strach przed dzieckiem

[necessity]

Mam dosyć humorów mojego dziecka. Wszczyna awanatury o byle co. Rano boję się
oczy otworzyć, bo wiem, że jak tylko zobaczy, że nie śpię znajdzie powód do
awantury.Albo ubranie mu nie pasuje, albo nie będzie sie ubierał, nie będzie
jadł, karteczka przy ubraniu mu przeszakadza, kolor rajstop nieodpowiedni, za
mało wody w szklance, jakaś kropka na ubraniu. Boże i ciągle się drze!!! Ja
tego dłużej nie wytrzymam. Bardzo go kocham ,ale czasami dobrze mi jak go nie
widzę.

[hexella]

A w jakim jest wieku?
Zastanawiam się czy jego zachowanie nie jest wprost proporcjonalne do Twojego
nastawienia.

[bri]

A jak reagujesz na jego awanturowanie się?

[jawn7]

Ile twoje dziecko ma lat?Bo kilkulatki potrafia być niezłymi"terrorystami".Ja
mam takie 3-letnie diabełki w domu.Bardzo je kocham ale wierz mi nie raz
tęsknię za czasami gdy ich jeszcze nie było na świecie.Wcześniej myślałam że
jestem złą matką,ale ja jestem po prostu też tylko człowiekiem.Pamiętam że od
urodzenia było cały czas ciężko,ileż ja łez wylałam to tylko ja wiem.Mogę Cię
pocieszyc że to minie twojemu dziecku.Ja często patrzę na moje córeczki w nocy
jak śpią,i wierz mi wtedy ładuję swoje akumulatory na następny dzień,uspokajam
się i tak sobie myślę że smutno byłoby mi bez nich.Życzę Ci radości z
macierzyństwa i czasami ignoruj"fochy"swojego dziecka-to dla dobra Twojego
zdrowia.Pozdrawiam.

[bri]

Moja ma 2 lata a już potrafi jak nie chce iść spać zrobić niezłe przedstawienie
pt. "boli mnie".

[an_ia5]

mój 5 latek ma tak od 2 lat

[oxygen100]

powinnas udac sie na szkolenie antyterrorystyczne.

[renkag]

Ja tak mam. Wypisz wymaluj moja 5-latka. Wracam z pracy stęskniona, a za 5
minut już żałuję, że nie zostałam dłużej A poranne ubieranie - horror. I
robi się błędne koło, bo ja nie chcę spędzać z nią czasu po takich akcjach, bo
aż mnie "odrzuca", a ona przez to, że za mało czasu jej poświęcam pokazuje
jeszcze większe humory. Zresztą niedawno się wyżalałam na forum. Nie mam już
siły czasami (a właściwie coraz częściej)

[zojkaojka]

No, czasem to aż strach się bać, jak mawia moje młode. Ale to mija z wiekiem.
Tzn. najczęściej mija bo mojego brata nadal się czasem boję, bardzo wymagający
jest, a ma już 29 lat więc może z tego nie wyrosnąć .Mój podstawowy lęk
matczyny jest taki że moje młode będzie do niego podobne. Ale kocham go i
tak, więc i młode kochać będę. O ileż jednak łatwiej jest kochać osobniki
spolegliwe, przylepne, łagodne z natury))))Ale ponoć w różnorodności świata
cały jego urok