jestem żałosna - skopcie mi d..ę :(

[patssi]

Jestem mamą od ponad dwóch lat i właśnie dałam Młodej klapsa...first
time...patrzyłam jak płacze...prosto w moje oczy,jej oczy..łzy..i żal...ból i
lęk..nie wiedziała co się dzieje..jestem kretynką..biję sie z myślami...sama w
domu...mam ochotę żeby i mnie ktoś przylał...chcę poczuć jak to jest...bardzo
chcę...

co mi się stało?

miałam trudniejsze chwile i dałam radę,a przed chwilą pękłam...czuję się
fatalnie...dramat...nie pokazałam tego Młodej..śpi..mam ochotę cofnąć czas o
mały kwadrans...

tylko mi nie mówcie,że tak czasem jest i tak bywa...jest trudno...bo to nie
prawda...
najsmutniejsze w tym wszystkim jest to,że ja jestem pedagogiem (


ufff...poszło

[deela]

nie przesadzaj
traumy nie bedzie
kazdemu maja prawo puscic nerwy tobie Matce Polce tez
przeciez to jeden klaps, nie skatowalas jej

Juz? Lepiej Ci?

[gacusia1]

Co chcesz uslyszec?

[verdana]

Wiesz co?
Nie jestem zwolenniczka lania dzieci, ale nie jestem także
zwolenniczka psychicznej traumy matki, bo dziecko zrobilo coś
niewybaczalnego i dostalo klapsa. Na przyklad usilowalo po raz
kolejny wyjśc oknem, albo rozmontowac kontakt, albo udusic kota.
Co innego, jesli dostało, a nic takiego nie zrobilo, po prostu mama
już nie wytrzymała. To gorzej. Ale i tak klaps to jeszcze nie
porazka. Porazka czasem bywa jedno zdanie, ktore dziecko zapamięta
na zawsze, a człowiek powie je bezmyslnie w gniewie.

[edycia274]

Wiesz ja np, nie dalam już rady jak moja skalala z parapetu na podlogę,
wchodzila na szafę tzn starala się wejść. prośby , gadki nic nie daly. dopiero
jak mi nerwy puścily i dalam wdupę uspokoila się, ale też nie czulam się z tym,
fajnie

[cora73]

Niedawno chcialam zalozyc watek pt: czy sa tutaj matki ktore NIGDY
nie uderzyly dziecka? Moja cora ma dopiero 18 miesiecy, jest obecnie
malym diablem ....pare razy bylo juz tak daleko ze niewiele
brakowalo do slynnego klapsa udalo sie jednak opanowac wscieklosc
i ujazmic dziecko. Niestety zastanawiam sie czy faktycznie nigdy jej
nie uderze? przyznam ze powoli zaczynam w to watpic.....

[schiraz]

Spokojnie, czasem tak jest. Ja też dałam ostatnio Małolatowi klapsa, bo po raz
któryś zrobił coś, co jest dla niego niebezpieczne z tłumaczeniem: "ale ja to
lubię". Zawsze mam wyrzuty sumienia w takich wypadkach, również wtedy gdy nie
posuwam się do klapsów (kilka już dostał w swoim pięcioletnim życiu) a tylko
podnoszę głos. Ze swojego dzieciństwa pamiętam, że bardziej bolały słowa
wypowiadane w gniewie. Mój Małolat dostaje klapsy tylko w skrajnych
przypadkach, wysiada mi cierpliwość gdy boję się o jego bezpieczeństwo.

[mijaczek]

spooookojnie! kolezanko! co to ja widze? jestem zalosna? skopcie mi
dupe? jestem pedagogiem, wiec nie mam prawo popelniac bledow? moje
dziecko wyprowadzilo mnie z rowowagi, wiec jestem najgorsza matka na
swiecie????
to juz chyba przesada... a potem takie matki czujace sie zle,
probuja wynagrodzic dziecku pseudo traume i dziecko zamienia sie w
rozpuszczonego bachorka... ty jestes doroslym, ty ustalasz
granice...jestes tylko czlowiekiem, nerwy ci moga puscic...

gdybys spokojnie pisala tego posta a twoje dziecko lezaloby na
podlodze i krwawilo z otwartych ran to wtedy mozna by dzwonic na
policje i kopac ci d..pe

[kropkacom]

> to juz chyba przesada... a potem takie matki czujace sie zle,
> probuja wynagrodzic dziecku pseudo traume i dziecko zamienia sie w
> rozpuszczonego bachorka...

Spłyciłaś wszystko do granic możliwości mijaczek. Oczywiście nie ma co robić
tragedii z jednego klapsa ale chyba warto pomyśleć na tę okoliczność co zrobić
by nie dać kolejnych klapów. Bo dziecko bez klapsów nie wychowa się tak od razu
na rozpieszczonego bachora. Granice można stawiać i egzekwować tez w inny sposób.

[rotera]

zdażyło mi się,
tez pamiętam to zdziwienie, to niedowierzanie
kac moralny, wszystko o czym piszesz i jeszcze troche

wziełam małego na kolana (bał się a mi mało serce nie pękło)
przeprosiłam go, powiedziałam, że tak nie wolno, że bardzo źle
zrobiłam, powiedziałam dlaczego, że zmęczenie, że to i tamto i że
już od rana chodziłam zła jako osa przez takąpanią przez telefon, a
jak zobaczyłam że znów odkręca gaz w kuchence i wybiega to już nie
miałam siły tłumaczyć i dałam klapa,
wytłumaczyłam szczerze że dostał też dlatego że akurat się wszytko
złożyło

powiedziałam szczerze jak na spowiedzi, nigdy więcej,
a te jego oczy wtedy..., zdziwienie, zapamiętam na długo, miał wtedy
3 lata, zrozumiał, zresztą czasem mi to przypomina, nie wypomina,
ale pamięta

wytłumacz jej poprostu, 2 lata już wiele zrozumie

Klaps to nic złego, o co chodzi?

[nombrilek]

A za co ten klaps? Jesli za cos konkretnego i był powod, to moim
zdaniem to nic złego.
Klapsy, nie dawane na codzień, ale z powodu czegos waznego sa dobre
dla dobra dziecka, kiedys to było normalne i ludzie i dzieci byli
lepsi, a teraz jakas moda na niedawanie klapsow weszla i co, same
rozpieszczone "bachory". niestety taka jest prawda. Czy kiedys było
tak, żeby uczen zwyzywal nauczyciela, albo go pobil, a teraz? To ta
nowa moda na bezstresowe wychowanie.
Ja dostalam w zyciu 2 razy i pamietam do dzis za co i wiecej tego
nie zrobiłam ( przeszlam na druga strone barierki na balkonie, 2. na
rowerze ucieklam rodzicom gdzies tam)

[nitka291]

Ostatnio mały też dostał klapsa. Nie jestem z tego dumna i staram
się jak mogę aby tego nie robić. Ale uporczywie dokuczał pieskowi,
kopał go i tylko polował jak usiądzie, żeby nadepnąć na ogon.
Tłumaczyłam, że tak nie wolno robić, że pieska to boli i nie będzie
chciał się z nim bawić. Za n-tym razem dostał w pampka. No i się
uspokoił.

[m.nikla]

Ja tez dałam raz, uciejkał mi w sklepie, caly czas musialam za nim biegac
-prosiłam , tłumaczyłam ...nic...i w koncu kiedy ja stałam juz przy kasie nie
mogłam odejsc on mi sie urwał i uciekł tak ze szukałam go chyba z pare minut
po tym sklepie, balam sie ze wybiegł gdzies dalej-zdazyłam sie juz popłakc .
Jak go złapałam dostał raz w tyłek. Nie wiem chyba nawet niezbyt mocno. Kaca
mialam po tym chyba przez tydz. Do tej pory mam ....

[monika_irl]

taa najlepiej zapisz sie do psychologa jak najszybciej!

najgorzej to popadac od skrajnosci w skrajnosc

[kea100]

Napisałas to w takim tonie jakbyś właśnie popełniła morderstwo.No
dramat po prostu,może faktycznie jak ci ktoś dobrze radzi pójdż do
psychologa,gdyż to wydarzenie moze się odbić na całym waszym
życiu.....

[bri]

Nie histeryzuj.

Chyba Cię zgięło...

[zebra12]

Klaps Cię tak przeraża? Masz traumę? Dawniej dzieci były lane nie tylko za coś,
ale i profilaktycznie i jakoś świat się kręcił. Sama byłam lana i zyję. Traumy
nie mam z tego powodu. Mój mąż nieraz uderzył moje dzieci nie tylko ręką, ale i
wieszakiem czy paskiem i też traumy nie mają.

[kropkacom]

Zebra sama sobie przeczysz. Raz się o męża żalisz a potem go bronisz i popierasz.

[kropkacom]

Mam wrażenie że jakiś troll zabawia się Twoim nickiem.

Wow

[betty_julcia]

a gdzie e-mamy które zapierają się tak często na forum ze nigdy
przenigdy nie dały klapsa i nigdy przenigdy nie dadzą bo to
niewybaczalne...
Po takich postach nic dziwnego ze dziewczyna przeżywa traumę za raz
wymiękla i podnisła rękę jak połowa forum nigdy przenigdy nie
straciła cierpliwości....

[marychna31]

NIe kazdy kto straci cierpliwość od razu bije.

> Po takich postach nic dziwnego ze dziewczyna przeżywa traumę za
> raz
> wymiękla
Zwykła demagogia. Po pierwsze dziewczyna nie przeżywa traumy tylko
się źle czuje z tym co zrobiła. A czuje się źle bo wie, że źle
robiła. Wie to pewnie stąd, że jest pedagogiem i ma solidne
wykształcenie o tym jak powinno się wychowywać dziecko a nie
dlatego, ze przeczytała pare postów na forum. Tyle.

Nie Kropka, to ja

[zebra12]

Tylko widzisz mnie powalają takie skrajności. Z jednej strony nikogo nie
interesuje jak dziecko dostanie kapciem czy kijem dopóki nie ma śladów, a z
drugiej strony kobieta dostaje histerii i psychozy, gdy da klapsa. Mój mąż robił
źle i nadal tak uważam! Choć dzieci przez to bicie nie są jakoś krzywione
psychicznie. Uważam jednak, że zwykły klaps wymierzony ręką mamy, przemyślany,
to nic złego.
Dziecko gorzej ryczy i rozpacza, gdy mu się da inną karę, np zakaz wyjscia na
imprezę z koleżanką czy zakaz kompa na tydzień. Same mówią, że wolałyby dostac
klapa i nie mieć innych ograniczeń.

[cora73]

Glupota piszesz! nie ma przemyslanych klapsow..... klapsuje sie pod
wplywem emocji, w nerwach i z bezsilnosci!

[kali_pso]

Uważam jednak, że zwykły klaps wymierzony ręką mamy, przemyślany,
to nic złego.


A czym rózni sie klaps dany ręką matki od tego dana reką ojca?P
Poza tym- bicie przemyślane to bicie na zimno, coś o wiele bardziej
przerażającego niz klaps w afekcie..chciaz i jedno i drugie jest
biciem.

Na siłę szukasz usprawiedliwienia...

[dlania]

Klaps dany reka ojca rózni sie tym od klapsa matki, że ojciec jest silniejszy i
trudniej mu ocenic siłe uderzenia. Wiem po własnej skórze, i nie tylko...
Co nie czyni klapsów matki bardziej usprawiedliwionymi.

[ewa216]

Masz sie faktycznie czym chwalić... wspaniały mąż i ojciec a z
ciebie matka... "nieraz uderzył..." a ty pewnie stałas i
klaskałaś...

[ewa216]

sorki źle się podpięło. to było do zebry.

[cora73]

Traumy moze i nie masz ale cos jednak z tego ze bylas bita
zostalo....swiadczy o tym fakt ze nie widzisz nic zlego w tym ze
twoje dzieci sa lane czym popadnie obudz sie kobieto!!!!!!

to bylo do zebra12.....

[cora73]

[kali_pso]

Sama byłam lana i zyję. Traumy
nie mam z tego powodu.


No to dlaczego przeciwko mężowi wykorzystujesz w sądzie to, że bił
dzieci? Skoro to taki lajcik


Coraz częściej myślę, że ty nie możesz być prawdziwa...

Wiesz, nie wiem, czy te lania jednak się nie odbiły na twoim
życiu..słabiutka samoocena i wieloletnie trwanie w związku z tyranem
i agresorem może być pokłosiem nieciekawego dzieciństwa..

[dlania]

Zebra, idz ty jak najszybciej do tego psychologa - co ty kobieto wypisujesz?!!!!
To czy dzieci maja traume czy nie to się okaże za lata - przypuszczam że będzie
sie wlokło za nimi całe życie. ja nigdy paskiem nie dostałam, "tylko" reką, a
nienawidze starego za to.
na co ty liczysz - że przyjdzie dziecko do ciebie i powie: "wiesz co mamusiu,
agresja psychiczny i fizyczna ze strony mojego ojca powoduje, że mam leki i
kompleksy, a także zaburzony obraz męzczyzny, co zapewne bedzie rzutowało na
moje przyszłe związki. poza tym mam bulimie i obgryzam skórki." Dopiero wtedy
stwierdzisz, że ma traume???
Wiesz co, ja cie lubie i dobrze ci zycze, ale sfrustrowana jestes tak, że coraz
częściej nie wiesz, co gadasz.

Zgadza sie- jestes żałosna

[lili716]

pisząc taki mail i przezywając takie cos. Bez przesady, nie katujesz dziecka i
nie bijesz bez powodu a klaps z konkretnego powodu jest czyms co sie zowie
wychowywaniem dzieci.

[mama_dzidziusia]

Piszesz na forum, bo szukasz poklasku czy pocieszenia? Jak można uderzyć
dwulatka? Dziwię się, że inne mamy też się przyznają do takich zachowań a potem
się dziwią, że kolejny maluszek zakatowany. Może też wtedy nerwy puściły

[liwilla1]

gdy pomimo setnych tlumaczen wybiega ci prosto na ulice pod kola samochodu
gdy podczas zabiegow higienicznych mimo prosb kopie cie z premedytacja w brzuch
w drugie dziecko
gdy ostrzezony sto razy sto pierwszy probuje sie oparzyc na wlaczonym piekarniku
... i inne hardcorowe sytuacje
mamo dzidziusia, nie kazdy smyk siedzi godzinami w kacie i poslusznie gryzie
drewniany klocek. i nie kazdy rodzic to ostoja cierpliwosci. dzieci i dorosli
maja rozne temperamenty. co nie usprawiedliwia katowania rzecz jasna, ale mysle
ze dla sporadycznego klapsa z bezsilnosci jest wystarczajacym wytlumaczeniem.

[kali_pso]

tylko mi nie mówcie,że tak czasem jest i tak bywa...jest trudno...bo
to nie
prawda...


Dlaczego nieprawda?
Własnie przekonałaś się, że jednak prawdaP

Zrobiłaś źle. Poniosłaś porażkę, ale nie szukasz usprawiedliwienia
dla siebie i żałujesz tego, co się stało- to bardzo dużo. Nie będę
się nad Tobą pastwić, bo sama nie jestem bez winy. Ważne, aby mieć w
pamięci ten incydent i być świadomym, że jest się do tego zdolnym,
wtedy łatwiej przychodzi kontrolowanie się w kolejnej ekstermalnej
sytuacji. Człowiek jest w stanie szybciej zareagować nad rosnącą
agresją, jesli nie żyje w przeświadczeniu, że jest nie do
sprowokowania. Bo często przeceniamy siebie i swoje możliwości
panowania nad stresem.

ale masz problem... Ogarnij sie dziewczyno...

[kokolino27]

Pani Pedagog sie znalazła co nie umie sobie poradzic z własnymi
emocjami.
co ty wogóle piszesz dziewczyno! cytuje:
.....sama w domu...mam ochotę żeby i mnie ktoś przylał...chcę poczuć
jak to jest...bardzo chcę...>>>

chyba masz wielkiproblem ze soba , powinnaś udac sie do jakiegos
psychologa! nie raz ci sie jeszcze zdarzy przylac dziecku.
osobiscie jestem przeciwna biciu (klapsowaniu) dzieci. sama mam
dwójkę dzieci (3 i 5 lat) i nigdy nie dostały ode mnie klapsa. umiem
kontrolowac swoje emocje.

ale twoj post to mnie rozbawił...
> tylko mi nie mówcie,że tak czasem jest i tak bywa...jest
trudno...bo to nie
> prawda...
> najsmutniejsze w tym wszystkim jest to,że ja jestem pedagogiem (

oczekujesz rozgrzeszenia na tym forum, ze wszyscy beda cie zapewniać
ze dobrze zrobiłaś, zebys nie miała wyrzutów sumienia... żałosne...

[balbina.x]

Przez tą powszechną akceptację klapsów w Polsce cierpiałam ja i moje rodzeństwo. Matka biła nas trzonkiem od miotły, często na nas łamała ten trzonek, bo był on pusty w środku, więc tata po którymś razie włożył w środek nowego trzonka mniejszy drewniany trzonek od starej miotły. I już się miotła nie łamała i mama mogła spokojnie jednej tej samej używać. A tata dumnie znajomym przy drinku opowiadał, nie raz w naszej obecności, jak to swojej kochanej żonie życie ułatwił i miotłę wzmocnił, żeby po każdym ukaraniu dzieci nie trzeba było nowej kupować.

Teraz jestem mamą bardzo żywego, ciekawego świata dwulatka i nie, nigdy go nie uderzyłam. Nigdy nawet nie przeszła mi taka myśl przez głowę.

Nie macie prawa bić dzieci! Nie macie prawa naruszać w ten sposób ich cielesności! Jak sąsiadka się za głośno zachowuje to też idziecie jej dać klapsa? Nie? Dlaczego? Dziecku można karę wymierzyć a sąsiadce już nie???

Patssi, weź się w garść i dokładnie zapamiętaj to co poczułaś, jak uderzyłaś swoje dziecko. Pomnóż to razy 1000 i będziesz wiedziała, co poczuło Twoje dziecko. Następnym razem, jak Ci puszczą nerwy, przypomnij sobie to uczucie, może wtedy się opamiętasz i nie posuniesz za daleko.

[liwilla1]

balbina, nie porownuj prosze bicia trzonkiem od miotly do klapsa w - nierzadko -
opieluchowana poope. zreszta nikt tu nie pisze (moze z wylaczeniem zebry) ze
jakakowliek forma kary cielesnej jest OK. nie ma jednak co histeryzowac z powodu
dania klapsa! i tym bardziej wykrzykiwac jakies manifesty
a z Toba balbina chetnie zaminilabym sie na 24 godzinki, zobaczylabys co moze
znaczyc slowo chaos w wydaniu dwulatka

[balbina.x]

Myślisz, że nie wiem co to chaos, bunt dwulatka, ignorowanie zakazów? Myślisz,
że nie wiem, jak to jest wściec się na własne dziecko? Mój syn strasznie ząbkuje
i jak go nagle zaczyna boleć to rzuca się na pierwszy lepszy przedmiot i gryzie,
wczoraj ja byłam pod ręką więc ugryzł mnie w twarz. Od razu wyszedł mi krwiak,
ale nawet przez sekundę nie miałam ochoty podnieść na syna ręki. A bolało mnie
bardzo.

A porównałam klapsy do bicia trzonkiem nie bez powodu. Bo tu nie chodzi o ból
fizyczny - ten jest do strawienia. Tu chodzi o uczucie poniżenia, zranienia
przez najbliższą osobę. I nieważne, czy rodzic użył dłoni, paska, czy trzonka -
rana w psychice jest taka sama.

[koza_w_rajtuzach]

> A porównałam klapsy do bicia trzonkiem nie bez powodu. Bo tu nie chodzi o ból
> fizyczny - ten jest do strawienia. Tu chodzi o uczucie poniżenia, zranienia
> przez najbliższą osobę. I nieważne, czy rodzic użył dłoni, paska, czy trzonka -
> rana w psychice jest taka sama.

Zgadzam się.
Choć osobiście widzę różnicę pomiędzy jednokrotnym uderzeniem dziecka w afekcie a biciem z zimną krwią, co na pewno powoduje większą krzywdę psychiczną. Oczywiście zgadzam się, że każda forma przemocy jest zła i to nie ulega żadnej wątpliwości.
Sama nie chciałabym być bita, więc sama nie zamierzam bić. Dla mnie to logiczne ). Często rodzice zapominają o uczuciach własnych dzieci.

[osa551]

Dałam klapsa za wyrwanie ręki i wypad na środek ulicy. Mimo moich ostrzeżeń i
protestów.

Po klapsie żałowałam, ale raz czułam się tak jak Ty. Byłam z trzyletnią córką i
mojej bardzo chorej mamy. Nie chciałam jej zabierać, ale mama się uparła mimo
tego, że była po operacji. Żywiołowa trzylatka dała nam wtedy do wiwatu, a ja
ciągle ją strofowałam. W końcu po wyjściu powiedziałam jej, że była bardzo
niegrzeczna i że jest mi przykro. Wtedy ona się rozpłakała, że jej też jest
przykro, że tak ciągle mam do niej pretensje. Myślałam, że mi serce pęknie.
Przeprosiłam ją i przytuliłam. Ona pewnie już tego nie pamięta, ale dała mi
wtedy straszną nauczkę.

[falka32]

A ja powiem, że moim zdaniem, zbyt długie powstrzymywanie się od dawania klapsów
może być niebezpieczne dla dziecka. Przy kombinacji "nerwowa matka" i "testujące
granice, zawzięte dziecko", jeżeli matka ma poczucie, że MUSI trzymać nerwy na
wodzy, to kiedyś po prostu może eksplodować i wtedy niekoniecznie skończy się na
klapsie w pampersa. Nie będzie miała czasu na wymyślanie innych metod
wypuszczenia napięcia.
Pewnie, że lepiej jest obserwować siebie, swoje reakcje w gniewie i uczyć się
wentylować bezpiecznie na czas, ale to są zajęcia dla zaawansowanych, nie każdy
umie, nie każdy wie, jak, niektórzy sądzą, że Matka To MUSI Umieć a jak nie
umie, to znaczy, że na stos. Ja wolę - zupełnie serio - strzelić dziecku klapsa,
kiedy ewidentnie przegnie (dla niego to jest też istotny komunikat: właśnie
przegiąłem), niż wytrzymać pół godziny dłużej z zaciśniętymi zębami, tłumacząc,
ignorując lub trzymając w kącie - i wtedy zabić. Niektóre dziecięce zachowania
(w połączeniu z oczekiwaniami wobec Dobrej Matki) są zbyt dużym obciążeniem dla
naszych nerwów i tyle. Jak się umie człowiek opanować, to świetnie, ale jak nie
jest w stanie, to lepiej sobie radzić w ten sposób, niż doprowadzić się do
niepoczytalności i zrobić dziecku naprawdę krzywdę.

[verdana]

Klaps i lanie dziecka trzonkiem miotły sa nieporównywalne. Podobnie
jak włożenie dziecka do kojca i przywiązanie sznurem do łóżka.
Mitem jest, ze da się wychować dziecko bez przemocy. Teraz uwaza
się, ze naganną przemocą jest danie bezbolesnego klapsa w tyłek, a
jakoś nie zauważa przemocy fizycznej przy zabieraniu dziecka siłą z
miejsca , gdzie nie powinno być, trzymaniu przemocą za rąćzkę przy
przechodzeniu przez ulicę, przytrzymywaniu, gdy chce kogoś uderzyć.
Wszystkie te zachowania , nie liczac wielu innych, są takze fizyczną
przemocą i zastosowane do osoby doroslej byłyby karygodne.

[mama_dzidziusia]

verdana napisała:

> Mitem jest, ze da się wychować dziecko bez przemocy.


No po prostu ręce opadają. Ja mam trójkę dzieci, jedno ma 16 lat, drugie 13,
trzecie 3. Najstarszy syn okropnie mi dawał w kość- wybiegał na ulicę, uciekał,
bił, krzyczał, histeryzował, wychodził na okno. Średnia córka była nie lepsza.
Najmłodsza, o dziwo, jak na razie jest aniołkiem. Nigdy w życiu na żadne z
dzieci nie podniosłam ręki. Gdy źle postępowało-tłumaczyłam. Przyniosło to
efekty, oczywiście z czasem. Syn jest teraz bardzo mądrym, pomocnym, kulturalnym
chłopcem, córka spokojną dziewczynką. Moje koleżanki biły dzieci i niestety
efekty mizerne. Zero szacunku, posłuszeństwa np. matka woła wieczorem do domu,
odp. spier...., odpier... się. Do tego te dzieci im wypominają klapsy i pasy w
każdej kłótni.

[falka32]

Mamusiu dzidziusia, Verdana o czym innym mówi

Nigdy nie wykorzystałaś wobec dziecka swojej przewagi fizycznej i psychicznej
wbrew jego woli?
Czy nigdy nie odmówiłaś mu czegoś, co zależało od ciebie, czy nigdy go nie
przytrzymałaś/wpięłaś do wózka, jak wierzgał albo uciekał, nie podniosłaś głosu,
nie ukarałaś w żaden sposób? Nieważne, czy dla jego dobra, czy nie, po prostu
zadaj sobie to pytanie w tym brzmieniu dosłownym.

[mama_dzidziusia]

Oczywiście, że niejednokrotnie zdarzyło mi się wziąć dziecko na ręce i wsadzić
do wózka mimo protestów. Nie spełniałam każdej zachcianki, głosu starałam się
nie podnosić, ale się to zdarzyło. Jednak nigdy nie dałam klapsa ani nie
szturchnęłam.

Nie zgodzę się natomiast, że złapanie za rękę w momencie, kiedy dziecko wybiega
na ulicę, jest przemocą- jest to normalna reakcja mająca malucha uratować.
Odmówienie lizaka czy zabawki też nie uważam za przemocą. Przemocą jest bicie
(m.in klapsy) i celowe nadużycie siły wobec dziecka, które ma zadać ból. Nie
wierzę w bezbolesne klapsy- bije się po to, aby zadać ból. Oczywiście
porównywanie klapsa w pampersa do złamanie trzonka od miotły na tyłku jest
śmieszne, ale jest to przemoc fizyczna i nic tego nie zmieni.

Zauważyłam, że jak mama da klapsa zazwyczaj nie poprzestaje na jednym razie. Mam
nadzieję, że to tylko moje obserwacje, a w przypadku innych mam, między innymi
Waszym , się tak nie dzieję.

[falka32]

> Oczywiście, że niejednokrotnie zdarzyło mi się wziąć dziecko na ręce i wsadzić
> do wózka mimo protestów. Nie spełniałam każdej zachcianki, głosu starałam się
> nie podnosić, ale się to zdarzyło. Jednak nigdy nie dałam klapsa ani nie
> szturchnęłam.

Czyli wykorzystywałaś swoją przewagę. Skąd wiesz, czy dziecko nie odbiera
wsadzenia siłą do wózka jako taką samą przemoc, jak klaps? Przecież ono nie
rozumie, że to dla jego dobra czy cośtam? Z jego punktu widzenia być może to
żadna różnica...

> Nie zgodzę się natomiast, że złapanie za rękę w momencie, kiedy dziecko wybiega
> na ulicę, jest przemocą- jest to normalna reakcja mająca malucha uratować.


klaps jest instynktowną reakcją, mającą uratować dziecko przed rozerwaniem
przeze mnie na strzępki.

Nie
> wierzę w bezbolesne klapsy- bije się po to, aby zadać ból.

A skąd wiesz, z jakich powodów i po co się bije, skoro ty nie bijesz?
Napisz: ja bym biła tylko po to, żeby zadać ból. Inni mogą mieć inne powody. Ból
tyłka na ogół ma pełnić funkcję utrwalacza pamięci, więc nie jest bezpośrednim
celem, tylko środkiem do celu, jeżeli nie mówimy o patologicznym biciu przez
ojca - psychola, tylko o przeciętnym klapsie wymierzonym za kolejne kopnięcie
matki w brzuch w ciąży przy przebieraniu, albo ukradkowe rozkręcenie kurków z
gazem po raz 15-ty, czy też próbę skoku z balkonu.

[mama_dzidziusia]

Klaps ma uratować Twoje dziecko przed rozerwaniem go przez Ciebie na
strzępy????? Co to za głupota? Czekam tylko aż klapsy będą zakazane, wtedy
dzieci będą bezpieczniejsze. Ponadto poprzez klapsa uczysz dziecko bicia innych
dzieci.

[falka32]

> Klaps ma uratować Twoje dziecko przed rozerwaniem go przez Ciebie na
> strzępy????? Co to za głupota?

Aaaaaghrrrr, nie wytrzymam, excuse my french, ale Polecam Czytanie Ze Zrozumieniem.


Ponadto poprzez klapsa uczysz dziecko bicia innych
> dzieci.

Ja też mam troje dzieci i nastolatka też mam. Więc uprzejmie zachowaj swoją
teorię dla początkujących, bo ja wiem, jakie efekty klapsy dawały u mnie, a ty
nie wiesz, bo tego nie robiłaś i znasz to tylko z bajek dla grzecznych mamuś.

[mama_dzidziusia]

Nie znam tego z bajek, ale z obserwacji dzieci znajomych i rodziny. Czytać ze
zrozumieniem umiem, ale moim zdaniem to są brednie. Dla mnie osoba, która w
nerwach potrafi rozszarpać swoje dziecko, nie jest matką, a potworem. Ale klaps
jest lekiem na wszystko.

[falka32]

"Czytać ze
> zrozumieniem umiem, ale moim zdaniem to są brednie."

większość Polaków twierdzi, że potrafi czytać ze zrozumieniem, niestety testy
międzynarodowe wskazują na to, że to tylko dobra samoocena

[malila]

falka32 napisała:
> większość Polaków twierdzi, że potrafi czytać ze zrozumieniem,
niestety testy
> międzynarodowe wskazują na to, że to tylko dobra samoocena

Otóż to. Jeszcze się taki Polak nie urodził, który powoływałby się
na owe badania i równocześnie zaliczyłby siebie do grupy
charakteryzującej się wysoką jedynie samooceną

[falka32]

)))
Może reszta nie czytała o tych badaniach (ze zrozumieniem)? ))

Ja sobie pochlebiam, że jeżeli ktoś uparcie twierdzi, że go źle zrozumiałam i
miał na myśli coś innego, to staram się przynajmniej zorientować, w którym
miejscu nie pojęłam głównego przekazu. I jak widzę, że ktoś mnie nie zrozumiał
(tzn odpowiada na coś innego, niż ja chciałam przekazać) to też się staram
wytłumaczyć innymi słowami. Rzecz jasna do czasu

[mama_dzidziusia]

Zarzucasz mi czytanie bez zrozumienia, a tak naprawdę to dla mnie nie istnieje
żaden konstruktywny argument za dawaniem klapsa. Powtarzam żaden.

[triss_merigold6]

Ależ nikt nie twierdzi, że to właściwa i doskonała metoda. Tylko, że
niewielu rodziców jest wybitnie opanowanych, cierpliwych i doskonale
wyrozumiałych. Bywają wściekli, zmęczeni, zirytowani, smutni,
znudzeni, wyprowadzeni z równowagi etc. Nie popieram klapsowania ale
jeszcze bardziej nie popieram szantażu emocjonalnego, zabierania
ulubionej zabawki, poniżania dziecka i innych tego typu metod
wychowawczych. Niemniej potomek dostał ode mnie parę razy klapa,
głównie wtedy kiedy wpadał w ciężką i absolutnie nieuzasadnioną
histerię. Było mi przykro ale nie samobiczuję się z tego powodu.

[anita334]

Falka32, to najtrafniejsza według mnie opinia w tym
temacie.Normalnie nie mam nic do dodania.Mam w domu dwie żywiołowe
trzylatki..