Dziecko w teatrze :)

[reteczu]

Zabrałam swoją czteroipółlatkę do Teatru Polskiego w W-wie
na "Pastorałkę" Schillera.
Myślę sobie: "Spektal ok, barwny,kostiumowy,ze świętami związany,
będzie dla niej w porządku".
Oglądamy sobie, oglądamy, na scenie pojawia się Herod, wygłasza
swoje kwestie, a ta w ryk! Sala na nas. Ja ją na kolana, przytuliłam
i modlę się,żeby się nie rozdarła po swojemu (a potrafi tak się
rozwyć,że jej to kilka minut zajmuje,a drze się,jakby ją ze skóry
obdzierano).
Uspokoiła się dosyć szybko. Nie chciała mi powiedzieć, dlaczego się
rozpłakała. Dopiero w domu wyjawiła przyczynę: "Bo tam był, mamusiu,
taki zły pan, który powiedział, że zniszczy wszystkie dzieci".
Wczuła się w atmosferę spektaklu...

Doświadczyłyście podobnych historii?

[marghe_72]

ano
w kinie
na Mój brat niedźwiedź

tyle, ze my musieliśmy wyjść, tak się bała..

[sandra1301]

Za wcześnie na przygodę w dorosłym teatrze. A macie w Warszawie aż 3
profesjonalne teatry dla dzieci. Aby nie zniechęcić polecam na razie korzystać z
oferty teatrów lalek. Na dramatyczne przyjdzie czas. Pozdrawiam

[monique76]

Bez przesady! Wszytsko zalezy od dziecka! Moja corka (4 lata i 8
miesięcy) była na Pastorałce w Teatrze Polskim i wyszła zachwycona!
Spektakl bardzo jej sie podobał, spiewała z aktorami koledy i po
przedstawieniu dosc dlugo je wspominala. I opowiadala tym, ktorzy
chieli sluchac, co w przedstawieniu bylo i co sie dzialo..

Tak samo zreszta było po Pipi w Teatrze Dramatycznym. Wiec wszystko
zalezy od dziecka - nie generalizowałabym, że za wczesnie na
przygode w doroslym teatrze.

[reteczu]

Sandra,trochę przesadzasz.Toż nie wybrałam się z nią na "Dziady"
Mickiewicza,tylko na "Pastorałkę"-takie świąteczne,kolorowe...Do
głowy by mi nie przyszło,że może się czegokolwiek przestraszyć.
Gdybym przewidziała tę reakcję,dałabym sobie spokój z tym
przedstawieniem.
To nie było jej pierwsze doświadczenie teatralne, ale pierwsze z
rykiem w teatrze.

[sandra1301]

dlatego właśnie na razie odpuściłabym sobie widowiska w teatrach dla
dorosłych. Wiem co mówię, ponad 6 lat pracowałam "w lalkach".
Czasem dziecko jest spokojniejsze widząc, że ma obok siebie
rówieśników (no a mamę przede wszystkim), ale reakcje rówieśników i
jemu się udzielają. Toteż przygodę z teatrem trzeba zaczynać
wcześnie (mniej więcej od 3 r.ż), ale trzeba wybierać widowiska
lekkie, najlepiej muzyczne, z mało skomlikowaną fabuła.
Polecam forum Teatr dla dzieci.

[marghe_72]

sandra1301 napisała:

> dlatego właśnie na razie odpuściłabym sobie widowiska w teatrach
dla
> dorosłych. Wiem co mówię, ponad 6 lat pracowałam "w lalkach".
> Czasem dziecko jest spokojniejsze widząc, że ma obok siebie
> rówieśników (no a mamę przede wszystkim), ale reakcje rówieśników
i
> jemu się udzielają. Toteż przygodę z teatrem trzeba zaczynać
> wcześnie (mniej więcej od 3 r.ż), ale trzeba wybierać widowiska
> lekkie, najlepiej muzyczne, z mało skomlikowaną fabuła.
> Polecam forum Teatr dla dzieci.

przeciez na Pastorałce jest masa dzieci..

[jk3377]

bylam z 3-latkiem w naszym kaliskiem na bajce WIELKOLUDY...byl
zahipnotyzowany....pyta kiedy znow....

Bambi

[dtz]

Z siostrzenicą - 5 latką chciałam pójść do kina na "Epokę lodowcową
II" - przede wszystkim ja b. chciałam zobaczyć. Mała się uparła, że
idziemy na Bambi - myślę sobie w końcu to dla niej jest wyprawa, jej
decyzja(mały bo mały, ale człowiek - trzeba uszanować). W pierwszych
minutach filmu z akcji (dokładnie już nie pamiętam)wynika, że mama
Bambi nie żyje. Mała w histerię, że chce do mamy - uspokajałam ją z
min 10, a i tak co chwilę jeszcze robiła minkę w podkówkę. Do
dzisiaj, mineły 2 lata, jak wspomina ten film to prawie płacze.
Wniosek - nigdy nie pozwalaj dziecku na decyzję . Epoki "
2 " nie widziałam do dziś.
Zosienka ma juz

[monique76]

Na Bambim moje dziecko (wowczas cos kolo 4 lat) rozryczala sie na
cale kino Wyjsc z filmu nie chciala, ale za to pochlipywala caly
film niewiele mi brakowalo, zeby pochlipywac razem z nia

[loola_kr]

Tak, zdarzyło się, na szczęście bez wielkich ryków, mało brakowało.
Na spektaklu dla dzieci "Czerwony Kapturek" - wilk zszedł ze sceny i
podszedł do mojej córki (musiałam ją mocno przytulać

[guderianka]

1,5 roczna córcia podczas przedstawienia o śpiącej królewnie
krzyczała na głos na widok kota "aaaaaaamm"(tak mowi na kota)i
klaskała w dłonie podczas gdy dzieci z I klas popłakały się i z
krzykiem wyszły