Odwiedziny z chorym dzieckim

[uffa1]

Czy ja jestem na prawdę taka wredna??

w niedziele wieczorem dzwoni brat męża, że wracają z dłuższej
podróży (odwiedziny u rodziny) i ich córeczka od soboty jest chora
na grypę jelitową (diagnoza lekarza). Mała zwymiotowała im w
samochodzie i chcieliby u nas się zatrzumać, przebrać ją, nakarmić,
chwilę odpocząć i pojadą dalej.
Ja spokojnie powiedziałam im, że serdecznie Ich zapraszam, ale jak
będą zdrowi, ponieważ najnormalniej w świecie boję się, że sie
wszyscy zarazimy.
Niby to spokojnie przyjęli, ale od wczoraj cała rodzina jest urażona
i wszyscy mają do mnie żal, że nie pomogłam im w potrzebie. Nawet
mój mąż, który razem ze mną podjął taką decyzje, teraz łamie się, że
faktycznie mogliśmy ich ugościć.
Oczywiście, nikogo nie przekonuje fakt, że brat i bratowa (rodzice
małej) tez od wczoraj sa chorzy na to samo, czyli my bylibyśmy
następni...
Teść zadzwonił do mojego męża i powiedział, że czasem trzeba widzięc
coś więcej niz tylko czubek swojego nosa...
Jak byście postąpiły, mając w domu dwójke małych dzieci?

[insomnia0]

bardzo dobrze postapiłaś!!!!
To oni powinni pomyslec a nie wpraszac się z chorym dzieckiem, ty tez masz
dzieci.. to Twoje mają zachorowac bo musisz być "miła sympatyczna i goscinna"??
Gdyby mysleli.. to wynajeliby pokoj w hotelu..a nie narazali na chorobe Ciebie i
Twoja rodzinę.. a tesc to niech wezmie patelnie i walnie się nią z całej siły w
głowe.. moze poprzestawia sie tam prawidlowo..
Co za egoim!! i jeszcze się obrazają!
Miej to w du.. chronilas swoje dzieci -a to one są najwazniejsze dla Ciebie.
Tez bym tak zrobiła.

[attiya]

rozumiem że to twój teść póżniej opiekowałby się wami, jakbyście
zachorowali....dobrze zrobiłaś - dla czyjegoś wygodnictwa nie
narażałabym na chorobę swych pociech. Nie martw się i olej ich
wszystkich...

[moni-ka7]

gratuluje odwagi.ja tez juz sie tak nauczylam i teraz juz nikt sie na mnie nie
gniewa.porostu zrozumieli ze mam racje.w koncu to ty sie potem meczysz z chorymi
dziecmi.

[ggmadzik]

Niestety dla twojego szwagra, ale zrobiłabym dokładnie tak samo jak Ty. Grypa jelitowa jest bardzo zaraźliwa i zachorować łatwo, gorzej się wyleczyć. U małych dzieci leczenie jest trudne i w dodatku one się szybciej odwadniają niż dorośli.

To była dobra decyzja mądrej mamy. Najważniejsze zdrowie Twoich dzieci

A rodzina, no cóż mają pretensje, obgadują a jakby to ich dotyczyło to pewnie też by się nie zgodzili, bojąc się o zdrowie swoje i dzieci.
Spoko, trochę się pogniewają ale dotrze do nich, że miałaś rację jak już wyleczą siebie i dziecko i zobaczą ile mieli z tym kłopotu.

Pozdrawiam
Magda (mama trójki )

[gaskama]

Cóż, ja bym ugościła a potem kur..a przez kolejne dni, szczególnie
jakby mi syn się zaraził. Teraz jest już po ptokach i nie ma co się
zastanawiać. Powiniem Ci tak, ja dla odmiany nie zaproponowałabym
komuś, że przyjadę mu z grypą jelitową do domu, szczególnie, jak w
tym domu są dzieci. Nie miej zbyt długo wyrzutów sumienia.

[chmurka_257]

ty zartujesz prawda?? Chcieli wpasc tylko dziecko przebrac bo zwymiotowalo to
logiczne chyba ze na mrozie tego nie zrobia .Jesli balas sie o ze Cie zaraża to
moglas pozwolic im chociaz przyjsc i skorzystac z wc i doprowadzic dziecko do
porzadku .Teraz panuje grypa żołądkowa wiec na ulice nie wychodz bo czasem cos
podlapiesz.

[kiraout]

ta rada o patelni z drugiego postu najwyraźniej też jest dla Ciebie, chmurka

A ile było gadania o wymiotujących dzieciach w autobusie...
a ta Twoja szwagierka nie miała chusteczek? nie była przygotowana? No co za
ludzie....

[chmurka_257]

nie wiem o co ci chodzi z ta patelnia ale jestem czlowiekiem i mam serce
szczegolnie kiedy na dworze jest -15 a dziecko wymaga zmiany ubrania

[sanna.i]

Naprawdę taka jesteś dobra,że naraziłabyś swoje dzieci na wymiotowanie i
biegunki przez tydzień + groźbę odwodnienia? Czy ty lub twoje dziecko
kiedykolwiek to przechodziliście? Ktoś, kto ma to za sobą, nie deklarowałby tak
swojej...hmmm....dobroczynności.

[chmurka_257]

wiem doskonale co to jelitowka ale nie mialabym sumienia odmowic dziecku
łazienki ,przeciez chodzilo tylko o przebranie dziecka a nie zostanie na kolacji
,prawda??

[sanna.i]

Przeczytaj dokładniej wątek założycielki: przebrać się, nakarmić, odpocząć.

[kiraout]

>odmówić dziecku łazienki
Chleba się nie odmawia, miski zupy, albo szklanki wody, chmurka. Kto tę łazienkę
posprząta wywietrzy? Choroba w domu murowana! jak bumcyk.
Nie jestem pewna czy byłabyś taka pomocna kosztem własnych (!) dzieci. A jeśli
tak, to szczęścia życzę.

[chmurka_257]

to ja wam zycze szczescia oraz tego abyscie nigdy nie musieli znajdowac sie w
takiej sytuacji

a tak na marginesie ,troszke przedadzacie z tym zarażaniem innych ,rownie
dobrze takim paskudztwem mozesz sie zarazic w sklepie ,w przedszkolu a nawet na
klatce schodowej bo przeciez chory sasiad musi jakos do lekarza wyjsc

[azile.oli]

Wiesz co, czym innym jest ślepy traf, a czym innym niemal pewna
jelitówka w domu, zwłaszcza, jeśli jedno z dzieci ma mieć zabieg i
musi być zdrowe.

nie musi

[konwalka]

w UK apelują żeby nie rejestrwoać się do przychodniz jelitówką, bo
choroba się rozprzestrzenia błyskawicznie. Z tgo samego powodu
pozamykano szpitale w anglii i Walii. Kontakt na tel. z lekarzem
rodzinnym. Ingerencja lekarska dopiero, gdy wymioty zagrażają
odwodnieniem.

[insomnia0]

nie potrafiłąbym być tak bezczelna aby proponowac odwiedziny, mając swiadomosc
ze w domu są dzieci- z moimi chorymi.
To bezmyslne..
Zwyczajnie podjechałabym do szpitala i poprosiła o udostepnienie umywalki i
przewijaka, a nie narazała inne dzieci na chorobe.. trzeba myslec!

[ruta.dl]

dziecko przebrac to mozna i w toalecie na stacji benzynowej, a nie
od razu u kogos w domu.
Poza tym nie zamkniesz sie z rodzina w piwnicy na 2 godziny bo ktos
chory przyjechal sie przebrac! On wyjedzie ale zawsze gdzies te
bakterie beda latac dalej.

[gabbie]

Popieram chmurkę

ja tez bym przyjęła pomęczonych ludzi z ufajdanym dzieciakiem(choć
mam w domu 2latka), nie przyjęcie ich było naprawde paskudne

i tez uważam, że przesadzacie z tym zarażaniem, wszędzie mozna się
zarazić

[attiya]

chmurka - no przeciez chyba w samochodzie było ogrzewanie, co? ja
jużnie jeden raz w samochodzie zmieniałam pieluchy i jakos mi
dziecko nie zamarzło. No moze dlatego, ze ja mam ogrzewanie w
samochodzie. Oni pewnie nie mieli.....

[azile.oli]

Bardzo dobrze zrobiłaś. W życiu by mi nie przyszło do głowy, żeby
pakować się z chorym dzieckiem do kogoś, kto ma małe dzieci. Jeśli
chodzi o przebranie, to można skorzystać z toalety na stacji
benzynowej np. Teść wogóle nie powinioen był tego komentować, bo
jedna wnuczka nie jest ważniejsza od innych. Mnie tak raz przylazła
sąsiadka z chorym dzieckiem, przyznała, że mała gorączkuje po
godzinie pobytu. Moje dzieci kilka dni wcześniej skończyły brać
antybiotyki, o czym wiedziała. Oczywiście się zaraziły. Myślałam, że
babę zabiję.Powiedziałam jej wprost, że z chorym dzieckiem się z
wizytą nie przychodzi. Nasze stosunki znacznie się ochłodziły.
A tak na marginesie, to trzeba było powiedzieć teściowi, że brat
męża chyba też miał na względzie tylko czubek własnego nosa. Nie
przejmuj się . Bardzo dobrze zrobiłaś.

[gosiapal]

gdybym nie miała dzieci pewnie bym sie zgodziła bo zal by mi było
dziecka.
ale mam dwoje maluchów i z tą chorobą omal nie trafilismy do
szpitala. więc w tym wypadku chroniłabym swoją rodzinę.
w tej sytuacji to ważniejsze od goscinności.

[gabrielle76]

Postapiłaś bardzo dobrze, zrobiłabym tak samo, grypa jelitowa to koszmar i w
zyciu bym nie wpuściła do domu chorej osoby bo moje dzieci na bank by sie zaraziły.

[uffa1]

Dodam jeszcze, że w piatek córka ma zabieg wycinania trzeciego
migdała i po prostu walczę o to, aby była w 100% zdrowa, ponieważ
zabieg był już 2 razy odwoływany (nawet do szkoły nie chodzi).

[madame_zuzu]

gdybym nie miała dziecka, to ugościłabym. Jednak w sytuacji, kiedy samemu ma sie
dzieci nie ryzykowałabym.

A tak z innej beczki, to jak daleko od brata męża mieszkacie??

[uffa1]

Mieli do przejechania jeszcze ok. 40km.

[mmda4o]

Czytając wątek pomyślałam-może mieli jeszcze do przejechania 400km (tu trochę
czułabym się niezręcznie odmawiając)...ale jak tylko40-to przesadzili
.Zastanawiam się czy nie można w samochodzie zmienić wierzchniego okrycia,a idąc
domu "zawinąć" dziecko we własną kurtkę.Chyba nie parkują kilometr od domu?

[attiya]

uffa1 napisała:

> Mieli do przejechania jeszcze ok. 40km.
ale to chyba 10 na godzinę jechali, bo normalnie pokonuje sie taki
dystans w plus minus 30 minut...chyba, że jechali do domu przez
Marszałkowską w godzinach szczytu....

[sanna.i]

Zrobiłabym tak samo,co więcej,dokładnie tak robię,kiedy ktoś chory wprasza mi
się do domu.Infekcje jelitowe to wyjątkowe paskudztwo,mieliśmy to
trzykrotnie,chorowała cała rodzina,a najbardziej wymęczyło się dziecko.Jeśli
masz małe dzieci,to brat męża z rodziną widzą wyłącznie czubek własnego nosa.W
życiu nie przyszłoby mi do głowy,żeby z taką chorobą wpraszać się do kogoś z
małymi dziećmi.Brawo dziewczyno,nie przejmuj się durnym myśleniem rodziny
twojego męża.

[ewcia1980]

prawde mówiac nie wiem co bym zrobiła bo wiem co to jest grypa
jelitowa i jak niewiele trzeba zeby sie od kogos zarazic.
w ubieglym roku przewleklismy z męzem to cholerstwo z sylwestra i
przez 2 miesiace wirus krazył po całej rodzinie bo jedni zarazali
drugich.
wiec jeszcze pamietajac tamto tez raczej podziekowałabym.
no z drugiej strony szwagier nie miał zamiaru sie u was niewiadomo
jak goscic. w zasadzie chcieli skorzystac tylko z łazienki.

ja byłam w podobnej sytuacj po swietach.
zadzwoniła do mnie koleznaka czy nie miałabym checi sie spotkac.
ucieszyłam sie, bo przeprowadziła sie prawie 500km wiec widujemy sie
niezbyt czesto.
i tez oznajmnia mi "ale wiesz - ja jestem chora"
na poczatku mysle - nie szkodzi. wysle córke z mezem na spacer a
póżniej wywoetrze w domu.
ale jestem w zaawansowanej ciazy i w sumie tez nie chciałabym nic
podłapac.
wiec odmówiłam.
tyle, ze to byłoby takie plotkarskie spotkanie.
co innego gdyby potrzebowała jakiejs pomocy.

[moofka]

nie jestes wredna, swoja droga oni tez mogli pomyslec, ze masz male dzieci
mi by nie przyszlo do glowy do malych dzieci pakowac sie z jelitowka
ale z drugiej strony zakladam, ze skoro prosza to znaczy ze naprawde potrzebuja
pomocy i chyba bym jednak bratu pomogla, dzieci zamykajac szczelnie

[kiraout]

40 km to nie 400.
Wyniosłabym potrzebne rzeczy, jesli takowych by potrzebowali, przeprosiłabym i
życzyła szybkiego powrotu do zdrowia. Rodzinę bym zjechała za takie gadanie z
góry na dół. A teściowi powiedziałabym, żeby leciał do chorych z rosołkiem.
Ciekawe czy poszedłby...

[moofka]

kiraout napisała:

> 40 km to nie 400.
> Wyniosłabym potrzebne rzeczy, jesli takowych by potrzebowali, przeprosiłabym i
> życzyła szybkiego powrotu do zdrowia.

tak, to jest chyba najlepsze wysjcie bez narazania dzieci

dopiero teraz przeczytalam o chamskiej wstawce tescia
masz obowizek chronic swoje dzieci przede wszystkim i ich czubek nosa widziec
tesciowi bym powiedziala co o nim mysle
a brat z bratowa jak glupi nie sa zrozumieja twoja postawe
jak sa, to tym bardziej nie warto sobie glowy zawracac
Rodzinę bym zjechała za takie gadanie z
> góry na dół. A teściowi powiedziałabym, żeby leciał do chorych z rosołkiem.
> Ciekawe czy poszedłby...

jestes wielka

[konwalka]

i doskonale asertywna
Ja, neistety, zgodziłam się na spotkanie sylwestrowe z osobami,
ktore przechodziły "jakieś tam wymioty".
To, o zdarzyło mi się po dwóch dniach, to koszmar. Cała moja rodzina
padła z gorączką, bólem brzucha nie do wytrzymania, osłabieniem i
wymiotami. NIGDY, przenigdy nie wpuszczę już za próg osoby z
podejrzeniem wirusa. Jakiegogokowliek. Widok mojego dwulatka
rzygająego przez no co 15 minut starczy mi na zawsze. Starsze
dziecko wyło z bólu. Ja zemdlałam w łazience.
Nie miej wyrzutów sumienia w żadnym wypadku.

[sanna.i]

Widzę,że przechodziliście to podobnie: moje dziecko wymiotujące co pół godziny
przez pierwsze dni i z biegunką co pół godziny przez kolejne, ja wisząca nad
toaletą przez noc całą i niemal jeżdżąca językiem po sedesie jak po adapterze,
chorzy dziadkowie,koszmar.
Kiedyś jedna z forumek tak trafnie napisała,że czasem rodzicowi przypada
niewdzięczna rola ochroniarza własnego dziecka.No niestety,wszystkich się nie
zadowoli.

[renkag]

W sytuacji gdybym musiała mieć zdrowe dziecko na wycinanie mogdała
lub inny zabieg bym się nie zgodziła. W innej sytuacji
odizolowałabym moje dzieci i nas możliwie też i pozwoliłabym
odpocząc. Jeśli poprosili to znaczy że ich dziecko naprawdę się źle
czuła. Zrobiłabym wszystko żeby się nie zarazić (byłabym z daleka od
nich, nie całowałą itp.), ale bez przesady - nie odmówiłabym -
przecież mogę się zarazić w komunikacji miejskiej czy w pracy. Też
uważam, że trzeba widzieć coś więcej niż tylko czubek własnego nosa.
Przecież oni nie chcieli wpaść na pogawędkę tylko ewidentnie
potrzebowali pomocy (zakładam, że dzicko nie są bezmyślni i dziecko
nie było wymówką tylko naprawdę musieli odpocząć).

[azile.oli]

Z chwilą wpuszczenia ich do domu całkowita izolacja mogłaby być
niemożliwa. Zależy, jacy to ludzie, czy z wyobraźnią. Bo jak się
będą chcieli witać, to co zrobić, odsuwać się? Jak szwagierka będzie
chciała pomocy przy dziecku - odmówić? A w przypadku jelitówki,
wystarczy, żeby zaraził się jeden domownik. Jęśli dziecko zarzyga
łazienkę, kazać szwagierce posprzątać, czy w imię gościnności zrobić
to samej i ryzykować chorobę? W takim wypadku też mogliby się poczuć
urażeni, że ich trzymacie na odległość ''kija od szczotki''.
Zresztą, nie można przewidzieć, po jakim czasie wyszliby. Jak za
długo siedzą- wyprosić? Moim zdaniem lepiej od razu postawić sprawę
jasno.

[renkag]

Można powiedzieć - tak, użyczę Wam mieszkania ale sami będzimy z
daleka, bo nie chcemy się zarazić, więc będziecie musieli tym razem
obsłużyć się sami. Nigdzie nie jest możliwa całkowita izolacja. Tak
patrząc to dziecka do przedszkola bym nie puściła bo zawsze może
przyjść dziecko u którego właśnie zaczyna się jelitówka.

[uffa1]

Ale wiedząc na 100%, ktoś ma grype jelitową godzisz się na spotkanie?

[renkag]

Na spotkanie (towarzyskie) nie,ale na udzielenie pomocy przy
zachowaniu odpowiednich i możliwytch środków ostrożności - tak

[monika19782]

Może zadzwoń do brata męża i spokojnie wytłumacz im sytuację może
ich przeproś że tak wyszło, że byłaś zaskoczona i bałaś się o
dzieci, czasem z perspektywy czasu coś jest łatwiejsze do
zrozumienia szczególnie ze sami zachorowali. Ja nie wiem co bym
zrobiła. Pewnie zamknełabym dzieciaki w pokoju żeby się z nimi nie
kontaktowali a potem zdezynfekowałabym wszystko czego dotykali, wiem
jak to jes jak dziecko zwymiotuje w samochodzie bo moja córka w
drodze nad morze miała chorobę lokomocyjną ale z drugiej strony
nigdy nikomu nie zaproponowałabym wizyty z chorym dzieckiem. Są inne
sposoby. Przechodziliśmy jelitówke całą rodziną i wiem co to znaczy
więc Cie rozumiem. Z czasem cała sprawa rozejdzie sie po kościach.

[ala_bama1]

Ja bym pomogła -zwłaszcza że chodzi o dziecko. Ty zrobiłas po swojemu więc nie
nam to oceniać, kierowałaś się dobrem własnych dzieci. Tylko zastanowiłaś się co
czułabyś gdyby przed Twoim dzieckiem ktoś zatrzasnął drzwi gdy potrzebuje
pomocy... Jelitówkę przechodziłam jakieś dwa tygodnie temu - sama zajmowałam się
dzieckiem. Ani dzieciak ani mąż się nie zaraził. Bardzo bałam się o dziecko ale
na szczęście nie złapało wirusa. Myślę że gdybyś odizolowała dzieci nie byłoby
problemu...

[aniaop]

A co powiecie na to- przyjaciolka chciala odwiedzic mnie, zeby
zobaczyc 3-dniowego noworodka w domu, dzien po powrocie ze
szpiatala, sama majac w domu 2-latke chora na ospe. Odmowilam. Nie
odzywa sie do mnie od prawie 7 lat...
Mysle, ze dzis postapilabym tak samo...

[mama-123]

Przeciez takie niemowleta trzydniowe)nie lapia ospy. Jesli kolezanka
juz byla chora, to tym bardziej by chorby nie rozprzestrzeniala.

[aniaop]

Teoretycznie moze i tak, ale majac 3-dniowego noworodka nie chcialam
narazac go na jakiekolwiek, hipotetyczne nawet niebezpieczenstwo.

[hellious]

Niezla przyjaciolka, 7 lat sie nie odzywac o taka pie......

[azile.oli]

Jelitówka nie trwa chwilę, więc dla tamtego dziecka w zasadzie było
najlepiej jechać jak najszybciej do domu, a nie odpoczywać u wujka i
cioci. Nie sądzę, żeby dziecku akurat odpoczynek pomógł.
Odizolowanie dzieci nie gwarantuje, że się nie zarażą. W zasadzie
dziecko potrzebowało tylko przebrania, a nie pomocy. Ciocia nie
lekarz, a jej dom nie szpital.

[burza4]

No wiesz, w innych okolicznościach można było by mieć pretensję. Ale
będąc 40 km od domu? max pół godziny jazdy, do tego zbaczając z
trasy?

to nie potrzeba, a sorry - bezmyślność rodziców i w stosunku do
gospodarzy, i własnego dziecka. Po co odwlekać położenie dziecka do
łóżka - żeby przebierać je będąc prawie pod własnym domem i "trochę
odpocząć"???? po czym, na miłość boską? 200 km podróży? sorry, ale
ja uważam, że byłby to pretekst do dłuższego posiedzenia,
przebranie, herbatka, gadka-szmatka itp.

nie da się uniknąć styczności z wirusem nawet jeśli dzieci byłyby w
innym pokoju, okadzić mieszkanie mieli po ich wyjściu czy jak?

[bea.bea]

jesli brat mieszkałby w innej dzielnicy miasta, to postapiłabym tak jak ty...

ale jeżeli jechali by z katowic do gdńska, a ja mieszkałabym gdzieś po srodku i
mimo wszysto nie dałabym im odsapki, to czułabym sie jak swinia

[uffa1]

Do przejechania mieli jeszcze ok. 40km, a nawet mniej, bo wstepując
do nas, musieli zjechać z drogi i nadłożyć ok.12km.
Cała trasa to 210km, z tego co wiem, dziecko zwymiotowało, zaraz na
początku drogi, więc przebieranie na sam koniec podróży, chyba wiele
by nie zmieniło.

[smerfetka8801]

to nie odwiedziny tylko nagła konieczność.ja bym świnia nie była i przynajmniej
łazienkę udostępniła.

[azile.oli]

Jak dziecko zwymiotowało na samym początku, to spokojnie przez
prawie 200 km minęli niejedną łazienkę na stacji benzynowej. Aż dziw
bierze, że nie skorzystali i zamiast jechać najkrótszą drogą do domu
chcieli jeszcze nadrabiać kilometrów do brata. Poza tym, jak brat
już wejdzie do domu, to nikt mu nie powie - tylko do łazienki i do
widzenia.

[circa.about]

Z katarem? Kaszlem? Nie ma sprawy. Z gorączka? Też bym pomogła. Ale nie z
jelitówką. To najgorsze świństwo które może człowieka nawiedzić, więc zrobie
wszystko by moje dzieci na zarażenie nie narażać.
Ostatnio miałam podobną akcję, Młody zwymiotował w samochodzie 30km od domu.
Zatrzymaliśmy się na stacji, żeby go przebrać, ale jak zobaczyłam ogrom tego, co
z niego wyleciało, dałam sobie spokój. Okryłam tylko kocem i zawiozłam do domu.
Na miejscu mój mąż wyniósł go z auta wraz z fotelikiem i w zasadzie prosto z
niego Młody trafił do wanny.
Nigdy w życiu by mi do głowy nie przyszło, by z wymiotującym dzieckiem
kogokolwiek nawiedzać.

[alabama8]

No to chyba przesadziłaś z tytułem wątku "Odwiedziny ...". Dzieciak
im się zarzygał, był głodny i zmarźnięty i chory i nikt tu nie mówił
o odwiedzinach ... Mogłaś się zamknąć z dzieciakami w drugim pokoju,
wpuścić gości i nawet nie koniecznie z nimi rozmawiać czy pić
wspólną kawkę.
W mojej rodzinie takie coś byłoby nie do pomyślenia. W mojej
rodzinie nikt by się nawet nie pofatygował żeby do kogokolwiek
zadzwonić. Mamy pęki kluczy do każdej chałupy i każdy włazi jak do
siebie.

[kiraout]

Super!

ale jazda...

[paliwodaj]

taaa, super z tym wlazeniem jak do siebie kiedy sie chce .....

[gryzelda71]

W mojej byłoby nie do pomyślenia narażać innych w takiej sytuacji.No,ale w mojej
ludziska patrzą dalej niż czubek własnego nosa.

[kropkacom]

Gdyby była wyższa konieczność to bym przyjęła (przebrać, oczyścić, dać coś do
picia). W celach towarzyskich takie odwiedziny wykluczone.

[attiya]

a ja mam tylko klucze do sowjego domu. AHA I JESZCZE MÓJ MĄŻ JE MA.
i NA TYM KONIEC.

[protozoa]

Mam klucze od domu moich rodziców- czyli mojego domu rodzinnego - i oni od
naszego mieszkania, ale NIE WYOBRAŻAM SOBIE ABYM WCHODZIŁA TAM BEZ ZAPOWIEDZI.
Nawet wtedy gdy mam odwiedzic rodziców, bo jestem gdzieś niedaleko - dzwonię.
Bardzo byłabym niezadowolona gdyby ktokolwiek, nawet mający moje klucze,
wchodził do mojego mieszkania kiedy chce. A jestem z rodzicami ogromnie zżyta.

[hellious]

alabama8 napisała:

> Mamy pęki kluczy do każdej chałupy i każdy włazi jak do
> siebie.

Jesusicku, ciesze sie, ze nie naleze do twojej rodziny, bo bylabym wykleta od poczatku Nikomu kluczy od swojego mieszkania nie daje i niczyich nie posiadam

[karimea]

Mamy pęki kluczy do każdej chałupy i każdy włazi jak do
> siebie.

sorry, ale dla mnie to hardcore !

[vibe-b]

Mamy pęki kluczy do każdej chałupy i każdy włazi jak do
> siebie.


niezle naprawde
ile razy ktos zostal przydybany na uprawianiu seksu na stole
kuchennym?

czy wasza rodzina to jakas wpolnota hippisow albo cus w ten desen?
Bo iinego wytlumczenia dla takiego dziwactwa nie widze

[ledzeppelin3]

W mojej
> rodzinie nikt by się nawet nie pofatygował żeby do kogokolwiek
> zadzwonić. Mamy pęki kluczy do każdej chałupy i każdy włazi jak do
> siebie.

Czyli jak zażywacie zmężem poobiedniego numerku, to wpada ukochany
szwagierek i się radośnie przyłącza? Pomysłowo, przynajmniej
wszystko zostaje w rodzinie.

[protozoa]

Postąpiłas słusznie! Oboje z mężem z racji wykonywanego zawodu stykamy sie z
chorymi, nie zakaxnymi z założenia, ale jednak chorymi, wsród których może byc
człowiek chory zakaźnie. W związku z tym nasze dzieci sa posrednio narazone
bardziej niz inne dzieci, ale.... do domu nie miał wstepu nikt z infekcją,
chorobami wieku dziecięcego o "jelitówce" nie wspominając. Nie i koniec!
Dla mnie ważniejsze jest zdrowie moich dzieci niz wygoda innych. Może jestem
wredna może asertywna.
Szansa na zarażenie sie jest ogromna - szczególnie przez łazienke, z której
chcieli skorzystac, naczynia ( pewnie chcieli czegos sie napić).
Nie przesadzajmy , ani zdrowie ani życie nikogo nie było zagrożone ani nie
zalezało od wizyty. Dziecko mozna było przebrac pół godziny później, we włsne
ciuchy, we własnym domu, we własnej łazience nikogo nie narażając.
Egoiści i tyle. A do tegop bezmyslni.

[tylna.szyba]

Ech...najpierw pogratuluje atertywnosci - podoba mi sie to , czy sie
zgadzam z twoim postepowaniem czy nie.
Ja bym sie zapytala czy musza przyjechaci czy to jest sytuacja
podbramkowa. Jesli tak - to pozwolilabym przebrac dziecko w moim domu.

[asia_i_p]

Chyba trochę zależy jak małych. Przy mojej trzylatce już bym się
zgodziła, przechodziłyśmy kilka jelitówek i przyjemne to nie jest,
ale już umiemy sobie z tym radzić (zwłaszcza, że wirusowe, choć
obrzydliwie łatwo sie roznoszą, są też łatwiejsze do wyleczenia niż
bakteryjne). Dzieci odizolowałabym w pokoju obok, sama od razu po
wyjściu przebrała się i umyła ręce, co trzeba zmyła domestosem, co
się da wyparzyła i liczyła, że się uda. A jakby się nie udało, no to
źle, ale nie fatalnie. Przy dziecku młodszym niz rok albo przy
starszej słabej osobie nie zgodziłabym się.

[thaures]

Nie potrafiłabym odmówić- chyba tylko, gdybym w domu miała
niemowlaka. Wiem co to grypa żołądkowa- dla tych, które mnie
zakrzyczą.

[kai_30]

asia_i_p napisała:

> Chyba trochę zależy jak małych. Przy mojej trzylatce już bym się
> zgodziła, przechodziłyśmy kilka jelitówek i przyjemne to nie jest,
> ale już umiemy sobie z tym radzić (zwłaszcza, że wirusowe, choć
> obrzydliwie łatwo sie roznoszą, są też łatwiejsze do wyleczenia niż
> bakteryjne).

No wiesz, nigdy nie wiadomo, jak dziecko wirusówkę zniesie. dwa lata temu mój
(wtedy) pięciolatek z powodu rotawirusa wylądował na tydzień w szpitalu - w
ciągu kilku godzin odwodnił się, a do tego zemdlał i dostał drgawek.

[azile.oli]

Otóż to. Wiek nie ma nic do rzeczy. Ostatnio przy jelitówce
najgorzej czuł się mój mąż, po prostu tracił przytomność.
Poza tym dziecko autorki wątku ma planowany zabieg hirurgiczny, z
tego powodu nie chodzi do szkoły. Niestety, po takiej wizycie zabieg
trzeba by odwołać, bo dziecko może się zarazić, a objawy wystąpią
później. Zresztą, gdyby zachorował ktokolwiek w domu to odłożenie
również jest konieczne.

[azile.oli]

Miało być oczywiście ''chirurgiczny''. ''c'' mi zeżarło, przepraszam.

[kai_30]

Bardzo rozsądnie postąpiłaś, zwłaszcza jeśli córka musi być zdrowa przed
zabiegiem. Ja miałam podobną sytuację, tyle że z teściową - zadzwoniła któregoś
dnia wieczorem z prośbą, żebym następnego dnia zawiozła do lekarza jej młodszego
syna (szesnastolatka), bo się bardzo źle czuje, wymiotuje i ma wysoką gorączkę.
dodam jeszcze, że przychodnia jest oddalona o jakieś 15 minut spacerkiem od domu
teściów, a my mieszkamy na drugim końcu miasta.

Zatkało mnie, szczerze mówiąc, bo teściowa wiedziała, że jestem w ciąży, i że
lekarz kazał mi leżeć, bo mam skurcze. Ale ja jestem dupa wołowa i asertywność
znam tylko z widzenia, więc nie umiałam odmówić. Po czym się poryczałam z
frustracji i sprawę w końcu po męsku załatwił mój chłop No ale od tamtej pory
jestem wyrodna i najgorsza, bo jak mogłam odmówić przysługi cierpiącemu!

[deodyma]

nie dziwie Ci sie wcale. jesli o mnie chodzi, to nie pcham sie z chorym
dzieckiem w odwiedziny, ani nikt z moich znajomych, kto ma chore dziecko,
rowniez nie pcha sie nam do domu. bez przesady. postapilas slusznie.

[kropkacom]

> nie dziwie Ci sie wcale. jesli o mnie chodzi, to nie pcham sie z chorym
> dzieckiem w odwiedziny,

Jak słyszę odwiedziny to mam przed oczyma spotkanie towarzyskie a nie sytuacje
podbramkową i prośbę o pomoc.

[babcia47]

kropeczko sytuacja podbramkowa jest wtedy gdy do domu daaaleko a nie
pół godziny drogi..ja bym nie nadkładała drogi skrecając kilkanaście
kilometrów w bok i opóźniała powrotu do domu z chorym dzieckiem
tylko po to by chwilę odpocząc u rodziny. Nadłożenie drogi i pobyt
w domu autorki postu na pewno zajeło by im duzo wiecej czasu niz
dotarcie do domu gdzie dziecko mozna wykapać nakarmić i połozyc do
własnego łóżka z włąsnym misiem na pocieszenie..co do koniecznosci
przebrania po wymiotach..ten problem powstał na poczatku podrózy i
można go było załatwić duzo wczesnie..a moze nawet trzeba było! Nie
zyjemy jak na pustyni jak to było jeszcze 20 lat temu i na trasie
200 kilometrów mozna zatrzymac sie na stacji benzynowej, motelu a
nawet poprosic o udostepnienie miejsca i łazienki np. w szpitalu

[babcia47]

ps. gdyby chore (zakaźnie) dziecko gwałtownie się źle poczuło..to
też predzej bym szukała jakiejś placówki medycznej, gdzie przy
okazji obejrzał by je lekarz i ewentualnie udzielił pomocy a nie
szukałbym "pomocy" u ludzi, którzy mają małe dzieci w tym jedno
przygotowywane od tygodni do zabiegu medycznego

[insomnia0]

Cytat
a nie sytuacje
> podbramkową i prośbę o pomoc.


a jaka to sytuacja podbramkowa?
bezmyslnie narazac inne dzieci na chorobę?

przytocze Ci sytuację z mojego zycia
Pewnego dnia mój szwagier przyjechał do nas ze swoim dzieckiem, wczesniej nie
powiedział ze ich dziecko jest przeziębione(katar, kaszel)
coz nic nie mogłam zrobić juz byli u nas..
nastepnym razem kiedy to moj szkrab kaszlał..a wizyta była umowiona..
zadzwoniłam i powiedziałm ze dziecko mikaszle - ale nic wiecej.. na co oni: oj
to nie przyjedzzajcie do nas niby kaszle ale moze się cos wiecej rozwijać!
i co???
jak oni tobie zarazić diecko to ok...ale jak Ty im.. oj to juz nie ok.
Tyle ze ja byłam w porzadku- powiedziałam wczesniej.. a moze nie powinnam?
Widziz tacy są ludzie..ciekawa jestem czy gdyby ytuacja była odwrotna to tesc
tezby się obrazał.

[kropkacom]

> a jaka to sytuacja podbramkowa?

Każda nagła. Ty się będziesz się zastanawiać czyja to wina że takowa sytuacja
nastąpiła a ja nie. Ty będziesz kombinować czy wybrano optymalne wyjście z tej
sytuacji a ja nie. Jeśli mogę to w miarę możliwości pomogę. Odwiedziny to wypad
nastawiony na cele towarzyskie. Koniec.

[babcia47]

to ja bym pomogła uświadamiając, ze do domu dojadą w prawie takim
samym czasie co do mnie..a tak nawiasem mówiąc to czy autorka tak
naprawdę mogła mając dziecko przygotowywane do zabiegu, ltóry juz
był dwa razy przekładany?..i nie chce mi sie wierzyc, że podróżni o
tym nie wiedzieli

[insomnia0]

jesli wolisz pomagac kosztem zdrowia wlanych dzieci..ok nikomu nic do tego..z
tym ze nie dziw sie ze inni wybierają zdrowie pociech od goscinnosci.

[jollyvonne]

Kubel zimnej wody na leb tym, ktore oburzaja sie na okreslenie "odwiedziny": jak
sie ma do przejechania 40km pozostale z trasy 200km, a zbacza z drogi 12km to
nie jest to "wpadniecie po drodze", ale jak najbardziej wizyta towarzyska, ktora
nie potrwa piec minut i nie ograniczy sie do lazienki. Gdyby te ostatnie 40km
mialo sie odbywac w korku miejskim w godzinach szczytu, to moznaby mowic o
"odmowieniu pomocy"...
Wracajac z chorym dzieckiem do domu nie wpadlabym na pomysl zlozenia wizyty
nawet osobom, ktorym pod oknami przejezdzam, nie mowiac juz o zmianie trasy na
dluzsza.

[mamamonika]

W takiej sytuacji bym pomogła. Dzieciaki można odizolować w swoich
pokojach, przebranie dziecka nie zajmuje nie wiadomo jakiego czasu,
mała by odpoczęła po "sensacjach".
Przecież nie przyszli sobie na ploty z wymiotującym dzieckiem tylko
prosili o wsparcie w rzeczywiście awaryjnej sytuacji.

[babcia47]

mamamonika napisała:

> W takiej sytuacji bym pomogła. Dzieciaki można odizolować w swoich
> pokojach, przebranie dziecka nie zajmuje nie wiadomo jakiego
czasu,
> mała by odpoczęła po "sensacjach".

jelitówka moze sie przenosić drogą kropelkowa..skad miałabys
pewność, ze dzieci po wyjsciu z oddzielnego pokoju jednak sie nie
zarażą? ..i gdyby jednak rodzice zdecydowali się na "zbyt długi"
pobyt, poprosili o kawę, herbate lub cos do jedzenia..wyprosić?
Towarzyszyc im w maseczce na twarzy, później wszystko czego dotykali
dezynfekować..nie wszystko sie zresztą da domowymi metodami np.
tapicerka i wykładziny..dla mnie rodzice chorego dziecka są bardzo
egoistyczni i mało mądrzy..a w swietle tego co pisała autorka to
chyba bardziej sami chcieli odpocząć i zarzyć zycia towarzyskiego
niz ulzyc dziecku z którym mogli w tym czasie dojechac do domu..o
instrumentalnym traktowaniu zdrowia osób, które chcieli "odwiedzić",
w tym dzieci nawet szkoda mówić

[na_pustyni]

Nie wiem, co bym zrobiła. Staram się być asertywna, ale trudno mi teoretyzować.
Moim zdaniem warto, żebyś do nich zadzwoniła i porozmawiała. Warto, żeby się
taka sytuacja nie powtórzyła, bo najwyraźniej brak im wyobraźni. A teść na bambus.

Zadzwoniłam... już mi lepiej

[uffa1]

Dzwoniłam do brata męża dzisiaj. Widzę, że jest obrażony.
Powiedziałam dokładnie to, co w niedziele. Przypomniałam o zabiegu
mojej córki, a on na to 'a jaki to ma związek, nawet gdyby
zachorowała, to do piątku wyzdrowieje...'
Więc nie wiem, kto tu widzi tylko czubek własnego nosa. Po telefonie
do niego, przestałam całkowicie mieć wyrzuty sumienia.

A to że mało odpowiedzialni to dopiero świadczy fakt, że bratowa nie
odwołała wizyty fryzjerskiej w swoim domu (była umówiona u siebie w
domu w poniedziałek), a fryzjerka jest kobietą w 6 miesiącu ciązy.
Sama bratowa stwierdziła, że na szczęście mała spała, jak fryzjerka
była w domu i udało sie jej to 'dobrze ukryć' bo pewnie by się
wystraszyła choroby.


Acha, gdy jedziemy do nich w odwiedziny, to bratowa potrafi do nas 3
razy zadzwonić z zapytaniem, czy aby dzieci, na pewno zdrowe!!

[kiraout]

wymiękłam.... co za ludzie?! normalnie po takim wyznaniu moja noga, a juz ich na
pewno u mnie w domu nigdy by nie stanęła, szok!

[olinka20]

Po tym podsumowaniu calej sytuacji, nie tylko nie powinnaś miec
wyrzutów sumienia, ale powinnaś być DUMNA ze swojego postepowania.

[insomnia0]

widzisz zwykle chamstwo.. dobrze ze wyrzuty sumienia Ci juz przeszzły..

[monika19782]

Zmieniam zdanie, miałaś 100% racji, egoizm w najczystszej formie z
ich strony. Pamiętam jak całą rodzina zaliczyliśmy szpital w trakcie
jelitówki, moj teść przywiózł nam rzeczy do szpitala następnego dnia
i ponieważ był to oddziała zakaźny powiedziałam żeby przekazał przez
pielęgniarkę bo nie chciałam aby się zaraził ale to odważny człowiek
i siedział z dzieciakami, zmieniał im pieluchy, karmił dzięki czemu
ja mogłam sie zdrzemnąć i nie zaraził się. Mam nadzieję że ta biedna
fryzjerka również. Co za bezmyślność .

[myelegans]

Lepiej Ci? A moze powinno byc gorzej. Sorki, ale to s... stwo
sciagac do domu w ktorym jest infekcja fryzjerke w ciazy. Ja bym do
tej fryzjerki zadzwonila i ja poinformowala. grrrrr...
Ludzka bezmyslnosc.

Przeszlismy jelitowke w swieta wszyscy, cala rodzina, wlacznie z 3
dziadkow,ktorzy oczywiscie na swieta przyjechac MUSIELI i
zaryzykowali. Na szczescie dla wszystkich byla to tylko 24-godzinna
zaraza, ale cholerstwo jest potwornie zarazliwe. Sama nie wiedzac,
ze zapadam, bo nie mialam objawow, zakazilam kolezanke i kilku
wspolpracownikow.

[uffa1]

Chyba mnie nie zrozumiałaś...

Chodziło mi o to, iż nie mam już wyrzutów sumienia. Są
nieodpowiedzialni i widzą wyłącznie swoje dobro, nie liczą się z
nikim, więc dlaczego to ja miałabym narażać zdrowie swoje i dzieci??

Fryzjerka już wie, ponieważ jest to również fryzjerka mojej
teściowej i gdy ta dowiedziała sie o zajściu, zadzwoniła do niej i o
wszystkim powiedziała. Fryzjerka miała dzwonić do swojego lekarza.

[monika19782]

Jeżeli teściowa zadzwoniła do fryzjerki to chyba rozumie również
Twoje argumenty, nie martw się więc na zapas że to popsuje Twoje
kontakty z rodziną.

[attiya]

a ja zdobyłabym namiary do pani fryzjerki i powiadomiłam ja o
chorobie w domu pacjentki....