ciche dni w zwiazku

[fabryka.lodow.napatyku]

czyli obraza, nieodzywanie sie do najblizszej osoby...
stosuja to niektorzy moi znajomi, stosowali rodzice(nienawidzilam tego, bylo
mi strasznie zle wtedy)
moje pytanie jest jaki cel tego i kto sie z Was do tego przyzna.
Czesto czytam o tym na forum wiec sporo spoleczenstwa prowadzi taki "tryb"
zycia, ale dlaczego i jak mozna tak???
w celu ukarania, pokazania swojego JA, czy jest inny powod.
pytam bo nie moge zrozumiec, jak mozna przebywac w jednym pomieszczeniu z
najblizsza osoba i nie wiedziec co u niej slychac, nie moc sie podzielic
wydarzeniami z minionego dnia>>>
wlasnie mam znajomych ktorzy co jakis czas "gniewaja sie na siebie"

[18_lipcowa1]

fabryka.lodow.napatyku napisał:

> czyli obraza, nieodzywanie sie do najblizszej osoby...
> stosuja to niektorzy moi znajomi, stosowali rodzice(nienawidzilam
tego, bylo
> mi strasznie zle wtedy)
> moje pytanie jest jaki cel tego i kto sie z Was do tego przyzna.


Nie wiem jaki jest tego cel.Albo nie - podejrzewam. Wymuszenie na
drugiej stronie, zeby pekla pierwsza, przeprosila, przyszla ze
skrucha. Pokazanie ''zobacz chu... co zrobiles, teraz nie moge nawet
sie do ciebie odezwac tak Cie nie znosze''
Moi rodzice tego nie stosowali, byly wrzaski mojej matki na ojca,
potem byl spokoj jak sie wykrzyczala i big love.
U nas to samo, tylko ja staram sie bez wrzaskow, jakas dyskusja,
trzasne drzwiami ale za chwile gadamy bo nie umiem inaczej.
Moj ex stosowal takie kary, potrafil tygodniami mnie ignorowac -
strasznie sie to dla niego skonczylo.

Ogolnie szkoda zycia i czasu na takie fochy.

[deodyma]

u nas do tez tak bywalo, ze po klotni nastepowaly ciche dni.
pod tym wzgledem to ja bylam bardziej zacieta od meza i pomimo tego,
ze on chcial ze mna gadac, mnie sie z nim gadac nie chcialo i moglam
tak bez gadania z nim zyc nawet 2 tyg.
jednak doszlam do wniosku, ze to nie ma sensu i teraz, gdy sie
poklocimy, gadamy, gadamy i gadamy, az problem rozwiazemy.
chyba zaczynam lagodniec z wiekiem

[kropkacom]

Ciche dni? Nie stosuje. Bo niby jaki to ma sens?

[nangaparbat3]

Znałam młodego czlowieka, którego rodzice ukarali dwutygodniowym milczeniem za
powtarzanie klasy.
Miał 20 lat i dwa metry wzrostu, kiedy grozilo mu powtarzanie 4. licealnej.
Plakal i mówil, ze drugi raz tych "cichych dni" nie przezyje.

[kali_pso]

U nas się zdarza dzień, dwa. Ale ja je wykorzystuję do przemyśleń,
nie żeby karać. Z uwagi na mój temperament, to nawet lepiej jak
jeden dzień dam sobie na ochłonięcie. W gniewie łatwiej zranić.

[kosmitka06]

Jak w każdym zwiąku bywają kłótnie i wymiana zdan- nie za często bo
ja osobiscie nie stosuje takich metod. Staram się również nie przy
dziecku aby nie narazac jej na "stres", nawet gdy mamy na siebie
focha to i tak przy dziecku nie dajemy tego poznac po sobie.
Ciche dni- u nas raczej mogłabym powiedziec co najwyżej "ciche
godziny" max 2-3. Pozniej i tak zwykle któreś z nas "pęka", nie jest
to żaden absurdalny sposób- po prostu zaczynamy żartowac, usmiechac
się do siebie, itp.

[ewcia1980]

Moja mama cos takiego "uskuteczniała"
Do dzis pamietam jak tego nienawidziłam.

A niestety ja tez mam sklonności do nieodzywania sie jak cos jest
nie po mojej mysli.
Nie wiem czemu - nie potrafie tego wytłumaczyc.

My z mezem nie kłócimy sie (w sensie nie wybucha jakas awantura) ale
wiadomo - czasem rózne zdanie na jakis temat mamy lub maz zrobi cos
nie tak jak bym chciała.
I wtedy koniec - jestem "obrazona królowa"

I gdyby to ode mnie zalezalo to nie odzywałabym sie przez tydzien -
tak beznadziejnie zawzieta jestem

na szczescie moj maz ma zupełnie inny charakter i nkie uznaje czegos
takiego jak ciche dni.
wiec dzieki niemu nie mamy cichych dni.

[atena12345]

nigdy nie stosujemy cichych dni. Już lepiej wydrzeć się na siebie i
po sprawie.

[syriana]

w znanym mi przypadku zachowuje się tak człowiek z ewidentnymi brakami
emocjonalnymi, niepotrafiący ani panować nad sobą, ani prowadzić rozmowy w
tonacji innej niż wrzask

jeśli ciche dni są efektem przykrości, zalewu żalu, który nas ogarnia po kłótni
to bym ich nie potępiała w czambuł

[lola211]

> moje pytanie jest jaki cel tego i kto sie z Was do tego przyzna.

Ja sie przyznaje.

Ja facet mnie wk..wi to sie obrazam, traktuje go jak powietrze, zeby
mu dopiec.Poza tym- ja po prostu tak CHCE, taki mam wowczas nastroj-
czyli jest to potrzeba chwili.Mnie to pomaga i taki sposob mi
odpowiada.
Nie bede wrzeszczec,odplacac pieknym za nadobne,tylko ignorowac
jego obecnosc przez jakis czas.jest to czesto okrutne, ale widac
taka ze mnie zolza.

[mamongabrysi]

najwyżej pół godziny, godzina, żeby nie powiedzieć za dużo...

[loganmylove]

Nie umiem-raczej wykrzyczę się, popłaczę i zaraz mi przechodzi. W stosunku do
bliskich nie umiem chować urazy, inaczej z osobami mi obojetnymi-wtedy moge
ignorować.

[mamamonika]

Zupełnie nie mój temperament. Ja raczej wrzeszczę na bieżąco. Mój maż
ma takie tendencje, ale w zaniku.
Jeśli człowiek ma taki charakter i w taki sposób przechodzi przez
sytuacje konfliktowe, pierdoła wyrasta do rangi tragedii i można
zupełnie zrujnować zdrowie sobie i najbliższym.

[lola211]

> zupełnie zrujnować zdrowie sobie i najbliższym.

A ja uwazam, ze nerwice to hoduja swojej rodzinie wrzeszczacy
cholerycy.

[kocianna]

Moja mama się obraża. Obraża się i stwarza "ciężką" atmosferę. Potrafi obrazić
się na... czterolatkę! Dziecko przeprasza, kaja się, mówi "no dzieci często się
głupio zachowują, czy trzeba się na nie od razu obrażać", a mama na to, że...
ona nie umie inaczej, bo jej było przykro i teraz to uczucie musi minąć.
Czasem to nieznośnie długo trwa...

[lola211]

Ja sie obrazam wylacznie na partnera.No, jeszcze pamietam, ze nie
odzywalam sie do ojca, chyba z tydzien- mialam ze 12 lat.

[fabryka.lodow.napatyku]

nie Lola, kiedy moja mama wrzeszczala czasami, to nikt sie tym nie przejmowal,
nawet uwagi nie zwracal, a jak rodzice sie nie odzywali to naprawde bylo ciezko
wole jak ktos wykrzyczy co mysli i mu przejdzie niz takie obrazanie na tygodnie

[lola211]

Ja wole ciche dni.Wrzeszczaca matka to moje traumatyczne wspomnienia
z dziecinstwa.Nie- dziekuje.

[fabryka.lodow.napatyku]

lola211 napisała:

> Ja wole ciche dni.Wrzeszczaca matka to moje traumatyczne wspomnienia
> z dziecinstwa.Nie- dziekuje.

tylko ze ciche dni nastepuja zazwyczaj po klotni, zale niewyjasnione, obraz
nienawisci
ktos napisal o traktowaniu osoby jak powietrze-nie ma nic gorszego

[lola211]

>nie ma nic gorszego

Mysle, ze gorsze sa awantury, wyzwiska, rekoczyny i co tam jeszcze-
a przeciez tak niektorzy sie wlasnie zachowuja przy okazji
nieporozumien i trudnych sytuacji.

[fabryka.lodow.napatyku]

no tak, od razu trzeba zakladac rekoczyny i wyzwiska i mowic ze jest sie
lepszym, bo tego u mnie w domu sie nie stosuje
my sie tylko gniewamy na siebie i w tym momencie nienawidzimy

[lola211]

Ja nie twierdze, ze moj sposob jest lepszy.Jest lepszy DLA MNIE.

[kropkacom]

> Wrzeszczaca matka to moje traumatyczne wspomnienia

Wolałabym żeby moja matka powrzeszczała przez godzinę, oczyściła atmosferę, coś
wyjaśniła a nie potem tydzień (albo dłużnej) chodziły po domu dwa cienie. Obłęd.

[fabryka.lodow.napatyku]

kropkacom napisała:

> > Wrzeszczaca matka to moje traumatyczne wspomnienia
>
> Wolałabym żeby moja matka powrzeszczała przez godzinę, oczyściła atmosferę, coś
> wyjaśniła a nie potem tydzień (albo dłużnej) chodziły po domu dwa cienie. Obłęd

dokladnie.nie moge tego zrozumiec, to musi byc straszne nie odzywac sie, nie
patrzec na osobe, z ktora sie mieszka, a w tym samym czasie rozmawiac z
"obcymi(znajomymi)"
> .

[lola211]

dokladnie.nie moge tego zrozumiec, to musi byc straszne nie odzywac
sie, nie
> patrzec na osobe, z ktora sie mieszka, a w tym samym czasie
rozmawiac z
> "obcymi(znajomymi)"
> > .
Straszne? Skadze.Jak napisalam- ja mam wowczas taka potrzebe.

[fabryka.lodow.napatyku]

i to Ci sprawia przyjemnosc i milo jest wtedy?

[kropkacom]

Ja rozumiem że ma się taką może potrzebę ale jako córka kobiety która miała
podobnie stwierdzam że dla dziecka to katorga oglądać takich rodziców.

[lola211]

A wrzaski sprawiaja komus frajde?
To sa trudne sytuacje bez wzgledu na sposob ich przezywania.

[kropkacom]

Jak ktoś wrzeszczy cały bity dzień to niefajnie. Pisze Ci tylko lola co ja
czułam jako dziecko.

[lola211]

Dziecko ogolnie nie lubi jak rodzice sie kloca.Ty masz wspomnienia
cichych dni, a ja awantur.Obie zle to wspominamy.Czyli zaden sposob
nie jest dobry.

[lola211]

Co kto lubi- ja nie cierpie wrzaskow , kłotni, rekoczynow.

[fabryka.lodow.napatyku]

a kto mowi o rekoczynach i wrzaskach
i nie mow ze te nieodzywania sa bez klotni

[lola211]

> i nie mow ze te nieodzywania sa bez klotni

Tak wlasnie jest, nie ma klotni, tylko krotkie zasygnalizowanie, ze
cos mi sie nie podoba.Pan wowczas najczesciej obstaje przy swoim, no
to sie do niego nie odzywam i tyle.

[lola211]

> a kto mowi o rekoczynach i wrzaskach

Jak to kto? Ematki.

[z_lasu]

Jak się na kogoś naprawdę wścieknę (a nikt nie potrafi tak mnie
wyprowadzić z równowagi jak mąż) to zamiast się na niego drzeć wolę
zamilknąć i poczekać aż mi przejdzie. A potem spokojnie porozmawiać.
On ma tak samo. Nikt nikogo nie chce karać, nic wymuszać, to nie
jest przepychanka kto kogo. To jest czas na ochłonięcie. Najdłużej
to chyba do następnego dnia. Przy czym nie ignorujemy się w tym
czasie, odpowiadamy sobie nawzajem na przyziemne pytania "gdzie to
położyłaś" i robimy nawzajem kawę i kanapki. Tyle, że jesteśmy
nabuzowani złością, więc się omijamy i pilnujemy żeby nie wybuchło.
Komu przeszło wyciąga rękę do zgody. Jak drugiemu nie przeszło,
czekamy aż przejdzie. Potem zawsze rozmowa.

[triss_merigold6]

Mnie się zdarza nie odzywać, zwykle nie trwa to długo ale kilka dni
spokojnie wytrzymam. Zwłaszcza jeśli jestem wściekła, urażona albo
chcę pomyśleć zanim powiem za dużo. Na mojego partnera działa to
znacznie lepiej niż krzyk, zresztą wszystkie ciężkie rozmowy jakie
się dotąd odbywały były bardzo spokojne. Co nie znaczy, że
łatwiejsze, wręcz przeciwnie.
Na dziecko sie nie obrażam raczej, może parę razy zdarzyło mi się
nie odzywać przez 15-20 minut. Głównie po to, żeby sie opanować i
nie kląć.

[truscaveczka]

U nas to raczej działa na zasadzie "Nie chcę się odzywać bo powiem coś, czego
oboje będziemy żałować. Jak mi przejdzie to będziemy gadać." i trwa zazwyczaj
godzinę-dwie.
Oraz "Jestem tak nakręcony na tę czekającą mnie atrakcję, ze nie umiem się
skupić na artykulacji" - to miałam od tygodnia, dobrze, ze już pojechał na ten
cholerny Airshow ;PPPPPPPPPPPPPPP

Natomiast ciche dni w wersji z postu założycielskiego są zwyczajnie toksyczne i
nikt na nie nie zasługuje, bez względu na wszytsko.