Czy poszłybyście do pracy, gdybyście nie musiały?

[sabciass]

Mam strasszny dylemat. Obecnie jestem na bezrobociu, podczas
macierzyńskiego skończyła mi się umowa o pracę i nie została mi
przedłużona. Planowałam posiedzieć w domu z dzieckiem przynajmniej
rok, a potem poszukać może czegoś na pół etatu. Mąż nie zarabia
kokosów, ale na rachunki i podstawowe utrzymanie starcza. Tymczasem
wczoraj zaproponowano mi pracę od kwietnia(córka będzie wtedy miała
9 miesięcy) na wysokim stanowisku w nowo otwieranym hotelu.
Przypuszczam, że przynajmniej na początku, będzie to ciężka,
wielogodzinna pochłaniająca praca. Mała będzie musiała pójść do
żłobka i nagle praktycznie zniknę z jej życia. Na samą
myślprzechodzą mnie ciarki. Z drugiej stony, taka okazja może się
już więcej nie powtórzyć. Czy poszłybyście do pracy na więcej iż 8 h
dziennie i widywały swoje dziecko tylko kiedy śpi? Bo tak to będzie
pewnie wyglądało(przynajmniej przez jakiś czas) u mnie. A może ktoś
tak miała?

[mania805]

Ja na razie mam miesięczne dziecko, ale też się nad tym zastanawiam.
Dla mnie najlepsze rozwiązanie to praca na pół etatu. A więcej niż 8
godzin na dobe to dla mnie za dużo. Tym bardziej, że trzeba jeszcze
doliczyć dojazd do pracy i z pracy. Nie chcę tracić tak wiele z
zycia mojego dziecka.

[marek_w84]

Dziewczyny, rozumiem, ze dzieci, dom itd, ale praca!!!
Jak masz okazje idz do pracy zeby kiedys nie przyszedl zal, ze lata
uciekly a ty nic nie znaczysz na rynku pracy. Coraz wiecej moich
kolezanek placze po nocach ze studia pokonczone, a one siedza z
dziecmi, ktore sa odchowane a nie maja do czego wracac.

Pozdrawiam.

[olka84rex]

NNIGDY!!!! gdy kończył mi się macierzyński to myslałam o pracy ale
teraz gdy mały ma 7 miesięcy wiem że dobrze zrobiłam i nieposzłam do
pracy. wyobraź sobie twoje dziecko leżace przez przeszło 8 godzin
dziennie w łóżeczku?? a kto będzie go uczył siadać jeść z łyżeczki
itd?? moj znajmoe pracuja w takich placówkach jak żłobek i mówią że
to jest dramat. nawet jeśli opiekunki chciałby się zamowac dziećmi
to nie da rady... wyobraż sobie ile ty masz pracy przy maluszku a
one sa dla kilku dzieci... pozatym są wyznaczone pory karmienia
przewijania itp. a przecież każde dziecko jest indywidulane mój mały
czasami chce pić jęśc czy robi kupke o różnych porach. a poza tym
przeciez on jest coraz to bardziej ciekawy świata i chce gaworzyć
nosić się bawić śmiać... nie oddałabym za żadne skarby mojego
maluszka do żłobka!!!! powiem tylko tyle nam również z ledwością
starcza na opłacenie rachunków, nie stac na kupno jakichś zabawek
małemu czy coś w tym stylu, ale przeciez on nie bedzie wiecznie
mały... Moj moż tez twierdzi że póki co to lepiej żebym była z nim w
domciu wyobraź sobie jak mały np ma katarek nie umie złapać
powietrza( ja wtedy cały dzień za nim chodze zgruszką) a w żłobku
nie ma tak jak bedzie marudny nie da sie poprawić czy wydmuchać
noska to jego sprawa... ja wiem że czasami nie ma wyjścia, ale
jestem zdania że lepiej w biedzie a szczęściu... zwłaszcza że też
mogłabym isc do pracy i to lepiej płatnej niż mój mąż ale wiemże
moje dziecko potrzebuje mnie bardziej niż czego innego na świecie
przemysl to dobrze bo naprawde nie wyobrażam sobie tego:0 rozumiem
gdyby maluch miał tam np. przebywać około 4 godzin jeszcze jako.ś by
można ale powyżej 8 godzin nie wyobrażam sobie tego

[kasiapfk]

olka, nie przesadzaj. Żadne 9m-czne dziecko nie będzie leżało przez
8h w łóżeczku! wyobraxni trochę dziewczyno. Chyba nie widziałaś
dobrych, nowoczesnych żłobków. czasy lat 80-tych minęły. w
większosci przypadków.

Do autorki wątku:
poszłabym do pracy w ogóle. Niekoniecznie takiej, która pochłania
więcej niż 8 h dziennie. Nawet gdybym nie musiała. Za każdym razem
(mam 3 dzieci) wracałam do pracy żeby nie zwariować w domowym
kieracie. A pierwsze kroczki czy ząbki i tak widziałam. Więź z
dziećmi nie ucierpiała. Więź z najmłodszym też jak sądzę nie ucierpi.
Trudny masz wybór. Bardzo. Trzymam kciuki za Twoją decyzję. Jak by
nie była

[dzoanka3]

nooo, jest to dylemat... odczuwam podobne rozdarcie: mam bardzo
dobrą pracę, świetnie płatną, bardzo fajny zespół ludzi i w ogóle
bardzo ją lubię. Jednak oczywiście nie będą na mnie czekać w
nieskończoność, muszę wrócić po 6 miesiącach. Jestem zdecydowana
wrócić, chociaż pensja męża też by nam wystarczyła na życie..
Idealnie dla mnie byłoby wrócić do pracy po roku, ale wtedy
musiałabym szukać nowej pracy, a żal mi stracić to co mam - nie
wiadomo czy trafiłabym aż tak dobrze.. Oczywiście ból serca jest,
muszę znaleźć nową nianię i też jest to stres.. Z moim pierwszym
było lepiej, bo byłam w domu 10 miesięcy, a i niania była osobą
zaprzyjaźnioną, mamą mojej sąsiadki..

[gawliki]

a ja tak!pojde do poracy jak urodze tzn mam nadzieje do roku
odchowac.dlaczego?dlatego ze jeszcze nigdy nie pracowalam na
etacie...luzowalam sie bo maz super daje rade,a ostatnie 35roku z
corka bylam bo zal mi bylo ja do przedszkola dac......sierota ze
mnie.teraz juz serio nie mam sily na siedzenie w domu-glupieje!!!!!!
1a jak widze kolezanki zadowolone z zycia,ze znajomych i pracy to mi
gorzej............teraz bedzie mi zal maluszka na bank,ale musze
pojsc do pracy dla zdrowej psychikiiiiiiiii

olka84rex skad ty masz takie bzdurne informacje?

[deela]

moje dziecko chodzi do zlobka odkad skonczylo 5 m-cy i gwarantuje ci ze nikt nie
trzyma dzieci po 8 h w lozeczkach, dzieci sa wkladane do lozeczek jak maja
drzemke <12-14 mniej wiecej> poza tym sa caly czas na sali zabaw, gdzie maja do
dyspozycji zabawki, sprzet rehabilitacyjny (np sa bujane na pilkach co nawet na
mega zdrowe dziecko dobrze wplywa) dzieci sa uczone nocnika, samodzielnego
jedzenia itd itp
ty masz jakies sredniowieczne WYOBRAZENIE (podkreslam WYOBRAZENIE, bo zlobek to
ty chyba widzialas tylko jak go mijalas) i zlobkach
dzieci owszem maja pory jedzenia, ale jak ktores zglodnieje to zawsze stoi
dyzurne mleko (kilka rodzajow bo kazde dziecko pije takie jak rodzice zaleca, a
jesli jest alergikiem to w moim zlobku przynosi sie recepte np na pepti i zlobek
go kupuje), dziecko jest przewijane w miare potrzeby (i za kazdym razem
smarowane sudokremem, chociaz ja w domu nie smaruje go od m-cy)
dziecka z katarem NIE prowadzi sie do zlobka
podumowujac piszesz takie glupoty ze az glowa boli

[olka84rex]

chciałabym wiedziec w jakich miastach mieszkacie... a co do mojej
obecności w złobku to z przykroscia stwierdzam ze moja matka jako
samotniewychowujaca całe zycie oddała mnie tam jako niemowlaka wiec
choc nie pamietam tego to chodziłam do złobka ... pamietam za to
lata z przedszkolu i to nie tyl;e zabawy czy koleżanii czy co
kolwiek ale to ze wszystkie dzieci były juz dawno w domu a ja
czekałam na moją mame.. pamietam panią która pracowała tam chyba
jako sprzataczka bo z nią siedziałam godzinami do późna... Gratuluje
że wasze dzieci trafiły do takiego złobka dobrego... ale
przynajmniej w moim miescie i złobku który ja znam jest na 100000%
inaczej... poza tym która opiekunka powie matce ze no nie miała
czasu... heheh dobre... i jeszcze jedno co innego dzieci które maja
mozliwosc poruszania się a co innego dzieci które mają 4
miesiące!!!! aha i co do kataru to chciałabym zobaczyć czy
rzeczywiscie chore dziecko nie idzie do złobka... aha i jeszcze
jedno mam kilka kloeżanek które są zmuszone oddawac tam dzieci i
jakos ich pociechy nie ciesza się zdrowiem... są co chwile chore...
a te drzemki w wyznaczonych godzinach fajne tylko co z tego skoro np
mój mały ma swoje pory lezakowania???

olka84rex

[deela]

jak juz koniecznie musisz wiedziec to w Warszawie
dzisiaj jako dorosla kobieta powinnas rozumiec ze twoja matka jak sama napisalas
"samotnie wychowujaca" zapieprzala jak maly samochodzik zebyscie mialy za co
zyc, wiec nie siedzialas w zlobku/przedszkolu bo mamusia balowala?
moje pieciomiesieczne dziecko lezalo na specjalnych zagrodzonych materacach,
zeby go chodzace nie tratowaly, wraz z innymi maluchami niechodzacymi i cwiczylo
stawanie na kolankach, miesnie brzucha albo bawilo sie zabawkami podwieszonymi
na palaku,
co ty myslisz ze zlobek to jakas mordownia???????
po m-cach doswiadczen oswiadczam z cala moca iz lekki katar to nie choroba
dziecko odchorowuje swoje i sie uodparnia, kazde dziecko to czeka, nie w zlobku
to w przedszkolu nie w przedszkolu to w szkole, julek przez pierwsze polroku
chorowal mi w zasadzie bez przerwy, a teraz ma 14 m-cy i (odpukac) poza lekkim
niegroznym smarem nic mu nie jest
pory lezakowania dziecko moze sobie przestawic i nic mu od tego nie bedzie, a
bardzo stymulujaco dziala na dziecko fakt iz WSZYSTKIE dzieci sa kladzione o
jednej porze
a ty nie potrzebnie straszysz autorke watku bo doswiadczenie ze zlobkami masz
takie ze cos gdzies tam uslyszalas, albo ci sie wydaje.....

[olka84rex]

niechce być nie miła ale chyba jednak warszawa od mojego miasta to
to troche róznica i wydaje mi się że to iz tak reagujesz na to co
napisałam to poprostu obrona a raczej próba usprawiedliwienia się...
jakbyś dobrze poczytała to autorka watku piszę że nie musi dawac
dziecka do złobka... co do mojej mamy to ja szanuje i nie mam o to
pretensji... aha i jeszcze jedno dzieci niektóre oczywiscie chodza
do złobka z uciechą nie dla tego że maja super opieke ale tylko
dlatego że sa tam inne dzieci jednak to dodtyczy sttraszych szkrabów
a nie jak pisze autorka 4 czy 5 miesiecznego dziecka... bo ono
najbardziej potrzebuje matki i skoro ktoś nie musi tam oddawac
dziecka to to po co ma tak szybko je od siebie separowac??? moze
lepiej poczekac z tym az maluch bedzie miał powyzej 12 miesięcy??
aha i jakbyś chciała wiedziec to żłobek mam rzut kamieniem od domu i
dokładnie wiem jak tam wygląda i co tam się dzieje bo poza tym iz
pracuja tam moje znajome (przyjaciółka)aha i zapomniałam powiedzieć
że mam duzo młodsza siostre którą też tam woziłam ... była od małego
w żłobku... dorastała tam i gdy opowiadała (końcowy etap) co się
działo lub co robiła to az za serce mnie sciskało że musi tam
chodzić... więc prosze nie pisz o bajecznych żłobkach bo nie
wszytskie takie sa wiec po co oddawac dziecko skoro nie trzeba?? aha
i jeszcze jedno złobek nic nie wnosi w procesie socjalizacji możesz
o to zapytac obojetnie jakiego specjalisty...

[deela]

> niechce być nie miła ale chyba jednak warszawa od mojego miasta to
> to troche róznica i wydaje mi się że to iz tak reagujesz na to co
> napisałam to poprostu obrona a raczej próba usprawiedliwienia się...
jesli sadzisz ze sie usparwiedliwiam ze oddalam dziecko do zlobka to chyba
jestes chora
na reszte nie chce mi sie odpisywac bo dla mnie to bzdury sprzed trzydziestu lat
i zaslyszane plotki

[dlania]

8 godzin dziennie lezy w łóczeczku????!!!!! Kobieto, co Ty za pierdoły
opowiadasz!!!! Znajomy Ci jakieś bajki wciska i chyba w kotłowni w tym żłobku
pracuje!
W najmłodszej grupie u mojej córki na 15 dzieci jest 5 opiekunek. A że 2/3
dzieci raczkuje lub biega juz samo, to akurat te najmłodsze sa najbardziej
wychuchane i wyprzytulane.
Co do pytania autorki wątku: 8 godzin jest ok, ale jak to bedzie 10-12... Trudny
wybór...

[dlania]

A zakatarzonych i chorych dzieci sie kobieto do żlobka nie daje, więc bądź
spokojna, zdążysz złapac wszystkie glutki gruszeczka w domciu.

[novembre]

Boze, jak dobrze, ze napisalyscie to wszystko o zlobkach..
To ja juz nie musze

Moje dziecko na haslo w niedziele wieczorem: "Piotrus jutro pojdzie do zlobka",
bralo buty w rece i stawalo przy drzwiach do wyjscia .
Z poltora roku wtedy mial.
A co sie od tesciowej nasluchalam o chorobie sierocej i lezeniu zasikanym i
glodnym caly dzien.. yesoooooo.. Musiala odszczekac .

Pozdrawiam,
novembre

[magda1237]

Miałam niedawno ten sam dylemat. Miałam doła przez długi czas, bo
wiedziałam w sumie że do pracy muszę iść ze względu na finanse.
Bardzo mnie to przygnębiało, ryczałam w dzień, do męża ciągłe
pretensje że muszę pracować, ale cóż wyjścia nie było. I okazało się
że nie jest tak żle. Z perspektywy czasu stwierdziłam że dobrze mi
to zrobiło. Dziecko zadowolone, a ja trochę wyrwałam się od tematu
kupek i zupek. Ciężko w to uwierzyć ale naprawdę jakoś da się to
przeżyć. Tylko może nie żłobek a niania? Chociaż 9 miesięczne
dziecko powinno się dobrze zaklimatyzować. To dobry wiek na żłobek.
Później może być gorzej, a wcześniej to rzeczywiście trochę strach.
Moja córka miała 5,5 misiąca jak poszłam do pracy (cały etat +
dojazdy). W domu jeszcze dodatkowo pracuję na pół etatu. Więc się
da, ale gdybym nie musiała iść do pracy to tak wcześnie bym nie
poszła

[nataliak9]

a czy pracowałas kiedys wiecej niż 8 godzin dziennie? ja tak. nie
wyobrażam sobie łaczyc tego z posiadaniem małego dziecka, dodatkowo
komórka słuzbowa brzęczy nawet w sobotę wieczorem. ja teraz tez nie
pracuje, jak mała skonczy rok planuje otworzyc małą własną
działalność, żeby miec czas na dom i dziecko, kokosów pewnie nie
zarobie, ale nie można miec wszystkiego.
z punktu widzenia osoby nie pracującej zawodowo, propozycja którą
otrzymałas jes oczywiście nęcąca. a może mogłabys wychodzic
punktualnie? coraz więcej firm przestrzega tej zasady, doinformuj
się.może tez dobrym rozwiazaniem bedzie krótki okres próbny na
poczatek? zycze trafnego wyboru.

[sabciass]

Pracowałam czasem i po 12h jak była taka potrzeba, w opiece nad mała
napewno pomógłby mi mąż, bo on pracuje zawsze 8h, ma wolne święta i
weekendy, więc z tym nie byłoby problemu, boję się tylko o ten brak
kontaktu z dzieckiem. Pewnie po jakimś czasie mój czas pracy by się
unormował i pracowałabym te 8h dziennie, ale pracowałam już kiedyś w
hotelu podczas jego rozruchu i na początku napewno będzie to praca
non-stop. Sama nie wiem, mam trzy miesiące na podjęcie decyzji.

[deela]

nie
pracuje 8 godzin dziennie, zadnych nadgodzin nie pozwalam sobie wciskac
chce byc matka a nie rodzicielka
8 h to i tak duzo wiecej NIE MA MOWY

[ewa_mama_jasia]

Poszłabym na Twoim miejscu spróbować. Po pierwsze nie wiesz, czy
musiałabyś pracować tak długo i czy codziennie. Zawsze możesz
zrezygnować. A przynajmniej będziesz wiedziała, żczego rezygnujesz.
Skoro zaproponowano tę pracę Tobie, matce małego dziecka, to chyba
ten kto proponował zdaje sobie sprawę z ograniczeń. Jeśli podołasz i
nie dociśnie się to na dziecku niekorzystnie - fajnie, będą
pieniądze, nowe doświadczenia, staż pracy... Jeśli nie podołasz -
zawsze będziesz mogła iść na wychowawczy. Do stażu pracy się liczy.
A przynajmniej będziesz mogła dopisać ciekawą i w miarę aktualną
pozycję do cv.
Piszesz "Mała będzie musiała pójść do żłobka i nagle praktycznie
zniknę z jej życia" - czy trochę nie przesadzasz? Żłobek to nie
katorga, dzieci nie siedzą tam po 9 godzin w łóżeczkach, głodne i w
jednej pielusze. A niby czemu masz zniknąć z życia swojej córki? Po
prostu będzie to inaczej spędzany czas. Nie 24 godziny jak teraz,
gdzie i tak ten czas poświęcasz na zakupy, pranie, sprzątanie i
gotowanie, tylko będą to może 2 - 3 godziny, ale spędzane TYLKO z
nią. Weekendy też możesz spędzać z dzieckiem.
Pisze to jako matka pracująca, z dzieckiem żłobkującym się od ponad
półtora roku, i doradca zawodowy.

[marzeka1]

Nigdy nie pracuję więcej niż 8 godzin, więc do pracy wróciłam gdy dzieci miały ok.6 miesięcy, mam wolne wszystkie weekendy, od zawsze pomaga mi mąż, więc nie stałam nigdy przed takim dylematem.Aha,starszy syn chodził do żłobka, który uwielbiał, masz dziwne wyobrażenie o żłobku (no chyba że o jakimś patologicznym słyszałaś).

[koza_w_rajtuzach]

Rzeczywiście masz teraz ogromny dylemat. Współczuję, że musisz
stanąć przed takim wyborem. Moim zdaniem powinnaś sama podjąć
decyzję, aby potem niczego nie żałować.
Na Twoim miejscu chyba nie poszłabym do takiej pracy. Do pracy
poszłabym za jakiś czas dopiero, najlepiej na półetatu. Jakby
dziecko podrosło pomyślałabym o czymś konkretniejszym.

tak

[rita75]

Pracuje, chociaz nie musze.

[anastasia27]

Ja bym pewnie poszła do pracy, tym bardziej że jak sama mówisz to sie może potem
unormować i "rozruch" hotelu sie skończy a ty będziesz miała dobrą pracę. Ja
sama idę do pracy gdy mała skończy pół roku, chociaż mogłabym teoretycznie w
ogóle zrezygnować z pracy i być na utrzymaniu męża. ale sobie tego po prostu nie
wyobrażam, byłabym wtedy nieszczęśliwa i sfrustrowana, a nie takiej matki
potrzeba dziecku. Jeżeli któraś kobieta jest szczęśliwa rezygnując z pracy i
może sobie na to pozwolić to ja to popieram. Ja osobiście wiele lat sie
kształciłam i mam dobrą pracę ze sporymi zarobkami i czasem maximum 8 godzin
dziennie blisko od domu ( do domu dojeżdżam 15 minut) i nie chcę jej stracić. To
że kobieta powinna pracować jest dla mnie tez o tyle oczywiste, że moja mama
całe życie pracowała zawodowo (ja sam miałam nianię w latach 70-tych), moja
teściowa też ( oddała mojego męża do żłobka) i obydwoje z mężem mamy dobre
układy z rodzicami. Osobiście uważam, że trzeba spełniać się na wielu polach. Mi
samo macierzyństwo nie wystarcza. Jeżeli wiedziałabym że nadgodziny w pracy
nigdy sie nie skończą bo taki jest tam charakter pracy to szukałabym innej
pracy, bo obawiam się że nie miałabym siły w dzień powszedni zajmować sie
dzieckiem i tylko odganiałabym się od niej. Jednakże gdybym nie miała wyboru
(ach te finanse) to pewnie bym sie zdecydowała na jakiś czas i próbowałabym coś
wykombinować (walczyć o krótsze godziny lub intensywnie szukać czegoś innego.
Finanse rodziny sa niestety ważne. Tak wiele można dziecku dać (prywatna opieka
zdrowotna, dobra szkoła, wyjazdy itp.).

[ma_dre]

jakbym nie musiala to juz nigdy do pracy bym nie poszla, tzn takiej na etacie...
bo o innej dzialalnosci zarobkowej pewnie bym kiedys pomyslala.
...z tym ze... w opisanej przez ciebie sytuacji na pewno polecialabym do roboty
z wywieszonym jezorem, zawsze przeciez mozna sie zwolnic, jakby bylo zbyt
ciezko, a nie podjac takiego wyzwania? no nie da sie!

[bri]

Poszukaj raczej niani. Moja córeczka poszła do żłobka jak skończyła
roczek, ale na początku bardzo dużo chorowała. Gdyby nie babcia nie
byłabym w stanie pracować. Poza tym z nianią na początek będzie Ci
wygodniej.

oczywiscie, juz nawet to zrobilam

[eljena]

po prostu nie znam ani jednej kobiety, ktora by nie pracowala
zawodowo i byla szanowana przez meza i przez dzieci...

[aetas]

gdybym nie musiała, tobym chyba jednak nie poszła

ale jeśli mówisz, że praca na wysokim stanowisku, to i chyba pensja
powinna Cio pozwolić na zatrudnienie opiekunki, żeby nie dawać
dziecka do żłobka, opcja z opiekunką wydaje mi się bardziej softowa,
w sensie, że jak nawet zostaniesz w pracy dłużej, to dziecko będzie
jedno pod opieką osoby, do której będzie przywyczajone, i w ogóle
wydaje mi się, że jeśli miałabym zostawić dziecko, to nie w żłobku,
ale to moje tylko zdanie

[kea100]

eljena napisała:

> po prostu nie znam ani jednej kobiety, ktora by nie pracowala
> zawodowo i byla szanowana przez meza i przez dzieci...


Ciekawa teoria....

[alkara]

eljena napisała:

> po prostu nie znam ani jednej kobiety, ktora by nie pracowala
> zawodowo i byla szanowana przez meza i przez dzieci...


Mnie tam mąż jak na razie szanuje, chyba jakaś szczęściara
jestem ))) a do pracy nie wróciłam bo jej po prostu nie lubiłam i
generalnie po wychowawczym mam gdzie wracać ale mi sie tam nie
spieszy.

W Twoim przypadku, jeżeli jest to praca którą bedziesz lubiła i
bedzie przynosiła Tobie dużo satysfakcji to bym poszła, ale fakt,
zatrudniłabym opiekunke a nie dała do żłobka.
Jeżeli będziesz widziała, że jednak praca zabiera Tobie za dużo
czasu i brakuje Tobie kontaktu z dzieckiem to zawsze przecież można
zrezygnować, ale przynajmniej nie załować że się czegoś nie
spróbowało

Ale jeżeli już zdecydujesz sie na żłobek to dziecko 9 miesięczne, na
pewno nie pozwoli sobie na 8 godzin leżenia w łożeczku i pewnie
będzie się tam fajnie bawiło. Jedyne ryzyko to są choroby, które
niestety może łapać.

nie wyobrażam sobie nie pracować

[gooochab]

po prostu nie rozumiem jak można mieć taki dylemat.

Ty nie zarabiasz, a mąż zarabia na przeżycie- sorry, ale to dla mnie nie jest
sytuacja "nie muszę pracować", tylko motywacja do pracy. Nie chcesz niczego
więcej? Żadnych zakupów, nowa pralka, telewizor, aparat, cokolwiek? A jeśli mąż
zachoruje, kto was utrzyma? A jeśli dziecko będzie potrzebowało czegoś extra
(fotelik do samochodu, nowy wózek), już nie mówiąc (odpukać) o tym, że gdyby
trzeba było kupić leki dla któregoś z was, to skąd na nie wziąć?
Macie auto?- klocki hamulcowe, opony, olej, to wszystko się zużywa. A jeśli
przyjdzie wyrównanie np. za prąd kilkaset złotych?
Bierzesz coś takiego pod uwagę?

[ik_ecc]

W opisanej przez Ciebie sytuacji bym zdecydowanie nie poszla,
dziecko jest za male.

Moja corka ma 2,5 roku, ja dalej uparcie odrzucam oferty na pelny
etat, natomiast rownie uparcie szukam roznych na pol - i co jakis
czas znajduje. Moj maz tez zarabia tyle zeby starczylo od-do -
zadnych kokosow, ale tez i sie nie zadluzamy. Musialoby nas mocno
przycisnac zebym poszla na pelny + nadgodziny, brrrrr....

[polla10]

moja znajoma pracuje w żlobku odeszła na macierzyński później na
wychowawczy teraz już siedzi w domu trzeci rok na wychowawczym nie
dostaje już ani grosza z tego tytułu. zgadnijcie dlaczego nie dała
małego do żłobka przecież sama jest tam zatrudniona!!!!

[deela]

bo zarabia gowniane pieniadze (w z lobku pensje sa zenujace) i po odjeciu
kosztow zlobka zostaloby jej niewiele w garsci wiec jej sie to nie oplaca?

[polla10]

miała tysiac zlotych na ręke, jej mąż zarabia 1200. oplat maja
jakies 500zl prosty rachunek zostaje im 700zl za ktore musza przezyc
caly miesiac z kupowaniem ubran wlaniem beznyny do samochodu.
Sądzisz ze nie wróciła do pracy bo mało zarabia?? Nie ona nie
chciała dac swojego dziecka do żłobka. Przy "ich" zarobkach nawet
200zl wiecej byloby zbawieniem.

[madame_edith]

Tak tak, dzieci w żłobkach są maltretowane. I dlatego idą tam z
uśmiechem na ustach. A taki trzylatek nie mówi o tym w domu, bo jest
zastraszony. Łojezu ... Strach się bać.
Wróciłam do pracy, na cały etat i ani minuty dłużej. Dziecko poszło
do żłobka, ma się świetnie, nasza więź na tym ani trochę nie
ucierpiała. Nie była do stuprocentowa konieczność, ale nie umiem
sobie wszystkiego odmawiać, nie wyobrażam sobie być od nikogo
zależna.
Nie wiem co bym zrobiła na miejscu autorki wątku, pewnie spróbowała,
czy rzeczywiście jest to takie obciążenie. Skoro szansa może się nie
powtórzyć...

[novembre]

> Tak tak, dzieci w żłobkach są maltretowane. I dlatego idą tam z
> uśmiechem na ustach. A taki trzylatek nie mówi o tym w domu, bo jest
> zastraszony. Łojezu ... Strach się bać.

Ja obstawiam, ze im cos do jedzenia dosypuja, na usmiech.
No bo niby od czego to tak?

[wieczna-gosia]

Nie ona nie
> chciała dac swojego dziecka do żłobka.

chcienie oddania dziecka do zlobka nie jest obowiazkowe, nawet dla wychowawczyn
zlobkowych.

[agao_72]

Zosia poszła do żłobka, jak miała 10 miesięcy. ja pracowałam od
momentu, jak Zo skończyła 6 miesięc- przez 4 m-ce opiekowała się nią
siostra męża. miała normalną pensję niańki.
pracuję po 8 h dziennie, czasami dłużej. i zaręczam, jest czas na
wszystko, na zabawy z dzieckiem, odopczynek, rozwijanie własnego
hobby (u mnie to grafika komp., fotografia, podróże, dobra lektura,
biżuteria). córa ma 2 lata z hakiem, mówi pełnymi zdaniami, w domu
lata bez pieluchy, sama je, sama się bawi, fajnie rysuje.uwielbia
chodzić do żłobka i zaczyna opoowiadac o koleżankach "Maja, Kaja" i
koledze "Adaśśśś".
zmierzam do tego, w żłobki to dobry wynalazek, u nas maluchy mają
dodatkowo rytmikę, a najstarszej grupie angielski. z dzieckiem nic
się nie dzieje złego, czasami łapie jakieś katary, ale ostatnio, to
my latamy zasmarkani, a ona jest zdrowa.
acha - ja nie musiałam pracować, mąż zarabia sporo, a ja mam
oszczędności pozwalające na niepracowanie przez parę lat. po prostu
uznałam, że nic ciekawego z siedzenia w domu nie wynika. i poszłam
do pracy.

[wieczna-gosia]

zalezy.
obecnie pracuje tak ze widuje dzieci wczesnie rano i wieczorem. I zlemi z tym
starsznie i jesli ktos mowi ze wystarcza mu kontakt z dzieckiiem w godzinach 7
rano a nastepnie po 19 to wzwyczajnie klamie. A zaznaczylas ze na poczatku to
bedzie wiecej niz 8 godzin. Plus dojazdy jak sadze.
Ale- jesli praca jest perspektywiczna i interesujaca, a w dodatku masz 4
miesiaca na przygotowanie sie do tej sytucaji- to warto. Poza tym- zawsze mozna
sprobowac i zrezygnowac

nawiasem mowiac znam sporo kobiet ktore nie pracuja i sa szanowane przez meza
gdyz prowadza dom i wychowuja dzieci. Szczegolnie gdy maja niemowlaki w domu,
ktorym opieka sie nalezy jak psu buda

[alex05012000]

podam swój przykład: poszłam do pracy kiedy córka miała 10 miesięcy,
teraz ma prawie 8 lat, miała nianię, potem była w przedszkolu, teraz
w szkole, ja cały czas pracuję, 8-8,5 godziny dziennie, okazjonalnie
dłużej, okazjonalnie wyjeżdżam słuzbowo lub wychodze służbowo
wieczorem, były czasy kiedy dorabiałam wieczorami i w weekendy;
dojazd rano zajmuje mi 10-15 min., powrót ok 20 minut, widzimy się
rano i po 17.00-18.00, + poświecam córce praktycznie cały weekend,
jakoś nigdy nie było problemów ani z naszymi relacjami -córka mnie
uwielbia, ani innych... nie wyobrazam sobie zycia bez pracy i
siedzenia w domu, nawet jako rentier bym pracowała, społecznie,
harytatywnie... cokolwiek... oczywiście medal ma 2 strony i praca
pełnoetatowa + dom + wychowanie dziecka to dużo pracy i spore
wyzwanie...z wielu rzeczy trzeba zrezygnować, w szczególności czasu
dla siebie! życze satysfakcjonującej decyzji autorce wątku

a ty nie musisz?????????????????

[18_lipcowa1]

jak ty chcesz zyc z jeszcze jednym dzieckiem gdy twoj maz juz teraz
zarabia tylko na rachunki i PODSTAWOWE utrzymanie?
Idz do pracy, odkuj sie i wtedy rob kolejne dzieci...

[maziq]

Ja wróciłam do pracy niedawno zostawiając moją 7 miesięczną córeczkę
z nianią i mam wrażenie że dobrze na tym wyszłyśmy i ja i moja
córeczka. Grunt to znaleźć dla dziecka dobrą opiekę.
Ja tez osobiście nie wyobrażam sobie nie pracować, lubię swoją pracę
i ciąglę mam w sobie jakąś ambicję, chcę się rozwijać zawodowo,
dokształcać. Dla siebie ale też dla rodziny własnie. Bo co to znaczy
nie musieć pracować. Dla każdego to znaczy coś innego. Ja uważam ,że
dopóki mój mąż nie zostanie prezesem banku albo nie wygram 10
milionów w totka, to pracować powinnam, bo pieniążków nigdy nie jest
za dużo, tyle rzeczy chciałabym dziecku zapewnić.

[bea116]

biorąc pod uwagę okoliczność być może niepowtarzalności propozycji - tak

[katrio_na]

Nie wszystko nalezy tak materialnie rozkladac...

Bycie w domu to nie tylko sprzatanie, gotowanie itp. To bycie przy
dziecku w najwazniejszym okresie jego zycia.
To pokazywanie mu swiata, chodzenie na rozne zajecia (w ktorych ty
tez uczestniczysz), chodzenie po lesie, parku, zwiedzenie muzeow,
chodzenie do kina, teatru...

Ja pierwsze 3 lata zycia mojego syna poswiecilam w zasadzie tylko
jemu, byly momenty ze nie moglam wtedy paleczke przejmowala Tata lub
Babcia.
Teraz tez pracuje na zwolnionych obrotach i planuje wrocic na full
zakres od wrzesnia gdy syn pojdzie do Zerowki.
To naprawde fajny okres w naszym zyciu i bede wspominac go z
nostalgia. Mysle ze moj syn rowniez.

Jasne ze przez ten czas troche wyrzeczen finansowych bylo ale jakos
teraz ich nie pamietam, pamietam za to cale zycie mojego Malego i to
sie chyba liczy.

Zreszta w moim srodowisku jest kilka Mam czy tez nie Mam ktore nie
pracuja bo po prostu z jakims tam wzgledow nie chca czy tez nie
musza.
Ich zycie jest naprawde pelne wrazen i trudno powiedziec ze
zatrzymaly sie na pewnym rozwoju intelektualnym - one maja czas
zwiedzac, czytac ksiazki, chodzic na fitness, posiedziec w ogrodzie
a zapewniam ze jesli gotuja obiady to z mezem

Nie zawsze zycie jest czarno-biale , nie zawsze maz to swinia ktory
porzuci nas dla mlodszej...

Zatem, nie gdybym nie musiala to bym nie pracowala. Ale musze bo
lubie to co robie i lubie miec chociaz troche inny swiat niz 5
latka, ale nie wiele

[maziq]

Oczywiście że mozna całkowicie poświęcić się dziecku,nie wracać tak
szybko do pracy. Ale to już każda kobieta powinna sama zadecydować,
jeśli w ten sposób się realizuje, czerpie z tego przyjemność to jak
najbardziej popieram. Natomiast odnoszę wrażenie że część kobiet
wybiera ten model tylko dlatego ze uwaza ze powinna się poświęcić
dla dziecka, ze to najważniejszy okres w jego życiu i temu podobne.
I to mnie właśnie zadziwia, bo w sumie niby dlaczego najważniejszy
Mało kto chyba cokolwiek pamięta z tego okresu życia. Jasne że dla
dziecka ważna jest w tym czasie odpowiednia opieka, stymulowanie
rozwoju. Ale równie dobrze taką opiekę nad dzieckiem może częsciowo
sprawować odpowiednia opiekunka czy babcia. Nawet mam wątpliwości
czy tak znowu dobrze gdy dziecko tak długi okres spędza tylko z
mamą. Jak patrzę na moją dzidzię która zostaje i pod opieką niani,
czasem jednej babci, czasem drugiej i widzę jaka jest wesoła i
towarzyska, sprytna, to nie wydaje mi się żeby jej się krzywa
działa. I też uważam ze o wiele ważniejsze dla dziecka jest by mama
była szczęśliwa, niż mama sfrustrowana 24h na dobę.

[kicia031]

Oc\zywiscie. Pracuje przede wszystkim dla tworczej satysfakcji jaka mi daje moja
praca, i choc kocham moje dzieci i z przyjemnoscia spedzam z nimi praktycznie
caly czas kiedy nie pracuje, to nie wyobrazam sobie, by moje zycie wylacznie na
tym sie koncentrowalo.
I lubie byc niezalezna finasowo.

[katrio_na]

Naprawde nic nie pamietasz z dziecinstwa? To smutne.

Dziecko do 6 roku zycia ksztaltujesz a potem idzie w wielki swiat
To moje dziecko, ktore swiadomie urodzialam i nie chcialam aby
zlepkiem wychowania Nian, Babc i innych postronnych osob jakie
spotka na swojej drodze. Chcialam mu dac fundamenty, pokazalam mu co
mialam pokazac, wytlumaczylam co mialam wytlumaczyc.
A pozniej niech to konfrontuje z rzeczywistoscia.

To byl moj wybor aby Wielka Kariera poczekala. Pracuje w wolnym
zawodzie w ktorym mlodosc i uroda nie sa znaczacym atutem, Noble
zdobywamy raczej na emeryturze zatem to dla mnie nie mialo znaczenia.

Moje dziecko nigdy nie bylo synkiem Mamusi. Jest swietnie
uformowanym, ciekawym swiata czlowiekiem. Ma maksymalne poczucie
bezpieczenstwa i umie sam swiadomie myslec, nie identyfikuje sie ze
mna.

Ale znaznaczam, ze bylismy bardzo otwarci na swiat i na nasza
okolice. Bardzo duzo podrozowalismy.
To byl naprawde fajny czas, poprzerywany jedynie nieprzyjemnymi
chorobami. Ale w sumie poprzez te choroby uformowałam się tez
zawodowo

Dlatego jesli bedziesz sie dobrze bawic to Twoje dziecko tez bedzie
sie dobrze bawic, a to co mu dasz zostanie w nim do konca zycia.
A jesli masz myslec tylko o pieniadzach, o tym ze jest co zle, ze
mlodsze zabieraja Ci prace, ze masz gotowac, prac - to naprawde
lepiej isc do pracy.
Czasami mi sie wydaje ze aby zostac w domu z dzieckiem (jejku, co za
sformulowanie, my w tym domu bywalismy jedynie w nocy) nalezy byc
troche samemu dzieckiem...

[maziq]

A ty pamiętasz coś z okresu do 3 lat, bo o takim okresie dzieciństwa
mówię? Potem wiekszość dzieci idzie do przedszkola, więc czy się
pracuje czy nie kontakt z dzieckiem jest mniej więcej taki sam.
Muszę przyznać że pięknie i patetycznie to wszystko przedstawiasz -
wspólne poznawanie świata, ciągle poza domem, w podróży. Aż się
rozmarzyłam, normalnie jak Angelina Jolie
Wszystko fajnie ale wydaje mi się że w większości rodzin to nie do
końca tak wygląda. Podróże ograniczają się do wspólnych urlopów czy
wypadów weekendowych. Mąż pracuje więc nie wyobrażam sobie że ja w
tym czasie wezmę dziecko i będę sobie świat zwiedzać. Choć bym może
chciała bo bardzo lubię podrózować i pewnie dużo osób lubi, ale nie
wiedzieć czemu to zwykle tak nie wygląda. A jak jest temperatura -10
jak teraz to generalnie w ogóle ciężko się gdzieś ruszyć jak się ma
dziecko poniżej roku. No chyba że skoczymy sobie gdzieś Australii
np
A podsumowując to nie mam zupełnie nic przeciwko mamom, które
decydują się nie wracać do pracy i zostać w domu. Sama bym może
chciała żeby tak było - móc się w tym realizować tak do końca, a po
3 latach bogata w przepiękne wspomnienia wrócić sobie spokojnie do
pracy Mi niestety to nie wystarcza, czuję potrzebę spełniania sie
również na innych polach. Tak jak wiele mam i nie uważam żeby było w
tym coś złego i odbywało sie kosztem dziecka. A z obserwacji wiem ze
równie ważny jak nie ważniejszy jest kontakt z dzieckiem w okresie
dorastania. Dziecka nie kształutje się tylko do 6 roku życia, tylko
o wiele dłużej, a niestety złym pdejściem do dziecka właśnie w
okresie dojrzewania można zepsuć całą dobrą robotę którą się
odwaliło gdy było dzieckiem. Przynajmniej jeśłi chodzi o więź z
rodzicami, wzajemne zaufanie itp

Ja bym nie pracowała, ale........

[zebra12]

Musiałbym mieć inne źródło dochodu niż pochodzące od męża. Pewnosć,
że źródełko nie wyschnie za nawet 50 lat. Wtedy tak. Inaczej bym nie
ryzykowała...

Nigdy, przenigdy

[4dzieciimy]

bym tego nie zrobia, ale z drugiej strony nie wyobrażam sobie być
tylko mamą i żoną. Realizacja zawodowa jest dla mnie bardzo ważna.
Po urodzeniu pierwszego dziecka tak poukladałam sobie harmonogram
dnia, że pracuję w domu ( mam własną firmę) ale tylko do 15.00, a
kiedy dzieci wracają z przedszkola i szkoły, mąż z pracy jestem
tylko dla nich.
Nie wyobrażam sobie pracy do 17, 18.... itd

papa
aldona

[melka_x]

Jeśli to by była duża zawodowa szansa to poszłabym. Ale pod jednym
warunkiem. O ile w przypadku 2latków - w każdym razie tych
towarzyskich - jestem zwolenniczką żłobka, o tyle w przypadku
niemowlaka zdecydowanie opiekunka. Dla niemowlaka każdy, choćby
najlepszy złobek to przechowalnia, niemowlę nie potrzebuję
towarzystwa rówieśników, za to bardzo potrzebuje opieki na
wyłączność. Także żłobek nie, ale opiekunka owszem. I jak pisze
Wieczna - zawsze możesz z pracy zrezygnować, spróbuj

nie no lepiej siedzieć w domku

[arioso1]

ogladac tv wymieniac pieluchy i cvzekac az maz przyniesie, teściowa
ubierze a rodzice podrzucą obiad bo z mężowej pensji starcza na
oplaty...
nawet gdyby mój mąż byl milionerem poszlabym do pracy ,bo ambicja by
mi nie pozwolila siedzieć w domu.
Matka moze się realizować jako matka i żona nie tylko siedząc w domu
i wychowywać dziecko.dziecko mozna wychowywać pracując dając mu tym
samym coś więcej , bo
-kobiety pracujace są inne , są radośniejsze,jak wiele kobiet
twierdzi ze w pracy się odżywa, patrzymy na nasze dziecko inaczej ,
na dom inaczej bo nie zyjemy w kieracie.
mój mąż ma kolegę biznesowego -naprawiamy im tabor -jest
wlaścicielem wytwórni lodów koral ,pod n-sączem-jest obrzydliwie
bogaty, tak obrzydliwie że nawet by niektórym nie przyszlo do
glowy, a jego zona którą poznalam pracuje i nie dlatego ze musi
tylko dlatego ze chce ,
znam wiele zon moich klientów z branzy transportowej oni sa bogaci a
ich zony mimo iz nie musza to pracują mają dzieci a i mimo to ze
stac ich na zatrudnienie 8 opiekunek do 1 dziecko ich dzieci chodza
do zlobków -państwowych, to zupelnie normalne że kobieta chce
pracowac a wg mnie powinna dla samej siebie-minely te czasy gdzie
mąż zucal koperte z wyplatą a raczej z jej namiastką-same wiecie
ile wszystko kosztuje, jak drogie jest podstawowe zycie.
ja nie wyobrazamj sobie że nie stać mnie na wakacje,nowe ciuchy dla
dzieci, zabawki,mięso na codzień,kino , restauracje, poprostu trzeba
żyć i korzystać .pracująca mama to najlepsze co moze być dla
dziecka -i wcale nie ze wzgl.materialnych

[kropkacom]

Ja nie pracuje. I to mimo że dzieci mam zapisane do przedszkola. Gdybym
pracowała to od września miała bym ciągły problem bo maluchy non stop chore.
Obie babcie mieszkają w innym kraju niż my więc nie ma mi kto pomagać. Mąż ma
taka pracę że nie może brać zwolnienia z dnia na dzień i co chwila. Dorywczej
opiekunki nie zatrudnię bo na dwoje dzieci to zbyt dużo kasy. Poczekam. Wychodzę
z założenia że lepszy spokój psychiczny mój i mojej rodziny niż ambicje i
pieniądze.

hahahaha :-DDD

[iwoniaw]

arioso1 napisała:

> ogladac tv wymieniac pieluchy i cvzekac az maz przyniesie, teściowa
> ubierze a rodzice podrzucą obiad bo z mężowej pensji starcza na
> oplaty...

Lepiej to czytać ze zrozumieniem się nauczyć... NIE MUSIEĆ iść do pracy = mieć
odpowiednio wysoki dochód. Kto tu mówił o niepracowaniu, gdy do garnka nie ma co
włożyć?

> Matka moze się realizować jako matka i żona nie tylko siedząc w domu
> i wychowywać dziecko.dziecko mozna wychowywać pracując dając mu tym
> samym coś więcej

Ja tam się w pracach różnych realizowałam zawodowo, finansowo oraz towarzysko,
ale słowo daję - jako żona i matka to nie To robię i robiłam w domu

> -kobiety pracujace są inne , są radośniejsze,jak wiele kobiet
> twierdzi ze w pracy się odżywa, patrzymy na nasze dziecko inaczej ,
> na dom inaczej bo nie zyjemy w kieracie.

Jeśli ktoś _nie musi_ ( nie jest to równe "nie może") pracować zawodowo na
utrzymanie rodziny i domu, to znajduje sobie raczej ciekawsze zajęcia niż
umartwianie się i z pewnością nie postrzega własnego domu jako kieratu.

> mąż zucal koperte z wyplatą a raczej z jej namiastką-same wiecie
> ile wszystko kosztuje, jak drogie jest podstawowe zycie.

Raz jeszcze przeczytaj temat wątku - nie mówimy o sytuacji rodziny żyjącej na
poziomie ubóstwa.

> ja nie wyobrazamj sobie że nie stać mnie na wakacje,nowe ciuchy dla
> dzieci, zabawki,mięso na codzień,kino , restauracje, poprostu trzeba
> żyć i korzystać .pracująca mama to najlepsze co moze być dla
> dziecka -i wcale nie ze wzgl.materialnych

Taa... Ciekawa teoria. Najlepsza matka dla dziecka, to matka, której nie ma
10h/dobę? Może dla Twoich dzieci...

Gdybym miała na tyle duże dochody, że w ogóle nie musiałabym pracować, w żąyciu
nie zatrudniłabym się na etat.
Nie rozumiem tylko, dlaczego jedyną alternatywą do pracy zawodowej, jaką
widzisz, jest gnuśniejąca i popadająca w depresję kobieta na skraju nędzy?

[arioso1]

>
> Gdybym miała na tyle duże dochody, że w ogóle nie musiałabym
pracować, w żąyciu
> nie zatrudniłabym się na etat.
> Nie rozumiem tylko, dlaczego jedyną alternatywą do pracy
zawodowej, jaką
> widzisz, jest gnuśniejąca i popadająca w depresję kobieta na
skraju nędzy?
>

bo moja droga więcej jest ubogich kobiet co im sie pracować nie chce
niz tych które nie muszą a idą do pracy.
kobieta która nie musi a moze moim zdaniem powinna isc do pracy ,
tak postępuje wiekszośc ludzi normalnych- a ta kobieta która czeka
az jej maż zarobi - i nawet jeśli zarobi duzo, a do pracy nie
idzie dla mnie jest leserem i leniuchem.
tutaj na forum jest mnóstwo kobiet, które mają lepszy kontakt z
dzieckiem , są wspanialymi mamami a pracuja i po 12 godzin.
zresztą ja nie mówię o 10 godzinach ale i 8 i mniej-chodzi o sam
fakt, że kobieta coś robi , wychodzi , robi cos dla siebie , a nie
tylko wisi w domu z dziecmi bo jej mąz zarobi i ona nie musi.
a fakt jest taki jak pisalam wczesniej więcej kobiet które są
zmuszone pójść do pracy tego nie robią

[iwoniaw]

> bo moja droga więcej jest ubogich kobiet co im sie pracować nie chce

No ale to chyba nie ten wątek?

> zresztą ja nie mówię o 10 godzinach ale i 8 i mniej-chodzi o sam
> fakt, że kobieta coś robi , wychodzi , robi cos dla siebie , a nie
> tylko wisi w domu z dziecmi bo jej mąz zarobi i ona nie musi.

No to ja jeszcze raz: widzę więcej możliwość robienie czegoś dla siebie, gdy nie
jestem _zmuszona_ do pracy zarobkowej codziennie po kilka godzin. I co ty z tym
"wiszeniem" w domu? Niektórzy lubią być w domu i fajne (dla siebie, dla innych
to może być nie do przyjęcia) zajęcia sobie organizują, inni - nie musząc
chodzić do pracy - wychodzą z tego domu gdzie indziej.

Co do "mąż zarobi" - jeśli zarobi (i jeszcze lubi swoją pracę), to życzyłabym
każdej, żeby miała taką możliwość - wtedy nie musi iść do bylejakiej pracy (bo
przymus zarabiania), tylko może poszukać sensownej bez pośpiechu. Ale właściwie
mówiąc "duże dochody" miałam na myśli dochody własne, a nie zarobki męża. Tak,
chciałabym być rentierem, mieć tyle pieniędzy, żeby nic nie musieć i nie uważam
tego za przejaw lenistwa czy leserstwa. Raczej nie leżałabym wówczas bezczynnie
przed tv (choć takich leniwych "wakacji od wszystkiego" od czasu do czasu nie
wykluczam), ale nie o to chodzi.

> kobieta która nie musi a moze moim zdaniem powinna isc do pracy ,
> tak postępuje wiekszośc ludzi normalnych

A moim zdaniem kobieta która nie musi a może moim zdaniem właśnie MOŻE, a MOŻE
NIE. Nie uważam własnych wyborów za jedynie słuszne i normalne. Wiem z własnego
doświadczenia, jak fajna jest praca zawodowa, która daje satysfakcję (oprócz
pieniędzy), ale zdarzyło mi się czas jakiś pracować w robocie nudnej że aż
wyczerpującej, średnio płatnej i z szurniętym bezpośrednim przełożonym i uwierz,
że robiłam to wyłącznie z powodu "jeść trzeba i rachunki płacić", ale rozwojowym
to bym tego etapu swego życia nie nazwała. Bardziej stymulujące intelektualnie,
a na pewno zdrowsze jest już choćby to "wiszenie w domu", jak to ujęłaś. Gdybym
wówczas miała wystarczające zaplecze finansowe, na pewno bym zrezygnowała
natychmiast, choćby i nie mając w odwodzie lepszej pracy.

> a fakt jest taki jak pisalam wczesniej więcej kobiet które są
> zmuszone pójść do pracy tego nie robią

Zgadzam się, tyle że wątek jakby nie o nich, nieprawdaż?