Dziecko w pracy?...

[olejek1]

co myslicie o takiej sytuacji:
jestem przedszkolanką i mam propozycję pracy w grupie jako
wychowawczyni. jednocześnie chciałam tam zapisać swoje dziecko
prawie 3 letnie. okazało się, ze byłoby w mojej grupie.
i tu jest moje pytanie - czy któraś z Was miala takie doswiadczenie
i jak byscie patrzyly na to jako matki pozostalych dzieci w grupie.

mam dylemat, bo chcialam pojsc do pracy zeby odpocząc od dziecka po
3 latach siedzenia w domu, a tu spadam z deszczu pod rynne, z
synkiem znów caly dzien jak nie w domu to w pracy.
oczywiscie będę starała sie traktowac swoje dziecko na rowni z
innymi, ale jak to będzie w praktyce?

cos umiecie podpowiedzieć?

[koralik12]

A nie jest to sprzeczne z jakimiś przepisami? Słyszałam że w szkole nie można
uczyć swojego dziecka ale nie wiem jak jest w przedszkolu. z tą szkolą tez nie
jestem zresztą pewna.
Jako matka dziecka będącego w grupie z Twoim nie miałabym zastrzeżeń dopóki
dziecko notorycznie by się nie skarżyło na zachowanie twojego synka. Wtedy
nabrałabym podejrzeń ze go faworyzujesz i np nie zwracasz uwagi na złe
zachowanie. Ale tak z góry bym się nie uprzedzała i nie widziałabym przeszkód
żeby Twoje dziecko było w grupie.
A z tym z deszczu pod rynnę to faktycznie masz chyba rację. I czy Twój synek
zrozumie ze nie będziesz tam tylko dla niego??

[olejek1]

no pewnie, ze nie bede swojego faworyzowac, przeciez wiadomo,
nie ma przepisow. zreszta przedszkole to nie szkola.

[koralik12]

Tak sobie myślę że jak twój synek zaakceptuje że w przedszkolu nie jesteś tylko
dla niego ale musi sie Tobą dzielić z innymi dziećmi to powinno być dobrze w
takiej pracy. Więcej widzę dla Ciebie w tym plusów niż minusów. Dziecko będziesz
miała na oku i chociaż będziesz z nim cały dzień to jednak nie będzie to tak jak
w domu. Przecież będzie sie bawił z dziećmi a nie tylko z Tobą. A nawet jak z
Tobą to razem ze wszystkimi w zabawę grupową.

[olejek1]

zastanawiam sie tez, ile on skorzysta z zajec dydaktycznych
prowadzonych przeze mnie. wiadomo, ze inaczej slucha sie kogos
obcego.

[mapi9]

nie słyszałam o tym, że nie można uczyć swojego dziecka,chyba że
nikt tego nie przestrzega.Mam 5 znajomych których uczyli ich
rodzice,nawet byli wychowawcami.I to w podstawówce jak i w średniej
szkole

[siasiuszek]

nie dasz rady nie faworyzować, choćby nie wiem jak się starała.
Będziesz patrzyć na niego przez pryzmat miłości a nie
sprawiedliwości.

Jako matce dziecka z grupy byłoby mi to

[iwoniaw]

całkowicie obojętne. Co do samej pracy, trudno mi się wypowiedzieć, bo nie
dałabym chyba rady pracować jako przedszkolanka w ogóle - ze swoim dzieckiem czy
bez...

[kiniak24]

Ja pracowałam w żłobku i sojego maluszka miałam ze sobą.Jasne że go
faworyzowałam, nie tylko ja ale i cały personel żłobka.Mały zawsze
robił co chciał i nikt mu uwagi nie zwrócił.Teraz idziemy do
przedszkola do najmłodszej grupy i znowu będziemy razem.Jest tyle
samo pulusów co minusów takiego rozwiązania,ale mam go na oku i wiem
że krzywda mu sie nie dzieje, a to dla mnie jest najważniejsze.

[kinia2004]

A ja właśnie jak chodziłam do przedszkola (wieki temu ))) ) to w mojej grupie
była córka "mojej" Pani. I wspominam to bardzo dobrze. Oczywiście córka była
traktowana jak córka (ale też bez przesady), wszystkie dzieci o tym fakcie
wiedziały i z tego co pamiętam, to nie było z tym żadnych problemów. Po prostu -
to jej mama, więc traktuje ją jak córkę (choć nas też traktowła wspaniale), a
dla nas to była tylko Pani. Tyle pamiętam nawet z rozmów z innymi dziećmi. I
muszę dodać, że bardzo lubiłam tą dziewczynkę i wszystkie dzieci też chętnie się
z nią bawiły. Powodzenia

[olejek1]

relacja z placu boju
bylismy dzis razem i bylo fajnie,
damy radę. ato,sfera w przedszkolu swietna, jak dzieci sie juz
przyzwyczają do nowej sytuacji, bedzie jeszcze spokojniej.
a mi pozostaje starac sie nie zwracdac uwagi na swoje dziecko - ono
na tym skorzysta

[koralik12]

Cieszę się

Uwaga

[corkaswejmamy]

Ja też jestem przedszkolanką i moje dziecko(2 lata i 3 mce) chodziło ze mną do
pracy. Niestety nie był to trafny pomysł. Nie byłyśmy w tej samej grupie więc
chcąc pracować z moimi dzieciaczkami musiałam od niej najnormalniej w świecie
uciekać. żal mi serce ściskał. Ona cierpiała, ja tez. Potem sytuacja nieco się
unormowała, ale i tak muszę umykać. Dlatego córka od września idzie do
przedszkola położonego 300 m od naszego domu. Jest to udogodnienie i dla
mnie(pod względem technicznym) zwłaszcza, że przecież do pracy będę chodzić
również na 6,30. A zima? Może być ostra. A tak, 300 m dziecko to i na rękach
mogę przenieść. Tak czy siak u mnie praca z dzieckiem nie sprawdziła się. Ona
lgnęła do mnie(i vice versa) ja nie mogłam się skoncentrować na pracy. A
przecież to moja praca, jestem z niej rozliczana.

I jeszcze jedno

[corkaswejmamy]

Czytałam posty o faworyzowaniu swojego dziecka. Nie poradzisz sobie z tym. To
Twoje dziecko, kochasz je, inne dzieci możesz co najwyżej bardzo polubić. A
swoje nie lubisz, lecz kochasz. Nie dasz rady nie zwracać uwagi na swojego synka
bardziej niż na inne dzieci.Owszem, jesteś nauczycielem, to twoja praca, ale
nawet w pracy będziesz przede wszystkim matką. Wspólna obecność w miejscu pracy
ma także swoje plusy, to bez wątpienia najlepsza opieka jaka możesz sobie
wyobrazić.