lekarze czy konowały???!!!!!

[agnieszkak12]

Drogie Mamy!
Historia, któa Wam opowiem zdarzyłą się tydzień temu - w niedziele. W nocy
mój syn Mikolaj budził się płącząc prawie co godzinę (Mikolaj ma 3 i pół
roku). Rankiem okazało się ze ma gorączke 38, 5. Strasznie się wystraszyłam,
bo takiej gorączki to mó syn jeszcze nie miał. Pojechaliśmy szybciochem na
ostry dyzur (niedziela). Dla mam warszawskich dodam, ze do przychodni na
Żeromskiego (Bielany). Pani doktor przyjęła nas bardzo miło. Oglądnęła
Mikołąjka, popytała i zauwazyła opuchjliznę za uszkiem. Stwierdziła
stanowczo: świnka! Zdziwiłam się, bo Mikołaj był na nią szczepiony. Kazała
zrobić badanie moczy i udać się z nim do naszej pani doktor, ale juz we
wtorek. Nie przepisałą lekarstw - kazałą zbijać gorączke. Mikołaj cały czas
skarzył sie na potworny ból. I nie ma chyba nic gorszego, jak bezsilnośc w
takich sytuacjach. Zrobiliśmy badanie moczu i pojechalismy do naszej pani
doktor. Ona obejrzałą Kolę i od razu powiedziałą, ze świnka nie wystęuje za
uchem, ale w zupełnie inym miejscu i ze dla niej to sprawy z uchem. Wiec
szybciochem do laryngologa. I co się okazało: zapalenie ucha i węzłów
chłonnych. Dziecko meczyło się przekoropnie - ból przy tym jest potworny.
Dostał nawet antybiotyk.
Już jest prawie po chorobie. Ale coo raz bardziej oddzywa się we mnie głos,
zeby coś z tą sprawą zrobic.
Drogie mamy, Poradźie! Moze Wam przydarzyła się podobna sytuacja i nie
zostawiłyście tego bez echa. Ja jeszcze ciągle nie mogę zapomnieć oczu Koli,
któy prosił żeby mu pomóc, bo go bardzo boli.
Dlaczego tacy lekarze maja jescze uprawnienia i udają ze leczą???? Ja to bym
takich zamykała w wiezieniu. Bo co jak co, ale małe dzieci...

[mrufkaa]

Dodam tylko historyjke mojej siostry ( z piatku):
Lekarz specjalista od chorob watroby do matki 2,5 m-cznego dziecka, ktore od
urodzenia przeszlo zapalenie ploc, jest chore na watrobe i ma zmiany w nerkach,
nie przybiera na wadze:
"Co nie je? Wyglada na glodna? Jakby byla glodna, to by jadla! nawet jak suka
zdechnie, to szczeniaki jescze staja do jedzenia"
gdybym tam byla, to zamkneliby mnie na 48h za rekoczyny.

[autentyczka]

Jeżu złoty- 21 lat temu ten wątek powstał

[justyna1212]

Ja z córeczką też byłam kilkakrotnie w niedzielę na dyżurze na Żeromskiego w W-
wie. Raz zdarzyło się, że pani doktor z tej przychodni przepisała zbyt duże
dawki lekarstw. Będąc na kontroli u "naszej" pani doktor okazało się, że jak
na dziecko niespełna trzyletnie, z taka wagą, dawki leków (w tym antybiotyk)
są zbyt duże. Na szczęście wszystko zakończyło się dobrze.

[yuppiki]

Tak, lekarze tak nieuki. Z usług lekarzy internistów nie korzystam, bo mile mi moje i moich dzieci zdrowie. Gorzej z dentystami, którzy potrafią wyrwać zdrowy ząb, leczyć zdrowy ząb, zakazić, bo dodatkowo są brudasami. Tak samo chirurdzy LOL. Jeśli co mile zdrowie i życie, sprawdzaj kazdą ich diagnozę, każdy przepisany lek, konczynę do prześwietlenia, zęby do leczenia....

[chocolate_dog123]

Dokładnie. Przekręciłabym się bo interniści końskie dawki zapisywali albo po wyjściu od dentysty gorączka ból dreszcze objawy jak zakażenia bakteryjnego potem antybiotyki i ponowne czyszczenie zębów. Oni chyba zmienili przysięgę na "po pierwsze szkodzić". ..

[mallard]

yuppiki napisała:

> Tak, lekarze tak nieuki.

Nie pisz tak! Może się dokształcili przez te 21 lat, które minęły o napisania postu, na który odpowiadasz.

[meme1]

witaj,u mnie malo sie nie skonczylo voyta,stwierdzono ze syn bedzie nienormalny,
(jakos nagle po miesiacu ozdrowial,a ja schudlam 5 kg)teraz profesorek wymyslil
gfips dla 9 miesieczniaka!k...mnie bierze bo okazalo sie ze jest oik...a bral
200 zl co tydzin+dojazdy +zdjecia i siwe wlosy....trzymajcie sie...

[nena5]

Dziewczyny,
jesli przezywacie takie historie z takimi debilami, to blagam, zrobcie cos z
tym, napiszcie skarge do kasy chorych albo do dyrektora pogotowia. Przeciez mi
sie noz w kieszeni otwiera jak to slysze. Trzeba szumiec, krytykowac, skarzyc -
dla dobra nas wszystkich. Zmobilizujmy sie do atakow. Wiem, ze to zajmuje czasu
i nerwow czlowiek przy tym tez sporo stracic moze, ale trzeba dzialac.

[mrufkaa]

Widzisz nena, moja siostra co rano cudem zbiera sily, zeby isc do kolejnego
lekarza, rehabilitantki, poradni laktacyjnej.... Tu nie ma nawet czasu na mniej
stresujace akcje, co dopiero dochcodzenie wlasnych praw za pieniadze z wlasnych
podatkow. I na tym ta banda ignorantow zeruje... a majas sie swietnie.

[delfina3]

To było kilka lat temu. Zauwazyłam nierówne fałdki na nogach mojego 4
miesięcznego wtedy synka. Postanowiłam to sprawdzić u ortopedy. Mieszkałam
wtedy w Bydgoszczy, do ortopedy kikutygodniowa kolejka.Zapisaliśmy sie, ale
żeby nie tracic czasu, od razu poszłam też do prywatnego ortopedy wyczytałam
gdzieś,że gdy w grę wchodzą problemy ze stawami biodrowymi, trzeba działac
jak najszybciej, a każdy tydzień to bardzo dużo). Słono zapłaciliśmy za
wizytę , ale kto by się tym przejmował w takiej sytuacji. Lekarz zlecił
prześwietlenie, kolejna wizyta, już ze zdjęciem, zbadał małego, i zapadła
decyzja: poduszka Frejki. Kiedy pytałam o rokowania postraszył jeszcze, że
jesli leczenie nie przyniesie rezultatów, wszystko może się skończyć na stole
operacyjnym i na wielomiesięcznym wyciągu. Byłam śmiertelnie przerażona. Dziwne
wydawało mi się to, że małemu grożą tak poważne konsekwencje, podczas gdy na
badaniach po porodzie i na pierwszych kontrolnych wizytach u pediatrów nikt nie
zauważył niczego niepokojącego. Ale jak tu nie wierzyć specjaliście, w końcu to
on jest ortopedą, nie ja. Pan doktor skasował należność i wyznaczył niedaleki
termin kolejnej wizyty. Małego włożyliśmy w tę poduszkę. Nóżki bardzo szeroko
rozwarte.Prawie nie mieścił się w wózku. Nie mógł spać i płakał całe noce, a ja
razem z nim.Wiadomo było, że zacznie siadać, raczkować i chodzić znacznie
później niż inne dzieci, bo w tej rozwórce mógł właściwie tylko leżeć.To było
moje pierwsze dziecko i ta sprawa była dla mnie bardzo bolesna. Dotąd rozwijał
się modelowo i byłam z tego bardzo dumna. Ale oczywiście najważniejsze było
jego zdrowie i leczenie.Ciągle miałam prze oczami widmo mojego niemowlaczka
unieruchomionego na jakimś potwornym szpitalnym wyciągu. Nadszedł czas wizyty w
przychodni u rejonowego ortopedy. Oczywiście nie omieszkałam się tam udać.
Wzięłam ze sobą zdjęcie rentgenowskie, na podstawie którego tamten doktor
postawił diagnozę. Lekarz w przychodni dokładnie je obejrzał, zbadał małego, po
czym uśmiechnął się do mnie i powiedział:" Może pani wyrzucić tę poduszkę.
Dziecko jest zupełnie zdrowe. Proszę mi wierzyć, na tej robocie zęby zjadłem,
wiem co mówię." Co za ulga! Gdy wspomniałam o szpitalu i wyciągu tylko się
zaśmiał pod nosem. Uwierzyłam mu i chociaż troszkę zdezorientowana, wyrzuciłam
nieszczęsne narzędzie tortur, coś mi w środku mówiło, że ten lekarz ma rację.
Było w nim coś, co budziło moje zaufanie. Rzeczywiście tak było. Dziś Hubert ma
5 lat i nigdy nie miał najmniejszych kłopotów z nogami.

[ehhermiona]

Dziewczyny, zdaję sobie sprawę z tego, że są różni lekarze, ale czy Wy zdajecie
sobie sprawę z tego, że tu na forum jest kilka mam -lekarek? To, o co Was
proszę, to trochę więcej taktu i zwykłego dobrego wychowania w swoich postach.

Monika

[reszka2]

Wiesz, Hermiono, po mnie już to spływa. Nawet wstydzić mi sie już nie chce za
kolegów po fachu, ani też tłumaczyć tego na co juz jedną klawiaturę zdarłam.
Słów w rodzaju "debil" czy "konował" też do siebie nie biorę.

[dorotka1970]

Wlasnie tak mi sie wydawalo, ze dobry lekarz nie wezmie do siebie
slowa "konowal". A takt i kultura, o ktorych wspominasz Hermiono brzmia
smiesznie w porownaniu z walka o zdrowie i zycie najblizszych.
To forum nie jest od wystawiania innym laurek, tylko od zrzucenia tego co nam
lezy na sercu.

Pozdrawiam,
Dorotka
--------
Swiat lubi ludzi, ktorzy lubia swiat

[pesteczka5]

Hermiona, lubię Twoje wyważone i obiektywne posty.. A tym razem dziękuję, po
prostu...

[mama_martusi]

A możesz podac nazwę szpitala i nazwisko lekarza? też jestem w Bydgoszczy i też
mieliśmy b.przykrą przygodę z lekarzem z Jurasza. Nasza córeczka nie wiedzieć
czemu obudziła się z boląca nóżką ale ciężko było ustalić nawet w którym
miejscu ją bolało - płakała i podkurczała nóżkę. Lekarz z pogotowia kazał nie
pozwalać jej chodzić ani raczkować, dawać pół polopiryny dziennie i stawić się
za kilka dni na kontrolę - gdyby nie było poprawy to obiecywał że położy małą
na wyciąg. Podejrzewał zapalenie stawu biodrowego. Nast. dnia pojechaliśmy do
innego lekarza (bardzo dobrego specjalisty) który zrobił USG bioderek i
stwierdził że wszystko OK - podejrzewał lekko zwichnętą stópkę. Dodał też że
zapalenie stawów nie zdarza sie u tak malutkich dzieci. Kazał się nie martwić i
absolutnie nie zabraniać dziecku poruszania się. I malutka ozdrowiała po kilku
dniach. A... polopiryna powoduje u tak małych dzieci zamartwicę wątroby i
prowadzi do zgonu - słowa pediatry... bez komentarza!
monika

[delfina3]

Nie pamiętam już nazwiska lekarza. A przyjmował wtedy w Sanitasie na ulicy
Długiej.

[delfina3]

Ojej, to znaczy, że na przykład nieuczciwą sprzedawczynię też nie powinnyśmy
się skarżyć, bo być może część eMam pracuje w sklepach ? Przecież zadna z nas
nie uogólniała. A może dla równowagi otworzymy też wątek o dobrych lekarzach ?

[nena5]

Delfina, jak czytalam Twoja historie to sie poplakalam. Ale Ty sie musialas
naprzezywac przez ten czas a temu chamowi, uszlo to bezkarnie. Jeszcze slono mu
za jego brednie zaplacilas. Zabilabym gnoja jednego.

A Ty Monika, nie badz prosze Taka wrazliwa, przeciez nie piszemy o Tobie tylko
o konkretnych przypadkach z udzialem konkretnych, rasowych chamow.

[beatka31]

Nigdy nie zapomnę jak poszłam do b. dobrego specjalisty, szanowanego i
polecanego jako "ostatnia deska ratunku" z moją , pierwszą naprawdę ciężko
chorą córeczką. Pan doktor zbadał, pokiwał głową i zapytał : ile ma Pani
lat ? "21" - o na to : "Jest Pani b. młoda, jeszcze będzie miała Pani dzieci"
Wraz z tymi słowami skończyło się całe moje życie. Do dzisiaj płaczę jak to
sobie przypomnę. A moja córka własnie skończyła 10 lat, co prawda przeszła dwie
operacje ale ma się dobrze...

[ehhermiona]

Nie o to mi chodzi, żeby nie krytykować, ale żeby to nie było chamskie, bo
słowa "konował" czy "debil" są chamskie. I zdrowie dziecka Was nie tłumaczy. A
niech się tylko znajdzie taka, która ma matkę lekarkę albo męża lekarza, to
zaraz wymyśli tysiąc wyjaśnień dla jej/jego niekompetencji i będzie bronić do
upadłego, Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. I niekoniecznie należy
odpłacać chamstwem na chamstwo.

Monika

[dorotka1970]

ehhermiona napisała:

> Nie o to mi chodzi, żeby nie krytykować, ale żeby to nie było chamskie, bo
> słowa "konował" czy "debil" są chamskie. I zdrowie dziecka Was nie tłumaczy.

Wiesz co? Przeczytaj post Natder np. I powiedz mi, ze nie tlumaczyloby jej
nazwanie tych lekarzy konowalami. I powiedz jej, ze zdrowie dziecka nie moze
byc dla niej wazniejsze niz uczucia lekarzy, ktorzy mogliby sie poczuc
urazeni...
Moim zdaniem urazeni moga sie poczuc tylko ci, ktorzy maja cos na sumieniu.
Ci, ktorzy sa dobrymi lekarzami widza to w twarzach pacjentow i ich rodzin
codziennie! I naprawde nie musza sie obawiac o zaliczenie ich do tej grupy.

Moja mama miala bardzo ciezki okres w zyciu. 2 razy rak. Spotkala na swojej
drodze cierpienia lekarzy i konowalow. I nie mam klopotow z ich rozroznieniem.

Pozdrawiam,
Dorotka
--------
Swiat lubi ludzi, ktorzy lubia swiat

[ehhermiona]

Żeby była między nami jasność - na swojej drodze też spotykałam różnych
lekarzy. Mam dwoje dzieci - jedno chore przewlekle, a drugie nieuleczalnie. I
mogę sobie gdybać, co by było, gdyby ktoś coś zrobił wcześniej, inaczej itd.
Mogę psioczyć na lekarza, który zareagował nie tak, jak powinien był to zrobić.
I może moje podejście jest niedzisiejsze, ale dżentlemanem albo damą (wiem,
śmiesznie to brzmi) jest się BEZ WZGLĘDU na okoliczności, a nie tylko wtedy,
kiedy wszyscy dookoła się uśmiechają i jest pięknie.
Monika

[dorotka1970]

ehhermiona napisała:

> I może moje podejście jest niedzisiejsze, ale dżentlemanem albo damą (wiem,
> śmiesznie to brzmi) jest się BEZ WZGLĘDU na okoliczności, a nie tylko
wtedy,
> kiedy wszyscy dookoła się uśmiechają i jest pięknie.

Wiesz, podziwiam cie. Serio. Ja nie potrafilabym bym byc dama, gdyby lekarz
igral z zyciem moich najblizszych. I nie chodzi o to, ze to smiesznie brzmi
albo jest niedzisiejsze. Chodzi o to, ze to nie ten kaliber. Mozna starac sie
zachowac zimna krew w obliczu choroby dziecka, wlasnej bezsilnosci i zaufania,
ktore lekarze zawiedli. Mozna. Ale ty napisalas, ze takie okolicznosci nie
usprawiedliwiaja utraty tej zimnej krwi... I z tym trudno mi sie zgodzic. I to
mnie wlasnie zbulwersowalo.
Jezeli po prostu nie zgadzam sie z lekarzem, albo lekarz przyznaje, ze zrobil
blad, ale widze, ze chce pomoc to na pewno nie nazwe go konowalem.
Jest jeszcze druga strona medalu: sama bylam pare razy potraktowana przez
lekarza, a takze pielegniarki, jako osoba z ktorej mozna sobie drwic, mozna
sobie pozwolic na ponizajace komentarze, nie mowiac o chamstwie po prostu. I
dalej nie twierdze, ze wszyscy lekarze to dranie i chamy. A ci, o ktorych mowa
maja szanse siebie rozpoznac, ale tego i tak nie zrobia, bo im nie zalezy...

Nikt tu powyzej nie napisal, ze wszyscy lekarze sa tacy sami...
--------
Swiat lubi ludzi, ktorzy lubia swiat

[natder]

I ja Wam opowiem swoją historię. Moja córka zaczęła chorować kiedy skończyła 6
tygodni. W ciągu dwóch miesięcy dostała 43 zastrzyki. Do dzisiaj płakać mi się
chce kiedy przypomnę sobie siną pupę niespełna 3 kilogramowego noworodka. W
końcu trafiłam z nią do szpitala, pomijam już fakt że codziennie inny lekarz
mówił co innego, istotne jest to, że wypisano córkę jako rzekomo zdrowe dziecko
a na wypisie widniało: chlamydia. Wtedy jeszcze nie byłam świadoma tego, że to
choroba przenoszona drogą płciową (a już za taką diagnozę należałoby pozwać
szpital, bo nie zrobili badań bo za drogie). Po tygodniu wszystkie objawy
wróciły i potem okazało się że przyczyna była zupełnie inna, kolejny szpital,
kolejne leczenie i potem już było hmm... lepiej. Ale efekt ładowania w tak małe
dziecko antybiotyków był taki że lekarze łapali się za głowę widząc wyniki
badań odporności córki a ona biedna przez mniej więcej dwa lata mimo karmienia
piersią była stale chora. Co jeszcze tragiczne to to, że lekarz z naszego
rodzinnego miasta zapisał do podawania w domu córce leki, które podaje się
jedynie w szpitalu gdyż jest ogromne prawdopodobieństwo uszkodzenia wątroby.
Ale długi post mi wyszedł, ale cóż mam raczej złe doświadczenia jak widać... :-
(((

[mrufkaa]

Wiesz, Hermiona,
generalnie cenie Twoje wypowiedzi, ale tym razem chyba nie przeczytalas tego,
co napisalas. Mam w rodzinie wielu lekarzy, sama z lekarzem przez dwa lata
bylam i nie przeslania mi to rzeczywistosci. Skonczylam najlepsze liceum w moim
miescie przygotowujace na medycyne, znajomych w tym fachu mam chyba wiecej niz
w jaimkolwiek innym... I nadal nie zmienia to faktu, ze czesc osob wykonujacych
ten zawod w ogole sie do tego nie nadaje. Z pewnoscia tak samo jak czesc
nauczycieli, kierowcow, biznesmenow, listonoszow... Ale od nich nie zalezy
zycie i zdrowie. Z nimi nie spotykamy sie w wyzej opisanych sytuacjach. Dlatego
tez to wlasnie ignorancja i partactwo lekarzy sa, byly i beda tak emocjonalnie
komentowane. O ile pamietam ze studiow ( a nie bylo to tak dawno temu) obok
profesora akademickiego zawod lekarza cieszy sie w naszym spoleczenstwie
najwiekszym prestizem. Jesli sie myle, niech mnie ktos zorientowany poprawi. A
Jesli jednak tak jest, to chyba normalny mechnizm spoleczny, ze od tych
najbardziej podziwianych oczekuje sie kompetencji i klasy. Podziwiam zimna krew
z jaka podchodzisz do tematu. Ale nie oczekuj tego od innych, bo to Twoje
zachowanie jest wyjatkowe, a nie tych wszystkich zbulwersowanych mam. Z
wyjatkow, nawet chlubnych, nie czyni sie normy.

[ehhermiona]

Nie bój się, przeczytałam i pod każdą z moich wypowiedzi mogę się jeszcze raz
podpisać. Jak wspomniałam, ja też mam chore dzieci i ja również spotkałam się z
niekompetencją lekarzy. Ale... nawet w psioczeniu czy krytykowaniu należy
zachować jakiś styl. Bo nazywanie na dzień dobry lekarza konowałem czy debilem
kojarzy mi się ze stylem przekup na rynku albo kolejki starych babć,
które "mają za złe" całemu światu, więc zaczynają od "dzisiejszej młodzieży" a
kończą na tych "dochtorach, co to panie tacy owacy konowały jedne". Tak
naprawdę nie wiem, czy lekarz, który miał pod opieką moje dziecko przeoczył u
niego początki cukrzycy, bo był niedouczony,czy może nie spotkał się jeszcze
dotąd z tą chorobą "na żywo" , czy jego czujność została przyćmiona rutyną
codzienności pełnej "banalnych przypadków". Mogłabym tu na forum opisywać, jak
męczyło się moje malutkie dziecko i jak ja się męczyłam. Ale po co? Mimo, że
lekarz nie powiedział mi, że mu głupio i przykro, bo Jędrek trafił do szpitala
w stanie cięższym niż byłby miesiąc wcześniej, to wiem, że mu przykro i nie
rozdrapuję tego. To nie jest tak, że lekarze są grupą szczególnie wredną, nie
przyznającą się do swoich błędów itd. Każdy z nas taki jest-czy któraś z Was
tak otwarcie przyzna się mężowi czy teściowej, że popełniła błąd? Sprawa
powołania... cóż, niewątpliwie. Jednak mają rację ci, którzy mówią, że pediatra
ma tak samo trudne zadanie co weterynarz. A "znieczulica" lekarzy - cóż, Wy
widzicie tylko chorobę i cierpienie Waszego dziecka - on ma tych dzieci setki;
gdyby miał przeżywać całym sercem każdą chorobę każdego pacjenta, skończyłoby
się o ciężkim załamaniem nerwowym. W ten sposób nie da się pracować.
Może mam takie dziwne-głupie szczęście, że jeśli jestem uprzejma i otwarta
wobec lekarzy, pielęgniarek czy babć w sklepach, oni odpłacają mi tym samym.
I w tym wszystkim nie chodzi mi o wybielanie lekarzy, ale o przypomnienie, że
można krytykować, ale w sposób cywilizowany i kulturalny. Cóż z tego, że
powiecie "ach, bo ten lekarz, o którym ja piszę to taki konował, ale np.
Reszka, nasza e-mama lekarka, aaa, ta to co innego, ona na pewno jest świetna,
bo to moja forumowa koleżanka". Reszka ma prawo poczuć się urażona Waszymi
wypowiedziami, bo dotyczą one jej grupy zawodowej, z którą z pewnością się
utożsamia i jej kompetencje jako lekarki nie mają tu nic do rzeczy, bo każdemu
lekarzowi może trafić się pacjent, któremu postawi błędną diagnozę - choćby
zmylony objawami podobnymi do pięciu innych chorób na początku wykluwania się
akurat tej jednej.
Wasze prawo aby pisać o chorobach dzieci, o błędach lekarzy itd., ale na litość
boską, nie zamieniajcie się wtedy w sforę gryzących psów.

Monika

[adzia_a]

Hermiona, zgadzam sie z każdym słowem.
Wiecie, to jest tak: ktoś jest zdenerwowany, chce się wyżalić na forum, i
zawsze, gdy sytuacja kręci sie wokół lekarzy odpowiedzią są nie pocieszenia,
rady, tylko : "A oto moja historia..." i zaczyna się.

I z wątku zdenerwowanej kobiety robi sie wątek pt. "Pojeździjmy sobie po
lekarzach".

Podobnie mają księża, nauczyciele i teściowe.

Ja osobiście wychodzę z założenia, że jeśli mam pod czyimś adresem jakiś
zarzut, którego nie mogę tej osobie powiedzieć w oczy, to milczę.

Inna sprawa, że jak już kiedyś pisałam, chyba mam szczęście, bo mnie ludzie
uprzejmie traktują. Wszyscy, łącznie z teściową

[berek_76]

ehhermiona napisała:

To nie jest tak, że lekarze są grupą szczególnie wredną, nie
> przyznającą się do swoich błędów itd.

[delfina3]

Przeczytałam cały wątek i nie widzę, żeby ktoś stwierdzał, że wszyscy lekarze
to konowały. Zgodzę się, że tytuł może niezbyt elegancki ( gdyby ktoś napisał "
Nauczyciele - pedagodzy czy idioci" pewnie też zrobiłoby mi się dziwnie ). ALe
wydaje mi się, że dziewczyny skupiły się na piętnowaniu poszczególnych
bulwersujących przypadków i nie generalizowały. W historii, którą opisałam
powyżej, obok naciągacza występuje też lekarz - profesjonalista.

[odalie]

Hej!

Według mnie, oddzielmy nieudolność czy jaskrawe, ewidentne błędy w sztuce od
niedokładnej diagnozy w trudnych czy niejasnych przypadkach. Nie należy
przesadzać - u małych dzieci naprawdę czasem trudno postawić diagnozę. I nie
wściekajcie się dziewczyny, że dzieci dostają z marszu silne leki - lekarz się
po prostu obawia, że niepodanie leku może być o wiele bardziej szkodliwe niż
ewentualne, niewielkie skutki uboczne.

Jest też jedna rzecz, o której chyba nikt tu nie napisał - sytuacja służby
zdrowia. Moja ginekolog, na przykład, w ramach godzin "z ramienia NFZ"
przyjmuje tyle pacjentek, że na każdą na 5 minut. Prywatnie, poświęca każdej
przynajmniej 40 minut, nawet zdarza się, że i godzinę. Różnica pewna jest,
prawda? Czy to wina tej ginekolog, że musi obsłużyć tyle kobiet w tak krótkim
czasie? A na pewno nie wszystko tak dobrze wychwyci podczas tak krótkich porad.

Najgorzej, kiedy z uwagi na sytuację służby zdrowia jesteśmy robieni w balona.

Ja np. nie zarzucam naszej pani pediatrze, że nie jest alfą i omegą i nie
wykryła wszystkiego co było u młodej do wykrycia.

Mam natomiast duży żal i poważne zastrzeżenia, że ani nie dawała nam skierowań
do specjalistów (o które niejednokrotnie prosiliśmy wprost, gdy coś się nam
długo nie zgadzało, a pediatra nie widziała mimo to żadnego problemu, choć
ewidentnie coś było), ani nawet nie informowała uczciwie, że nie jest w stanie
dać skierowania/nie widzi aż takiej potrzeby, ale - żebyśmy sami sprawdzili
prywatnie. A my byliśmy, nie raz, uspokajani, że _wszystko_ w porządku, sama
fizjologia i te de, po co jakieś badania robić, albo się konsultować, niczego
nie potrzeba, wcale!

Rozumiem, że są takie typy umowy poradni z NFZ, że nie opłaca się wysyłać
pacjentów na badania - ale no bez przesady, chyba można jakoś przekazać
rodzicom, że skierowania są ograniczane do bardzo drastycznych przypadków, a w
tym lepiej skonsultować się prywatnie.

Kto czytał kiedyś moje posty o biodrach młodej, ten może pamięta co mam na
myśli. Nie mogę sobie (i pediatrze) darować tego długotrwałego dawania sobie
wmawiać, że wszystko jest oki, skoro nie było. Dlaczego nie powiedziała: nie
jestem pewna, nie znam się?!

Uważam, że lekarz ma prawo się mylić czy nie być pewnym diagnozy, ale wtedy nie
powinien brać na siebie całej odpowiedzialności, tylko skierować na
konsultacje. To nie jest według mnie zbrodnia, że się nie potrafi wszystkiego,
ale wmawianie pacjentom/rodzicom, że wie się wszystko i to najlepiej pod
słońcem... to według mnie jest okropne.

[natder]

Jedno jest dla mnie pewne: lekarz który gdzieś po drodze zatracił zdolnośc do
współczucia, szczególnie jeśli jest to pediatra powinien chyba zmienić zawód.
Może powołanie nie jest istotne w przypadku listonosza ale z lekarzem,
ratującym zdrowie i życie dzieci jest inaczej. Nie ma szans na to by uniknąć
niedouczonych, niedoświadczonych lekarzy i chyba najmniej jest ważne jak się
ich nazwie. Mam nadzieję że gdy Waszym dzieciom potrzebna będzie pomoc traficie
na lekarzy z powołania, takich którzy potraktuja Was jak partnerów z należnym
Wam szacunkiem, czego Wam i sobie z całego serca życzę.

[yuppiki]

Tak, lekarze w większości to nieuki i konowały. Tak się na nich przejechałam i naoglądałam, że moje 3 dzieci nigdy nawet nie były na bilansie u tych konowałów, a są w wieku szkolnym. Tak jest w każdym zawodzie, specjalistów jest mniej.

[nigdynigdynigdy84]

Wątek ma kilkanaście lat

[geoardzica_z_mlodymi]

Komuś na wykopaliska się zebrało - dzisiaj sporo takich z 2002,2003. Te opisywane dzieci już dorosłe są - u mnie to był czas planowania u ciąży też już dorosłego obecnie bombelka. Nostalgia...

[panna.nasturcja]

I musiałaś to napisać w wątku, który ma 18 lat? Końiecznie?

[ichi51e]

38,5 i ostry dyżur? jezu

[geoardzica_z_mlodymi]

To były czasy

[geoardzica_z_mlodymi]

Chciałoby się spytać, czy zrobiono mu test na C19? 😁

[mamamisi2005]

Prawda? Ciekawe, jak wątkodajka przy tym poziomie emocji przy pierwszej chorobie gorączkowej dziecka stawiła czoła innym chorobom wieku dziecięcego syna? Dobrze, że już po wszystkim, Kola jest już dorosły.

[nangaparbat3]

Mam wrażenie, że trolle szykują się do 5 fali.

[35wcieniu]

Ale od prawie 20 lat?!
Mikołajek już pewnie na studiach

[ykke]

A ja tu ciągle od miesięcy na forum czytam grzmiące
" ufam lekarzom" !!! (Kto nie ufa ten szur i foliarz)

[jammer1974]

znam gorsza historyjki. Mnie pani pozal sie doktor na holenderskim SORze powiedziala ze dziecku nic nie jest i tylko histeryzuje. Nie bylo zadnych lekow zadnych badan. Nawet paracetamol odradzila. Okazalo sie u rodzinnego ze corka miala zapalenie ucha. Dziecko sie potwornie umeczyli bez srodkow przeciwbolowych. Wiele lat minelo od tego czasu a jak pomysle to mnie jeszcze trzepie. Od tego czasu inaczej z moim SORem rozmawiam. Ale wtedy niewiele moglam zrobic.

[35wcieniu]

Ten wątek ma prawie 20 lat

[jammer1974]

Bosze kto i po co to wyciaga. Bobasek juz jest dorosly i niewykluczone ze ma wlasnego.

[pytajacakinga]

35wcieniu napisał(a):

> Ten wątek ma prawie 20 lat
>

Matko na prawdę?? Szok

[mallard]

pytajacakinga napisał(a):

> Matko na prawdę??

Naprawdę

[35wcieniu]

Nie, teraz ma już ponad 20. A Ty odpowiadasz na mój wpis sprzed 3 lat.
🤣🤣🤣🤣🤣

[pytajacakinga]

W Niemczech też moja wtedy 3 letnią córkę spotkała taka historia lekarka mówiła że lekki katarek i na drugi dzień ma iść do przedszkola a w nocy zaczęła się dusić karetka zabrała ją do szpitala i okazało się że zapalenie krtani ciężkie.

[chocolate_dog123]

częste i niebezpieczne u dzieci...

[memphis90]

Średnio niebezpieczne, bo dziś mamy pseudokrup, a nie krup. To krup był bardzo niebezpieczny. I ten pseudokrup zazwyczaj zaczyna się „lekkim katarkiem” czy innymi banalnymi objawami przeziębienia- absolutnie nie sposób przewidzieć, które z dzieci z katarem dostanie w nocy zapalenia krtani (które to zapalenie objawia się właśnie w nocy, zazwyczaj między 2 a 4 nad ranem, albowiem wówczas spada stężenie naturalnego kortyzolu, który naturalnie zapobiega obrzękowi krtani). Więc lekarka stwierdziła to, co można było wówczas stwierdzić - katar. Nie mogła stwierdzić pseudokrupu, bo go wówczas nie było 🤷‍♀️

[moni_485]

Szybciochem to jakaś gwara warszawska?

[ykke]

Współczuję cierpienia dzieciaczka, ale na tym forum lekarz medycyny jest świętością, wie najlepiej.

[infinitypool]

Ten dzieciaczek ma już ponad 21 lat

[memphis90]

A nawet 24,5 roczku, co daje nam 294 miesiące albo 1368 tygodni….

[milin95]

Ojejej, 21 lat temu....nawet syna wtedy nie miałam, a o istnieniu forum dowiedziałam się na początku ciąży...synuś już w drugiej klasie liceum.