Drugie dziecko?!

[mirabelka10]

planuje teraz drugie baby,Lena ma już 1,5roku ,więc za 9m.bedzie
miała 2,5roku ok.
Jak u was było?czy było ciężko na początku?

[kati792]

Przyjmując,że zajdziesz w ciążę już w pierwszym cyklu

[natasha23]

moj syn ma 16 mcy i tez zaczynam sie zastanawiac nad drugim pewnie
na poczatku cieko w sumie to zalezy od dzieci czy sa spokojne czy
nowa pociecha bedzie spiochem, czy wrecz przeciwnie ale tez bym w
sumie chciala dzieci leprzy kontakt mialy by ze soba i bylo by z
glowy bo czasem wydaje mi sie ze jak minie dluzszy czas to nie chce
sie wracac do nocnego wstawania i pieluch a takto to jest sie w
temacie

[mirabelka10]

właśnie teraz łatwiej się zdecydować,ale chciałabym się jakoś na to
przygotować,jak może być najgorzej.
prawdopodobnie już jest mała "fasolinka"

[madabiel]

moja ma 15 miesiecy i tez sie zastanawiam.Corcia nie nalezy do spokojnych dzieci
dlatego troszeczke sie obawiam bo z dwojka takich to bym nie dala rady.Ale
dzieci sa rozne :spotykama na placu zabaw mamy z dwojka dzieci z ktorych jedno
bawi sie grzecznie w piaskownicy a drugie spi jak zabite w wozku i nawet
krzyczace dzieci mu nie przeszkadzaja

[mirabelka10]

moja też łobuziak...

[deela]

zaczynam się poważnie zastanawiac, mlody juz ma 21 m-cy

[intra7]

a ja wam powiem, że nie ma co sie zastanawiać! Jeśli tylko oboje tego chcecie.
Znam niejedna rodzinę, w której jest np. pięcioro dzieci i matki sobie radzą
Ja sama mam dwójkę. Pierwszego synka długo karmiłam i okres pojawił się dopiero
jak miał on 12 m-cy i szczerze, to tylko na to czekaliśmy ) Drugi syn urodził
się jak starszy miał 22 m-ce, teraz mały ma 3 m-ce i jestem jeszcze właściwie w
tej najgorszej fazie gdy mały się jeszcze przystosowuje, z dnia na dzień go
coraz bardziej poznajemy, jego rozkład dnia, humorki itp. Na początku było mi
ciężko, bo mały non stop przy cycu a przecież takim niespełna dwulatkiem też
trzeba się zająć (pomijając fakt, że sama sobą nie miałam czasu się zająć )
Mąż w pracy, a po pracy zajmował się remontem, więc przez pierwsze 2 m-ce
pomagała mi teściowa, z którą mieszkamy. Pomagała chociażby tym, że gotowała
obiady i wychodziła ze starszym na dwór, a ja mogłam być z małym. Poza tym ja
po porodzie długo nie mogłam dojść do siebie. Teraz już jest lepiej i
praktycznie cały czas sama się nimi dwoma zajmuję, ale wiadomo , często trzeba
myśleć perspektywicznie, działać szybko i nauczyć się dzielić czas między ich
dwóch. Najgorzej jest jak np. mały śpi a starszy akurat ma ochotę latać po całym
domu i krzyczeć, albo zajmuję się starszym, a mały właśnie sie budzi na
karmienie No ale za to jak akurat obaj śpią..... wtedy się mogę chwilę
zrelaksować, nieważne, że nieposprzątane, czy niewywieszone pranie. Na razie
jeszcze się wprawiam z wieczorną toaletą dzieci. Mój dzień się już kończy o
19stej, gdy biorę małego do kąpieli, potem wszystkie "zabiegi pielęgnacyjne" i
karmienie i wyrabiam się zwykle w godzinę. No to potem biorę się za drugiego,
jemy kolację, mleczko, ząbki myć i spać. Chyba bym ześwirowała gdybym miała go
też codziennie kąpać, dlatego kąpię go najwyżej 2 razy w tyg. A jeszcze ostatnio
nieraz jest cyrk jak starszy nie chce zasnąć wieczorem, albo gdy np. nie chce
spać w dzień, a potem muszę najpierw jego kłaść, a potem dopiero małego. Tylko,
że wtedy starszy sobie siedzi w łóżku i gada i nie daje zasnąć małemu aż sam nie
padnie...
No cóż, ogólnie rzecz biorąc, wszystkiego sie trzeba nauczyć na nowo i angażować
najbliższych do pomocy, nie da się przecież rozdwoić Ale w końcu dzieciaki
podrosną i będzie lepiej. Jeśli chodzi o relacje między moimi dziećmi to ok,
starszy nie jest zazdrosny, nie dokucza małemu, ale nie zostawiam ich samych jak
mały jest w wózku, bo wtedy odzywa się w starszym instynkt opiekuńczy i chce go
wozić i bujać (czytaj: szarpać gwałtownie wózkiem )

[ik_ecc]

Najmniejsza roznica wieku na jaka swiadomie bym sie zdecydowala to 3
lata. Optymalnie (wg literatury roznistej) jest miedzy 3 a 5 lat.
Moja corka wlasnie skonczyla 3 lata i staramy sie o drugie. Ciesze
sie, ze sie nam nie "zdarzylo" wczesniej, bo widze, ze mloda dopiero
teraz powolutku dorosleje i zaczyna byc sporo rozumniejsza niz byla
chocby pol roku temu.

Ale, rzecz jasna, ludzie daja sobie rade i z mniejsza roznica wieku.
Ja jednak nie chcialam zeby to bylo w kategoriach "jakos przezycia"
pierwszego roku - ja sie chce cieszyc moimi dziecmi.

[koza_w_rajtuzach]

Myślę, że to bardzo dobra różnica wieku. Sama żałuję, że jakieś pół roku
szybciej nie zaszłam w ciążę. U mnie różnica wieku to będą równe 3 lata. Wiem,
że moja córka już teraz byłaby wspaniałą starszą siostrą, a tu jeszcze tyle
zostało do porodu.. )

[oli.nek]

większość rodzin z 1 dzieckiem jakie znam teraz żałuje, ze nie ma więcej dzieci.
za dużo było myślenia, kalkulowania. co więcej, zobaczyłam też, że niektórzy
żałują, że mają za dużą różnicę wieku między jednym a drugim dzieckiem - np. 7/9
lat.

ja planowałam mieć dwójkę, szybko, jedno po drugim. stwierdziłam, że nie rodzę
dzieci, by np. jedno zajmowało się drugim, by mi przy młodszym pomagało, by mi
było łatwiej. nie miałam rodzeństwa i chciałam by moje dzieci je miały, by się
razem wychowywały, by nie było przepaści (mój przyjaciel ma brata 12 lat
młodszego - inne pokolenie). no i mam Oliwię i Oktawię z różnicą wieku 2 lata i
3 m-ce. dziewczynki łatwo się wychowuje, więc mam spokojny dom i wesoły, bo
druga córa to straszna śmieszka. prawie już noszą te same ubrania poszłam za
ciosem. ciągle jestem w pieluchach i butelkach od 3,5 roku. ale łóżeczko
niemowlęce już schowane - córki już śpią na piętrowym. jedna za drugą są
strasznie i widzę, że tęsknią za sobą jak są osobno. jak się witają to prawie
roznoszą cały dom ze szczęścia.

tak, to był najlepszy wybór.

[eps]

mój pierwszy synek miał 9 miesięcy jak zaszłam w ciąze i urodziłam jak miał
skończone 1,5 roku. Teraz mogę powiedzieć ze czasami jest cięzko. Planujemy
jeszcze jedno dziecko i chcemy aby sie urodziło najwczesniej jak drugi synek
skończy 2,5 roku.
wydaje mi sie że 2,5 letnie dziecko i noworodek to niej jest juz tak trudno.
obecny mój 2,5 latek wystarczy że mu powiem że ide usypiac małego to sam siada
przed tv i ogląda spokojnie bajkę albo idzie układac klocki w pokoju.
Dla mnie największy problem był z usypianiem.

[agnieszka369]

u nas pomiędzy córcią a synem jest 5 lat różnicy i bardzo się z tego
cieszę,

[astra124]

U nas różnica między dziećmi jest 2 lata i bardzo się z tego
cieszę.Uważam,że to dobra różnica.Nigdy nie było żadnego
problemu.Jak karmiłam piersią-starsza oglądała bajkę albo oglądała
książeczki na dywanie.Jak usypiałam-też mi nigdy nie
przeszkadzała.Poza tym nigdy nie było żadnej zazdrości.

[ewcia1980]

Moja corka ma prawie 22 miesiace a ja jestem w 3 miesiacu ciazy.
Róznica wieku bedzie niecałe 2,5 roku czyli tak jak sobie
zaplanowałam.

Na samym poczatku napewno nie bedzie lekko ale mysle, ze to kwestia
odnalezienia sie w nowej sytuacji i dobrej organizacji.
A po pewnym czasie napewno bedzie lżej niz mam teraz z moja
jedynaczka bo dzieciaki beda bawiły sie razem a starsza bedzie juz
dość rozsadna (o ile tak mozna powiedziec o 3,5-4 letnim dziecku

miedzy mna a moja siostra jest 15 miesiecy róznicy. I moja mama mówi
szczerze - czasem bywała ciezko ale jeszcze czesciej było
jej "lżej", ze jestesmy tak rok po roku.

pozdrawiam

[kasia236]

U nas jest 3 lata różnicy i jest super !
Mały uwielbia siostrzyczkę ,sam zauważa i cieszy się z każdego Jej
postępu.Jest łatwiej,bo synek sam już wiele rzeczy robi,i sporo już
rozumie a nawet pomaga.
Polecam.

A ja uważam...

[betty842]

że trzeba po prostu chciec miec kolejne dziecko.Jak nadejdzie taki
czas to sie zdecydowac i tyle.Nie kalkulowac czy to dobra róznica
wieku tylko słuchac co nam serce podpowiada.Ja planuję kolejne jak
mały bedzie miał ok 4-5 lat.Jesli zachce nam sie wczesniej to bedzie
wczesniej a jak wogole sie nam nie zachce to drugiego nie bedzie.Na
razie jestesmy wyczerpani naszym roczniakiem i nie wyobrazam sobie
miec drugiego brzdąca i przechodzic to znów od nowa.Bardzo kochamy
naszego synka ale mały od urodzenia był trudnym niemowlaczkiem i dał
nam niezle popalic.Z kazdym dniem widze ze wyrasta ze swojego
marudzenia wiec moze wkrótce zatęsknimy za kolejnym maleństwem...

[joxanna]

Między moją córeczką i synkiem jest 25 miesięcy (stan na dziś: 2,5 roku i 6
miesięcy). Chcieliśmy szybciej, ale wyszło tak. I jest super.

Ale mieliśmy szczęście - słyszeliśmy o wielu przypadkach, gdzie drugie dziecko
było łatwiejsze, ale nasz jest po prostu wspaniały. Przez pierwsze 3 tygodnie
spał po 20 godzin na dobę. Przez 5 miesięcy przesypiał całe noce, dopiero teraz
budzi się w nocy (a ja przyzwyczajona do dobrego, ech.

Uwielbia siostrę, a siostra nie pamięta już nawet, że kiedyś go nie było.
Pamięta np. różne wydarzenia, wycieczki z czasów, kiedy byłam w ciąży - ale we
wspomnieniach brat jest obecny

Mój brat ma 5 dzieci. Różnica wieku: 3-2-4-5 lat. I największa, najsilniejsza
więź jest między tymi, między którymi jest 2 lata różnicy. Nie między dwoma
chłopakami, których dzieli 3 lata, ale chłopak-dziewczynka, których dzieli 2 lata.

A poza tym, jak moja córeczka, z natury choleryczna, miała już 2 lata - to nie
zdecydowałabym się chyba na ciążę, bałabym się z taką rozwydrzoną. dobrze, że
już byłam w ciąży

W sumie - u nas jest ok, bo mniejszy jest super (do tej pory), mam super męża,
który od zawsze dziećmi się zajmuje, ma świetny kontakt, zawsze kąpie (ja może
2-3 razy do tej pory kąpałam małego, starszą też baardzo rzadko). Mieszkamy
daleko od rodziny, nie mam nikogo do pomocy. I córeczka też jest super, bo 2
letnie dziecko jest już bardzo rozumne i bardzo chłonne. Nawet odpieluszałam jak
mniejszy miał 4 miesiące i udało się

[rybcia312]

Ja ma trojke dzieciaczkow:
Pomiedzy moim najstarszym a drugim synkiem jest 2 lata i 8 miesiecy roznicy,a
pomiedzy drugim synkiem a coreczka 1 rok i 11 miesiecy(chociaz rocznikowo wypada
ylko jeden rok,gdyz synek jest ze stycznia 2006 a corka z 30 grudnia 2007)
Ja bardzo jestem zadowolona z takiej roznicy wieku,owszem na poczatku trzeba
wiele rzeczy wypracowac,ale jak juz sobie czlowiek wszystko pouklada,to nie jest
źle.My oboje z mezem jestesmy jedynakami i zawsze chcielismy miec wiksza
rodzinke.a takze marzyla, o raczej malej roznicy wieku,gdyz wydawalo mi sie,ze
dzieki temu(oczywiscie miedzy innymi dzieki temu)dzieciaki beda mialy ze soba
dobry kontakt i musze powiedziec,ze tak rzeczywiscie jest.
Moge powiedziec jeszcze tylko tyle,ze poki co borykamy sie z klopotami
zdrowotnymi coreczki,jednak wszystko wydaje sie byc nnnnnna dobrej drodze i
jesli dalej "pojdzie w tym kierunku"byc moze postaramy sie o jeszcze jedno malenstwo

[aniakoles]

ja mam różnicę 1,5 roku między dziewczynkami i nie żałuję(zbyt często;P)ale
trzecie to najszybciej za 5 lat...

[maniolka05]

Starsza za 2 miesiace bedzie miała 3 lata,mlodsza ma 5 miesięcy ;p
Czy polecam??? Hmmm,czasem jest ciężko ale za nic nie oddałabym tego
co mam ;p. Nie cierpie spacerów,jest to dla mnie najgorszy obowiazek
z całego dnia.Starsza to wulkan energii wiec cieżko jest jej
wytłumaczyć że na ogromnym placu zabaw nie mogę za nią biegać bo
malej nie zostawię samej na srodku! A poza tym to dobra organizacja
i nie jest źle ;p A czy jestem zadowolona z takiej różnicy to
stwierdzę pewnie gdzieś za 3 lata ;p. Ale powtarzam za nic już bym
tego nie zmieniła ;p

[apolonina13]

moja Lena miała 2lata i 3mce kiedy urodziłam Adę i...polecam!!!))
starsza córa jest dzieckiem,które nie posiedzi-ciągle jest w ruchumciagle coś
robi...jedyny problem miałam w pierwszym mcu kiedy np.karmiłam piersią małą a
Lena chciała jeść/pić/etc ale to szybko minęło bo podczas karmienia proponowałam
jej przytulanie a że to lubi to łączyłam przyjemne z pożytecznym

są dni kiedy obydwie chcą mnie dla siebie ale zawsze coś wymyślę i
leci-powiedziałabym nawet,ze jest świetnie! o wiele lepiej niż myślałam)))

[sabko]

Oliwka miała 2,3 latka gdy urodził się Jaś. Taka różnica była planowana ( nawet
ciut mniejsza). Nie mogę powiedzieć, że nie ma ciężkich dni ale mimo to bardzo
polecam bo plusów jest zdecydowanie więcej
Moje maluszki już zaczynają razem się bawić ( Jaś ma 15 miesięcy) i powiem
szczerze, że zaczynam mieć coraz więcej czasu dla siebie
Od wrześnie wracam do pracy i nie muszę się już zastanawiać kiedy będzie czas na
drugie

[mama-ola]

Mój synek w wieku 2 lat był dość nieznośny, miał bunt 2-latka,
ciężko było np. go ubrać. A i tak wydaje mi się, że jest raczej z
tych spokojnych, niekonfliktowych i dających sobie przetłumaczyć
dzieci. Z moich obserwacji piaskownicowych wynika, że inni mają dużo
bardziej niegrzeczne dzieci.
Często myślałam sobie wtedy, jak dobrze, że nie mam jeszcze
niemowlęcia do opieki, bo by mi było za ciężko. I niepotrzebnie
ciężko, bo przecież spokojnie mogę zaczekać.
Mój syn w przyszłym roku będzie miał 4 lata i będzie gotowy na
przyjęcie rodzeństwa. Jeśli chodzi o mnie, mam ugruntowany pogląd,
uważam, że lepiej 4 lata różnicy niż 2 czy 2,5.