samobójstwo

[mma_ramotswe]

Breguła mnie natchnął. I wypowiedź jednej z forumianek "zam sie
zabił, wcale mi go nie żal".
1) czy człowiek ma prawo popełnić samobójstwo? Czy jest różnica, czy
samobójstwo popełnia człowiek samotny czy taki, któy założył rodzinę?
2) samobójstwo to akt odwagi, czy tchórzostwo?

[lola211]

Ma prawo popelnic.Z blahych powodow tego raczej nie czyni.
Ja samobojcom wspolczuje, bo to musi byc straszne uczucie.

[mma_ramotswe]

a ja właśnie uważam, że prawa nie ma.
Ale rozumiem, że można nie dawać sobie rady z życiem i że można
zdecydować się na taki krok. Kiedy rozpacz przewyższa nadzieję

[lola211]

W jakim sensie- nie ma prawa?

[wenus2006]

skoro najczęściej popełniane samobójstwa to samobójstwa wśród chorych na
depresję,schizofrenię czy alkoholizm,to chyba nie można rozpatrywać tego w
kontekście tego czy wolno tej osobie to zrobic czy nie.
To jakby poza nią...

[morgen_stern]

>1) czy człowiek ma prawo popełnić samobójstwo?


Ma.

>Czy jest różnica, czy
> samobójstwo popełnia człowiek samotny czy taki, któy założył
rodzinę?


Jest. Mając bliskich, którzy cierpieliby po naszej śmierci,
popełnienie samobójstwa to skrajny egoizm. Ja spadam, a wy się dalej
martwcie.


> 2) samobójstwo to akt odwagi, czy tchórzostwo?


No, jednak odwagi. Każdy z nas ma naturalny instynkt obrony własnego
życia. Choć w gruncie rzeczy jestem zdania, że samobójca jest po
prostu chory, ma jakąś skrajną odmiane depresji. Nie wierzę w
samobójstwo planowane "na zimno", zdroworozsądkowo. To zawsze jest
akt rozpaczy.

[mma_ramotswe]

morgen_stern napisała:

>
>
> Jest. Mając bliskich, którzy cierpieliby po naszej śmierci,
> popełnienie samobójstwa to skrajny egoizm. Ja spadam, a wy się
dalej
> martwcie.
no, to własnie dochodzimy do tego, że jednak prawa nie ma


>>

[lillika]

morgen_stern napisała:

> Jest. Mając bliskich, którzy cierpieliby po naszej śmierci,
> popełnienie samobójstwa to skrajny egoizm. Ja spadam, a wy się
dalej
> martwcie.
nie przyszło Ci do głowy, że z punktu widzenia samobójcy, uwalnia on
tylko swoja rodzinę od własnej egzystencji. Że po jego śmierci, jego
rodzinie będzie lżej i duuużo lepiej.

[mma_ramotswe]

Chyba nie zawsze. Choć masz rację - mogą być takie przypadki.
Skrajna nienawiść do samego siebie

[lillika]

mma_ramotswe napisała:

> Chyba nie zawsze. Choć masz rację - mogą być takie przypadki.
> Skrajna nienawiść do samego siebie
dopowiem tylko, że w znanych mi przypadkach, do takiej skrajnej
nienawiści doporwadziło katolickie, miłosierne otoczenie. Dla włsnej
rozrywki. Cudzym kosztem.

[mma_ramotswe]

niestety muszę przyznac ci rację, że czasem osoby wierzące potrafią
wyrządzić straszną krzywdę.

[aanna6]

to moj post CIE natchnal . ale ja widzialam jak moja mama gasnie w
oczach i nie mozna jej pomuc jak powoli umiera , dla mnie
samobujcy to tchorze , moze z drugiej strony trzeba miec odwage aby
sie zabic . ale kogo CI bardziej szkoda tego co choruje i umiera
czy tego co sie zabije mnie tego 1

[mma_ramotswe]

"Kogo mi bardziej żal" - nie wiem. Wszytskich mi żal. Wszytskich
ludzi, każdy z nas się z czymś zmaga, każdy z czymś walczy, żal mi
nas wszystkich.
A czy mi bardziej żal kogoś kto umiera na raka, czy kogoś kto sam
się zabił? Zupełnie nie wiem. Chyba tak samo

[hexella]

mam nadzieję, że nigdy nie bedzie Ci dane poczuć tak skrajnej
rozpaczy i takiej bezradności, które mogły by spowodować, że jedynie
śmierć wydawałaby się ratunkiem.

[gaja78]

aanna6 napisała:

> to moj post CIE natchnal . ale ja widzialam jak moja mama gasnie w
> oczach i nie mozna jej pomuc jak powoli umiera , dla mnie
> samobujcy to tchorze , moze z drugiej strony trzeba miec odwage aby
> sie zabic . ale kogo CI bardziej szkoda tego co choruje i umiera
> czy tego co sie zabije mnie tego 1

Duży odsetek samobójców to ludzie z przewlekłą, nieuleczalną chorobą. Wystarczy spytać w pierwszym lepszym szpitalu z oddziałem onkologicznym, ile mieli przypadków prób samobójczych.

[bea.bea]

mysle,ze człowiek ma prawo odebrać sobie zycie...
nie wiem jaki stan psychiczny temu towarzyszy...i jaka desperacja...bo jednak
oprócz instynktu samozachowawczego, jest jeszcze ciekawośc dnia nastepnego i
wiara,ze bedzie lepiej....
dla mnie to akt odwagi...
i zal mi tych ludzi...w moim mniemaniu obdartych z nadzieii....
samobujca kojarzy mi sie z kosmiczna czarna dziura...w która wciaga sie sam (
jak odwracane na druga strone sweter..) i jak juz ostatni kawalek zassa to nie
mam nic...i chyba w tym stanie jest tak nastawiony na siebie,że nie ma znaczenie
rodzina i jej uczucia...i wiara,ze moga mu pomóc...

[dirgone]

Znałam dwie osoby, które popełniły samobójstwo i uważam, że wrzucanie tego do
jednego worka jest prostu głupie.

Bo nazywanie tchórzem czy egoistą chłopaka, który w wieku 15 lat był zaszczuty
przez rodziców (bity, wyzywany i zmuszany do chodzenia do szkoły w dresie),
przez nauczycieli (wyzywających go od głąbów i debili) i przez prawie wszystkich
uczniów w szkole (haha, dresiarz, gej i maminsynek) jest po prostu potworne. Do
dziś mam wyrzuty sumienia, że mu nie pomogłam...
Powiesił się u siebie w pokoju, na klamce...

[dirgone]

Nie napisałam o tej drugiej osobie.
Wtedy byłam już na studiach. Znajoma z liceum, po ostrej kłótni z rodzicami, na
ich oczach połknęła tabletki na serce swojej babci. "Na złość mamie utnę sobie
palec"... Nie przewidziała, że zejdzie z tego świata w przeciągu kilku minut,
więc w sumie popełniła to samobójstwo "niechcący"

[hexella]

Nie rozpatruje tego w takich kategoriach.

Nie możemy wiedzieć, co czuja tacy ludzie, kiedy ich osobisty dramat
jest tak silny, że działają wbrew podstawowym instynktom.

Ludzi, którymi targaja takie emocje nie mierzy sie ogólnymi prawdami.

[gaja78]

Samobójstwo to przede wszystkim akt desperacji i braku nadziei na rozwiązanie problemów. Czasem to efekt choroby psychicznej czy strach przed chorobą fizyczną. Samobójstwo to też potworna samotność. A samotnym można być również mając rodzinę.

[a.nancy]

> 1) czy człowiek ma prawo popełnić samobójstwo?
dziwne pytanie. to jego cialo, jego zycie. kazdy ma prawo podejmowac decyzje, co
zrobi ze swoim cialem, chyba to jedyna rzecz, jaka do mnie nalezy w 100% i prawo
do niej jest niezbywalne (czasy niewolnictwa mamy dawno za soba). mozna roznie
oceniac ten czyn, z punktu widzenia etyki, czy nawet zdrowego rozsadku, ale
nawet czyjas negatywna ocena nie odbiera mi PRAWA do dysponowania swoim cialem.

> 2) samobójstwo to akt odwagi, czy tchórzostwo?
ani jedno, ani drugie. sa rozne motywacje, zakladam, ze (o ile nie jest to proba
samobojcza "na pokaz") osoba popelniajaca samobojstwo z jakiegos powodu chce
umrzec, i jest to jej swiadoma decyzja. nie mnie oceniac.

czy mi zal? zal mi rodziny, jesli ja mial. wspolczuje, ze jego zycie bylo tak
straszne, ze zdecydowal sie je przerwac. czuje, ze swiat jest niesprawiedliwy,
ze nie powinno dochodzic do takich sytuacji - ale pocieszam sie, ze ta osoba juz
nie cierpi.

a nancy

[mma_ramotswe]

a.nancy napisała:

> > 1) czy człowiek ma prawo popełnić samobójstwo?
> dziwne pytanie. to jego cialo, jego zycie. kazdy ma prawo
podejmowac decyzje, c
> o
> zrobi ze swoim cialem, chyba to jedyna rzecz, jaka do mnie nalezy
w 100% i praw
Nieprawda. Uważasz, że mamy prawo np. nacinać sobie skórę? Pić
denaturat? Niszczyć zdrowie świadomie? Uważam, że takiego prawa nie
mamy. Moralnego, wewnętrznego, w sumieniu. Nie chodzi mi o prawo
zewnętrzne, stanowione, wszak nie tylko nim się kierujemy w życiu,
prawda?

> > 2) samobójstwo to akt odwagi, czy tchórzostwo?
> ani jedno, ani drugie.
Chyba masz racje. Ale często mówi się, że to tchórzostwo


sa rozne motywacje,
zakladam, ze (o ile nie jest to prob
> a
> samobojcza "na pokaz") osoba popelniajaca samobojstwo z jakiegos
powodu chce
> umrzec, i jest to jej swiadoma decyzja. nie mnie oceniac.
>
> czy mi zal? zal mi rodziny, jesli ja mial. wspolczuje, ze jego
zycie bylo tak
> straszne, ze zdecydowal sie je przerwac. czuje, ze swiat jest
niesprawiedliwy,
> ze nie powinno dochodzic do takich sytuacji - ale pocieszam sie,
ze ta osoba ju
> z
> nie cierpi.
>

[lillika]

mma_ramotswe napisała:

> Nieprawda. Uważasz, że mamy prawo np. nacinać sobie skórę? Pić
> denaturat? Niszczyć zdrowie świadomie? Uważam, że takiego prawa
nie
> mamy. Moralnego, wewnętrznego, w sumieniu. Nie chodzi mi o prawo
> zewnętrzne, stanowione, wszak nie tylko nim się kierujemy w życiu,
> prawda?
pozwolisz, że ja napiszę.
Tak, uważam, że mamy prawo nacinać sobie skórę, pić denaturat i
robić tysiące innych rzeczy. Moje ciało należy do mnie a nie do
Ciebie, mamy, sąsiadki czy księdza. Ludzie są WOLNYMI ludźmi a nie
niewolnikami! jeśli się coś zmieniło to daj znać, bo może czegoś nie
wiem (to nie jest złośliwie!)

[mma_ramotswe]

nie mówię, że moje ciało należy do sąsiadki, matki czy księdza. Ale
nie ja je sobie dałam, więc nie mogę siwadomie go niszczyć.
Ale tuo chyba wynika z nieateistycznego światopoglądu

[kawka74]

> Ale tuo chyba wynika z nieateistycznego światopoglądu

i to jest klucz do sprawy
Ty masz swój nieateistyczny pogląd i wiesz z góry, bazując na tymże poglądzie,
że nie mamy prawa odebrać sobie życia. Błąd w założeniu.

[a.nancy]

> nie ja je sobie dałam, więc nie mogę siwadomie go niszczyć.
> Ale tuo chyba wynika z nieateistycznego światopoglądu

i tu jest pies pogrzebany
a nieateistycznego punktu widzenia, owszem nie masz. bo z nieateistycznego
punktu widzenia czlowiek NIE JEST wolny. dlatego wole punkt ateistyczny
a swoja droga, jesli zalozyc, ze ten kto dal zycie, moze je odebrac, to mozna
byloby uznac, ze matka moze zabic swoje dziecko... chyba nie tedy droga.

[a.nancy]

> Tak, uważam, że mamy prawo nacinać sobie skórę, pić denaturat i
> robić tysiące innych rzeczy. Moje ciało należy do mnie a nie do
> Ciebie, mamy, sąsiadki czy księdza. Ludzie są WOLNYMI ludźmi a nie
> niewolnikami! jeśli się coś zmieniło to daj znać, bo może czegoś nie
> wiem (to nie jest złośliwie!)

zgadzam sie w 100%.

[kawka74]

I wypowiedź jednej z forumianek "zam sie
> zabił, wcale mi go nie żal".
To akurat było wyjątkowo głupie. Śmierć osoby bliskiej nie upoważnia do takich
wypowiedzi.

> 1) czy człowiek ma prawo popełnić samobójstwo?
A kto mu zabroni?

Czy jest różnica, czy
> samobójstwo popełnia człowiek samotny czy taki, któy założył rodzinę?
To chyba nie wymaga komentarza...?

> 2) samobójstwo to akt odwagi, czy tchórzostwo?
Ani to, ani to. To po prostu ostateczny wyraz najgłębszej bezradności wobec świata.

[mma_ramotswe]

kawka74 napisała:

> I wypowiedź jednej z forumianek "zam sie
> > zabił, wcale mi go nie żal".
> To akurat było wyjątkowo głupie. Śmierć osoby bliskiej nie
upoważnia do takich
> wypowiedzi.
Zgadzam się


>
> > 1) czy człowiek ma prawo popełnić samobójstwo?
> A kto mu zabroni?
Nikt nie zabroni. Chodzi mi o prawo moralne


>
> Czy jest różnica, czy
> > samobójstwo popełnia człowiek samotny czy taki, któy założył
rodzinę?
> To chyba nie wymaga komentarza...?
A jednak - czytaj poniżej
>

[kawka74]

> Nikt nie zabroni. Chodzi mi o prawo moralne

z czego to prawo wynika? gdzie ma swoje źródło?

[aetas]

ma prawo,
sytuacja, gdy popełnia samobójstwo osoba, która ma rodzinę, w sensie
jakąś swoją "parę" i dzieci, dodatkowo się komplikuje, bo już po
samobójstwie w gorszej sytuacji pozostają ci, co pozostali...
myslę, że trzeba wielkiej determinacji i wielkiej odwagi, żeby
popełnić samobójstwo, mimo iż z innej strony można to postrzegać
jako akt tchórzostwa i skrajny, do ostateczności, eskapizm,
bardzo współczuję samobójcom i tym, którzy pozostają, nie potrafię
potępiać aktu samobójstwa, bo "tematy" swego czasu bardzo dawno były
mi bliskie, odrobinę wiem, jak się czuje człowiek przed, nigdy nie
doszłam do etapu, kiedy sie to robi, bo nie byłoby mnie tutaj, ale
wiem, że można, nawet jak się jest wierzącym, czasem tak jest...
może to tchórzostwo, ale ja uważam, że do tego naprawdę trzeba
odwagi, wielu ludzi, których ceniłam odeszło w ten sposób...

[kali_pso]

mma_ramotswe napisała:


> 1) czy człowiek ma prawo popełnić samobójstwo?

Dziwne pytanie- toż to nie jest karalneP


Czy jest różnica, czy
> samobójstwo popełnia człowiek samotny czy taki, któy założył
rodzinę?

Każdy ma jakąś rodzinę...tylko tyle, że z badań wynika, jakoby co
piąty samobójca, odbierał sobie zycie z powodu konfliktów w
rodzinieP Rodzina to często ta mikrokomórka, wewnątrz której
człowiek czuje sie najbardziej samotny....


> 2) samobójstwo to akt odwagi, czy tchórzostwo?

Nie wiem..i nie powinno się oceniać tego w tych kategoriach, bo nikt
z nas w głowie takiego osobnika nie przebywa, żeby wiedzieć czym sie
kieruje.

[kraina.marzen]

Temat samobojstwa jest mi troche bliski-bo akutar tak sie sklada,że
w bliskim mi otoczeniu spotkałam sie z takimi krokami....
Kiedy miałam ok 13 lat popełnił samobójstwo młody ówcześnie chłopak-
syn przyjaciela moich rodziców, nasz sąsiad. Teraz myśląc o tym
dochodzę do wniosku,że postąpił tak ze strachu i z braku oparcia w
ojcu(nie wstawił się na wezwanie do wojska, ukrywał się gdzies w
mieście, kiedy przyszedł po pomoc do ojca- ten zamiast mu pomóc
zaczął straszyć...)W skutek tego wybrał rozsądna dla niego drogę
wyjścia- powiesił się w piwnicy. Miał wtedy 19 lat
Drugi przypadek to dobry mój kolega- rzucił się pod pociąg-
dlatego,że go dziewczyna zostawiła. Nie wiem czy to akt rozpaczy,
załamanie...przecież był kochany,miał rodziców, siostry i brata.
miał też nas....przyjaciół. Nigdy nie zrozumiem tej śmierci- często
z nim rozmawiam-kiedy jest miźle-czuję,że tam na górze opiekuje się
mna. Mial wtedy 21 lat
Trzeci przypadek to z przed kilku laty-powiesił sie brat mojego
męża. Miał kłopoty alkoholowe- o tym zdarzeniu nie myśle, bo zawsze
się go bałam a teraz.... Mój mąż musiał identyfikować zwłoki...
Miał wtedy 34 lat.


O samobójcach nie myslę żle, widocznie mieli swoje powody,aby to
zrobić. W takich chwilach-załamania- pewno nie myśleli o swoich
rodzinach, o rozpaczy. Nie wiem czy to akt odwagi, tchórzostwa czy
impuls chwili- nieodwracalnej chwili.

(*)

[mma_ramotswe]

kali_pso napisała:

> mma_ramotswe napisała:
>
>
> > 1) czy człowiek ma prawo popełnić samobójstwo?
>
> Dziwne pytanie- toż to nie jest karalneP
Nie, kalipso, pytanie nie jest dziwne. A wszystko co niekaralne,
dopuszczassz? Np. obgadywanie koleżanki też karalne nie jest, a
jednak nie powinno się, prawda?
Myślę, że głównie wierzący czują, że prawa nie mają. Życia sobei nie
dali, więc i odebrac nie mogą
>
>> Każdy ma jakąś rodzinę...tylko tyle, że z badań wynika, jakoby co
> piąty samobójca, odbierał sobie zycie z powodu konfliktów w
> rodzinieP Rodzina to często ta mikrokomórka, wewnątrz której
> człowiek czuje sie najbardziej samotny....
Tak, ale mi chodzi o rodzinę, którą sami założyliśmy. Czyli nie
matka, ale dziecko
>

[wenus2006]

Ale co Wy tu opowiadacie? chyba jakiś psychiatra musiałby się wypowiedzieć czy
istnieje samobójstwo u zdrowego człowieka.Bo moim zdaniem nie,albo
cholernie,cholernie rzadko.

To co dzieje się w głowie kogoś targającego się na własne zycie to chyba jedna
wielka tragedia i beznadzieja.Podejrzewam ,że nikt nie mysli a co tam niech się
martwią jak skończę ze sobą ,a raczej paranoiczna mysl ,że wszystkim będzie
lepiej ...To chora psychika pcha nas w szpony smierci...

(Wiem coś o tym)

[mma_ramotswe]

wenus2006 napisała:

> Ale co Wy tu opowiadacie? chyba jakiś psychiatra musiałby się
wypowiedzieć czy
> istnieje samobójstwo u zdrowego człowieka.Bo moim zdaniem nie,albo
> cholernie,cholernie rzadko.
>
A , właśnie rozmawiamy o tym z przeciwciałem poniżej. Nigdy o tym
nie myślałam, ale może rzeczywiście zdrowy człowiek czegoś takiego
nigdy nie zrobi?


>
> (Wiem coś o tym)
i ja również((

[kali_pso]

Wiesz, obgadywanie koleżanek, choć czynnośc niewatpliwie
ekscytująca, jest naganna, bo wynika wyłacznie ze złych pobudek-
zazdrośc, zawiśc, niechęć, nienawiść itp. A samobójstwo?

[mma_ramotswe]

ale nie jest zabronione obgadywanie, prawda? Cyz więc masz prawo
obgadywać?

[kali_pso]

A ktoś ma prawo mi zabronić?
To JA decyduję, czy obgadam przy Tobie kogoś innego. Podobnie to ja
decyduje, co chce zrobic ze swoim zyciem i nikt nie ma prawa mi tego
zabronić.

[lillika]

mma_ramotswe napisała:

> ale nie jest zabronione obgadywanie, prawda? Cyz więc masz prawo
> obgadywać?
obgadywanie częto wiąże się z kłamstwem, pomówieniem, naruszeniem
dóbr osobistych itd. a to chyba jest karalne. Nie mówiąc już o tym,
że takie obgadywanie może komuś zaszkodzić. Np. ja straciłam z tego
powodu pracę. Zaznaczę, że nikt nie miał najmniejszej ochoty
zweryfikować rzekomo "prawdziwych informacji". Gdybym miała na to
mocniejsze dowody mogłoby się skończyć w sądzie.

[lillika]

> 1) czy człowiek ma prawo popełnić samobójstwo?
MA. Jest WOLNYM człowiekiem a nie niewolnikiem.

Czy jest różnica, czy
> samobójstwo popełnia człowiek samotny czy taki, któy założył
rodzinę?
nie ma. Nawet człowiek mający kochającą rodzinę może popełnić
samobójstwo. I to nie tylko z powodu śmiertelnej choroby, czy
strachu przed okrutnie bolesną agonią. Wystarczy człowieka zaszczuć.
Przeszłam przez mobbing i wiem że KAŻDEGO człowieka można złamać. To
tylko kwestia czasu. Przykładowo, wystarczy że mobber w pracy, swej
ofierze mówi taki tekst "ty jesteś szczęśliwa ze swoją rodziną ale
nie wiadomo czy oni są szczęśliwi z tobą" i "chyba nie liczysz, że
ci prosto w oczy powiedzą ża mają ciebie dość". Oczywiście taki
tekst pada na osobności. Ofiara broni się przed tym raz, drugi,
piąty, dziesiąty, setny. Mobber wykorzysta każdą okazję, by jej
dołożyć, każdą chwilę słabości, nie tylko w pracy ale i w sklepie,
parku, czy nawet w kościele(!). Rozsiewa plotki. Od ofiary odsuwa
się coraz więcej ludzi. Gdy tysięczny raz ofiara usłyszy, że mobber
wie, że wszyscy mają ją dość, zaczyna się zastanawiać nad własną
egzystencją. Próbuje się bronić, ale nikt jej nie wierzy. W pracy
staje się osobą konfliktową. Nawet psycholog nie wierzy (kurcze, ja
mogłam nie znać pojęcia "mobbing" ale żeby specjalista o tym nie
wiedział?). Emocje związane z mobbingiem przenosi do domu i zaczyna
być nawet w domu nieciekawie. Wtedy dochodzi do momentu, w którym
ofiara stwierdza, że dla dobra własnej rodziny, którą przecież
bardzo kocha, będzie uwolnienie od jej egzystencji. Z punktu
widzenia ofiary to dowód najwyższej troski o rodzinę, bo przecież
uwalnia ukochanych najbliższych od własnej żałosnej egzystencji.
Dla mnie to właściwie nie samobójstwo ale mord dokonany przez
mobbera przy pomocy rąk ofiary.

> 2) samobójstwo to akt odwagi, czy tchórzostwo?
czasami słyszę, że samobójswto to dowód tchórzostwa i brak
umiejętności radzenia sobie w trudniejszych sytuacjach. Ja bardzo
chciałabym widzieć osoby, które takie "mądre" opinie głoszą, w roli
zaszczutej osoby. Chciałabym zobaczyć jak radzą sobie w sytuacji, w
której nikt jej nie wierzy, nikt nie chce pomóc, a otoczenie
dodatkowo katuje słowami "sama jesteś sobie winna". Oczywiście
otoczenie "winę" zna wyłącznie z plotek. Naprawdę, chciałabym
widzieć, jak te "mądre" osoby, które tak świetnie teoretyzują,
poradziłyby sobie w tak ekstremalnej sytuacji.
A wracając do mobbera, jeśli kotś myśli że zmiana pracy coś zmieni
to się grubo myli. Zła opinia pójdzie za ofiarą nawet na koniec
świata, czasem skutecznie zamykając drzwi przed nowym pracodawcom. A
nawet jeśli się uda znaleźć pracę, to jeśli sie trafiło na mobbera-
bandytę-psychopatę, odszuka nowe miejsce pracy, nawet kilkadziesiąt
kilometrów dalej i przy pomocy półprawd "odpowiednio" przedstawi
naszą osobę. Ja tak z plotek straciłam pracę. Zaznaczę tylko, że nie
ma żadnych dowodów rozsiewania plotek poza stwierdzeniem nowego
szefa "przykro mi, ale dowiedzieliśmy się niezbyt miłych rzeczy o
pani. Musimy się rozstać". Żadnych konkretów. Nawet na usilną prośbę.


A więc osoby twierdzące, że samobójstwo to tchórzostwo itd. do
dzieła! Słucham, co byście w takiej sytuacji zrobiły.

lilika

[mma_ramotswe]

Nie mogę się z Tobą zgodzić.
Prawa moim zdaniem nie ma.
No i to, czy ma znaczenie fakt posiadania rodziny. moim zdaniem
kolosalne! Jeśli jestem samotna, to za moją nieobecność odpowiem
tylko przed Bogiem, no i ewentualnie przed s[połeczeństwem/. Ale
jesli założyłam rodzinę, to jestem za nią odpowiedzialna. Prawo do
samobójstwa mniejsze

[lillika]

mma_ramotswe napisała:

> Nie mogę się z Tobą zgodzić.
> Prawa moim zdaniem nie ma.
a kto odebrał mu to prawo? Ty? jakim prawem?
A skoro uważasz że nie ma prawa, to odpowiedz, co ma zrobić
zaszczuta osoba (mój wcześnijeszy post). Żyć i być szczutym dalej aż
trafi do psychiatryka? Wtedy to dopiero otoczenie będzie miało ubaw.

> No i to, czy ma znaczenie fakt posiadania rodziny. moim zdaniem
> kolosalne! Jeśli jestem samotna, to za moją nieobecność odpowiem
> tylko przed Bogiem, no i ewentualnie przed s[połeczeństwem/. Ale
> jesli założyłam rodzinę, to jestem za nią odpowiedzialna. Prawo do
> samobójstwa mniejsze
chyba nie czytałaś mojego postu dokładnie. To właśnie
ODPOWIEDZIALNOŚĆ nakazuje samobójcy uwolnić rodzinę od swojej
egzystencji. Oczywiście z punktu widzenia samobójcy. Nikt nie robi
kalkulacji plusów i minusów za "zostać przy życiu czy skończyć". To
jest stan w którym osoba rozpaczliwie szukająca gdziekolwiek pomocy
widzi tylko otchłań,czarną dziurę, czarną rozpacz, potworną nicość.
Doświadczyłaś tego? Obawiam się, że nie. Inaczej miałabyś więcej
respektu i szacunku dla drugiego człowieka.
I jeszcze jedno, dość często za samobójstwo odpowiedzialne tak na
prawdę jest otoczenie, które dla wlasnej rozrywki, plotkuje i
szczuje. Przerzucanie odpowiedzialności na najniżej stojącego w tej
hierarchii czyli samobójcę to właśnie brak odpowiedzialności.
A już domaganie się od człowieka który widzi wyłącznie nicość,
myślenia tak jak inni myślą jest skrajnym egoizmem. To tak jakby
osobie wyjącej z bólu kazać pomyśleć o otoczeniu i "wrażeniach
dźwiękowych otoczenia" i nazakać uciszenie się.

[mma_ramotswe]

lillika napisała:

> A skoro uważasz że nie ma prawa, to odpowiedz, co ma zrobić
> zaszczuta osoba (mój wcześnijeszy post). Żyć i być szczutym dalej
aż
> trafi do psychiatryka? Wtedy to dopiero otoczenie będzie miało
ubaw.
Nie wiem, co ma zrobić. Często sama nie wiem, co zrobić z moim
życiem. Ale jeśli wybrałabym samobójstwo, to mam świadomość, że
łamię prawo moralne we mnie. Nikt mi tego nie zabroni, ale dobre to
nie jest

[lillika]

mma_ramotswe napisała:

> Nie wiem, co ma zrobić.
więc nie wiesz co ma zrobić ale krytykujesz decyzję ewentualnego
samobójstwa. Ciekawe.

Często sama nie wiem, co zrobić z moim
> życiem.
absurdalne porównanie. Bo to tak jakbyś porównała uwięzienie
podczas wojny w Auschwitz i "uwięzienie" w zatrzaśniętej łazience.
Nie ta skala.

Ale jeśli wybrałabym samobójstwo, to mam świadomość, że
> łamię prawo moralne we mnie. Nikt mi tego nie zabroni, ale dobre
to
> nie jest
hmmm, to trochę tak, jakby mdlejąca i krzycząca z bólu rodząca
kobieta miała się zastanawiać czy moralny jest grymas bólu na jej
twarzy.
Wierz mi, gdybyś była w czarnej rozpaczy i myślała o samobójstwie
nie myślałabyś o żadnym wyimaginowanym prawie moralnym. Czarna
rozpacz to stan w którym nie ma już NIC. Chcesz tylko by wszystko
się skończyło. Chcesz przestać istnieć, przestać myśleć i przestać
czuć. Nie chcesz nawet słyszeć o ewentualnym życiu "po śmierci". Po
prostu chcesz by był to KONIEC.

[a.nancy]

lillika,
osoby, ktore tego nie doswiadczyly, nie zakumaja
ale dobrze, ze to napisalas

[mma_ramotswe]

lillika napisała:

> mma_ramotswe napisała:
>
> > Nie wiem, co ma zrobić.
> więc nie wiesz co ma zrobić ale krytykujesz decyzję ewentualnego
> samobójstwa. Ciekawe.
Ale gdzie ja coś krytykuję? Uważam, że samobójstwo jest aktem
desperacji, rozpaczy i wierzę, że taki człowiek wybiera to jako
wyjście ostateczne. Ale to nie znaczy, że to wyjście jest dobre.
Jest ono dla niego w danej sytuacji jedyne, nie widzi innego


>
> Często sama nie wiem, co zrobić z moim
> > życiem.
> absurdalne porównanie. Bo to tak jakbyś porównała uwięzienie
> podczas wojny w Auschwitz i "uwięzienie" w zatrzaśniętej łazience.
> Nie ta skala.
A skąd ty wiesz, jakie ja mam życie. Wiesz, co, widze, że uparłaś
się na atak, a mi się go nie chce odpierać, bo nie będę tu wywlekała
swoich osobistych spraw.


>
> Ale jeśli wybrałabym samobójstwo, to mam świadomość, że
> > łamię prawo moralne we mnie. Nikt mi tego nie zabroni, ale dobre
> to
> > nie jest
> hmmm, to trochę tak, jakby mdlejąca i krzycząca z bólu rodząca
> kobieta miała się zastanawiać czy moralny jest grymas bólu na jej
> twarzy.
Nie, to zupełnie co innego


> Wierz mi, gdybyś była w czarnej rozpaczy i myślała o samobójstwie
> nie myślałabyś o żadnym wyimaginowanym prawie moralnym.
Nieprawda. Ale znowu musiałabym napisac o sprawach bardzo intymnych,
więc pas. Prawo moralne nie jest wyimaginowane, choć pewnie jest ci
łatwiej tak mówić, zeby siebie w jakiś sposóbusprawiedliwić

Czarna
> rozpacz to stan w którym nie ma już NIC. Chcesz tylko by wszystko
> się skończyło. Chcesz przestać istnieć, przestać myśleć i przestać
> czuć. Nie chcesz nawet słyszeć o ewentualnym życiu "po śmierci".
No i z tym wszystkim się zgadzam!!! Dokładnie tak też myslę i wiem!

[lillika]

mma_ramotswe napisała:

> Ale gdzie ja coś krytykuję?
może powinnam napisać "negatywnie oceniasz"

> A skąd ty wiesz, jakie ja mam życie. Wiesz, co, widze, że uparłaś
> się na atak, a mi się go nie chce odpierać, bo nie będę tu
wywlekała
> swoich osobistych spraw.
przykro mi, że odebrałaś to jako atak. Nie chodzi o analizę twojego
życia. Chodzi jedynie o to, że jeżeli rozważasz różne warianty
życiowych dróg (poza samobójswtem) to znaczy, że nie jesteś na dnie
a więc nie jest to ta sama skala. A wiem o czym mówię, bo sama kilka
lat temu przeszłam przez traumę. Pobieranie krwi było wówczas dla
mnie potwornym cierpieniem. A na myśl o ewentualnej ciąży chciałam
reaktywacji komory gazowej z Auschwitz. Założyłam wtedy wątek.
Poszukaj. Dlatego powtórzę jeszcze raz: NIE TA SKALA.

> > hmmm, to trochę tak, jakby mdlejąca i krzycząca z bólu rodząca
> > kobieta miała się zastanawiać czy moralny jest grymas bólu na
jej
> > twarzy.
> Nie, to zupełnie co innego
Nie, może to nie to samo ale jest olbrzymie podobieństwo. W jednym i
drugim przypadku jest wszechogarniający potworny ból i jedyne
pragnienie skończenia z bólem.

> Nieprawda. Ale znowu musiałabym napisac o sprawach bardzo
intymnych,
> więc pas. Prawo moralne nie jest wyimaginowane, choć pewnie jest
ci
> łatwiej tak mówić, zeby siebie w jakiś sposóbusprawiedliwić
ja nie muszę siebie usparwiedliwiać Powtórze jeszcze raz, że to
prawo moralne jest wyimaginowane. Wymyślone przez człowieka. Zależne
od kultury (np. honorowe samobójstwa w kulturze np. japońskiej),
mentalności, chęci władzy nad "owieczkami" przez duchownych itd.
Jeśli masz odmienne zdanie to rozwiń.
I powtórzę ponownie, jeżeli jesteś w stanie myśleć o prawie
moralnym, co jest dobre a co złe, to znaczy, że nie jesteś na dnie,
w czarnej rozpaczy.

Nie mamy prawa zabijać innych ani siebie.

[coco.a]

Natomiast wierzę, ze bedąc w skrajnej depresji nikt nie myśli
logicznie, rozsądnie i z nadzieją, stąd jestem skłonna
usprwaiedliwić taki czyn. Poza tym takie rzeczy nie dzieją się z
dnia na dzień, wiec jeśli nikt wokół nie reaguje to jest w tym część
naszej winy. Część, bo to jednak nie my podejmujemy decyzję.
Z racji zawodu znałam kilka osob, którzy mimo oferowanej pomocy
wybrali samobójstwo. Znam tez takich, co to ich odratowano. I mam
kolegę, który złapał na ręce chłopaka usiłującego się zabić skacząc
z bloku. Uratował mu życie, choć sam uszkodził sobie kręgosłup. A
wszystko to nie nam oceniać, bo trzeba BYĆ mądrym przed, a nie po.

[kraina.marzen]

Zgadza się- nasza pomoc może komus uratować zycie. Ja do tej pory
mam wyrzuty sumienia,że nie poszłam wtedy z całą naszą paczką na
ogniska- tam mó kolega rzucił sie pod pociąg- prawie na oczach
brata, siostry i przyjaciół. Musiał coś wtedy mówic, coś robic
niepokojącego....dlaczego oni tego nie zauważyli?

[przeciwcialo]

Dla mnie to akt tchórzostwa. Nie jest trudno się zabić, trudniej
jest zyc.
Pomijam aspekt ludzi chorych.

[mma_ramotswe]

myślisz, że nie jest trudno się zabić? Ja bym nie umiała

[przeciwcialo]

No poderznąc gardło byłoby trudno. Ale nałykac się tabletek i popis
ostatnim drinkiem..
Ja tez bym się bała ale w pracy trochę się naogladałam.

[mma_ramotswe]

Nie o to mi chodzi, że fizycznie jest to trudne, bo sa łatwe sposóby
(głównie połknięcie trucizny). Chodzi mi o siłę (?) na podjęcie
takiej decyzji

[przeciwcialo]

Dlatego zdrowi rzadko to robią. Ludzie z depresją czy czyms takim
częściej. Oni inaczej oceniaja sytuację.

[mma_ramotswe]

A ciekawe, czy zdrowy człowiek w ogóle jest w stanie popełnićójstwo?
Całkiem zdrowy psychicznie i fizycznie?

[a.m.a]

mysle, ze tak - zeby np. uniknac kompromitacji

[mma_ramotswe]

Ale czy ten człowiek jest zupełnie zdrowy? Że chęć uniknięcia
konfrontacji popycha go do pozbawienia siebie życia?

[a.m.a]

A jak myslisz, Blida byla zdrowa? Bo ja nie wiem, ale mysle, ze
chyba tak.

[mma_ramotswe]

nie znam tej pani w ogóle.

[lola211]

No, taki kamikadze czy samuraj, terrorysci- samobojcy- gina raczej z
innych przyczyn niz depresja.

[kali_pso]

Oczywiście, to samobójcy- altruiści...ale czy dokonać aktu
terrorystycznego, zabijając siebie i autobus niczego niewinnych
osób, może dokonac osoba bez zaburzeń osobowościowych?

[lola211]

>może dokonac osoba bez zaburzeń osobowościowych?
Oczywicie, to zupelnie inna kultura, inna etyka.WG ich norm to ok.

[mma_ramotswe]

ale chyba jest po praniu mózgu, to jednak umniejsza jego świadomość

[lillika]

przeciwcialo napisała:

> Dla mnie to akt tchórzostwa. Nie jest trudno się zabić, trudniej
> jest zyc.
więc odpowiedz na pytanie zawarte w tym poście na końcu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=71418870&a=71425414
obawiam się, że dyskutujesz o czymś o czym nie masz zielonego
pojęcia i NIGDY nie doświadczyłaś.

[croyance]

Jak powiedzial Cioran:

Gdyby nie mysl o samobojstwie, juz dawno bym sie zabil.

I ja sie z tym zgadzam

Czasem jest tchorzostwem, czasem wybawieniem; czasem aktem odwagi.
Roznie to bywa. Dla mnie wcale nie jest zaprzeczeniem instynktu
zachowania zycia; wprost przeciwnie, instynkt dziala zawsze i tak
bardzo chce nam oszczedzic czegow - w naszym pojeciu - okropnego
(np. cierpienia), ze w paradoksalny sposob chroni nas poprzez
smierc.

[lillika]

A ja mam dodatkowe pytanie:
co z samobójstwami honorowymi w kulturze japońskiej?

[guderianka]

Prawo moralne jest dziełem Mądrości Bożej. Można je określić, w
sensie biblijnym, jako ojcowskie pouczenie, pedagogię Bożą. Wyznacza
ono człowiekowi drogi, zasady postępowania, które prowadzą do
obiecanego szczęścia; zakazuje dróg do zła, które odwraca od Boga i
Jego miłości. Jest stałe w swoich przykazaniach i zarazem godne
miłości w swoich obietnicach.
-dlatego dla ciebie szanowna autorko człowiek nie ma takiego prawa
jednakże dla kogoś kogo nie dotyczą tego typu nakazy , zakazy,
wskazania boże- człowiek jako istota wolna ma prawo zrobić co tylko
zechce

[lillika]

guderianka to było do mnie? bo napisałaś pod moim postem.

[guderianka]

nie-lillika, nie do ciebie. w zasadzie zgadzam się z tym co pisałam.
to było do autorki wątku

[syriana]

> A ja mam dodatkowe pytanie:
> co z samobójstwami honorowymi w kulturze japońskiej?

to część etosu, który od dzieciństwa był w mózg wtłaczany i dlatego odpowiednio
spreparowany, może być uznany za sposób ocalenia honoru, a w skrajnych
przypadkach jako powód do chwały

pod tą samą kategorię podpadają zamachowcy - samobójcy

oni też przechodzą odpowiednie pranie mózgu i pod wpływem innych osób, które
wizję godnej śmierci im odpowiednio nakreślają obiecując dziewicze hurysy w raju
i sławę dla całej rodziny, decydują się nie na śmierć, ale na lepsze życie

[croyance]

Nie wszyscy zamachowcy-samobojcy maja wyprane umysly. Niestety,
proby stworzenia przez FBI profilu psychologicznego terrorysty-
samobijcy sie nie powiodly. Moze zostac nim w zasadzie kazdy.
Brainwashing tez jest za to odpowiedzialny, ale tylko w pojedynczych
wypadkach.

[kali_pso]

Dla werbowników najlepszym materiałem na kamikadze wszelkiej maści
sa przede wszystkim ludzie, którzy doświadczyli ogromnej straty z
ręki tych, przeciwko którym zamach jest planowany. Dziewczyna,
której własnie zabito ukochanego brata, pod wpływem emocji jest w
stanie, bardzo szybko zdecydowac sie na zostanie samobójczynią, o
ile szybko zastanie zagospodarowany jej potnecjał. Tutaj prania
mózgu, w tradycyjnym tego słowa znaczeniu rozumianego jako
długotrwały proces, nie ma.

[croyance]

Czesc to faktycznie ludzie zwerbowani w taki sposob, jak mowisz, ale
czesc nie. Nie ma jednej recepty. Czesc ludzi radykalizuje sie w
inny sposob. Z reguly tez sa to osoby zdrowe psychicznie.

[ewcia1976]

1. Piątkowy wieczór w pubie,kilka dni wcześniej świat obiegła wiadomość o
samobójstwie Kurta Cobaina, siedzę w knajpce ze znajomymi. Poznaje nowego kolegę
R. Toczymy głupią rozmowę nastolatków o beznadziei życia, że właściwie nie
dziwimy się Kurtowi. Przerywa nam R. ,zły Mówi, ze mówimy głupoty. Trzy dni
później spotykam na ulicy znajomych.Słyszę:"Idziemy się napić za R. zabił się".
Nie piłam wtedy, poszłam do kościoła. R. wyskoczył z 10 piętra po kłótni z
ojczymem. A był jedynym te trzy dni wcześniej, który rozsądnie mówił.
2. "skoro najczęściej popełniane samobójstwa to samobójstwa wśród chorych na
depresję,schizofrenię czy alkoholizm,to chyba nie można rozpatrywać tego w
kontekście tego czy wolno tej osobie to zrobic czy nie.
To jakby poza nią..." Breguła był alkoholikiem. Słyszałam jak opowiadał o
leczeniu , jak kilka lat nie pił, teraz się czasem napije ale się nie upija .

3Nie wiem czy samobójca jest tchórzem ale w chwili podjęcia myśli o
samobójstwie, nie ma w sobie ani kropli nadziei. Podobno niedoszły samobójca ( o
ile nie jest chory psychicznie) nie podejmuje ponownej próby.

[mma_ramotswe]

ewcia1976 napisała:
Podobno niedoszły samobójca (
> o
> ile nie jest chory psychicznie) nie podejmuje ponownej próby.

to jest ciekawe

[lillika]

ewcia1976 napisała:

Podobno niedoszły samobójca (
> o
> ile nie jest chory psychicznie) nie podejmuje ponownej próby.
W znanym mi bliskim przypadku, samobójca ponowił próbę. Druga próba
okazała się skuteczna.
Dobrze że zaczęłaś zdanie od "podobno", bo pierwszy raz słyszę by
niedoszły samobójca nie ponawiał próby. Wszystko zależy czy po
pierwszej próbie otrzymał pomoc czy nie. Czy ktoś miał ochotę go
wysłuchać czy wręcz trafił na idiotów mówiących "nie żal mi ciebie".
To przerażające, ale takie komentarze czytałam na tym forum i
zastanawiam się w ilu przypadkach tak brutalny i idiotyczny
komentarz przyczynił się do śmierci kogoś kto tak bardzo potrzebował
pomocy. I czy autorzy takich komentarzy mają jakiekolwiek wyrzuty
sumienia.

do moderatorek:
z tego co wiem słowo "idiota, idiotyczny" nie jest wulgarny. Ponadto
nie był personalnym atakiem do konkretnej forumowiczki.

[zytka29]

ja chciałam popełnić samobójstwo w wieku 16 lat.Od 10 roku życia
byłam molestowana przez szwagra( pisałam już o tym),moja matka o tym
wiedziała(prawdopodobnie od początku choć nie jestem pewna bo
później na pewno).Prosiłam ją i błagałam, aby go nie zapraszała aby
mnie przestał dotykać bez rezultatu. W końcu byłam w takim stanie,że
drętwiałam na dźwięk pukania do drzwi, bałam sie wyjść z pokoju,
bałam sie zasnąć( gdy miałam 10lat właził mi do łóżka gdy spałam na
oczach matki i siostry), bałam sie wszystkiego.I nie było perspektyw
na poprawe ,i wtedy znów przylazł i znów sie zaczęło, znów
krzyczałam,żeby mnie nie dotykał a moja matka zwyczajnie wyszła z
domu,odkręciłam gaz, niestety mnie odratowano,"niestety" bo to była
dla mnie tragedia, ciąg dalszy cierpień,moja matka nawet nie spytała
dlaczego, kazała mi mówić ,że to instalacja była nieszczelna.Nie
wiem czy miałam prawo odkręcić gaz czy nie, wtedy sie o tym nie
myśli. Wtedy śmierć jest jedynym wybawieniem

[lillika]

szczerze wspólczuję zarówno przezyć jak i "matki".
Czy szukałaś może pomocy w jakiś fundacjach? Czy dziś jest już
lepiej?

[ewcia1976]

Napisałam podobno ponieważ to nie moja opinia, tylko psychologa, zasłyszana w
jakimś programie telewizyjnym kilka lat temu.

[lillika]

nie zaprzeczam to co napisałaś, choć ja właśnie słyszałam od
psychologów inną opinię. Z drugiej strony, od kiedy w TV usłyszałam,
jak pan psycholog do jednego worka wrzucił pedofilii i
homoseksualistów, to z większym dystansem podchodzę do opini
wygłaszanych przez psychologów.

Człowiek ma prawo umrzeć.

[sir.vimes]

Nie mamy prawa oceniać i stopniować rozpaczy, która prowadzi do samobójstwa.
IMO rozważania typu - że można się zabić ale nie jak się ma dzieci, albo: można
sie zabić ale nie jak się ma matkę - są dziwne.

[verdana]

Przyczyny samobojstwa sa tak rózne, ze oceny jednoznacznej być po
prostu nie może. Czym innym jest samobójstwo osoby chorej na
depresję, czym innym dziewczyny, ktora proba samobojcza chce wymusic
cos na rodzinie - a konczy się to śmiercia, czym innym osoby, ktora
stracila całą rodzinę. Nawet KK nie potepia już samobojców (patrz
przyklad Ani z Gdańska).
Wiadomo też, ze istnieje rodzinna sklonność do samobojstw. W mojej
rodzinie od strony ojca samobojstwo w przeciągu dwoch pokoleń
popelniło 5 osob. Jeden z miłości (do Konponickiej zreszta), jeden z
powodu bankructwa, gdy musiał splacić dlugi syna, a dwoje moich
pradziadkow popelnilo samobojstwo razem, jako bardzo starzy ludzie.
On slepł, ona byla beznadziejnie chora - postanowili razem umrzeć.
Czy to odwaga czy tchorzostwo - wg. mnie ani jedno, ani drugie. Moze
po prostu racjonalna decyzja?