nie lubie niemowlakow...

[kura17]

no wlasnie, nie lubie wieku niemowlecego... dla mnie moje dzieci moglyby sie
"zaczac" okolo 9 miesiecy - roku...
nie lubie tej monotoni pielegnacyjnej, walczenia z ciemieniucha, wstawania w
nocy, infalntylnych zabaw, a przede wszytskim tego, ze z takim maluchem w
zasadzie nie mozna sie komunikowac "jak z czlowiekiem".
uwielbialam czas, gdy mij synek zaczal sie komunikowac ze swiatem, gdy
zaczelam dostrzegac, ze jest osoba, czlowiekiem, KIMS, ze ma swoj wlasny,
unikalny charakter...
... z niecierpliwoscia czekam, az moj drugi syn wejdzie w ten wiek...

... a na razie przewijam, karmie, pielegnuje, wymachuje grzechotkami i juz mam
powoli dosc jakos nie dostrzegam urokow niemowlectwa... moze bedzie mi
brakowac bezzebnego usmiechu i zapachu kupy dziecka piersiowego, ale to chyba
tyle... z reszta rozstane sie bez zalu...

[kamisa7]

To czym emocjonalnie obdarzysz dziecko w wieku niemowlęcym zaowocuje bezlitośnie
później. Moja ma 6 miesięcy i potrafi czułym głosem głaskać mi twarz(od jakiegoś
miesiąca), kiedy patrzy w oczy to tak jakby chciała zajrzec do żoładka, od
urodzenia głośno i niecierpliwie śmieje się do cycka. Ja nie byłabym taka
pewna czy twoje dziecko nie komunikuję sie z tobą. Może to ty nie wysilasz się
na to, żeby je zrozumieć. Wymyśl może jakieś bardziej tworcze zabawy zamiast
bezmyślnego wymachiwania grzechotką. Połóż ją np. w polu widzenia dziecka i
obserwuj je. Albo chodź po domu gadaj jak do dorosłego, pokazując świat za
oknem, nawet jesli go nie widzi jak ty cos tam widzi.

[baby-5]

Kamisa7 napisała
Moja ma 6 miesięcy i potrafi czułym głosem głaskać mi twarz


zazdroszczę Ci- mój 4,5 miesięczny synek nie głaszcze mnie co
najwyżej dostanę z "pionchy" na dzień dobry jak spi z nami w łózku
A gadam do nego cały dzień, przytulam, gilgoczę itp. Ale może się
jeszczze doczekam jakiegoś czułego gestu...

Kamisa

[kura17]

alez ja to wszystko robie. kocham moje dzieci, tule, obdarzam czulascia i
miloscia. wymyslam "tworcze" zabawy dla 2-miesieczniaka, gadam do niego caly
czas (tak jak i gadalam do starszego), staram sie zrozumiec jego sygnaly (ale
nigdy nie umialam rozrozniac bezblednie rodzajow placzu dziecka, jak naucza
super-niania.... nie zaniedbuje swoich dzieci tylko dlatego, ze okres
niemowlecy wydaje mi sie wyjatkowo nudny...
owszem, moje dzieci smialy sie do mnie, reagowaly na moje "zaczepki", poznawaly
mnie po glosie... ale to (jak dla mnie) bardzo ubogi repertuar komunikacji... po
prostu wole dzieci bardziej "kumate", wtedy (dla mnie!) zaczyna sie prawdziwa
zabawa i urocze maciezynstwo

[niuch84]

ah te głaskania, całowania, przytulania...
ja tez nie mogę się doczekać jak moja córka będzie starsza bardziej
komunikatywna. Choć to prawda że taki maluch bez słów tylko gestem lub
spojrzeniem wiele "powie". Chodzę z nią po domu opowiadam głupoty wyglądamy
przez okno warjujemy na kocu, huśtawce lub w kuchni ale też bym chciała, żeby
była większa, żebym nie musiała wstawać w nocy po killllllka razy ale to chyba
urok wczesnego macierzyństwa i kiedyś może zatęsknimy....pozdrawiam

[zebra12]

Ja też nie lubię... Tylko, że dla mnie dziecko zaczyna być fajne jak
ma ponad 1,5 roku!
Na szczęście najmłodsza latorośl dobija już do roczku!

[sabciass]

A ja wprost przeciwnie, uwielbiam przewijać, kąpać i przebierać,
uwielbiam karmić piersią. W dzieciństwie uwielbiałam bawić się
lalkami i to może dlatego Wcale mi nie śpieszno do chwil kiedy
mała zacznie być pyskata, będzie się dopominać o kupno zabawki itp.

[awonas]

Mój maluszek ma prawie 5 miesięcy i rączkami dotyka mojej twarzy, ciągnie za
nos, sprawdza oczy, włosy. Gdy Go całuję śmieje się piszcząc z zachwytu. Reaguje
na śpiew. Robi minki i śmieje się jak Go przedrzeźniam. Na przewijaku chwytam Go
za stópki i robię Mu step, a On to powtórzy sam (ta zabawa jest od bardzo
dawna). Jest zainteresowany, co w garnku bulgocze. I wydaje mi się, że ujawnia
się Jego urwisowaty charakterek.
Gdybym nie szukała z nim kontaktu, nie widziała w Nim człowieka, który chce ze
mną nawiązać relacje, zwariowałabym przy codziennej pielęgnacji, za którą nie
przepadam.

[penkamc]

Moja córeczka skończyła już 8 tygodni. Może wyda Wam sie to śmieszne, ale każdego dnia z pewnego rodzaju "żalem" ,myślę o tym, ze każdego dnia jest coraz większ i nigdy już nie będzie taka maleńka... Oczywiście cieszą mnie każde najmniejsze postępy w komunikowaniu się z maluszkiem, ale jakos tak mi czasmi smutno, ze tak szybko rośnie. Uwielbiam codzienną pielęgnacje malukiej, uwielbiam karmić piersią, a bezzębny i rozbrajający uśmiech mojego dziecka, przepełniony bezwarunkową miłością, doprowadza mnie do łeż... szczęścia oczywiście ))

[saha_ra]

polub, polub I naucz malucha jezyka migowego. Zdębiejesz jak
ktoregoś dnia pokaże ci jakiś gest-słowo, a będzie to na długo przed
tym zanim się z sensem odezwie.

[aniak37]

Ja jak pierwsza córka się urodziła nie odliczałam każdą godzinę i nie mogłam się
doczekać kiedy minie rok, teraz mam jeszcze druga córkę ma pół roku i wcale nie
chcę żeby rosła, to czego ty nie lubisz sprawia mi niesamowicie dużo
przyjemnosci. Uwielbiam takiego bobaska, starsza ma teraz dwa lata i wydaje mi
się że łatwiej mi się dogadać z malutką.

[kura17]

nasz starszy synek ma 2 lata i 8 miesiecy i jest po prostu fantastyczny! kazdy
dzien przynosi cos nowego w kwesti "pogadania sobie".nawija caly czas, robi
zarty, bawi sie slowami super okres u dziecka!

[kura17]

uczylam migac mlodszego synka jak mial ok 7 miesiecy potrafil pokazac, ze
chce jesc, pic i ze mu zarelko smakuje (glaskal sie po brzuszku i smial ale
szybko potem zaczal mowic, wiec miganie sobie odpuscilismy

[kura17]

ja tez szukam kontaktu z moimi dziecmi. ale jest on dosc ograniczony, gdy
dziecko ma 2 miesiace, prawda? to jest wtedy taki klebuszek instynktow, ktory
sobie sam z soba jeszcze nie umie poradzic...
... no nie pasuje mi to, i juz.

sama piszesz, ze u Twojego synka ZACZYNA pokazywac sie charakterek. teraz, jak
ma 5 miesiecy... no wlasnie, to dopiero poczatek, dla mnie, czegos
fantastycznego. wczesniej - to jakby obowiazek, pozniej - przyjemnosc

[sabciass]

> ja tez szukam kontaktu z moimi dziecmi. ale jest on dosc
ograniczony, gdy
> dziecko ma 2 miesiace, prawda? to jest wtedy taki klebuszek
instynktow, ktory
> sobie sam z soba jeszcze nie umie poradzic...
> ... no nie pasuje mi to, i juz.

a mi właśnie to najbardziej pasuje, bo to jest takie prawdziwe i
naturalne, poprostu cód natury. Potem to już człowiek na którego
wpływ na otoczenie i ten paskudny świat.

[kasiapfk]

kura, nei jesteś sama. Ja też nie lubię niemowlęctwa swoich dzieci
(mam 3). Z utesknieniem czekam na okres "komunikatywny tradycyjnie".
Nie mam ochoty domyślać się czego brakuje najmłodszemu. Działąm
trochę automatycznie, z miłością, ale żeby się zachwycać?

poczekam, na szczęście okres komunikatywny trwa znacznie dłużej niż
niemowlęcy )))

[mysza9940]

A ja mam całkiem inaczej.Chciałabym oczywiście pogadac już z
synkiem,ale jednocześnie codziennie myślę o tym,że nieuchronnie coś
już się kończy, jakiś etap i że się już nigdy nie powtórzy
(przynajmniej z tym dzieckiem), i troszkę mi żal tego..Cieszę się z
tego,że jest coraz bardziej samodzielny, ale tak mnie bardzo
rozczulało jak widziałam,że jest całkiem zależny ode mnie, taki
ufny, taki maleńki.
Ale każdy etap przynosi coś fajnego,właśnie zaczął wołac "mama", to
dopiero piękne..

[mooh]

Nie wiem, jak by to było przy drugim dziecku, ale przy pierwszym nie
miałam (i nie mam) nawet przez chwilę odczucia, że chciałabym
przejść do jakiegoś kolejnego etapu rozwoju. Wręcz przeciwnie, czas
mi jakoś dziwnie szybko leciał i gdy obserwowałam przemijanie
jakiejś cechy mojego dziecka, troszkę mi było tego żal. Zawsze
miałam głębokie przekonanie, że żadna chwila już się powtórzy i
chciałam czerpać garściami z tego, co każdy dzień przynosi.
Ale może przy drugim dziecku już bym bardziej czekała na przejawy
większej indywidualności młodszego. W końcu młodsze niemowlęta są do
siebie bardzo podobne i można mieć wrażenie deja vu.