Matka która żyje sprzątaniem aaa!

[alanis11]

Miec Matkę pedantke- kure ,która zyje sprzataniem ,jest prze...!!!!
wiem cos o tym, jak przyjezdza do mnie łapie za sciere , przywozi mi
szmatki i sciereczki przy kazdej wizycie , gdy zadzy sie jej
przyjechac do mnie i wyjdzie ze skonczył mi sie płyn do czyszczenia
leci go kupic, wciąz patrzy czy mam czysto,wciaz mi sprzata!Wpedza
mnie w jakas obsesje ze na mysl o niej biore za sciere, a jak ma
przyjechac to mam dosc!
pozatym ona obgaduje wszystkich jak kto ma w domu , a tak a siak a
brudno, a nie posprzatał -oszalec z nią mozna!

[l.e.a]

Znam ten ból Mama potrafi mnie strasznie zdołować, jedzie do mnie
12 godz odwiedza nas jakoś raz na 2 lata, otwieram drzwi, cieszę
się,że ją widzę, chce się przywitać, a jej pierwsze słowa jakie
słyszę to oooo jreszcze nie pomalowaliscie przedpokoju ? i co tu tak
naśmiecone ? Będąc u niej w gościach chcę ja odciązyć, biorę się za
zmywanie naczyń i zaraz przybiega mama, stoi nade mną i komentuje
jak mam zmywać, cały czas ścierką macha wokół zlewu, bo nie rozumiem
jak ja moge myć naczynia i tak chlapać. W końcu prosi mnie abym
zostawiła gary bo ja myć nie umiem

[dorianne.gray]

To zostaw. Laski, perfekcjonistek i tak nie przebijecie, pozwólcie,
niech Wam posprzątają, jak już mają taką wewnętrzną potrzebę. Ja bym
olała, mój dom, moja twierdza.

[gabbie]

ja tak mam z teściową

ta kobieta zyje tylko tym aby mieć superczysto - nie pracuje, nie
gotuje - to,że ja robię czasem po klikanascie godzin na dobe w
biurze, wracam do domu gdzie czekaja dzieciaki, z ktorymi trzeba sie
pobawić, nakarmić, umyć itp, i naprawde nie mam chwili dla siebie
sie nie liczy - liczy się zaś to, że nie mam perfekcyjnie czysto a
więc skrytykowac mnie należy

nie mam brudno bo zatrudniam pania do sprzątania ale ona zawsze
wpada do mnie akurat jak dzieci malują farbami, albo jak jeszcze
kuchnia jest rozgrzebana po obiedzie, więc generalnie nie ma syfu
choć czasem jest rozgardiasz

[tyssia]

Moja teściowa ma tak samo://////

[mama_kotula]

Moja mama też tak ma. Ale u niej to jest rodzaj nerwicy natręctw, nie potrafi odzyskać spokoju psychicznego, kiedy widzi choćby skrawek bałaganu, sama twierdzi, że to jest silniejsze od niej


Ja się coraz częściej łapię na tym, że mam coś podobnego - kocham uporządkowanie naokoło siebie, idealnie pedantycznie poukładane notatki ze studiów, książki, o porządku na twardym dysku nie wspominam , daje mi to poczucie lepszego panowania nad rzeczywistością - ale z kolei np. nie zauważam, że lepi mi się podłoga w kuchni czy że na lustrach są poodbijane dziecięce tłuste łapska

[morgen_stern]

To jest Nerwica Natręctw Wybiórcza - bardzo popularny przypadek

[redlinka]

Kurcze mój mąż tak ma,,,staram się go leczyć i nawet trochę mi się
udaje, mianowicie jak idziemy spać to już nie układa pilotów na
baczność pod linijkę, chodnik też nie musi leżeć w wyznaczonym
miejscu - natomiast wszystko inne mu przeszkadza.Lubię porządek ale
nie rwe włosów z głowy jak zostają na noc dwa nie umyte kubki,
znalazłam na niego sposób jak prosi mnie żebym coś zrobiła (co dla
mnie jest śmieszne i może sobie poczekać) to mówię, że mi to nie
przeszkadza i że jak dla mnie jest ok.,,,troszkę się denerwuje ale
draki nie ma,,,macie jakieś inne sposoby na pedantów?

[mama_kotula]

morgen_stern napisała:

> To jest Nerwica Natręctw Wybiórcza - bardzo popularny przypadek

Nie wiem, jak to się nazywa, ale fakty są takie, że jak nie mam wszystkiego pod sznurek poukładanego, to tracę poczucie bezpieczeństwa

matko! mam jak kotula

[dazzle]

myślałam, że to osobnicze, ale może to jest jakiś rodzj nerwicy? jak
wiem, że mój małż bywał w salonie przed snem, ergo będzie burdel jak
po przejściu tornada, to mi się wstać nie chce. brudne naczynia w
zlewie z wieczora zostawione na rano powodują, że mam ochotę zabić,
albo zakopać się w łóżku i nie wstawać. zmierzwiona narzuta na
kanapie potrafi mnie wprawić w histerię, szczególnie gdy jestem
zmęczona i wracam np. po pracy do domu, w którym nie ma porządeczku
pod linijkę. czuję się przytłoczona, zagubiona, mam wrażenie, że nad
niczym nie panuję. sama myśl o hałdzie prania powakacyjnego potrafi
mi zepsuć tydzień urlopu.
cholera.

[luccio1]

Mnie też się zdarzyło - przyjechałem z dwutygodniowych wakacji, i najpierw
starłem kurze z mebli w moim pokoju, a dopiero potem zacząłem się rozpakowywać.

[dirgone]

Pracuję z taką osobą...
Dziewczyna wstaje rano, sprząta, odkurza, układa, szykuje się do pracy, idzie do
pracy. Jeśli wie, ze został chociaż jeden neizmyty kubek, to nie potrafi
pracować normalnie. Najczęściej wraca do domu, kiedy jej chłopak już tam jest, a
on jej nie daje sprzątać bez przerwy i wścieka się o to. Jak wróci do domu, a
jego akurat nie ma, to rzuca się natychmiast po jakieś ścierki - ściera lustra,
myje podłogę. Jak słyszy dźwięk domofonu, to natychmiast to chowa, włącza tele i
siada na kanapie, że niby sobie oglądała coś, a nie sprzątała. Nawet najbardziej
zalana sprzątnie do końca po imprezie przed snem, choćby słaniała się na nogach.
Kiedy jedzie do rodziców, to natychmiast chce sprzątać, ale jej nie pozwalają,
przez co są straszne kłótnie. Kiedy rok temu miała remont w mieszkaniu, to
zepsuła dwa odkurzacze, bo nie mogła znieść pyłu, poza tym schudła kilka kilo i
niemal zeszła z tego świata, bo remontowego syfu znieść nie mogła. Ostro
współczuję jej przyszłym dziecią, bo pochlastałabym się, gdybym miała taką
matkę. To już jest przypadek nadający się do natychmiastowego leczenia, ale ona
na takie na pewno nie pójdzie.

Moja mama też zrzędzi, że mam burdel, ale ona sobie, a ja sobie. Teściowa stara
się tego nie zauważać, zresztą od 2 miesięcy czuję się usprawiedliwiona - remont
mam

[morgianna]

A jak np miałybyście wybór albo zając sie sobą tzn wyglądac
porządnie idealnie czy domem ,wszystko odpicowane czyste to co
byscie wybrały ?Bo ja niestety zaczyma chorowac na jakas obsesje
czystego domu i rano zamiast robic toalete układac włosy , pedze do
garów!

[dirgone]

Nigdy specjalnie jakoś nie zajmowałam się moim wyglądem, wystarczy że jestem
czysta
Mogę odpowiedzieć inaczej (i całe szczęście luby podziela moj pogląd) - robię
teraz remont niedawno kupionego mieszkania (czyli jest to zajmowanie się domem),
ale w życiu z powodu remontu nie odmówiłabym sobie wakacji. W czerwcu byłam we
Włoszech, teraz przyjechałam znad polskiego morza. Za pieniądze wydane na
wyjazdy mogłabym mieć pewnie pół łazienki zrobionej, ale uznałam, że zdrowie
psychiczne jest dla mnie ważniejsze niż piękne mieszkanie. A, i jeszcze sobie
kupiłam Wii (zamiast np. szafy). W remoncie będę pewnie żyła przez następne pół
roku (albo i więcej), bo środki finansowe mam ograniczone, ale nie żałuję nawet
jednej złotówki wydanej na przyjemności. Kwestia priorytetów i tyle.

[sylwia06_731]

Dziś mi zimno,mokro,wilgotnie i wstrętnie.Nic a nic nie posprzątałam.Siedze przy kompie i jestem owinięta kocem.Możecie mnie potępić

[dlania]

W przypadku teściowych wyczytałam kiedyś, że ten typ nerwicy dopada kobiety,
które nierealizowały sie seksualnie i uczuciowo w zyciu.
w przypadku mlodszych - pewnie jest to faktycznie jakiś tym tworzenia
bezpiecznej przestrzeni - byle nie przesadzać
Moja teściowa spasowała troche, jak jej raz powiedziałam, że to bardzo fajnie
mieć sprzątaczke za darmo.

[babcia47]

moja też zawsze tak miał..nie odpusciła sobie nawet kiedy przyszła z
wizytą, zeby czegos nie skomentować lub nie chwycic za mietłę lub
scierkę, bo cos tam wypatrzyła.. a juz koronnym tematem były przez
lata (po wymianie) moje okna..mijała nasz dom idąc na swoją działke
i wiecznie słyszałam, że nie umyte i taaakie brudne, że jej wstyd i
wogóle..nie pomagały tłumaczenia, że właśnie zostały umyte i nie
wiem o co chodzi..bo durna nie zajarzyłam, ze mam okna przyciemniane
i na tle sasiednich nie są takie przejrzyste i kryształowe..dopiero
jakaś mądra kumpela z którą szła na działkę ją uświadomiła..ale
efekt jest taki, ze nie zapraszam jej od długiego czasu do siebie i
wręcz zabraniam przychodzenia..moje zdrowie psychiczne ważniejsze a
nie mam ochoty przyjmowac kogoś (nawet matki), kto przychodzi
krytykować i powiedziałam to bez owijania w tekstylia

[soemi]

Widuję takie zjawisko w postaci szwagierki.Ta to jest dopiero pomylona,
zajechała 2 odkurzacze w ciągu 5 lat, odkurza dzień w dzień, w ciągu dnia
przebiera się i pierze to co zdjęła z siebie. I tak samo robi z ciuchami
dziecka, wracają ze spożywczaka a ta ściąga wszystkie ciuchy i pierze, gotuje te
ciuchy. Jak nie włączy pralki codziennie to jest chora. Jak przyjeżdżamy to
chowa przed nami proszki do prania. A dzieciak włóczy się samopas całymi dniami
i ta tłumaczy mu wiecznie, że musi sprzątać. rzygać się chce!

[lola211]

Mam matke- pedantke.Przez jej sprzataniowy terror cierpiala cala
rodzina.Nie da sie z nia mieszkac spokojnie.
Wydaje mi sie, ze ci ludzie maja po prostu nudne zycie i czas swoj
pozytkuja w ten wlasnie sposob.

[kali_pso]

Miałam, na szczęście, taką siostręP
Jak poszła do pracy to jej przeszło i znormalniała

ło matko, szczerze współczuję!

[biedro_neczka]

[krzysztof-lis]

Ja też szczerze współczuję, ale podejścia do krytyki. Trzeba sobie odporność
wyrobić i tyle.

[morgen_stern]

Myślę, że to jest efekt jakichś problemów psychicznych, stresu, niespełnienia,
poczucia niedocenienia, pustki w życiu - emocjonalnym, seksualnym.
To takie wyświechtane i oczywiście nie można wszystkiego sprowadzać do seksu,
ale kurczę, taka spełniona seksualnie i zaspokojona emocjonalnie baba to chyba
mniej ma ściśnięte poślady i szybciej sobie mietłę odpuszcza

[morgen_stern]

Aaaa, i to jeszcze działa w drugą stronę - są kobiety, które na stan
permanentnego niedokochania reagują skrajnym abnegactwem.
Moja matka tak ma i w sumie u mnie też się pokazuje. Jak ma mnie ktoś seksualnie
nawiedzić, to od razu się biorę do sprzątania heheheh

[deela]

wspolczuje

[deodyma]

cale dnie sprzata: jak nie biega z odkurzaczem, to ze scierka w rece jesli
tego akurat nie robi, to ciagle smazy, gotuje, piecze a pozniej zabiera sie za
sprzatanie calego mieszkania. nawet w niedziele i swieta sprzata tesc drze z
nia koty, poniewaz nie rozumie tego jej zamilowania do ciaglego sprzatania i jak
widzi, ze zaczyna brac sie za sprzatanie w niedziele, chlopina nie wytrzymuje i
po perostu wybucha. siostra meza jest taka sama, niestety.

[moninia2000]

Lacze sie z Toba w bolu
Mam taka mame, ale jej pedanctwo i maniacki sposob zycia,
podporzadkowania wszystkiego pod czysty, nieskazitelny dom
zaowocowal w postaci gorszych stosunkow z dziecmi, prawie zadnych z
wnukami
Sama wybrala, wybiera. Widujemy sie moze raz ma miesiac. Ona zajmuje
sie swoim zyciem, wciaz sprzata, co prawda wizyt niezapowiedzianych
nie uznaje, bo jej puzle sie by "rozsypaly", jednak nawet jak
obojetne o ktorej godzinie by to zrobic, zastalabys sterylny,
przepiekny dom.
Rzygac sie chce. I rzygalam tak wczoraj prawie na "rodzinnej"
pustej, bez wyrazu i dobrych emocji...wizycie.
Strasznie przykre.
Jak u mnie bywa (raz na 3 miesiace, moze 4), gdy juz na sile
zaprosimy, to pierwsze co pyta: "Masz cos do skladania?" (u mnie
zawsze masa ciuchow sie wala) albo bierze sei za zmywanie i
przestawianie wszystkich dupereli w kuchni.
Dotychczas.
Bo ostro jej powiedzialam STOP, ze sobie nie zycze. Jak mowilam
delikatnie "Mamo, moze pobaw sie z wnusia, Ona sie stesknila.."
gowno dawalo.

[viola.s]

alanis11 napisała:

> Miec Matkę pedantke- kure ,która zyje sprzataniem ,jest prze...!!!!
> wiem cos o tym, jak przyjezdza do mnie łapie za sciere , przywozi mi
> szmatki i sciereczki przy kazdej wizycie , gdy zadzy sie jej
> przyjechac do mnie i wyjdzie ze skonczył mi sie płyn do czyszczenia
> leci go kupic, wciąz patrzy czy mam czysto,wciaz mi sprzata!Wpedza
> mnie w jakas obsesje ze na mysl o niej biore za sciere, a jak ma
> przyjechac to mam dosc!
> pozatym ona obgaduje wszystkich jak kto ma w domu , a tak a siak a
> brudno, a nie posprzatał -oszalec z nią mozna!

Czuję się, jakbym czytała o moim życiu, miałam dokładnie tak samo jak mieszkałam
z rodzicami. Pasją mojej mamy było porządkowanie od rana do wieczora, wszystko
musiało być wyszorowane na błysk i również nasłuchałam się jak to inni mają
brudno i nie dbają o czystość. Parę lat temu wyprowadziłam się z domu, żeby
zamieszkać z moim narzeczonym (obecnie już mężem) i myślałam, że będę mieć
święty spokój, ale podczas swoich wizyt musiała zajrzeć w każdy kąt, żeby
następnie stwierdzić, że jednak to nie to samo, co u niej. Trudno wytrzymać z
taką osobą, podobnie jak z każdą inną, która ma odchyłki na jakimś punkcie albo
jest przewrażliwiona. Trzeba ich zaakceptować, w końcu każdy z nas ma jakieś
mniej lub bardziej wkurzające wady.

[krzysztof-lis]

> Trzeba ich zaakceptować,

Z tą akceptacją tylko nie można pójść za daleko!

[viola.s]

krzysztof-lis napisał:

> > Trzeba ich zaakceptować,
>
> Z tą akceptacją tylko nie można pójść za daleko!

Zgadzam się, bo jakby się akceptowało wszystkie zachowania to by nam ludzie na
głowę weszli. Mój mąż np. jest okropnym bałaganiarzem, ale ktoś mi kiedyś
powiedział, że albo to u niego zaakceptuje albo powinnam z niego zrezygnować, bo
nie ma co zmieniać ludzi na siłę, zwłaszcza trudno jest zmienić ich
przyzwyczajenia czy jakieś wrodzone cechy. Tak pewnie jest i w przypadku mamy
alanis11. Jest jaka jest, ale na pewno nie powinna się wtrącać w to, jakie życie
prowadzi jej dorosła córka.

[rotera]

moi rodzice mają nowiutki dom (świeży kompleksowy remont)
a w środku...
barszcz na umywalce, kamień i osad pod prysznicem, lepkie blaty w
kuchni, tygodniowa patelnia, gacie i skarpety na krzesłach,
fotelach, w sypialni wieczne barachło

ja tak nie moge, nie umiem tak usiedzieć i jak jestem u nich to w
pierwszej kolejności zmywam garnki i blaty bo nie ma jak zrobić
herbaty

kiedyś było u nas (w dzieciństwie) czysto, teraz epidemią jeszcze
nie grozi, ale powoduje u mnie totalny dyskomfort, odrzuca mnie, nie
potrafie wypoczywać w takim otoczeniu

rzadko bywam u rodziców, trzącha mnie