje swoja pomoc i chce sie zajac synkiem (umie go
przewinac, nakarmic, pobawic)... to ja glupia od razu lece jak tylko uslysze ze
maly poplakuje, albo jak go maz przewija to musze dogladnac... taka jestem
jakas... Ale ostatnio w sobote juz bylam tak wykonczona, ze odpuscilam.
Pjechalam na zakupy, do solarium i od razu humor mi sie poprawil. Nie masz
pojecia, jak bardzo te dwie godziny naladowaly mi "baterie". Wrocilam do domu
radosna, pelan entuzjazmu i nic a nic nie udalo sie Kamilkowi wyprowadzic mnie
z rownowagi, a ostro daje popalic. Trzymaj sie, jakos musimy to wszystko
zniesc... to dlatego kobiety rodza dzieci i sa matkami, bo facet by tyle nie
wytrzymal i psychicznie i fizycznie

Do annw5!!!

[emilly4]

Hmm ja rowniez mam podobna sytuacje-za granicami Polski,sami,maz ma wolne 3 dni
w tyg... Ale zastanawiam sie dlaczego nie pozwolisz sobie pomoc-NIE JESTES
SUPER MAMA i nie staraj sie nia byc,my tez czasami potrzebujemy pomocy..ba! Co
ja mowie-Twoj maz tez ma prawo do opieki nad synkiem,a takim zachowaniem mu na
to nie pozwalasz. Dajesz tylko znac,ze tylko TY potrafisz ugotowac
obiadek,nakarmic,przewinac itp.
Moj maz swietnie zajmuje sie mala,chociaz ja tez czesto sprawdzam,czy o czyms
nie zapomnial. Ale wstaje rano,karmi i przewija; w wolne dni bawi sie z corka
na maxa..i juz teraz wiem ze w przyszlosci nie bedzie problemu,ani krzykow
typu "mamamamamamamaama".
Daj mu szanse

[belisima1979]

Ja mieszkam w Londynie,sama calymi dniami z 4 miesieczna Olivia i niestety
ostatnio tez nerwy mi puszczaja.Mala bardzo marudzi ostatnio,na spacerach
ryczy,zanim zasnie-mimo ze pada ze zmeczenia-z pol godziny placze.Poprostu
oszaleje niedlugo.Glowa mi peka!I niestety nikogo bliskiego by mi pomogl.I
nawet do rodziny do Polski nie moge pojechac,bo mamy problem z paszportem dla
dziecka.

[marcelkowamama]

ja tez pare razy nawrzeszczalam na malucha, ze dwa razy... o zgrozo.... zatykalm
mu buzie reką jak ju z nie dawal sie uspokoic. o sciane glówka nie walilam ale
to było wczesniej jak byl malutki calkiem, teraz ma 8 miesiecy najgorszy czas
minąl , fajnie z nim teraz, no oczywiscie fochy tez ma i nadal jest ciezko ale
juz nie tak. Lepszy czas zawsze nadchodzi w koncu. Nie jestes podlą matką

[joandem]

Mój synek przez pierwsze miesiące również bardzo dużo płakał. Miałam wrażenie,
że tylko płacze, je i niewiele śpi. Mam 35 lat, to moje pierwsze dziecko, więc
może stąd większa cierpliwość, ale chwilami nie dawałam rady. Bierz dziecko na
ręce, przytulaj, mów do niego, dla mnie ostatnią deską ratunku była...
szuszarka. Jak już nic nie pomagało, to był prawie pewny spokój na uspokojenie
malucha. Znajdź czas dla siebie, wyślij męża na spacer z dzieckiem, może
znajdziesz koleżankę do pomocy? Mały ma prawie 6 miesięcy, napady płaczu
zdarzają się niezwykle rzadko, a przede wszystkim, coraz lepiej rozumiem
dziecko. Życzę dużo siły, wytrwałości, nie dręcz siebie wyrzutami sumienia, ale
spróbuj się wyciszyć. Pomoże Tobie i maluchowi.

[vharia]

Dziewczyno, poprostu wyspać sie musisz i przejdzie jak ręką odjaął!
Zagoń tego męża, niech się ruszy, bo się wykończysz. Jeśli powie NIE, to postaw sprawę twrdo, że bierzesz opiekunkę do dziecka np. na 3 godziny w ciągu dnia, bo się wykończysz. Mam nadzieję, że nie przymieracie głodem i nie będzie argumentów finansowych (tylko przymieranie przemawiałoby przeciw temu rozwiązaniu). Nie musi być długofalowo, np. 2-3 miesiace aż dziecko zacznie normalniej sypiać a Ty z nim.

Swoja drogą takie notoryczne wrzaski to może być sygnał, że coś jest nie tak:
-kolki (czy znasz się na diecie dla karmiącej???
-nietolerancja pokarmowa np. laktozy i wtedy jest jazda (to też kolki jakby)
-zakażenie moczu
-zapalenie ucha
-wczesne zęby
Bardzo Cię namawiam: idź do lekarza, kiedy dziecko tak płacze, to trzeba ustalić przyczynę. Dopóki tego nie zrobisz nie daj sobie wmowic, ze "on tak ma". Powodzenia.

[an_ni]

Vahria dobrze radzi
ale poza tym dziecko moze wyczuwac twoje nerwy, zlosc, zniechecenie i reagowac
na to nerwami czyli placzem
wiem cos o tym bo sama bylam nerwowa mama a jak sie uspokoilam = wyspalam to i
dziecie zaczelo byc aniolkiem