jazdy

[sylwica]

drogie moje
szukam sposobu na pokonaie leku jezdzenia samochodem, mam prawko od 8 lat,
nawet niedawno wzielam jazdy na L(byla dluuuuuuuuga przerwa)i na L bylo ok
(nie ma jak fachowe wsparcie), ale dzis wsiadlam rano sama i tak stresujaco
dojechalam do pracy, ze nie wiem jak wroce
co zrobic zeby sie nie bac?
HELP

[lunis]

ja tez mam obawy.mam od 97r.ale dawno nie jeździłam samochodem, wolę jak mój
mąż prowadzi.Nieraz chciałby pojechać ze mną ale ja się boję.Kiedyś jeździlam
jak szalona,bardzo dobrze a teraz coraz gorzej,nie chodzi o przepisy ani o
obsluge samochodu tylko o ten lęk. Nie wiem czy go kiedykolwiek pokonam.

[izunia6]

Jeździć, jeździć i jeszcze raz jeździć. Jeśli teraz się załamiesz, to już nici z
tego, a jesli się przełamiesz, to za miesiąc sama z siebie będziesz się śmiała.
Przede wszystkim opracować sobie dobrze drogę, którą zamierzasz jechać.
Nadkładać drogi, ale omijać trudne skrzyżowania, bez świateł, z
podporządkowanej. Kombinować tak, żeby skręcać w prawo,a nie w lewo. No i
znaleźć łatwe miejsca parkingowe. No i jeździć samemu, wtedy nikt ci nie będzie
patrzył na ręce i krytykował, a ty nie będziesz się czuła zobligowana do
czegokolwiek, jeździć owoli, nie przejmując się niecierpliwymi
współużytkownikami - oni też kiedyś zaczynali.
Powodzenia.

[sylwica]

dzieki, troche sie boje tego jezdzenia, dzis rano nie poszlo mi najlepiej, no i
boje sie juz na zapas, bo niedlugo czas powrotu, a ja mieskzam w centrum, co za
tym idzie korki i brak miejsc parkingowych, dzieki za wsparcie, postaram sie
nie poddawac

[aga_rn]

Czesc,
ja co prawda nigdy nie balam sie jezdzic, bo jakos tak jazda weszla mi od razu
w krew, ale mysle ze rada "jezdzic, jezdzic, jezdzic" jest najle[psza.
Wyjdz wieczorem z domu i pojezdzij po okolicy, sobotnio-niedzielne poranki
rowniez (kiedy jest maly ruch).
Praktykuj parkowanie na pustym parkingu przed supermarketem.
Pojezdzij sobie po swoich stalych trasach, tak zebys mogla po nich pozniej
jechac z zamkietymi oczyma .
I jezdzij sama. Ja odetchnelam kiedy wreszcie moglm zaczac sama jezdzic (bez
meza obok). No i pomysl jaka to wygoda - miec auto do swojej dyspozycji
Szerokiej drogi,
Aga RN

Przeszlam to dopiero co :-)

[dorotka1970]

Od 3 miesiecy mam autko dopiero. Prawko zrobilam 10 lat temu i nie jezdzilam,
bo nie mialam czym. Rozumiem twoj lek, mnie zoladek podchodzil do gardla przez
ponad miesiac! Ale zaparlam sie, jezdzilam codziennie, nawet tylko kilka
przecznic. W niedziele z mezem, zeby pocwiczyc parkowanie. I udalo sie
Teraz uwielbiam to uczucie, kiedy wsiadam do samochodu! Jest tak, jak 10 lat
temu - czasem nawet sie wyklocamy kto ma prowadzic
Moze troche mi pomoglo to, ze z tylu przyczepilam sobie "L" na pierwszy
miesiac - to dziala psychologicznie - inni bardziej zwracaja uwage, co robisz,
a ty sie nie stresujesz, ze ci sie kierunkowskaz wylaczyl w najmniej
odpowiednim momencie. Latwioej jest tez zmienic pas np., bo sa bardziej
wyrozumiali.

Trzymam kciuki - nie poddawaj sie!
Dorotka

--------
Swiat lubi ludzi, ktorzy lubia swiat

[simsalabim]

pozwole dopisac swoje piec groszy na ten temat.....po pierwsze jesli boisz sie
jezdzic samochodem, nie wsiadaj do niego, bo wtedy jestes sama przygotowana na
to ze zrobisz jakos blad,
oswuj sie z samochodem, potraktuj go jak swojego najlepszego kumpla, nawet mow
do niego, gdy zrobisz jakis blad , nie stresuj sie, czlwiek wkoncu uczy sie na
bledach, nie daj sie wyprowadzic z rownowagi gdy inni trabia na Ciebie, jedz
zawsze usmiechnieta i pewna siebie... ja kocham jezdzic samochodem, to bylo
zawsze moje marzenie, na poczatku wlasnie nagorsze to bylo przezwyciezyc
strach, ale postanowilam sobie ze bede sie starac z calej mojej sily zeby byc
najlepszym kierowca pod sloncem, traktuje samochod jak dobrego kumpla, doszlo
nawet do tego ze jak ocieram opona o kraweznik to mowie aua, jak by go
zabolalo ) mam nadzieje ze zrozumiesz cos z tego belkotu, spiesze sie ......
zanim wsiadziesz- poglaskaj kierownice, i powiedz mu koniecznie ze teraz ma sie
sluchac Ciebie.... i usmiechnij sie