Prezenty dla Chrześniaków.

[kudlata.pl]

Jak to wygląda u Was? Zasypujecie prezentami, dajecie kilka razy w
roku, raz, czy przy każdej okazji?
Ja mam kłopot, bo mama mojej Chrześnicy potrafi mi przedstawić
propozycję: "Jak myślisz o prezencie to M. marzy o... (tu pada
zabawka za ok 100zł)". Kurczę, ja mam swój przychówek plus liczną
rodzinę na święta...
Chrześnica dostaje od nas czasem ubrania, więc już kilka razy
słyszałam :"Wiesz, M. nie ma butów zimowych", "M. ma za małą
kurtkę". Dodam tylko, że mama w tym czasie kupuje dla siebie nowy
gadżet i tu się brakiem kasy nie martwi. Ostatnio przed Mikołajem
usłyszałam: "No jak to, gdzie jadę! Kupić prezent TWOJEJ
CHRZEŚNICY!". A moja Chrześnica, to jej córka, prawda?
Dlatego pytam, w jakim zakresie sponsorujecie Chrześniaków? Czy
poczuwacie się do troszczenia o ubrania dla nich? Na mnie takie
przytyki działają zupełnie odwrotnie .
pzdr

[hannah79]

Ja chrześniakowi tak bez okazji kupuję pierdółki-słodycze, małe
zabawki z kiosku i różne kolorowanki (ma 5 lat) ale z reguły nie
częściej niż raz w miesiącu i za kwot nie większą niż 10zł. Pomijam
oczywiście wspólne wyjącia na zakupy "takie do domu" bo to też mu
zawsze coś małego kupię(mieszkamy bliziutko siebie a że jest to mój
siostrzeniec to weekendy spędzamy przeważnie rodzinnie u moich
rodziców).
na Gwiazdkę, urodziny i Mikołaja(niestety wszystko wypada w
grudniu )przeważnie zrzucamy się z chrzestnym na coś droższego.
ale nie wyobrażam sobie żeby mu kupować kurtki, buty i inne rzeczy
które powinni mu zapewnić rodzice-przecież też pracują a ja mam też
swoje dziecko które trzeba ubrać

pozdrawiam

[kudlata.pl]

Dziewczynka ma 6 lat i naprawdę ciepło o niej myślę, lubię ją,
pamiętam itd. Nie jest z "bliskiej rodziny", to córka naszych
dobrych znajomych.
I jescze jedno pytanie. Zajmujecie się Chrześniakami? Zabieracie do
siebie na dłuzej? Opiekujecie się? Odbieracie ze szkoły/przedszkola?

[lastjestem]

Czesc.My mieszkamy poza granicami Polski.Mój chrzesniak ma juz 6
lat.Jak sie urodził mieszkalismy jeszcze w Polsce, a nawet na tym
samym osiedlu co moj chrzesniak. Od urodzenia brałam udział w jego
wychowaniu,kąpałam go, brałam często na spacerki,a nawet jak zaszła
potrzeba bywałam na spodkaniach dla rodziców w przedszkolu
(oczywiscie gdy rodzice nie mogli uczestniczyć-oczywiscie).Teraz gdy
mieszkamy daleko od siebie staram sie pamiętac o jego świętach
typu:urodziny,dzień dziecka czy mikołaja.Na te okazje zawsze wysyłam
paczke w której na ogół są ciuszki,słodycze i zabawki.Natomiast
nigdy nie usłyszałam od siostry,aby koniecznie mu coś kupić. Jesli
już to sama go pytam co chciałby dostać.Pozdrawiam.

[kudlata.pl]

Jesteś SuperChrzestną . To łapię doła .
Ja się moją nie opiekuję, bo nie mam możliwości (pracuję, mam
dzieci), a nawet mam gdzieś takie przekonanie, że gdybym się raz
zadeklarowała na odbiór z przedszkola, to bylby to mój psi obowiązek
od tej pory, niestety ;/. I nie jest tak, ze rodzice nie mogą.

[weronikarb]

Moj chrześniak ma juz 15 lat
Mieszka daleko. Jak bylam u niego to owszem cos drozszego
przywiozlam (raz na 2 lata). Teraz 100 ode mnie dostal jak byma.
Moim zdaniem jestem chrzestna a nie sponsorem.
Bylam na komuni, bede na bierzmowaniu, slubie.
Niestety z powodu odleglosci nie moge byc z aczesto

Chrzesnica meza jest czesto u nas i wieku syna. Wiec slodycze jak
ona jest kupujemy razy dwa. Na swieta plus urodziny dostaje od nas
prezent ubranie + zabawke

[koala500]

kupuję prezenty przy tzw. okazjach -np. mikołaj, dzień dziecka,
urodziny
zdarza się, że jest to coś do ubrania, np. bluza dla chrześniaka
mojego mężą, bo już nie miałam pomysłu, co kupić 11-latkowi
ale buty czy kurtki? to są w obowiązku zapewnić rodzice, szczególnie
że nie ma tam biedy

jakby mi ktoś rzucił takim tekstem jak tobie matka chrześnicy, to
bym i tak olała i kupiła to, na co MNIE stać, a nie to co sobie ktoś
uroił
i jeszcze bym dodała, że ja się z kupnem butów czy kurtek dla moich
dzieci nie oglądam na chrzestnych, tylko sama kupuję

ludzie to mają tupet


kudlata.pl napisała:

Chrześnica dostaje od nas czasem ubrania, więc już kilka razy
> słyszałam :"Wiesz, M. nie ma butów zimowych", "M. ma za małą
> kurtkę".
tu odpowiedziałabym po prostu: no cóż, to chyba pora, byś kupiła jej
nową. i tyle.

[missioo]

Moj M. ma 3 chrzesników i co on ma pomyslec?/ Jakby kazdy rodzic miał pomysł na
prezent?? Chyba byśmy zbankrutowali, i nic nie kupili Naszmu dzidkowi... Moim
zdaniem to przesada..
Jeśli chodzi o rzeczy typu przedszkole itp. to nigdy nie brał udziłau w życiu
codziennym, ledwo co ma czas dla Nas... Rozumie święta urodziny czy dzień
dziecka, ale tylko sybolicznie drobne prezenty....
Jak tam rozpieścisz rodziców drogimi prezentami na każdą okazję to na komunie
zażądają samochód żeby ją do szkoly wozic bo biedna M musi autobusem
jeździc... a na ślub najlepiej mieszkanie żeby M. miała lepszy start...

[kudlata.pl]

Mam o tyle wyrzuty sumienia, że Chrześniak męża dostaje od nas
więcej. Ale to głównie dlatego, że rodzice mają trudną sytuację
finansową (chociaż NIGDY nie sugerowali co by chcieli dla dziecka).
Poza tym z nim widzimy się przy okazji wszelkich świąt spędzanych
rodzinnie.

[koala500]

kudlata.pl napisała:

> Mam o tyle wyrzuty sumienia, że Chrześniak męża dostaje od nas
> więcej. Ale to głównie dlatego, że rodzice mają trudną sytuację
> finansową (chociaż NIGDY nie sugerowali co by chcieli dla
dziecka).
> Poza tym z nim widzimy się przy okazji wszelkich świąt spędzanych
> rodzinnie

[koala500]

za szybko mi się wysłał powyższy post

ja też tak mam,że szybciej dam temu, kto się tak nachalnie nie
upomina, takie upominanie się działa na mnie jak płachta na byka

[jkk74]

Kudlata - bo właśnie na tym polega bycie rodzicem chrzestnym. Nie na kupowaniu
drogim prezentów, ale właśnie na pomaganiu, gdy sytuacja tego wymaga.
Prezenty kupujesz symbolicznie, po to by sprawić radość dziecku (ale nie kosztem
własnych dzieci i siebie). Owszem, jak nie masz pomysłu, to możesz spytać
rodziców co się dziecku podoba, ale decyzja należy do ciebie. Poza tym rodzice
powinni mieć minimum przyzwoitości i nie wyskakiwać z pomysłami z najwyższej półki.
I jeszcze jedno - łatwiej, bardziej szczerze daje się tam, gdzie nikt tego nie
oczekuje/nie wymaga/nie doprasza się.

[iw1978]

Mój syn jest przez chrzestną często obdarowywany drobiazgami, z każdej podróży przywozi mu jakiś upominek, urodziny czy gwiazdka oznaczają zawsze jakis super prezent (niekoniecznie drogi). Dla mnie ważniejsze jest jedak to, że ma dla niego czas, często wpada choćby na chwilę, dzięki czemu mają super kontakt. Domagania się prezentów sobie nie wyobrażam.

Czas

[kudlata.pl]

Ja dla mojej czasu nie mam, niestety. Nie mam go nawet dla siebie ;
(. Praca, codzienna gonitwa a w weekendy często nas nie ma. Jak już
jesteśmy wolni to poświęcamy się dzieciom.

[natasza2004]

ja i mój mąż staramy się uczestniczyć w życiu naszych chrześniaków a mamy własne
dziecko i pracujemy, zabieramy je na spacer, na plac zabaw, na basen, opiekujemy
się kiedy jest potrzeba i możemy. zdarzyło mam się odebrać także parę razy z
przedszkola.Uczestniczymy w ich życiu aktywnie od narodzin: odbierałam moją
siostrę ze szpitala, uczestniczyłam w pierwszej kąpieli itp.po prostu bardzo
kochamy te dzieci. Może nam jest łatwiej bo są to dzieci mojej siostry i mały
jest wieku mojego synka 1,5 roku a moja chrześniaczka ma 3,5 roku. Kupujemy też
prezenty na uroczystości(ok 100 zł) a także bez okazji( za mniejszą kwotę).
Chcemy żeby dzieci miały z nami jak najlepszy kontakt i wiedziały,że mogą na nas
liczyć- zawsze. do tego zobowiązuje bycie chrzestnymi. Tak uważam

[kudlata.pl]

Widzisz, to piękne co robicie, ale ja kompletnie nie czuję
klimatu "zobowiązania" do takiego zachowania, to raczej kwestia
wzajemnych relacji i możliwości. To nie jest córka mojej siostry.
Nie mamy częstego kontaktu. Podziwiam, że pracujac i zajmując się
własnymi dziećmi macie jeszcze czas dla dzieci siostry.

[kawka74]

Kupuję prezenty na większe okazje, natomiast nie poczuwam się do obowiązku
obsypywania chrześniaka darami i ubierania go. Nie jestem sponsorem, tylko matką
chrzestną, a od dbania o zaspokojenie podstawowych potrzeb dziecko ma rodziców.

[margot022]

Hmm ale ty chyba "pisałaś" się na bycie chrzesną a nie Sw. mikołajem
czy króliczkiem wielkanocnym.
Dziecko powinno Cie nie kojazyc wyłacznie z tego, że to ciocia od
prezentów tylko z tego, że jak sie spotkacie bawisz się z nia itp.
ja osobiście kupuje prezenty jak mnie stać, jak nie stac nie kupuje,
nie wyobrażam sobie żeby "ubierać" chrześnice, od tego ma rodziców a
ty nie jesteś od kupowania prezentów i nie da się w tą forme wbić,
bo wtedy całe twoje zaangażowanie w życie dziewczynki ograniczy się
do kilku prezentów i..niechęci do jej rodziców

[jkl13]

Wydaje mi się, że wszystko zależy od relacji między rodzicami
dziecka a chrzestnymi. Zarówno ja jak i mój jąż jestesmy chrzestnymi
dzieci w dalekiej rodzinie. Mąż został chrzestnym tuż po
bierzmowaniu, jeszcze w liceum, z ciocią (matką chrześnicy) nie ma
zbyt dużego kontaktu, a tym samym kontaktu nie ma z chrześnicą.
Ja co prawda chrzestną zostałam kilka lat temu, ale też w bardzo
dalekiej rodzinie męża, z ktorą do chrzcin właściwie nie
utrzymywaliśmy kontaktu. Na pewno zgodziłam się być chrzestną zbyt
pochopnie, ale tego już nie cofnę.
Tym chrześniakom prezenty kupujemy na większe okazje - urodziny,
Boże Narodzenie, widujemy się też w zasadzie 2 razy w roku, nie
uczestniczymy w ich życiu codziennym.

W tym roku zostałam chrzestną syna mojego najbliższego przyjaciela,
i mimo iż dzieli nas o wiele więcej kilometrów niż z pozostałymi
chrześniakami, to z Mateuszkiem mam najlepszy i najczęstszy kontakt.
Wiem o nim najwięcej, a to właśnie przez dobre relacje z jego
rodzicami. Jemu też kupuję jakieś drobiazgi przy okazji każdego
spotkania, a wieksze prezenty na uroczystości.

Z kolei moja siostra i brat są chrzestnymi mojego syna. I oni
uczestniczą w jego codzinnym życiu, siostra zajmowała się nim
podczas wakacji, brat za każdym razem ma dla Kuby jakiś drobiazg,
zabierają go na spacery, do kina, od czasu do czasu odbierają z
przedszkola.

Natomiast ani ja nigdy nie oczekiwałam żadnych prezentów od
chrzestnych syna, ani ode mnie nikt tych prezentów nie żądał. I nie
wyobrażam sobie, aby kazać chrzestnym zaspokajać podstawowe potrzeby
mojego dziecka (typu kutrka czy buty). To rodzice są od zapewnienia
potrzeb życiowych, a chrzestni z definicji mają dbać i wspierać
rodziców dziecka w wychowaniu religijnym, a nie wspierać ich
materialnie.

[angazetka]

Chrzestną nie jestem i nie będę, natomiast chrzestną mam (tzn.
chrzestnego podobno też, ale poza zdjęciami z chrztu nie ma na to
innych dowodów). To siostra mojej mamy, osoba bardzo mi bliska.
Zawsze wiedziałam, że mogę na nią liczyć - i jako dziecko, i jako
już dorosła kobieta. Prezenty, owszem, dawała, hojne nawet, nadal
daje, ja jej też. Ubraniowe też, ale nie na zasadzie zaspokajania
podstawowych potrzeb. Dokładała się do mojego utrzymania na
studiach, pomagała mojej rodzinie w trudnym finansowo momencie, ale
to nie "zasługa" tego, że jest moja chrzestną, a raczej tego, że
siostrą mojej mamy i jej najlepszą przyjaciółką.

[kudlata.pl]

angazetka napisała:

to nie "zasługa" tego, że jest moja chrzestną, a raczej tego, że
> siostrą mojej mamy i jej najlepszą przyjaciółką.

No więc właśnie - myślę, ze bycie chrzestnym w bliskiej rodzinie w
naturalny sposób wpływa na wzajemne relacja z powodu pokrwiństwa,
nie "funkcji".

[angazetka]

Hm, niekoniecznie: moim chrzestnym został brat taty. Kontaktu ze mną
nie utrzymywał i nie utrzymuje.
Bardziej bym obstawiała wniosek, że tu znaczenie bardzo bliskie
relacje między rodzicami a chrzestnymi dziecka - niekoniecznie więzy
krwi, równie dobrze przyjaźń (prawdziwa).

[luska_s]

A ja mam problem, bo Chrzestni jednej córki zasypują ją non-stop
prezentami, pomimo mojego sprzeciwu, a Chrzestni drugiej córki nie.
Sytuacja o tyle nieciekawa, że starsza zczaiła już sytuację i
potrafi pochwalić się Chrzestnym swojej siostry jaki to fajny
prezent dostała od swoich Chrzestnych. Przyznam, że na początku
czułam się nieswojo w takich sytuacjach, bo na Chrzestnych młodszej
nie mogę liczyć w żadnej sprawie, mieszkamy niby blisko siebie,
widujemy się często, ale chrześnica mało ich zajmuje. Za to
argumentem rozrzutnych Chrzestnych jest to, że póki ich stać, będą
rozpieszczać (nasza sytuacja finansowa jest podobna, żadna rewelka),
bo kochają jak własne. Kłopotliwe jest także to, że zawsze pamiętają
o córce, której chrzestnymi nie są i ona także dostaje od nich
prezenty, podczas, gdy jej Chrzestni siedzą i robią głupią minę.
A najgorzej wk.. mnie obiecywanie prezentów i to w sytuacji, kiedy
nikt od nich tego nie wymaga (w dniu chrztu usłyszałam, że jubiler
nie zdążył wygrawerować napisu na medaliku, więc medalik mała
dostanie za tydzień, minął rok, a tu nic. I to mnie wk... bo jak
pytali, co kupić, powiedziałam, że nic, ważne, żeby byli. Więc
pytam, po co to wszytko, przecież to jeszcze gorzej...). Ta sytuacja
nieco komplikuje nasze relacje i przyznam szczerze, że boję się
trochę, jak to się dalej ułoży.

[irima2]

Ja traktuję mojego chrześniaka dokładnie tak samo jak pozostałych
bratanków (jeżeli chodzi o prezenty oczywiście). Wkurza mnie moja
szwagierka, która podkreśla że dla jednego z dzieciaków kupują
droższy prezent "bo to przecież chrześniak". Szczerze mówiąc nie
widzę związku pomiędzy byciem chrzestną a dawaniem prezentów.