Wielodzietne mamy

[asia-ch]

Jestem mamą trójeczki maluchów. Wszystkie są jeszcze małe: bliźnięta 2,7
letnie, a najmlodsza pociecha ma 3,5 miesiąca. Dzieci to najwieksza moja
radość, zawsze chciałam mięc ich kilkoro. Natomiast, gdy wychodzę na spacer
staję się sensacją. Tylko dziś usłyszałam jak to mam strasznie, tyle dzieci,
jak ja sobie radzę. Bliźnieta to chlopiec i dziewczynka, więc ludzie mówią,
że za jednym razem mam "wszystkie" dzieci, a obok spi w wózeczku mój mały
szkrab.Gdy mówię, ze to tez moje to ludzie dostają wielkich oczu. Przyznam,
że przykro mi z tym. Wiem moze nie jest u mni najgorzej, przecież ludzie
maja więcej maluchów. Ja też bym chciała mieć więcej i pewnie jak bedzie mi
dane urodzę kiedyś, tylko będę sie bała opini ludzi. Wiem, ze może to
głupie, ale tak już jest.
Napiszcie coś do mnie, szczególnie mamy wielodzietne. Pozdrawiam serdecznie
wszystkie mamy z ich pociechami.
Ps. byłabym nieuczniwa, gdybym nie stwierdziła, ze słysze tez miłe słowa.
Asia

[tafasola]

Czesc,
Ludzie sa niestety niekiedy kretynami.
Zupelnie, jakby to oni mieli chowac Twoje dzieci. No coz, niektorym (i to na
ogol tym niezle sytuowanym) wtdaje sie, ze wiecej niz jedno dziecko to juz
dopust bozy.
A nas bylo troje, brat meza tez ma troje dzieci, my mamo na razie jedno, drugie
mam nadzieje w przyszlym roku, a ja marze o trojce... Gdybym byla mlodsza, to i
czworke bralabym pod uwage I niech sie wszyscy w nos ugryza.

Olka

[maja252]

hej!!!!

jachyba tez jestem juz wielodzietna Kamil 3.5 ,Grzegorz 20 miesiecy i 10
tygodniowa fasolka w brzuszku tak wiec w grudniu bedzie nas piecioro (mam
nadzieje ze dziewczynka bo czuje sie zdominowana prze tych chlopow) mam w
nosie co powiedza inni choc w gronie znajomych jestem jedyna kobieta z wiecej
niz jednym dzieckiem...nie powiem fasloka to totalna wpadka ale chlpocy byli
planowani i upragnieni wiec i fasolka taka bedzie ,napisz jak wygloda zycie z
trojeczka bo troche sie boje ......jak sobie radzisz bo ja bede sama z nimi w
domku ,maz zarabia na dwa etaty wiec mi za wiele nie pomoze ....jak chcesz to
napisz do mnie na poczte bedzie mi bardzo milo poznac inna mame z trujka
dzieci ([e-mail])

pozdrawiam serdecznie Maja +gromadka czystej radosci

[renataf3]

Droga Asiu !
Zdaje sobie sprawdę jak czasem takie beznadziejne komentarze bolą i rania
nasze serca ... jestem mamą trójki dzieci i na przekór wszystkim i wszystkiemu
zawsze staram sie być uśmiechcięta i nigdy nie mowię jak mi ciężko, a wszystko
to dlatego że nie chcę litości, bo ona nikomu nie jest potrzebna...
Pamiętam jak kiedyś weszłam do sklepu ze swoimi dziećmi i dziećmi koleżanki,
pani za ladą oniemiała i zapytała czy to wszystkie moje, bo ona była zmęczona
wychowaniem jednej córki !
Jak pieknie napisałaś dzieci to nasza radość i tak ma być ! Nie słuchaj
przykrych komentarzy i nie patrz na złe spojrzenia ... Popatrz na Swoje Skarby
i uśmiechnij się do nich !
Zawsze staram się podczas spacerów uśmiechać się do ludzi którzy nas mijają a
i dzieciaki chętnie nawiązuja kontakty, dzięki czemu mamy dość dużo
znajomych...
Życzę tylko dobrych ludzi na Twojej drodze i wielu radości z bycia Mamą !
Cieplutko pozdrawiam Ciebie i Wszystkie Mamy i Dzieciaczki !
Renata

[dziubelek2]

też jestem potrójną mamą ( a kiedyś chciałam być poczwórną). na szczęscie
mieszkam w regionie gdzie jest stosunkowo dużo rodzin z kilkorgiem dzieci, ale
niedawno byłam w swoim rodzinnym mieście i tam chyba wzbudziłabym niezdrową
sensację. moje smerfy to michałek 5 lat, madzia niemal 4 latka, no i paulinka
(imię wybrane przez braciszka) 7 miesięcy.
moja trzecia ciąża też spotykała się z różnymi komentarzami, najczęściej mnie
pocieszano, prawie nikt nie brał pod uwagę tego, że chcemy mieć tyle dzieci.
myślę, że podejście do wielodzietnoci zależy też od sytuacji materialnej
rodziny - gdy się "nie przelewa" to częściej można usłyszeć niemiłe komentarze
w stylu "dziecioroby".
ja cieszę się ze swoich maluchów, dopiero teraz nasz dom jest naprawdę pełny,
jak mówiła moja babcia "dzieci w domu są dopiero wtedy, gdy jest ich
przynajmniej trójka".
ja takze nie mogę liczyć na niczyją pomoc, mąż całymi dniami pracuje, ale daję
sobie radę. jestem dużo spokojniejsza, odporniejsza, nie zamartwiam się byle
czym - jak to miało miejsce, gdy miałam tylko jedno dziecko.
pozdrawiam wszystkie potrójne i więcej mamy, idę do mojej "mlekopijki".ania

[gruszka72]

Hej, ja mam dwie maleńkie córcie (Madzia 1,2 i Julcia 2,1), a w październiku
urodzi się trzeci bobas (choć przyznam, że trzeci jest delikatnie mówiąc nie
planowany...ale już teraz oczekuje go z radochą).
Co do Twojego pytnia. Ja miewam w sobie takowe ambiwalencje; z jednej strony
cieszę się dzieciakmi, dostarczają mi masy przemiłych wrażeń i uczuć, z drugiej
strony wpienia mnie, że nie mam tyle czasu dla siebie ile bym chciała, że
zawiesiłam w dużej mierze rozwój zawodowy, że inni mogą chodzić, jeździć...
itp. Wiem oczywiście, że to mój wybór. Ale jednocześnie przeżywam różne emocje
i już. Mam do nich prawo. I myślę, że takie przejmowanie się opinią innych (ja
też czasem myślę; "No pieknie, pewnie widzą mnie jak jakąś ostatnią zacofaną
prostaczkę... bo kto rozsądny ma tyle dzieci?") wynika tylko z jakiegoś
konfliktu w nas samych (we mnie samej). Z niedorobionej samooceny, częściowego
niezrealizowania itp. W gruncie rzeczy każdy komunikat ze strony innych
filtrujemy przez siebie i to, jak go odbierzemy zależy od nas. Taki
komentarz "ale gromadka, jak pani sobie radzi" możemy odebrać jako komplement
albo dowalający kop.
Lepiej pogadać z samą sobą (czego się chce, a czego nie w tym ziemskim żywocie)
niż myśleć o opiniach inych. Trochę się madrzę... ale rozumiem Cię doskonale.
pozdrawiam ciepło, Aga

[zuzia_i_werka]

Cześć Asiu! Wiesz co-nie przejmuj się idiotami! Ja Ci bardzo zazdroszczę takiej
gromadki! Mnie los obdarzył jednym dzieckiem i to po ciężkiej walce ale gdybym
mogła to chciałabym mieć jeszcze z dwójeczkę Sama mam trzech braci i wiem
jak to super mieć rodzeństwo Pozdrawiam!

[marzena121]

Walczyłam o dziecko trzy lata. Lałam łzy i słuchałam komentarzy na temat
naszego wygodnictwa, bo przecież wszystko mają tylko dziecka się nie chce.
Potem los mnie uszczęśliwił i urodziłam córeczkę (in vitro). Kiedy Martynka
miała 9 miesięcy okazało sie że jestem w ciąży (cuda się zdarzają). Tym razem w
pracy usłyszałam komentarz czy jeszcze planujemy jakieś dzieci. Jakby
posiadanie jednego dziecka było idealnym rozwiązaniem dla wszystkich. A ja
teraz jestem mamą prawie dwuletniej Martynki i półrocznej Oliwi i PLANUJĘ
jeszcze jedno dziecko. Tym razem poczekam jakieś trzy lata, bo taka mała
różnica wieku dzieci jest dla mamy naprawdę męcząca, ale wiem że z dziećmi dom
jest prawdziwym domem. Nie obchodzi mnie co powiedzą inni. Ludzie zawsze będą
krytykować innych, tacy już są. A przecież najważniejsze jest szczęście rodziny
i jeśli mam w sobie jeszcze dużo miłości którą chciałabym dać dziecinie to
dlaczego nie???

[asia-ch]

Och ile radosci misprawilyście, ze napisałyście do mnie. Pozdrawiam Was
wszystkie.
Jeśli chodzi o mnie to jetsem czlowiekiem autentycznie szczęśliwym, stawiam
przede wszystkim na rodzinę. Jestem po studiach, moje bliźnieta urodziłam na 5
roku, ale nie stawiam na karierę. po prostu chyba jestem takim typem
człowieka, wole zająć sie maluchami. Mąż jedynak, ja prawie też bo przez 15
lat byłam jedynaczką zawsze byliśmy zgodzni, ze chcemy mieć kilkoro dzieci.
Przez caly dzień jestem sama z maluchami, czasem przyjda dziadkowie pomóc.
Wcześniej pomagała mi mama, ale teraz opiekuje się chorym tatą. Poza tym ja
lubie zajmowac się moimi maluchami, nie przeszkadza mi, ze duzo rzezcy robię
przy nich sama. oczywiście po pracy mąż mi duzo pomaga. moi znajomi nie maja
jeszcze dzieci i bardzo lubi nasze maluchy.
Aga nie czuje sie niezrealizowana, mysle że osiągnęłam o wiele więcej niż
kiedykolwiek myślałam. Jak idę z moja gromadką to czuje się trochę jak
Krystyna córka Lavransa (wybaczcie to porównanie, ale bardzo lubie tę książkę,
ja wogóle uwielbiam czytać). Czuję, ze zyję. Czuję, ze jestem piękna, bo dla
dzieci matka zawsze jest cudowna. To nic, ze w lustrze czasem podkrążone oczy.
Jeszcze raz dziękuje Wam za miłe słowa i zyczę zebyście cieszyly się Waszymi
maluchami.
Asia

[kama_4]

Witajcie wszystkie wielodzietne dzisiaj i w przyszłości. Ja mam czwórkę dzieci
i to samych chłopców. Trójka starszych 15 lat,13 i 11. Najmłodszy Marcin
skończył 3 lata. Nigdy nie wyobrażałam sobie mieć tylko jedno. Kocham
dzieciaczki i jestem super szczęśliwa, że mogę mieć ich tyle. Ja również
czasami spotykałam się z różnymi uwagami gdy chłopcy byli młodsi, ale
zdecydowanie więcej było miłych i przyjaznych. Bo teraz to często uchodzę za
mamusię z jednym dzieckiem za to niemłodą (mam prawie 36 lat).Moim zdaniem
dzieci bardzo nam pomagają w życiu samą swoją obecnością, są najważniejsze i
gdyby nie one może nie chciałoby nam się robić wielu rzeczy.Pozdrawiam
wszystkie mamy- Magda

[pesteczka5]

Kochana Asiu, ja też kocham tę książkę i pisałam kiedyś, nie pamiętam, w jakim
wątku, że najpiękniej by było, gdyby zakochana w swoim mężu kobieta mogła mu
rodzić dzieci z każdego porywu miłości... jak Krystyna córka Lawransa. Jest we
mnie ta kobieta i ta, co się boi kolejnej ciąży też, niestety, i ta, co kocha
być z dziećmi i tworzyć ciepły dom z zapachem szarlotki, i ta, co chce do pracy
w pięknym kostiumie i waleczną miną, choć się skurczyła coś ostatnio.
Jestem mamą dwóch chłopców 27 i 7,5 mca, cokolwiek udręczoną, ale myślącą
codziennie o jeszcze jednym dziecięciu może płci nadobnej tym razem, a ja k
nie, to go nazwiemy Szymek. Oglądając projekty domów zawsze sprawdzam, czy w
sypialni zmieści się łóżeczko...
A ludzi mam w nosie. Zreszta zawsze można zrobić taką minę, żeby ci
zazdrościli, a nie współczuli. I będą, jeśli masz w sobie swoje światełko zgody
na siebie i swoje życie.

[lemur_ks]

Hej !
Póki co mam jedną malutką kruszynkę, ale planuję trójeczkę. Zawsze to raźniej.
Ja niestety od dwóch lat jestem < jedynaczką > - mój brat......... i chociażby
z tego względu chciałabym mieć < nas > więcej !!!

Pozdrawiam !

[kerstink]

Wiele jest racji w tym co piszesz. Ja w kazdym razie
podziwiam mamy tak wielu dzieci, a jednoczesnie
zazdroszcze, ze zdecydowaly sie na nie.

Dawniej oczekiwalo sie od kobiet, ze rodza tyle dzieci
ile bog da. Teraz z mozliwosciami antykoncepcji to
wszyscy oczekuja rozsadku, tylko co to znaczy ?

Kerstin

[kama_4]

Wiesz,gdyby nie antykoncepcja to miałabym chyba 15 dzieci, tak łatwo zachodzę
w ciążę. Tak więc czwórka to niewiele. Nie chcę powiedzieć, że jedno dziecko
to źle, każdy musi sam o tym zdecydować. Tylko często boimy się kolejnej
ciąży, nie chcemy się świadomie zdecydować, bo zawsze jest jakaś przeszkoda.
Jeśli jednak "zdarzy się" nieplanowana,po pierwszym szoku, okazuje się że
wcale nie jest tak źle, wręcz że jest lepiej. Przecież nigdy nie wiemy jak
będziemy żyć dalej - może się pogorszyć-ale może przecież polepszyć..

[olaj10]

Cześć )
Widząc mamy bliźniąt ZAWSZE się uśmiecham i czasami zazdroszczę.

Jeśli chodzi o wielodzietność, to zapanowała u nas moda na 2+1, a nie jak
kilkanaście lat temu 2+3 czy więcej. Wielodzietność dziwi i zaskakuje.

Sama złapałam się na tym, że widząc koleżankę w trzeciej ciąży pomyślałam -
kurcze, biedna wpadka, współczuję. I co? Rozmawiałyśmy, a ona szczęśliwa,
dziecko zaplanowane, myślą o następnych. A ja wtedy pomyślałam - nienormalna!

Dzisiaj, po miesiącach pobytu na eDziecku wiem, że są kobiety, które chcą mieć
kilkoro dzieci. Są spełnienione i to ich wybór, tylko podziwiać.
Mamy, które mają jedno dziecko z wyboru też są zadowolone oraz kobiety, które
dzieci nie chcą i nie mają. Ich wybór. Przez lata wiele się zmieniło, niestety
nadal uczymy się tolerancji.

Bądź szczęśliwa i ciesz się macierzyństwem.
Pozdrawiam
olaj

[wieczna-gosia]

Asiu,

Czekam na piate ))
z obawa ale i radoscia )

Nie przejmuj sie )

Ja osdobiscie spotykam wiecej tych milych komentarzy )
Niemile ludzie najwyrazniej zachopwuja dla siebie )
I dobrze )

[marina2]

Gosiu gratuluje!!!Jakze sie ciesze.
Ze swoja trojka zostaje na tylach peletonu.Maz wraca jeszcze Wam pokazemy) M

[ehhermiona]

Ja też się dołączam do gratulacji. Ale kurcze blade to niesprawiedliwe, bo ja
sobie na tydzień wyjechałam i nie zaglądałam na forum, a Wy się od razu
wszystkie rozmnażacie!!!! Ja też tak chcę! A w ogóle to już dawno temu prosiłam
Gosię, żeby mnie z moimi dziećmi zaadoptowała!

[kama_4]

Gosiu, przesyłam serdeczne gratulacje!! Bardzo się cieszę-znam Cię z
forum,jeszcze z edziecka- ja jestem raczej biernym uczestnikiem. Ale zawsze
uważnie czytam twoje posty, bo bardzo je lubię. To naprawdę świetna
wiadomość... Pozdrawiam - Magda

[pesteczka5]

Serdecznie gratuluję, z pewną nieśmiałością, bo jestem nowa, a się panoszę...
podziwiam, zazdroszczę i głupio pytam - jak to się robi, że proza życia nie
przesłania poezji, gdy tak dużo jest do zrobienia przy gromadce?
Trzymamy kciuki, ja i moi dwaj chłopcy.

[ewa291]

Zaszlam w ciaze po siedmiu latach od pierwszej (mam super syna)Ta ciaza jest
chciana a moj tata odebral to jako nieszczescie -podobno dzwonil do rodziny ze
stala sie tragedia ze jego corka jest 2 raz w ciazy-nawet myslal ze maz
mnie "zniewolil"po namowach swojego ojca.Ta cala sytuacja bardzo mnie bolala i
zepsula cala radosc -na krotki okres oczywiscie.Pozniej pogadalismy z moim
ojcem i zrozumial-on poprostu boi sie tych czasow-bezrobocia,i tego ze on sam
nie moze mi pomoc w opiece nad dzieckiem bo jest chory a przy pierwszym dziecku
pomagala mi dzielnie i wytrwale moja mama ktora od 2 lat niezyje.wkoncu
zrozumial ze to dziecko to nasz wybor ze przeciez nawet wozek mamay po
pierwszym dziecku a minelo 7 lat ze mamy lozeczko i cioszki a jak by nigdy juz
nie chcialibysmy miec to dawno wyzucilibysmy te rzeczy.Zrozumial ze nigdy tak
naprawde niema dobrego czasu bo albo jest za dobrze albo za zle.Powiezdialam mu
ze ja tez jestem jedynaczka i po smierci mamay i przy jego chorobie jestem
sama -nawet na uroczystosci nie mam kogo zaprosic nie liczac starszego brata
meza-no i chyba zrozumial.

[bietka2]

Jestem nowa na forum i powiem Wam dziewczyny jesteście niesamowite. Ja obracam
się w towarzystwie, gdzie większość bądź nie ma dzieci, bądź tylko jedno. Jak
zaszlam w ciaze z drugim dzieckiem to większość komentarzy była bardzo mila,
ale wszyscy traktowali to jako jakis ewenement i patrzyli na nas z podziwem,
jak byśmy robili cos naprawde niezwykłego. Byli tez tacy, którzy gratulowali,
ale z mina z której można było wyczytac, ze w rzeczywistości nam współczują.
A my mamy przeciez tylko dwojke. Na razie nie planujemy wiecej, ale nie
wykluczamy, ze może za jakies 6 – 7 lat kolejna dwojeczka. Jak nasi znajomi to
słyszą to wszyscy lapia się za glowe.
Pozdrawiam i gratuluje.
Bietka

[aluc]

a ja dla odmiany w swoim środowisku (fakt, że dość dobrze sytuowanym) widzę
wręcz modę na wielodzietność

jeszcze niedawno na różnych ważnych biznesowych spotkaniach rozmawiało się o
biznesie albo o ... biznesie a teraz zwykle w luźniejszym momentach rozmowa
schodzi na dzieci właśnie powoli powoli człowiek bezdzietny przestaje być
wiarygodny )

moi zagraniczni klienci zwykle mają minimum trójkę, znam paru ojców czwórki i
więcej dzieci, a u polskich wysyp dzieci zaczął się jakieś trzy lata temu i nie
może skończyć

w firmie jestem jedną z niewielu osób mających dopiero :o jedno dziecko,
większość ma dwójkę i myśli rozwojowo o powiększeniu rodziny, kolega z pokoju
obok niedługo będzie miał trzecie (ma już paroletnie bliźnięta)

żeby nie było - to nie jest równoznaczne z atmosferą przyjazną młodym matkom
ale fakt pozostaje faktem - moi znajomi mają z każdym rokiem coraz więcej
dzieciów

[bietka2]

My tez mamy znajomych posiadających dzieci, ale wśród naszych przyjaciol jest
tylko jedna para która ma dwojke reszta jest bezdzietna. Może wynika to z
wieku. Większość osob jak dowiaduje się, ze mam27 lat (mój maz jest 2 lata
starszy) i dwojke dzieci to jest w szoku. Ci znajomi o których wspomniałam
wszyscy maja srednio po 35 lat.
U mojego meza w pracy w ostatnim polroczu tez był wysyp dzieciaczkow, na ok.
50 pracownikow merytorycznych, 7 urodzilo się dziecko. Co ciekawe jednak wśród
nich jest tylko jedna kobieta. Pozostale dziewczyny w przeważającej większości
sa bezdzietne.
To samo wśród kobiet, które wykonuja zawod, który ja tez mam nadzieje niedługo
wykonywac, przeważają te z jednym dzieckiem, bądź w ogole bez dzieci, pomimo,
ze ostatnio jest to zawod bardzo sfeminizowany, to jednak nie ma atmosfery na
rodzenie dzieci.
Pozdraiwam

[asia-ch]

Moi znajomi przeważnie nie mają jeszcze maluchów. iteż się wszyscy dziwią, że
jestem taka młoda i mam trójeczkę. (mam 25 lat)
Asia

[maja252]

ja tez mam 25 a dokladnie 25 maja bede miec 26 .........pozdrawiam

Maja

[olik7]

A ja zawsze marzyłam o wielkiej rodzinie, o kochanym mężu, kilku pociechach,
ogródku, graniem z synem w kosza za domem...
Jestem samotną mamą roczniaka i raczej wszystko wskazuje, że rodziny już nie
będę miała i ... całe życie traci dla mnie sens.
Zazdroszczę Gosi, Bogusi i wszystkim wspaniałym kobietom, które maja wspaniałe
rodziny. Pozdrawiam Was gorąco
Magda

[awanka]

Teraz juz o tym nie mysle i z radoscia czekam na spotkanie z naszym trzecim
maluszkiemMagdo! Marzenia sie spelniaja a zycie z reguly zaskakje nas w ten
dobry sposob, wiec nie trac marzen i nadziei!

Ja za okolo miesiac zostane juz w pelnym wymiarze mama trojeczki I choc
zawsze mowilismy, ze dwojka to dla nas za malo i tak znajomi w wiekszosci nie
dzielili raczej naszej radosci. Na szczescie trzecia ciaza "wypadla nam" w
Kanadzie, gdzie rodzina z trojka dzieci to nic wyjkatkowego, wiec latwiej bylo
przelknac gorzkie uwagi plynace z Polski... Tym nie mniej - bolalo... W
dodatku chyba znowu nie bedzie Julci i pozostane w towarzystwie meskim Ale
przeciez Szymon to tez ladne imie Moze nastepnym razem sie uda i bedzie
coreczka? Bo jesli czwarty tez bylby chlopak, to chyba pozostalby bezimienny,
bo nam sie pomysly wyczerpaly juz teraz nie dokonca mozemy sie dogadac w
tej kwestii, tym bardziej, ze o dziwo starsi bracia tez maja swoje zdanie na
ten temat Aha - w tym roku koncze dopiero(?) 29 lat, wiec mozemy jeszcze
miec duzo do powiedzenia - moze dogonimy przewodnikow?
Pozdrawiam bardzo serdecznie i proponuje zalozyc osobne podforum dla rodzin z
wiecej niz dwojka dzieci, zeby bylo sie gdzie wspierac i wymieniac
doswiadczeniem!
Anetta

[grrrrw]

Witam wszystkich, a szczególnie asie-ch, która -tak jak ja - znajduje w sobie
coś wspólnego z Krystyną córką Lawransa. (Jest jeszcze inna powieść tej
autorki, bardzo podobna w klimacie "Olaf syn Auduna" - porusza problem dziecka
nieslubnego).
Wracając do wielodzietności, mamy piątkę dzieci; dwóch synów i trzy córki.
Planowalismy najmniej trójkę, potem czwórkę - wyszło piuecioro.
Czy spotykam się z komentarzami ?
Teraz już nie - bo dzieci porosły, ale jak były młodsze, owszem. I to nie
zawsze miłe.Podejrzewam, że traktowano nas jako pożałowania godny przykład
fanatycznych zwolenników metod natuaralnych planowania rodziny. Mało komu
miesci sie w głowie, że można wielkiej rodziny pragnąć.
Pozdrawiam wszystie wielodzietne mamy i tatusiów. Czy wiecie, że wsród
wielodzietnych procent rodziców z wyższym wykształceniem jest dużo wyższy niż
wsród okółu społeczeństwa ? (20% - 15%)?

[awanka]

I jeszcze to warto poczytac!
kiosk.onet.pl/art.html?NA=4&ITEM=1120309&KAT=239

[barbamama]

Hej wielodzietnym i nie tylko.... Spodziewm się trzeciego Maluszka, pisałam
kiedyś że nie bardzo cieszyłam się na poczatku choc juz teraz jestem pogodzona
i nie mogę się doczekać... Tak jak Gosia: czekam z radością ale i obawą!
Co do reakcji.... Ja się spotkałam z pozytywnymi reakcjami wsród najbliższych:
moze dlatego że własciwie dowiedzieli się ok 4 m-ca i zrozumieli ze dla mnie
samej było to trudne. Bardzo podtrzymywał mnie na duchu Olo, bardzo się
cieszył od dnia kiedy w ogóle przyszło nam do głowy że to co się ze mna dzieje
to moze byc ciaża..Moja przyjaciółka Stynka uswiadomiła mi ze mam ogromne
szczęście: mieć taaaką Rodzinkę! Mama utuliła ( a spodziewałam się: jak wy
sobie poradzicie itp!!!!!)Tato na wesoło "nakrzyczał" ze nie powinnam wychylać
się.... moje dwie starsze siostry mają po dwoje
Tylko obcy dziwnie patrzą, zwłaszcza kiedy ide sama z dziewczynkami (już
ledwo, ledwo...) Ale ostatnio bylismy w Wiśle, dziewczynki biegają, My za
rączke ja niose przed soba brzuszek Idzie młoda parka, juz nie nastolatki
ludzie napewno po 20 -stce, być może myslący juz o swoim dziecku... Byli
poprostu zauroczeni, patrzyli na nas a mysmy mieli wrażenie że król z królową
i orszakiem wędrują.. Uśmiechnelismy sie do siebie i wtedy poczułam się
naprawdę komfortowo, co tam poradzimy sobie , grunt to Rodzina!

[coca2]

Droga Asiu,nie ma powodu do pzrykrości.Te osoby,które tak mówią chyba nie są
matkami z powołania (przepraszam).Uważam,że masz dużo szczęścia-masz taką
wspaniałą trójeczkę,ja sama też chciałabym mieć taką gromadkę,ale niestety nie
pozwalają mi na to warunki mieszkaniowe(jak na razie mam przecudowną prawie
sześciomiesięczną Mariczkę).Nie pezrjmuj sie tymi uwagami,mam nadzieję,że ja
również będę mogła cieszyć się takim szczęściem jak Ty.

Pozdrowienia i całuski dla dzieciaczków.

[q.u.i.n]

witam.Ja tez mam trzy dziewczynki ,najmlodsza ma dopiero miesiac.Dlamnie to nic
wielkiego miec trzy slodkie osobki w domu,moja mama urodzila nas dziesiecioro
przy czym jedno zmarlo.Pamietaj ze tacy ludzi co wydziwiaja nad tym ze masz
tyle dzieci sa po prostu zazdrosni ze sami nie moga lub nie chca miec takiej
kochajacej rodziny.POzatym nikt zlotowki ci nie doklada do ich utrzymania
prawda?mieszkam w Berlinie i nie dziwi mnie widok idocej kobiety ktora pcha
wozek z blizniakami i obok idzie jesze dwoje a nirzadko troje dzieci.Badz dumna
ze swoich dzieci i nie sluchaj tych glupich komentarzy .Pozdrawiam

[q.u.i.n]

asia-ch napisała:

> Jestem mamą trójeczki maluchów. Wszystkie są jeszcze małe: bliźnięta 2,7
> letnie, a najmlodsza pociecha ma 3,5 miesiąca. Dzieci to najwieksza moja
> radość, zawsze chciałam mięc ich kilkoro. Natomiast, gdy wychodzę na spacer
> staję się sensacją. Tylko dziś usłyszałam jak to mam strasznie, tyle dzieci,
> jak ja sobie radzę. Bliźnieta to chlopiec i dziewczynka, więc ludzie mówią,
> że za jednym razem mam "wszystkie" dzieci, a obok spi w wózeczku mój mały
> szkrab.Gdy mówię, ze to tez moje to ludzie dostają wielkich oczu. Przyznam,
> że przykro mi z tym. Wiem moze nie jest u mni najgorzej, przecież ludzie
> maja więcej maluchów. Ja też bym chciała mieć więcej i pewnie jak bedzie mi
> dane urodzę kiedyś, tylko będę sie bała opini ludzi. Wiem, ze może to
> głupie, ale tak już jest.
> Napiszcie coś do mnie, szczególnie mamy wielodzietne. Pozdrawiam serdecznie
> wszystkie mamy z ich pociechami.
> Ps. byłabym nieuczniwa, gdybym nie stwierdziła, ze słysze tez miłe słowa.
> Asia

[martynikam]

A ja... mam 2-letnią córcię i 5 miesięczne trojaczki (które miały byc
chłopcem) - a tak stworzyliśmy dwóch chłopców i dziewczynkę. Czyli efekt
końcowy 2+2. I czuję coś wspaniałego - tyle radości daje mi to macierzyństwo...
Nawet moi znajomi czasami zalamują ręce - 27 lat i czwórka dzieci! Hmm... a ja
czuję,że może znajdziemy kiedyś siłę, warunki na jeszcze jedno dziecko. Wtedy
dopiero posypałyby się komentarze. Nieprawdaż? Ale... póki co to ogromna radość
i dużo, dużo śmiechu mamy w domu.
Pozdrawiam,
Marta (młoda (?) mama czwóreczki)

[asia-ch]

Marta jestes młodziutką mamą, ale masz fajnie z tą swoją czwóreczką.
Jeszcze raz dziękuję za miłe słowa.
Asia

[wieczna-gosia]

martynko szczerze zazdroszcze chociaz i liczba dzieci podobna i moj wiek )
ale ty zalatwilas wszystko dwoma porodami ))) To sie nazywa organizacja
pracy )

[awanka]

Hej Marta, tu Anetta z Vancouver, pamietasz mnie? Czy mozesz sie do mnie
odezwac ([e-mail]), bo ja wkrotce rodze i ciekawa jestem jak Ci poszlo
zalatwianie tych wszystkich formalnosci w Polsce. Pozdrawiam!
Anetta

to wyzej, to do Marty (sorry!)

[awanka]

[kalpa]

A ja ostatnio odwiedziłam przemiłą emamę, która spodziewa sie wkrotce piątego
dziecka. I jest piękna, zadbana, dzieci fantastyczne, a w domu ma czysto. Chylę
przed nią kapelusz i dyskretnie zazdroszczę. Mam nadzieję, że do mnie bocian
doleci szybko, bo już tęsknię za maluszkiem.
Pozdrawiam wszystie mamy i gratuluję. W końcu w dzieciach nadzieja. I to
szczególne bogactwo, ktore dostępne jest tylko rodzicom. I nie oddałabym tych
cudnych chwil z synkiem za żadne pieniądze,, komforty, czy wakacje na Hawajach.
Kalpa

[dwoda]

Kalpa , bardzo serdecznie Cię pozdrawiam i dziękuję za tak miłe słowa (nie chcę
być nieskromna ale chyba pisałaś o mnie?).To cudownie słyszeć tak przychylną
opinie na swój temat , to prawdziwy miód na moją duszę.U mnie wszystko w
porządku , ,,ktoś'' pod serduszkiem coraz bardziej daje o sobie znać i jest to
uczucie metafizyczne niezależnie od liczby ciąż.Trzymam za ciebie kciuki i za
wasze plany o powiększeniu rodziny.Pozdrawiam wszystkie wielodzietne mamusie i
te , które mimo szczerych chęci nie mogą nimi zostać.Tak naprawę co po nas
zostaje uświadamiamy sobie w momencie gdy tracimy kogoś bardzo bliskiego , nie
tak ważne są wtedy jego zasługi i sukcesy zawodowe lecz to ile siebie zostawił
w najbliższych.Nie zapominajmy o tym.Ucałowania.Dorota

[bettinabettina]

Hej!
Jestem dziennikarką, pisze właśnie reportaż poświęcony rodzinom wielodzietnym.
ten wątek odkryłam wczoraj wieczorem - i zachwyciłam się. Bo idealnie pasuje do
mojego reportażu. Ale nie mogę niestety cytować Waszych wypowiedzi z forum -
chciałabym porozmawiać indywidualnie, osobno. Nawet napisałam listy do
wszytkich Was, które macie czworo dzieci i więcej ( tak określono rodzinę
wielodzietną w mojej redakcji - minimum czwórka). Wczoraj jakoś nie miałam
smiałości oficjalnie wcinać się ze swoją prośbą w waszą rozmowę - ale dzisiaj
pomyślałam - raz kozie smierć.
PROSZĘ - może któraś z was zgodzi się poznać ze mną, opowiedzieć o życiu
codziennym rodziny wielodzietnej, o zaletach i wadach takiego życia.
Potrzebuję jeszcze trzech rodzin żeby skończyć swoją pracę.
A tak od siebie - chciałam napisać, że do niedawna nie miałam pojęcia o tym, że
matki kilkorga dzieci mogą być z tego powodu nieprzyjemnie traktowane.
Uświadomiły mi to moje bohaterki, z którymi już rozmawiałam - rzeczywiście
podobnie jak acha miały sytuacje w których ktoś je niemalże atakował za to, że
mają aż 8 dzieci. Dla mnie to zupełnie niezrozumiałe. rodzinom wielodzietnym
zazdroszczę, podziwiam, gratuluję - ale żeby mieć o coś pretensje? to jakieś
chore i straszne.
Dlatego - nie przejmujcie się!
tym bardziej, że za chwilę napisze tekst objaśniający wszystkim "pojedyńczym"
jak normalne i ciekawe mogą być rodziny z dużą ilością dzieci.
pozdrawiam i czekam - może ktoś ze mną pogada. Na wszelki wypadek podaję
jeszcze jeden adres mailowy: [e-mail]

[ginger_77]

Hej, hej! Jestem mama narazie jednej Madzi 16 mies. i powiem Ci tylko tyle, ze
bardzo bysmy chcieli z mezem miec trojeczke dzieciaczkow i uwazam, ze to super
jak ma sie tyle dzieci. Wiem, ze ciezko jest nie zwracac uwagi na ludzkie
gadanie i niemile spojrzenia, staraj sie jednak nic sobie z tego nie robic! Dla
mnie mama z dziecmi i napewno dla wielu tez, to najpiekniejszy widok.
Ostatnio mojemu koledze z pracy urodzila sie 4 dzidzia i pomyslalam sobie, ze
to super, ze w dzisiejszych czasach "zapracowanych" jest ktos, kto mysli o
stworzeniu duzej rodziny a nie tylko o robieniu kariery.
Serdecznie pozdrawiam wasza rodzinke))

[milorzab]

Mam 27 lat, dwójkę(synka 3 latka i córcię miesiąc). I według opini sąsiadek,
rodziny mam wszystkie dzieci w domu. A my chcemy więcej. Tzn. mąż wie, że chce
i to bez ograniczeń, a ja wiem, że chcę i wiem, że nie chcę. Myślę, że to jakie
opinie do nas docierają zależy od nas. Ja ktoś mi powie, że przytyłam to się
jakoś nie przejmuję. A opiniami na temat dzieci tak. Bo sam mam w głowie
schemat biedna wielodzietna, patologiczna rodzina.
Poza tym praca. Ja chciałabym pracować. Nie wyobrażam sobie, że nie pracować,
chociaż nie pracowałam. Do tej pory studiowałam. Ze względów finansowych
(chociaż nie będę dobrze zarabiać) i głównie ze względu na moje wyobrażenia o
mnie samej.
I właśnie te wyobrażenia. One przeszkodzają najbardziej. I chcę mieć dzieci i
być super panią doktor. I być uśmiechnięta, miła dla męża, dzieci. Dom mieć w
ładzie, pachnący ciastem, obiad ugotowany.
A mam... dwoje wrzeszczących dzieci, bałagan taki, że się potykamy, a ja
znajduję czas, żeby się umyć około 14, jeśli w ogóle.
I jak tu myśleć o trzecim.
Pozdrawiam.
Asia, trochę przygnębiona