bezczelność

[maman3]

Czy Wy też tak macie, ze w konfrontacji z chamstwem i bezczelnością
przytyka Was, odbiera mowę a na koniec to Wy macie poczucie winy i
niesmaku przez kilka dni? Dzis mój syn dostał od sąsiada w podobym
wieku w nos, poleciała mu krew-gdyby nie fakt, że od kilku dni
słyszałam, że tenże kolega prowokuje i zachęca do bicia, pewnie nie
robiłabym z zajścia sprawy, potraktowałabym to jako wypadek- ale
synowie skarżyli mi sie, że babcia tego chłopca za kazdym razem
odwraca kota ogonem, wyglada przez okno i woła- nie dokuczajcie
mojemu wnukowi- a na uwagi, ze to wnuk chce bić, twierdzi, ze on
tylko zartuje. Kontakty sasiedzkie do tej pory były dobre- kiedy
wiec mały płakał i zalił sie- poszłam sprawe wyjasnic z winowajcą.
Poprosiłam babcię- i wiecie, co usłyszałam- że to mój syn go
sprowokował, ze klnie jak szewc(jest odwrotnie, to winowajca rzuca
mięsem), żebym tak nie broniła moich synów( a niby kto ich ma
bronić?), że moi synowie sa źle wychowani(???). Na moja uwagę, ze
proces wychowawczy trwa( dzieci są w podstawówce) i mam nadzieję, że
będzie zwieńczony sukcesem, usłyszałam, że niekoniecznie. Winowajca
łgał jak szewc, nigdy nie widziałam dziecka, któremu by tak oczy
latały-prosiłam, zeby mi spojrzał w oczy, kiedy twierdził, że mój
syn go przezywał. Kobieta zupełnie odwróciła rolę, w pewnym momencie
nawet zabroniła wnukowi bawic się z moimi dziecmi-mnie przytkało.
Jak kazda matka wierzę swoim dzieciom, ale starm się zachowac
równowagę i na pewno nie idealizuję chłopców. Uwierzyłabym nawet w
przeklinanie- ale nie nagminne, co sugeriowała sasiadka. Kobieta
kłamała jak z nut- przytaczała wyssane z palca historie, jakoby juz
wczesniej zwracała chłopakom uwagę na ich język-odparła atak
atakiem. Wróciłam do domu z niczym, przekonana o własnej porazce
wychowawczej, ze świadomościa, że nikt mnie nie lubi, bo jestem
upierdliwą matka trzęsącą się nad swoimi dziećmi... A przecież tak
nie jest- moi chłoocy są bystrzy, lubiani, uśmiechnięci, nie są
agresywni, nie klną(!!!). Dlaczego więc tak szybko człowiek popada
w zwątpienie? Czy też tak macie?

[bloopsar]

Ech tez tak mam. W obliczu chamstwa i klamania prosto w oczy nie potrafie sie
bronic. Wierze w prawde i uczciwosc i ordynarne oszustwo pozbawia mnie pewnosci
siebie.

W takich sytuacjach trzeba trzymac sie najprostszych konkretow. Nie wchodzic w
dyskusje, nie przerzucac sie argumentami, tylko w kolko powtarzac niepodwazalne
fakty. Tamten dzieciak uderzyl twojego syna, az mu poleciala krew. To jest fakt.
Jakiekolwiek wyzywanie, przeszle niesnaski itp. nie maja wiekszego znaczenia.
Tamten uderzyl, poleciala krew. Trzeba bylo w kolko do tego wracac, atakowac
babe tym samym argumentem jak cos tam pyszczyla. Pytac czy pochwala bicie, nawet
w odwecie za wyzwiska i ze ty uwazasz to za nieakceptowalne. I w kolko
sprowadzac rozmowe do prostego faktu: tamten uderzyl twojego syna. Albo by do
niej dotarlo i by jakos nakazala chlopcu przeprosic (mialabys zwyciestwo
moralne) albo by wreszcie przyznala, ze pochwala bicie i wyslala cie nadrzewo -
wtedy bys juz miala czarno na bialym co to za typ ludzi i ze nie ma sensu z nimi
sie zadawac. Tak czy siak nie mialabyc kaca moralnego i poczucia, ze tamta sie
wykpila i odwrocila kota ogonem. Z prostymi i chamskimi ludzmi trzeba prosto i
stanowczo. Ja wiem, ze czlowiek kulturalny ma w zwyczaju byc delikatny i
ustepliwy, ale to niestety nie poplaca w kontaktach z niektorymi osobnikami

[maman3]

Ha, uwierzysz, ze własnie tak starałam sie robić?Dokładnie tak, jak
piszesz- grzecznie, stanowczo sprowadzalam jej wywody do faktu, ze
mały dostał w nos, przyznawałam, ze wyzywanie jest nie w porzadku,
ale przede wszystkim nieakceptowalne jest bicie- kobieta mnie
zagłuszała, podnosiła głos, musiałbym sie drzeć, żeby mnie
usłyszała, ale przeciez ona nie chciała mnie słyszeć...Na moje
pytanie, czy nie uwaza, ze chłopcy nie powinni sie bić, powtarzała,
że jej wnuk nic nie zrobił, nawet podważyła fakt, że synowi leciała
krew, bo ona nie widziała...,no, bezczelność absolutna... Po
powrocie do domu jeszcze raz przeanalizowałam swoje zachowanie i nie
znalazłam nic nagannego- wiec dlaczego czuję się podle??? Dziękuje
za odzew

[bloopsar]

Hmm to jesli zastosowalas technike prostych niepodwazalnych faktow, a baba mimo
to sie migala i wrecz probowala zaprzeczyc rzeczywistosci (chyba widzialas, ze
syn krwawil), to musisz sobie powiedziec, ze to nie twoja klasa czlowieka i olac
to. Tez sie czesto spotykam z tego typu postawa - chamstwo i zaprzeczanie faktom
prosto w oczy - i umiem juz byc ponad to. TY wiesz, ze masz racje, a baby nie
nawrocisz. Zrobilas co sie dalo w obronie synka i on to widzial i zapamieta.
Czuj sie moralnie w porzadku, a jak baba sypia to jej sprawa

Swoja droga to ona zakazala swojemu synowi-lobuzowi bawic sie z twoim? To moze i
bedzie pozytek z tej dysputy

[maman3]

Przynajmniej taki pożytek- i nie ode mnie to wyszło, więc mam
rączki czyste; moi chłopcy płakać nie bedą, a on jest jedynakiem...

[e_r_i_n]

maman3 napisała:

> moi chłopcy płakać nie bedą, a on jest jedynakiem...

I w związku z tym co?
Nie, żebym broniła dziecka/babci, ale argument niefajny.

[maman3]

argument niefajny???? Przeczytaj dokładnie, do czego sie odnosiłam-
fajność- niefajność nie ma tu nic do rzeczy- babcia swemu wnukowi
zabroniła sie bawić z kolegami- wnukowi- jedynakowi- kto komu
wyswiadcza niedźwiedzia przysługę?

[myga]

maman3 napisała:
>wiec dlaczego czuję się podle???
_______
czujesz sie podle, bo kontakt z takimi ludzmi tak wlasnie dziala. Naucz dziecko
samoobrony, niech nastepnym razem rozkwasi nos w odpowiedzi na agresje, a nie
bedzie ofiara. A ty nie bedziesz musiala sie urzerac z babsztylem.

[panda74]

Na Twoim miejscu przede wszystkim porozmawiałabym z rodzicami tego chłopca, a
nie z babcią.

[maman3]

dzice chca pracuja do późna, wychowywaniem zajmuję się praktycznie
rzeczona babcia, ale też wolałabym rozmawiać z rodzicami. Czekałam
do dziś na jakiś ruch z ich strony- na pewno historię opowiedziano
im w szczególach- ale cisza, chyba dobrze, bo przeciez babcia
wychowywała równiez swoja córkę, więc czego mogłabym się
spodziewac...

[chicarica]

Pomyśl sobie, że tej kobiecie jej wnuczek kiedyś za to odpłaci. Jak podrośnie to
przyjdzie do babci po jej emeryturę i jak babcia nie da, to tak samo dostanie w
pysk.
Znam dokładnie taką sytuację, gnój nadpobudliwy i agresywny, babcia zawsze go
broniła (a lał wszystkich na podwórku, jestem od niego 3 lata starsza i parę
razy sama musiałam mu pokazać gdzie jego miejsce bo próbował lać mojego brata),
potem załatwiała z sąsiadami żeby nie dzwonili na policję jak pijany wnuczek
wybijał szyby na klatce schodowej, obecnie wnuczek ma 28 lat i babcia ma z nim
koszmar, bo jej zabiera pieniądze i awanturuje się po pijaku.