zabiora nam dzidzie

[aidan30]

czuje sie strasznie i placze i placze.... Ale od poczatku jestesmy
rodzina zastepcza dla rocznego dzis maluszka, oprocz tego mamy dwoje
biologicznych dzieci.Malucha mamy 5 miesiecy mial u nas byc do czasu
uregulowania sytuacji prawnej tzn. rodzice pozbawieni praw i mial
pojsc do adopcji.Chodzilo o to aby dzieciatko ominelo dom dziecka
poza tym bylo bardzo zaniedbane i mielismy porobic konsultacje
lekarskie i wyprowadzic go na "prosta".Niby wiedzielismy ze od nas
odejdzie ale jak tu sie nie przyzwyczaic i nie pokochac takiego
malca jak sie mu tyle serca dalo .I nadszedl ten dzien kiedy
dowiedzielismy sie ze od nas odejdzie i pojdzie do rodziny
adopcyjnej ale serce nie sluga. mam nadzieje ze bedzie bardzo
kochany i wiem ze to dla jego dobra ale jakos bardzo to przezywam
ciezko mi strasznie czuje jak by mi dziecko powoli umieralo bo
przeciez go juz nigdy nie zobacze.Rozum swoje wie a serce
swoje.ogladam zdjecia i wyje.Nie oczekuje porady bo wiedzialam
na "co sie pisze" chcialam sie wygadac .Nawet nie przypuszczalam ze
bedzie tak strasznie a przeciez od poczatku wiedzialam ze z nami nie
bedzie.Dzieci jeszcze nic nie wiedza bo sa u babci na wakacjach. A
my mamy nie caly miesiac na pozegnanie..Jak patrze na malego to mi
sie wyc chce ze juz niedlugo go nie przytule nie zobacze jak
rosnie.A on jak by cos wiedzial bo taki sie zrobil straszny
przylepek.nigdy bym nie przypuszczala ze bedzie to takie ciezkie.

[chimba]

Też mi byłoby ciężko. A mam moze naiwne pytanie? A Wy nie mozecie go
adoptować? JUż nie wspomnę, ze dla Was jest to przeżycie, ale dla
tego maluszka też. Ile maluszek ma?

[mariolka55]

<pocieszam i tule>
musi wam byc ciezko,trzymajcie sie...

[l.e.a]

Przytulam z całych sił, czy To pierwsze dzieciątko jakie Wam było
dane chwilowo chować ? Myśleliście o adopcji ? Wiem,ze czujesz się
tak jakby to Twoje dziecko Ci zabierano ... nie umiem pocieszyć.
Jedyne co, to miej w głowie,że będzie szczęśliwy i kochany.

[majmajka]

Boze!Przeciez dla tego malucha to tez bedzie wstrzas!Przeciez takie roczne dziecko to juz dorosly czlowiek.Wspolczuje i Wam i strasznie zal mi tego maluszka.Nie wyobrazam sobie tego...

[mathiola]

Dlatego ja nie do końca rozumiem istnienia sens rodzin zastępczych.
Tzn. owszem, zamiast domu dziecka to super sprawa, ale trzeba być z
żelaza, żeby zajmować się takim malcem przez kilka miesięcy a potem
go oddać, jakby się oddawało pluszaka.
A nie możecie go zaadoptowac, skoro go tak pokochaliście? I dla
niego lepiej by było, jakby nie rozstawał się z jedynymi ludźmi,
jakich pamięta.

[majmajka]

No wlasnie,nie mozecie go Wy zaadoptowac?

[bri]

Współczuję z całego serca.

[iwles]

Mocno Cię przytulam.
Może znasz jeszcze inne rodziny zastępcze, zeby porozmawiać z kimś,
kto był w podobnej sytuacji ?

[aidan30]

nie mozemy go adoptowac poniewaz jest juz dla niego rodzina, a poza
tym to sa jakies procedury kolejki itp. rodzin ,ktore chca adoptowac
jest wiecej niz dzieci z unormowana sytuacja prawna.Jest to nasze
pierwsze dzieciatko,ktorym sie opiekujemy.To prawda ze trzeba byc z
zelaza zeby nie pokochac takiego malucha nie wiedzialam ze bedzie AZ
tak strasznie.Musimy sie z tym pogodzic i jakos to przezyc.Dzieki za
slowa otuchy.Zawsze chcielismy pomagac dzieciom porzuconym
wiedzialam ze bedzie ciezko ale co innego wiedziec to w praktyce a
co innego przezywac.Panie z osrodka adopc.mowily ze wszystkie
rodziny tak przezywaja rozstania ale to dla mnie zadna pociecha.

[dorotus76]

Bardzo mi Was szkoda, a nie wyobrażam sobie jak takie małe dziecko to przezyje,
przecież to Wy jestescie całym jego światem ...

[asinek68]

współczuję bardzo, bo ciężkie chwile przed Wami i maluchem, tzn.
dzień "przekazania"
Ale jako osoba obca mam dla Ciebie taką radę: usiądź i postaraj się
na spokojnie spisać wszystkie szczegóły z życia malucha u Was - tzn.
co lubi jeść i pić i jak go karmicie, jak wygląda jego zasypianie -
może to jakiś rytuał, w co lubi się bawić, jak do niego mówicie, jak
go kąpiecie i wszystko co przyjdzie Ci do głowy. Ułatwisz w ten
sposób jego nowej rodzinie i na pewno też jemu zaaklimatyzowanie
się. Wiem ! To brzmi pewnie brutalnie ale tak na szybko pomyślałam.

[chimba]

ale mam takie pytanie - czy nie będziecie mogli odzwiedzać
maluszka..?
Chociaż dla mnie to koszmar... A własciwie nie dla mnie tylko dla
tego dziecka. JA bym wszystko zrobiła a dziecka bym nie oddała.

[owianka]

Dziewczyny, gdyby rodziny zastępcze i rodzinne domy dziecka nie chciały oddawać
dzieci, to ta instytucja w ogóle nie mogłaby funkcjonować, i dzieci byłyby
skazane na "placówki". One mają to w definicji, że dziecko muszą oddać. I tak
musi być, i mam nadzieję, że tak powoli będzie. Podziwiam tych wszystkich ludzi...

[aidan30]

co do odwiedzania to watpie aby nowa rodzina chciala bo przewaznie
chca sie odciac od tego co bylo i zatrzec slady .Nie wiem moze sie
myle, ale slyszalam tak od takiej pani ,ktora prowadzi pogotowie
opiekuncze.

[owianka]

To byłaby bardzo niemądra nowa rodzina! Jeśli mają choć trochę mądrości, pozwolą
Wam na początku go odwiedzać, i to często. Dla jego dobra, nie dla Waszego.

Wiesz co, ja właśnie dlatego nigdy nie odważyłaby się zostać rodziną zastępczą,
więc podziwiam Cię z całego serca. Dzięki takim ludziom jak Wy, którzy dobro
tych nieszczęśliwych dzieci stawiają ponad własnymi uczuciami, te dzieci mają
szansę na normalność... Trzymaj się, mam nadzieję, że dogadacie się z nowymi
rodzicami...

[ewa-751]

Moja kochana my jestesmy rodziną adopcyjną.
Rozumiem twój ból i poczucie straty,jednak Ci ludzie naprawdę długo
czekają na swoje Szczeście.To pierwsze dzieciątko jakie
oddajecie,czy po tym co przeżywacie macie zamiar nadal być r.z?
My naszego skarba "odebraliśmy" z r.d.d, od kochanych osób które się
nim zajmowały jak swoim dzieckiem.Wiem ,że ci ludzie kochali nasze
dziecko,widziałam ich radość i jednocześnie ból przy
rozstaniu,jednak były to takie osoby, które wiedziały że "tak ma
być".Łzy szczęścia i rozpaczy pojawiły się ,lecz na krótko.
Potem przez 3 dni nie dzwoniłam,bo sama miałam moc pracy.Zadzwoniłam
po tym czasie.Jak oni się cieszyli
Potem były zdjęcia i tak jest do tej pory.Jesteśmy w bierzącym
kontakcie.Piszemy maile,przesyłamy sobie zdjęcia.Ostatnio nawet do
nich pojechaliśmy.
Ale to wszystko robimy dlatego,że ich szanujemy i doceniamy to co
zrobili dla naszego dziecka.Doceniam i podziwiam klasę tych osób.
Jednak wiem,ze taki kontakt(nie wiem dlaczego)utrzymują z nimi tylko
3 rodziny.
Trudno...różni są ludzie.
Życzę ci kochana byście trafili na rozsądnych ludzi,którzy docenią
że to dzięki wam maluch jest takim radosnych,cudnym dzieciatkiem
ps.dostaliśmy też wsakzówki co lubi nasz maluch-bardzo nam pomogły

[aidan30]

dziekuje Wam wszystkim za te slowa, a Tobie Ewo szczegolnie, milo
wiedziec ze sa madre osoby ,ktore nie odcinaja sie tak od
przeszlosci (tego tez uczono na szkoleniu}ale niestety wiekszosc
osob chce o tym zapomniec, jak sama zauwazylas ze malo rodzin chce
utrzymywac kontakty z rodz. zast.,a przeciez my te dzieci strasznie
kochamy.Nasz maluszek mial 7 miesiecy i nie potrafil sam obrocic sie
na brzuszek, mial splaszczona glowke bo mama biol.trzymala go tylko
w lozeczku.To przy nas nadrobil wszystkie zaleglosci
rozwojowe,raczkowal a teraz uczy sie chodzic, lekarze byli zdumieni
ze tak szybko.Teraz rodzina adopc. dostanie zdrowego bobasa dlatego
milo by bylo gdyby choc czasem jakies zdjecie przeslali.Decydujac
sie na bycie rodzina zastepcza wiedzielismy z czym to sie wiaze i
nadal chcemy pomagac ale nie przypuszczalam ze bedzie tak ciezko.Ja
to dziecko kocham jak swoje wlasne i nie widze zadnej roznicy miedzy
nimi moze dlatego tak jest.A jak tu nie kochac takiego szkraba ktory
taj potrzebuje czulosci.Mam nadzieje ze nowi rodzice beda go kochac
jeszcze bardziej.Ach i znowu wyje.

[monia145]

To Twoje pierwsze "zastępcze dziecko"?
Domyślam się, że tak.
Zastanów się czy nie zrezygnować z bycia zstepczą matką, bo Twoje
rekacje jasno pokazują, że nie dajesz rady. To nic złego, ale na
Twoim miejscu bardzo mocno zastanowiłabym się, czy aby nie
przeceniłam swoich sił psychicznych.
Z drugiej strony, to nieludzkie wymagać od człowieka rezerwy
uczuciowej i wierzyć, że mozna powstrzymać miłość do dziecka, nawet
obcego....

Życze podjęcia właściwej decyzji
Trzymaj się.

[aidan30]

tak to nasze pierwsze dziecko i czlowiek musialby chyba byc bez
serca zeby sie tak tylko na "sucho "opiekowac dzieckiem

[moninia2000]

Kochana aidan!
Dokladnie tak...trzebaby byc maszyna jakas zeby nie odczuwac tak
silnych emocji. Mam blizszy kontakt z rodzianami, ktore zajmuja sie
dziecmi na okreslony czas i WSZYSCY to przezywaja. Mam, bo tez o tym
myslalalam bardzo serio, choc na razie dzialam na innych sciezkach,
a na to poczekam chyba, nie wiem czy bede miala sile potrzebna do
bycia taka rodzina....a raczej do oddania ponownie dzieciatka..
Szkoda wielka, ze nie moze z Wami zostac, ale jak pisala poprzednio
inna dziewczyna, ktora zaadoptowala, to widac ze ubostwia swe
dziecko.. Wiadomo, ze jest to sprawa zbyt trudna do ogarniecia, ale
starajcie sie myslec, ze to dla dobra dzieciatka...choc rzeczywiscie
wydaje sie straszne wprost to, iz kocha Was, a teraz znow musi
odejsc.. Jednak oby jego definitywna rodzina byla madra i pozwalala
Wam sie widywac..oby kochali go nad zycie i dali mu szczesliwe
dziecinstwo.
Wujem meza adoptowal mala dziewuszke, ktora uprzednio (do1 roku
zycia) byla u rodziny zastepczej i..jest teraz najszczesliwszym
dzieckiem pod slonkiem. Poczatki byly trudne, ale i tak mala
szokujaco szybko ich pokochala, pewnie czujac ich milosc..jakze
wyczekana..
Ten pomysl z lista waznych spraw jest jak najbardziej wazny!
Nijak ma sie porownanie,(przepraszam, ze porownuje do zwierzatek)
ale ja zajmowalam sie opieka nad pieskami, ktore potem szly w
adopcje i najgorzej przezylam rozstanie z malymi, ktore z mezem
odratowalismy ze smietnika(z przecieta, swieza pepowinka!!!)i
wykarmilismy, wstajac nocami jak do bobaskow itp..Ale pomoglo nam
przygotowanie listy, zdjec, archiwom po prostu i pomoglo
to rowniez rodzinie, ktora je adoptowala. A teraz sa to szczesliwe
psy..
Bedzie ciezko, ale dacie rade.
Swoja droga mimo, ze beznadziejny system, lepsze to, niz zycie w
osrodkach i domach dziecka, to dopiero dno....

Aidan...

[gacusia1]

Jestem pelna podziwu dla Ciebie i Twojej rodziny.Jedyne co moge
powiedziec,to trzymajcie sie dzielnie!!! Powodzenia!

[mmilki]

aidan30,
wiem,ze jest ci trudno,
dalas temu dzieciatku wszystko,co potrzebowalo - milosc,cieplo,
poczucie bezpieczenstwa,dzieki tobie wspaniale sie rozwinal,
przed takimi ludzmi,jak ty zginam kolana.
Wiem,jak trudno pogodzic sie z jego odejsciem - sprobuj,moze sie uda
widywac go co jakis czas - moze akurat jego przyszli rodzice rozwaza
taka mozliwosc.
Trzymam za ciebie kciuki,jestes Wielka Osoba !!!

Mam jeszcze pytanie - piszesz,ze malutki mial splaszczona glowke -
czy udalo sie wam ja wyrownac? Jakim sposobem i w jakim wieku
(slyszalam,ze ubiera sie dziecku kask ortopedyczny na glowke),czy
sami przewracaliscie go na boczek,jak lezal,czy korzystaliscie z
tego kasku?
Coreczka mojej kolezanki ma plaska glowke,w tej chwili ma prawie 8
miesiecy,jej mama nie wie jak ma postapic.
Dziekuje Ci z gory za odpowiedz.

[e-mail]

do Aidan

[apapon]

witaj, my jesteśmy jednocześnie rodziną adopcyjną i zastępczą, ja
również nie wyobrażan sobie żeby zabrali nam dziecko, ale niestety
to jest wpisane w ryzyko bycia RZ, z jednej strony doskonale
rozumiem RA, że chcą zatrzeć wszelkie kontakty (a dodam, że swojemu
adoptowanemu dziecku mówimy od dawna, że jest adoptowany, robimy to
w formie bajki), a z drugiej strony doskonale rozumiem RZ, ponieważ
chciałabym wiedzieć co dalej dzieje się z "moim" dzieckiem, niestety
niewiele można zrobic, musisz poczekać, i zrobić tak jak to ktoś
zaproponował, spisz wszystko co pamiętasz z dotychczasowego życia
maluszka u was, a nawet to co wiesz o jego rodzinie biologicznej,
przygotuj list do maluszka, a RA jeżeli będą w porządku to w
odpowiednim momencie jemu go przekarzą. Trzymam kciuki, przytulam
wirualnie, ale decydując się na RZ zdajemy sobie sprawę, że dobro
dziecka jest najważniejsze.

[rycerzowa]

Moment! I tamta rodzina tak po prostu przyjdzie i od razu weźmie dziecko , jak
rzecz, jak przedmiot? Tak chyba nie wolno!

Powiedz, że najpierw nowa mama dziecka odwiedzi was, pobędzie z dzieckiem w
twojej obecności, pobawi się z nim, będzie ci towarzyszyć przy kąpieli, potem
spróbuje go nakarmić. Dopiero po kilku dniach, gdy mały przyzwyczai się już do
niej, będzie mogła zostać z nim ,a po kolejnych kilku dniach całkiem go zabierze.
Powiedz, tak to się odbywa? Bo nie wyobrażam sobie, że inaczej.

[poccnr]

kurde...marna sytuacja
No ale Wy nie możecie go adoptować?Skoro już tyle u Was jest...
??

[aidan30]

do mmilki-nasz maly mial taka glowke poniewaz caly czas lezal nie
obracany nie bral witaminy D3 ani zadnych witamin, a karmiony byl
manna na wodzie (byl niedozywiony).Nasze zadanie polegalo na
kladzeniu go na boku do spania plus witaminy i dobre odzywianie.Dzis
po 5 miesiacach prawie nie ma sladu chyba ze ktos mocno sie bedzie
przygladal ale to z czasem jeszcze sie wyrowna.

[aidan30]

Dziewczyny dziekuje Wam bardzo za dodanie otuchy,glupio mi troche
jak slysze ze cos wielkiego robimy,bo dla nas to potrzeba serca zeby
pomoc biednym dzieciom.Tak jak napisala moninia2000 najtrudniej
oddac jak sie duzo dla tego dziecka zrobilo,JeJ jak sie widzialo jak
nadrabia zaleglosci i jest zdrowe(byly podejrzenia o rozne choroby-
to wczesniak 30tyg.)Jezdzilismy z nim po klinikach. A co do oddania
to mnie juz nic nie zdziwi, rodzina nie chce go szybciej widziec bo
sie boi zapeszyc wiec go pewnie wezma jak mebel ze sklepu, wiem ze
mu zmienia imie.Na nasze zdziwienie Pani z osrodka adopc.
powiedziala ze sie przyzwyczai i zapomni.O traumie jakie to dziecko
przezyje nikt nie mysli, dla nich to tylko praca jak kazda inna.

[ewa-751]

Moja kochana
Nasi znajomi też adoptowali dzieci w takim i poźniejszym
wieku.Dzieci a i owszem na początku przeżywały rozstanie ,ale to
kwestia czasu(po 2 tyg.)już nie było śladu po tęsknocie. Oczywiście
że nie jest tym maluszkom łatwo,przeżywają kilka rozstań w tak
krótkim swoim życiu. Ale taka jest funkcja r.z.Wy macie pielęgnować
chychać jak na swoje,a potem się rozstać....
Nowi rodzice nie zabiorą po pierwszym razie dziecka, będa je
odwiedzać przez czas jaki mają na załatwienie spraw w sądzie.Ale
wiadomo,że będą chcieli by to było krócej nie dłużej.
To musi boleć bo widzę do tej pory jak patrzą ci kochani ludzie na
nasze dziecko kiedy ich odwiedzamy,nadal widzę w ich oczach
miłość.Ale nawet nie wezmą naszego dziecka na ręcę dopóki ja sama
nie włożyłam prawie Go na ręcę. Szanują naszą prywatność.Ale wiem,że
z pierwzsym też nie było im łatwo się rozstać.
Znam też złe przypadki rodzin zastępczych,takich kóte nie mogły
sobioe poradzić i niestety trezba było zerwać kontakt.
Dlatego kochana ułóż sobie to wszystko w głowie dopóki oni nie
przyjadą. Pewnie jak ich zobaczysz i ich wielką miłość bedzie ci
trochę lżęj z myślą że mały u nich będzie miał rwonie dobrze jak u
was.
Powiedz jak sobie radzi z tym reszta twojej rodziny?
Ścisakm

[aidan30]

wiem na co sie pisalismy decydujac sie na rodzine zastepcza, ale tak
jak mowilam jestesmy tylko ludzmi i to nasze pierwsze
rozstanie.Nasze dzieci jeszcze nic nie wiedza ,poniewaz przebywaja u
prababci na wsi.Moze dlatego tez to tak przezywam, bo w domu cicho i
duzo czasu na myslenie, a jak dzieciaki wróca to mysle ze bedzie
inaczej.Dzis juz jest lepiej moze to taki pierwszy szok, musze sie z
tym oswoic.Pozdrawiam Cie Ewo serdecznie fajnie, ze sa ludzie którzy
kochaja madra miloscia.

[mmilki]

aidan 30,dziekuje ci za odpowiedz,wiem,ze malutka mojej kolezanki
tez nie brala wit.D3,moj synek tez jej nie bral,a ma juz 4 miesiace,
jednak jego glowka jest ok,a malutkiej plasciutka.

Jeszcze raz goraco cie sciskam (jesli moge)musi byc dobrze!!!
zastanawiam sie tylko,czy ty nie masz nic do powiedzenia na temat
tego,zeby maluszka wzieli od ciebie "stopniowo" - zapytaj,moze sie
uda,musi sie udac!

[ewa-751]

Kochana pisz jak będziesz potrezbowała pomocy.
Proszę też napisz jak pierwsza wizyta,myślę o tobie ciepło.
Myślę też teraz o tych naszych dobrych duszkach które dla nas
przygotowały nasze dziecko na życie.O tym jak pięknie nas
przywitali"-o to rodzice....(tu imię naszej krupci")-jakie to było
wzruszajace i piekne.
Powiedziałaś już malutkiemu,że będzie miał nowych rodziców?On też to
przezywa więc trzeba mu powoli mówić.To mały-duży człowiek,dużo już
czuje
Ewa

[aidan30]

witam i pozdrawiam serdecznie.Jestesmy juz po rozmowie z
dziecmi,narazie jest dobrze syn tylko zapytal,co by bylo jak bysmy
malego nie oddali.Wytlumaczylismy im wszystko i na razie jest
ok,mysle ze rozumieja.Wczoraj maly skonczyl roczek i mielismy mala
uroczystosc.Napisalam tez dla przyszlych rodziców informacje o tym
co lubi,czego nie ,kiedy konsultacje u lekarza itp.Powoli sie z tym
pogodzilam.Ciesze sie,ze moglismy go miec i mu pomóc,bo wniosl w
nasze zycie duzo radosci i sprawil ,ze czlowiek nie mysli tylko" o
sobie i dla siebie".Mam nadzieje ,ze bedzie kochany.

[zebra51]

cieszę się, że sa tacy ludzie jak Ty i Twoja rodzina.

"Ciesze sie,ze moglismy go miec i mu pomóc,bo wniosl w
> nasze zycie duzo radosci i sprawil ,ze czlowiek nie mysli tylko" o
> sobie i dla siebie".Mam nadzieje ,ze bedzie kochany.

"

Jesteście wspaniali.

[jufalka]

to zgroza! to wg mnie WY powinniście się postarać aby przynajmniej
to odbywało się stopniowo, jak pisze Rycerzowa, żeby dziecko nie
przeżyło szoku, chyba jacyś psychologowie mogą się na ten temat
wypowiedzieć, do Pani z ośrodka adopcyjnego jak ona nie ma o tym
pojęcia! to jest dziecko, które jest prawdopodobnie wrażliwe, to nie
szczeniak, a nawet szczeniak przecież przeżywa rozstanie z matką i
starym domem... Coś tu jest nie tak (

[soemi]

Jakie zabiorą?! Dziecko trafi do rodziny adopcyjnej a to znaczy że
ominie go koszmar niepewności bytu. Domyślam się, że jesteś do malca
przywiązana jednak powinnaś się cieszyć że mogłaś ofiarować mu swoją
miłość, że uchroniłaś go przed tymczasowym ssmotnym pobytem w domu
dziecka. Dałaś mu miłość, dzięki czemu czuje się kochane. Może
rozłąka bedzie mniej bolesna jak poznasz przyszłych rodziców.
Trzymam kciuki

[ewa-751]

aidan
Kochana co u was?Jak sobie radzisz?
Pozdrawiam cie ciepło

[aidan30]

Pozdrawiam Was dziewczyny serdecznie i dziekuje bardzo za wsparcie i
mile slowo.Nawet nie myslam jak to duzo znaczy.Dzieci wrócily z
wakacji,w domu zrobilo sie gwarniej i nie ma czasu, aby tyle
myslec.Narazie sie z tym wszystkim juz oswoilismy i nie jest
zle,chociaz pewnie sam moment rozstania bedzie trudny.Dzis bylismy z
dziecmi na wycieczce i tak minal kolejny dzien.O przyszlych
rodzicach mysle cieplo i to tez pomaga.

[mmilki]

aidan30,
ja tez o Was mysle,
ucaluj od nas wszystkich - bede sie za Was modlila
goraco pozdrawiam
milki

[jufalka]

( przecież to dziecko uważa Was za swoją rodzinę, za mamę i tatę,
no bo jak inaczej może Was odbierać? mam roczną córkę, więc mogę to
sobie wyobrazić, nie znam się na tym tak fachowo, ale zdaje mi się,
że to dla dziecka może być gorsze niż dla Was (oczywiście oby nie,
może się mylę)

[karola1008]

Aidan, bardzo Was podziwiam, to wspaniałe, co robicie. I
jednocześnie bardzo Wam współczuję. Też z mężem myślimy o aopcji,
albo o r.z. Pracowalam jako wolontariuszka w organizacji, która
zajmowała się pomocą rodzinom w trudnej sytuacji-przede wszystkim
materialnej, ale nie tylko, spotkałam wiele rodzin o statusie
zastępczych lub adopcyjnych. Każdy z rodziców zastępczych, jakich
znałam, przeżywał oddanie dziecka. Trudno sobie wyobrazić, co wtedy
się czuje. Przytulam Cię bardzo mocno, i wiem, że dasz radę. KOchasz
maluszka i chcesz dla niego jak najlepiej. Myśl dobrze o rodzinie,
która go weźmie. POgadaj z nimi, może da się jednak jakiś kontakt
utrzymać? Bardzo serdecznie Cię pozdrawiam,
Katarzyna.

[2razy_mama]

Zawsze mi się wydawało, że dziecko odwiedza się nawet w domu dziecka, przed
adopcją! Dlaczego tamta rodzina u Was nie była? Nie chcą zapeszyć? To jacyś
ciemni ludzie skoro nie rozumieją, że dziecko to nie psiak,którego zabiera sie
od suczki! Nie rozumiem tego i wkurza mnie to!!! A co na to jakikolwiek
psycholog (np.:z ośrodka adopcyjnego)? Szczerze mówiąc nie wiedziałam, że tak
się to w Polsce odbywa... ((