"Miły" weekend z mężem

[ipola]

A wyglądał tak: ja - sobota: zakupy, sprzątanie, pranie, gotowanie,
opieka nad dziećmi, on - w pracy, ok. Po południu: ja musiałam się
położyć, bo chora, on - przespał na kanapie całe popołudnie, dzieci
zajmowały się same sobą. Wieczór przed telewizorem. Niedziela: ja -
kościół, spacer z dziećmi, wizyta u baci, prasowanie, on w tym
czasie: drzemka na kanapie, całe popołudnie przed telewizorem.
Wieczorem usypiałam młodsze dziecko, wykąpałam się i poszłam spać, a
on znów przed telewizorem. Myślałam, że szlag mnie trafi. Czy
przesadzam? I byłam chora.

[wieczna-gosia]

gratuluje mezowi, bo calkiem niezle sie ustawil.

[kali_pso]

Kolejny raz zwykłe kanały informacyjne zawiodły?
Czy Wy komunikujecie w normalny sposób swoje potrzeby czy też zawsze
wszystko odbywa sie w sferze domysłów?P

I podpiszę sie pod Wieczną- mąż to spryciarz a Ty..no cóż ciągnij
dalej SWÓJ wózek..ile jeszcze wytrzymasz?

Jaki spryciarz ??? Coś Ty!!!

[olamka1]

Nuuuuuuuuuuuuuuuuudny typ po prostu. Też mi spryt - nic innego nie robić
tylko gnić przed telewizorem... ))))))))

[gryzelda71]

ipola napisała:

> Niedziela: ja -
> kościół, spacer z dziećmi, wizyta u baci, prasowanie, on w tym
> czasie: drzemka na kanapie, całe popołudnie przed telewizorem.
> Wieczorem usypiałam młodsze dziecko, wykąpałam się i poszłam spać, a
> on znów przed telewizorem. Myślałam, że szlag mnie trafi. Czy
> przesadzam? I byłam chora.

Gdybyś była chora,leżałabyć w niedzielę w łóżku.Sama wybrałaś.Do kogo masz teraz pretensje?

[ipola]

W sobotę leżałam i co? Dzieciaki rozrabiały, a małżonek nawet
drgnął. W niedzielę czułam się trochę lepiej, to jakoś
zorganizowałam im czas, w miarę możliwości. Mówiłam mu: nie śpij,
pobaw się z dziećmi, itp., itd. Ile można powtarzać to samo?
Najbardziej przykre jest to, że nie miał potrzeby "pobyć" z nami.

[wieczna-gosia]

Mówiłam mu: nie śpij,
> pobaw się z dziećmi, itp., itd. Ile można powtarzać to samo?

mowi sie WYNOCHA Z DOMU BO JESTEM DO JASNEJ CHOLERY CHORA TU MNIE BOLI, TAM MNIE
BOLI GLOWA MNIE BOLI, MUUUSZE BYC 2 GODZINY SAMA, A NASTEPNIE UGOTUJ OBIAD/
ZADZWON DO MAMUSI/ ZAMOW PIZZE GDYZ JESTEM CHORA DOTARLO?
Uwazam ze pewnych rzeczy od facetow mozna sie nauczyc, miedzy innymi ulegania
zachiankom. Twoj maz mial ochote polezec wiec lezal, mial ochote drzemac wiec
drzemal i uznal ze reszta sie jakos rozwiaze. I mial racje w dodatku. Nalezy mu
udowodnic ze sie myli.

[marsjanka1999]

r-o-z-m-o-w-a
roz-mo-wa

szklane kule poginęły

chyba, że za męczennice chcesz robić
--

[hrabina_murzyna]

A było zrobić tak: Ty do mamy się chorować, a męża lenia w domu
zostawić.

[tosina]

BYł "MILY" bo sama go spobie tak urzadzilas.Starasz sie z robic z
siebie meczennice bez ktorej to swiat sie zawali. NAwet jak zamiast
obiadu zamowisz pizze ,a i z dziecmi sie nie pobawisz to swiat sie
nie zawali.

Twoj maz bierze to co dajesz a ty lubisz chyba byc meczennica. JAk
nie umiesz inaczej to tylko Twoj problem .

[ipola]

Nawet nie chodzi mi o to, że leniuchował, ale że nie czuł potrzeby,
żeby pogadać, pobawić się z dziećmi. Czułam się jakbyśmy dla niego
nie istnieli. To mnie najbardziej wkurzyło.

[lucerka]

Coz to przykre, ze nie ma takiej potrzeby. Moe porozmawiaj z nim o tym? Czy juz
mu to powiedzialas czy sie nabzdyczylas a on nie wie o co chodzi?

[ipola]

Już on dobrze wie, o co chodzi. Jak widac rozmowy nie zawsze
przynoszą oczekiwany skutek.

[tosina]

Ipola to ty bylas autorka watku o mezu , gburze z imprezy
szkoljen.Ty takze napisalas o tym ze maz nie wykazuje ci
zainteresowania a ty koniec roku mialas ciezki. Jak widac sprawa
ciagnie sie dosc dlugo juz i niestety nic do niego nie dotarlo. On
sie nie poprawil nic nie zrozumial jedynie Ty chcialas by tak
bylo.Jesli stare rozmowy , bycia usluzna ,rozumiejaca wszystko
mniszka nie skutkuja to moze zrob cos innego i ty olewaj domowe
obowiaski, spij itd. A nie rob z siebie nadasanej meczennicy . Nie
ma potzreby z wami spedzac czasu? No to moze pora na poradnie
malzenska ?

[ipola]

tosina, tak, to ja. Czuję, że popadam w coraz większe przygnębienie.
Nie wiem już, co robić, poradnia nie wchodzi w grę, on w życiu tam
nie pójdzie, bo uważa, że wszystko jest w porządku. A ja zwyczajnie
nie jestem szczęśliwa. Czas ucieka przez palce, zamiast garściami
brać z życia, czuję, że usycham.

[tosina]

Jesli on nie chce to idz sama!! Bedziesz wiedziala jak postepowac z
takim egzemplarzem.Rozmowa z psychologiem pozwoli spojrzec ci na
wasz zwiazek z innej strony. Moze dzieki jego fachowemu oku
zobaczysz aspekty swojego zwiasku jakich nie dostrzegasz.Przeciez
nie chcesz skonczyc jak zebra 12. Z awersja na mezczyzn,
zgorzchniala i jedyna rzecza jaka bedziesz miec to dzieci. Idz!!!

[marcelaga]

marcelaga, nikt nie "naskoczył" na autorkę, tylko

[iwoniaw]

dziewczyny słusznie zauważyły, że skoro - ponoć chora - jednak nie położyła się,
nie odpoczęła, ale zasuwała jak motorek, to niby jaki przekaz dostaje w ten
sposób mąż? Czy przypadkiem nie właśnie "marudzę, że odpoczywasz, ale w zasadzie
sama sobie radzę i w sumie nie kładę się, czyli aż tak bardzo chora nie jestem"
(99% facetów w przypadku gorszego samopoczucia (że o złym nie wspomnę) bez
skrupułów położy się na kanapie z kompresem na głowie i bez mrugnięcia przyjmie
z rąk otoczenia pożywny rosołek czy herbatę z sokiem. A jeśli nikt z tym nie
spieszy, to się potrafią upomnieć - i mają rację!
Na tyle nas szanuje otoczenie, na ile same się szanujemy, taka prawda. Gdybym ja
się źle czuła, a mąż polegiwał przed tv, to powiedziałabym "skarbie, zrób mi
herbaty i zamknijcie mi drzwi do sypialni, bo muszę się ze dwie godzinki
zdrzemnąć, możecie potem zamówić pizzę albo coś ugotować, obudźcie mnie na
obiad". Rodzina by w ten prosty sposób z głodu nie padła, a czy tatuś z dziećmi
wybraliby jako sposób na spędzenie czasu wspólne gotowanie, oglądanie tv,
czytanie, budowanie z klocków czy spacer, to już pozostawiłabym ich chęci i
inwencji. Na pewno chora nie brałabym się za stosy prasowania - no chyba że ta
choroba to tylko takie gadanie i gra w "jak ja mam ciężko"

[18_lipcowa1]

ipola napisała:

> A wyglądał tak: ja - sobota: zakupy, sprzątanie, pranie,
gotowanie,
> opieka nad dziećmi, on - w pracy, ok. Po południu: ja musiałam się
> położyć, bo chora, on - przespał na kanapie całe popołudnie,
dzieci
> zajmowały się same sobą. Wieczór przed telewizorem. Niedziela: ja -

> kościół, spacer z dziećmi, wizyta u baci, prasowanie, on w tym
> czasie: drzemka na kanapie, całe popołudnie przed telewizorem.
> Wieczorem usypiałam młodsze dziecko, wykąpałam się i poszłam spać,
a
> on znów przed telewizorem. Myślałam, że szlag mnie trafi. Czy
> przesadzam? I byłam chora.


nie przesadzasz
zmien meza.

[aluc]

na gardło byłaś chora?

[lolinka2]

Zgodzę się, rozmowa to jedyne co wybawia z takiego położenia. I kurczę, do
niedawna (do przedostatniej niedzieli) mi się wydawało,że to takie oczywiste dla
każdego homo sapiens i że w związku z tym moje małżeństwo nie jest ani wyjątkowo
udane ani wyjątkowo szczęśliwe bo my tylko rozmawiamy... Aczkolwiek znajomy mnie
uświadomił opowiadając o znanych sobie przypadkach, że my AŻ rozmawiamy i że to
naprawdę niezły wyczyn jak na małżeństwo w XXI wieku Niemniej jednak nadal
nie umiem do końca "pojąć, że można się pojąć nie pojmując co kto pojmuje w jaki
sposób", czyli bez skomunikowania się kto zacz, jakie cele ma, co i jaką metodą
chce osiągnąć, jak widzi swoją i partnera rolę w tym stadle... Jeśli tego
zabraknie to normalnie divorce pass sobie nawzajem dwoje wystawia... bo to
prosta droga do sądu. No, chyba, że się po trasie odwagi cywilnej i mądrości
obopólnie nabierze, żeby to nadrobić. Ale (bo zwykle jakieś "ale" jest) może się
okazać, że przypadkiem wzięliśmy kogoś kto nie jest sklonny do autorefleksji i
naprawy czegokolwiek, bo jest mu dobrze tak jak jest...

[titta]

Wyrzucic telewizor. I zajac sie mezem, bo do sasiadki pojdzie
ogladac

Rozmowa??????

[kotbehemot6]

Większośc z was pisze,że rozmowa...jasne pewnie tak...wielka szkoda,że trzeba
wszytsko artykułować werbalnie..do cholery gdzie sie podziali ludzie którzy
wiedzą,domyśłają sięstarająsię by zrobić to co trzeba aby pomóc kochanej(?)
najbliższej(osobie).....Wybaczcie ale to w parach gdzie trzeba wiecznie mówić o
swoich potrzebach,komunikacja działa nie za dobrze i mamy do czynienia z
egoistami nastawionymi wyłącznie na siebie.Szlag mnie trafia kiedy czytam ,ze
trzeba mówic o wszystkim...dupa rosołek....nie powinno sie mówic o wszystkim,
część sygnaów wysyła sie pozawerbalnie, kiedy zalezy Ci na drugiej osobie, kiedy
kochasz i wykazujesz minimum zainteresowania partnerem to werbalny komunikat
jest zbędny...chyba,ze w drugą stronę "kochanie jak Co moge pomóc?" W przeciwnym
razie mamy doczynienia z leniwymi egoistami.

[tosina]

No tak po x latach razem penych rzeczy sie czlowiek po prostu
domysla. A co domysla sie facet ktorego zona mowila ze podobno chora
a potem sprzata calym dom , prasuje, idzie do kosciola i jeszcze
bawi sie z dziecmi a wszystko to osnute fochami i nadasaniem?.

No a jaki sygnal dostaje taki maz? W ich wypadku powinni pojsc jak
dla mnie do poradni jak nie oboje to chociaz ona bo te cale ekscesy
na spotkaniu w NK + inne wyczyny jakie tu opisywala swiadcza ze jej
metody na postepowanie z partnerem w zwiasku nie dzialaja.Ze jest
zle a sytuacja sie pognebia do kilku mc.

[kotbehemot6]

No tak po x latach razem penych rzeczy sie czlowiek po prostu
> domysla. A co domysla sie facet ktorego zona mowila ze podobno chora
> a potem sprzata calym dom , prasuje, idzie do kosciola i jeszcze
> bawi sie z dziecmi a wszystko to osnute fochami i nadasaniem?.

A jak jestes chora to nie ugotujesz i nie posprzatzasz a dzieci odłogiem w
szufladzie leżą????? A jak to robisz to pewnie należy tryskac szczęściem????
Własnie to co napisałaś, powinno sie wiedziec kiedy pomóc i jak. I wystarczy
miec odrobine poczucia obowiązku kiedy na uczucie i chęc pomocy nie ma miejsca.

[marghe_72]

kotbehemot6 napisała:

> A jak jestes chora to nie ugotujesz i nie posprzatzasz a dzieci
odłogiem w
> szufladzie leżą????? A jak to robisz to pewnie należy tryskac
szczęściem????
> Własnie to co napisałaś, powinno sie wiedziec kiedy pomóc i jak. I
wystarczy
> miec odrobine poczucia obowiązku kiedy na uczucie i chęc pomocy
nie ma miejsca.

NIe wiem jak Ty, ale jak ja jestem chora to choruję
sprzatanie nie zając
obiad nie zając, znaczy się można coś via telefon zamówić, albo
kazać męzu kanapki zrobić

I paluchem męzowi pokazać co MUSI byc zrobione

[kotbehemot6]

kazać męzu kanapki zrobić
>
> I paluchem męzowi pokazać co MUSI byc zrobione

Zapewne masz racje, tylko myśłałam,ze jest jakaś róznica miedzy mężem a
służącym. Po mężu jednak spodziewałabym sie minimum zainteresowania

[marghe_72]

kotbehemot6 napisała:

> kazać męzu kanapki zrobić
> >
> > I paluchem męzowi pokazać co MUSI byc zrobione
>
> Zapewne masz racje, tylko myśłałam,ze jest jakaś róznica miedzy
mężem a
> służącym. Po mężu jednak spodziewałabym sie minimum zainteresowania


To, że mąż wykaże sie zainteresowaniem nie oznacza automatycznie, że
weźmie się za robienie obiadu tudzież za sprzątanie.
Niektórym trzeba wyraźnie powiedzieć co powinno być zrobione.
Mam dość domyslnego i empatycznego DDD męża .. a mimo to paluchem
pokazuję.
Obie strony zadowolone.
Ja bo zrobione, On bo nie smęcę i nie jojczę tylko mówię o co mi
chodzi..

[kotbehemot6]

Dla mnie jednak komunikat żony "jestem chora"( pomijam,że to raczej widac jak
kto chory, bez konieczności przedstawiana zwolnienia lekarskiego-no chyba,ze w
imię prawidłowych stosunków miedzy małżónkami trzeba przedłozyć)jest
wystarczająco czytelny dla męża by zadać chociaz pytanie "Jak Ci pomóc" a nie
zalec na kanapie ze słodkim poczuciem że żona i tak zrobi....leń i egoista
wykorzystujący poczucie obiwiązku żóny. Tyle.I powiem szczerze gdybym po 10
latach małżenstwa musała wiecznie mówić mężowi co ma zrobic to szybko bym sie
rozwiodła. To by oznaczoło ,ze mam kamerdynera a nie męża. jedan powinno sie
widziec jak nalezy OPIEKOWAC się chorym, co nalezy zrobic by dom funkcjonował
normalnie,a nie czekac na polecenia....przynajmniej spytac. Tutaj nawety nie
padło pytanie jak pomóc...zapewne szalene wygodne

[mozambique]

: ja -
"kościół, spacer z dziećmi, wizyta u baci, prasowanie"

dla mnei to czytaleny komunikat "nie jestem chora tylko sobei cos
wymyslam i zapieprzam jak mały motorek"

chora osoba nie zasuwa do koscioła i na spacer z dziecmi tylko lezy
( siedzi) w domu i żąda opieki/wyręki.
Autorka chora nie była

Zgadzam się całkowicie!

[iwoniaw]

mozambique napisała:

> : ja -
> "kościół, spacer z dziećmi, wizyta u baci, prasowanie"
>
> dla mnei to czytaleny komunikat "nie jestem chora tylko sobei cos
> wymyslam i zapieprzam jak mały motorek"

Dokładnie, to NIE JEST niezbędna działalność z cyklu "niemowlę leży
niezaopiekowane w brudnej pieluszce, więc mimo choroby jakoś się mobilizuję i
przewijam oraz karmię".

[kotbehemot6]

I dodam,ze jak jestem chora i nie mam żadnej pomocy(zdarzało się) to poczucie
obowiązku kazało zając sie chociaz dziećmi. Mąż zalegający na kanapie zajęty
tylko Tv zalicza sie do sytuacji"braku pomocy" - z racji tępoty emoecjonalnej
lub lenistwa a zapewne jednego i drugiego

[marghe_72]

kotbehemot6 napisała:

> I dodam,ze jak jestem chora i nie mam żadnej pomocy(zdarzało się)
to poczucie
> obowiązku kazało zając sie chociaz dziećmi.

Moje poczucie obowiązku choruje razem ze mną.
A dziecko wie, ze jak matka chora to trza się sobą jakoś zająć.
Co innego jak dziecko było maleńkie i nie chciało zrozumiec , że
matka chora = matka zepsuta

[kotbehemot6]

Cóz duże dziecko może jeszce mamie pomóc-chyba ,ze tatus daje stosowny
przykład...trzeba powiedziec inaczej pies z kulawa noga się nie ruszy i nie spyta.
małedziecko wymaga troski niemalze całodobowej....hmmmmm..nie chorujesz wtedy???????

[mozambique]

poczucie obowiazki kazało ci zasuwac do koscioła, na spacerek, i do
babci ???

marudzenie i tyle

tosina ty znowu swoje

[marcelaga]

[aluc]

ależ rozmowa nawet przez gardło (też chore) by mi nie przeszła
rozchodzi mi się jednie o takie używanie aparatu mowy, które nas
podobno odróżnia od zwierząt

zatem ergo jak się cóś w zachowaniu męża nie podoba, to należy to
powiedzieć jemu, a nie gupim babom na forum

powiedzieć - "wstań i idź z dziemi na spacer"

zakładam, że taka forma komunikacji ma szansę na przetrwanie nawet w
najbardziej zżytych i pijących sobie z dzióbków przypadkach

poza tym jak ja choruję, to też choruję zwłaszcza, jak mogę sobie
pozwolić na chorowanie w weekend

[marghe_72]

aluc napisała:

> ależ rozmowa nawet przez gardło (też chore) by mi nie przeszła
> rozchodzi mi się jednie o takie używanie aparatu mowy, które nas
> podobno odróżnia od zwierząt
>
> zatem ergo jak się cóś w zachowaniu męża nie podoba, to należy to
> powiedzieć jemu, a nie gupim babom na forum
>
> powiedzieć - "wstań i idź z dziemi na spacer"
>
> zakładam, że taka forma komunikacji ma szansę na przetrwanie nawet
w
> najbardziej zżytych i pijących sobie z dzióbków przypadkach
>
> poza tym jak ja choruję, to też choruję zwłaszcza, jak mogę
sobie
> pozwolić na chorowanie w weekend

aluc, obie powinnyśmy się rozstac z naszymi facetami..
Bo ONI SIĘ NIE DOMYŚLAJĄ
uuuuuuu

[aluc]

gorzej, ze ja się też nie domyślam, cholera

[kali_pso]

Masz rację..i co z tego?P
Jesli na poczatku związku dopusci się do grzechu zaniechania i
pewnych spraw jasno nie ustali lub odwrotnie, jesli jedna ze stron(
jakoś na ogół jest to kobieta) z jakiegos powodu stawia sobie za
punkt honoru "samodawaniesobierady" ze wszystkim- to tak to sie
kończy, jak w opisanym przypadku. Lenistwo i egoizm to cechy, które
karmią się ludzką naiwnością i brakiem komunikacji.

[fllaga]

U mnie jest identycznie tylko mój siedzi ciągle przed komputerem-
szkoda gadać...

[madami]

Nie rozumiem po co to wszytsko robiłaś? Mogłas się relaksowac tak samo jak małżonek.

[kraina.marzen]

Tez jak jestem chora to choruję-leżąc w łóżku-zamknięta w drugim
pokoju. Mąż zajmuje sie gotowaniem itp. Lubię chorować w weekendy bo
mąz wtedy jest w domu.

ale czasami mó m też przyrasta to fotela....juz nie reaguje bo
szkoda gardła

[deela]

kad sie takie naiwne kobity bierze?
z sezonowych wyprzedazy?

[kraina.marzen]

z kapusty

[ipola]

Informacja dla tych, które kazały leżeć w błogim spokoju, otóż:
leżałam po południu w sobotę, a dom wyglądał jak pobojowisko (2
letnie żywotne dziecko), więc jak tylko doszłam do sił, zajęłam się -
przede wszystkim dzieckiem. I wcale nie chodzi mi o to, że nikt mi
nie pomógł (czytaj: mąż), tylko, że zmarnował wspólny czas, którego
mamy tak mało. I maja rację te, które napisały, że pewne sprawy są
jasne bez słów, zwłaszcza jak się jest ze sobą ładnych parę lat. I
chyba mam prawo oczekiwać od męża, że wykaże odrobinę
zainteresowania małżonką, nieważne, czy zdrową, czy chorą oraz
dziećmi, którym nie wystarczy zmienić pieluchy, czy dać jeść, ale po
tygodniu z babciami pragną obecności rodziców.

[hossa76]

A dlaczego nie powiesz tego mężowi?

[deela]

właśnie
?

[kali_pso]

ipola napisała:

I
> chyba mam prawo oczekiwać od męża,

Masz..i co z tym zrobisz, kiedy on tego zainteresowania nie
przejawia?
Owszem możesz stwierdzić, że to egoista i leń i..co dalej?

Bez gruntownej rewolucji w Waszym związku, takie sytuacje będa się
powtarzały aż do dalekiej starości, bo średnio wierzę, że dąsy i
fochy coś tutaj zmienią.

[marghe_72]

ipola napisała:

> Informacja dla tych, które kazały leżeć w błogim spokoju, otóż:
> leżałam po południu w sobotę, a dom wyglądał jak pobojowisko (2
> letnie żywotne dziecko), więc jak tylko doszłam do sił, zajęłam
się -
> przede wszystkim dzieckiem. I wcale nie chodzi mi o to, że nikt mi
> nie pomógł (czytaj: mąż), tylko, że zmarnował wspólny czas,
którego
> mamy tak mało. I maja rację te, które napisały, że pewne sprawy są
> jasne bez słów, zwłaszcza jak się jest ze sobą ładnych parę lat. I
> chyba mam prawo oczekiwać od męża, że wykaże odrobinę
> zainteresowania małżonką, nieważne, czy zdrową, czy chorą oraz
> dziećmi, którym nie wystarczy zmienić pieluchy, czy dać jeść, ale
po
> tygodniu z babciami pragną obecności rodziców.

Miałas owszem, leżeć, ale też jasno powiedzieć co jest do zrobienia.

Ile lat już się znacie?

[ipola]

Jesteśmy ze sobą od 18 lat, w małżeństwie 12.

[maziq]

Chyba faktycznie jedynym skutecznym sposobem żeby zmienić zachowanie
męża jest twoje stanowcze podejście, trochę egoizmu i po prostu
oznajmienie mu w takiej sytuacji że czujesz się po prostu fatalnie i
nie jesteś w stanie zająć sie dziećmi i domem. Dobrze wszystkie
wiemy że faceci hipochodrykami są i świetnie potrafią uskarżać się
na swój los przy najmniejszym katarze.
Ale powiem szczerze że nie zazdroszczę sytuacji, bo jednak mąż
powinien Cię znać, a rozmowa w związku oczywiście że jest ważna, ale
dla mnie ważne jest żebyśmy mieli o czym rozmawiać, a nie zebym
musiała godzinę z nim rozmawiać i tłumaczyć że źle się czuję i może
by łaskawy małżonek zwlókł sie z kanapy. To nie o takie rozmawianie
chodzi w związku. Ale może jesli kilka razy uda Ci się sposobem
skłonić męża do zajęcia się dziećmi i przejęcia części obowiązków,
to może coś w nim się przestawi, kto wie, może się uaktywni i wczuje
w rolę męża i ojca. Bardzo Ci tego życzę.