samotny tryb życia-czy to złe?

[nolus]

od roku prowadzę samotny tryb życia -mieszkam sama, nie mam jakichś bliskich
koleżanek czy przyjaciół, tylko samych znajomych. studiuję mam dorywcze prace
i tam głównie zaspokajam (niską)potrzebę kontaktów społecznych. i najlepsze w
tym wszystkim jest to, że mi się taki tryb życia podoba - robię co chcę, nikt
się mnie nie czepia, nie muszę iść na kompromisy i pielęgnuję swój
egoizm(będąc sama w końcu mogę sobie na to pozwolić). uważacie, że to jest
złe/dziwne? czasem się boję, że tak się przyzwyczaję do takiego życia, że nie
będę umiała żyć z kimś innym(ale póki co jeszcze tego nie poczułam)...

[18_lipcowa1]

zle nie, ale bardzo przykre.

[nolus]

bo? życie pełne innych ludzi to taki miód i szczęście?

[18_lipcowa1]

nolus napisała:

> bo? życie pełne innych ludzi to taki miód i szczęście?

nie, bo fajnie jest byc w udanym zwiazku.

[roksanaa22]

Każdy żyje jak chce...Jeśli Tobie pasuje to co komu do tego?Ja
bardzo szybko stwierdziłam,że życie w domu pełnym bliskich jest dla
mnie najlepsze.Ale to sprawa indywidualna...

[18_lipcowa1]

No tak, ale autorka watku nie ma potrzeby np. wsparcia od kogos?
takiego na codzien? potrzeby seksualnej? przytulenia sie?

[em-su]

czasem tak jest fajnie, zyc dla siebie tylko, nie trzeba sie
poswiecac wtedy dziecku, mezowi czy rodzinie. Jak zyjesz w domu z
dzieckiem, to zawsze musisz sie poswiecac dla dobra dziecka. Znam
osobe, ktora tak jak autorka watku, zyje sama z wyboru, i zajmuje
sie soba.

Ta osoba miala juz meza, zna zycie rodzinne, bo zyla dlugo z
rodzicami, z rodzenstwem we wspolnym pokoju, wiec teraz cieszy sie,
ze ma wlasny pokoj, robi co chce i poswieca sie tylko sobie. I malo
tego, chwali sobie samotne zycie, a mi wspolczuje, bo mam meza i
dziecko. Ona wspolczuje, bo wie, ze trzeba duzo pracowac w domu i
przy dziecku. Sama mowi, ze rozwod to bylo najlepsze co zrobila.

[triss_merigold6]

Ty nie miałaś nawet szansy na spróbowanie czegoś innego, bo
zaliczyłaś nastoletnią wpadę.

[hellious]

triss_merigold6 napisała:

> Ty nie miałaś nawet szansy na spróbowanie czegoś innego, bo
> zaliczyłaś nastoletnią wpadę.

Kto? Lipcowa?

Co do tematu, mysle ze wkoncu poczujesz potrzebe bliskosci drugiej osoby. Czlowiek to zwierze stadne W Tobie tez to sie odezwie

[triss_merigold6]

Nie Lipcowa tylko Roksanka.

[hellious]

A to ok, bo juz myslalam ze cos mi umknelo

[18_lipcowa1]

> A to ok, bo juz myslalam ze cos mi umknelo

ja tez przez chwile, obrocilam sie przez ramie szukajac 10 latka,,,;-
)))))

[hellious]

hehe, Lipcowa, ciekawe kto bylby bardziej zdziwiony- Ty czy ja, gdyby jednak stal ci za plecami

Trissunia

[marty_chce_do_dzungli]

Raz, Roksana chyba planowała dziecko wiec to nie jest wpadka.
Dwa, czym jej życie szczęśliwej matki dwójki dzieci przy kochającym mężu jest
gorsze od twojego, życia królowej śniegu, dwukrotnej rozwódki co chwilę z nowym
gaszkiem?

[18_lipcowa1]

To nie byla wpada, to bylo planowane z tego co pamietam.
A faktycznie, kolezanka nie ma po prostu porownania.
Ja mam - staly zwiazek, luzny zwiazek, wiele zwiazkow, bycie
singlem, malzenstwo.
I stwierdzam ze fajnie byc wolna, ale nie za dlugo.

Lipcowa i Triss...

[roksanaa22]

Nie macie racji...W moim życiu wiele było samotnych dni i tygodni.Od
dziecka wychowywałam się sama.Matki w domu nie było nigdy a jak była
to spała.Od około 13 roku życia pomieszkiwałam sama bo mama
wyjeżdzała a mną nie miał się kto zaopiekować.Sama musiałam zająć
się domem,kupić jedzenie,wyprać ciuchy...Zdana byłam na siebie.
Wiem jak to jest być samotnikiem.Fakt-nie byłam dorosła,nie
pracowałam ale...dużo w życiu przeszłam.Więc nie przyklejajcie mi
łatki durnej małolaty,która dla kaprysu strzeliła sobie dzieciaka
czy dwoje...Mój wybór.Tak jak Autorki wątku i większości z nas...

[18_lipcowa1]

nie zrozumialas o jaka samotnosc chodzilo.

[magdalenadebkowska]

Jesli faktycznie Ci taki tryb zycia odpowiada to nie widze w tym nic
zlego! Obobiscie nalezy do osob ktore nie potrafia byc same a jak
sie juz tak dzieje to jest mi z tym strasznie zle

[asia.asz]

to jak moj m. zanim mnie poznal
zyl praca, czasem na pilke poszedl a tak to zero towarzystwa, tzn kumpli mial przyjaciol raczej nie
jak czasem sie go pytam to stwierdza ze nie bylo mu zle, aczkolwiek podobno cieszy sie ze mnie ma
mysle ze kazda sytuacja ma dobre i zle strony...

[cathy1976]

a czemu zadałaś to pytanie?

Oczywistym jest, że nie ma nic złego w takim trybie zycia. A jesli
naprawdę pasuje Ci takie życie (co rozumiem, bo też przechodziłam
taki okres) to co Cię obchodzi zdanie innych?

[lola211]

Cos za cos.Nie musisz isc na kompromisy, mozesz robic co chcesz,
nikt sie ciebie nie czepia.Ale i jednoczesnie nie doswiadczasz
pozytywnych stron bliskiego kontaktu z ludzmi.
Nie, nie uwazam takiego ukladu za dziwny czy niebezpieczny, ba,
czasem chetnie bym tak pożyła.

[intuicja77]

W chwili obecnej dałabym dużo za kilka takich dni.
Na dłuższa metę byłaby to dla mnie ,powtarzam -dla mnie porażka.
Nie mieć się do kogo przytulic gdy jest źle
nie miec sie do kogo przytulić gdy jest dobrze
Nie myśleć o kimś bliskim ,
nie przeżywac radości i smutku z bliska osobą
Nie słyszeć -kocham Cie mamusiu.....
i wiele wiele innych

[18_lipcowa1]

juz nie przesadzaj z tym kocham Cie mamusiu

o zwyczajnego popychacza chociaz chodzi... rok bez seksu?

[szyszunia11]

Człowiek ma w życiu rózne fazy, poszukuje sam siebie, swojego miejsca, drogi zyciowej - to normalne. Rok to jeszcze krótko by coś wyrokować. To dobrze, jesli potrafisz dobrze funkcjonować sama ze sobą, uważam, że tylko takie osoby potrafią później tworzyć udane związki. Niebezpieczna jest potrzeba "uwieszenia się" na kimś i nieumiejętność życia w pojedynkę. Ale zapalę Ci takie małe czerwone światełko ostrzegawcze - życie tylko dla siebie i jak napisałas - pielęgnowanie swojego egoizmu - jako sposób na szczęście ma bardzo krótkie nogi i do szczęścia Cię nie zaprowadzi, prędzej do frustracji. To nie znaczy, że do szczęścia konieczna jest własna rodzina, bo różne są powołania zyciowe, ale myślę, że każde z nich zakłada dawanie coś z siebie innym. A człowiek może być szczęśliwy tylko zyjąc zgodnie ze swoim powołaniem.
Żyjąc tylko dla siebie można w krótkim czasie zacząć opłakiwać każdą kojejną zmarszczkę i każdy miniony dzień, to cholernie męczące na dłuższą metę być skupionym tylko na sobie.

[fajka7]

Jak dla mnie w porzadku. Twoj opis brzmi wiarygodnie, jakbys
rzeczywiscie byla w zgodzie sama ze soba zyjac wlasnie tak.
To by bylo niedobre, gdybys sobie taki model zafundowala wbrew sobie
lub nie potrafila z niego zrezygnowac, gdy przyjdzie czas - a czas
moze przyjdzie, a moze wlasnie nie.

[myelegans]

Znam kilka osob, samotnych z wyboru, i wszystkie maja jedno wspolnego, sa
pogodne, zbalansowane, z dobrym poczuciem humoru i maja spokojne zycie, kariery,
kolezanka wybudowala dom, jest fajna ciocia dla swoich bratankow i bratanic, ma
fajna kariere profesora uniwersyteckiego, duzo podrozuje. Jest typem samotnika.
Mam tez 2 panie okolo 50 w pracy i sa niezwykle pogodne, swietne pracownice,
maja hobby, naleza do roznych kolek zainteresowan, maja przyjaciol, rodzine. Nie
widze zdziwaczenia, ani innych niebezpiecznych odchylen.
Moj maz jest typem samotnika, dac mu ksiazki, jego muzyke, rower, komputer do
kontaktu ze swiatem i jest szczesliwy, chociaz po 3 tygodniach naszej
nieobecnosci, to szczescie zaczelo mu bokiem wychodzic, ale jakby znalazl sie w
sytuacji to by sie odnalazl.
Jak TOBIE to odpowiada to dobrze, jak Ci nie bedzie odpowiadac to zmienisz.

[broceliande]

Jak Ci pasuje, to fajnie.
Właśnie zdałam sobie sprawę, że od dobrych pięciu lat nie spałam
sama ani jednej nocy.
No, ale mnie pasuje właśnie to.