Nachalność....

[slonecko_w_balerinkach]

Spotkałyście się kiedyś z nachalnością sprzedawców?
Ja niestety dziś miałam nieprzyjemność się z tym spotkać.
Wracając z lubelskiego leclerka zaczepił mnie facet.
Miał di sprzedania garnki- stały ot tak sobie na ziemi.
Powiedziałam, że nie dziękuję, nie chcę.
Chciałam odejść, ale nie udało mi się to.
Złapał mnie za ramię, kurtkę.
I dalej zaczął mnie namawiać, mówić, że sprzeda za każdą cenę.
Powiedziałam: Proszę mnie zostawić zdecydowanym głosem.
Na szczęście zostawił.
Jak reagować w takich sytuacjach?

[majmajka]

Jak reagowac? Tak jak zareagowalas.

[madameblanka]

a ja wykorzystuje tych co mnie tak molestują, otóż udaję nie zainteresowaną,
później jak niby uzyska moje zainteresowanie, to od niechcenia pytam sie ile za
to chce, oczywiście próbuję odejść że niby cena za duża. Gościu opuszcza. Ja
proponuje jeszcze niższą i biore. On pojęczy ale sprzedaje za pół tego co chciał
na początku.

tak nie molestowali z patelnią ze stali /?/ aż mi żal było że tak opuścił i
przystopowałam negocjacje.

[muminioszek]

Hmmm, czyli że ten facet najpierw kupił te garnki w leclerku a potem chciał je sprzedac Tobie tak? (Bo pisałaś że zaczepił Cię wracając z lubelskiego leclerka). To widocznie nie spodobały mu się i bardzo chciał odsprzedać komuś Uwielbiam tak sformułowane zdania

[mama_frania]

ja stanowczo mówię: "nie dziękuję" albo "nie mam czasu" i po prostu nawet na
chwilę nie zwalniam kroku. Zwykle stosuję "zabójcze spojrzenie" i niektórzy
akwizytorzy zdążą tylko usta otworzyć i od razu je zamykają.
Ja też nie znosze takich co próbują wcisnąc mi jakiś chłam na ulicy, albo
próbują nakłonić do jakiejś "ankiety" kończącej się super ofertą kupna super
przedmiotu bez którego moje życie straci cały blask.

[jowita771]

Taki nachalny sprzedawca zaczepił kiedyś mojego męża. I po dobrej chwili
zachwalania (mimo widocznego braku zainteresowania), zapytał mojego męża, ile
byłby w stanie zapłacić zachwalane cudo. Mój mąż ze śmiertelną powagą wypalił
śmiesznie niską kwotę, facet na początku próbował obrócić to w żart, ale mąż
powiedział, że nie da więcej i pan odpuścił.
Ja sobie radzę, mówiąc "nie, dziękuję", a że mam spojrzenie, które zabija, to
mało kto nie rozumie mojej odmowy.