nie znając płci dziecka

[ik_ecc]

Moja ciaza byla mocno nieplanowana i mialam co do niej nieco
mieszane uczucia. Chcialam znac plec, zeby sie lepiej psychicznie
przygotowac na bycie matka dziewczeciu czy chlopieciu. Jakos tak,
no, zamknac oczy i wyobrazic sobie jakiestam sceny... mozliwe
wesole... i plec mi byla do tego potrzebna. Z jakichs przyczyn.

Mam corke, rozem rzygam (na szczescie ona tez poki co), pokoj jest w
kolorach neutralnych - na pewno nie chodzilo mi o dobranie koloru
wyprawki.

[semi-dolce]

Oczywiście, że chciałam znać płeć dziecka

I wiedziałam od początku. Pamietam, że wieczór przed usg połówkowym chyba, na
którym mój lekarz miał mi powiedzieć czy chłopak czy dziewczyna, siedziałam na
kawie u znajomej i mówiłam jej, że bardzo się zdziwię, jesli to dziewczynka, że
na pewno syn.

Następnego dnia siedziałam u lekarza i mielismy iść na usg. Powiedziałam mu "no
to teraz mi pan powie czy to syn czy córka". Zażartował, żebym najpierw to ja mu
powiedziała. No to powiedziałam, że syn. Potwierdził na usg

A potem jak juz urodziłam, położna mówiła, że syna urodziłam. I byłam strasznie
zdziwiona po co ona mi to mówi, skoro ja wiem. Więc, taka średnio przytomna
minutę po porodzie, odpowiedziałam jej "a co do jasnej cholery miałam niby
urodzić?".

No i jest synek mój wymarzony, ukochany

[inia33]

znałam płeć moich dziewczyn, starszej dość wcześnie, młodszej kilka
tygodni przed porodem... a chciałam znać, bo ja taki typ jestem-
ciekawski, a jednocześnie lubię wiedzieć wszystko wcześniej, żeby
sobie różne rzeczy poukładać i zaplanować

co do kolorystyki związanej z płcią-dostałam odchyłu na punkcie
wszelkich odcieni niebieskiego, w związku z tym moje dziewczyny
często były brane za chłopców... przynajmniej dopóki im włosy nie
urosły i nie zaczęłam im gumek i spinek zakładać

[patrycja25.live]

Nie znałam płci dziecka, ja chciałam, ale mąż nie chciał, no a potem to już jakoś tak zleciało, że wytrzymałam z tą moją ciekawością do dnia porodu. Okazało się, że mamy chłopca, nie była to jednak dla mnie jakaś wielka niespodzianka, w głębi serca wiedziałam, że bedzie chłopiec. Wszystko miałam w neutralnych kolorach (beżowy, biały, żółty, zielony itp.).

[madami]

Nie chciałam wiedzieć, po co? Zakupy i tak zrobiłam gdy młody się urodził. W
ciąży interesowałam się jedynie zdrowiem dziecka płeć była mi obojętna. I
jeszcze jedno: usg pod tym względem bywa zawodne, znam mnóstwo dziewczynek,
które miały być chłopcami i odwrotnie Nie chciałam się sugerować i wydawało
mi się, że ewentualna pomyłka lekarza może spowodować ja wiem? może rozczarowanie?

[jowita771]

Ja chciałam niespodziankę, nie mogłam się doczekać porodu. Liczyłam po cichu na
córkę i nie przeliczyłam się. A co do ubrań, to na początku kupowałam głównie
białe, jasnozielone i żółte, takie kolory niesugerujące płeć. Chociaż nie miałam
oporów, żeby córkę ubierać na niebiesko, kiedyś jedna pani w parku zachwycała
się, jaki śliczny chłopczyk i dopiero, jak zapytała o imię, to wyszło, że
dziewczynka. Dla mnie nie było problemu, ale ona głupio się czuła i bardzo mnie
przepraszała. Nie wiem, czy pomylenie płci rocznego dziecka w zimowym ubranku, z
którego wystaje tylko kawałek buzi, to taki problem.

[verdana]

Przy dwojgu pierwszych nie wiedzialam, nie było mozliwosci. Przy
pierwszym w gruncie rzeczy nie bylo to wazne, przy drugim żałuje -
ialabym wiecej czasu z cieszenie się, ze to dziewczynka. Przy
trzecim wiedziałam na 100%, bo robiłam badania prenatalne. I byłam
zadowolona - akurat w tym przypadku pleć dziecka miała spore
znaczenie dla przyszłego rozmieszczenia domowników.