Jak sobie radzicie przy dzieciach bez pomocy babci

[goga1204]

Czy jest tu jakas mama, ktora nie moze liczyc na pomoc przy
dzieciach zadnej babci, tesciowej, cioci, sasiadki a mąż
zapracowany ? mam dwojkę wspaniałych dzieci 6l i 1rok i nie mam ani
chwili dla siebie. starsza chodzi do przedszkola no ale sa wakacje
a z mlodym jestem na wych. a ja nie mam ani chwili dla siebie mąz
ciagle zapracowany. Cos dziwnego sie ze mną dzieje ciągle krzycze na
starsza córkę, ze za glosno sie zachowuje, ze skacze itd. a potem
strasznie tego załuję, coraz czesciej na siebie krzyczymy. nie mam
pomyslu na organicje jej ciekawego dnia. ciągle mi cos przeszkadza
i wszedzie widzę kurz i bałagan prawie codziennie odkurzam i latam
ze sciera . nie chce byc mama, ktorą dzieci widza tylko z
odkurzaczem. Mało sie usmiecham a zawsze chcialam byc mamą wesołą a
nie przygnębioną. Nie mam zadnej pomocy a ostatnio czuje ze nawet
nie mam z kim pogadac. Jest upal wakacje a ja z dzieciaczkami tylko
spacer i pl zabaw w dusznej staolicy. Jesli macie babcie to nawet
niewiecie jaki macie skarb.

[deela]

nie nie mamy babci mamy tesciowej tescia brata siostry sasiadki kolezanki ani w
ogole NIKOGO do pomocy i zyjemy i swietnie dajemy sobie rade z dwojka dzieciakow

[zocha16]

tak samo jak deela. Nigdy sie nie oglądałam i nie oglądam na niczyja
pomoc. Moje zycie i moje dzieci to moja decyzja i mój obowiązek

[marsupilami25]

Rowniez nie mamy nikogo, oprocz niani. Babcia w sensie opiekunki nie sprawdzilaby sie ( same wiecie na czym trik polega). Dajemy rade okielznac malego diabelka, dom (dobra, tu sie przyznaje ze mam pomoc raz w tygodniu) i prace na caly etat. Organizacja gra

[kitka20061]

Ja co prawda mam tylko jedno dziecko, ale równiez nie mam nikogo do pomocy i nie widzę w tym żadnego problemu. Nawet sie cieszę, że nikt nie pałęta mi sie po mieszkaniu i nie prawi morałów i nie każe stosować swoich mądrości sprzed kilkudziesieciu lat. Córka ma 3,5 roku i mimo, ze najchetniej nie odstępowałaby mnie na krok, wie że mama musi sobie zrobic makijaż, pomalować paznokcie czy cokolwiek innego. Wtedy bawi się sama. DLa mnie dziecko moze skakać, krzyczeć, mi to nie przeszkadza. Bawi sie tak jak potrafi i ma ochote w danej chwili.
Przestań co chwila sprzątać, usiądź z małą niech namaluje coś farbami, polepcie razem z plasteliny, niech zaprosi koleżankę i sie z nią pobawi, idźcie na spacer, jak się wybiega to bedzie spokojniejsza w domu. Kurz możesz zetrzeć co dwa - trzy dni. Daj ściereczkę lub odkurzacz córce, niech poczuje sie ważna i potrzebna. a w weekend daj dzieci tacie i odpocznij sobie, albo idźcie razem, zjedzcie obiad na mieście.

[mufka51]

Katastrofa.Bez babci nie ma życia.

[deodyma]

ja jestem w takiej sytuacji
co prawda na razie mamy tylko jedno dziecko, ale tu, gdzie
mieszkamy, jestesmy sami i nie mamy nikogo.
w takiej sytuacji znam wiecej rodzin, ktore maja po 2-3 dzieci.

[kropkacom]

> Czy jest tu jakas mama, ktora nie moze liczyc na pomoc przy
> dzieciach zadnej babci, tesciowej, cioci, sasiadki a mąż
> zapracowany ?

Tak, my nie mamy nikogo do pomocy. Tylko że mój mąż często jest w domu bo na
szczęście ma pracę "od - do" i żadnego siedzenia po godzinach. No i ja nie mam
obsesji sprzątania.

Może pomyśl o jakieś płatnej pomocy kilka razy w tygodniu (jeśli was na to stać
oczywiście)? No i co to znaczy zapracowany mąż? Czy po powrocie do domu angażuje
się w życie rodzinne?

[elske]

Do pomocy przy dzieciach mam tylko zapracowanego męża.Mam dwoje dzieci (4 lata i
rok).Mieszkam za granica, cała rodzina w Polsce.Dodatkowo na drugie dziecko
zdecydowalismy się zaraz po przeprowadzce,wiec po porodzie też nikt mi nie
pomagał,mąż wrócił od razu do pracy.

[reteczu]

Ja też nie mam nikogo do pomocy i żyję.
Mam dwa szatany płci żeńskiej: 6 lat i 2 lata,a we wrześniu
pojawi się dziecko płci męskiej (pewnie też to będzie szatan).
Obecnie jestem na zwolnieniu, bo już ledwo łażę, a i moje wyniki nie
są zachwycające. Gdy pracowałam, zatrudniałam opiekunkę.
Cały dom teraz na mojej głowie, bo męża nie mam od rana do 19.00 -
20.00 od poniedziałku do piątku, a w soboty od rana do 15.00 -
17.00. To ja robię zakupy, zajmuję się domem. Mąż jest od prac,
które uważam za zbyt ciężkie dla mnie, np. odkurzanie.

A jak rozumiesz słowa:"a ja nie mam ani chwili dla siebie"?
Wydaje mi się, że źródło problemu tkwi w Tobie, w Twoim samopoczuciu
i postrzeganiu świata. Skarżysz się na brak dorosłego towarzystwa.
To dlaczego nie wyciągniesz ręki do ludzi, nie umówisz się z kimś na
pogaduchy?
Poza tym jesteś w stolicy, masz dostęp do internetu. A grzebnij no
tu i tam, dowiedz się o imprezach, wyskocz z dziećmi tu i tam. Dla
nich np. przejażdżka metrem może być niezapomnianą przygodą.

[attiya]

moja mama nie żyje a teściowa mimo, że mieszka obok to uwaza, ze skoro nikt jej
nie pomagała to ona też nikomu nie będzie pomagać
i dobrze - przynajmniej jej nie widuję

[wieczna-gosia]

tez wlasnie siedze w stolicy maz do pracy lata na cale dnie- wlasnie skonczylam
gotowac obiad, zrobilam walowke i jedziemy na rowerach do puszczy Kampinowskiej.
W ogole codziennie jezdzimy na rowerach, chodzimy na zajecia bezplatne, ktorych
jest sporo. Codziennie spotykam sie ze znajomymi, wypycham dzieci do spotykania
sie, ogolnie bardzo intensywnie dni spedzamy.

A do sprzatania wez pania

[xxe-lka]

Tak babcie to błogosłwieństwo. Wiem to jak odwiedza mnie mama. Ale
odwiedza mnie średnio raz w miesiącu na 2-3 dni. Bo mieszka daleko.
Na codzień radzę sobie sama, meza nie mam wcale, mam nianię, choć
teraz w okresie wakacyjnym też mniej przychodzi. W domu dzieci lat 4
i 2. Ale jakoś nie przyłączę sie do tych ogólnych narzekań na
wakacje i brak przedszkola. Fakt jest trudniej, trzeba się bardziej
nagimnastykować żeby jakoś ta codzinność wyglądała, ale cieszę się,
że mam więcej możliwości pobycia z 4-latkiem moim bo to bardzo fajny
facet jest

[undomestic_goddess]

Normalnie sobie radzimy Ja otaczam sie zyczliwymi ludzmi,
bynajmniej nie po to, by im wciskac moje dzieci, ale ostatnio
uslyszalam wyrzut od zainteresowanej opieka nad moimi dziecmi, ze
tego nie robie i mam zaczac, bo padne na nos. Mile, prawda? Tzn,
mile, ze proponuje, choc ja nie prosze i jeszcze sie troszczy o mnie.

Wakacje kocham, bo w koncu dzieci nie slysza ode mnie, ze maja sie
pospieszyc, bo musimy do szkoly na godzine dotrzec. Nie musze sie
martwic, czy mundurek gotowy, a ksiazki spakowane. Czy mam cos na
drugie sniadanie rano, bo sklep otwieraja pozniej niz szkole. W koncu
nie dzialam na szkolny gwizdek.

Dzieciom wymyslam zajecia i za rada Kolezanek wychodzimy z domu, ile
sie da, bo dzieci wybiegane mniej rozrabiaja.

[bea.bea]

da się życ, moze nawet lepiej, bo czytając niektóre posty, typu teściowa i
fryzjer, czy mama i karmienie..itp..nikt mi sie do wychowania nie wtraca,
trzeba tylko troszkę inaczej czas organizować, i po prostu zyc pełnia życia.....

[franczii]

my sobie radzimy od poczatku bez pomocy nikogo z rodziny. Moje sa od malego
uczone, ze sa tylko ze mna i mama musi posprzatac i ugotowac. Staram sie jednk
nie przesadzac z tym sprzataniem i czas poswiecam przede wszystkim dzieciom. ze
2, 3 razy w tygodniu starszego (3latka) zabiera na spacer lub do siebie do domu
przyszywany wujek ale to wszystko. W przyszlym roku na czesc wakacji na pewno
wysle go na dzienny oboz moze do klubu sportowego to sie wybawi z rowiesnikami a
przy okazji moze sie nauczy dobrze plywac. a w kolejnych latach sa wakacyjne
szkoly jezykowe, tenis, jazda konna.

[mamakrzysia4]

co Ty powiesz ja jestem całkiem sama z dziećmi bez niczyjej pomoicy
nawet zapracowany mąż kiedyś wraca do domu do łóżka prawda?
babć,cioć też nie mamy a moja mama umarła jak byłam dzieckiem


ja to mam full czasu dla siebie

[karra-mia]

taaaa
dzieci się chciało, ale najlepiej gdyby ktoś nam pomógł je wychować?
A zrobić to samemu się potrafi nie

Nie mam pomocy prócz zapracowanego męża, ale nie mam dlatego, że nie
chcę. Świetnie sobie daję radę sama, kwestia podejścia i organizacji.

[moka2]

ale baby z was!!! niech was...
mysle ze jestes po prostu przemeczona. przydalaby Ci sie odrobina pomocy i
byloby lepiej
ja tez mam gorsze dni ale po relaksujacej chwili jest lepiej.
pomysl czy nie mozesz poprosic nawet sasiadki o pomoc.
to przez przemeczenie masz takie samopoczucie. to normalne. nie przejmuj sie
"matkami polkami"
pozdrawiam

[moninia2000]

My nigdy nie mielismy pomocy do nikogo. Sami od urodzenia corki
zajmujemy sie Nia.
Rozumiem, ze jestes wykonczona i zdolowana, stad te nerwy.
MAdre rady?
Byc moze takich nie ma, ale jedno wiem na pewno: nigdy zabawy z
dzieckiem nie odkladalam na koszt sprzatania.
Dlatego domu nie mamy idealnego hahaa, ale dziecko szczesliwe na
maksa.
-olej sprzatanie- to z nerwow i setrsu wynika, ze juz maniakiem sie
stalas, przeciez to mnie wazne niz Twoj wypoczynek czy radosc dzieci
-postaraj sie rozejrzec w okolicy za zajeciami dla starszej
-dogadaj sie z jakas kumpela, ktora ma dzieci, moze uda sie
wymieniac?
-postaraj sie nawet zapisac do jakiejs szkolki letniej czy cos
starsza
-poszukaj w okolicy, na pewno macie jakis basen??? Przeciez
mozliwoscie zajec z dziecmi jest masa!
-Parki, place zabaw, spotkania ze znajomymi (z dziecmi), basen,
zajecia poza szkole, wyprawy gdzies pociagiem albo nawet samochodem
na piknik chocby czy nad jezioro/morze/do lasu itp
-Jesli Cie stac zatrudnij kogos do sprzatania np albo na dwie
godz.chocby do dzieci i sie ulotnij
Powodzenia!!!!

[kachna79]

My też jesteśmy zdani na siebie w kwestii opieki nad dziećmi (mamy
dwójkę).
Rozwiązanie jest proste: Ty poszukaj pracy, a dla młodszego dziecka
zorganizujcie sobie nianię lub poślijcie do żłobka. Oczywiście to
jest wyzwanie logistyczne, ale nie wszystkie kobiety odnajdują się w
roli mamy udomowionej. Ja osobiście oszalałabym siedząc z dziećmi w
domu, a teraz chętnie po pracy biegnę do moich dziewczynek i męża.
Polecam też wyjścia z domu, np. wieczorem na aerobik - wtedy mąż
zajmie się dziećmi.

-
"chcemy wierzyć w wyjątkowość swoich zalet i powszechność swoich wad"

[gku25]

Trochę niezorganizowana jesteś i tyle. Rób obiad na dwa dni, sprzątaj chałupę ze
dwa razy w tygodniu i się uśmiechaj. Ja tak robię i jest dobrze. Dziadka wzywamy
ze 3-4 razy do roku, kiedy mam ważne egzaminy, czy to w szkole, czy gdzie indziej.

[penelopa40]

nie będę pisać o sobie...zresztą ja pracuję zawodowo... ale autorka
wątku pisze:
"nie mam pomyslu na organicje jej ciekawego dnia." - no, niestety
jak sie ma dzieci to trzeba sie nieco wysilić i czas im
zorganizować, i wspólnie i ucząc aby sie same sobą zajęły...
"ciągle mi cos przeszkadza i wszędzie widzę kurz i bałagan prawie
codziennie odkurzam i latam ze sciera . nie chce byc mama, ktorą
dzieci widza tylko z odkurzaczem." - no to nie lataj z odkurzaczem i
ścierką! mania sprzątania! mnie by za dopłatą nie zmusili żebym
codziennie odkurzała....przestań stale odkurzać a zobaczysz ile
zyskasz czasu... co jest ważniejsze kurz na meblu czy wspólnie
wesoło spędzony czas z dzieckiem?
"Jest upal wakacje a ja z dzieciaczkami tylko spacer i pl zabaw w
dusznej staolicy." - zaraz, zaraz... w tej "dusznej" stolicy jest
naprawdę mnóstwo parków, lasków, ciekawych miejsc, placów zabaw
wśród drzew, różnorodnych zajęć dla dzieci, są kina, teatry, sale
zabaw z kulkami, rzekłabym nawet nadmiar w porównaniu z tym co
człowiek jest w stanie wykorzystać....podejrzewam, ze znalazłabym na
miesiąc codziennie inny park czy atrakcję... trzeba tylko chcieć i
poszukać... a przy odrobinie chęci można pojeździć za miasto, w
okolicach wwy jest jeszcze więcej fajnych miejsc do odwiedzenia...
problem autorki tkwi w podejściu do życia a nie w pomocy babci czy
jej braku....

[gku25]

Też mi się tak zdaje.

[agramax]

goga, ja ciebie rozumiem. Ja tez nie mam nikogo z rodziny do pomocy,
ale korzystam z opiekunek, a poza tym pracuję, więc mam sporo
oddechu od siedzenia cały dzień z dzieckiem. Ale pamiętam jak to
było kiedy, gdy byłam z dzieckiem prawie dwa lata. Ciekawa jestem
czy te dziewczyny, które tutaj tak bagatelizują twój problem pracują
albo siedzały z dzieckiem/dziećmi dłużej niż macierzyński. Spróbuj
1) poszukać opieki do dzieci na kilka godzin w tygodni, 2) wciągnąc
męża do zajęcia się aktywnie dziećmi w weekend, 3) mniej sprzątac i
zajmować się domem, a wiecej szukać okazji do własnego odpoczynku,
4) znaleźć jakąs perspektywę zmiany tego stanu (wybierasz się do
pracy ?). Jesteś po prostu zmęczona i znudzona codziennością,
potrzebujesz jakiejś odmiany.

[lady_nina]

goga1204 napisała:

ciągle mi cos przeszkadza
> i wszedzie widzę kurz i bałagan prawie codziennie odkurzam i latam
> ze sciera . nie chce byc mama, ktorą dzieci widza tylko z
> odkurzaczem.

skoro nie chcesz, to po kiego diabla latasz codziennie z tym
odkurzaczem czy sciera??
jest takie madre powiedzonko: "Dust when you must" - warto sobie
przyswoic jako swoista filozofie zyciowa, a wiele spraw stanie sie
prostszych.

[hanalui]

lady_nina napisała:
> jest takie madre powiedzonko: "Dust when you must" - warto sobie
> przyswoic jako swoista filozofie zyciowa, a wiele spraw stanie sie
> prostszych.

Podoba mi sie
Moje jest ..."Co masz zrobic dzis, zrob jutro - bedziesz mial dzien
wolnego"

[to_wlasnie_cala_ja]

my babcie to w ogóle mamy ale do pomocy nie - ona po prostu jest gdzieś tam
ja mam jedno dziecko ale jestem z nim ciągle sama, tatę widzi w niedziele.
ciężko jest wtedy kiedy mała jest chora , kiedy był okres gdy często była w
szpitalu - trudno wtedy było. ale kiedy jest wszystko ok to jakoś sobie radzimy
i zadowolona jestem że nikt mi sie nie wpiernicza do niczego, bo i babcie są
różne..

Nic dziwnego

[sir.vimes]

się z Tobą nie dzieje - tylko buntujesz się przeciwko byciu kuchtą. Ciekawe
czemu się wtłoczyłaś w taką rolę? Uważasz, ze przyzwoita kobieta powinna "tu
wstaw obowiązek domowy"?

Jednocześnie sama się do ściery i miotły zapędzasz i jednocześnie buntujesz się
przeciw temu.

Po prostu zacznij być taką matką jak chcesz. Uśmiechniętą i bez odkurzacza.
Zaplanuj całodniowy wypad z dziećmi pod Warszawę (choćby do Milanówka - 40 minut
wukadką). Zjecie na mieście, połazicie sobie. Albo zróbcie sobie piknik w parku.

Odpuść sobie ściery, szmaty i odkurzacz. A jak cię dom w ogóle irytuje to lepiej
pomalować ścianę na dziwny kolor niż w kółko sprzątać. Nonsens.

A co do "pogadania z kimś" - mąż zapracowany ale wieczór z dziećmi może spędzić.
Umów się z koleżanką i tyle. Przecież jesteś dorosła, nawet jeśli mąż o 20 wraca
to o 21 kawiarnie jeszcze otwarte, prawda ?


"Cos dziwnego sie ze mną dzieje ciągle krzycze na
starsza córkę, ze za glosno sie zachowuje, ze skacze itd. a potem
strasznie tego załuję, coraz czesciej na siebie krzyczymy. nie mam
pomyslu na organicje jej ciekawego dnia. ciągle mi cos przeszkadza
i wszedzie widzę kurz i bałagan prawie codziennie odkurzam i latam
ze sciera . nie chce byc mama, ktorą dzieci widza tylko z
odkurzaczem. "

[julinekk]

coz, nie pisze po to zeby sie chwalic, ale ja nawet meza nie mam do
pomocy bo sie z nim rozwiodlam. Synek za to jest baaaardzo ruchliwym
czterolatkiem. mimo to pracuje, zawodowo i charytatywnie, spotykam
sie ze znajomymi, zabieram malucha w rozne miejsca-da sie zrobic.
ale przyznaje ze rzadko sprzatam moze w tym tkwi problem?

[ja1ja1]

ja nie ma nikogo, zapracowany mą zi ja również. jestesmy w domu
najwczęsniej o 20 codziennie, włącznie z sobotą. Tylko niedziela
wolna. Po co Ci było następne dziecko? skoro nie dajesz rady? Ja bmy
chciała drugie, ale co zrobię sama? nie mogę sie zdecydowac, bo znów
bede musiała siedziec kilka lat w domu, brak dochodów, sytuacja znów
byle jaka by była. Dlatego warto się zastanowić czy warto miec
więcej dzieci z tego nawet powodu.

[mamma1975]

Najbardziej mnie wkurza to, że zaraz się odzywają dziewczyny z tekstami typu:
dzieci się chciało to trzeba je wychowywać, a nie komuś podrzucać!!!! To bardzo
nie fair, ale niestety coraz częściej zauważam na tym forum BARDZO DUŻO
złośliwości!!!!
A teraz o babci. Mam dwójkę 4 i 1,5 roku i żadnej babci, cioci, męża po 20.oo w
domu. Też mam czasami wrażenie że mam dość i chodzę i wkurzam się na wszystko.
Za to czasami wpada do nas zaprzyjazniona studentka której mogę zostawić dzieci
i gdyby nie ona to czasami bym zwariowała albo nic nie jadła (w zimie syn był
ciągle chory, więc nie mógł wychodzić na dwóe więc nie miałam nawet ich z kim
zostawić żeby iść po głupie zakupy). Najlepiej byłoby żebyś znalazła kogoś kto
zaopiekuje się dziećmi czasami. Ja też lubię porządek i ciągle sprzątam, mimo że
raz w tygodniu przychodzi pani do sprzątania. Nie dałabym rady porządnie
sprzątnąć z dziećmi. A tak ona sprząta a ja zajmuję się maluchami. A i obiady
gotuję na 2 dni, bardzi często więcej i zamrażam. Więc jak mi się nie chce
gotować to wyciągam coś, dorabiam surówkę i obiad gotowy. Głowa do góry!!!!

[hanalui]

mamma1975 napisała:

> Najbardziej mnie wkurza to, że zaraz się odzywają dziewczyny z
tekstami typu:
> dzieci się chciało to trzeba je wychowywać, a nie komuś
podrzucać!!!! To bardzo
> nie fair, ale niestety coraz częściej zauważam na tym forum BARDZO
DUŻO
> złośliwości!!!!

Po pierwsze:
nie wkrurzaj sie bo zlosc pieknosci szkodzi.
Po drugie:
To zdanie to nie zlosliwosc tylko stwierdzenie faktu. Myslace osoby
decydujac sie na dzieci zdaja sobie sprawe ze nalezy je wychowac a
nie myslec kogo by sobie tu za darmoche sciagnac do pomocy.
ALe jesli spora grupa dzieciaki robi po to bo fajnie miec
niemowlaczka w domu, bo dobrze zeby bylo dwoje, bo mysli 4 literami
a nie glowa to wlasnie potem pojawiaja sie takie problemy (nie mowie
tu akurat o poscie zalozycielki bo ona raczej zmeczona) i kazdy kto
wyrazi opinie za mama i tata winni samodzielnie zajac sie swoim
potomstwem oskarzany jest o zlosliwosc.

[lisbeth25]

Ciekawe, że kobiety wygłaszające te teksty innych kobietom
usprawiedliwiają swych mężusiów, którzy zamiast wychowywać dziecko
pracują całymi dniami. Ot, kolejny przykład hipokryzji na tym forum.